background image

Anatomia i fizjologia 

narządu wzroku

na podstawie literatury zebrała:

prof. B. Kostek

Źródła

http://www.zdrowie.med.pl/oczy/anat_i_fizjo/a_oczy.html

http://galaxy.uci.agh.edu.pl/~ergonom/ergonomia/nr_15.

htm

http://pl.wikipedia.org/wiki/Kolor_oczu#Czynniki_decyduj.

C4.85ce_o_kolorze_oczu

http://www.swiatlo.tak.pl/pts/pts-oko-proces-

widzenia.php

(http://195.117.188.199/a4.htm)

http://www.cs.bgu.ac.il/~icbv071/LectureNotes/ICBV-

Lecture-Notes-12-Sensing-2-The-Human-Eye-1SPP.pdf

background image

Bibliografia

W. Bułat: Zjawiska optyczne w przyrodzie, WSiP, W-
wa 1987

P. Duus: Diagnostyka topograficzna w neurologii, 
Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, W-wa 
1989.

Sz. Jeleński: Lilavati, PZWS

W. Skarbek: Metody reprezentacji obrazów 
cyfrowych, Akademicka Oficyna Wydawnicza, W-
wa 1993.

W. Z. Traczyk, A. Trzebski: Fizjologia człowieka z 
elementami fizjologii klinicznej, Państwowy Zakład 
Wydawnictw Lekarskich, W-wa 1980.

Zagadnienia:

budowa oka

własności widzenia I

rozdzielczość wzroku

percepcja barw i odcieni

bezwładność wzroku

własności widzenia II

background image

Budowa oka

„Narząd wzroku jest wysoko zorganizowanym 
analizatorem zmysłowym, którego czynność 
polega na odbieraniu wrażeń promieniowania 
świetlnego.”

Budowa oka

Okulistyka” (z łaci

ń

skiego oculus = oko) lub 

„oftalmologia” (z greckiego ophtalmos = oko) jest to 
dział medycyny zajmuj

ą

cy si

ę

 rozpoznawaniem i 

leczeniem chorób narz

ą

du wzroku. 

background image

Budowa oka

• Układ wzrokowy

Widzenie jest zło

ż

onym procesem fizyczno-

psychicznym, który składa si

ę

 z trzech etapów: 

przyj

ę

cia (wychwycenia) bod

ź

ca, jego 

przewodzenia oraz zebrania i poznania go. 
Warunki te spełnia zbudowany i funkcjonuj

ą

cy 

prawidłowo układ wzrokowy. 

• Układ ten składa si

ę

 z umiejscowionej w 

oczodole gałki ocznej, która za pomoc

ą

 siatkówki 

odbiera wra

ż

enia wzrokowe, przekazuj

ą

c je 

poprzez drogi wzrokowe do korowych o

ś

rodków 

wzrokowych mózgu. 

Budowa oka

• W korowych o

ś

rodkach wzrokowych odbierane s

ą

 i 

przetwarzane impulsy, a nast

ę

pnie przesyłane do 

dalszych o

ś

rodków mózgowych, tak aby mózg 

zareagował odpowiedni

ą

 czynno

ś

ci

ą

 na bodziec 

wzrokowy. Oczami odbieramy ok. 80% wszystkich 
informacji o otoczeniu i a

ż

 10% kory mózgowej 

zaanga

ż

owanej jest w interpretacj

ę

 tych informacji. 

background image

Budowa oka

• Kora wzrokowa zajmuje ok. 60% całej kory 

mózgowej, uwzgl

ę

dniaj

ą

c wszystkie obszary 

zajmuj

ą

ce si

ę

 reakcj

ą

 na pobudzenie wizualne. 

Budowa oka

Rys. 1 Uproszczony schemat budowy siatkówki oka 
A - czopki i pr

ę

ciki podł

ą

czone do włókna nerwowego; 

B - pojedyncze czopki podł

ą

czone do włókna nerwowego; 

C - grupa pr

ę

cików podł

ą

czona do włókna nerwowego 

background image

Budowa oka

k

ie

ru

n

ek

 p

ad

an

ia 

św

iat

ła

p

ob

u

d

ze

n

ie

neuron pierwszy;

czopki i pręciki

neuron drugi;

komórki 

dwubiegunowe

neuron trzeci;

komórki zwoju

nabłonek 

barwnikowy

włókno nerwowe

nerw 

wzrokowy

dołek

obwód

rys. 1. elementy nerwowe siatkówki

rys. 1. elementy nerwowe siatkówki

Sposób, w jaki siatkówka obu oczu, poł

ą

czona 

jest z kor

ą

 wzrokow

ą

 półkul mózgowych w obu 

cz

ęś

ciach mózgu, nie jest tak prosty, jak mo

ż

na 

by oczekiwa

ć

. Nerwy wzrokowe obu oczu ł

ą

cz

ą

 

si

ę

 bezpo

ś

rednio przed wej

ś

ciem do wgł

ę

bienia 

czaszki, tworz

ą

c tak zwane skrzy

ż

owanie 

wzrokowe. Pó

ź

niej dziel

ą

 si

ę

 one ponownie na 

dwa rozgał

ę

zienia, tak zwane drogi wzrokowe, 

które ł

ą

cz

ą

c si

ę

 z ciałem kolankowatym bocznym 

prowadz

ą

 do obu cz

ęś

ci kory wzrokowej półkul 

mózgowych (rys. 2). 

Poł

ą

czenie oka z mózgiem

background image

• Skrzy

ż

owanie wzrokowe jest miejscem, gdzie 

nerw wzrokowy z ka

ż

dego oka rozdziela si

ę

 na 

dwie drogi wzrokowe w taki sposób, 

ż

e ka

ż

da z 

nich zawiera włókna wzrokowe pochodz

ą

ce z 

obu oczu. W układzie tym lewa połowa kory 
wzrokowej przetwarza informacje wizualne 
pochodz

ą

ce z lewej strony siatkówki obu oczu 

(prawa strona pola widzenia), natomiast prawa 
połowa kory wzrokowej zajmuje si

ę

 praw

ą

 stron

ą

 

ka

ż

dej z siatkówek (lewa strona pola widzenia). 

Poł

ą

czenie oka z mózgiem

Poł

ą

czenie oka z mózgiem

Rys. 2. Schemat ideowy drogi wzrokowej, 

pokazuj

ą

cy jak siatkówki obu oczu s

ą

 

poł

ą

czone z oboma połówkami kory wzrokowej 

(1 - siatkówka, 2 - nerw wzrokowy, 3 -

skrzy

ż

owanie wzrokowe, 4 – droga (pasmo) 

wzrokowa, 5 - ciało kolankowate boczne, 6 -

kora wzrokowa) 

background image

• Ka

ż

de włókno nerwowe tworzy poł

ą

czenia 

pomi

ę

dzy jego ko

ń

cem na siatkówce i 

szczegółowo zdefiniowanym miejscem w 
płatach potylicznych kory mózgowej. Z tego 
powodu mo

ż

liwe jest przyporz

ą

dkowanie 

okre

ś

lonej powierzchni siatkówki do punktów 

kory wzrokowej. Mo

ż

na zauwa

ż

y

ć

ż

e obszar 

ż

ółtej plamki zajmuje proporcjonalnie o wiele 

wi

ę

kszy region kory wzrokowej ni

ż

 pozostałe 

obszary siatkówki. 

