background image

Dysglikemia – materiały do ćwiczeń. 

(Stan wiedzy w marcu 2013 r.) 

W oparciu o stanowiska PTD, ADA, IDF i WHO. 

 

DEFINICJA CUKRZYCY 

Grupa chorób metabolicznych, o różnej etiologii, charakteryzująca się: 

  Przewlekłą hiperglikemią skojarzoną z głębokimi zaburzeniami w obrębie 

metabolizmu węglowodanów, lipidów i białek, wynikającymi z 

bezwzględnego bądź względnego niedoboru insuliny 

  Obecnością przewlekłych powikłań cukrzycowych (mikroangiopatia, 

makroangiopatia, neuropatia i zaćma). 

 
 
 

KATEGORIE GLIKEMII NA CZCZO 

 
 

GLIKEMIA 
NA CZCZO 

 

NORMA 

 

WARTOŚCI 

GRANICZNE 

 

CUKRZYCA 

OSOCZE 

KRWI 

ŻYLNEJ 

 

< 100 mg/dl 

< 5,56 mmol/l 

 

100 – 125 mg/dl 

5,56 – 6,95 mmol/l 

 

≥ 126 mg/dl 

≥ 7,0 mmol/l 

                                                                                                                                                          
                                                                                      

OGTT

                                                                                     

                                                                     
                                                               

IFG               IGT           CUKRZYCA  

                                                 

 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

 

background image

TEST DOUSTNEGO OBCIĄŻENIA GLUKOZĄ 

 (OGTT) 

 

WSKAZANIA 

PRZECIWWSKAZANIA  

bezwzględne 

1.Graniczne wartości glikemii na czczo     
   5,6 mmol/l (100-125 mg/dl).                       

1. Zdiagnozowana cukrzyca. 

2. Glukozuria przy prawidłowej glikemii na 
czczo. 

2. Niektóre choroby przewodu pokarmowego, 
np. zespół złego wchłaniania,  
      stan po resekcji żołądka. 

3. Diagnostyka cukrzycy ciążowej (GDM). 

PRZECIWWSKAZANIA  

względne, 4-6 tygodni 

4. Cechy zespołu metabolicznego   
   przy prawidłowej glikemii na czczo.
  

1.Ciężkie schorzenia ostre i przewlekłe. 
2.Długotrwałe unieruchomienie. 

 

 

 

WARUNKI STANDARYZACJI TESTU 

1.Dieta – około 300g węglowodanów dziennie przez 3 dni poprzedzające test 

(przynajmniej 150g/dobę). 

2.Zwykła aktywność fizyczna. 

3.Leki (stosowane przez pacjenta), które mogą wpływać na glikemię. 

4.Palenie papierosów jest zabronione podczas testu. 

5.Rano, na czczo po 8-14 godzinach powstrzymywania się od jedzenia i picia. 

6.Dawka glukozy w 250-300 ml wody, wypita w ciągu 3-5 min.: 

  DOROŚLI                           DZIECI                     KOBIETY CIĘŻARNE 

      75g                              1.75g/kg m.c.                               75g 
                                             (max.75g)                               

 

7. PACJENT POZOSTAJE W SPOCZYNKU w trakcie 2-godzinnego testu! 
 
 
 
 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

 

TEST DOUSTNEGO OBCIĄŻENIA GLUKOZĄ (75,0g) 

ORAL GLUCOSE TOLERANCE TEST (OGTT) 

INTERPRETACJA WYNIKÓW 

 
 
 

 

 

KATEGORIA 

PRÓBKA 

KRWI 

GLIKEMIA  

W  0 MIN. 

