plik

PROM

INSTRUKCJA PRZYGOTOWAŃ

Potrzebujesz ok. 10 kartek i długopisów na notatki, kilku kostek
sześciościennych, wyznacznika kolejności (najlepiej figurka
statku, ale może być cokolwiek innego).

Wydrukuj całość i zacznij od tego miejsca: możesz przeczytać
poniższą instrukcję na głos lub dać ją do przejrzenia wszystkim
uczestnikom. Przetnij strony z kartami scen (s. 5-9).

Prom  to  niewielka  zabawa  fabularna  dla  3-4  graczy,  których  celem  jest
wspólne  ułożenie  interesującej  opowieści  o  losach  sześciu  pasażerów
dużego  promu  morskiego,  na  którym  dochodzi  do  niezwykłych,
przerażających  wydarzeń.  Najważniejszym  elementem  fabuły  są  relacje
pomiędzy  bohaterami  –  konwencję  Promu  nazwać  można  horrorem
społecznym  czy  psychologicznym.  Komu  pomóc  i  komu  zaufać  w
sytuacji zagrożenia? Jak zakorzenione schematy zachowań zadziałają, gdy
społeczeństwo  zacznie  się  sypać?  Jedną  z  inspiracji  jest  powieść  Wojna
zombie  Maxa  Brooksa,  w  której  poznajemy  historie  kilkudziesięciu
zróżnicowanych  bohaterów,  kronikarzy  stojącej  na  krawędzi  upadku
ludzkości. Prom jest bardziej kameralnym reprezentantem tego gatunku, a
wirus  zombie  zastąpił  zaraźliwy,  dziki  szał,  który  pochłania  umysły
kolejnych osób, zamieniając ich w okrutne, psychopatyczne bestie.

Struktura tekstu

Prom składa się z 3 stron instrukcji przygotowań, instrukcji opowieści, a
także  9  kart,  będących  punktem  wyjścia  do  ułożenie  kolejnych  scen,
które  złożą  się  na  fabułę.  Nie  zapoznawaj  się  ze  scenami  przed  grą  –
element niespodzianki uatrakcyjni zabawę. Z drugiej strony, Prom nie jest
grą  jednorazową:  ostateczny  kształt  fabuły  zależy  od  graczy  i  losu,  nic
nie stoi więc na przeszkodzie, by grać pomimo znajomości schematu. W
kolejnych  partiach  możesz  też  zastąpić  niektóre  sceny  własnymi  lub
opowiedzieć zupełnie inną historię.

Struktura gry

0. Przeczytanie instrukcji przygotowań.

1. Wybór świata.

2. Stworzenie i wybranie bohaterów.

3. Przeczytanie instrukcji opowieści.

4. Wyłożenie na stół karty Prolog i rozegranie sceny.

5. Wyłożenie na stół karty ze Sceną I i rozegranie.

(i tak dalej)

11. Wyłożenie na stół karty ze sceną VII i rozegranie.

12. Wyłożenie na stół karty Epilog i rozegranie.

Wybór świata

Cała  historia  Promu  odbywa  się  na  dużym  statku,  przewożącym  przez
morze  przynajmniej  kilkudziesięciu  pasażerów,  towary,  samochody.
Bohaterowie  nie  wypłynęli  w  długi  rejs  –  podróż  miała  potrwać  od
kilkunastu  godzin  do  dwóch  dni.  Wybór  szczegółowych  okoliczności
należy do samych graczy: może to być współczesne połączenie Gdynia-
Szwecja w roku 2014, ale możecie grać także wcześniej w XX wieku, w
innej części świata. Promy różnią się standardem, niemniej jednak zwykle
starają się oferować różnicowaną ofertę: znajdzie się tu miejsce zarówno
dla  zamożnych  turystów,  przewożących  samochód,  śpiących  w
luksusowych  kabinach  i  stołujących  w  restauracjach,  jak  i  dla
oszczędnych  studentów  czy  pracowników,  wybierających  najtańsze
warianty podróży. Dla niektórych jest to atrakcja, ale większość pragnie
po prostu jak najszybciej dopłynąć do celu.

Nie musicie dookreślać wszystkiego zbyt szczegółowo, wystarczy ogólny
obraz,  który  ułatwi  tworzenie  bohaterów.  Jeżeli  nie  możecie  dojść  do
porozumienia,  głosujcie  lub  wylosujcie  jedną  z  opcji.  Zapiszcie
informacje  na  czystej  kartce:  na  niej  także  będzie  można  odnotować
najważniejsze  ujawnione  podczas  przebiegu  fabuły  wiadomości
dotyczące statku i bohaterów niezależnych.

