pszczoły.pl->Dwumiesięcznik Pasieka
Szukaj
W MOJEJ PASIECE ABECADŁO NAUKA W PASIECE CHOROBY W PASIECE PRODUKTY PASIECZNE ARCHIWUM
W numerze
Wydarzenia
Jubileusz profesora
Jerzego Woyke
Apimondia 2009
Kamiańskie klimaty
W mojej pasiece
Zimowa pasieka
Drzewa i krzewy dla
naszej pasieki
Ul leŜak dla hobbysty,
cz. 1.
Moja metoda
zintegrowanej walki z
Varroa destructor
Pozyskujmy pierzgę
Kalejdoskop
Miody pitne, sycone
czy niesycone?
Z Pasieką w świat
4 000 000 kilo miodu
w 6 tygodni
Międzynarodowe
Kongresy
Pszczelarskie
Apimondii
Nauka w pasiece
Monitorowanie
mikroklimatu rodziny
pszczelej
system WMA, cz. 1.
Wszystko, co o
plastrze i wosku
pszczelim wiedzieć
naleŜy, cz. 4.
Pasieka poleca
Miód i produkty
pszczele dla zdrowia,
urody i podniebienia
Z pasieki do kuchni
Ptysie, sernik z pianką
Historia
Saga rodu Kurpielów
W MOJEJ PASIECE
Sprzęt do pozyskiwania miodu
NajwaŜniejszym urządzeniem słuŜącym do pozyskiwania miodu jest miodarka. Bez niej nie
jest moŜliwe prowadzenie nawet najmniejszej pasieki. Tutaj nasuwa się pytanie, czy moŜna
wydobyć miód z plastrów bez uŜycia miodarki? Oczywiście tak, ale inne metody są tak
niedoskonałe i mało wydajne, Ŝe stosowanie ich absolutnie nie moŜe być brane pod uwagę.
Co prawda, obowiązujące rozporządzenie ministerialne dopuszcza pozyskiwanie i oferowanie do
sprzedaŜy miodu sekcyjnego, odsączonego lub nawet wytłoczonego. Miód w plastrach (sekcyjny) nie
cieszy się jednak zbyt duŜym wzięciem u klientów.
Największy segment na rynku miodu zajmuje miód w słoikach i to najczęściej płynny. Natomiast
odsączanie czy wytłaczanie miodu z plastrów nie jest w naszych pasiekach praktykowane, bowiem o wiele
łatwiejsze i bardziej wydajne jest wirowanie.
Miodarka nie jest jedynym urządzeniem, w które powinna być wyposaŜona pracownia pasieczna.
Odebrane z uli plastry z miodem wymagają odpowiedniego przygotowania przed ich odwirowaniem.
RównieŜ po odwirowaniu miód musi być odpowiednio zagospodarowany. Do tego teŜ jest potrzebny
sprzęt, bez którego wymienionych czynności się nie wykona.
Podgrzewanie plastrów
(fot. Robert Kuczara)
Miód w chwili odbierania go pszczołom ma taką samą temperaturę, jak ta panująca w gnieździe
pszczelim, czyli około 34-35°C. Miód o takiej temperaturze, jeŜeli wcześniej nie uległ krystalizacji, jest
rzadki i bez trudu daje się odwirować.
Dlatego w niewielkich pasiekach, tych usytuowanych w pobliŜu pracowni, wirowanie moŜna
przeprowadzić tuŜ po miodobraniu. Jednak w duŜych pasiekach, gdzie wszystkie prace przeprowadza się
etapami, moŜe zaistnieć potrzeba przechowania plastrów z miodem nawet przez wiele dni przed
odwirowaniem.
Wychłodzony miód jest gęsty i w czasie wirowania nie wszystek będzie wylatywał z komórek.
W plastrach moŜe pozostawać nawet ponad 50% miodu. Oprócz tego będzie on powoli wypływał
z miodarki i blokował sita.
Dlatego plastry z miodem przed wirowaniem naleŜy podgrzać. Robi się to, umieszczając
Page 1 of 4
Czasopismo pszczelarskie PASIEKA - pszczelarstwo, pszczoły, ule, miód, informacje...
2010-01-13
http://www.pasieka.pszczoly.pl/index.php?s=vjufile&grkat=w_mojej_pasiece&artpli...
