Dokonania 
 

Dokonania apostołów 

* 

w Panu Jezusie Chrystusie 

 
1.

 Oto sporz

ą

dziłem pierwsze opowiadanie, Teofilu, o wszystkich 

rzeczach

, które 

Jezus rozpocz

ą

ł czyni

ć

 i nauczał, 

2

 a

ż

 do tego dnia, 

gdy

 wydał polecenie apostołom, 

których  sobie  wybrał  przez  Ducha 

Ś

wi

ę

tego, 

i

  został  wzi

ę

ty  do  góry. 

3

 

Tym  te

ż

,  po 

swojej m

ę

ce, w wielu niew

ą

tpliwych znakach polecił 

*

 samego siebie jako 

ż

yj

ą

cego, 

ukazuj

ą

c  si

ę

  im  przez  czterdzie

ś

ci  dni  oraz  mówi

ą

c  o  Królestwie  Boga. 

4

  A 

kiedy

 

zgromadził  ich  razem,  nakazał  im  nie  odchodzi

ć

  z  Jerozolimy,  ale  oczekiwa

ć

 

obietnicy Ojca, o której 

ode 

mnie usłyszeli

ś

cie. 

5

 

Poniewa

ż

 Jan chrzcił wod

ą

, ale wy, 

po  niewielu  tych  dniach,  zostaniecie  ochrzczeni 

*

  w  Duchu 

Ś

wi

ę

tym. 

6

 

Nast

ę

pnie, 

kiedy

 oni si

ę

 zeszli, pytali go, mówi

ą

c: Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo 

Israelowi? 

7

 Ale do nich powiedział: Nie jest wasze by pozna

ć

 czasy i okresy, które 

Ojciec  ustanowił  sobie  w  swojej  władzy. 

8

  Lecz  we

ź

miecie  moc  Ducha 

Ś

wi

ę

tego, 

który 

do 

*

 was przychodzi, i b

ę

dziecie moimi 

ś

wiadkami w Jerozolimie, w całej Judei, 

Samarii, i a

ż

 do najodleglejszych krain. 

9

 A 

gdy

 powiedział te rzeczy, został uniesiony 

w

ś

ród

 tych, 

co 

patrzeli, oraz chmura usun

ę

ła go z ich oczu. 

10

 A kiedy on wyruszył 

i 

gdy  uporczywie  patrzeli  ku  niebu,  oto  stan

ę

li  przy  nich  dwaj  m

ęż

owie  w  białych 

szatach, 

11

 i powiedzieli: M

ęż

owie galilejscy, dlaczego stoicie patrz

ą

c  w niebo? Ten 

Jezus - wzi

ę

ty od was do góry, ku Niebu - tak przyjdzie, jak go widzieli

ś

cie id

ą

cego 

do Nieba. 

12

 Wtedy wrócili do Jerozolimy, od góry zwanej Oliwn

ą

, która jest blisko Jerozolimy, 

uwa

ż

anej  za  szabat  marszu. 

13

 

A  gdy  przybyli,  weszli  do  górnej  komnaty,  gdzie 

ju

ż

 

przebywali:  Piotr,  Jakób,  Jan,  Andrzej,  Filip,  Tomasz,  Bartłomiej,  Mateusz,  Jakób 
Alfeusza,  Szymon  Zelota 

*

  i  Judas

 

Jakóba. 

14

  Ci  wszyscy  jednomy

ś

lnie  trwali  przy 

modlitwie i pro

ś

bach, razem z kobietami, i Mari

ą

, matk

ą

 Jezusa oraz jego bra

ć

mi. 

15

 

W tych dniach powstał w 

ś

rodku uczniów Piotr (poniewa

ż

 na tym samym 

miejscu

 był 

tłum imion 

*

, około stu dwudziestu) i powiedział: 

16

 

M

ęż

owie, bracia, było konieczne, 

aby 

zostało wypełnione Pismo, które Duch 

Ś

wi

ę

ty zapowiedział przez usta Dawida o 

Judasu, b

ę

d

ą

cym przewodnikiem 

tych, którzy

 pojmali Jezusa; 

Psalm 41,10 

17

 

ż

e był 

policzony  ł

ą

cznie  z  nami  oraz  dostał  w  udziale 

*

  dział   

**

  tej  słu

ż

by. 

18

  (Ten 

rzeczywi

ś

cie  nabył  pole  z  zapłaty  niesprawiedliwo

ś

ci;  a 

gdy

  si

ę

  stało, 

ż

e  padł  na 

twarz, 

wtedy

  roztrzaskał  si

ę

  w 

ś

rodku  i  rozlały  si

ę

  całe  jego  wn

ę

trzno

ś

ci). 

19

  Zatem 

stało  si

ę

 

to

  jawne  wszystkim,  zamieszkuj

ą

cym  Jerozolim

ę

,  tak, 

ż

e  to  pole  zostało 

nazwane ich własnym j

ę

zykiem - Akeldamach, to jest Pole Krwi. 

20

 

Bowiem napisano  

w  Ksi

ę

dze  Psalmów:  Niech  jego  siedziba  stanie  si

ę

  pusta  i  niech  nie  b

ę

dzie  w  niej 

zamieszkuj

ą

cego,  a  jego  dogl

ą

danie 

*

  niech  we

ź

mie  inny. 

Psalm  69,26  +  109,8 

21

 

Zatem trzeba, 

aby

 jeden z  m

ęż

ów, 

którzy

 si

ę

 zgromadzaj

ą

 

z

 nami - w całym okresie, 

w 

którym przybył i oddalił si

ę

 dla 

*

 nas Pan Jezus, 

22

 

pocz

ą

wszy od chrztu Jana, a

ż

 

do  dnia,  którego  został  wzi

ę

ty  od  nas  do  góry, 

i

  był 

ś

wiadkiem  jego  wskrzeszenia  - 

został jednym z tych, 

co s

ą

 razem 

z 

nami. 

23

 Wi

ę

c postawili dwóch: Józefa zwanego 

Barsab

ą

,  który  został  nazwany  Justem,  i  Macieja. 

24

  Nadto  modl

ą

c  si

ę

,  powiedzieli: 

Ty  Panie,  znawco  wszystkich  serc,  wska

ż

  jednego  z  tych  dwóch,  którego  sobie 

wybrałe

ś

, 

25

 aby

 wzi

ą

ł dział tej słu

ż

by i apostolstwa, odk

ą

d opu

ś

cił je Judas, by pój

ść

 

ku swojemu miejscu 

*

. 

26

 Tak

ż

e wr

ę

czyli im losy, a los padł na Macieja; wi

ę

c zostało 

mu przydzielone wspólne miejsce w

ś

ród jedenastu apostołów. 

 

*

 co znaczy: wysłanników 

*1,3

 tak

ż

e: przedło

ż

ył, wykazał, zalecił, ofiarował, postawił obok 

*1,5

 co znaczy: zanurzeni 

*1,8

 tak

ż

e: na, przez, dla 

*1,13

 nazwa radykalnego stronnictwa judaistycznego, d

ążą

cego do wyzwolenia Israela spod 

panowania Rzymu 

*1,15

 w znaczeniu: osób 

*1,17

 tak

ż

e: wylosował 

**1,17

 tak

ż

e: los, spadek 

*1,20

 gr. episkope; tak

ż

e: stra

ż

  

*1,21

 tak

ż

e: przy, wobec 

*1,25

 tak

ż

e: grobowi

 

 

2.

  A  w  wypełnieniu  pi

ęć

dziesi

ą

tego  dnia 

*

  wszyscy  byli  jednomy

ś

lnie  przy  tym 

samym. 

2

  I  nieoczekiwanie  powstał  szum  z  nieba,  jakby  gwałtownego,  wiej

ą

cego 

wiatru 

*

  oraz  napełnił  cały  dom,  gdzie  przebywali,  siedz

ą

c. 

3

  Zostały  im  tak

ż

e 

ukazane  rozdzielaj

ą

ce  si

ę

  j

ę

zyki  jakby  ognia  i  osiadł  na  ka

ż

dym  jednym 

z

  nich. 

4

 

Wi

ę

c  wszyscy  zostali  napełnieni  Duchem 

Ś

wi

ę

tym  oraz  zacz

ę

li  mówi

ć

  innymi 

j

ę

zykami, jak im Duch dawał wypowiedzie

ć

. 

5

 A byli 

Ż

ydzi 

*

, 

którzy

 przebywali  w Jerozolimie, pobo

ż

ni m

ęż

owie, z ka

ż

dego ludu 

pod  niebem. 

6

  Za

ś

  gdy  powstał  tamten  głos,  zeszło  si

ę

    mnóstwo  i  zatrwo

ż

yło,  bo 

ka

ż

dy  jeden  słyszał  ich  mówi

ą

cych  własnym  j

ę

zykiem. 

7

  Zatem  wszyscy  byli 

oszołomieni oraz si

ę

 dziwili, mówi

ą

c jedni do drugich: Czy ci wszyscy, 

co

 mówi

ą

, nie 

s

ą

  Galilejczykami? 

8

  Wi

ę

c  jak

ż

e  my  słyszymy  -  ka

ż

dy  nasz  własny  j

ę

zyk,  w  którym 

zostali

ś

my  urodzeni? 

9

  Partowie,  Medowie,  Elamici  oraz 

ci, 

zamieszkuj

ą

cy 

Mezopotami

ę

, Jude

ę

, Kapadocj

ę

, Pont i Azj

ę

, 

10

 Frygi

ę

 i Pamfili

ę

, Egipt oraz tereny 

Libii, naprzeciw Cyreny; tak

ż

e ci, przebywaj

ą

cy w kraju Rzymianie, 

Ż

ydzi i prozelici 

*

, 

11

  Krete

ń

czycy  i  Arabowie.  Słyszymy  ich  mówi

ą

cych  wzniosłe 

rzeczy

  Boga  naszymi 

j

ę

zykami. 

12

 

Zatem wszyscy byli oszołomieni i w kłopocie, mówi

ą

c jeden do drugiego: 

Co  by  tu  miało  si

ę

  zdarzy

ć

? 

13

 

Za

ś

  drudzy  mówili,  drwi

ą

c:  Młodym  winem  s

ą

 

napełnieni. 

14

  A  Piotr  stan

ą

ł  razem  z  jedenastoma,  podniósł  swój  głos  i  do  nich  powiedział: 

M

ęż

owie  judzcy  i  wszyscy,  zamieszkuj

ą

cy  Jerozolim

ę

!  Niech  wam  to  b

ę

dzie  jawne, 

zatem  wysłuchajcie  moich  słów. 

15

  Bo  oni  nie  s

ą

,  jak  wy  s

ą

dzicie  -  pijani,  gdy

ż

  jest 

trzecia godzina dnia; 

16

 ale dzieje si

ę

 to, 

co

 zapowiedziano przez proroka Joela: 

17

 

A 

w  ostatnich  dniach  zdarzy  si

ę

,  mówi  Bóg, 

ż

e  wylej

ę

  z 

*

  mojego  Ducha  na  wszelkie 

ciało  wewn

ę

trzne,  zatem  wasi  synowie  i  wasze  córki  b

ę

d

ą

  prorokowa

ć

   

**

,  wasi 

młodzie

ń

cy   

***

  ujrz

ą

  wizje,  a  wasi  starsi 

ś

ni

ć

  b

ę

d

ą

  snami. 

18 

Tak

ż

e  w  tych  dniach 

wyleje z mojego Ducha na moje sługi oraz na moje słu

ż

ebnice i b

ę

d

ą

 prorokowa

ć

. 

19

 

W górze wyznacz

ę

 znaki na niebie, a na dole cuda na ziemi, krew 

*

, ogie

ń

 i wyziew 

dymu; 

20

  sło

ń

ce  obróci  si

ę

  w  ciemno

ść

,  a  ksi

ęż

yc  w  krew,  zanim  przyjdzie  wielki  i 

jawny  dzie

ń

  Pana. 

21

  Zdarzy  si

ę

  te

ż

, 

ż

e  ka

ż

dy,  kto  wezwie  Imienia  Pana,  zostanie 

uratowany 

*

. 

Joel 2,28 - 31; Izajasz 44,3; Ezechiel 36,27; Zachariasz 12,10

 

22

 

M

ęż

owie  Israelici,  słuchajcie  tych  słów  Jezusa  Nazarejczyka  -  m

ęż

a  od  Boga, 

ogłoszonego dla was przejawami mocy, cudami oraz znakami, które - jak sami wiecie 
-  Bóg  przez  niego  uczynił  w 

ś

rodku  was. 

23

  Tego  wzi

ę

li

ś

cie  -  wydanego  przez  r

ę

k

ę

 

niegodziwych  wyznaczonym  postanowieniem  oraz 

za 

uprzedni

ą

  wiedz

ą

  Boga  - 

ukrzy

ż

owali

ś

cie  i  zabili

ś

cie. 

24

  Jego  Bóg  wskrzesił,  zniszczywszy  udr

ę

ki 

ś

mierci, 

poniewa

ż

 nie było mo

ż

liwe, 

by 

on był na jej skutek wi

ę

ziony 

*

. 

25

 

Gdy

ż

 Dawid o nim 

mówi: Przez cały 

czas

 widziałem przede mn

ą

 Pana, 

ż

e jest po mojej prawicy, abym 

nie  został  zachwiany. 

Psalm  16,8

 

26

  Przez  to  zostało  rozweselone  moje  serce  oraz 

rozradował si

ę

 mój j

ę

zyk, ale te

ż

 moja cielesna natura rozbije namiot nadziei. 

27

 Gdy

ż

 

nie  zostawisz  mojej  duszy  dla  Krainy  Umarłych,  ani  Twojemu  czystemu 

*

  nie  dasz 

do

ś

wiadczy

ć

  zepsucia. 

28

  Dałe

ś

  mi  wyja

ś

ni

ć

  drogi 

ż

ycia,  z  Twego oblicza  napełnisz 

mnie rado

ś

ci

ą

.  