GLIKEMIA  
W 120 MIN. 

prawidłowe 

OSOCZE 

KRWI  

ŻYLNEJ 

100 mg/dl 

< 5,6 mmol/l 

140 mg/dl 

< 7,8 mmol/l 

Nieprawidłowa 

glikemia na czczo 

Impaired Fasting 
Glycemia, IFG 

*

 

(Isolated IFG) 

OSOCZE 

KRWI  

ŻYLNEJ 

100 – 125 mg/dl 

5,6 – 6,95 mmol/l 

140 mg/dl 

< 7,8 mmol/l 

Upośledzona  

tolerancja glukozy 

Impaired  

Glucose Tolerance 

**

 

(Isolated IGT) 

 
 

OSOCZE 

KRWI  

ŻYLNEJ 

 
 

100 mg/dl 

< 5,6 mmol/l 

 
 

140 –199 mg/dl 

7,8 – 11,05 mmol/l 

mieszana IGT 

**

 

 
 

OSOCZE 

KRWI  

ŻYLNEJ 

100 – 125 mg/dl 

5,6 – 6,95 mmol/l 

140 –199 mg/dl 

7,8 – 11,05 mmol/l 

CUKRZYCA 

DIABETES 

 MELLITUS 

 

OSOCZE 

KRWI  

ŻYLNEJ  

126 mg/dl 

<  7,0 mmol/l 

≥  200 mg/dl 

≥ 11,1 mmol/l 

 
 

 

*

 dla rozpoznawania IFG, WHO i niektóre towarzystwa naukowe uznają stężenie 

glukozy 110 mg/dl (6,1 mmol/l) jako punkt odcięcia  
 

**

 dla rozpoznania kategorii IGT, wymagane jest stwierdzenie glikemii 140-199 mg/dl 

w 120 min. OGTT  

 

K

at

e

gor

ie

 I

G

T

 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

KRYTERIA DIAGNOSTYCZNE  

ROZPOZNAWANIA CUKRZYCY 

 

1.Klasyczne objawy cukrzycowe :   wielomocz 
                                                          wzmożone pragnienie 
                                                          utrata masy ciała, 
 
   potwierdzone glikemią przypadkową ≥ 200 mg/dl (11,1 mmol/l). 

                                                                             
 

2.Glikemia na czczo w osoczu : 
    ≥ 126 mg/dl (7,0 mmol/l) stwierdzona dwukrotnie. 
                          
 
3.Patologiczny wynik OGTT : 
   glikemia w 120 minucie  ≥ 200 mg/dl (11,1 mmol/l). 

                                                      
 
  Takie same kryteria diagnostyczne dotyczą dzieci 

  Odmienne kryteria dla cukrzycy ciążowej  

 
 
 

4. HbA1c ≥ 6,5 % - dwukrotnie, w oddzielnych dniach. 

 American Diabetes Association (ADA).  

 

Nadal nie rekomendowane w 2013r przez Polskie Towarzystwo Diabetologiczne 

(PTD). 

 
 
 
 

KATEGORIE ZWIĘKSZONEGO RYZYKA CUKRZYCY - 

- STANY PRZEDCUKRZYCOWE (PREDIABETES) 

 

IFG, 
IGT, 

 

HbA1c 5,7 – 6,4% American Diabetes Association. 

 

Nadal nie rekomendowane w 2013r przez Polskie Towarzystwo Diabetologiczne

  

 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

KLASYFIKACJA ZABURZEŃ GLIKEMII 

 

KATEGORIE 
 
normoglikemia 
 
- hipergikemia : 
 
1.Upośledzona regulacja  
   metabolizmu glukozy: 
a) Upośledzona tolerancja glukozy 
    (Impaired glucose tolerance 
     – IGT) 
b) Nieprawidłowa glikemia na czczo  
    (Impaired fasting glycemia  
     – IFG) 
 
2.Cukrzyca (Diabetes mellitus)
a) nie wymagająca insuliny, 
b) wymagająca insuliny do  
    prawidłowej kontroli  
    metabolicznej, 
c) wymagająca insuliny do  
     przeżycia. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
     
 
 
 

TYPY ETIOLOGICZNE 
              (PROCESY) 
 
TYP 1        
  Autoimmunologiczny, 
  Idiopatyczny. 
 
