Grafika inżynierska-Informatyka

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Grafika inŜynierska

Materiały pomocnicze do ćwiczeń

z zakresu uŜytkowania nieparametrycznego programu
wspomagającego tworzenie dokumentacji technicznej

Prowadzący: dr inŜ. Jerzy Domański, mgr inŜ. Łukasz Miazio

Celem ćwiczeń jest zapoznanie studentów z metodyką wykonywania dokumentacji technicznej z

zastosowaniem nieparametrycznego programu z grupy CAD (Computer Aided Design – Komputerowe
wspomaganie projektowania).

Najpopularniejsze programy nieparametryczne wspomagające tworzenie dokumentacji technicznej to:

AutoCAD,

ArCADia-IntelliCAD,

DWGedytor.

Obsługa wymienionych programów oparta jest na tych samych zasadach. Nie ma zatem istotnej róŜnicy
w sposobie pracy programów.

Literatura

IntelliCAD Podręcznik uŜytkownika, Zespół INTERsoft, Wydawnictwo INTERsoft 2007.

Andrzej Pikoń, AutoCAD 2008. Pierwsze kroki, Helion 2007.

Andrzej Jaskulski, AutoCAD 2009/LT2009+ Kurs projektowania Wersja polska i angielska

, Mikom 2008.

PODSTAWOWE POJ

CIA

CAD – „Computer Aided Design” – Komputerowo Wspomagane Projektowanie, jest to proces
projektowania, w którym komputer wykorzystywany jest na kaŜdym etapie projektowania od koncepcji
począwszy a na dokumentacji technicznej skończywszy.

Symbole występujące w opisach programów:
2D – projektowanie w dwóch wymiarach (na płaszczyźnie),
3D – projektowanie w trzech wymiarach (w przestrzeni).

Programy stosowane w CAD moŜemy ogólnie podzielić na:
1. programy parametryczne, w których zmiana wartości parametru, np. wymiaru, skutkuje zmianą

modelu (np. SolidWorks, Inventor).

2. programy nieparametryczne, w których wszelkie zmiany rysunku wykonuje bezpośrednio konstruktor

za pomocą dostępnych metod edycji (np. IntelliCAD, AutoCAD, DWGeditor).

Przykład
W  programie  nieparametrycznym  moŜliwe  jest  wstawienie  tekstu
wymiarowego,  który  nie  jest  zgodny  z  rzeczywistym  wymiarem
obiektu.  Wymiary  na  rysunku  wyraźnie  się  róŜnią,  pomimo  takich
samych tekstów wymiarowych.

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Sposoby wydawania poleceń:

przyciski w paskach narzędzi

z klawiatury - zatwierdzanie polecenia: ENTER lub SPACJA (oprócz wprowadzania tekstu)

Przerywanie działania polecenia, klawisze:

ENTER

Esc.

Powtarzanie ostatniego polecenia:

ENTER,

Prawy klawisz mysz > Powtórz...

Ustawienie pasków narzędzi:

wyświetlanie – kliknąć prawym klawiszem myszy w dowolny pasek narzędzi,

menu WIDOK – paski narzędzi,

pasek, który pojawi się w oknie rysunku, moŜe zostać przemieszczony przeciągnięciem za niebieski pasek,

pasek z dowolnej strony ekranu moŜna przesunąć przeciągając za uchwyt paska zaznaczony na rys poniŜej.

Rodzaje układów współrzędnych (sposoby podawania połoŜenia punktów z klawiatury)

Uwaga: separatorem części całkowitej i ułamkowej jest KROPKA, PRZECINEK oddziela współrzędne. Zapis

współrzędnych bez spacji.