Poł

ą

czenie oka z mózgiem

Budowa oka

rys. 2’. droga wzrokowa

rys. 2’. droga wzrokowa

skrzyżowanie

wzrokowe

ciało

kolankowate

boczne

background image

• Informacja z ciała kolankowatego bocznego 

zarówno z warstw wielkokomórkowych, jak i 
drobnokomórkowych przesyłana jest za 
po

ś

rednictwem włókien nerwowych do kory 

wzrokowej. Pasmo tych włókien tworzy 
promienisto

ść

 wzrokow

ą

.

Poł

ą

czenie oka z mózgiem

Promienistość wzrokowa i kora wzrokowa

rys. 3. promienistość wzrokowa

rys. 3. promienistość wzrokowa

promienistość wzrokowa 
dla górnego pola widzenia

promienistość wzrokowa 

dla dolnego 
pola widzenia

ciało kolankowate 
boczne

17 pole

Brodmanna

background image

Budowa oka

• Oczodół

Gałka oczna, wraz z narz

ą

dami dodatkowymi, 

znajduje si

ę

 w kostnej jamie, zwanej oczodołem. 

ę

boko

ść

 oczodołu wynosi 45 mm, obj

ę

to

ść

 30 

cm

3

, z czego gałka oczna zajmuje zaledwie 1/4 

przestrzeni. Reszt

ę

 zajmuj

ą

: gruczoł łzowy, 

umiejscowiony w górno-zewn

ę

trznej cz

ęś

ci 

oczodołu i wydzielaj

ą

cy łzy do sklepienia górnego 

spojówki, sze

ść

 mi

ęś

ni zewn

ę

trznych oka, nerwy 

oraz naczynia krwiono

ś

ne. Pozostał

ą

 cz

ęść

 

wypełnia tłuszcz oczodołu, który odgrywa znaczn

ą

 

rol

ę

 w amortyzacji oka. 

background image

Budowa oka

• Szczyt oczodołu ł

ą

czy si

ę

 z jam

ą

 czaszki 

poprzez dwa otwory: kanał wzrokowy, z 
przebiegaj

ą

cym w nim nerwem wzrokowym 

wraz z t

ę

tnic

ą

 oczn

ą

, oraz szczelin

ę

 

oczodołow

ą

 górn

ą

. Przez t

ę

 szczelin

ę

 do 

oczodołu wchodz

ą

 wszystkie nerwy 

czaszkowe unerwiaj

ą

ce m. in. gałk

ę

 oczn

ą

.

• Powieki i aparat łzowy

Powieki zamykaj

ą

 przedni otwór oczodołu, 

chroni

ą

c gałk

ę

 oczn

ą

 przed wysychaniem i 

urazami. 

Budowa oka

• Ruch powiek rozprowadza płyn łzowy po 

powierzchni rogówki i spojówki, zapewniaj

ą

c oku 

stałe nawil

ż

anie. Na brzegach powieki górnej i 

dolnej znajduje si

ę

 około100-150 rz

ę

s, do ich 

mieszków uchodz

ą

 gruczoły łojowe i gruczoły 

rz

ę

skowe (potowe). W pobli

ż

u k

ą

ta 

przy

ś

rodkowego (od strony nosa) obu powiek, na 

ich tylnej kraw

ę

dzi, znajduj

ą

 si

ę

 punkty łzowe 

(górny i dolny), stanowi

ą

ce pocz

ą

tek kanalików 

łzowych, przez które odprowadzane s

ą

 łzy do 

woreczka łzowego i nast

ę

pnie do nosa.

background image

Budowa oka

• Spojówka

Spojówka (worek spojówkowy) jest cienk

ą

delikatn

ą

 błon

ą

 

ś

luzow

ą

, która wy

ś

ciela tyln

ą

 

powierzchni

ę

 obu powiek. Przechodzi ona 

nast

ę

pnie na gałk

ę

 oczn

ą

 a

ż

 do rogówki, tworz

ą

przy przej

ś

ciu fałdy, zwane załamkami górnym i 

dolnym. Spojówka jest 

ś

ci

ś

le zro

ś

ni

ę

ta z 

podło

ż

em tylko w jej cz

ęś

ci tarczkowej, w 

załamkach posiada fałdy, a na powierzchni 
gałkowej jest lekko przesuwalna. Daje to 
mo

ż

liwo

ść

 swobodnych ruchów gałki ocznej 

(słabe unerwienie czuciowe spojówki).

Budowa oka

• Mi

ęś

nie poruszaj

ą

ce gałk

ą

 oczn

ą

Gałk

ę

 oczn

ą

 porusza sze

ść

 mi

ęś

ni zewn

ę

trznych oka. Cztery mi

ęś

nie 

proste: górny, dolny, wewn

ę

trzny i zewn

ę

trzny, których tylne 

przyczepy znajduj

ą

 si

ę

 daleko za gałk

ą

 oczn

ą

. Natomiast przednie 

przyczepy s

ą

 przymocowane do gałki ocznej w odległo

ś

ci przeci

ę

tnie 

7 mm od r

ą

bka, w poło

ż

eniu zgodnym z ustawieniem wskazówki 

zegara kolejno na godzinie 12, 3, 6, 9. Odmienny i bardziej zło

ż

ony 

jest przebieg mi

ęś

ni sko

ś

nych, które warunkuj

ą

 odpowiednie ruchy 

oczu. 

background image

Budowa oka

• Powiekami poruszaj

ą

 zasadniczo dwa mi

ęś

nie: 

biegn

ą

cy ze szczytu oczodołu do górnego brzegu 

tarczki d

ź

wigacz powieki górnej z mi

ęś

niami 

tarczkowymi górnym i dolnym, które unosz

ą

 powiek

ę

oraz rozległy, le

żą

cy pod skór

ą

 powiek mi

ę

sie

ń

 

okr

ęż

ny oka, który zamyka powiek

ę

.

Budowa oka

• Budowa gałki ocznej

Gałka oczna ma posta

ć

 prawie kulist

ą

, o 

przeci

ę

tnym wymiarze osi przednio-tylnej 25 

mm, osi poziomej 23 mm, obj

ę

to

ś

ci 6,5 cm

3

masie 7 g. Zbudowana jest z trzech błon:

o

zewn

ę

trznej błony włóknistej (twardówka i 

rogówka), 

o

ś

rodkowej naczyniowej (t

ę

czówka, ciało 

rz

ę

skowe, naczyniówka)

o

wewn

ę

trznej czuciowej (siatkówka).

background image

Budowa oka

Rys. 4 
Schemat 
budowy oka

Budowa oka

• Rys. 4 Schemat budowy oka

background image

Budowa oka

• Zewn

ę

trzn

ą

 włóknist

ą

 błon

ę

 stanowi biała, 

nieprzejrzysta, zbita tkanka oka, zwana 
twardówk

ą

 (potocznie nazywana „białkiem oka”), 

która w swej cz

ęś

ci przedniej staje si

ę

 

przezroczysta i nosi nazw

ę

 rogówki.