29

 

M

ęż

owie bracia, z otwarto

ś

ci

ą

 mog

ę

 do was powiedzie

ć

 o patriarsze Dawidzie, 

ż

e 

umarł  i  został  pogrzebany,  a  jego  grobowiec  jest  po

ś

ród  nas  a

ż

  do  tego  dnia. 

30

 

B

ę

d

ą

c wi

ę

c prorokiem, wiedział - poniewa

ż

 Bóg potwierdził mu przysi

ę

g

ą

 - 

ż

e 

według 

cielesnej natury, z owocu jego bioder wyprowadzi i osadzi na jego tronie Chrystusa. 

31

 Co zobaczył zawczasu i powiedział odno

ś

nie wskrzeszenia Chrystusa: Nie została 

pozostawiona  jego  dusza 

*

  dla  Krainy  Umarłych,  ani  jego  cielesna  natura 

nie

 

do

ś

wiadczyła  zepsucia. 

Psalm  16,10 

32

  Tego  Jezusa  wskrzesił  Bóg,  czego  my 

wszyscy  jeste

ś

my 

ś

wiadkami. 

33

 

Gdy

  wi

ę

c  został  wywy

ż

szony  prawic

ą

  Boga,  a 

otrzymał  od  Ojca  obietnic

ę

  Ducha 

Ś

wi

ę

tego  -  wylał  Tego,  którego  wy  teraz 

postrzegacie oraz słyszycie. 

34

 Bowiem nie Dawid wst

ą

pił do niebios, ale sam mówi: 

Rzekł  Pan  Panu  memu:  Usi

ą

d

ź

  z  mojej  prawej 

strony

, 

35

 

a

ż

  uczyni

ę

  twych 

nieprzyjaciół  podnó

ż

kiem  twoich  nóg. 

Psalm  110,1 

36

  Niech  wi

ę

c  niezawodnie  wie 

ka

ż

dy dom Israela, 

ż

e Bóg uczynił  go Panem i Chrystusem 

*

; tego Jezusa, którego 

wy ukrzy

ż

owali

ś

cie. 

37

  A 

kiedy  to

  usłyszeli,  przej

ę

li  si

ę

  sercem  oraz  powiedzieli  do  Piotra  i  pozostałych 

apostołów:  Co  mo

ż

emy  uczyni

ć

,  m

ęż

owie,  bracia? 

38

 

Za

ś

  Piotr  do  nich  powiedział: 

Skruszcie si

ę

 i niech ka

ż

dy z was da si

ę

 ochrzci

ć

 dzi

ę

ki Imieniu Jezusa Chrystusa na 

odpuszczenie grzechów, a we

ź

miecie dar Ducha 

Ś

wi

ę

tego. 

39

 

Gdy

ż

 obietnica jest

 dla 

was  oraz 

dla

  waszych  dzieci,  i  wszystkich,  a

ż

  do  dalekich,  których  nasz  Pan  Bóg 

sobie  powoła. 

40

  Lecz  tak

ż

e  za

ś

wiadczył  wieloma  innymi  słowami  oraz  wzywał, 

mówi

ą

c: Dajcie si

ę

 wyratowa

ć

, z dala od tego przewrotnego rodu 

*

. 

41

 

Zatem zostali 

ochrzczeni

  ci,  którzy

  ch

ę

tnie  przyjmowali  jego  słowo;  i  w  tym  dniu  zostało 

przył

ą

czonych  blisko  trzy  tysi

ą

ce  osób. 

42

  Potem 

TR

  trwali  przy  apostolskim 

nauczaniu, wspólnocie, łamaniu chleba oraz modlitwach. 

43

 

Ale pojawiła si

ę

 boja

źń

 w ka

ż

dej duszy, a przez apostołów działy si

ę

 liczne cuda i 

znaki. 

44

  Zatem  wszyscy  wierz

ą

cy  byli  blisko  siebie  oraz  mieli  wszystko  wspólne. 

45

 

Tak

ż

e sprzedawali posiadło

ś

ci i maj

ą

tki oraz rozdzielali je wszystkim, według tego jak 

kto

ś

 miał potrzeb

ę

. 

46

 

Co dnia zgodnie trwaj

ą

c w 

Ś

wi

ą

tyni oraz łami

ą

c chleb w domu, 

przyjmowali  pokarm  w  rado

ś

ci  oraz  prostocie  serca, 

47

  chwal

ą

c 

*

  Boga  i  maj

ą

c 

przychylno

ść

 u całego ludu. A Pan codziennie przył

ą

czał zgromadzeniu wybranych 

**

 

tych, 

co 

byli zbawionymi. 

 

*2,1

 czyli w 

ś

wi

ę

to Szawuot

 

(Zbiorów, Pierwszych Owoców, Zielonych 

Ś

wi

ą

t) 

*2,2

 tak

ż

e: tchnienia 

*2,5

 poprawnie: Judejczycy, czyli Israelici z pokolenia Judasa /Judy 

*2,11

 czyli: nowo nawróceni na judaizm 

*2,17

 tak

ż

e: przez, od 

**2,17

 czyli: zapowiada

ć

 w Imieniu Boga, lub naucza

ć

 pod natchnieniem Ducha 

Ś

wi

ę

tego

 

***2,17

 tak

ż

e: słudzy 

*2,19

 tak

ż

e: przelew krwi, zabójstwo 

*2,21

 tak

ż

e: ocalony, zbawiony, wyzwolony 

*2,24

 tak

ż

e: zawładni

ę

ty, trzymany w r

ę

ku 

*2,27

 tak

ż

e: 

ś

wi

ę

temu, bezgrzesznemu 

*2,31

 tak

ż

e: osoba, 

ż

ycie 

*2,36

 

z hebr. Mesjaszem; czyli Pomaza

ń

cem

 

Boga 

*2,40

 tak

ż

e: pokolenia, rodzaju 

*2,47

 tak

ż

e: wielbi

ą

c 

**2,47

 tak

ż

e: zborowi 

 

3.

 Za

ś

 Piotr i Jan chodzili dla nich do 

Ś

wi

ą

tyni na dziewi

ą

t

ą

 godzin

ę

 modlitwy. 

2

 I 

został  wniesiony  pewien  m

ąż

  -  chromy  od  łona  swojej  matki,  którego  codziennie 

umieszczano  przy  bramie 

Ś

wi

ą

tyni,  zwanej  Pi

ę

kn

ą

,  aby  od 

tych,  co

  wchodzili  do 

Ś

wi

ą

tyni  prosił 

o

  jałmu

ż

n

ę

. 

3

  Ten, 

kiedy 

ujrzał  Piotra  i  Jana  maj

ą

cych  wej

ść

  do 

Ś

wi

ą

tyni, prosił 

o

 jałmu

ż

n

ę

. 

4

 

Ale Piotr spojrzał na niego razem z Janem i powiedział: 

Popatrz na nas. 

5

 Za

ś

 ten skierował si

ę

 ku nim, spodziewaj

ą

c si

ę

 co

ś

 od nich wzi

ąć

. 

6

 

A  Piotr  powiedział:  Srebro  i  złoto  nie  jest  moje;  ale  co  mam,  to  ci  daj

ę

;  w  Imieniu 

Jezusa Chrystusa, Nazarejczyka, powsta

ń

 

*

 i chod

ź

 

**

. 

7

 Potem uj

ą

ł go 

od

 prawej r

ę

ki 

oraz  wzniósł;  a  natychmiast  zostały  utwierdzone  jego  nogi  i  kostki. 

8

  Wi

ę

c 

podskoczył, stan

ą

ł i chodził, oraz wszedł razem z nimi do 

Ś

wi

ą

tyni, chodz

ą

c, skacz

ą

c 

i  wielbi

ą

c  Boga. 

9

  Zatem  zobaczył  go  cały  lud, 

ż

e

  chodzi  i  chwali  Boga. 

10

  Ale  go 

rozpoznali, 

ż

e  on  był 

tym,  co

  siedział  odno

ś

nie  jałmu

ż

ny  przy  Pi

ę

knej  bramie 

Ś

wi

ą

tyni.  Zostali  te

ż

  napełnieni  strachem  i  uniesieniem,  z  powodu 

tego

,  co  mu  si

ę

 

wydarzyło. 

11 

Nadto - do portyku zwanego Salomona, do tego chromego, 

który 

wyzdrowiał oraz 

trzymał  si

ę

  Piotra  i  Jana  -  zbiegł  si

ę

  przed  nich  cały  zdumiony  lud. 

12

  A  Piotr 

to

 

widz

ą

c, powiedział do ludu: M

ęż

owie Israelici, dlaczego z tego powodu si

ę

 dziwicie, 

albo czemu nam si

ę

 przypatrujecie, jakby

ś

my własn

ą

 moc

ą

 czy pobo

ż

no

ś

ci

ą

 czynili, 

ż

e  on  chodzi? 

13

  Bóg  Abrahama,  Izaaka  i  Jakóba;  Bóg  naszych  przodków  wysławił 

swojego  Syna  Jezusa.  Wy  go  wydali

ś

cie  oraz  zaparli

ś

cie  si

ę

  go  przed  obliczem 

Piłata, 

który

  go  postanowił

 

uniewinni

ć

. 

14

 

Ale  wy  zaparli

ś

cie  si

ę

 

tego 

ś

wi

ę

tego  i 

sprawiedliwego oraz prosili

ś

cie, 

aby

 wam podarowa

ć

 m

ęż

a - zabójc

ę

. 

15

 A zabili

ś

cie 

sprawc

ę

 

*

 

ż

ycia, którego Bóg wskrzesił z martwych, czego my jeste

ś

my 

ś

wiadkami. 

16

 

Tak

ż

e  tego,  którego  widzicie  i  znacie,  Jego  Imi

ę

  uczyniło  silnym  ku  sławie  Jego 

Imienia;  a  wiara  z  powodu  Niego,  dała  mu  wobec  was  wszystkich  to  zdrowie. 

17

 

Teraz  te

ż

,  bracia,  wiem, 

ż

e 

wy

  oraz  wasi  przywódcy  dokonali

ś

cie  tego  podczas 

nie

ś

wiadomo

ś

ci. 

18

 

Za

ś

  Bóg  sprawił, 

ż

e

  Chrystus  wycierpiał  tego  rodzaju 

rzeczy

, 

jakie  zapowiedział  przez  usta  wszystkich  swoich  proroków. 

19

  Zatem  skruszcie  si

ę

 

oraz  zawró

ć

cie,  a

ż

  do  zatarcia 

*

  waszych  grzechów,   

20

 

ż

eby  mogły  przyj

ść

  czasy 

wytchnienia  z  powodu  osoby  Pana. 

Po  to 

TR

  wysłał  przedtem  ogłoszonego  wam 

Jezusa  Chrystusa, 

21

 

którego  trzeba  rado

ś

nie  przyj

ąć

  Niebu,  a

ż

  do  czasu 

przywrócenia wszystkich spraw, o których powiedział Bóg za obecnego 

ż

ycia, przez 

usta  wszystkich  swoich 

ś

wi

ę

tych  proroków. 

22

 

Bowiem  Moj

ż

esz  rzeczywi

ś

cie 

powiedział  do  przodków:  Z  waszych  braci, 

takiego

  jak  ja  proroka  podniesie 

*

  wam 

Pan,  wasz  Bóg;  jego  b

ę

dziecie  słucha

ć

  we  wszystkim,  cokolwiek  do  was  powie. 

V 

Moj

ż

esza  18,15 

23

  A  b

ę

dzie 

tak

, 

ż

e  ka

ż

da  osoba,  która  nie  usłucha  tego  proroka, 

zostanie wytracona z ludu. 

24

 Ale i wszyscy prorocy od Samuela, jacykolwiek mówili 

jeden  za  drugim,  tak

ż

e  zwiastowali  te  dni. 

25

  Wy  jeste

ś

cie  synami  proroków  i 

Przymierza,  jakie  ustalił  sobie 

*

 

Bóg

  w  stosunku  do  waszych  ojców,  mówi

ą

c  do 

Abrahama: W twoim nasieniu  zostan

ą

 uwielbione 

w Panu

 wszystkie narody  ziemi. 

I 

Moj

ż

esza  12,3 

26

  Bóg  wzbudził  swojego  syna  Jezusa  i  najpierw  go  wysłał  wam, 

błogosławi

ą

c ka

ż

demu 

z

 was w odwracaniu si

ę

 od waszych niegodziwo

ś

ci. 

 

*3,6

 tak

ż

e: obud

ź

 si

ę

, zmartwychwsta

ń

 

**3,6

 tak

ż

e: 

ż

yj 

*3,15

 tak

ż

e: zało

ż

yciela, przywódc

ę

 

*3,19

 tak

ż

e: skre

ś

lenia, usuni

ę

cia 

*3,22

 tak

ż

e: wzbudzi, wskrzesi 

*3,25

 tak

ż

e: sporz

ą

dził testamentem, zawarł umow

ę

 

 

4.

 A gdy oni mówili do ludu - kapłani, rz

ą

dca 

Ś

wi

ą

tyni i saduceusze im zagrozili, 

2

 

bo

  byli  rozdra

ż

nieni  z 

tego

  powodu, 

ż

e  nauczaj

ą

 

TR

  ludzi,  i  w  Jezusie  zwiastuj

ą

 

wskrzeszenie z martwych. 

3

 Narzucili te

ż

 

na

 nich r

ę

ce oraz wprowadzili 

ich

 sobie do 

wi

ę

zienia, do jutra, bo był ju

ż

 wieczór. 

4

 Ale wielu, 

gdy

 wysłuchało słowa – uwierzyło, 

i urodziła si

ę

 liczba około pi

ę

ciu tysi

ę

cy m

ęż

ów. 

5

  Za

ś

  nazajutrz  zdarzyło  si

ę

, 

ż

e  w  Jerozolimie  zostali  zebrani  ich  przeło

ż

eni,  starsi 

oraz uczeni w Pi

ś

mie. 

6

 Tak

ż

e arcykapłan Annasz i Kaifasz, Jan, Aleksander, i jacy 

jeszcze 

byli  z rodu arcykapła

ń

skiego. 

