

Biomikroskopia z użyciem lampy szczelinowej



Dobór miękkich soczewek kontaktowych



Dobór miękkich torycznych soczewek kontaktowych



Miękkie soczewki kontaktowe



Pielęgnacja miękkich soczewek kontaktowych



Powikłania występujące w trakcie stosowania 
miękkich soczewek kontaktowych



Zasady pracy  z pacjentem kontaktologicznym



Trudne przypadki-

postępowanie

Soczewki kontaktowe miękkie-
zagadnienia:

Biomikroskopia z 

użyciem lampy 

szczelinowej

Podział ze względu na metodę oświetlenia

Metody oświetlenia bezpośredniego:

-

oświetlenie rozproszone

-

oświetlenie szczelinowe:

-

oświetlenie szczelinowe   

(parallelepiped)

- szerokim promieniem (wide beam)

-

wąskim promieniem – „cięcie 

optyczne” (optic section)

- odbicie zwierciadlane

- punktowym promieniem (conical 

beam)

-

oświetlenie kątowe

Metody oświetlenia pośredniego:

-

oświetlenie bliskie

-

rozproszenie twardówkowe

- retroiluminacja:

- z dna oka 

-

pośrednia i bezpośrednia z tęczówki

- graniczna

Ustawienia oświetlenia i 

biomikroskopu

Oświetlenie bezpośrednie – oświetlenie rozproszone

-

promień światła szeroki, o małej intensywności, pada pod kątem

-

małe lub średnie powiększenie

-

badamy: powieki, rzęsy, ujścia gruczołów Meiboma, menisk łzowy, spojówkę   

powiekową i gałkową, rogówkę (ogólna orientacja), soczewki kontaktowe, 
tęczówkę, źrenicę

Oświetlenie bezpośrednie – oświetlenie szczelinowe 

parallelepiped

-

promień światła o szerokości odpowiadającej głębokości rogówki, pod kątem 30 – 60 stopni, 

lub 0,5 

– 2 mm, pod kątem 10 – 45 stopni                                       

-

powiększenie 10 – 40 x

-

badamy: rogówkę, soczewkę

Oświetlenie bezpośrednie – oświetlenie 

szczelinowe szerokim promieniem ( wide beam ) 

-

ustawienia tak jak w parallelepiped, ale poszerzony i mniej intensywny promień światła, 

kąt oświetlenia ustawiamy intuicyjnie

-

powiększenia średnie ( 25 x ) 

-

powierzchnię soczewki kontaktowej, powierzchnię rogówki, włókna nerwowe, nacieki 

rogówkowe, osady rogówkowe itp.

Oświetlenie bezpośrednie – oświetlenie 

szczelinowe wąskim promieniem cięcie optyczne    

( optic section )

-

promień światła maksymalnie wąski, maksymalnie intensywny

- 30 

– 60 stopni, zawsze od skroni dla każdego oka

-

powiększenia średnie i duże 

-

określamy położenie różnych zmian w przekroju rogówki np. ciało obce, osady rogówkowe, 

nacieki rogówkowe, barwnik na śródbłonku, a także oceniamy grubość miąższu rogówki, 
obrzęk rogówki i jej przymglenia

Oświetlenie bezpośrednie – odbicie zwierciadlane

-

zaczynamy od ustawień parallelepiped z małym powiększeniem, system oświetlenia 

przesuwamy do momentu uzyskania jasnego refleksu na powierzchni filmu łzowego, 
zwiększamy powiększenie,

-

używamy krótszej szczeliny 

- patrzymy jednym okiem 

-

badamy śródbłonek, warstwę lipidową filmu łzowego, przednią i tylnią powierzchnię soczewki

Oświetlenie bezpośrednie – oświetlenie szczelinowe 

punktowe ( conical beam )

-

redukcja oświetlenia do krótkiej szczeliny lub otworu, natężenie maksymalne

-

szukamy komórek zapalnych i białka w przedniej komorze, efekt Tyndalla 

Oświetlenie bezpośrednie – oświetlenie szczelinowe 

kątowe

-

ustawienia jak w parallelepiped, ale kąt oświetlenia do biomikroskopu 90 stopni

-

badamy nierówności obserwowanych struktur

Oświetlenie pośrednie – oświetlenie bliskie

-

technika zbliżona do parallelepiped, ale obserwujemy obszar, który nie jest oświetlony 

bezpośrednio, lecz do niego przylegający

-

badanie umożliwia ocenę stopnia utraty przejrzystości tkanek w niektórych stanach

-

możemy badać skrzydlik naczynia spojówki gałkowej, „duchy naczyń” rogówki  

Oświetlenie pośrednie – rozproszenie 

twardówkowe

-

obserwujemy centrum rogówki, a system oświetlenia kierujemy na nosową lub skroniową część 

rąbka rogówki

-

badamy zmiany przejrzystości rogówki takie jak centralne przymglenie, blizny pozapalne, drobne 

nacieki zapalne itp.

Oświetlenie pośrednie – retroiluminacja bezpośrednia z 

dna oka

-

ustawiamy system optyczny w osi oka, a promień światła ustawiamy prawie równolegle z osią tego 

układu, a następnie przesuwamy go tuż obok brzegu źrenicy

-

badamy w ten sposób zmętnienia w rogówce i soczewce

Oświetlenie pośrednie – retroiluminacja bezpośrednia 

z tęczówki

-

oświetlamy tę część tęczówki, która znajduje się bezpośrednio pod tym obszarem rogówki, który 

chcemy zbadać

-

badamy neowaskularyzację, ciała obce, pęcherzyki powietrza, pęknięcia soczewek itp.

Oświetlenie pośrednie – retroiluminacja pośrednia 

-

postępujemy tak samo jak w bezpośredniej retroiluminacji, ale oświetlenie przesuwamy do 

boku i obiekt obserwujemy na tle źrenicy

-

badamy blizny rogówkowe, pigment na śródbłonku, zabrudzenia pod soczewką itp.