Układ

Bezwzględny

Względny

Kartezjański

x,y,z 23.6,56.78,56

@x,y,z @34.5,67,8.9

Walcowy

,z 50.7<45.6,78

@r<

,z @23.5<98.5,9

Biegunowy

34.5<89.7<56.9

@R<

@67.5<32.6<8

Symbole układów współrzędnych

Układ Globalny

(

oznacza umieszczenie symbolu w początku układu)

Lokalny układ współrzędnych

Tworzenie lokalnego układu współrzędnych

Polecenie: luw
poCz

tek/O

z/3punkty/oBiekt/wiDok/X/Y/Z/Poprzedni/Wywołaj/zApisz/Usu

/?/<Globalny>:

Wybór opcji polega na wciśnięciu klawisza z literą (lub liczbą), która w podpowiedzi jest duŜa.

Symbol:

oznacza ustawienie płaszczyzny rysunku prostopadle do ekranu. Rysowanie nie jest moŜliwe.

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Tryby pracy

(włączane i wyłączane kliknięciem w przycisk na dole ekranu lub klawiszem funkcyjnym)
1.

SKOK (SNAP) (F9)

słuŜy do wprowadzania połoŜeń punktów za pomocą myszy przy przyroście
współrzędnych o określony przyrost.

SIATKA (GRID) (F7)

wyświetla punkty siatki, nie muszą pokrywać się z przyrostem skoku,

ORTO (ORTHO) (F8)

rysowanie linii poziomych lub pionowych,

BIEGUN (POLAR) (F10)

rysowanie linii pod kątem zmieniającym się o określony przyrost,

OBIEKT (ESNAP) (F3)

wybór punktów na podstawie elementów juŜ narysowanych obiektów, jak
koniec symetria, prostopadły

LEDZENIE (F11)

umoŜliwia wskazywanie punktów z wykorzystaniem istniejących obiektów i
trybu biegun,

SZEROKOŚĆ (LWT)

wyświetla zdefiniowaną szerokość linii,

MODEL/PAPIER

przełączenie między obszarem modelu i papieru.

Ustawienia parametrów trybów pracy najłatwiej wykonać klikając prawym klawiszem myszy w przełącznik trybu
i wybrać USTAWIENIA.

Sposoby zaznaczania obiektów na rysunku (tworzenie kolekcji)

jeden obiekt – kliknięcie w obiekt,

kilka obiektów – kliknięcie w kolejne obiekty,
jeŜeli ustawiona jest opcja

yj Shift do dodania

– naleŜy trzymać Shift

opcję tą ustawiamy; menu

Narz

dzia>Opcje

zakładka

Wybór

oknem wyboru, dwa warianty okna wyboru:

okno przeciągane w prawo rys. a. (od 1
do 2 lub od 3 do 4) – zaznaczają się
tylko obiekty, które całe znajdą się w
oknie,

okno przeciągane w lewo rys b. (od 2 do
1 lub od 4 do 3) – zaznaczają się obiekty,
które całe lub tylko fragmentem znajdą
się w oknie,

a. b.

Kasowanie obiektów:

Po zaznaczeniu obiektów do kasowania - klawisz Delete,

Poleceniem WymaŜ.

Wprowadzanie połoŜeń punktów we współrzędnych kartezjańskich

Polecenie: _line Od punktu: 50,50
Do punktu: @125.5,0
Do punktu: @15.8,60
Do punktu: @-103,15.6
Do punktu: z

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Wprowadzanie połoŜeń punktów we współrzędnych walcowych na płaszczyźnie

Polecenie: _line Od punktu: 50,50
Do punktu: @123.65,0
Do punktu: @70<62
Do punktu: @130<160
Do punktu: z

Zastosowanie trybu SKOK (SNAP)

(w przykładzie włączono tryb siatka)

Zastosowanie trybu ORTO (ORTHO)

Polecenie: _line Od punktu:
Do punktu: 100
Do punktu: 50
Do punktu: 20
Do punktu: 30
Do punktu: 120
Do punktu: z

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

EDYCJA RYSUNKÓW (edycja oznacza zmianę istniejącego rysunku).

Wybrane przyciski poleceń edycyjnych (pasek ZMIANA)

Przykłady poleceń edycyjnych.
1.