Kącik dla dziadków
i wnuczków
O pszczole, kociczce
Kundzi i kocurku
Tetroniuszu
Kącik kolekcjonera
Rzeźby i figurki z
motywami
pszczelarskimi
transportówki (nadstawki, korpusy) z plastrami w komorze termicznej, w której temperatura jest
podnoszona do około 40°C na czas jednej doby.
Dla mniejszych ilości plastrów komora taka moŜe być wykonana z szafy z izolowanymi termicznie
ścianami, z umieszczoną w środku elektryczną grzałką. Dla duŜych pasiek, gdzie w ciągu dnia odbiera się
miód z kilkudziesięciu rodzin, naleŜy przygotować oddzielne pomieszczenie, przylegające bezpośrednio do
pracowni, w której plastry są odsklepiane i wirowane.
Wnętrze takiej komory powinno być wyłoŜone materiałem izolującym ciepło, ekranującym
promieniowanie cieplne do środka. Podgrzewanie duŜej liczby plastrów jest energochłonne, dlatego warto
pomyśleć o źródle energii odnawialnej.
PoniewaŜ miód wiruje się tylko latem, moŜe być to
instalacja cieplna ogrzewana promieniami słonecznymi. W pasiekach w Europie Zachodniej często są
stosowane słoneczne podgrzewacze wody (kolektory słoneczne) umieszczane na dachu. Ciepło tak
pozyskiwane uŜywane jest do ogrzewania komory z plastrami oraz do podgrzania bieŜącej wody
w pracowni.
Odsklepianie plastrów
(fot. Rafał Krawczyk)
Kolejną czynnością jest odsklepianie plastrów. Odsklepiać je moŜna ręcznie lub mechanicznie. W małej
pasiece odsklepianie nie jest zbyt uciąŜliwą czynnością i duŜo plastrów z zasklepionym miodem cieszy
pszczelarza.
Ręcznie plastry odsklepia się przy pomocy odsklepiacza widełkowego lub podgrzewanego noŜa. Plaster
w czasie odsklepiania trzyma się oparty o krawędź wanienki na odsklepiny lub kładzie się go na specjalnym
stelaŜu.
Odsklepiny powinny spadać na sito umieszczone nad wanienką, na którym większa część miodu zostanie
odsączona. Odsklepione plastry umieszcza się od razu w miodarce lub zawiesza na wąsach w wanience.
NóŜ uŜywany do odsklepiania moŜe być ogrzewany elektrycznie lub przez zanurzenie go w gorącej wodzie.
W większych pasiekach odbiór miodu jest jedną z bardziej czasochłonnych prac, którą naleŜy
zmechanizować. Do odsklepiania mechanicznego słuŜą róŜne maszyny ścinające lub zrywające zasklep.
W pierwszym wariancie zasklep jest ścinany z obydwu stron plastra przy pomocy podgrzewanych
elektrycznie noŜy, między którymi przesuwa się ramka.
W maszynach zrywających zasklep plaster przechodzi między dwoma wirującymi osiami, na których
zamocowane są bijaki z metalowych łańcuszków. Obracające się z duŜą szybkością dookoła
osi łańcuszki uderzają w powierzchnię plastra i uszkadzają zasklep.
Maszyny działające według tej drugiej zasady są bardziej skuteczne, gdyŜ plastry są odsklepiane
dokładnie, równieŜ w tych miejscach, gdzie ich powierzchnia jest zagłębiona. Takie nierówności nie są
odsklepiane przez maszyny wyposaŜone w mechanizm noŜowy, dlatego wszystkie plastry odsklepiane
w ten sposób przed umieszczeniem w miodarce naleŜy przejrzeć i poprawić ręcznie przy pomocy
odsklepiacza widełkowego.
W małej pasiece miód z odsklepin odsącza się, pozostawiając je na siatce wanienki do odsklepiania.
Jeśli jest ich bardzo duŜo, moŜna je umieścić w drobnej siatce, na przykład ze związanej pończochy, którą
zawiesza się na 2-3 dni w zamkniętej beczce.
Odsklepiny po ocieknięciu miodu przemywa się wodą i przetapia w topiarce słonecznej. Z wody
z miodem moŜna wykonać piwo miodowe. W większych pasiekach, gdzie odsklepin jest bardzo duŜo,
zagospodarowanie ich tym sposobem byłoby bardzo kłopotliwe.