Stworzenie i wybór bohaterów

Znacznie  ważniejszym  elementem  przygotowań  są  bohaterowie  –  to
spotkania,  spięcia  i  relacje  pomiędzy  nimi  stanowią  najważniejszy
element fabuły. W Promie gracze tworzą pulę 6 nieznających się wcześniej
bohaterów, które następnie wezmą udział w wydarzeniach. Nie są oni na
stale  przyporządkowani  do  żadnego  z  graczy!  To  główni  bohaterowie
historii, wspólnie opowiadanej przez wszystkich uczestników zabawy.

Jeżeli w grze uczestniczą trzy osoby, każda wymyśla po 3 postacie. Może
wybrać jedną z nich, która automatycznie dostaje się do puli, następnie
wszyscy trzej gracze głosując wybierają jedną z pozostałych. Ostatecznie
więc pula składa się z 2 bohaterów od każdego gracza, w sumie 6.

Jeżeli  w  grze  uczestniczą  cztery  osoby,  każda  wymyśla  po  2  postacie.
Jedną z nich automatycznie dodaje do puli. Następnie cztery pozostałe
postacie  (po  1  od  każdego  gracza)  zostają  poddane  pod  głosowanie
(każdy może oddać 2 głosy) – dwie z największą ilością głosów wchodzą
do  puli,  w  której  w  sumie  znajdują  się  więc  4  postacie  „pierwszego
wyboru” i 2 z głosowania.

W obydwu wypadkach gracz może też zrezygnować ze wskazywania
postaci i poddać wszystkie swoje propozycje pod odpowiednie
głosowanie (z którego w takim razie wybiera się o jedną postać więcej).

Opis bohatera nie musi być bardzo szczegółowy: więcej dowiemy się o
nim już podczas fabuły. Powinien zawierać imię i nazwisko, pozycję
społeczną, pracę czy zajęcie, cel i motywację podróży, odczucia
dotyczące rejsu: w sumie około sześciu zdań. Żaden z bohaterów nie jest
zatrudniony na statku.

Pierwszym  „mechanicznym”  elementem  każdego  bohatera  są  dwie
słabości.  Mogą  to  być  zobowiązania,  lęki,  uprzedzenia,  skłonności,
uzależnienia,  braki,  wady,  cechy  charakteru,  poglądy.  Będą  one  służyć
jako  punkt  zaczepienia  kryzysowych  sytuacji  w  trakcie  rozwoju  fabuły.
Poza tym, każdy może zgromadzić trzy kropki stresu: „wstrząśnięty”,
„przerażony”  oraz  „na  krawędzi”  (3  to  poziom  maksymalny!).  Na
początku  żadna  z  nich  nie  jest  zaznaczona.  Polecenie  „stres  +2”
oznaczać  będzie  konieczność  zaznaczenia  dwóch  kolejnych  kropek  (ze
stanu normalnego na przerażony lub z wstrząśnięty do na krawędzi).

Cała istota Promu sprowadza się do formuły: „interakcje zwykłych ludzi
w  niezwykłych  sytuacjach”.  Spróbuj  odrzucić  przegięte  popkulturowe
klisze:  agentów  wywiadu,  informatyków  trenujących  w  wolnym  czasie
sztuki  walki,  fizyków  kwantowych  zainteresowanych  okultyzmem.
Bohaterowie  Promu  powinni  być  bardzo  zróżnicowani:  niech  nie
zabraknie  wśród  nich  kobiet  i  mężczyzn,  osób  biednych  i  bogatych,
starych czy chorych, zupełnie samotnych lub też opiekujących się trójką
dzieciaków,  emigrantów,  osób  z  niezwykłymi  zainteresowaniami,
LGBTQ  czy  konserwatywnie  religijnych.  Nie  chodzi  tu  o  poprawność
polityczną, a raczej o stworzenie rzeczywiście odmiennych postaci, które
mogą wchodzić ze sobą w interesujące interakcje. Z drugiej strony, nie
sprowadzaj  postaci  do  skrajności:  jeżeli  masz  wrażenie,  że  zachowanie
danej postaci w niemal każdej sytuacji jest bardzo łatwe do przewidzenia,
zapewne jest zbyt wyrazistą kliszą. Prawdziwi ludzie są skomplikowani i
wielowymiarowi,  tacy  będą  powinni  być  też  bohaterowie  Promu.  Nawet
jeżeli wyjdzie to w większym stopniu dopiero w trakcie gry, powinieneś
zostawić im przestrzeń do takiego dookreślenia i rozwoju.

