SRODKI PIORĄCE ZE WZGLEDU na pochodzenie: 



  Naturalne środki piorące poch. roślinnego i zwierzęcego;  



 

Mydła otrzymane przez zmydlanie naturalnych tłuszczów roślinnych i zwierzęcych;  



  Syntetyczne  środki  piorące  otrzymane  w  wyniku  syntezy  chemicznej  z  różnych 

surowców; 

SRODKI PIORĄCE ZE WZGLĘDU na przeznaczenie: 



  Do prania bielizny (mydła i inne o zasadowym odczynie);  



  Do prania delikatnych tkanin (w niższych temp 30-40oC);  



  Do prania wyrobów wełnianych (odczyn obojętny lub lekko kwaśny);  



 

Środki samo piorące (enzymatyczne);   

PRZY  WYBORZE  PROSZKU  KIERUJEMY  się:  jego  wysoka  wydajnością,  aby  był  do 
każdego gatunku tkanin i zabrudzeń, przy wszystkich temp.   
Składniki proszku:  



 

Prostołańcuchowe alkilobenzenosulfoniany (LABS)  



  Oksyalkilenowane alkohole tłuszczowe (AE) 



  Oksyalkilenowane alkiofenole (APS)  



  Alkiloeterosiarczarny  (AES)  odznacza  się  wysoka  aktywnością  powierzchniowa, 

wysoka zdolnością pienienia, dobra odpornością na twardość wody i temp. Są łagodne 
w działaniu na skore. 



  Alkilosiarczany(AS) 

ŚRODKI  PIORĄCE,  do  których  zaliczamy  mydła  oraz  syntetyczne  detergenty,  należą  do 
związków  powierzchniowo  czynnych.  Ich  wodne  roztwory  mają  zdolność  usuwania  brudu, 
czyli mieszaniny składającej się z sadzy, krzemionki, soli mineralnych oraz substancji pylistych 
zlepionych składnikami potu, którymi są białka i tłuszcze. Brud nie jest łatwo usunąć w sposób 
mechaniczny, gdyż przylega on ściśle do powierzchni skóry, tkaniny lub innych przedmiotów. 
Zdolność usuwania brudu jest wynikiem zmniejszania napięcia powierzchniowego wody, co 
powoduje zwiększenie penetracji wody pomiędzy włóknami tkaniny i odrywanie cząsteczek 
brudu od tkaniny.  
WŁAŚCIWOŚCI DETERGENTÓW :  



  Detergenty są w stanie tworzyć w wodzie o wysokiej twardości dobrze rozpuszczalne 

sole magnezu oraz wapnia. 



  Detergenty charakteryzują się znacznie lepszą zdolnością piorącą;  



  Wielkim  plusem  detergentów  jest  uzyskiwany,  prawie,  że  obojętny  odczyn  kąpieli 

piorących (mydło tworzy roztwór zasadowy); 



  Wodne roztwory detergentów charakteryzują się zdolnością znakomitego zwilżania 

powierzchni materiałów, dzięki temu prostsze staje się pranie materiałów złożonych z 
substancji syntetycznych, ponieważ wykazują one gorszą zdolność do zwilżania niż w 
przypadku roztworów z mydeł; 



 

Obojętny odczyn detergentów powoduje, że możemy przy ich użyciu prać wełnę, która 
prana przy udziale mydła niszczy się; 



  Detergenty wykazują bardzo dużą zdolność prania w niezbyt wysokich temperaturach. 

TWARDOŚĆ WODY – cecha wody, będąca funkcją stężenia soli wapnia, magnezu i innych 
metali, które są zdolne do tworzenia soli na wyższym niż pierwszy stopniu utlenienia. 

Woda twarda  używana  w procesie prania powoduje, że rozpuszczone w niej sole magnezu 
oraz  wapnia  wraz  z  substancjami  piorącymi  tworzą  związki,  które  tylko  przeszkadzają  i 
przyczyniają się do strat substancji piorącej. Substancje tego rodzaju są w stanie „przyczepiać” 
się do oczyszczanej tkaniny powodując szarzenie oraz żółknięcie.  
Twardość wody dzieli się na: 
NIETRWAŁĄ  (przemijającą,  węglanową)  -  generowana  przez  sole  kwaśne  kwasu 
węglowego- wodorowęglany. Sole te rozkładają się w temp powyżej 70oC wytrącając trudno 
rozpuszczalne w wodzie węglany wapnia i magnezu  
TRWAŁĄ - generowana przez sole innych kwasów, głównie chlorki, ale też siarczany, azotany 
i inne. Nie można jej usunąć poprzez zagotowanie wody  
Ogólna twardość wody jest sumą twardości węglanowej i trwałej.   
KLASYFIKACJA WODY WEDŁUG TWARDOŚCI w stopniach niemieckich:  
Bardzo miękka 0-4°n;  
Miękka 4-8°n;  
Średnio twarda 8-12°n;  
Dość twarda 12-18°n;  
Twarda 18-30°n;  
Bardzo twarda pow. 30°n