7

 A 

kiedy

 postawili ich w 

ś

rodku, pytali si

ę

: W 

jakiej mocy, lub w jakim imieniu wy to uczynili

ś

cie? 

8

 Wtedy Piotr został napełnionym 

przez

  Ducha 

Ś

wi

ę

tego  oraz  do  nich  powiedział:  Przeło

ż

eni  ludu  i  starsi  Israela! 

9

 

Skoro my, dzisiaj, jeste

ś

my os

ą

dzani dzi

ę

ki dobremu uczynkowi 

wzgl

ę

dem

 chorego 

człowieka,  przez  który  został  on  wyratowany, 

10

  niech  wam  wszystkim  b

ę

dzie 

wiadome  oraz  całemu  ludowi  Israela, 

ż

e 

został  on  uleczony

  w  Imieniu  Jezusa 

Chrystusa  Nazarejczyka,  którego  wy  ukrzy

ż

owali

ś

cie 

i

  którego  Bóg  wskrzesił  z 

martwych. W tym 

Imieniu

 ten 

człowiek

 stan

ą

ł przed wami zdrowy. 

11

 Ten jest owym 

kamieniem, 

co

  przez  was, buduj

ą

cych,  został  wzi

ę

ty  za  nic 

*

, 

a

  który  stał  si

ę

 

**

  dla 

kamienia w

ę

gielnego. 

Psalm 118,22; Izajasz 28,16 

12

 Nie istnieje te

ż

 w nikim innym 

zbawienie;  bo nie  istnieje  inne  Imi

ę

  pod  niebem

,  które

  zostało  wyznaczone 

*

  w

ś

ród 

ludzi,  w  którym  jest  nam  konieczne  zosta

ć

  zbawionymi 

**

. 

13

 

A  widz

ą

c  szczero

ść

 

Piotra i Jana, oraz po

 

zrozumieniu, 

ż

e s

ą

 nieuczonymi prostakami - dziwili si

ę

, 

kiedy

 

ich  rozpoznali, 

ż

e  byli  razem  z  Jezusem. 

14

  Za

ś

  widz

ą

c  człowieka, 

co

  z  nimi  stał  i 

został  uzdrowiony  -  nie  umieli  nic  odpowiedzie

ć

. 

15

  Wi

ę

c  rozkazali  im  odej

ść

  na 

zewn

ą

trz  posiedzenia 

i 

ś

cierali  si

ę

  jedni  przeciw  drugim, 

16

  mówi

ą

c:  Co  mo

ż

emy 

uczyni

ć

 tym ludziom? Bo, 

ż

e dokonał si

ę

 przez nich znany cud, 

jest

 jawne wszystkim 

zamieszkuj

ą

cym Jerozolim

ę

; wi

ę

c nie mo

ż

emy zaprzeczy

ć

. 

17

 Lecz aby 

to 

nie zostało 

w  wi

ę

kszym  stopniu  rozpowszechnione  mi

ę

dzy  ludem,  zabronimy  im  gro

ź

b

ą

, 

by

 

ż

adnemu  z  ludzi  nie  pletli  wzgl

ę

dem  tego  imienia. 

18

  Zatem  ich  zawołali  oraz  im 

nakazali w ogóle nie głosi

ć

 i nie naucza

ć

 wzgl

ę

dem imienia Jezusa. 

19

 Ale Piotr i Jan 

odpowiedzieli,  mówi

ą

c  do  nich:  Oskar

ż

ajcie,  je

ż

eli  wobec  Boga  jest  sprawiedliwe 

bardziej 

*

  was  słucha

ć

  -  ni

ż

  Boga. 

20

  Bo  my  nie  mo

ż

emy  nic 

nie

  mówi

ć

, 

z  tego

  co 

zobaczyli

ś

my  i  usłyszeli

ś

my. 

21

  Zatem 

TR

 

jeszcze 

raz  im 

zagrozili, 

a

  nie  znajduj

ą

c 

jakby ich mogli ukara

ć

, wypu

ś

cili ich z powodu ludu, gdy

ż

 wszyscy oddawali chwał

ę

 

Bogu  za 

to,  co

  si

ę

  stało. 

22

  Poniewa

ż

  ten  człowiek,  na  którym  dokonał  si

ę

  cud 

*

 

uleczenia, 

ż

ył wi

ę

cej ni

ż

 czterdzie

ś

ci lat.  

23

  Za

ś

  wypuszczeni  przyszli  do  swoich  oraz  oznajmili 

im  wszystko

,  cokolwiek 

powiedzieli  do  nich  przedniejsi  kapłani  i  starsi. 

24

  A  ci 

ich

  wysłuchali 

i

  jednomy

ś

lnie 

podnie

ś

li  głos  ku  Bogu,  mówi

ą

c:  Władco  Absolutny 

*

,  Ty, 

który

  uczyniłe

ś

  Niebo  i 

ziemi

ę

,  morze  i  wszystko  w  nich; 

25

  co

  powiedziałe

ś

  przez  Ducha 

Ś

wi

ę

tego  ustami 

Dawida, Twego sługi:  W jakim celu wzburzyli si

ę

 poganie, a ludy piel

ę

gnowały 

*

 

to, 

co jest

 bezwarto

ś

ciowe 

**

? 

26

 Stan

ę

li królowie ziemi, a przeło

ż

eni dali si

ę

 zebra

ć

 na 

to samo, przeciw Panu i przeciwko Jego Pomaza

ń

cowi. 

Psalm 2,1 - 2 

27

 

Gdy

ż

 wobec 

prawdy,  Herod  i  Poncjusz  Piłat,  razem  z  poganami  oraz  plemionami  Israela dali  si

ę

 

zebra

ć

 przeciwko Twojemu 

ś

wi

ę

temu Synowi - Jezusowi, którego pomazałe

ś

, 

28

 

aby 

si

ę

  dokonało 

*

  cokolwiek  przedtem  przeznaczyła  Twoja  r

ę

ka  oraz  Twoje 

postanowienie. 

29

 Teraz wi

ę

c, Panie, wejrzyj na ich gro

ź

by oraz daj Twoim sługom z 

cał

ą

  otwarto

ś

ci

ą

  mówi

ć

  Twe  słowo. 

30

  Za  pomoc

ą

  te

ż

  Twojej  r

ę

ki,  Ty  wyci

ą

gaj  ku 

uzdrawianiu oraz dokonywaniu znaków i cudów, przez Imi

ę

 Twego 

ś

wi

ę

tego Syna - 

Jezusa. 

31

 

A 

gdy

  oni  prosili,  zostało  potrz

ąś

ni

ę

te  miejsce  na  którym  byli  zebrani, 

wszyscy zostali napełnieni Duchem 

Ś

wi

ę

tym, i z otwarto

ś

ci

ą

 mówili słowo Boga. 

32

  Za

ś

  serce  i  dusza  owego  mnóstwa  wierz

ą

cych  było  jedno,  tak

ż

e  ani  jeden  nie 

mówił 

o

  czym

ś

  z  dobytku, 

ż

e

  jest  odr

ę

bne,  ale  wszystko  było  im  wspólne. 

33

  A 

apostołowie wielk

ą

 moc

ą

 dawali 

ś

wiadectwo wskrzeszenia Pana Jezusa i nad 

*

 nimi 

wszystkimi była wielka łaska. 

34

 

Bo nie było mi

ę

dzy nimi kogo

ś

, 

kto 

jest w potrzebie; 

gdy

ż

 którzykolwiek byli posiadaczami terenów lub domów - sprzedawali 

je, 

przynosili 

warto

ść

 sprzedawanych 

maj

ą

tków

,  

35

 oraz kładli przed nogi apostołów. I rozdawano 

ka

ż

demu  tak,  jak  kto

ś

  miał  potrzeb

ę

. 

36

  Za

ś

  Józef,  nazwany  przez  apostołów 

Barabaszem  (to  jest 

w

  tłumaczeniu:  Synem  Pocieszenia 

*

),  Lewita,  rodem 

Cypryjczyk, 

37

 

gdy

  sprzedał  pole, 

które

  przedtem  było  jego,  przyniósł  pieni

ą

dze  i 

poło

ż

ył u nóg apostołów. 

 

*4,11

 tak

ż

e: wzgardzonym 

**4,11

 tak

ż

e: narodził si

ę

, pojawił si

ę

, powstał, był 

*4,12

 tak

ż

e: podarowane, dane, mianowane 

**4,12

 tak

ż

e: zachowani przy 

ż

yciu, ocaleni od 

ś

mierci, uzdrowieni, uratowani 

*4,19

 tak

ż

e: raczej

  

*4,22

 tak

ż

e: znak 

*4,24

 tak

ż

e: panie domu, panie 

*4,25

 tak

ż

e: troszczyły si

ę

, pilnie si

ę

 zajmowały, uprawiały 

**4,25

 tak

ż

e: daremne, puste, bezowocne 

*4,28

 dokładnie: uczyni

ć

 dokonuj

ą

cym si

ę

  

*4,33

 tak

ż

e: przez, dla, dzi

ę

ki 

*4,36

 tak

ż

e: wezwania, apelu, zach

ę

ty

 

 
5.

  Ale  pewien  m

ąż

 

o

  imieniu  Ananiasz,  razem  ze  swoj

ą

 

ż

on

ą

  Safir

ą

,  sprzedał 

maj

ą

tek, 

2

  oraz  zabrał  sobie 

troch

ę

 

z  ceny,  za  wiedz

ą

  swojej 

ż

ony.  Przyniósł  te

ż

 

pewn

ą

  cz

ęść

 

i

  poło

ż

ył  u  nóg  apostołów. 

3

  A  Piotr  powiedział:  Ananiaszu,  czemu 

szatan  wypełnił  twoje  serce, 

by

ś

 

TR

  okłamał  Ducha 

Ś

wi

ę

tego  oraz  oddzielił  sobie 

cz

ęść

 z ceny terenu? 

4

 

Czy

ż

 pozostaj

ą

c twoim - nie pozostawał na miejscu, a 

kiedy 

został sprzedanym - 

czy nie

 był w twojej władzy? Po co umie

ś

ciłe

ś

 sobie t

ę

 spraw

ę

 w 

twoim  sercu?  Nie  ludziom  skłamałe

ś

,  ale  Bogu. 

5

  Za

ś

  Ananiasz  słysz

ą

c  te  słowa, 

padł 

i 

wyzion

ą

ł ducha. Powstała wi

ę

c wielka boja

źń

 we wszystkich, 

którzy to

 słyszeli. 

6

 A młodsi wstali, szczelnie go owin

ę

li, wynie

ś

li i pogrzebali. 

7

  Ale 

gdy

  si

ę

  dokonał  odst

ę

p  czasu  około  trzech  godzin,  weszła  i  jego 

ż

ona,  nie 

wiedz

ą

c  co  si

ę

  stało. 

8

  Za

ś

  Piotr  oddzielił  j

ą

 

pytaniem

:  Powiedz  mi,  czy 

za

  tyle 

sprzedali

ś

cie  teren?  A  ona  powiedziała:  Tak, 

za

  tyle. 

9

  A  Piotr  do  niej  powiedział: 

Dlaczego została zharmonizowana wam

 wypowied

ź

, aby do

ś

wiadczy

ć

 Ducha Pana? 

Oto  przed  drzwiami  nogi  tych, 

co

  pogrzebali  twojego  m

ęż

a, 

lecz

  tak

ż

e  ciebie 

wynios

ą

. 

10

 Wi

ę

c natychmiast padła nie

ż

ywa przed jego nogami. A młodzie

ń

cy weszli 

oraz znale

ź

li j

ą

 martw

ą

; zatem wynie

ś

li 

i

 pogrzebali przy jej m

ęż

u. 

11

 

Pojawiła si

ę

 te

ż

 

wielka  boja

źń

  nad  całym  zgromadzeniem  wybranych 

*

  oraz  nad  wszystkimi, 

którzy

 

tego słuchali. 

12

 Za

ś

 przez r

ę

ce apostołów dokonywały si

ę

 w ludzie liczne znaki i cuda; wszyscy te

ż

 

ż

yli  jednomy

ś

lnie  w  portyku  Salomona. 

13

  Ale 

z

  pozostałych  nikt  si

ę

  nie  odwa

ż

ał 

z

 

nimi  ł

ą

czy

ć

;  lecz  lud  ich  chwalił. 

14

 

A  bardziej  wierz

ą

c,  przył

ą

czało  si

ę

 

do

  Pana 

mnóstwo m

ęż

czyzn i niewiast. 

15

 Dlatego na ulice wynoszono chorych, kładziono na 

ło

ż

ach  i  matach,  by  przynajmniej  cie

ń

  przechodz

ą

cego  Piotra  ocienił  niektórych 

z

 

nich. 

16

  Ale  schodziło  si

ę

  te

ż

  wielu 

z

  okolicznych  miast  Jerozolimy,  nios

ą

c  chorych 

oraz n

ę

kanych na skutek nieczystych duchów, i wszyscy zostawali uzdrawiani. 

17

 

Za

ś

  arcykapłan  i  wszyscy, 

co  byli 

razem  z  nim  -  istniej

ą

ce  stronnictwo 

saduceuszów  -  powstali,  i  zostali  napełnieni  zazdro

ś

ci

ą

. 

18

 

Narzucili  te

ż

  r

ę

ce  na 

apostołów oraz umie

ś

cili ich sobie w publicznym wi

ę

zieniu. 

19

 Ale anioł Pana otworzył 

po

ś

ród  nocy  bramy  wi

ę

zienia,  wyprowadził  ich  i  powiedział: 

20

  Id

ź

cie,  sta

ń

cie  w 

Ś

wi

ą

tyni  oraz  mówicie  ludowi  wszystkie  słowa 

ż

ycia. 

21

  A 

gdy  to

  usłyszeli,  podczas 

ś

witu weszli do 

Ś

wi

ą

tyni i nauczali. Za

ś

 

kiedy

 przybył arcykapłan oraz ci razem z nim, 

zwołali  Sanhedryn  i  cał

ą

  starszyzn

ę

  synów  Israela  oraz  posłali  do  wi

ę

zienia, 

aby 

zostali  przyprowadzeni. 