Każdy  z  wybranych  bohaterów  powinien  dostać  własną  kartkę  A4.
Zapiszcie  na  niej  imię  i  najważniejsze  informacje  oraz  dwie  słabości  i
poziom  stresu.  Na  nich  odnotowywane  będą  także  kolejne  ujawnione
informacje  i  przeżycia,  dzięki  czemu  graczom  będzie  łatwiej  śledzić
historie  wszystkich  sześciu  postaci.  Przydzielcie  też  postaciom  numery
od  1  do  6  –  przydadzą  się  podczas  losowania  kostką  bohaterów
biorących udział w danej scenie.

Przed wypłynięciem

Prom  to  społeczny  czy  psychologiczny  horror:  rozgrywka  będzie  dosyć  poważna,  a
postacie  i  ich  problemy  mogą  momentami  przypominać  te,  które  znamy  z  naszego
życia.  Celem  gry  jest  jednak  dobra  zabawa,  osadzona  wokół  fabularnej  eksploracji
współczesnego  społeczeństwa  i  jego  mechanizmów  w  sytuacji  zagrożenia,  a  nie
rzeczywista trauma uczestników. Każdy z graczy ma pełne prawo do zastrzeżenia na
początku  tematów  i  wątków,  których  chciałby  uniknąć,  a  także  zawetowania  –  bez
uzasadnienia  –  bolesnych  propozycji  już  w  trakcie  opowieści.  Grając  z  nieznanymi
osobami  zachowaj  szczególną  ostrożność.  Ufam,  że  to  narzędzie  nie  będzie
nadużywane  ze  szkodą  dla  gry,  jeżeli  zaś  poziomy  wrażliwości  w  gronie  graczy  są
drastycznie odmienne, być może powinniście wybrać bardziej pogodną grę.

Prom  nie  ma  bardzo  sztywnych  zasad  narracyjnych  i  istnieje  pewne  ryzyko,  że
najbardziej  wygadany  z  graczy  zdominuje  rozgrywkę.  Jeżeli  czujesz,  że  to  o  tobie
mowa,  staraj  się  sprawnie  przekazywać  narrację  innym  i  umożliwiaj  im  dojście  do
głosu!

Możecie odłożyć teraz instrukcję przygotowań. Podczas gry
będziecie potrzebowali na stole tylko kartek z notatkami, kart scen
i instrukcji opowieści (poniżej).

Wręczcie wyznacznik kolejności temu z graczy, który najbardziej
niedawno był nad morzem.

INSTRUKCJA OPOWIEŚCI

Prowadzenie narracji

Narrator  to  gracz,  który  w  danym  momencie  opowiada  historię.  Prowadzi
opowieść w czasie przeszłym i trzeciej osobie. Ma prawo swobodnie mówić o
wszystkim:  myślach  i  zachowaniach  głównych  bohaterów  i  postaci  tła,
wydarzeniach i okolicznościach, niczym autor tworzonej na bieżąco powieści.
Może  także  uzupełniać  tło  bohaterów,  musi  jednak  liczyć  się  z  ich
początkowym opisem oraz dotychczasowymi wydarzeniami.

Jeżeli któremuś z graczy nie podoba się obrót wypadków, ma prawo raz na
scenę przerwać i zapytać „Czy na pewno?”. Jeżeli inny z graczy doda „Nie
sądzę.”, narrator musi zmienić ostatni fragment. Jeżeli nikt nie poprze
zastrzeżenia, narrator sam podejmuje decyzję o ewentualnej zmianie.

Narracja nie powinna trwać dłużej niż 4 minuty na raz i może zakończyć się na
dwa sposoby:



narrator może dobrowolnie zrezygnować, mówiąc: „I co było dalej?”.

