background image

 

 

 

 

INSTALACJA I OBSŁUGA 

JAPOŃSKICH ZNAKÓW 

I JAPOŃSKIEJ KLAWIATURY

 

 
 
 

Poradnik dla użytkowników 

kursu języka japońskiego 

w wersji 

Internet

Plus

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

EUROPEJSKA SZKOŁA KSZTAŁCENIA KORESPONDENCYJNEGO Sp. z o.o. 

background image

 

2

SPIS TREŚCI 

 

1

INSTALOWANIE ZNAKÓW JAPOŃSKICH I EDYTORA IME 

2. 

WPROWADZANIE ZNAKÓW JAPOŃSKICH Z KLAWIATURY 

2.1.   Uruchomienie edytora IME 

2.2.   Wybór trybu wprowadzania znaków (INPUT MODE) 

2.3.   Wprowadzanie japońskiego tekstu 

2.3.1. Wpisywanie przedłużonych samogłosek (ā, ē, ī, ō, ū) 

2.4.  Zamiana znaków hiragana lub katakana na znaki kanji 

2.5. Dodatkowe 

wskazówki 

 

 

background image

 

3

Jeśli posiadasz na swoim komputerze system operacyjny Windows XP lub Windows 2000  
to masz możliwość wyświetlania oraz wprowadzania z klawiatury japońskich znaków 
ideograficznych. Należy tylko zainstalować pliki języków wschodnioazjatyckich oraz edytor 
znaków IME (Input Method Editor). 

 

1. 

INSTALOWANIE ZNAKÓW JAPOŃSKICH  

I EDYTORA IME 

Aby zainstalować pliki języka wschodnioazjatyckiego (chiński, japoński i koreański) należy: 

1. 

Otworzyć aplet Opcje regionalne i językowe. W tym celu kliknij przycisk Start, wskaż 

polecenie  Ustawienia, kliknij polecenie Panel sterowania, kliknij ikonę  Data, 

godzina, język i opcje regionalne, a następnie kliknij ikonę Opcje regionalne i

 

 

 

 

background image

 

4

2. Na karcie Języki w obszarze Obsługa języków dodatkowych zaznacz pole wyboru 

Zainstaluj pliki dla języków wschodnioazjatyckich

 

3. Kliknij przycisk OK lub przycisk Zastosuj.  

4. Pojawi się prośba o włożenie dysku CD-ROM z systemem Windows lub wskazanie 

lokalizacji sieciowej, w której znajdują się pliki. 

5.  Po zainstalowaniu plików należy ponownie uruchomić komputer.  

 

Pamiętaj – do zainstalowania plików języków chińskiego, japońskiego i koreańskiego 
wymagane jest około 230 megabajtów (MB) miejsca na dysku twardym.

 

background image

 

5

Aby zainstalować edytor Input Method Editor (IME) należy: 

1. Otworzyć aplet Opcje regionalne i językowe. W tym celu kliknij przycisk Start

wskaż polecenie Ustawienia, kliknij polecenie Panel sterowania, kliknij ikonę 
Data, godzina, język i opcje regionalne, a następnie kliknij ikonę  Opcje 
regionalne i językowe

2.  Na  karcie  Języki w obszarze Usługi tekstowe i języki kliknij przycisk 

Szczegóły

background image

 

6

3. W obszarze Zainstalowane usługi kliknij przycisk Dodaj..  

 

4. Na liście  Język wybierz Japoński,  na liście  Układ klawiatury/Edytor IME – 

wybierz Microsoft IME Standard. Kliknij OK

 

 

 

 

 

 

background image

 

7

5.   Wybrane opcje pojawią się w oknie Zainstalowane usługi. Kliknij przycisk OK 

lub Zastosuj aby zakończyć instalację. 

 

background image

 

8

2.