22

  Zatem  słudzy

 

przybyli, 

lecz 

nie  znale

ź

li  ich  w  wi

ę

zieniu; 

wi

ę

c  wrócili  si

ę

  i  oznajmili,  mówi

ą

c: 

23

  Rzeczywi

ś

cie,  z  cał

ą

  pewno

ś

ci  znale

ź

li

ś

my 

zamkni

ę

te  wi

ę

zienie  i  na  zewn

ą

trz,  stoj

ą

cych  z  przodu  drzwi  stra

ż

ników;  ale 

kiedy

 

otworzyli do wewn

ą

trz - nikogo nie znale

ź

li

ś

my. 

24

 Za

ś

 kiedy arcykapłan oraz rz

ą

dca 

Ś

wi

ą

tyni  usłyszeli  te  słowa,  byli  odno

ś

nie  nich  w  kłopocie,  co  by  to  si

ę

  zdarzyło. 

25

 

Ale  kto

ś

  przyszedł 

i 

im  oznajmił,  mówi

ą

c:  Oto  m

ęż

owie,  których  umie

ś

cili

ś

cie  w 

wi

ę

zieniu,  s

ą

  w 

Ś

wi

ą

tyni,  stoj

ą

c  i  nauczaj

ą

c  lud. 

26

 

Wtedy  rz

ą

dca  odszedł  wraz  ze 

sługami  oraz  ich  przyprowadził.  Nie  w

ś

ród  przemocy,  bowiem  bali  si

ę

  ludu,  aby  nie 

zostali ukamienowani. 

27

 

A 

kiedy 

przyprowadził,  postawili  ich  w  miejscu  posiedze

ń

.  Wi

ę

c  arcykapłan  ich 

pytał,  mówi

ą

c: 

28

  Czy

  nie  nakazali

ś

my  wam  rozkazem,  by  nie  naucza

ć

  przy  tym 

imieniu?  A  oto  waszym  nauczaniem  napełnili

ś

cie  Jerozolim

ę

  oraz  chcecie 

sprowadzi

ć

  na  nas  krew  tego  człowieka. 

29

  Za

ś

  zaczynaj

ą

c  odpowiada

ć

,  Piotr  i 

apostołowie  powiedzieli:  Trzeba  by

ć

  wi

ę

cej  posłusznym  Bogu  ni

ż

  ludziom. 

30

 

Bóg 

naszych  przodków  wskrzesił  Jezusa,  którego  wy  wzi

ę

li

ś

cie  w  swoje  r

ę

ce 

*

, 

zawieszaj

ą

c  na  drewnie. 

31

 

Tego,  Sprawc

ę

  i  Zbawiciela,  Bóg  wywy

ż

szył  swoj

ą

 

prawic

ą

, 

aby

  da

ć

  skruch

ę

  Israelowi  i  darowanie 

*

  grzechów. 

32

  A  my  jeste

ś

my 

ś

wiadkami  tych  spraw  oraz  Duch 

Ś

wi

ę

ty,  którego  Bóg  dał 

tym,  którzy

  Mu  s

ą

 

posłuszni. 

33

 Za

ś

 

oni, gdy tego

 wysłuchali, zostali rozpiłowani 

* 

oraz postanowili ich zgładzi

ć

. 

34

 

Ale  pewien  faryzeusz,  imieniem  Gamaliel,  szanowany 

przez

  cały  lud  nauczyciel 

Prawa, wstał w Sanhedrynie i 

ich

 wezwał

, by

 na chwil

ę

 wyprowadzono apostołów na 

zewn

ą

trz. 

35

  Potem

  do  nich  powiedział:  M

ęż

owie  Israelici,  dzi

ę

ki  tym  ludziom 

zajmijcie  si

ę

  sami  sob

ą

,  co  macie  czyni

ć

. 

36

  Bo  na  pocz

ą

tku  tych  dni  podniósł  si

ę

 

Teodas, 

który 

mówił, 

ż

e 

sam  jest  kim

ś

, 

i

  została  mu  przyczepiona  liczba  około 

czterystu  m

ęż

czyzn. 

Lecz

  został  on  zabity,  a  wszyscy,  którzy  mu  ulegali  -  zostali 

rozproszeni; zatem pojawili si

ę

 na nic. 

37

 Po nim, w dniach spisu podniósł si

ę

 Judas 

Galilejczyk  i  oderwał  za  sob

ą

  do

ść

  du

ż

o  ludu. 

Lecz

  tak

ż

e  on  zgin

ą

ł  oraz  zostali 

rozproszeni wszyscy, którzy mu ulegali. 

38

 Wi

ę

c teraz mówi

ę

 wam: Odst

ą

pcie od tych 

ludzi oraz ich uwolnijcie; bo je

ś

li to postanowienie lub to dzieło 

jest

 z ludzi - zostanie 

zniszczone. 

39

 A je

ż

eli jest z Boga - nie b

ę

dziecie mogli ich zniszczy

ć

; i aby

ś

cie nie 

zostali  znalezieni 

jako  ci,  co 

walcz

ą

  przeciwko  Bogu. 

40

  I  zostali 

przez 

niego 

przekonani. Potem przywołali apostołów, złoili 

im

 skór

ę

 oraz nakazali, by nie mówi

ć

 

przy imieniu Jezusa; po czym ich uwolnili. 

41

 Zatem szli od oblicza Sanhedrynu oraz 

si

ę

 radowali, 

ż

e zostali uznani godnymi 

by 

dozna

ć

 zniewagi z powodu Jego Imienia. 

42

 

Ka

ż

dego  dnia  nie  przestawali 

te

ż

  naucza

ć

  w 

Ś

wi

ą

tyni  i  naprzeciwko  Domu,  oraz 

głosi

ć

 dobr

ą

 nowin

ę

 Jezusa Chrystusa. 

 

*5,11

 tak

ż

e: zborem, społeczno

ś

ci

ą

 wywołanych 

*5,30

 tak

ż

e: zabili

ś

cie 

*5,31

 tak

ż

e: odpuszczenie 

*5,33

 tak

ż

e: zdenerwowali si

ę

 

 

6.

  Ale  w  dniach  powi

ę

kszania  si

ę

 

liczby

  uczniów,  pojawiło  si

ę

  szemranie 

hellenistów 

*

  przeciwko  Hebrajczykom, 

ż

e  w  codziennej  słu

ż

bie  pomijane 

**

  s

ą

  ich 

wdowy. 

2

  Wi

ę

c  dwunastu  przywołało  wielu  uczniów  i  powiedziało:  Nie  jest  mile 

widziane,  by  słu

ż

y

ć

  stołom, 

a

  pozostawi

ć

  Słowo  Boga. 

3

  Ale  poszukajcie,  bracia, 

siedmiu m

ęż

ów, 

którzy

 maj

ą

 dobr

ą

 opini

ę

, pełnych Ducha 

Ś

wi

ę

tego i m

ą

dro

ś

ci, i ich 

ustanowimy do tej sprawy. 

4

 Za

ś

 my b

ę

dziemy wierni modlitwie oraz słu

ż

bie słowa. 

5

 

Wi

ę

c  spodobała  si

ę

  ta  mowa  wobec  całego  mnóstwa 

uczniów

  oraz  wybrali  sobie: 

Szczepana,  m

ęż

a  pełnego  wiary  i  Ducha 

Ś

wi

ę

tego,  Filipa,  Prochora,  Nikanora, 

Tymona,  Parmenasa  i  Mikołaja,  nowonawróconego  Antioche

ń

czyka, 

6

 

których 

postawili przed apostołów. Zatem si

ę

 pomodlili 

i

 poło

ż

yli na nich r

ę

ce. 

7

  A  Słowo  Boga  sprawiało  rozwój  oraz  w  Jerozolimie  bardzo  si

ę

  mno

ż

yła  liczba 

uczniów. 

Tak

ż

e 

liczny  tłum  kapłanów  poddał  si

ę

  wierze. 

8

  Za

ś

  Szczepan,  pełen 

ufno

ś

ci  i  mocy,  czynił  przy  ludzie  wielkie  cuda  i  znaki. 

9

  Lecz  powstali  niektórzy  z 

bó

ż

nicy zwanej Libertynów 

*

, Cyrenejczyków, Aleksandryjczyków i tych z Cylicji oraz 

Azji,  i  rozprawiali  ze  Szczepanem. 

10

 

Ale  nie  mieli  siły  stawi

ć

  czoła  m

ą

dro

ś

ci  oraz 

Duchowi,  którym  mówił. 

11

  Wtedy  podsun

ę

li  m

ęż

ów, 

co

  twierdzili:  Usłyszeli

ś

my  go, 

gdy 

mówił  blu

ź

niercze  słowa  wzgl

ę

dem  Moj

ż

esza  i  Boga. 

12

 

Tak

ż

e  podburzyli  lud, 

starszych  oraz  uczonych  w  Pi

ś

mie,  wi

ę

c  stan

ę

li,  porwali  go  oraz  poprowadzili  do 

Sanhedrynu. 

13

  I  postawili  fałszywych 

ś

wiadków, 

co 

twierdzili:  Ten  człowiek  nie 

powstrzymuje  si

ę

,  mówi

ą

c  blu

ź

niercze  słowa  przeciw  temu 

ś

wi

ę

temu  miejscu  oraz 

Prawu. 

14

  Bowiem  usłyszeli

ś

my  go 

jak

  mówił, 

ż

e  ten  Jezus  Nazarejczyk  zniesie  to 

miejsce  oraz  zmieni  zwyczaje,  które  przekazał  nam  Moj

ż

esz. 

15

  A  wszyscy, 

którzy

 

siedzieli w Sanhedrynie, popatrzyli na niego 

i

 ujrzeli jego oblicze jak oblicze anioła. 

 

*6,1

 

Ż

ydów 

ż

yj

ą

cych pod wpływami greckimi 

**6,1 

tak

ż

e: zaniedbane, przeoczone 

*6,9 

Ż

ydów z Libertum w Afryce, b

ą

d

ź

 członków synagogi wyzwole

ń

ców 

 

7.

  Za

ś

  arcykapłan  powiedział:  Czy  tak  si

ę

  maj

ą

  te 

sprawy

? 

2

  A 

Szczepan

  mówił: 

M

ęż

owie, bracia, ojcowie - posłuchajcie. Bóg chwały dał si

ę

 zobaczy

ć

 naszemu ojcu 

Abrahamowi, 

gdy 

był  w  Mezopotamii,  zanim  zamieszkał 

TR

  w  Haranie. 

3

  Powiedział 

te

ż

  do  niego:  Wyjd

ź

  z  twojej  ziemi  i  spo

ś

ród  twej  rodziny, 

a

  id

ź

  do  ziemi,  któr

ą

  ci 

uka

żę

. 

4

  Wtedy  wyszedł  z  ziemi  Chaldejczyków 

*

  oraz  zamieszkał  w  Haranie;  a 

stamt

ą

d,  gdy  umarł  jego  ojciec, 

Bóg

  przesiedlił  go  do  tej  ziemi,  na  której  wy  teraz 

mieszkacie. 

5

 I nie dał mu w niej dziedzictwa ani na krok nogi, ale przypisał 

* 

sobie 

da

ć

 mu j

ą

 na posiadło

ść

, oraz po nim - jego nasieniu 

**

; jemu, 

cho

ć

 nie miał dziecka. 

6

  Ale  Bóg  tak  powiedział:  Twoje  potomstwo  b

ę

dzie  przybyszem 

*

  w  cudzej  ziemi  i 

uczyni

ę

 je niewolnikami oraz b

ę

d

ą

 

ich 

krzywdzi

ć

 

przez

 czterysta lat. 

7

 

A lud, któremu 

b

ę

d

ą

  słu

ż

y

ć

  -  Ja  os

ą

dz

ę

,  powiedział  Bóg.  Za

ś

  po  tych 

latach

  wyjd

ą

  oraz  b

ę

d

ą

  mi 

słu

ż

y

ć

 w tym miejscu. 

8

 

Dał mu tak

ż

e przymierze 

*

 obrzezki. Wi

ę

c Abraham spłodził 

Izaaka  oraz  ósmego  dnia  go  obrzezał,  a  Izaak 

spłodził

  Jakóba,  a  Jakób  dwunastu 

patriarchów. 

9

  Za

ś

  patriarchowie 

kiedy

  pozazdro

ś

cili  Józefowi,  sprzedali 

go

  do  Egiptu 

*

;  ale  Bóg 

był  z  nim. 

10

  Wyrwał  go  tak

ż

e  ze  wszystkich  jego  utrapie

ń

,  oraz  dał  mu  łask

ę

  i 

m

ą

dro

ść

  wobec  faraona  -  króla  Egiptu,  zatem  ustanowił  go  dowodz

ą

cym  nad 

Egiptem  oraz  nad  całym  swoim  domem. 

11

 

Lecz  na  cał

ą

  ziemi

ę

  Egiptu  i  Kanaanu 

przyszedł głód, i wielkie utrapienie, gdy

ż

 nasi przodkowie nie znajdowali 

ż

ywno

ś

ci. 

12

 

Za

ś

 Jakób usłyszał, 

ż

e jest zbo

ż

e i wysłał najpierw do Egiptu naszych przodków. 

13

 

A 

przy drugim 

pobycie 

Józef dał si

ę

 rozpozna

ć

 jego braciom, wi

ę

c ród Józefa stał si

ę

 

widoczny  faraonowi. 

14

  Za

ś

  Józef  wysłał  i  przywołał  swojego  ojca  Jakóba  oraz  cał

ą

 

swoj

ą

  rodzin

ę

  w 

liczbie 

siedemdziesi

ę

ciu  pi

ę

ciu  osób. 

15

  Zatem  Jakób  zszedł  do 

Egiptu.  I  umarł  on  oraz  nasi  przodkowie; 

16

  i  zostali  przeniesieni  do  Sychem  oraz 

umieszczeni  w  grobowcu,  który  Abraham  kupił  sobie 

za 

warto

ść

  srebra  od  synów 

Hamora z Sychem. 