Pod twardówk

ą

 od strony wewn

ę

trznej oka 

znajduje si

ę

 błona naczyniowa oka (dawniej 

zwana jagodówk

ą

), któr

ą

 mo

ż

na podzieli

ć

 na trzy 

cz

ęś

ci. Cz

ęść

 przedni

ą

, widoczn

ą

 przez rogówk

ę

 

i dochodz

ą

c

ą

 do jej r

ą

bka, nazywa si

ę

 t

ę

czówk

ą

Ma ona ró

ż

ne zabarwienie i 

ś

wiadczy o kolorze 

oczu. 

Budowa oka

• Druga cz

ęść

, ju

ż

 niewidoczna gołym okiem, bo 

schowana pod twardówk

ą

, to ciało rz

ę

skowe oraz 

trzeci, tylny odcinek to naczyniówka.
Siatkówka, najbardziej wewn

ę

trzna błona oka, 

wy

ś

ciela jedynie naczyniówk

ę

background image

Budowa oka

• Rogówka

Rogówka ma kształt wycinka kuli i 
przypomina szkiełko zegarkowe wprawione w 
twardówk

ę

ś

rednica pozioma rogówki wynosi 

12 mm, pionowa 11 mm. Rogówka jest 
najcie

ń

sza w 

ś

rodku i jej grubo

ść

 wynosi 0,6 

mm, natomiast obwodowo przy r

ą

bku około 1 

mm. Cz

ęść

 centralna rogówki, o 

ś

rednicy 4 

mm, jest bardzo regularna i kulista, i nazywa 
si

ę

 cz

ęś

ci

ą

 optyczn

ą

. Rogówka zbudowana 

jest z pi

ę

ciu warstw. 

Budowa oka

• Dzi

ę

ki swoistej budowie rogówka w 

warunkach fizjologicznych jest przezroczysta, 
nie posiada naczy

ń

 krwiono

ś

nych, a 

od

ż

ywianie jej odbywa si

ę

 z naczy

ń

 r

ą

bka 

rogówki, z płynu komory przedniej oraz 
cz

ęś

ciowo z łez. Rogówka jest bardzo silnie 

unerwiona czuciowo, dlatego te

ż

 reaguje 

natychmiast bólem i łzawieniem na dotyk czy 
ciała obce, które znajduj

ą

 si

ę

 na jej 

powierzchni. 

background image

Budowa oka

• Poza funkcj

ą

 ochronn

ą

rogówka bierze 

udział w załamywaniu promieni 

ś

wietlnych

• Stanowi ona główn

ą

 cz

ęść

 układu 

optycznego oka, a siła łami

ą

ca rogówki 

wynosi 42 dioptrie

• Wadliwa łamliwo

ść

 rogówki jest główn

ą

 

przyczyn

ą

 tzw. wady refrakcji, któr

ą

 trzeba 

wyrównywa

ć

 szkłami okularowymi

Budowa oka

• Twardówka

Twardówka tworzy sztywn

ą

nieprzezroczyst

ą

, biał

ą

 zewn

ę

trzn

ą

 

ś

cian

ę

 

gałki ocznej. W cz

ęś

ci tylnej, w miejscu gdzie 

twardówka przechodzi w pochewk

ę

 nerwu 

wzrokowego, grubo

ść

 jej jest najwi

ę

ksza i 

wynosi 1,3 mm. W cz

ęś

ci przedniej jest 

najcie

ń

sza i jej grubo

ść

 równa si

ę

 0,3 mm. 

Jest ona słabo unaczyniona i mało czuła. 

background image

Budowa oka

• T

ę

czówka

T

ę

czówka na swojej powierzchni jest nierówna, 

posiada liczne promieniste zagł

ę

bienia oraz 

okr

ęż

ne bruzdy. W zale

ż

no

ś

ci od ilo

ś

ci barwnika 

t

ę

czówka mo

ż

e mie

ć

 kolor szary, jasnoniebieski, 

zielonkawy lub br

ą

zowy. W 

ś

rodku t

ę

czówki 

znajduje si

ę

 czarny, okr

ą

gły otwór -

ź

renica

Szeroko

ść

 

ź

renicy jest niezale

ż

na od naszej woli 

i zmienia si

ę

 odruchowo pod wpływem 

rozmaitych bod

ź

ców, przede wszystkim w wyniku 

zmian nat

ęż

enia 

ś

wiatła. 

Budowa oka

• Zw

ęż

ona 

ź

renica pod wpływem 

ś

wiatła chroni oko przed 

nadmiern

ą

 ilo

ś

ci

ą

 

ś

wiatła. Zw

ęż

enie 

ź

renicy w 

przypadkach wady refrakcji zmniejsza kr

ę

gi 

rozproszenia, co poprawia w pewnym stopniu 
wyrazisto

ść

 widzianego obrazu 

o

analogia do fotografii: im wi

ę

ksza warto

ść

 przysłony (mniejszy otwór), tym 

wi

ę

ksza gł

ę

bia ostro

ś

ci 

background image

Budowa oka

• Ciało rz

ę

skowe

Ciało rz

ę

skowe to silnie unaczyniony twór zbudowany 

głównie z mi

ęś

ni gładkich, otaczaj

ą

cy pier

ś

cieniowato 

obszar le

żą

cy za t

ę

czówk

ą

, o szeroko

ś

ci 8 mm. Do jego 

wyrostków rz

ę

skowych przyczepiaj

ą

 si

ę

 wi

ę

zadełka 

Zinna, na których zawieszona jest soczewka. W 
zale

ż

no

ś

ci od skurczu lub rozkurczu mi

ęś

nia 

rz

ę

skowego, soczewka zmienia swój kształt 

(akomoduje), co pozwala dostosowa

ć

 układ optyczny 

oka do ró

ż

nych odległo

ś

ci. W nabłonku wyrostków 

rz

ę

skowych produkowana jest bardzo wa

ż

na dla oka 

ciecz wodnista, reguluj

ą

ca przez swój stały przepływ 

odpowiednie ci

ś

nienie oczne. 