TYP 2 
Kombinacja insulinooporności  
i defektu wydzielania insuliny. 
 
INNE OKEŚLONE TYPY  
  Genetycznie uwarunkowane defekty 

komórek β wysp trzustki 

  Genetycznie uwarunkowane defekty  

działania insuliny 

  Choroby części 

zewnątrzwydzielniczej trzustki 

  Endokrynopatie 
  Hiperglikemia indukowana lekami i 

innymi substancjami chemicznymi np.                                                              
        kwas nikotynowy 
        glukokortykosteroidy 
        hormony tarczycy 
        α-mimetyki 
        β-adrenolityki 
        tiazydy 
        interferon α 

  Cukrzyca indukowana infekcją 

wirusową 

  Genetycznie uwarunkowane zespoły, 

czasami skojarzone z cukrzycą (np. 
zespół Downa) 

 
CUKRZYCA u kobiet w ciąży 
Cukrzyca rozpoznawana w czasie ciąży: 
  Cukrzyca ciążowa (Gestational 

diabetes mellitus, GDM) 

  Cukrzyca przedciążowa 

(Pregestational diabetes mellitus, 
PGDM) – kobieta chorująca na 
cukrzycę jest w ciąży. 

 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

CUKRZYCA CIĄŻOWA 

(Stanowisko Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, PTD 2013 r) 

 
Czynniki ryzyka: 
 

1.  ciąża u kobiet po 35 rż; 

2.  zespół policystycznych jajników (PCO); 

3.  w wywiadzie: porody dzieci o dużej masie ciała (>4000 g); 

4.  urodzenie noworodka z wadą rozwojową; 

5.  w wywiadzie: zgony wewnątrzmaciczne; 

6.  nadciśnienie tętnicze; 

7.  nadwaga lub otyłość przed ciążą (BMI>25kg/m

2

); 

8.  rodzinny wywiad w kierunku cukrzycy typu 2; 

9.  rozpoznanie GDM w poprzednich ciążach; 

10. wielorództwo. 

 

 

Pacjentki po przebytej cukrzycy ciążowej powinny przed planowaną kolejną ciążą 
wykonać OGTT. 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

 

CUKRZYCA CIĄŻOWA – Gestational diabetes mellitus (GDM) 

 
 

I.  Oszacowanie ryzyka wystąpienia GDM podczas pierwszej wizyty u położnika;  

1. Stężenie glukozy w osoczu na czczo (Fasting Plasma Glucose, FPG) na początku 
ciąży: 

             

 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 

  interpretacja 75-g OGTT :                                                               

                GDM, gdy glikemia w 120’   →    140-199 mg/dL (7,8-11,0 mmol/l)                        

 

  jeśli wynik OGTT (75,0g) jest negatywny w I trymestrze ciąży, należy 

badanie powtórzyć między 24 a 28 tygodniem ciąży 

 
2. Pomiędzy 24 a 28 tygodniem ciąży lub w razie pierwszych objawów: 75-g OGTT.  

 
 
II.  Co najmniej 6 tygodni po porodzie u kobiet z GDM przeprowadzamy OGTT 

dla zweryfikowania rozpoznania: 

 

 około 10% „cukrzyc ciążowych” spełnia kryteria cukrzycy,  

 około 5-10% kobiet kontynuuje stan upośledzonej regulacji metabolizmu glukozy 

– zostają sklasyfikowane jako IFG lub IGT, 

 30% spośród kobiet z GDM rozwija cukrzycę w ciągu 5-10 lat po ciąży. 