  WPROWADZANIE ZNAKÓW JAPOŃSKICH  

Z KLAWIATURY 

 

Gdy edytor IME jest już zainstalowany na komputerze, masz możliwość wprowadzania 
znaków japońskich w programie 

ESKK

 

Internet

Plus

. Tekst jest wprowadzany z klawiatury 

za pośrednictwem transliteracji romańskiej (rōmaji). Aby wprowadzać japońskie znaki 
należy: 
 

1. Włączyć edytor IME do obsługi programu 

ESKK

 

Internet

Plus

 

2. Wybrać odpowiedni tryb wprowadzania znaków 
3. Wprowadzić tekst używając transliteracji romańskiej 
4. Zamienić wprowadzony tekst na odpowiednie znaki kanji (jeśli oczywiście wymaga 

tego oryginalna pisownia).  

 
Zakładamy, że wiesz jakie znaki romańskie wprowadzać, tzn. znasz odczytanie japońskich 
znaków ideograficznych. 

 
 

2.1. 

Uruchomienie edytora IME 

 

Zanim włączysz edytor, należy najpierw uruchomić program 

ESKK

 

Internet

Plus

Następnie, kliknij na pasek języka – zobaczysz listę dostępnych języków. Wybierz japoński 
– zobaczysz pasek edytora IME.  Ten sam efekt możesz uzyskać przyciskając jednocześnie 
lewy klawisz ALT oraz klawisz SHIFT (na obrazku przedstawiono edytor w systemie 
Windows XP – pasek może wyglądać nieco inaczej w systemie Windows 2000, ponadto 
można włączać lub wyłączać na nim pewne opcje). 

 

background image

 

9

2.2.

  

Wybór trybu wprowadzania znaków (INPUT MODE) 

 

Znaki japońskie są wprowadzane z klawiatury za pośrednictwem liter alfabetu łacińskiego. 
IME automatycznie zamienia je na znaki hiragana lub katakana, w zależności od trybu, 
który wybierzesz. Tryb wprowadzania znaków wybierasz klikając na opcję INPUT MODE. 
Zobaczysz wtedy menu z następującymi opcjami: 
 

 
•  Hiragana – tryb wprowadzania znaków hiragana 
•  Katakana – tryb wprowadzania znaków katakana 
•  Full-width alphanumeric – tryb wprowadzania znaków alfabetu łacińskiego 
•  Half-width katakana – tryb wprowadzania (wąskich) znaków katakana 
•  Half-width alfanumeric – tryb wprowadzania (wąskich) znaków alfabetu łacińskiego 
•  Direct Input – wyłączenie trybu wprowadzania znaków japońskich. 

 
Należy wybrać tryb hiragana lub katakana, w zależności od tego jakie znaki chcesz uzyskać 
z klawiatury. 

 
 

background image

 

10

2.3.

 Wprowadzanie japońskiego tekstu 

 

Japońskie znaki są wprowadzane z klawiatury przy użyciu liter alfabetu łacińskiego (rōmaji). 
Oto przykład pisania słowa „Nihongo” (Japonia) w trybie hiragana: 

 

1.  po wpisaniu litery „n”: 

 

2.  po wpisaniu „ni”: 

 

3.  po wpisaniu „nih”: 

にh

 

4.  po wpisaniu „niho”: 

にほ

 

5.  po wpisaniu „nihon”: 

にほn

 

6.  po wpisaniu „nihonn” 

にほん

 

7.  po wpisaniu „nihong”: 

にほんg

 

8.  po wpisaniu „nihongo”: 

にほんご

 

 

I jeszcze przykład pisania słowa „Kovarusuka” (Kowalska) w trybie katakana: 

 

1.  po wpisaniu litery „k”: 

 

2.  po wpisaniu „Ko”: 

 

3.  po wpisaniu „Kov”: 

コv

 

4.  po wpisaniu „Kova”: 

コヴァ

 

5.  po wpisaniu „Kovar”: 

コヴァ

 

6.  po wpisaniu „Kovaru”: 

コヴァル

 

7.  po wpisaniu „Kovarus”: 

コヴァルs

 

8.  po wpisaniu „Kovarusu”: 

コヴァルス

 

9.  po wpisaniu „Kovarusuk”: 

コヴァルスk

 

10. po wpisaniu „Kovarusuka”: 

コヴァルスカ

 

 

Pamiętaj,  że w celu usunięcia błędów możesz używać klawisza BACKSPACE, jak w 
normalnym trybie pisania. W trakcie pisania, pod tekstem pojawia się „falująca” linia, 
oznaczająca iż jest to tekst roboczy, w trakcie pisania – jeszcze nie zaakceptowany przez 
piszącego. Akceptacja tekstu odbywa się przez naciśnięcie klawisza ENTER. 