Budowa oka

• Naczyniówka

Naczyniówka le

żą

ca pomi

ę

dzy twardówk

ą

 a 

siatkówk

ą

 składa si

ę

 z g

ę

stej sieci naczy

ń

 

krwiono

ś

nych o ró

ż

nej 

ś

rednicy, rozdzielonych 

niewielk

ą

 ilo

ś

ci

ą

 tkanki ł

ą

cznej oraz komórek 

barwnikowych i włókien elastycznych. Głównym 
zadaniem naczyniówki jest od

ż

ywianie 

zewn

ę

trznych warstw siatkówki. 

background image

Budowa oka

• Ciało szkliste

o

ciało szkliste wypełnia centraln

ą

 cz

ęść

 oka pomi

ę

dzy 

soczewk

ą

 a siatkówk

ą

 i stanowi 2/3 obj

ę

to

ś

ci gałki ocznej

o

jest to przezroczysta, galaretowata substancja w 99% 
składaj

ą

ca si

ę

 z wody, pozbawiona nerwów oraz naczy

ń

 

krwiono

ś

nych.

Funkcje ciała szklistego:

o

utrzymanie kształtu oka; 

o

załamywanie promieni 

ś

wietlnych;

o

amortyzacja wstrz

ą

sów i ruchów;

o

regulacja ci

ś

nienia wewn

ą

trzgałkowego. 

Budowa oka

• Ciało szkliste

Z wiekiem nast

ę

puje zwyrodnienie ciała szklistego, a 

zwi

ą

zane z tym zmiany fizykochemiczne powoduj

ą

 u 

wielu osób spostrzeganie ja

ś

niejszych lub 

ciemniejszych tworów, tzw. muszek lataj

ą

cych. Tak

ż

z wiekiem ciało szkliste obkurcza si

ę

 i mo

ż

e odł

ą

czy

ć

 

si

ę

 od tylnego bieguna oka. Zwyrodnienie 

włókienkowe i tworzenie si

ę

 pustych jam wyst

ę

puje u 

34% ludzi pomi

ę

dzy 10 a 40 rokiem 

ż

ycia, odł

ą

czenie 

tylne ciała szklistego pojawia si

ę

 u 6% ludzi po 50 

roku 

ż

ycia, natomiast mi

ę

dzy 60 a 70 rokiem 

ż

ycia a

ż

 

u 65% pacjentów. 

background image

Budowa oka

• Soczewka

W cz

ęś

ci przedniej oka, pomi

ę

dzy t

ę

czówk

ą

 a 

ciałem szklistym, znajduje si

ę

 soczewka. Jest to 

przezroczysty, dwuwypukły twór, silnie 
załamuj

ą

cy 

ś

wiatło. Najbardziej zewn

ę

trzn

ą

 

cz

ęś

ci

ą

 soczewki jest jej włóknista torebka, 

wewn

ą

trz której umieszczona jest jej mi

ę

kka 

cz

ęść

 korowa oraz twardsze, powstaj

ą

ce po 20 

roku 

ż

ycia, j

ą

dro. Z wiekiem j

ą

dro twardnieje, 

staje si

ę

 wi

ę

ksze i zabarwia si

ę

 stopniowo na 

kolor 

ż

ółto-brunatny. 

Budowa oka

• Soczewka

W zwi

ą

zku z tym zmienia si

ę

 współczynnik 

załamywania 

ś

wiatła (mo

ż

e powsta

ć

 tzw. 

krótkowzroczno

ść

 soczewkowa) oraz pojawiaj

ą

 si

ę

 

trudno

ś

ci w rozpoznawaniu niektórych barw (starsi 

ludzie słabo rozpoznaj

ą

 kolor niebieski, widz

ą

jakby przez 

ż

ółty filtr)

• Dzi

ę

ki odpowiedniemu zawieszeniu, w zale

ż

no

ś

ci 

od stanu napi

ę

cia obwódki rz

ę

skowej -

regulowanego przez mi

ęś

nie ciała rz

ę

skowego -

zmienia si

ę

 kształt soczewki na bardziej płaski 

lub wypukły. Zjawisko to nazywa si

ę

 akomodacj

ą

 

lub nastawno

ś

ci

ą

background image

Budowa oka

• Soczewka

Jest to wi

ę

c zdolno

ść

 przystosowywania si

ę

 

układu optycznego oka do ostrego widzenia z 

ż

nych odległo

ś

ci. Z wiekiem czynno

ść

 ta ze 

wzgl

ę

du na stwardnienie soczewki znacznie 

maleje. Przykładowo, w wieku 5 lat wielko

ść

 

akomodacji wynosi a

ż

 20 dioptrii, w wieku 20 lat 

spada do 10 dioptrii, a w wieku 70 lat równa jest 
zeru. Dlatego te

ż

 starsi ludzie musz

ą

 uzupełnia

ć

 

ten brak akomodacji noszeniem szkieł plusowych 
do patrzenia z bliska. 

Budowa oka

• Siatkówka

Siatkówka to najbardziej wewn

ę

trzna błona gałki 

ocznej, przylegaj

ą

ca mocniej do naczyniówki 

tylko w okolicy nerwu wzrokowego oraz z przodu 
przy ciele rz

ę

skowym. W pozostałych miejscach 

przyło

ż

ona jest lekko do podło

ż

a, przyciskana 

od wn

ę

trza oka przez ciało szkliste; od zewn

ą

trz 

ł

ą

czy si

ę

 z naczyniówk

ą

.

background image

Budowa oka

• Budowa histologiczna siatkówki jest bardzo 

zło

ż

ona, jej grubo

ść

 wynosi 0,15 - 0,18 mm i 

składa si

ę

 z dziesi

ę

ciu warstw. W obr

ę

bie tzw. 

bieguna tylnego oka znajduje si

ę

 dołek 

ś

rodkowy, le

żą

cy w obszarze plamki 

ż

ółtej

czyli małej, beznaczyniowej przestrzeni 
siatkówki. Dołek 

ś

rodkowy jest małym 

zagł

ę

bieniem w plamce przystosowanym do 

najostrzejszego widzenia.

Budowa oka

rys. schemat poprzeczny gałki ocznej

rys. schemat poprzeczny gałki ocznej

background image

Budowa oka

• Drugim wa

ż

nym elementem dna oka jest tarcza 

nerwu wzrokowego, le

żą

ca 2 mm od plamki w 

kierunku nosowym. Jest to skupisko przede 
wszystkim komórek nerwowych biegn

ą

cych z 

siatkówki, które, zbieraj

ą

c si

ę

 na tarczy, tworz

ą

 nerw 

wzrokowy. Nerw wychodzi z oczodołu przez kanał 
nerwu wzrokowego i, krzy

ż

uj

ą

c cz

ęść

 swych 

włókien, dociera do mózgu. Tarcz

ę

 nerwu 

wzrokowego widzi si

ę

 jako ró

ż

owo-

ż

ółtawy kr

ąż

ek, o 

ś

rednicy 1,5 mm, z centrum którego wychodz

ą

 

naczynia t

ę

tnicze siatkówki, a wchodz

ą

 naczynia 

ż

ylne.