17 

Ale  kiedy  si

ę

  zbli

ż

ał  czas  obietnicy,  któr

ą

  Bóg  zaprzysi

ą

gł  Abrahamowi  -  lud 

rozwin

ą

ł si

ę

 w Egipcie i został pomno

ż

ony, 

18

 

a

ż

 nastał inny władca, który nie znał 

*

 

Józefa. 

19

 Ten - kpi

ą

c oszustwem z naszego rodu - skrzywdził naszych przodków, 

bo

 

czynił porzuconymi ich niemowl

ę

ta, a

ż

 do nie zachowania przy 

ż

yciu. 

20

 W tym czasie 

został zrodzony Moj

ż

esz, a był pi

ę

kny 

*

 dla Boga. Ten został wychowany 

przez

 trzy 

miesi

ą

ce w domu jego ojca. 

21

 

Za

ś

 

kiedy

 został on umieszczony na zewn

ą

trz, wzi

ę

ła 

go  sobie  córka  faraona  i  wychowywała  go  za  syna. 

22

 

Wi

ę

c  Moj

ż

esz  został 

wy

ć

wiczony w całej wiedzy Egipcjan, oraz był silny w słowach i uczynkach.  

23

  A  gdy  mu  si

ę

  dopełnił  czterdziestoletni  wiek,  wst

ą

piło  do  jego  serca 

by 

przyjrze

ć

 

si

ę

  swoim  braciom,  synom  Israela. 

24

 

I  ujrzał, 

ż

e  jaki

ś

  doznaje  niesprawiedliwo

ś

ci; 

zatem

  przyszedł  z  pomoc

ą

 

temu,  co

  był  uciskany  oraz  wymierzył  kar

ę

,  zabijaj

ą

c 

Egipcjanina. 

25

 

S

ą

dził, 

i

ż

  jego  bracia  zrozumiej

ą

, 

ż

e  Bóg  przez  jego  r

ę

k

ę

  daje  im 

wyzwolenie  -  ale  nie  rozumieli. 

26

  Lecz  tak

ż

e  dał  im  si

ę

  zobaczy

ć

  nast

ę

pnego  dnia, 

kiedy  walczyli  i  pobudzał  ich  do  pokoju,  mówi

ą

c:  M

ęż

owie,  jeste

ś

cie  sobie  bra

ć

mi; 

dlaczego  jedni  drugim  czynicie  niesprawiedliwo

ść

? 

27

  Ale  ten,  co  czynił 

niesprawiedliwo

ść

 bliskiemu, odepchn

ą

ł go 

i

 powiedział: Kto ci

ę

 ustanowił przywódc

ą

 

oraz s

ę

dzi

ą

 nad nami? 

28

 

Czy chcesz mnie zgładzi

ć

, 

ty,

 który wczoraj w ten sposób 

usun

ą

łe

ś

 Egipcjanina? 

29 

Za

ś

 Moj

ż

esz uciekł na to słowo i stał si

ę

 cudzoziemcem na 

ziemi Madian, gdzie spłodził dwóch synów. 

30

 

A kiedy zostało wypełnione czterdzie

ś

ci lat, na pustkowiu wy

ż

yny Synaj dał mu si

ę

 

zobaczy

ć

 Anioł Pa

ń

ski w płomieniu ognia je

ż

yny 

*

. 

31

 Za

ś

 Moj

ż

esz, 

gdy to

 zobaczył, 

dziwił si

ę

 temu widzeniu; a 

kiedy 

si

ę

 zbli

ż

ył 

do

 niego, 

by go

 obejrze

ć

, pojawił si

ę

 do 

niego  głos  Pana: 

32

 

Ja 

jestem

  Bóg  twoich  przodków,  Bóg  Abrahama,  Bóg  Izaaka  i 

Bóg Jakóba. A Moj

ż

esz stał si

ę

 dr

żą

cym 

i 

nie odwa

ż

ył si

ę

 przypatrywa

ć

. 

33

 Za

ś

 Pan 

mu  powiedział:  Odwi

ąż

  obuwie 

z

  twoich  nóg,  bo  miejsce  na  którym  stan

ą

łe

ś

  jest 

ziemi

ą

 

ś

wi

ę

t

ą

. 

34

  Widz

ą

c,  zobaczyłem  w  Egipcie  cierpienie  mojego  ludu, 

wysłuchałem ich wzdychania oraz zst

ą

piłem ich wyzwoli

ć

. Wi

ę

c teraz, tutaj, wy

ś

l

ę

 ci

ę

 

do  Egiptu. 

35

 

Tego  Moj

ż

esza,  którego  si

ę

  zaparli,  mówi

ą

c:  Kto  ci

ę

  ustanowił 

przywódc

ą

 i s

ę

dzi

ą

? Jego Bóg wysyła 

jako

 przywódc

ę

 oraz 

jako 

wyzwoliciela, przez 

r

ę

ce Anioła, który dał mu si

ę

 zobaczy

ć

  w cierniu. 

36

 

To ten ich wyprowadził, uczynił 

cuda i znaki w ziemi Egiptu, na morzu Czerwonym oraz czterdzie

ś

ci lat na pustkowiu. 

37

 

To  jest  ten  Moj

ż

esz,  który  powiedział  synom  Israela:  Pan,  wasz  Bóg,  wzbudzi  z 

waszych  braci  proroka  jak  mnie;  jego  b

ę

dziecie  słucha

ć

. 

38

 

On  jest  Tym, 

co

 pojawił 

si

ę

  w  zgromadzeniu  wybranych  za  Anioła  mówi

ą

cego  do  niego  na  pustkowiu,  na 

wy

ż

ynie Synaj oraz 

do 

naszych przodków. Ten otrzymał słowa 

ż

yj

ą

ce, by nam je da

ć

. 

39

  Temu  nie  zechcieli  by

ć

  posłuszni  nasi  przodkowie,  ale 

Go 

odepchn

ę

li  od  siebie 

oraz zwrócili swe serca do Egiptu, 

40

 mówi

ą

c do Aarona 

*

: Uczy

ń

 nam bogów, którzy 

b

ę

d

ą

  szli  przed  nami,  bo  nie  wiemy  co  si

ę

  stało  temu  Moj

ż

eszowi,  który  nas 

wyprowadził  z  ziemi  Egiptu. 

41

  W  owych  dniach  uczynili  te

ż

  cielca,  zło

ż

yli  ofiar

ę

 

figurze 

*

 oraz cieszyli si

ę

 pomi

ę

dzy wyrobami swoich r

ą

k. 

42

 

Zatem Bóg si

ę

 odwrócił 

oraz  ich  pozostawił 

*

,  aby  słu

ż

yli  wojsku  niebios,  jak  jest  napisane  w  ksi

ę

dze 

proroków: Czy mnie ofiarowali

ś

cie 

przez 

czterdzie

ś

ci lat na pustkowiu bydl

ę

ta i ofiary, 

domu Israela? 

Jeremiasz 19,13; Amos 5,25 

43

 

Nawet zabrali

ś

cie przybytek Molocha 

*

 

oraz  gwiazd

ę

  waszego  boga  Remfana  -  wizerunki,  które  uczynili

ś

cie,  by  si

ę

  im 

kłania

ć

; wi

ę

c przesiedl

ę

 was na tamt

ą

 stron

ę

 Babilonu. 

44

 

Na  pustkowiu  był  Namiot 

Ś

wiadectwa  naszych  przodków, 

tak

  jak  rozporz

ą

dził 

sobie  Ten, 

co

  mówił 

do

  Moj

ż

esza,  by  go  uczyni

ć

  według  wzoru,  który 

Moj

ż

esz

 

zobaczył. 

45

  Jego  odziedziczyli  nasi  przodkowie  z  Jezusem 

*  synem  Nuna

 

oraz

 

wprowadzili  na  posiadło

ść

  pogan,  których  Bóg  wygnał  z  dala  od  oblicza  naszych 

przodków, a

ż

 do dni Dawida. 

46

 

Ten znalazł łask

ę

 przed obliczem Boga oraz wyprosił 

sobie,  by  znale

źć

  mieszkanie 

*  dla

  Boga  Jakóba. 

47

  Za

ś

  Salomon  zbudował  Mu 

Ś

wi

ą

tyni

ę

 

*

. 

48

  Ale  Najwy

ż

szy  nie  zamieszkuje  w 

budowlach

  uczynionych  r

ę

k

ą

,  jak 

mówi  prorok: 

49

 

Niebo 

jest 

moim  tronem,  a  ziemia  podnó

ż

kiem  moich  nóg;  jaki  mi 

dom zbudujecie, mówi Pan, lub które 

jest

 miejsce mojego odpoczynku? 

Izajasz 66,1 

50

 Czy

ż

 nie moja r

ę

ka to wszystko uczyniła?  

51

  Ludzie

  twardego  karku,  nieobrzezani  na  sercu  i  na  uszach,  wy  si

ę

  zawsze 

sprzeciwiacie  Duchowi 

Ś

wi

ę

temu;  zarówno  wasi  ojcowie 

jak

  i  wy. 

52

  Którego  z 

proroków  nie  prze

ś

ladowali  wasi  przodkowie?  Tak

ż

e  pozabijali  tych, 

co

  wcze

ś

niej 

opowiadali  odno

ś

nie  przyj

ś

cia  Sprawiedliwego,  którego  wy  stali

ś

cie  si

ę

  teraz 

zdrajcami i zabójcami. 

53

 Wy,

 którzy na rozporz

ą

dzenia Aniołów otrzymali

ś

cie Prawo, 

a nie stali

ś

cie na stra

ż

y. 

54

 To za

ś

 słysz

ą

c, z

ż

ymali si

ę

 ich sercami oraz zgrzytali na niego z

ę

bami. 

55

 Ale 

on 

b

ę

d

ą

c pełnym Ducha 

Ś

wi

ę

tego, popatrzył ku Niebu, zobaczył chwał

ę

 Boga i Jezusa 

stoj

ą

cego  po  prawicy  Boga. 

56

  Wi

ę

c  powiedział:  Oto  widz

ę

  niebiosa, 

które

  zostały 

otwarte  oraz  Syna  Człowieka  stoj

ą

cego  po  prawicy  Boga. 

57

  Lecz 

oni

  krzykn

ę

li 

wielkim  głosem,  zatkali  swoje  uszy  oraz  jednomy

ś

lnie  rzucili  si

ę

  na  niego. 

58

 

I 

wyrzucili 

go

 na zewn

ą

trz miasta oraz kamienowali; a 

ś

wiadkowie zło

ż

yli swoje szaty 

u  stóp  młodzie

ń

ca  nazwanego  Saulem. 

59

  Zatem  kamienowali  Szczepana, 

a  on

 

przyzywał 

Boga

 i mówił: Panie Jezu, przyjmij mojego ducha. 

60

 On

 tak

ż

e zgi

ą

ł kolana 

oraz  zawołał  wielkim  głosem:  Panie,  nie  utwierd

ź

  im  tego  grzechu.  A 

gdy

  to 

powiedział - zasn

ą

ł. 

 

*7,4 ST

 z hebr. Kasdejczyków 

*7,5

 tak

ż

e: obiecał, zapowiedział 

**7,5

 tak

ż

e: potomstwu 

*7,6

 dosłownie: obce, cudzoziemskie 

*7,8

 tak

ż

e: umow

ę

; testament 

*7,9 ST

 

hebr. Micraimu 

*7,18

 tak

ż

e: dostrzegał 

*7,20

 tak

ż

e: czaruj

ą

cy 

*7,30

 tak

ż

e: ciernia 

*7,40 ST

 

z hebr. Ahrona 

*7,41

 tak

ż

e: wizerunkowi, pos

ą

gowi bóstwa, bałwanowi 

*7,42

 tak

ż

e: oddał, przekazał, pozwolił 

*7,43

 bóstwa ammonickiego 

*7,45

 wg. 

C

 - Jezus 

syn Nuna

 to Jehoszua syn Nuna; wg. Judische Lexikon, Berlin 1930 - Jehoszua 

/  Jeszua;  wg.  New  Bible  Dictionary  1962,  z  aramejskiego  -  Yešu  (czytaj:  Jeszu;  porównaj  w  innych 
tłumaczeniach: 

Nehemiasza 3,19)

; wg. 

S

 - Jesous (czytaj: Jesus); st

ą

d polskie - Jezus syn Nuna. 

*7,46 - 47

 tak

ż

e: Dom, 

Ś

wi

ą

tyni

ę

, Namiot 

 

8. 

Za

ś

  Saul  był 

tym,  który

  zgadzał  si

ę

 

by

  go  zabi

ć

.  A  w  tamtym  dniu  powstało 

wielkie  prze

ś

ladowanie  przeciwko  zgromadzeniu  wybranych 

*

  w  Jerozolimie,  wi

ę

c 

wszyscy,  oprócz  apostołów,  zostali  rozproszeni  po  krainach  Judei  i  Samarii. 

2

 

Za

ś

 

bogobojni m

ęż

owie pogrzebali Szczepana oraz wywołali po nim wielki płacz. 

3

 A Saul 

dr

ę

czył zbór 

oraz 

wchodz

ą

c do domów - wywlekał m

ęż

ów i niewiasty, 

i 

przekazywał 

ich

 do wi

ę

zienia. 

4

 Zatem ci, co zostali rozproszeni, rozeszli si

ę

, słowem głosz

ą

c dobr

ą

 nowin

ę

. 

5

 Za

ś

 

Filip,  zszedł  do  miasta  Samarii  oraz  rozgłaszał  im  Chrystusa. 

6

  A  tłumy  -  kiedy 

słyszały  i  widziały  znaki,  które  czynił  -  jednomy

ś

lnie  oddały  si

ę

  temu,  co  było 

mówione  przez  Filipa. 

7

  Bowiem 

z

  wielu, 

co

  mieli  duchy  nieczyste, 

duchy  te

 

wychodziły,  wołaj

ą

c  wielkim  głosem;  tak

ż

e  zostali  uzdrowieni  liczni  sparali

ż

owani  i 

chromi. 