Dlatego stosuje się tam wirówki do odsklepin, w których prawie wszystek miód zostaje odwirowany, a
sam wosk nadaje się bezpośrednio do przetopienia w topiarkach elektrycznych. Odsklepin, zarówno
odwirowanych, jak i przemytych wodą, nie naleŜy zbyt długo przechowywać, gdyŜ szybko mogą się w nich
zalęgnąć gąsienice barciaków.
Pasieki korzystające z poŜytku wrzosowego muszą być wyposaŜone w sprzęt do rozluźniania miodu
w plastrach. Miód wrzosowy jest galaretowaty i nie zawsze jest moŜliwe jego odwirowanie bez stosowania
dodatkowych zabiegów.
Page 2 of 4
Czasopismo pszczelarskie PASIEKA - pszczelarstwo, pszczoły, ule, miód, informacje...
2010-01-13
http://www.pasieka.pszczoly.pl/index.php?s=vjufile&grkat=w_mojej_pasiece&artpli...
Do ułatwienia pozyskania takiego miodu stosuje się rozluźniacze miodu wrzosowego. Istota działania
takiego urządzenia polega na wprowadzeniu do odsklepionych komórek plastrów odpowiednio
dopasowanych pręcików metalowych lub z tworzywa sztucznego, które miód wypychają.
Cedzenie miodu
Odwirowany, ciepły miód wypływający z miodarki zawiera jeszcze duŜo drobnych kawałków wosku
(głównie odsklepin), dlatego trzeba go odcedzić na sitach. Najpowszechniej są stosowane poziome sita
płaskie i wklęsłe, o niewielkiej przepustowości.
Ich droŜność jest niewielka, gdy miód jest zimny i gęsty. Jednak nawet przy cedzeniu rozgrzanego miodu
sito szybko się zapycha zanieczyszczeniami. Dlatego w pasiekach, gdzie wiruje się większe ilości miodu,
stosuje się sita pionowe, ustawione jako przegrody w długiej wanience, w której powoli płynie odwirowany
miód.
Sit takich jest kilka, od duŜej do najmniejszej średnicy oczek. Dzięki temu odsklepiny nie zapychają ich
tak szybko, jak sit poziomych i ich wydajność jest znacznie większa. W wielkich pasiekach w Stanach
Zjednoczonych i Kanadzie zanieczyszczenia oddziela się od miodu na wirówkach.
Miód drobnokrystaliczny
Profesjonalna maszyna do kremowania miodu
(fot. Rafał Krawczyk)
JeŜeli zaleŜy nam na opóźnieniu krystalizacji miodu lub chcemy uzyskać miód drobnokrystaliczny, naleŜy
go przecedzić przez bardzo gęste stoŜkowe sito. Wtedy miód zostanie pozbawiony drobnych
zanieczyszczeń (kryształy, ziarenka pyłku, kurz), które są zaczątkami (jądrami) krystalizacji gruboziarnistej.
Miód taki moŜna zaszczepić drobnokrystalicznym krupcem, w wyniku czego cała jego masa skrystalizuje
bardzo drobno.
Klarowanie miodu
Odcedzony miód przelewa się do odstojnika. W pracowni, gdzie wirowane są duŜe ilości miodu, do jego
przelewania warto zastosować pompę. Jeszcze wygodniejsze są rozwiązania grawitacyjne, które moŜna
wykorzystać w pracowni dwupoziomowej: miód wiruje się wtedy na górnej kondygnacji, natomiast
odstojnik, magazyn i pomieszczenie do konfekcjonowani znajduje się na dole. Wtedy róŜnicę
poziomów moŜna wykorzystać do bardziej skutecznego cedzenia i klarowania miodu.
Odstojnik jest to duŜy, wysoki pojemnik na miód, w którym odwirowany, odcedzony na sitach miód
pozostaje przez 2-3 dni w celu dokładnego sklarowania. W tym czasie wszystkie zanieczyszczenia lŜejsze
od miodu wypływają na jego powierzchnię, zaś cięŜsze opadają na dno.
Są to głównie drobiny wosku i ziarna pyłku, które nie zostały odcedzone na sitach. Dopiero po
sklarowaniu miód moŜna rozlać do opakowań magazynowych lub detalicznych. W celu łatwego zlania
sklarowanego miodu odstojnik jest zaopatrzony w dwa kurki spustowe.