Budowa oka

• Plamka 

ś

lepa (Plamka Mariotte'a)

Jest to pusta przestrze

ń

 w polu widzenia, 

spowodowana tym, 

ż

e na niewielkim obszarze 

siatkówki nie wyst

ę

puj

ą

 elementy percepcyjne 

(czopki i pr

ę

ciki). Odpowiada to tarczy nerwu 

wzrokowego (skupieniu włókien nerwowych w 
obr

ę

bie siatkówki). Gdy promienie 

ś

wietlne 

zogniskuj

ą

 si

ę

 na plamce 

ś

lepej, wyst

ę

puje 

niewidzenie małego wycinka z pola widzenia. 
Jest to zjawisko normalne. 

background image

Budowa oka

plamka ślepa Mariotte’a - tarcza nerwu 
wzrokowego, znajduje się około 4 mm od plamki 
żółtej

plamka żółta

tarcza

Budowa oka

• W siatkówce odbywa si

ę

 szereg skomplikowanych 

procesów fizycznych i biochemicznych, 
przetwarzaj

ą

cych bodziec 

ś

wietlny na bodziec 

nerwowy, który przesyłany jest dalej do korowych 
o

ś

rodków wzroku

. Najwa

ż

niejsze w tym procesie 

s

ą

 składniki 

ś

wiatłoczułe zajmuj

ą

ce zewn

ę

trzn

ą

 

warstw

ę

 siatkówki – ok. 7 mln czopków 130 mln 

pr

ę

cików. Pr

ę

ciki znajduj

ą

 si

ę

 głównie na 

obwodzie siatkówki, a w miar

ę

 zbli

ż

ania si

ę

 do 

plamki wzrasta liczba czopków tak, 

ż

e w obr

ę

bie 

dołka 

ś

rodkowego znajduj

ą

 si

ę

 tylko same czopki. 

Fotoreceptory pod wpływem światła 
ulegają HIPERPOLARYZACJI. 

background image

Budowa oka

Rys.5 Rozkład pr

ę

cików i czopków na siatkówce oka 

Budowa oka

• Czopki (jodopsyna) wyst

ę

puj

ą

 rzadko na 

powierzchni całej siatkówki, ale s

ą

 g

ę

sto 

upakowane w 

ż

ółtej plamce (rys 5). Inaczej ni

ż

 

pr

ę

ciki (rodopsyna)

o

ka

ż

dy czopek w dołku 

ś

rodkowym jest poł

ą

czony 

indywidualnie z mózgiem; rezultatem tego jest 
wysoka zdolno

ść

 rozdzielcza; z drugiej strony 

wra

ż

liwo

ść

 na 

ś

wiatło jest o wiele ni

ż

sza dla 

czopków ni

ż

 dla pr

ę

cików; z tego powodu, przy 

poziomach luminancji 3,5 cd/m

2

i mniejszych, czopki 

stopniowo przestaj

ą

 działa

ć

background image

Budowa oka

• Punkt maksymalnej czuło

ś

ci czopków wyst

ę

puje dla fali 

o długo

ś

ci 555 nm (kolor jasno-

ż

ółty). Przy bardzo 

niskim poziomie o

ś

wietlenia, gdy czopki przestaj

ą

 ju

ż

 

funkcjonowa

ć

, działanie przejmuj

ą

 pr

ę

ciki. Kolory 

niebieskie staj

ą

 si

ę

 wtedy ja

ś

niejsze w porównaniu z 

barwami czerwonymi. 

• Zjawisko to zostało odkryte w 1825 roku przez 

czeskiego fizjologa o nazwisku Johann Evangelista 
Purkinje i jest od tego czasu zwane zjawiskiem 
Purkinjego 
(w literaturze mo

ż

na równie

ż

 spotka

ć

 

okre

ś

lenia "przesuni

ę

cie Purkinjego" oraz "objaw 

Purkinjego”). 

Budowa oka

• Wyró

ż

nia si

ę

 trzy typy czopków, 

z których ka

ż

dy 

ma inn

ą

 charakterystyk

ę

 widmow

ą

, czyli 

reaguje na 

ś

wiatło z innego zakresu długo

ś

ci 

fali. 

o

czopki typu L (Long, fale najdłu

ż

sze, do ok. 564 nm, kolor 

czerwony (czerwono-

ż

ółte):

o

czopki typu M (Medium, fale 

ś

redniej długo

ś

ci ok. 534 nm, 

kolor zielony, zielonoczułe)

o

czopki typu S (Short, fale najkrótsze ok. 420 nm, kolor 
niebieski, niebieskoczułe, 3-5%)

Czopki (ang. cons) wyst

ę

puj

ą

 w nieregularnych 

skupiskach, a najmniej jest czopków niebieskich. 
Wra

ż

liwo

ść

 na dan

ą

 długo

ść

 fali zale

ż

y od rodzaju 

barwnika 

ś

wiatłoczułego. 

background image

ν

1

0.1

0.01

10

100

rods

cones

L

M

S

sensitivity

http://www.cs.bgu.ac.il/~icbv071/LectureNotes/ICBV-Lecture-Notes-12-Sensing-2-
The-Human-Eye-1SPP.pdf

widmo światła 
białego

background image

Budowa oka

Czuło

ść

 fotoreceptorów jest zró

ż

nicowana, pr

ę

ciki 

reaguj

ą

 na pojedynczy kwant fali 

ś

wietlnej, za

ś

 

czopki  s

ą

 du

ż

o mniej wra

ż

liwe i do pobudzenia 

potrzebne jest 100 kwantów.

Czas zadziałania pr

ę

cików jest dłu

ż

szy o ok.1/10 

sekundy w porównaniu do reakcji czopków.

Sygnały od pr

ę

cików rozchodz

ą

 si

ę

 wolniej ni

ż

 sygnały od 

czopków, uwidacznia si

ę

 to na przykładzie czasu reakcji w 

przypadku jazdy samochodem w nocy, przy słabym 
o

ś

wietleniu, jest on znacz

ą

co dłu

ż

szy (por. rys. A.29 i 

A.30)

(

ź

ródło: http://195.117.188.199/a4.htm)

Budowa oka

czopki

pręciki

czopki

pręciki

pobudzenie

Rys. A. 29 . Porównanie czasu reakcji komórki zwojowej w przypadku stymulacji 

„preferowanym” przez pr

ę

ciki (419nm) i czopki (610nm) 

ś

wiatłem, przy 

ż

ółtym tle 

oraz po adaptacji do ciemno

ś

ci.

(

ź

ródło: http://195.117.188.199/a4.htm)

background image

Budowa oka

Rys. A. 30 . Opó

ź

nienie reakcji pr

ę

cików wzgl

ę

dem reakcji czopków (na przykładzie siatkówki kota).