 

 
 
 

100 - 125 mg/dl 

(5,6 – 6,9 mmol/l) 

 

 

 

OGTT 

75,0 g 

≥ 126 mg/dl 

( 6,9 mmol/l) 

 

 

powtórzyć FPG 

 
 

<126 mg/dl          ≥126 mg/dl 

 < 6,9 mmol/l        6,9 mmol/l 

        

 

                         

 

 

 

     OGTT                ośrodek             
      75,0 g               dla GDM                    

< 100 mg/dl 

(5,6 mmol/l) 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

 

CZYNNIKI RYZYKA ROZWOJU CUKRZYCY T.2 

 
 

1. Nadwaga lub otyłość: BMI ≥ 25 kg/m

2

 i/lub obw. talii >80 cm ♀; >94cm ♂  

 
2.Cukrzyca u krewnych I

o

 
3.Mała aktywność fizyczna.  
 
4. Przynależność do określonej grupy etnicznej bądź rasowej. 

(rdzenni Amerykanie, Amerykanie poch.afrykańskiego, Latynosi, 
Amerykanie poch.azjatyckiego, mieszkańcy wysp Pacyfiku) 

 
5. Uprzednio stwierdzony stan przedcukrzycowy (nieprawidłowy  

               metabolizm glukozy IFG, IGT). 

 
6. Cukrzyca ciążowa w wywiadzie.  
 
7. Urodzenie dziecka o m.c.> 4kg. 
 
8. Nadciśnienie tętnicze (≥ 140/90 mmHg). 
 
9.Stęż. HDL-CH < 40 mg/dl ( 1,0 mmol/l)  
                             i/lub 
   stęż. TG ≥ 150 mg/dl ( 1,70 mmol/l). 
 

10.Inna sytuacja kliniczna związana z insulinoopornością  

(np. zespół policystycznych jajników, PCO). 

 

11.Objawy choroby niedokrwiennej serca. 

 

Badania przesiewowe w kierunku cukrzycy u dorosłych: 

  od 45 rż powtarzamy co 3 lata u osób bez ww czynników ryzyka, 
  wcześniej i częściej (co roku) w przypadku rozpoznania przynajmniej jednego ww 

czynnika ryzyka. 

 

Badania przesiewowe w kierunku cukrzycy u dzieci: 

>10 rż (lub wcześniej, gdy już jest okres dojrzewania), przy BMI > 95 centyla – 

wykonujemy OGTT co dwa lata. 

 

 
 
 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

KRYTERIA ROZPOZNANIA ZESPOŁU METABOLICZNEGO

 wg IDF 2005 r 

The IDF (International Diabetes Federation) consensus – kwiecień 2005 r. 

Dla rozpoznania zespołu metabolicznego konieczna jest 

otyłość centralna – obwód w talii dla populacji europejskiej: 

mężczyźni  ≥ 94 cm; kobiety       ≥ 80 cm 

(odmienne wartości liczbowe dla innych grup etnicznych) 

oraz 2 (dwa) z 4 (czterech) następujących czynników: 

1. stężenie triglicerydów lub leczenie hiperTG  
 
2. stężenie cholesterolu frakcji HDL:            ♂ 

                                         ♀ 

    lub leczenie dyslipidemii 

3. ciśnienie tętnicze:                        skurczowe 

rozkurczowe                             

    lub leczenie nadciśnienia  tętniczego 
 
4. stęż. glukozy w osoczu na czczo (FPG) 
   lub rozpoznana cukrzyca typu 2 

≥ 1,7 mmol/l (150 mg/dl) 
 
< 1,03 mmol/l (40 mg/dl) 
< 1,29 mmol/l (50 mg/dl) 
 

≥ 130 mmHg 
≥   85 mmHg 
 

 
≥ 5,6 mmol/l (100 mg/dl) 

jeżeli FPG ≥ 5,6 mmol/l (100 mg/dl), 

 zdecydowanie zaleca się wykonanie testu doustnego obciążenia glukozą,  

choć nie jest to konieczne do rozpoznania zespołu metabolicznego 

 
 

KRYTERIA ROZPOZNANIA ZESPOŁU METABOLICZNEGO

 ustalenia 2012 r 

3 (trzy) z 5 (pięciu) następujących czynników: 

1. otyłość centralna – obwód talii (Europa): 