8

 Zatem powstała wielka rado

ść

 w tamtym mie

ś

cie. 

9

  Ale  był  pewien  m

ąż

 

o

  imieniu  Szymon, 

który 

wcze

ś

niej  uprawiał  w

 

mie

ś

cie  magi

ę

 

oraz  zdumiewał  lud  Samarii  mówi

ą

c, 

ż

e  on  sam  jest  kim

ś

  wielkim. 

10

  Do  niego 

kierowali  si

ę

  wszyscy,  od  najni

ż

szego  do  najwi

ę

kszego,  mówi

ą

c:  Jemu  dzieje  si

ę

 

wielka  moc  Boga. 

11

  A  kierowali  si

ę

  nim  z 

tego 

powodu, 

ż

e  od

  dłu

ż

szego  czasu 

zdumiewał ich magi

ą

. 

12

 Za

ś

 kiedy m

ęż

owie i niewiasty uwierzyli Filipowi głosz

ą

cemu 

Dobr

ą

 Nowin

ę

 odno

ś

nie Królestwa Boga oraz Imienia Jezusa Chrystusa - zostawali 

ochrzczeni. 

13

  Ale  uwierzył  te

ż

  sam  Szymon,  dał  si

ę

  ochrzci

ć

,  trzymał  si

ę

  Filipa  i 

doprowadzał  si

ę

  do  zdumienia,  ogl

ą

daj

ą

c  znaki, 

które 

si

ę

  działy  oraz  wielkie 

przejawy Boskiej mocy. 

14

  A 

kiedy 

apostołowie  w  Jerozolimie  usłyszeli, 

ż

e  Samaria  przyj

ę

ła  Słowo  Boga, 

wysłali do nich Piotra i Jana, 

15

 

którzy zeszli oraz pomodlili si

ę

 za nich, by otrzymali 

Ducha 

Ś

wi

ę

tego. 

16

 

Bowiem  jeszcze  na  nikogo  z  nich  nie  spadł,  a  byli  jedynie  na 

pocz

ą

tku, 

jako  ci,

 

co

  si

ę

  dali  ochrzci

ć

  wzgl

ę

dem  Imienia  Pana  Jezusa. 

17

  Wtedy 

nakładali  na  nich  r

ę

ce  i  otrzymywali  Ducha 

Ś

wi

ę

tego. 

18

  A  Szymon  ujrzał, 

ż

e  Duch 

jest  dawany  z  powodu  nało

ż

enia  r

ą

k  apostołów  -  wi

ę

c  przyniósł  im  pieni

ą

dze, 

19

 

mówi

ą

c:  Dajcie  i  mnie  t

ę

  moc,  aby 

ka

ż

dy,  na

  kogo  nało

żę

  r

ę

ce,  otrzymał  Ducha 

Ś

wi

ę

tego. 

20

 Ale Piotr powiedział do niego: Oby twoje srebro było na zgub

ę

 

* 

poza 

**

 

tob

ą

, bo byłe

ś

 zdania, 

ż

e 

dar Boga 

mo

ż

na 

nabywa

ć

 w

ś

ród 

*** 

pieni

ę

dzy. 

21

 

Nie masz 

*

 cz

ęś

ci ani działu w tej Nowinie, gdy

ż

 twoje serce nie jest proste 

** 

wobec Boga. 

22

 

Zatem  skrusz  si

ę

  z  powodu  tego  twego  wyst

ę

pku  i  popro

ś

  Boga;  mo

ż

e  wtedy 

zostanie  ci  odpuszczony  zamysł  twojego  serca. 

23

 

Bo  widz

ę

, 

ż

e

  ty 

ż

yjesz  dla 

gorzko

ś

ci 

ż

ółci  oraz  w

ę

złów  niesprawiedliwo

ś

ci. 

24

  Za

ś

  Szymon, 

gdy

  zacz

ą

ł 

odpowiada

ć

,  rzekł: Wy  si

ę

  módlcie 

*

  z  mojego  powodu  do  Pana,  aby  nie  mogło  do 

mnie przyj

ść

 nic 

z tego,

 co powiedzieli

ś

cie. 

25

  Oto  wi

ę

c  ci, 

kiedy 

za

ś

wiadczyli  oraz  opowiedzieli  słowo  Pana,  wracali  do 

Jerozolimy, głosz

ą

c Dobr

ą

 Nowin

ę

 

w 

wielu wsiach Samarytan. 

26

  Ale anioł Pana powiedział do Filipa, mówi

ą

c: Wsta

ń

 oraz id

ź

 na południe, do drogi 

schodz

ą

cej od Jerozolimy ku Gazie, która jest pusta. 

27

 Wi

ę

c wstał 

i

 poszedł. A oto 

m

ąż

,  Etiopczyk,  eunuch,  naczelnik  Kandaki  -  królowej  Etiopczyków,  który  był 

postawiony

  nad  całym  jej  skarbem 

i

  przybył  zło

ż

y

ć

  hołd  do  Jerozolimy, 

28

 

teraz 

wracał, siedz

ą

c na swoim wozie, oraz czytał proroka Izajasza. 

29

 

A Duch powiedział 

Filipowi:  Podejd

ź

  i  przył

ą

cz  si

ę

  do  tego  wozu. 

30

  Wi

ę

c  Filip  podbiegł,  usłyszał  go 

czytaj

ą

cego  proroka  Izajasza  i  powiedział:  Czy  przynajmniej  zrozumiałe

ś

,  co 

czytasz? 

31

  A 

on

  rzekł:  Jak

ż

e 

TR

  mógłbym,  je

ś

li  kto

ś

  mnie  nie  poprowadzi 

*

?  Lecz 

tak

ż

e  zaprosił  Filipa,  by  wszedł 

i

  usiadł  razem  z  nim. 

32

  Za

ś

  urywek  Pisma,  który 

czytał, był taki: Jak owca dał si

ę

 prowadzi

ć

 na zabicie i jak cichy baranek naprzeciw 

tego,  który

  go  strzy

ż

e  -  tak  nie  otwiera  swoich  ust. 

33

  W  jego  uni

ż

eniu  został 

podniesiony jego proces 

*

; jak si

ę

 w szczegółach 

 

wyło

ż

y

 **

 

jego pochodzenie? Jako 

ż

e z ziemi zostaje usuwane 

*** 

jego 

ż

ycie. 

Izajasz 53,7 - 8 

34

 

A eunuch odpowiadaj

ą

c Filipowi, rzekł: Prosz

ę

 ci

ę

 

powiedz

, o kim to prorok mówi? 

O samym sobie, czy o kim

ś

 innym?  

35

 

Za

ś

 Filip otworzył swoje usta i pocz

ą

wszy od 

tego 

wersetu

  Pisma,  ogłosił  mu  dobr

ą

  nowin

ę

 

o

  Jezusie. 

36

  A  gdy  jechali  wzdłu

ż

 

drogi,  dotarli  nad  jak

ąś

  wod

ę

;  wi

ę

c  eunuch  mówi:  Oto  woda;  co  mi  przeszkadza 

*

 

zosta

ć

  ochrzczonym? 

37

 

Za

ś

  Filip  powiedział:  Mo

ż

na,  je

ś

li  z  całego  serca  wierzysz. 

Zatem  odpowiadaj

ą

c,  rzekł:  Wierz

ę

, 

ż

e  Jezus  Chrystus  jest  Synem  Boga. 

38

 

Wi

ę

c 

polecił  stan

ąć

  wozowi  i  obydwaj  zeszli  do  wody,  Filip  i  eunuch;  i  go  ochrzcił. 

39

  A 

kiedy  wyszli  z  wody,  Duch  Pana  porwał  Filipa,  wi

ę

c  eunuch  wi

ę

cej  go  nie  ogl

ą

dał, 

lecz raduj

ą

c si

ę

, jechał swoj

ą

 drog

ą

. 

40

 Za

ś

 Filip został przypadkiem napotkany przed 

Azotem 

*

. A przechodz

ą

c, głosił on dobr

ą

 nowin

ę

  wszystkim miastom, a

ż

 przyszedł 

do Cezarei 

**

. 

 

*8,1

 tak

ż

e: zborowi 

*8,20

 tak

ż

e: zatrat

ę

, pot

ę

pienie 

**8,20

 tak

ż

e: razem z 

***8,20

 tak

ż

e: dla, z powodu 

*8,21

 dokładnie: nie dzieje si

ę

 ci 

**8,21

 tak

ż

e: szczere, prawe, sprawiedliwe 

*8,24

 tak

ż

e: pro

ś

cie 

*8,31

 tak

ż

e: nie b

ę

dzie mi przewodnikiem 

*8,33

 tak

ż

e: sprawa s

ą

dowa, próba, zas

ą

dzenie, oddzielenie 

**8,33

 tak

ż

e: scharakteryzuje, opowie, opisze 

***8,33

 tak

ż

e: unoszone wzwy

ż

, d

ź

wigni

ę

te 

*8,36

 tak

ż

e: uniemo

ż

liwia, powstrzymuje, odmawia 

*8,40

 port filisty

ń

ski 

**8,40

 port wybudowany przez Heroda Wielkiego 

 

9.

 A Saul - dysz

ą

c jeszcze gro

ź

b

ą

 i zabójstwem wzgl

ę

dem uczniów Pana - zaj

ą

ł si

ę

 

arcykapłanem, 

2

 

i

  wyprosił  sobie  u  niego  listy  do  bó

ż

nic  w  Damaszku, 

ż

e  je

ś

li 

znajdzie jakich

ś

 m

ęż

czyzn, czy niewiasty - b

ę

d

ą

cych 

pod wpływem

 tej nauki 

*

, 

by ich

 

zwi

ą

zał 

i 

przyprowadził  do  Jerozolimy. 

3

  Ale  w  drodze 

*

, 

kiedy

 

TR

  zbli

ż

ał  si

ę

  do 

Damaszku, zdarzyło si

ę

, 

ż

e nagle ol

ś

niło go 

ś

wiatło z Nieba. 

4

 

Wi

ę

c padł na ziemi

ę

 

oraz 

usłyszał  głos, 

który 

mu  mówił:  Saulu,  Saulu,  dlaczego  mnie  prze

ś

ladujesz? 

5

 

Zatem powiedział: Kim jeste

ś

, panie? A Pan powiedział: Ja jestem Jezusem, którego 

ty prze

ś

ladujesz; trudno ci wierzga

ć

 zgodnie z 

żą

dłem. 

6

 Wi

ę

c dr

żą

c i si

ę

 boj

ą

c, 

Saul

 

powiedział:  Panie,  co  chcesz, 

bym

  ja  uczynił?  A  Pan  do  niego:  Wsta

ń

,  wejd

ź

  do 

miasta,  a  zostanie  ci  powiedziane  co  ty  masz  czyni

ć

. 

7

 

Za

ś

  m

ęż

owie, 

którzy

 

podró

ż

owali razem z nim, stan

ę

li oniemiali - z jednej strony słyszeli głos, ale nikogo 

nie widzieli. 

8

 Za

ś

 Saul został podniesiony z ziemi; ale kiedy otworzył swoje oczy, nic 

nie 

widział. Zatem prowadz

ą

c  go za r

ę

k

ę

,  wprowadzili 

go 

do Damaszku. 

9

 I był trzy 

dni niewidz

ą

cym, oraz nie zjadł, ani nie wypił. 

10

  Ale  w  Damaszku  był  pewien  ucze

ń

,  imieniem  Ananiasz,  wi

ę

c  w  widzeniu  Pan 

powiedział do niego: Ananiaszu. A 

on 

powiedział: Oto ja, Panie. 

11

 

Za

ś

 Pan do niego: 

Wsta

ń

,  id

ź

  na  ulic

ę

  zwan

ą

  Prost

ą

,  oraz  w  domu  Judasa  odszukaj  Saula, 

z

  nazwy 

*

 

Tarse

ń

czyka,  bo  oto  si

ę

  modli. 

12

  I  w  widzeniu  zobaczył  m

ęż

a,  imieniem  Ananiasz, 

który 

wchodził  oraz  kładł  na  nim  r

ę

ce,  aby  mógł  widzie

ć

. 

13

  Ale  Ananiasz 

odpowiedział: Panie, od licznych 

osób 

usłyszałem o tym m

ęż

u, 

ż

e wiele złych 

rzeczy

 

uczynił Twoim 

ś

wi

ę

tym w Jerozolimie. 

14

 Tak

ż

e tu ma władz

ę

 od arcykapłanów, aby 

zwi

ą

za

ć

  wszystkich, 

co

  wzywaj

ą

  Twego  Imienia. 

15

 A  Pan  powiedział  do  niego:  Id

ź

, 

gdy

ż

 ten jest moim naczyniem wybrania, 

by 

zanie

ść

 moje Imi

ę

 przed narody i królów; 

dzieci nie tylko 

z

 Israela. 

16

 

Bowiem ja mu uka

żę

, jak wiele trzeba mu wycierpie

ć

 dla 

*

 

Mojego  Imienia. 

17

  Zatem  Ananiasz  poszedł,  wszedł  do  owego  domu,  poło

ż

ył  na 

niego  r

ę

ce  i  powiedział:  Bracie  Saulu,  Pan  mnie  posłał,  Jezus, 

który 

dał  ci  si

ę

 

zobaczy

ć

  w  drodze,  któr

ą

  przebywałe

ś

,  aby

ś

  mógł  widzie

ć

  oraz  został  napełniony 

Duchem 

Ś

wi

ę

tym. 

18

 Zaraz te

ż

 spadły mu z oczu jakby łuski i widział. Tak

ż

e wstał 

i

 

został ochrzczony. 

19

 A 

kiedy

 przyj

ą

ł pokarm - wrócił do sił. I Saul został z uczniami 

kilka dni w Damaszku. 

20

 Zaraz te

ż

 głosił w bó

ż

nicach Chrystusa, 

ż

e ten jest Synem 

Boga. 