Narrator  powinien  przekazać  narrację  nie  tylko  wtedy,  gdy  wyczerpią
mu  się  pomysły:  zachęcam  do  oddawania  głosu  w  interesujących,
ważnych,  przełomowych  momentach.  Dobrze  jest  myśleć  o  swojej
narracji  jako  o  przygotowaniu  do  fajnej  narracji  kolejnego  gracza.  Po
zadaniu  tego  pytania  pierwszy  z  graczy,  który  się  odezwie,  zostaje
nowym narratorem i kontynuuje opowieść od tego momentu;



inny gracz może zasygnalizować chęć przejęcia narracji delikatnym

klepnięciem w stół. Narrator może jeden raz zignorować sygnał,
ale musi wtedy zaakceptować kolejny, nadany przez innego gracza lub
tego samego po upływie przynajmniej około dwóch minut. Narrator
może przed oddaniem głosu pokrótce dokończyć zdanie czy opis, ale
nie powinien wprowadzać już żadnych istotnych informacji.

Struktura kart scen i ich odgrywania:



Temat: ogólny kierunek danej sceny.



Zasady wyłaniania obecnych bohaterów. Dodatkowo, 2 razy w

ciągu gry, w dowolnym momencie, każdy gracz może w ramach
swojej narracji wprowadzić do sceny dowolnego z bohaterów;



Zagajenie: gracz posiadający wyznacznik kolejności jest pierwszym

narratorem  i  rozpoczyna  opowiadanie,  zakreśla  początkowe  ramy
sceny  według  swojego  pomysłu,  decyduje,  w  jakim  charakterze
pojawiają się w niej wszyscy lub niektórzy z obecnych bohaterów, gdy
trzeba,  tłumaczy  nieobecność  innych.  Musi  także  zawrzeć  w  jakiejś
formie wszystkie fakty i motywy podane w zagajeniu. Dopóki ich
nie  wypowie,  nie  może  oddać  narracji  i  nie  można  mu  jej
odebrać,  można  jednak  zakwestionować  pytaniem  „Czy  na
pewno?”.



Specjalne zasady: dodatkowe ograniczenia i reguły, dotyczące

prowadzenia narracji w tej scenie.



Warunki zakończenia: każda scena powinna trwać od 5 do 25 minut i

ma  szeroko  określone  warunki,  po  spełnieniu  których  narrator
dokańcza  swoją  opowieść  i  kończy  scenę  słowami:  „Lecz  nie
wiedzieli,  co  przyniesie  przyszłość.”  Obok  warunków  mogą  być
podane  konsekwencje  mechaniczne  takiego  rozwoju  wypadków:
dotyczące one tylko obecnych bohaterów.



Notatki: po zakończeniu sceny gracze wspólnie wpisują najważniejsze

nowe informacje i zmiany poziomu stresu na karty statku i
bohaterów.



Przekazanie wyznacznika kolejności: aktualny posiadacz przekazuje

go temu z pozostałych graczy, który był najmniej aktywny w
kończącej się scenie lub kolejnej osobie według wskazówek zegara.
Ten rozpoczyna kolejną scenę.

Kartki ze scenami należy przeciąć i rozpatrywać po jednej na raz!

PROLOG

Temat: prezentacja bohaterów.
Bohaterowie: wszyscy (patrz niżej).
Zagajenie:



jeden z bohaterów wkracza na prom;



postać tła zostaje wyproszona ze statku bez wyraźnego powodu;



zły omen.

Specjalne zasady:



w każdym fragmencie narracji musi zostać wprowadzony i

zaprezentowany jeden z bohaterów. Bohaterowie nie muszą
jeszcze wchodzić w interakcje.

Warunki zakończenia:



wszyscy bohaterowie są na pokładzie, prom odpływa.

Szkielet, nie opowieść
Sceny  nie  zawierają  skończonej  historii:  jej  ułożenie  należy  do  was.
Kolejne  karty  scen  to  jedynie  punkt  wyjścia  dla  waszej  wyobraźni  i
zarazem stojący naprzeciwko niej element zewnętrzny: dzięki treściom ze
scen,  specjalnym  zasadom  i  wskazówkom,  dotyczącym  selekcji
bohaterów, nie możecie z góry zaplanować wszystkich wydarzeń. Dzięki
tej  kombinacji  połączona  zostaje  względna  swoboda  narracji  z
nieprzewidywalnością, która czyni grę ciekawszą.

SCENA I

Temat: początek niepokojów.
Bohaterowie: wylosuj trzech.
Zagajenie:



postać tła zachowuje się w dziwaczny, niepokojący sposób;



załogi nie ma nigdzie w zasięgu wzroku;



niebezpieczeństwo.

Specjalne zasady:



musi dojść do kontaktu pomiędzy bohaterami;



ostatni wprowadzony do sceny bohater musi ujawnić w niej jedną

ze swoich słabości i na skutek wydarzeń otrzymać ma +1 stres.