WydłuŜanie

Polecenie: _extend

Wybierz granice:

wskazać linię 2 <Enter>

Wybierz obiekty: znaleziono 1

Wybierz obiekty:

wskazać linię 1

Wybierz obiekty: <Enter>

Ucinanie

3. Fazowanie i zaokrąglanie
Fazowanie

Polecenie: _chamfer
(Tryb UTNIJ) Aktualne fazy Faza1 = 10.0000, Faza2 = 10.0000
poliLinia/Fazy/K

t/Utnij/Metoda/<wybierz pierwsz

lini

>: f

Pierwszy wymiar fazy <10.0000>: 12
Drugi wymiar fazy <12.0000>: 20

<ENTER>

w celu powtórzenia polecenia lub wydanie polecenia w dowolny sposób

(Tryb UTNIJ) Aktualne fazy Faza1 = 12.0000, Faza2 = 20.0000
poliLinia/Fazy/K

t/Utnij/Metoda/<wybierz pierwsz

lini

Wybierz drug

lini

<ENTER>

w celu powtórzenia polecenia lub wydanie polecenia w dowolny sposób

(Tryb UTNIJ) Aktualne fazy Faza1 = 12.0000, Faza2 = 20.0000
poliLinia/Fazy/K

t/Utnij/Metoda/<wybierz pierwsz

lini

Wybierz drug

lini

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Zaokrąglanie

Polecenie: _fillet
(Tryb UTNIJ) Aktualny promie

zaokr

glenia = 10.0000

poliLinia/pRomie

/Utnij/<wybierz pierwszy obiekt>: r

Podaj promie

zaokr

glenia <10.0000>: 15

<ENTER>

w celu powtórzenia polecenia lub wydanie polecenia w dowolny sposób

(Tryb UTNIJ) Aktualny promie

zaokr

glenia = 15.0000

poliLinia/pRomie

/Utnij/<wybierz pierwszy obiekt>:

Wybierz drugi obiekt:

<ENTER>

w celu powtórzenia polecenia lub wydanie polecenia w dowolny sposób

(Tryb UTNIJ) Aktualny promie

zaokr

glenia = 15.0000

poliLinia/pRomie

/Utnij/<wybierz pierwszy obiekt>:

Wybierz drugi obiekt:

4. Lustro

a. rysunek źródłowy – narysować w dowolnej technice

b. rysunek wykonany z zastosowaniem LUSTRA

Przed zastosowaniem lustra naleŜy ustawić tryb lokalizacji SYMETRIA oraz ORTO

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Edycja za pomocą uchwytów

Wyświetlanie uchwytów

Kliknięcie obiektu wyświetla uchwyty (linia 1), linia jest zaznaczona.
Kliknięcie w uchwyt umoŜliwi przesunięcie tego uchwytu (uchwyty na końcach), lub
przesunięcie całej linii (uchwyt środkowy).

Linia 2 ma wyświetlone uchwyty, ale nie jest zaznaczona. Stan ten oznacza Ŝe linia 2
była zaznaczona przed kliknięciem linii 1.

W przypadku kliknięcia uchwytu i kliknięcia prawym klawiszem myszy pojawi się
menu kursora:

JeŜeli zachodzi konieczność przesunięcia kilku uchwytów zaznaczamy je
trzymając Shift. Zaznaczony uchwyt standardowo jest czerwony.

Ćwiczenie

Przesunąć końce linii 1 i 2
o wektor zdefiniowany linią 3.

Narysować linię 1, 2 i 3.
Zaznaczyć jak na rys.a.
Z Shiftem wybrać uchwyty a i b.
Klikając (bez klawisza Shift)
w uchwyty c i d wykonać przesunięcie.

Efekt końcowy rys.b.