(

ź

ródło: http://195.117.188.199/a4.htm)

Własno

ś

ci widzenia

• Czynno

ś

ci

ą

 czopków jest widzenie kształtu i 

barw przedmiotów w jasnym o

ś

wietleniu

• czynno

ś

ci

ą

 pr

ę

cików jest przystosowanie oka 

do słabego o

ś

wietlenia i rozró

ż

nianie 

zarysów przedmiotów

Tak wi

ę

c widzenie plamkowe pozwala na 

dokładne rozpoznanie szczegółów, kształtu i 
barwy, za

ś

 widzenie obwodem siatkówki daje 

orientacj

ę

 w przestrzeni

background image

Własno

ś

ci widzenia

• układ receptorów czopkowych

o

odpowiada za dokładne widzenie drobnych kształtów 
przedmiotów

o

umo

ż

liwia widzenie barwne

o

zapewnia najwy

ż

sz

ą

 ostro

ść

 wzroku

• percepcja czopkowa zachodzi jedynie przy 

dobrym o

ś

wietleniu -

widzenie fotopowe

Własno

ś

ci widzenia

• system pr

ę

cików

o

pozwala na rozró

ż

nianie zarysów przedmiotów

o

zapewnia orientacj

ę

 przestrzenn

ą

o

umo

ż

liwia odbieranie bod

ź

ców przy minimalnym o

ś

wietleniu

• percepcja pr

ę

cików zachodzi przy słabym 

o

ś

wietleniu -

widzenie skotopowe

background image

Mechanizm widzenia

• Proces widzenia ma charakter elektrochemiczny. Kiedy w

siatkówce komórki pr

ę

cikowe lub czopki zostaj

ą

pobudzone

ś

wiatłem, to chemiczna kompozycja pigmentu zmienia si

ę

chwilowo. Powoduje to bardzo mały pr

ą

d elektryczny, który

przechodzi do mózgu poprzez włókna nerwowe. Około 100
pr

ę

cików

jest

poł

ą

czonych

z

pojedynczym

włóknem

nerwowym (patrz rys). W efekcie tego grupy pr

ę

cików s

ą

wysoce

ś

wiatłoczułe z powodu efektu sumowania si

ę

ich

stymulacji. Z drugiej strony, ostro

ść

jest niska, poniewa

ż

mózg nie potrafi rozró

ż

ni

ć

pojedynczych pr

ę

cików w grupie.

W warunkach widzenia wył

ą

cznie pr

ę

cikowego otrzymuje si

ę

raczej zamazany obraz. Pr

ę

ciki nie rozró

ż

niaj

ą

kolorów, ale

wra

ż

liwo

ść

pigmentu pr

ę

cika ró

ż

ni si

ę

dla ró

ż

norodnych

kolorów widmowych.

background image

Własności widzenia

Oko

odbiera

tylko

cz

ęść

promieniowania

na

ń

padaj

ą

cego. Zwi

ą

zane jest to z własno

ś

ciami fizyko-

chemicznymi

rogówki,

czopków

i

pr

ę

cików.

Odbieramy zatem tylko

ś

wiatło, które mie

ś

ci si

ę

w

zakresie tzw. okna optycznego.

Okno

optyczne

to

przedział

długo

ś

ci

fali

elektromagnetycznej (

ś

wiatła) od ok. 400nm (co

odpowiada

ś

wiatłu o barwie fioletowej) do ok.

700nm (co odpowiada

ś

wiatłu o barwie czerwonej).

Powy

ż

ej długo

ś

ci 700nm znajduje si

ę

niewidoczna

dla

człowieka

podczerwie

ń

,

a

poni

ż

ej

400nm,

równie

ż

niewidoczny, ultrafiolet.

Widmo 

ś

wiatła białego

background image

Własno

ś

ci widzenia

• Promieniowanie, które wniknie do oka w ró

ż

nym

stopniu

wywołuje

reakcje

elektrochemiczne

w

czopkach i pr

ę

cikach staj

ą

c si

ę ź

ródłem bod

ź

ców.

• Najwy

ż

sza czuło

ść

oka w punktach 550nm i 510nm,

malej

ą

c

ą

wraz z oddalaniem si

ę

od tych maksimów,

a

ż

do osi

ą

gni

ę

cia warto

ś

ci zero na kra

ń

cach okna

optycznego - jest to jednoznaczne ze

ś

lepot

ą

oka na

ś

wiatło o danej długo

ś

ci fali.

Przyjmuje si

ę

maksimum czuło

ś

ci czopków na 550

nm, a pr

ę

cików na 510 nm.

tarcza

Percepcja barw i odcieni

• za widzenie barw odpowiedzialne s

ą

 fotoreceptory 

czopkowe

• teoria Younga-Helmoltza zakłada, 

ż

e siatkówka 

posiada trzy ró

ż

ne rodzaje elementów 

ś

wiatłoczułych

• relacja mi

ę

dzy wzbudzeniem w trzech ró

ż

nych 

elementach odpowiada wra

ż

eniu barwy, suma 

odpowiada jasno

ś

ci

background image

Percepcja barw i odcieni

• Przy bardzo niskim poziomie o

ś

wietlenia, gdy 

czopki przestaj

ą

 ju

ż

 funkcjonowa

ć

, działanie 

przejmuj

ą

 pr

ę

ciki. Kolory niebieskie staj

ą

 si

ę

 

wtedy ja

ś

niejsze w porównaniu z barwami 

czerwonymi. Zjawisko to zostało odkryte w 1825 
roku przez czeskiego fizjologa o nazwisku 
Johann Evangelista Purkinje i jest od tego czasu 
zwane zjawiskiem Purkinjego (w literaturze 
mo

ż

na równie

ż

 spotka

ć

 okre

ś

lenia "przesuni

ę

cie 

Purkinjego" oraz "objaw Purkinjego". 

Percepcja barw i odcieni

• „ziele

ń

 i bł

ę

kit wzmacniaj

ą

 swoje barwy w półcieniu, 

a czerwie

ń

 i 

ż

ół

ć

 zyskuj

ą

 na barwie w swych 

o

ś

wietlonych cz

ęś

ciach”

• objaw Purkinjego - barwa czerwona wydaje si

ę

 by

ć

 

ja

ś

niejsza podczas widzenia przy dobrym 

o

ś

wietleniu, a niebieska przy słabym 

ś

wietle

• podczas widzenia przy dobrym 

ś

wietle siatkówka 

jest bardziej wra

ż

liwa na długofalowe barwy 

ś

wiatła, 

a podczas ciemno

ś

ci na krótkofalowe

background image

Rozdzielczo

ść

 wzroku

ś

rednica  plamki 

ż

ółtej: 0,475 mm

ś

rednica receptora czopkowego: 4,6 µm 

• rozdzielczo

ść

 oka = 1`  (1 minuta = 1/60

o

)

• Rozdzielczo

ść

 oka

- najmniejsza odległo

ść

 

mi

ę

dzy dwoma punktami, które mo

ż

na odró

ż

ni

ć

 

okiem jako dwa oddzielne punkty

• Normalna warto

ść

 progowa percepcji 

wzrokowej

- k

ą

t widzenia równy 5 minutom, 

przy którym mo

ż

na rozró

ż

nia

ć

 szczegóły 

przedmiotów

Budowa oka

• Siatkówka ma poł

ą

czenia nerwowe z całym 

układem mi

ęś

niowo-szkieletowym, pozwala 

to na odruchow

ą

 reakcj

ę

 ustroju pod 

wpływem bod

ź

ca wzrokowego, np. uchylenie 

si

ę

 przed spadaj

ą

cym na nas przedmiotem, 

zw

ęż

enie 

ź

renicy pod wpływem ol

ś

nienia i 

odwrócenie głowy od 

ź

ródła 

ś

wiatła z 

zamkni

ę

ciem powiek. 

background image

Własności 

widzenia

Ś

WIAT

DO

GÓRY

NOGAMI...