Warunki zakończenia (jedno z poniższych):



niebezpieczeństwo zostaje zażegnane;



źródło niebezpieczeństwa znika, ucieka, ukrywa się;



bohaterowie dotarli do członka załogi.

Co się dzieje?
Prom  nigdy  nie  sprecyzuje,  jakie  jest  źródło  niepokojących  wydarzeń.
Zaraźliwa  choroba  psychiczna?  Wpływ  ciemnych  mocy?  Panika  i
autosugestia?  A  może  po  prostu  nie  wiadomo?  Nie  wahajcie  się
interpretować wypadków i wprowadzać kolejnych elementów zgodnie z
własnymi  pomysłami.  Nie  zapomnijcie,  że  także  każdy  z  bohaterów
będzie  odnosił  się  do  wypadków  zgodnie  z  własnymi  przekonaniami:  i
na tym poziomie może dojść do konfliktu.

SCENA II

Temat: reakcje na niepokój.
Bohaterowie: narrator wybiera jednego. Wylosuj dwóch kolejnych.
Zagajenie:



dyskusja wśród pasażerów;



niedobór informacji;



kiepska pogoda.

Specjalne zasady:



pierwsza narracja po zagajeniu musi zawierać motyw „tajemniczy

czarnowidz”;



druga narracja po zagajeniu musi zawierać spór lub kłótnię

pomiędzy dwoma bohaterami.

Warunki zakończenia (dwa z poniższych):



osiągnięcie porozumienia;



rozejście się w kłótni;



zdobycie informacji o niepokojach załogi.

SCENA III

Temat: eskalacja napięcia.
Bohaterowie: trzech: wszyscy, którzy nie wystąpili w dwóch
poprzednich scenach, reszta losowo.
Zagajanie:



osamotnienie / zagubienie / smutek;



późny wieczór;



nastrój horroru.

Specjalne zasady:



pierwsza narracja po zagajeniu musi zawierać motyw: „atak

dzikości”, osadzony wokół postaci tła;



w drugiej i trzeciej narracji muszą zostać wykorzystane słabości

bohaterów;

Warunki zakończenia (jeden z poniższych):



jeden z bohaterów zostaje porwany przez oszalałą postać tła

(stres +2, pozostali +1 – zawsze tylko obecni!);



ucieczka bohaterów (wszyscy stres +1);



zabicie „dzikiej” postaci tła (wszyscy zyskują stres 2:

przerażony);

Porwany
Porwany  bohater  nie  może  zostać  standardowo  wybrany  do  udziału  w
żadnej  kolejnej  scenie.  Jedynym  sposobem  na  „uratowanie”  go  jest
wykorzystanie  specjalnej  zasady  umożliwiającej  dowolne  dodanie
bohatera  do  sceny,  możliwe  w  sumie  dwa  razy  na  grę  (i  wymagające
fabularnego uzasadnienia). Zachowuje jednak cały stres.

SCENA IV

Temat: podejrzenia i konflikty.
Bohaterowie: narrator wybiera jednego ze stresem przynajmniej 1:
wstrząśnięty i dwóch losuje.
Zagajenie:



niezwykłe spotkanie na korytarzu;



ucieczka przed dzikimi;



chęć uratowania najcenniejszego.

Specjalne zasady:



pierwsza narracja po zagajeniu musi zawierać motyw „sprzeczne

cele nie do pogodzenia”;



w drugiej i trzeciej narracji bohaterowie wykorzystują słabości

swoje lub innych dla własnych celów.

Warunki zakończenia (jeden z poniższych):



rozstrzygnięcie, który z bohaterów nie może zrealizować swojego

celu (wszyscy stres +1);



bójka pomiędzy bohaterami (przegrany zyskuje stres 3: na

krawędzi);



pozostawienie jednego bohatera samego na pastwę dzikich (jest

porwany i dostaje stres 3: na krawędzi).

SCENA V

Temat: dziki szał pochłania umysł jednego z bohaterów.
Bohaterowie: nieporwany bohater o najwyższym stresie i po jednym
wskazanym przez każdego z graczy poza narratorem.
Zagajenie:



napad szału;



słabość bohatera o najwyższym stresie;



zagrożenie w związku z dezercją załogi.

Specjalne zasady:



od rozwoju wypadków i dotychczasowej historii zależy, czy

bohater pogrąży się w szale, czy też zachowa przytomność
umysłu. W kluczowym momencie rzuć kością: wynik równy lub
mniejszy od poziomu stresu oznacza, że pogrąża się ona w szale.