Ćwiczenie

Wykonać rysunek z prawej.
Pierwszy krok – okrąg o promieniu 100. Linia (promień) od centrum do kwadrant
(kwadrant punkty jak w zegarku godzina 12, 3, 6, 9).
1.

zaznaczyć promień,

kliknąć uchwyt w środku okręgu,

kliknąć prawy klawisz myszy i wybrać OBRÓT,

kliknąć prawy klawisz myszy i wybrać KOPIUJ,

podawać kąt dla kaŜdej linii – kąty naleŜy dodawać tzn. mierzyć od
początkowego.

Zakończyć ENTER.

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Cechy obiektów
Cechami obiektów są np. kolor, szerokość, rodzaj linii, warstwa.

Cechy dzielimy na:

cechy jak warstwa np. kolor obiektu jest taki jak przypisany do warstwy,

cechy indywidualne tzn. obiekt moŜe mieć inny kolor niŜ kolor przypisany do warstwy.

Zarządzanie warstwami

tworzenie nowej warstwy oraz wszystkie ustawienia związane z warstwami w oknie Warstwy– menu

FORMAT > WARSTWA, lub

zarządzanie wyświetlaniem warstw, blokowaniem, zmiana warstwy aktywnej:

Do warstwy m.in. przypisany jest RODZAJ LINII, np. ciągła, kreska kropka itd. Dodatkowe rodzaje linii naleŜy
wczytać z poziomu okna dialogowego.
O sposobie wyświetlania linii przerywanej decyduje zmienna WSPÓŁCZYNNIK SKALI.
Skala linii na rysunku jest wynikiem mnoŜenia:

Współczynnik skali = globalny współczynnik skali * aktualna skala obiektu

Skalę linii moŜna zmienić z menu FORMAT RODZAJ LINII

Wszystkie cechy obiektu moŜna zmienić za pomocą polecenia CECHY

Tworzenie tekstu.

Mamy do dyspozycji dwa sposoby:

tworzenie tekstu złoŜonego z wielu wierszy,

tworzenie tekstu złoŜonego z jednego wiersza.

Ad. 1. Po wydaniu polecenia z menu lub przez kliknięcie przycisku naleŜy zaznaczyć okno w którym pojawi się

tekst:

W oknie dialogowym moŜna ustawić wszystkie dostępne cechy tekstu.

Ad. 2. Po wybraniu tekstu JEDEN WIERSZ naleŜy postępować wg zgłaszanych przez program podpowiedzi

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Wymiarowanie

Do wymiarowania słuŜą polecenia na pasku WYMIAR.

Na pasku (w połoŜeniu poziomym) widoczna jest lista rozwijalna, w której moŜna zmienić aktualny styl
wymiarowania. Tworzenie nowego stylu przeprowadzamy poleceniem STYL WYMIAROWANIA.
Styl wymiarowania obejmuje takie ustawienia jak: wielkość strzałek, wielkość tekstu, widoczność linii
wymiarowych i pomocniczych itd.

JeŜeli w trakcie wymiarowania wskaŜemy punkty w kolejności 1 2,
MoŜna wówczas wyodrębnić następujące elementy wymiaru
(na rysunku).
KaŜda z tych linii moŜe zostać zablokowana (ukryta).

JeŜeli tekst wymiarowy został wpisany automatycznie moŜliwa
będzie zmiana tekstu wymiarowego przez przeciągnięcie
uchwytu 1.

W przypadku wpisania tekstu przez uŜytkownika tekst wymiarowy nie zmieni się w wyniku zmiany połoŜenia
uchwytu

W trakcie wprowadzania tekstu moŜliwe jest uzyskanie symboli np.

Zapis

Wynik

Automatycznie wprowadzony tekst wymiarowy

%%c

Symbol

%%d

(stopień – miara kąta)

Przykład:

PołoŜenie linii wymiarowej (Wtekst/Tekst/Kąt/Poziomo/pIonowo/Obrócony): t
Tekst wymiarowy <50.8437>: %%c<>

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Kreskowanie
Kreskowanie to wypełnienie wzorem obszaru zamkniętego.

