11

Etap 6. Zlecenie dodatkowe 

1.

 

Opracowanie procesu technologicznego zlecenia dodatkowego. 

1.1. Ustalenie prawidłowej kolejności operacji. 
1.2.  Obliczenie  programu  produkcji  części  dla  zlecenia  dodatkowego  (należy  obliczyć  program 
produkcji jak w pierwszej części projektu, przyjmując za poziom braków 4% i zaokrąglić w górę 
do najbliższej liczby całkowitej podzielnej przez 4). 
1.3. Wskazanie obrabiarek, umożliwiających wykonanie poszczególnych operacji zlecenia. 
1.4.  Wyznaczenie  czasów  operacji  technologicznych  zlecenia  dodatkowego:  czasów 
jednostkowych,  przygotowawczo-zakończeniowych  i  normy  czasu  wykonania  operacji 
technologicznych (czasy te i normę czasu pracy należy wyliczyć dla każdej możliwości określonej 
w  punkcie  wcześniej.  Jako  liczbę  wyrobów  w  normie  czasu  pracy  uwzględnić  zaokrąglony 
program produkcji części). 
2.

 

Ekonomika procesu technologicznego. 

2.1. Dokonanie obliczeń dla każdego wariantu wykonania operacji na obrabiarce: 

•

 

kosztu przygotowania stanowisk produkcyjnych, 

•

 

kosztu obróbki operacji technologicznych. 

2.3.  Wybranie  procesu  technologicznego  o  najniższym  koszcie  technologicznym  obróbki 
(kryterium najniższego kosztu technologicznego) – w praktyce będzie to dobór operacji z tablicy 
wariantów, których suma k

tpz

+n

obr

*k

ob

 jest najniższa. 

2.4.  Obliczenie  kosztu  technologicznego  wykonania  zlecenia  –  opracowanie  karty  kalkulacji 
kosztów technologicznych zlecenia. 
3.

 

Utworzenie  harmonogramu  operacyjnego  dla  zlecenia  dodatkowego  (naniesienie  zlecenia 
dodatkowego na wykonany w pierwszej części projektu harmonogram). 

3.1. Utworzenie 2 wariantów (2 osobne pliki) harmonogramu: 

•

 

wariant I – o najniższym koszce technologicznym obróbki 

W tym przypadku program produkcji zaokrąglony do najbliższej liczby podzielnej przez 4 należy 
podzielić  na  4  partie  transportowe  i  nanieść  na  harmonogram,  ale  w  taki  sposób,  aby  każda 
operacja dla wszystkich 4 partii transportowych była wykonywana na tej samej obrabiarce i bez 
przerwy na inną operację lub inne zlecenie (4 partie wykonywane „pod rząd”). 

•

 

wariant II – o najkrótszym czasie wykonania  

W tym przypadku program produkcji zaokrąglony do najbliższej liczby podzielnej przez 4 należy 
również  podzielić  na  4  partie  transportowe,  ale  nanieść  na  harmonogram  w  taki  sposób,  aby 
zlecenie  dodatkowe  wykonać  jak  najszybciej  (dozwolone  jest  dowolne  przenoszenie  partii 
transportowych między nieobciążonymi akurat stanowiskami – proszę pamiętać o t

pz

-ach). 

3.2.  Podanie  dla  wariantu  I:  rzeczywistego  czasu  wykonania  zlecenia  (od  końca  t

pz

  pierwszej 

operacji  zlecenia  dodatkowego  do  końca  ostatniej  operacji  zlecenia  dodatkowego)  i  terminu 
realizacji zlecenia (tzn. daty ukończenia zlecenia – np. 5 dzień, godzina 8

20

). 

3.3. Podanie dla wariantu II: rzeczywistego czasu wykonania zlecenia i terminu realizacji zlecenia 
;  oraz  wykonanie  kart  kalkulacji  kosztu  technologicznego.  Będą  to  4  karty  kalkulacji  (dla  każdej 
partii  transportowej,  bo  będą  one  najprawdopodobniej  przebiegać  na  różnych  obrabiarkach). 
Całkowity koszt technologiczny będzie sumą kosztów technologicznych wszystkich partii. Kiedy 
t

pz

, którejś z partii równy jest zero, to w karcie kalkulacji kosztu technologicznego wstawić 0. 

3.4. Wnioski dotyczące porównania obu wariantów. 
3.5. Obliczenie współczynnika wydłużenia cyklu dla wariantu I wykonania zlecenia dodatkowego 
( przyjąć τ

mo

 = 0 i n – zaokrąglony program produkcji). 

3.6.  Wykonanie  struktur  systemu  wytwarzania  dla  obu  wariantów  (w  wariancie  I  będą  to  2 
struktury systemu wytwarzania, a w wariancie 2 mogą być ich być nawet 4). 
3.7. Wnioski końcowe z całego projektu.