 
 

background image

 

11

2.3.1.

 

Wpisywanie przedłużonych samogłosek  

(ā, ē, ī, ō, ū) 

 

Aby uzyskać długie samogłoski w trybie hiragana należy nacisnąć klawisz "u", ponieważ to 
znak "u " 

(

)

 

przedłuża samogłoski: 

 

• 

きゅうこう

 

(„pociąg pośpieszny”) (kyu+u+ko+o) piszemy kyūkō

  

• 

すもう

 

(„sumo”) (su+mo+o) - piszemy sumō

 

  

Jest kilka słów (wyjątki przedstawione w lekcji 1 kursu „Japoński dla początkujących”), w 
których przedłużenie uzyskuje się przez dodanie tej samej samogłoski, czyli trzeba po 
prostu dany klawisz nacisnąć dwa razy: 

 

• 

(czyjaś) „mama”

 

おかあさん

okāsan,

 

- o, 

-ka, 

- a 

(przedłużenie sylaby 

ka, zakończonej na "a"),

 

さん

 

- san (pani)

 

 

• 

„duży”

 

おおきい

 

ōkii, przedłużamy "o" przy pomocy tego samego znaku.

 

 

Aby uzyskać długie samogłoski w trybie katakana, po sylabie, którą chcesz przedłużyć 
należy wstawić myślnik, np.: 

 

• 

Polska (Pōrando)

 

ポーランド

 

• 

czekolada (chokorēto)

  

チョコレート

 

 
 
 

background image

 

12

2.4.

 

Zamiana znaków hiragana lub katakana  

        na znaki kanji

 

 

Po wprowadzeniu tekstu (w trybie hiragana lub katakana) możesz go zapisać znakami kanji. 
W tym celu, po wpisaniu słowa „Japonia” (Nihongo)

 

にほんご

  

należy zamiast klawisza 

ENTER nacisnąć spację. Znaki hiragana zostaną wówczas zastąpione znakami kanji. 
Prześledź to na kolejnym przykładzie. Wpisując słówko „mężczyzna” (otoko no hito) trybie 
hiragana uzyskasz następujący zapis: 

 

おとこのひと

 

 

Wciśnięcie klawisza ENTER zaakceptuje ten tekst. Ale jeśli chcesz ten wyraz zapisać 
znakami kanji, wówczas wciśnięcie spacji na końcu wyrazu (zamiast klawisza ENTER) 
spowoduje zamianę znaków hiragana znakami kanji: 

 

男の人

 

 
Naciśnięcie w tym momencie klawisza ENTER spowoduje akceptację wpisu w takiej postaci. 
 
Aby wpisywać wyrazy składające się w części ze znaków hiragana (lub katakana), a w 
części - ze znaków kanji, należy osobno akceptować (wciskając klawisz ENTER) fragmenty 
wyrazów należące do danego systemu znaków. Spójrz na przykłady: 

 

• 

„codziennie” (mainichi)

 

まい日

 

– po wpisaniu „mai” należy wcisnąć klawisz ENTER, 

następnie wpisać „nichi” i wcisnąć klawisz spacji – w „nichi” znaki hiragana

 (

にち

zostaną zastąpione jednym znakiem kanji

 (

). 

• 

„sierpień” (hachigatsu)

 

はち月

 

– po wpisaniu „hachi” należy wcisnąć klawisz ENTER, 

następnie wpisać „gatsu” i wcisnąć klawisz spacji – w „gatsu” znaki hiragana

 (

がつ

zostaną zastąpione dwoma znakami 

(

が津

), a więc nie tym, o co chodzi – edytor 

IME nieprawidłowo skojarzył w tym przypadku dwa człony wyrazu. Stało się tak 
dlatego, iż znak „miesiąc” (podobnie jak wiele innych znaków) ma w języku 
japońskim kilka odczytań („gatsu”, „getsu” oraz „tsuki”). W tym przypadku należy 
użyć drugiego odczytania znaku „miesiąc” – „getsu”. Tym razem powinno się udać i 
po „hachi” zostanie ustawiony na właściwy znak kanji

 (

). 