Polecenie KRESKUJ

Sposoby wyboru obszaru kreskowania:

WskaŜ punkty – kliknąć w punkt znajdujący się w obszarze zamkniętym,

Wybierz obiekty – wskazywane są obiekty jak: okrąg, zamknięta polilinia itp.

Wybrane elementy okna KRESKOWANIE DO GRANIC

Sposoby wyboru wzoru kreskowania:

Klikamy nazwę wzoru,

Klikamy próbkę wzoru na odpowiedniej zakładce:

Wybieramy sposób kreskowania w przypadku występowania obszarów wewnętrznych

Skala decyduje o gęstości wzoru, im mniejsza skala tym bardzie gęsty jest wzór.

Kąt oznacza kąt obrotu wzoru kreskowania w stosunku do wzoru na próbce tzn.:

JeŜeli próbka wygląda tak

to kąt 0 (zero) oznacza pojawienie się wzoru jak w próbce. Kąt 45

oznacza pojawienie się wzoru z liniami pionowymi.

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Granice obszarów w poniŜszym przykładzie wykonano za pomocą POLILINII i powielono poleceniem
odsuń. Zastosowano róŜne sposoby wybory granic kreskowania i róŜne wzory.

Ćwiczenie
Wykonać poniŜszy rysunek. Stosować warstwy dla wymiarów, osi, kreskowania.

Dalsze rysunki przedstawiają etapy tworzenia rysunku.
Wymiar

20 zwymiarowano poziomo pisząc w tekście %%C<> a następnie obrócono i ustawiono jak na rysunku.

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Technika bloków

Blok to fragment rysunku lub cały plik, który moŜe być wstawiany do rysunku. Bloki są wykorzystywane gdy
zachodzi konieczność wstawienia elementu rysunku w kilku miejscach lub plikach.

Tworzenie bloku

Przykładem będzie tworzenie znaku chropowatości
1.

Narysować rysunek (bez wymiarów)

Utworzyć atrybut bloku
Menu Rysuj> Blok> Zdefiniuj atrybut

Definicja bloku
Menu Rysuj> Blok> Utwórz...

Wstawianie bloku

Uwaga: JeŜeli chcemy aby blok był przechowywany w postaci oddzielnego pliku naleŜy wykonać punkt 1 i 2

(punkt wstawiania powinien być punktem 0,0 w układzie współrzędnych) i pisać rysunek jako plik.

Przedmiot: Grafika inŜynierska

wiczenia, Rok I, kierunek: Informatyka

Ćwiczenie

Utworzyć tabelkę rysunkową oraz obramowanie arkusza A4. (Menu Format > Granice Rysunku)
Zapisać jako oddzielny plik np. TABELKA.
Zastosować tak utworzoną tabelkę w innym rysunku.

Tworzenie szablonu

Szablon to plik, na podstawie którego moŜna tworzyć nowe pliki rysunków. Szablon tworzymy wówczas gdy
chcemy pewne ustawienia (jak rozmiary arkusza, warstwy, kolory, ramki na rysunkach, style tekstu itd.)
zastosować do wielu plików.

Przykład: utworzyć szablon z następującymi ustawieniami:

Format A4 (297, 210),

Warstwy:

Warstwa

Kolor

Rodzaj linii

Szerokość

Linie grube

Czarny

Continous

0.7 mm

Kreskowanie Niebieski

Continous

Standard

Opis

Czarny

Continous

Standard

Osie

Zielony

Dashdot

Standard

Wymiary

Czerwony

Continous

Standard

Narysować ramkę,

Wstawić tabelkę rysunkową.

Zapisywanie szablonu

Plik> Zapisz jako...

W oknie

Plik typu

wybrać

Szablon..

Wpisać nazwę pliku (szablonu)

Tworzenie nowego pliku na podstawie szablonu:

Plik> Nowy

wybrać

yj szablonu

i właściwy szablon