Obraz przedmiotu na siatkówce jest odwrócony
"do góry nogami", co wynika z fizycznej budowy
oka (soczewka odwraca obraz). W pierwszych
dniach

ż

ycia mózg człowieka uczy si

ę

widzie

ć

prawidłowy

obraz

obracaj

ą

c

go,

aby

w

ź

niejszym

ż

yciu

robi

ć

to

automatycznie.

Oznacza to,

ż

e niemowl

ę

widzi

ś

wiat "postawiony

na głowie" i dopiero po pewnym czasie zaczyna
widzie

ć

normalnie (jest to przyczyn

ą

niezbyt

dobrej koordynacji ruchowej u niemowl

ą

t).

Własno

ś

ci widzenia

obraz tworzony na siatkówce jest:

o

rzeczywisty

o

zmniejszony

o

odwrócony

F

F

background image

Budowa oka

• układ optyczny:

o

rogówka

o

komora przednia

o

soczewka o zmiennej ogniskowej

o

ciało szkliste

• oko ma kształt kuli, której 

ś

rednica wynosi:

o

dla noworodka - 16 mm

o

dla osoby dorosłej - od 22,5 mm do 25 mm

Budowa oka

• Refrakcja

Gałk

ę

 oczn

ą

 mo

ż

na porówna

ć

 do aparatu 

fotograficznego, gdzie obiektywem jest 
układ łami

ą

cy (optyczny) oka, a błon

ą

, na 

której powstaj

ą

 obrazy, jest siatkówka. 

Zdolno

ść

 i siła (okre

ś

lana w dioptriach) 

załamywania promieni 

ś

wietlnych przez 

układ optyczny oka nazywa si

ę

 

łamliwo

ś

ci

ą

 lub refrakcj

ą

.

background image

Budowa oka

• Refrakcja

Wi

ą

zka promieni wpadaj

ą

ca do oka i d

ążą

ca do 

siatkówki musi przej

ść

 przez cały układ optyczny 

oka (rogówka, komora przednia, soczewka i ciało 
szkliste) i na poszczególnych jego elementach 
ulega załamywaniu. W układzie tym rogówka 
najsilniej załamuje 

ś

wiatło i na ni

ą

 przypada 2/3 

mocy optycznej. Drugim wa

ż

nym elementem jest 

soczewka, która w spoczynku ma 1/3 mocy 
optycznej. Pozostałe o

ś

rodki optyczne oka nie 

maj

ą

 tak istotnego znaczenia w refrakcji oka. 

Budowa oka

• Wada refrakcji

Jest to wada wzroku nie pozwalaj

ą

ca 

promieniom 

ś

wietlnym na skupianie si

ę

 w 

pojedynczym ognisku na siatkówce. Do wad 
wzroku zalicza si

ę

 krótkowzroczno

ść

dalekowzroczno

ść

 z ich odmian

ą

 

astygmatyzmem.
Wady refrakcji ocenia si

ę

 wykonuj

ą

c skiaskopi

ę

 

lub autorefraktometri

ę

 (komputerow

ą

). 

background image

Budowa oka

• Miarowo

ść

 (emmetropia)

Prawidłowe załamywanie 

ś

wiatła w oku 

nazywa si

ę

 miarowo

ś

ci

ą

. Promienie 

równoległe wpadaj

ą

 do oka i po załamaniu 

przez układ optyczny ogniskuj

ą

 si

ę

 na 

siatkówce. Tylko w takim przypadku obraz 
b

ę

dzie ostro i wyra

ź

nie widziany przez 

człowieka.

Rozdzielczo

ść

 wzroku

badanie ostrości wzroku

o

znaki optometryczne na tablicy Snellena

o

cały znak jest widziany pod kątem 5`

o

szczegół znaku jest widoczny pod kątem 1`

5`

1`

background image

Własno

ś

ci widzenia

Ostrość widzenia – rozpoznawanie 

obserwowanych szczegółów. Punktem 

odniesienia jest możliwość rozpoznawania 

dwóch elementów (punktowych) pod 

katem 1 minuty łukowej z odległości 5 m, 

lub 10 sekund kątowych widzianej z 

odległości 10 m. Ostrość widzenia zmienia 

się wraz z warunkami ciążenia. Przy braku 

ciążenia ostrość jest największa, gdyż 

warunki te ułatwiają ciągłą oscylację gałki 

ocznej (tzw. fiksacja).

Własno

ś

ci widzenia

Akomodacja, czyli zdolność nastawcza układu 

optycznego oka (soczewki) umożliwiająca 

widzenie ostre z różnej odległości. Przyjmuje się 

dwa charakterystyczne położenia soczewki:
- punkt bliży, czyli najbliższy punkt o dobrej ostrości 

oka (ok. 10 cm),
- punkt dali, czyli najdalszy punkt o dobrej ostrości 

oka (ok. 6 m).
Na akomodację ma wpływ: wiek, zmęczenie i 
natężenia oświetlenia, punkt dali się przybliża, a 

bliży – oddala. W zależności od wieku punkt bliży

kształtuje się następująco:

background image

Własności widzenia

Mechanizm akomodacji u człowieka:

o

zmiana kształtu soczewki oka, a wskutek tego 
zmiana jej ogniskowej, a więc – zmiana jej 
zdolności skupiającej

Skupienie wzroku na obiekcie znajdującym się 
daleko – wskutek rozluźnienia mięśnia 
rzęskowego, które skutkuje napięciem wiązadeł 
połączonych koncentrycznie z brzegiem soczewki 
i w efekcie jej spłaszczenie

Skupienie wzroku na obiekcie znajdującym się 
blisko – na skutek skurczu mięśnia rzęskowego, 
zwolnienia wiązadeł i zaokrąglenia soczewki

Własno

ś

ci widzenia

O jakości widzenia decydują właściwości 

narządu wzroku, cechy sygnału i czynniki 

fizyczne środowiska zewnętrznego, w jakim się 

ten proces odbywa. Ogólnie można by je 

określić w sposób następujący:

1. Widzenie nie jest procesem natychmiastowym 

(potrzebny jest czas, aby nastąpiła reakcja, a kiedy 

zaniknie, wrażenie utrzymuje się jeszcze chwilę 

(dziesiętne części sekundy)