 

W języku japońskim jedno słowo (i jego odczytanie) można zapisać na wiele sposobów w 
zależności od znaczenia, jakie ma ono przyjąć w zdaniu. Oto przykład: jeśli w trybie 
katakana chcesz wpisać  słowo „Polak” (Pōrandojin) 

ポーランドじん

, to wpisując je z 

klawiatury uzyskasz następujący zapis: 

 

ポーランドジン

 

 

background image

 

13

Nie jest to do końca to, o co chodziło – dwa ostatnie znaki zaproponowane przez edytora są 
inne, niż zapis słowa, który chcesz uzyskać. Dlatego po wpisaniu tego słowa nie należy 
akceptować go klawiszem ENTER, tylko naciskając spację stworzyć sobie możliwość 
wymiany błędnego fragmentu (w tym przypadku – dwóch ostatnich znaków:

 

ジン

). 

 

 
Zwróć uwagę,  że po wciśnięciu spacji słówko zostało podkreślone linią, przy czym jeden 
fragment słówka

  (

ポ ー ラ ン ド

został podkreślony grubszą linią. Ponieważ nie ten 

fragment trzeba wymienić, tylko dwa ostatnie znaki, należy przycisnąć strzałkę w prawo 
aby przesunąć podkreślenie na dwa ostatnie znaki. Następnie – naciskając spację 
uzyskujesz listę dostępnych znaków, którymi można zamienić podkreślony fragment słówka. 
Wybierasz stosowną opcję 

(

じん

i akceptujesz wybór klawiszem ENTER – wybrane znaki 

zostały wstawione i słówko zostało zaakceptowane. 

 

ポーランドじん

 

 

Sprawdź jeszcze jeden przykład: słówko „język polski” (Pōrandogo) 

ポーランドご

Wpisując to słówko (w trybie katakana) uzyskasz następujący wpis: 

 
ポーランドゴ

 

 
 

background image

 

14

Ostatni znak

  (

nie jest tym, o który Ci chodzi – postępuj zatem w przedstawiony 

powyżej sposób. Nie akceptujesz słówka, tylko klawiszem spacji otwierasz możliwość jego 
modyfikacji. Edytor podkreśla grubą linią cały wyraz sugerując wymianę wszystkich znaków. 
Ponownie naciskając spację sprawdź listę dostępnych opcji – ale nie ma tam zapisu 
(kombinacji znaków lub znaku), który jest potrzebny. Dlatego w tym przypadku należy 
postąpić inaczej: po wpisaniu pierwszego fragmentu słówka „Pōrando” 

(

ポーランド

zaakceptuj go klawiszem ENTER, a następnie wpisz końcówkę „go”. Edytor ponownie 
proponuje niewłaściwy znak

  (

), ale tym razem po wciśnięciu klawisza spacji uzyskasz 

listę opcji, na której znajduje się  właściwy znak

  (

). Akceptujesz go klawiszem ENTER 

wstawiając tym samym do słówka. 
 

 

2.5. 

Dodatkowe wskazówki

 

 

Na koniec jeszcze kilka wskazówek dotyczących posługiwania się edytorem IME: 
 

•  pamiętaj, żeby wpisywać „ha” zamiast partykuły „wa”, ponieważ w języku japońskim 

jest ona zapisywana przy użyciu znaku hiragana o odczytaniu „ha” 

•  pamiętaj, żeby wpisywać „he” zamiast partykuły „e”, ponieważ w języku japońskim 

jest ona zapisywana przy użyciu znaku hiragana o odczytaniu „he” 

•  wpisuj „wo” chcąc wpisać partykułę „o” 
•  chcąc uzyskać sylabę „n” wpisuj literę „n” dwukrotnie. Np. pisząc wyraz „konnichi 

wa” należy wpisać „konnnichiha” – pierwsze dwie litery „n” tworzą sylabę „n” w tym 
słówku (pierwsze „n”), natomiast trzecia litera „n” jest początkiem sylaby „ni”. 

• 

wpisuj „du” chcąc uzyskać „zu”

 (

oraz „di” aby uzyskać „ji”

 (

).