♀ ≥ 80 cm, ♂ ≥ 94 cm 

 
2. ciśnienie tętnicze:               skurczowe 

                                                  rozkurczowe 
          lub leczenie nadciśnienia  tętniczego 
 

3. stężenie triglicerydów lub leczenie 

hipertriglicerydemii 

 

4. stężenie cholesterolu frakcji HDL:      ♂ 

                                                                  ♀                                        

                         lub leczenie dyslipidemii 
 

5. stęż. glukozy w osoczu na czczo (FPG) 

   lub rozpoznana cukrzyca typu 2 

 
odmienne wartości liczbowe 
dla innych grup etnicznych 
 
≥ 130 mmHg 
≥   85 mmHg 
 
 
≥ 1,7 mmol/l (150 mg/dl) 
 
 
< 1,03 mmol/l (40 mg/dl) 
< 1,29 mmol/l (50 mg/dl) 
 
 
≥ 5,6 mmol/l (100 mg/dl) 

 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Obwód w talii jako kryterium rozpoznania zespołu metabolicznego  

w różnych grupach etnicznych, wg IDF 2005 r. 

Państwo lub grupa etniczna 

obwód w talii 

Europejczycy 

mężczyźni 

≥ 94 cm 

 

kobiety 

≥ 80 cm 

 

 

mężczyźni 

≥ 102 cm 

W USA prawdopodobnie 
nadal będą stosowane w 
praktyce klinicznej wartości 
proponowane przez NCEP 
ATPIII 

kobiety 

≥   88 cm 

mężczyźni 

≥ 90 cm 

Południowi Azjaci             
(na podstawie populacji 
Chińczyków, 
Malezyjczyków i  Hindusów) 

kobiety 

≥ 80 cm 

Chińczycy 

mężczyźni 

≥ 90 cm 

 

kobiety 

≥ 80 cm 

Japończycy 

mężczyźni 

≥ 90 (pierwotnie: 85 cm) 

 

kobiety 

≥ 80 (pierwotnie: 90 cm) 

Grupy etniczne Ameryki  
Połudn. i Środk. 

stosować zalecenia dla południowych Azjatów do czasu 
uzyskania swoistych dla tych populacji danych 

Afrykańczycy z regionu 
subsaharyjskiego 

stosować zalecenia dla Europejczyków do czasu 
uzyskania swoistych dla tych populacji danych 

Populacje wschodniej części 
regionu śródziemno-
morskiego i Bliskiego 
Wschodu (Arabowie) 

stosować zalecenia dla Europejczyków do czasu 
uzyskania swoistych dla tych populacji danych 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

BIOCHEMICZNE MONITOROWANIE CUKRZYCY  

Polskie Towarzystwo Diabetologiczne 2013; ADA 2013, IDF 2012 

 
  Profil glikemii dobowy i samokontrola glikemii   

 

Pełen profil glikemii 

Skrócony profil glikemii 

Rano, na czczo 

Rano, na czczo 

Przed posiłkiem 

 

60-120 min. po każdym 
głównym posiłku 

120 min. po 3 głównych 
posiłkach 

Przed snem 

 

O godz. 24;00 

 

O godz. 3:30 

 

  Markery wyrównania glikemii: 

(glukozuria: 2-3 godz.) 

       

Glikowane białka surowicy, głównie albumina (fruktozamina): 2-3 tygodnie 

       

Glikowana hemoglobina (HbA

1C

): 2-3 miesiące 

Monitorowanie przewlekłych powikłań cukrzycy: 
  Profil lipidowy w osoczu: T-C, HDL-C, LDL-C, nie HDL-C, TG, 
  Albuminuria (uzyskanie 2 dodatnich wyników spośród 3 badań w ciągu 3-6 miesięcy) 
  Bad. ogólne moczu, 
  Parametry wydolności nerek (kreatynina w surowicy, eGFR) i ew. NA, K, Ca, PO

4

 