21

 

Za

ś

 wszyscy, 

którzy

 słuchali, doprowadzali si

ę

 do oszołomienia i mówili: Czy 

nie  jest 

to 

ten, 

co 

pustoszył  w  Jerozolimie  wzywaj

ą

cych  tego  Imienia?  Tak

ż

e  tu 

przybył  dla  tego 

celu

,  aby  ich  zwi

ą

za

ć

  i  zaprowadzi

ć

  do  arcykapłanów. 

22

 

Za

ś

  Saul 

coraz bardziej nabierał mocy i niepokoił 

Ż

ydów mieszkaj

ą

cych  w Damaszku, ucz

ą

c, 

ż

e ten jest Chrystusem. 

23

  A  gdy  zostało  dopełnionych  do

ść

  du

ż

o  dni, 

Ż

ydzi  uradzili  mi

ę

dzy  sob

ą

, 

aby

  go 

zabi

ć

. 

24

 

Za

ś

  Saulowi  zostało  dane  poznanie  ich  spisku.  Bo  dniem  i  noc

ą

  pilnowali 

siebie  i  bram,  aby  go  mogli  usun

ąć

. 

25

  Za

ś

  uczniowie  wzi

ę

li  go  noc

ą

, 

po  czym

  w 

koszu spu

ś

cili go wzdłu

ż

 muru 

TR

. 

26

 

A 

kiedy

 przybył do Jerozolimy, próbował si

ę

 ł

ą

czy

ć

 z uczniami; lecz wszyscy go si

ę

 

bali,  nie  wierz

ą

c, 

ż

e  jest  uczniem. 

27 

Za

ś

  Barnabasz  go  wzi

ą

ł  oraz  zaprowadził  do 

apostołów.  Wi

ę

c  wyło

ż

ył  im  w  szczegółach  jak  w  drodze  zobaczył  Pana, 

ż

e 

z

  nim 

rozmawiał,  oraz  jak  w  Damaszku  zacz

ą

ł  otwarcie  mówi

ć

  w  Imieniu  Jezusa. 

28

  I  był 

w

ś

ród nich, w Jerozolimie, 

jako 

wchodz

ą

cy sobie i wychodz

ą

cy. 

29

 Lecz tak

ż

e 

ś

miało 

mówił  w  Imieniu  Pana  Jezusa,  gadaj

ą

c  oraz  dyskutuj

ą

c  z  hellenistami;  za

ś

  oni 

usiłowali go zgładzi

ć

. 

30

 Ale bracia dowiedzieli si

ę

 o tym, wi

ę

c sprowadzili go na dół, 

do Cezarei, oraz wysłali go do Tarsu. 

31

  Zatem  zgromadzenie  wybranych  miało  pokój  w  całej  Judei,  Galilei  i  Samarii, 

buduj

ą

c  si

ę

  oraz  id

ą

c  w  boja

ź

ni 

* 

Pana;  było  te

ż

  mno

ż

one  wezwaniem  Ducha 

Ś

wi

ę

tego. 

32

  Wydarzyło  si

ę

  tak

ż

e, 

ż

e 

Piotr, 

kiedy

  chodził  z  powodu  wszystkich,  zszedł  do 

ś

wi

ę

tych  zamieszkuj

ą

cych  Lidd

ę

. 

33

  Za

ś

  tam  znalazł  pewnego  człowieka  imieniem 

Eneasz,  który  był  sparali

ż

owany  i

 

le

ż

ał  od  o

ś

miu  lat  na  łó

ż

ku. 

34

  Ale  Piotr  mu 

powiedział: Eneaszu, uzdrawia ci

ę

 Jezus Chrystus; wsta

ń

 oraz po

ś

ciel sobie. I zaraz 

wstał. 

35

 

Zatem zobaczyli go  wszyscy  zamieszkuj

ą

cy Lidd

ę

 i Saron, którzy  zawrócili 

do Pana. 

36

  Za

ś

  w  Joppie 

*

  była  pewna  uczennica,  imieniem  Tabita,  co  tłumacz

ą

c  powiem  - 

Gazela 

**

;  ta  była  pełna  szlachetnych 

***

  uczynków  oraz  jałmu

ż

n,  które  czyniła. 

37

 

Lecz w owych dniach zdarzyło si

ę

, 

ż

e ona zachorowała 

i 

umarła. Zatem 

TR

 

j

ą

 umyli 

oraz

  poło

ż

yli  w  górnej  komnacie. 

38

  Ale  Lidda  była  blisko  Joppy, 

wi

ę

c 

uczniowie 

usłyszeli, 

ż

e jest w niej Piotr i posłali do niego dwóch m

ęż

ów, prosz

ą

c: Nie wahaj si

ę

 

dotrze

ć

  a

ż

  do  nas. 

39

  Zatem  Piotr  wstał  i  poszedł  razem  z  nimi. 

A  kiedy

  przybył, 

zaprowadzili  go  do  górnej  komnaty.  Obst

ą

piły  go  tak

ż

e  wszystkie  wdowy,  płacz

ą

c  i 

pokazuj

ą

c suknie, i płaszcze, które robiła Gazela, 

gdy

 była  z nimi. 

40

 A Piotr oddalił 

wszystkich  na  zewn

ą

trz,  zgi

ą

ł  kolana,  pomodlił  si

ę

  i  zwrócił  si

ę

  do  ciała,  mówi

ą

c: 

Tabito,  wsta

ń

.  Za

ś

  ona  otwarła  swoje  oczy,  a 

kiedy

  ujrzała  Piotra,  usiadła. 

41

  Wi

ę

c 

podał jej r

ę

k

ę

, podniósł j

ą

, zwołał 

ś

wi

ę

tych i wdowy, i oddał j

ą

 

ż

yj

ą

c

ą

. 

42

 Zatem stało 

si

ę

 

to

 znane wzdłu

ż

 całej Joppy, i wielu uwierzyło w Pana. 

43

 A 

Piotrowi

 si

ę

 zdarzyło, 

ż

e 

pozostał wiele dni w Joppie, u pewnego Szymona, garbarza. 

 

*9,1

 tak

ż

e: drogi 

*9,2

 dosłownie: w udaniu si

ę

 

*9,11

 tak

ż

e:

 

ze sławy 

*9,16

 tak

ż

e: z powodu 

*9,31

 tak

ż

e: czci, szacunku 

*9,36

 obecnie - Jaffie 

**9,36

 gr. Dorkas 

***9,36

 tak

ż

e: odpowiednich, dobrych, prawych, sprawiedliwych, doskonałych 

 

10.

  A  był  w  Cezarei  pewien  m

ąż

,  imieniem  Korneliusz,  setnik  z  kohorty  zwanej 

Italsk

ą

, 

2

 

pobo

ż

ny  i  z  całym  swoim  domem  boj

ą

cy  si

ę

  Boga, 

co

  czynił  wielkie 

jałmu

ż

ny, oraz po

ś

ród wszystkiego prosił Boga. 

3

 Ten

, około dziesi

ą

tej godziny dnia, 

zobaczył  ukazanego  mu  w  widzeniu  anioła  Boga, 

który

  wszedł  do  niego  oraz 

powiedział:  Korneliuszu. 

4

  Za

ś

 

on,

 

kiedy

  na  niego  spojrzał,  b

ę

d

ą

c  napełniony 

boja

ź

ni

ą

,  powiedział:  Co  jest,  panie?  Wi

ę

c  mu  powiedział:  Twoje  modlitwy  i  twoje 

jałmu

ż

ny doszły na pami

ą

tk

ę

 przed Boga. 

5

 Teraz po

ś

lij m

ęż

ów do Joppy oraz wezwij 

pewnego  Szymona,  który  jest  nazywany  Piotrem. 

6

  Ten  jest  podejmowany  u 

niejakiego Szymona, garbarza, którego dom znajduje si

ę

 przy morzu. On ci powie, co 

masz  czyni

ć

. 

7

  Za

ś

  kiedy  odszedł  anioł, 

który 

mówił  z  Korneliuszem,  zawołał 

on 

dwoje  sług  oraz  pobo

ż

nego 

ż

ołnierza, 

co 

trwali  z  nim  ustawicznie, 

8

  wszystko  im 

wyło

ż

ył i posłał ich do Joppy. 

9

  A  nazajutrz, 

kiedy

  tamci  byli  w  drodze  i  przybli

ż

ali  si

ę

  do  miasta,  około  szóstej 

godziny Piotr wyszedł na dach, 

by

 si

ę

 pomodli

ć

. 

10

 

Ale stał si

ę

 głodny i chciał zje

ść

. 

Za

ś

 

gdy

 oni przygotowywali 

jedzenie,

 ogarn

ę

ło go uniesienie 

*

. 

11 

Wi

ę

c widzi otwarte 

Niebo  oraz  schodz

ą

ce  do  niego  jakie

ś

  naczynie,  jak  wielka  tkanina,  zwi

ą

zana 

czterema  rogami  oraz  spuszczana  na  ziemi

ę

. 

12

 

Mie

ś

ciły  si

ę

  w  niej  wszystkie 

czworono

ż

ne  i  dzikie  zwierz

ę

ta  ziemi  oraz  ptaki  nieba. 

13

 

Tak

ż

e  pojawił  si

ę

  głos  do 

niego:  Wsta

ń

  Piotrze,  zabij  i  zjedz. 

14

 

Za

ś

  Piotr  powiedział:  Wcale  nie,  Panie,  gdy

ż

 

nigdy  nie  zjadłem  niczego  powszechnego  i  nieczystego 

*

. 

15

  Zatem  głos  znowu  do 

niego,  po  raz  drugi: 

Te,

  które  Bóg  oczy

ś

cił,  ty  nie  poni

ż

aj 

*

. 

16

  A  stało  si

ę

  to  po 

trzykro

ć

 i zaraz owo naczynie zostało wzi

ę

te do Nieba. 

17

  Za

ś

  kiedy  Piotr  zastanawiał  si

ę

  w  sobie,  czym  by  mogło  by

ć

  to  widzenie,  co 

zobaczył,  oto  m

ęż

owie  wysłani  przez  Korneliusza,  zapytali  o  dom  Szymona  i 

przystan

ę

li  przy  drzwiach. 

18

 

Tak

ż

e  zawołali,  dowiaduj

ą

c  si

ę

  czy  jest  tu  goszczony 

Szymon,  zwany  Piotrem. 

19

  A  do  Piotra, 

który

  rozwa

ż

ał  wzgl

ę

dem  widzenia,  Duch 

powiedział 

TR

: Oto trzej m

ęż

owie, 

co

 ci

ę

 szukaj

ą

. 

20

 Dlatego wsta

ń

, zejd

ź

 i id

ź

 razem 

z nimi, nic siebie nie oddzielaj

ą

c, poniewa

ż

 Ja ich wysłałem.

21

 

Wi

ę

c Piotr zszedł do 

tych  m

ęż

ów,  co  zostali  do  niego  wysłani  od  Korneliusza 

oraz

  powiedział:  Oto  ja 

jestem 

tym,

  którego  szukacie.  Jaki 

jest

  powód  dla  którego  przyszli

ś

cie? 

22

 

A 

oni

 

powiedzieli:  Setnik  Korneliusz,  m

ąż

  sprawiedliwy, 

zatrwo

ż

ony  Bogiem  i 

po

ś

wiadczany  mi

ę

dzy  całym  ludem 

ż

ydowskim,  przez 

ś

wi

ę

tego  anioła  otrzymał 

wyroczni

ę

, 

aby

  ci

ę

  wezwa

ć

  do  jego  domu  i  usłysze

ć

  od  ciebie  mow

ę

. 

23

  Wi

ę

c  ich 

zaprosił i ugo

ś

cił. Za

ś

 nazajutrz, Piotr wyszedł razem z nimi. Tak

ż

e zabrali si

ę

 z nim 

niektórzy  bracia  z  Joppy. 

24

  A  nast

ę

pnego  dnia  weszli  do  Cezarei.  Za

ś

  Korneliusz 

zwołał swoich krewnych oraz bliskich przyjaciół, i 

ż

ył ich oczekuj

ą

c. 

25

 

Ale kiedy Piotr 

wszedł,  wydarzyło  si

ę

, 

ż

e 

gdy 

Korneliusz  si

ę

  z  nim  spotkał,  oddał  mu  cze

ść

 

przypadaj

ą

c  do  nóg. 

26

  Za

ś

  Piotr  go  podniósł,  mówi

ą

c: Wsta

ń

,  ja sam  tak

ż

e  jestem 

człowiekiem. 

27

 

I  rozmawiaj

ą

c  z  nim  -  wszedł,  oraz  znajduje  wielu 

tych,  którzy

  si

ę

 

zeszli. 

28

  Zatem  do  nich  powiedział:  Wy  wiecie, 

ż

e  m

ęż

czy

ź

nie, 

Ż

ydowi, 

niedozwolone 

*

 jest spaja

ć

 si

ę

 razem 

**

, czy te

ż

 zajmowa

ć

 si

ę

 obcym 

***

 - ale Bóg mi 

ukazał, abym nikogo nie nazywał pospolitym albo nieczystym człowiekiem. 

29

 Dlatego 

kiedy 

zostałem wezwany, przyszedłem bez sprzeciwu. Zatem pytam, jak

ą

 racj

ą

 mnie 

wezwali

ś

cie? 

30

  A  Korneliusz  powiedział:  Po

ś

ciłem  od  czwartej,  a

ż

  do  tej  godziny 

dnia,  a  o  godzinie  dziewi

ą

tej  modliłem  si

ę

  w  moim  domu.  I  oto  w  jasnym  odzieniu 

stan

ą

ł  przede  mn

ą

  m

ąż

 

31

 

oraz  powiedział:  Korneliuszu,  twoja  modlitwa  została 

wysłuchana,  a  twoje  jałmu

ż

ny  zostały  zapami

ę

tane  wobec  Boga. 

32

  Zatem  po

ś

lij  do 

Joppy  i  przywołaj  Szymona,  który  jest  nazywany  Piotrem;  ten  jest  goszczony  nad 
morzem,  w  domu  Szymona,  garbarza. 

A  gdy

  on 

TR

 

przyjdzie,  b

ę

dzie  z  tob

ą

 

rozmawiał. 