Dolny jest umieszczony na poziomie dna odstojnika, górny o około 5 cm nad nim. Sklarowany miód
zlewa się zaworem górnym. Po odebraniu czystego miodu spuszcza się resztę miodu
z zanieczyszczeniami dolnym zaworem.
Konfekcjonowanie
Kolejną czynnością jest rozlanie miodu do opakowań detalicznych, czyli jego konfekcjonowanie. Małe
ilości miodu rozlewa się bezpośrednio z wiadra z dzióbkiem do czystych, nowych słoików lub innych
opakowań. Natychmiast po rozlaniu opakowania zmyka się nowymi, czystymi zakrętkami oraz zabezpiecza
banderolami.
Banderola daje konsumentowi pewność, Ŝe miód pochodzi z naszej pasieki, co świadczy o jego
najwyŜszej jakości. Znacznie wygodniej jest nalewać miód z pojemnika zaopatrzonego w zawór spustowy
Page 3 of 4
Czasopismo pszczelarskie PASIEKA - pszczelarstwo, pszczoły, ule, miód, informacje...
2010-01-13
http://www.pasieka.pszczoly.pl/index.php?s=vjufile&grkat=w_mojej_pasiece&artpli...
««
powrót
do opakowań ustawionych na wadze.
Wtedy dokładnie wiadomo, jaka ilość (wagowo) znalazła się w opakowanich. To bardzo waŜne, gdyŜ
miód, tak jak większość towarów spoŜywczych, sprzedawany jest na wagę. Jeszcze doskonalszym
rozwiązaniem, polecanym dla duŜych pasiek produkujących wielkie ilości miodu, jest zastosowanie pompy-
dozownika.
Urządzenie takie moŜna wyskalować na określoną ilość miodu, dzięki czemu będziemy mieli pewność, Ŝe
w kaŜdym słoiku znalazło się go tyle samo. Precyzja taka waŜna jest nie tylko po to, by zabezpieczyć się
przed ewentualnymi kłopotami wynikającymi z kontroli dokonanej przez inspekcję handlową.
OtóŜ wystarczy „przelać” o kilka gram kaŜde z tysięcy napełnianych w ciągu roku małych opakowań, by
w krótkim czasie zrobiły się z tego tony miodu, rozdane konsumentom za darmo.
Taki „prezent” nie ma Ŝadnego znaczenia przy małej skali produkcji, w niewielkiej pasiece, gdzie
bez tego większość pszczelarzy efekt pracy swojej i swoich pszczół rozdaje bliŜszej i dalszej rodzinie
oraz znajomym. Natomiast w duŜym gospodarstwie pasiecznym lub w rozlewni powstałe w ten sposób
straty moŜna liczyć w tysiącach złotych rocznie.
Opakowania na mód
Nie naleŜy miodu rozlewać do butelek oraz w tej postaci oferować go do sprzedaŜy. Miodu nie powinno
się konfekcjonować w tym samym pomieszczeniu, w którym się go wiruje.
Opakowania jednostkowe (detaliczne) powinny być wyposaŜone w etykiety, na których są podane
informacje wymagane w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie znakowania
środków spoŜywczych i dozwolonych substancji dodatkowych.
Na etykiecie powinny być podane co najmniej następujące informacje:
nazwa środka spoŜywczego (miód),
termin przydatności do spoŜycia,
dane identyfikujące: producenta środka spoŜywczego lub wprowadzającego środek spoŜywczy w kraju
oraz kraj, w którym został on wyprodukowany,
zawartość netto,
warunki przechowywania,
oznaczenie partii produkcyjnej (określona ilość miodu wyprodukowanego, przetworzonego lub
zapakowanego w praktycznie takich samych warunkach).
Większe ilości miodu, który nie zostanie od razu rozlany do opakowań detalicznych, przechowuje się
w beczkach, hobokach i innych pojemnikach, wykonanych ze stali nierdzewnej lub polipropylenu.
Dalsza część artykułu w nr 4/2008 Pasieki
Sławomir Trzybiński
s.pszczola(małpka)wp.pl
Pasieka nr 4/2008
©2003-2010 Dwumiesięcznik "PASIEKA" - portal www.pszczoly.pl
Page 4 of 4
Czasopismo pszczelarskie PASIEKA - pszczelarstwo, pszczoły, ule, miód, informacje...
2010-01-13
http://www.pasieka.pszczoly.pl/index.php?s=vjufile&grkat=w_mojej_pasiece&artpli...