Monitorowanie towarzyszących zaburzeń w cukrzycy: 
  Markery zaburzeń funkcji tarczycy, gł. TSH, TPOAb, (fT

4

) – typ 1 i typ 2 DM 

  Parametry wydolności wątroby i weryfikacja NASH/ NAFLD – typ2 DM 

 

PARAMETR 

CZĘSTOTLIWOŚĆ 

Profil glikemii 

W zależności od sposobu leczenia 

HbA

1C

  

Raz w roku 

fruktozamina 

Nie ustalono   

lipidy 

Raz w roku 

badanie ogólne moczu 

Raz w roku 

albuminuria 

Raz w roku 

parametry wydolności nerek, eGFR 

Raz w roku 

TSH   Zależy od miana Ab, przy TSH ≥ 2,0 mIU/l 

 

Przygodna próbka moczu  24-h zbiórka 

Zbiórka moczu 

KATEGORIE 
ALBUMINURII  

mg/ g kreatyniny 

mg/ 24 godz. 

μg/min 

Prawidłowa 

< 30 

< 30 

< 20 

Zwiększona albuminuria 

30-299 

30-299 

20-200 

Jawny białkomocz 

≥ 300 

≥ 300 

≥ 200 

 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

Zależność pomiędzy HbA

1C

  

a średnim osoczowym stężeniem glukozy 

dotyczy metod oznaczania HbA

1C

 certyfikowanych przez  

the National Glycohemoglobin Standardization Program NGSP, 2006         (www.ngsp.org) 

 
 

HbA

1C

 

 

approximate mean plasma glucose 

concentration

 

mmol/mol 

mg/dl  

mmol/l 

31 

97 (76-120) 

5,4 (4,2-6,7) 

42 

126 (100-152) 

7,0 (5,5-8,5) 

53 

154 (123-185) 

8,6 (6,8-10,3) 

64 

183 (147-217) 

10,2 (8,1-12,1) 

75 

212 (170-249) 

11,8 (9,4-13,9) 

10 

86 

240 (193-282) 

13,4 (10,7-15,7) 

11 

97 

269 (217–314) 

14,9 (12,0-17,5) 

12 

108 

298 (240-347) 

16,5 (13,3 – 19,3) 

 

wg Diabetes Care 2008; 31: 1473-1478,  

 

 
 

Czynniki interferujące z wynikami oznaczeń HbA

1C

  

Aktualizowane wg www.ngsp.org 

 
1. Hemoglobina – warianty i pochodne: 

  genetyczne (np. HbS, HbC)  
  chemicznie modyfikowane pochodne Hb.: 
               „karbamylowana” Hb u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek,  
               „acetylowana” Hb u pacjentów stosujących wysokie dawki kw. acetylosalicylowego. 

2. Skrócony czas przeżycia RBC – każda przyczyna skracająca czas przeżycia RBC (np. anemia 
hemolityczna) zaniża glikowaną Hb niezależnie od używanej metody oznaczania. 
 
3. Inne czynniki: 

  witaminy C i E mogą zaniżać wyniki testów, prawdopodobnie poprzez hamowanie procesu 

glikacji Hb; witamin C może również ↑wynik oznaczeń innymi metodami, 

  niedokrwistość z niedoboru żelaza może ↑ wyniki oznaczeń. 
  Hipertriglicerydemia,  

Hiperbilirubinemia,  
Mocznica (patrz “karbamylowana” Hb),  
Przewlekły alkoholizm,  
Przewlekłe przyjmowanie salicylanów,  
Stosowanie opiatów 
 
 

 

Mogą interferować z niektórymi 
met. oznaczania, podwyższając 
wynik 

 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

KRYTERIA WYRÓWNANIA CUKRZYCY 

MONITOROWANIE GLIKEMII 

 

    Hb A

1c

  -  kryterium ogólne 

     

≤ 7,0 % 

Hb A

1c

  -  kryterium szczegółowe 

(t1DM, krótkotrwała t2DM) 