33

 

Wi

ę

c  zaraz  posłałem  do  ciebie,  a  ty  słusznie  uczyniłe

ś

  przychodz

ą

c. 

Teraz my wszyscy jeste

ś

my obecni przed obliczem Boga, 

aby

 usłysze

ć

 wszystko, 

co

 

ci nakazane przez Pana.  

34

  Za

ś

  Piotr  otworzył  usta  i  powiedział:  Według  prawdy  rozumiem, 

ż

e  Bóg  nie  jest 

stronniczy 

*

, 

35

 

ale  w  ka

ż

dym  narodzie  jest  Mu  miły 

*  ten,  kto

  si

ę

  Go  boi  i  czyni 

sprawiedliwo

ść

 

**

. 

36

 

On te

ż

 Słowem, które wysłał synom Israela, głosił

 

dobr

ą

 nowin

ę

 

pokoju  przez  Jezusa  Chrystusa  -  ten  jest  Panem  wszystkich. 

37

  Wy  znacie 

opowiadanie, które si

ę

 pojawiło pocz

ą

wszy od Galilei, wzdłu

ż

 całej Judei, po chrzcie, 

który oznajmił Jan; 

38

 

ż

e Jezusa z Nazaretu Bóg nama

ś

cił Duchem 

Ś

wi

ę

tym i moc

ą

. 

On 

TR

 przyszedł 

by

 wy

ś

wiadcza

ć

 przysług

ę

 oraz uzdrawia

ć

 wszystkich ciemi

ęż

onych 

przez 

tego

  oszczerczego 

*

,  bo  Bóg  był  z  nim. 

39

  A  my 

jeste

ś

my 

ś

wiadkami 

wszystkiego,  co  uczynił  w  judzkiej  krainie  oraz  w  Jerozolimie. 

Ś

wiadkami  Jezusa,

 

którego  zabili, 

gdy 

zawiesili  na  drewnie. 

40

  Tego  Bóg  wskrzesił  trzeciego  dnia  i 

wyznaczył, 

ż

eby  stał  si

ę

  on  jawny 

*

.

41

  Nie  całemu  ludowi,  ale 

ś

wiadkom, 

co

  s

ą

 

wybrani  przez  Boga;  nam,  którzy  po  jego  wskrzeszeniu  z  martwych  -  razem  z  nim 
zjedli

ś

my  i  wypili

ś

my. 

42

  Nam  nakazał  ogłosi

ć

 

to 

ludowi  i  za

ś

wiadczy

ć

, 

ż

e  on  jest 

ustalonym  przez  Boga  s

ę

dzi

ą

 

ż

yj

ą

cych  i  umarłych. 

43

  Jemu  po

ś

wiadczaj

ą

  wszyscy 

prorocy, 

ż

e przez jego Imi

ę

, ka

ż

dy wierz

ą

cy wzgl

ę

dem niego otrzyma 

*

 odpuszczenie 

**

 grzechów. 

44

  A  gdy

  Piotr  jeszcze  mówił  te  słowa,  na  wszystkich, 

co 

słuchali 

tych 

słów  spadł 

Duch 

Ś

wi

ę

ty. 

45

  Wi

ę

c  zdumieli  si

ę

  wierz

ą

cy  spo

ś

ród  obrzezania,  którzy  przyszli  z 

Piotrem, 

ż

e dar Ducha 

Ś

wi

ę

tego jest wylany tak

ż

e na pogan. 

46

 

 

Bo 

słyszeli 

ich 

mówi

ą

cych j

ę

zykami oraz wynosz

ą

cych Boga. Wtedy Piotr odpowiedział: 

47

 Czy kto

ś

 

mo

ż

e  zabroni

ć

  wody, 

ż

eby  nie  zostali  ochrzczeni  ci,  którzy  wzi

ę

li  jak  i  my  Ducha 

Ś

wi

ę

tego? 

48

  Zatem  nakazał,  by  zostali  oni  ochrzczeni  w  Imieniu  Pana.  Wtedy 

poprosili go

, aby

 pozostał kilka dni. 

 

*10,10

 tak

ż

e: ekstaza 

*10,14

 w my

ś

l Prawa Moj

ż

esza 

*10,15

 tak

ż

e: traktuj jako nieczyste 

*10,28

 tak

ż

e: bezprawne 

**10,28

 tak

ż

e: ł

ą

czy

ć

, budowa

ć

 

***10,28 

tak

ż

e: nie Israelit

ą

 

*10,34

 tak

ż

e: maj

ą

cy wzgl

ą

d na osob

ę

 

*10,35

 tak

ż

e: mile widziany, mo

ż

liwy do przyj

ę

cia 

**10,35

 tak

ż

e: prawo

ść

 (według Praw Boga) 

*10,38

 tak

ż

e: niesłusznie obmawiaj

ą

cego, oskar

ż

aj

ą

cego (cechy szatana) 

*10,40

 tak

ż

e: widoczny, oczywisty 

*10,43

 tak

ż

e: przyjmie, ogarnie, zrozumie 

**10,43

 tak

ż

e: uwolnienie od, wyzwolenie od 

 

11.

 Za

ś

 apostołowie oraz bracia, którzy byli w Judei, usłyszeli, 

ż

e i poganie przyj

ę

li 

Słowo  Boga. 

2

  A  gdy  Piotr  wszedł  do  Jerozolimy,  oddzielali  si

ę

  przeciw  niemu 

ci

  z 

obrzezania, 

3

 mówi

ą

c: Wszedłe

ś

 do m

ęż

ów maj

ą

cych napletek i z nimi zjadłe

ś

. 

4

 

Za

ś

 

Piotr  zacz

ą

ł

 

i

 

wyja

ś

niał  im  po  kolei,  mówi

ą

c: 

5

  Ja  byłem  w  mie

ś

cie  Joppie  i  si

ę

 

modliłem. Potem w uniesieniu zobaczyłem widzenie - jakie

ś

 schodz

ą

ce

 

naczynie, jak 

wielkie płótno, czterema rogami spuszczane z Nieba; i dotarło a

ż

 do mnie. 

6

 

A kiedy 

w  nie  spojrzałem,  poznałem  i  zobaczyłem  czworonogi  ziemi,  stworzenia,  istoty 
pełzaj

ą

ce  i  ptaki  nieba. 

7

  Usłyszałem  te

ż

  głos, 

który 

do  mnie  mówił: Wsta

ń

  Piotrze, 

zabij  i  zjedz. 

8

  Ale  powiedziałem:  Wcale  nie,  Panie,  gdy

ż

  nigdy  nic  pospolite  czy 

nieczyste nie weszło do moich ust. 

9

 Ale głos z Nieba odpowiedział po raz drugi: 

Te,

 

które  Bóg  oczy

ś

cił,  ty  nie  poni

ż

aj. 

10

 

A  stało  si

ę

  to  po  trzykro

ć

  i  znowu  wszystko 

zostało  wci

ą

gni

ę

te  do  Nieba. 

11

 

I  oto  natychmiast,  przed  domem  w  którym  byli

ś

my, 

stan

ę

li trzej m

ęż

owie, wysłani do mnie z Cezarei. 

12

 Za

ś

 Duch mi powiedział, 

by

 nic 

si

ę

 nie wahaj

ą

c, i

ść

 razem z nimi. Przyszło te

ż

 ze mn

ą

 sze

ś

ciu braci i weszli

ś

my do 

domu 

tego

  m

ęż

a. 

13

  A 

on

  nam  oznajmił,  jak  zobaczył  w  swoim  domu  stoj

ą

cego 

anioła, 

który

  mu  powiedział:  Po

ś

lij  m

ęż

czyzn  do  Joppy  oraz  wezwij  Szymona, 

zwanego Piotrem, 

14

 

on ci powie słowa, w

ś

ród których zostaniesz zbawiony, ty i cały 

twój dom. 

15

 Ale w czasie, 

gdy

 ja zacz

ą

łem mówi

ć

, spadł na nich Duch 

Ś

wi

ę

ty, jak i 

na  pocz

ą

tku  na  nas. 

16

  Za

ś

 

ja

  przypomniałem  sobie  słowo  Pana,  jak  mówił:  Jan 

chrzcił wod

ą

, ale wy zostaniecie ochrzczeni w Duchu 

Ś

wi

ę

tym. 

17

 Je

ś

li wi

ę

c Bóg dał 

im  równy  dar,  jak  i  nam, 

którzy

  uwierzyli

ś

my  wzgl

ę

dem  Pana  Jezusa  Chrystusa, 

jak

ż

e ja byłbym władny zabroni

ć

 Bogu? 

18

 

Wi

ę

c 

kiedy

 to usłyszeli, uspokoili si

ę

 oraz 

chwalili Boga, mówi

ą

c: Zatem i poganom Bóg dał skruch

ę

 ku 

ż

yciu. 

19

  A  ci,  którzy  zostali  rozproszeni  z  dala  od  utrapienia  powstaj

ą

cego  przeciwko 

Szczepanowi, przeszli a

ż

 do Fenicji, Cypru oraz Antiochii, nikomu nie mówi

ą

c słowa, 

chyba 

ż

e  tylko 

Ż

ydom. 

20

  Ale  byli  niektórzy  z  nich,  m

ęż

owie  Cypryjczycy  i 

Cyrenejczycy, którzy przyszli do Antiochii oraz mówili do hellenistów, głosz

ą

c dobr

ą

 

nowin

ę

 Pana Jezusa. 

21

 Nadto była w

ś

ród nich r

ę

ka Pana, a wielka liczba uwierzyła 

oraz zwróciła si

ę

 do Pana. 

22

 Za

ś

 relacja o nich dotarła 

TR

 do uszu zboru, 

który 

był w 

Jerozolimie;  zatem  wysłali  Barnabasza,  by  poszedł  do  Antiochii. 

23

  Ten 

TR

 

kiedy 

przybył  oraz  zobaczył  łask

ę

  Boga,  uradował  si

ę

  oraz  zach

ę

cał  wszystkich,  aby 

postanowieniem serca pozostawa

ć

 przy Panu; 

24

 bowiem był m

ęż

em odpowiednim 

*

, 

pełnym Ducha 

Ś

wi

ę

tego i wiary 

**

. Tak został przypisany Panu liczny tłum. 

25

 

Potem 

Barnabasz wyszedł do Tarsu, 

aby 

odszuka

ć

 Saula, a 

gdy

 go znalazł, przyprowadził 

go do Antiochii. 

26

 I im si

ę

 zdarzyło, 

ż

e 

byli goszczeni w zborze cały rok oraz nauczyli 

wielki tłum. Po raz 

te

ż

 

pierwszy, w Antiochii, uczniowie byli nazywani chrystianami 

*

. 

27

    Ale  w  tych  dniach  z  Jerozolimy  do  Antiochii  zeszli  prorocy. 

28

  A  jeden  z  nich, 

imieniem  Agabus,  wstał  oraz  zapowiedział  przez  Ducha, 

ż

e  ma  by

ć

  wielki  głód  na 

całej zamieszkałej ziemi, który si

ę

 wydarzył za cesarza Klaudiusza. 

29

 

Za

ś

 uczniowie 

ustalili, 

ż

e  ka

ż

dy  z  nich  po

ś

le  na  usług

ę

  braciom, 

którzy 

zamieszkuj

ą

  w  Judei,  w 

miar

ę

  tego,  jak  ka

ż

dy  był  w  stanie. 

30

  Co  te

ż

  uczynili  przez  r

ę

k

ę

  Barnaby  i  Saula, 

posyłaj

ą

c 

ś

rodki

 do starszych. 

 

*11,24

 tak

ż

e: dobrym, szlachetnym, prawym, sprawiedliwym 

**11,24

 tak

ż

e: ufno

ś

ci 

*11,26

 co znaczy: zwi

ą

zanymi z Chrystusem, nale

żą

cymi do Chrystusa

 

 

12.

  Ale  podczas  tamtego  czasu  król  Herod  narzucił  r

ę

ce 

na  braci

,  by  skrzywdzi

ć

 

niektórych ze zboru. 

2

 A brata Jana - Jakóba, zabił mieczem. 

3

 Za

ś

 widz

ą

c, 

ż

e 

to jest 

miłe 

Ż

ydom, postanowił schwyta

ć

 i Piotra; a były dni Prza

ś

ników. 

4

 

Wi

ę

c go pojmał, 

wsadził do wi

ę

zienia i powierzył, 

by

 go strzegły cztery czwórki 

ż

ołnierzy. I postanowił 

wyprowadzi

ć

 go ludowi po 

Ś

wi

ę

cie

 Paschy. 

5

 

Zatem Piotr był strze

ż

ony w wi

ę

zieniu; 

ale była tak

ż

e za niego gorliwa modlitwa do Boga, rodz

ą

ca si

ę

 po

ś

ród zboru. 

6

 A gdy Herod zamierzał go wyprowadzi

ć

, Piotr - zwi

ą

zany dwoma ła

ń

cuchami, spał 

tamtej nocy na 

ś

rodku dwóch 

ż

ołnierzy, 

a

 przed drzwiami strzegli wi

ę

zienia stra

ż

nicy. 

7

  I  oto  stan

ą

ł  obok  anioł  Pana,  a 

ś

wiatło  zaja

ś

niało  w  budynku.  Potem  uderzył  bok 

Piotra i go obudził, mówi

ą

c: Wsta

ń

 w po

ś

piechu. A kajdany odpadły z jego r

ą

k. 

8

 Za

ś

 

anioł powiedział do niego: Opasz si

ę

 oraz podwi

ąż

 twoje obuwie. Wi

ę

c tak uczynił. I 

mu  mówi:  Odziej  si

ę

  twoim  płaszczem  oraz  pójd

ź

  za  mn

ą

. 

9

  Zatem  wyszedł  oraz 

szedł za nim; ale nie wiedział, 

ż

e to, 

co 

si

ę

 działo przez anioła jest prawdziwe, lecz 

uwa

ż

ał, 

ż

e 

widzi sen. 

10

 A 

kiedy

 przeszli pierwsz

ą

 i drug

ą

 stra

ż

, przyszli do 

ż

elaznej