Warunki zakończenia:



szaleństwo i ucieczka bohatera permanentnie oszalałego

bohatera;



zabójstwo zdziczałego bohatera (wszyscy +1 stres);



uspokojenie bohatera (każdy z graczy wybiera jednego bohatera

do -1 stresu).

Left behind
Tak, w tej scenie bohater może zginąć lub oszaleć. Z pewnością odbije
się to na pozostałych.

SCENA VI

Temat: perspektywa ucieczki z promu.
Bohaterowie: trzech losowych z wyłączeniem bohaterów ze stresem
3: na krawędzi, porwanych lub oszalałych.
Zagajenie:



środki ewakuacji;



dyskusja nad ucieczką;



upiorne piękno.

Specjalne zasady:



drugi wprowadzony bohater musi wykazać się słabością;



plan ucieczki musi zakładać, że jeden z bohaterów pozostanie na

statku. Możliwe jest dobrowolne zgłoszenie się jednego z
obecnych bohaterów lub wytypowanie przez nich jednego z
pozostałych, nieszalonych i nieporwanych bohaterów.

Warunki zakończenia:



wyłonienie osoby, która pozostanie z tyłu, aby uratować

bohaterów i towarzyszące im postacie tła. Jeżeli żaden z
obecnych nie zgłosił się dobrowolnie, każdy z nich posiada 1/6
szans na stres +2 (wynik 1 w rzucie kością).

SCENA VII

Temat: konfrontacja i ucieczka.
Bohaterowie: wszyscy (patrz niżej).
Zagajenie:



czyny tego, kto poświęca się dla pozostałych;



konfrontacja z tłumem oszalałych;



główny antagonista.

Specjalne zasady:



w przełomowym dla każdego z bohaterów momencie rzuć

kością. Jeżeli wyrzuciłeś mniej lub równo jego poziomowi stresu,
dana postać pogrąża się w szale, jeżeli więcej, ucieczka się udaje;



w tym momencie bohater może spróbować uratować porwaną

postać lub ogłuszyć i zabrać ze sobą postać oszalałą. Wymaga to
drugiego rzutu: wynik mniejszy lub równy od poziomu stresu
oznacza szał lub śmierć, wyższy udany ratunek.

Warunki zakończenia:



wszyscy bohaterowie uciekli, dobrowolnie zrezygnowali z próby

ucieczki, nie zostali uratowani, zginęli lub oszaleli.

EPILOG

Temat: późniejsze wydarzenia
Bohaterowie: wszyscy, którzy uciekli.
Zagajenie:



zatopienie statku ze wszystkimi pozostałymi na pokładzie;



niektóre sprawy na zawsze pozostaną tajemnicą;



dalsze losy jednego z uratowanych.

Specjalne zasady:



w każdej kolejnej narracji los kolejnego z uratowanych.

Warunki zakończenia:



rozstrzygnięcie wszystkich losów.

Konsekwencje
Nawet  jeżeli  kilku  bohaterów  fizycznie  przetrwało,  wydarzenia  mogły
ich  głęboko  odmienić.  Zastanów  się  nad  tym,  jakim  przeobrażeniom
uległa  ich  wizja  świata,  czy  rozpamiętywali  tajemniczą  epidemię  szału,
czy raczej starali się jak najszybciej zapomnieć, czy utrzymywali kontakt z
którymś  z  pozostałych  bohaterów?  Jeżeli  udało  się  zabrać  któregoś  z
oszalałych bohaterów, czy powrócił on do zdrowia? W tej scenie możesz
wypłynąć  daleko  w  przyszłość  i  pokazać  bohatera  nawet  kilka  czy
kilkanaście lat później.

[po wszystkim]

Pewną inspiracją dla tej pracy i w ogóle grą ze wszech miar godną

polecenia jest

A Penny for My Thoughts

Paula Tevisa, którą

możesz nabyć na stronie

http://www.evilhat.com/home/a-

penny-for-my-thoughts/

Jeżeli spodobał ci się format

Promu

, wykorzystaj je w dowolnej

formie przy użyciu dowolnego innego schematu scenariusza.

Eksperymentuj z adekwatnymi do historii, alternatywnymi wobec

„stresu” mechanikami, które czynią opowieść mniej

przewidywalną i bardziej ekscytującą.

Autor: Michał Smoleń

rincebpm@gmail.com