≤ 6,5 % 

Hb A

1c

 - chorzy > 70 rż  

z wieloletnią DM (>20 lat) 

≤ 8,0 % 

    Hb A

1c

 u kobiet planujących 

ciążę i będący w ciąży   

≤ 6,1 % 

Stęż. glukozy w osoczu  

na czczo/ przed posiłkiem 

70-110 mg/dl 

3,9- 6,1 mmol/l 

Stęż. glukozy w osoczu 

2 godz. po posiłku 

70-140 mg/dl 

3,9-7,8 mmol/L 

Samokontrola (krew włośniczkowa) 

 na czczo/ przed posiłkiem 

 
 

 2 godz.po posiłku 

 

70-110 mg/dl 

3,9- 6,1 mmol/l  

 

70 - 135 mg/dl 

3,9 - 7,5 mmol/l 

 
 

MONITOROWANIE STĘŻENIA LIPIDÓW 

 

Stężenie w osoczu 

NISKIE RYZYKO 

MAKROANGIOPATII 

T-C 

mg/dl (mmol/l) 

 

LDL-C 

mg/dl (mmol/l) 

 

 LDL-C  (DM+CHD) 

mg/dl (mmol/l) 

 

HDL-C 

mg/dl 

mmol/l 

 

non-HDL – C 

mg/dl (mmol/l) 

 

TAG 

mg/dl (mmol/l) 

 

< 175 (4,5) 

 
 

< 100 (2,5) 

 
 

< 70 (1,9) 

 

  ♂:               ♀:              
> 40               > 50  
> 1,0              > 1,28 

 
 

< 130 (3,4l 

 
 

< 150 (1,7) 

 
 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r. 

background image

DIAGNOSTYKA LABORATORYJNA OSTRYCH ZABURZEŃ GLIKEMII  

U PACJENTA Z CUKRZYCĄ 

                
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

NAJCZĘSTSZE STANY HIPERGLIKEMICZNE  -  KRYTERIA DIAGNOSTYCZNE 

 

CUKRZYCOWA KWASICA KETONOWA                                                         HIPERGLIKEMICZNY 
              
DIABETIC KETOACIDOSIS                                                                                     STAN  
                               ( DKA)                                                                                              HIPERMOLARNY 

                                                                                                                               

HYPERGLYCEMIC

 

ŁAGODNA         UMIARKOWANA        CIĘŻKA

                                            

   HYPERMOLAR STATE

 

(HHS) 

 
     >250(14)           >250                >250                         glikemia                                 >600 
  [>350(19,4]        [>350]         [>500(27,8)]             mg/dl(mmol/l) 
 
 
  7,25-7,35         7,00-7,24            <7,00                              pH                                       >7,30 
 
   
  15-18               10-15                 <10                                HCO

3

-

                                   >18 (15) 

                                                                                         mmol/l 
 
        +                    ++                    +++                        

KETONURIA    

                          /+ 

                                                                                    lub ketonemia    
 

zróżnicowana                                              osmolalność                               >320 

                                                                                        mOsm/kg 
 
      >10                >12                   >12                       luka anionowa                             <10 
                                                                                         mmol/l  
  
     brak                 brak                   senność                   zaburzenia                           senność/ 
                        osłabienie/            omdlenie/                 świadomości                              stupor/ 
                           senność          stupor/śpiączka                                                                   śpiączka

 

HIPERGLIKEMIA 

HIPOGLIKEMIA 

ciała ketonowe 

 

gazometria 

 

elektrolity 

 

parametry funkcji nerek 

 

osmolalność 

 

morfologia krwi obwodowej 

 

bad. og. moczu 

 

Glukoza we krwi 

< 60 mg/dl u cukrzyków 

 

Zakład Biochemii Klinicznej i Medycyny Laboratoryjnej Katedry Chemii i Biochemii Klinicznej. 
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu. 
2013 r.