2. Narząd wzroku jest zmysłem, który w sposób 

najbardziej widoczny realizuje cechę systemu 

percepcyjnego, jaką jest zmienność w czasie 

napływającej informacji

background image

Bezwładność wzroku

oko jest zdolne przechowywać wrażenie 
wzrokowe w czasie mniej więcej 0,1 
sekundy

fakt ten wykorzystywany jest w kinie, gdzie 
wyświetlane są kolejne nieruchome kadry 
filmu z prędkością 24 klatek na sekundę (w 
TV: 25 fps)

podczas widzenia mózg pełni rolę 
korygującą, sprawia, że dwa jednakowe 
przedmioty znajdujące się niedaleko nas, 
ale w różnych odległościach nie wydają się 
nam różne rozmiarami

Własności widzenia

Związek czasu i intensywności bodźca, 

charakterystyczny dla wszystkich 
procesów fotochemicznych. Oko 
reaguje na ogólną sumę działającej 
energii. Dlatego też samo wrażenie 
można uzyskać zwiększając czas 
oddziaływania bodźca, przy 
równoczesnym zmniejszeniu jego 
intensywności.

background image

Bezwładność wzroku

złudzenia optyczne 

- przyczyny powstawania złudzeń:

o

szczególne ułożenie linii

o

kontrast otoczenia

o

odwrócenie uwagi

o

naruszenie rytmu

o

istnienie barwnego kontrastu 

o

warunki przestrzenne

grafika trójwymiarowa

Własności widzenia II

Spostrzegawczość – polega na 

dostrzeganiu zmian w ogólnym 
wyglądzie przedmiotów i zjawisk oraz na 
dostrzeganiu licznych szczegółów 
niełatwych do wyodrębnienia. zależy od 
właściwości psychofizycznych odbiorcy, 
cech bodźca i kanału transmisji oraz 
struktury przestrzennej i czasowej pola 
widzenia

background image

Własności widzenia II

Adaptacja, czyli zdolność dostosowywania się 

wrażliwości siatkówki do warunków 
oświetlenia (regulacja fotochemiczna). 
Czas adaptacji jest tym dłuższy, im większy 
jest stosunek luminancji (światło księżyca i 
słońca zmienia się w stosunku 1:10000000). 
Analogicznie do krzywych izofonicznych 
słuchu, te same wrażenia wzrokowe mają 
charakter warstwowy, uwzględniający 
zależność od natężenia i długości fali.

Własności widzenia II

Zbieżność oczu (konwergencja), czyli zdolność 

kierowania obojga oczu na jeden punkt. Przy 
prawidłowej reakcji na obu gałkach powstają dwa 
obrazy, które nakładają się na siebie i zostają 
skojarzone jako pojedynczy obraz.

background image

Własności widzenia II

DLACZEGO CZŁOWIEK MA PARĘ OCZU?

Gdy patrzymy na przedmiot ustawiony bardzo daleko

od nas osie patrzenia obu oczu ustawione są

prawie równolegle. Jeżeli przedmiot ten będziemy

zbliżali w naszym kierunku, to mięśnie gałek ocznych

będą zmieniać położenie gałek, tak aby osie

widzenia podążały za tym przedmiotem, a tym

samym przecięły się. Zjawisko to nosi

nazwę

konwergencji. Im bliżej oczu znajdzie się przedmiot,

tym osie patrzenia przetną się pod większym kątem.

Analizując ten kąt, mózg człowieka wnioskuje o

odległości obserwowanego przedmiotu od oczu.

Gdyby zatem człowiek wyposażony był w tylko

jedno oko, bardzo trudno byłoby mu określać

odległość obserwowanego przedmiotu od siebie.

tarcza

Własności widzenia II

Stereoskopowość (stereopsja) – ang. stereopsis, czyli 

właściwość wzroku polegająca na postrzeganiu 
głębi (przestrzeni) obserwowanej sceny

Zdolność ta wynika z faktu patrzenia na obraz każdym 

okiem z nieco innej perspektywy (paralaksa). 
Oceniana jest różnica obrazów powstających na 
siatkówkach obu oczu na podstawie 
następujących spostrzeżeń:

background image

Własności widzenia II

- wzajemny stosunek wielkości przedmiotów,
- względna szybkość ruchu oddalonych 

przedmiotów,

- położenie jednych w stosunku do drugich,
- względna luminancja,
- ostrość widzenia. 

Własności widzenia II

Stereopsja
(stereoskopowość)

3D

2D

2D

3D

background image

Własności widzenia II

Stereoskopia

technika obrazowania bazująca na 
stereoskopowości (stereopsji) ludzkiego wzroku

wyróżnia się wiele technik obrazowania 
stereoskopowego w zależności od 
zastosowanego sposobu filtracji lewej i prawej 
składowej obrazu stereoskopowego (3D)  

do każdego oka trafia porcja informacji 
przeznaczona właśnie dla niego, a nasz mózg 
wyciąga z tego trójwymiarowe wnioski

w odczucie głębi przekształcone zostają rozbieżności 
między obrazami z lewego i prawego oka 

Własności widzenia II

Obuoczne pole widzenia

background image

Własności widzenia II

Analiza obrazu nie jest 

szczegółowa lecz ogólna.

10% pola widzenia (peryferyjna 

część oka) dostarcza informacji 
o ruchu obrazu.

Własności widzenia II

Rozpoznawanie obrazów:
-

proces interpretacji można uczynić w pełni 
świadomy, przez zastosowanie pełnej 
informacji,

-

złudzenia optyczne w przypadku:

-

obrazów pozbawionych znaczenia,

-

możliwości konkurencyjnej obrazu,

-

usunięcie pewnych elementów obrazu,

-

dopasowywanie do wzorca,

background image

Własności widzenia II

- znaczenie reguł (np. analiza przecięć w 
obrazie)

-

efekty następcze (ciągłość, ruch, zmiana jego kierunku, barwy),

-

utrzymywanie się obrazu stałego mimo jego zmienności w czasie,

-

złudzenie ruchu sygnału wywołane przemiennością jego położenia,

Własności widzenia II

-

zatrzymanie obrazu – zjawisko jego znikania,

-

spostrzeganie przestrzeni:

-

odległość przedmiotu a jego wielkość,

-

ta sama wielkość a inny kąt widzenia,

-

zmiana struktury powierzchni widzianej z różnych odległości i pod różnym 
kątem,

-

zbieganie linii (krawędzi a wymiarowość przedmiotu,

-

zmiana gradientu odstępów między elementami a informacją o 
odległości i kątach

background image

Własności widzenia

- stopień rozbieżności kątów daje informację o 
położeniu przedmiotu w przestrzeni,

- znaczenie reguł i kontekstu 

(integracja informacji w spójną 
całość)

Własności widzenia II

Rozpoznawanie obrazów:
-

proces interpretacji można uczynić w pełni 
świadomy, przez zastosowanie pełnej 
informacji,

-

złudzenia optyczne w przypadku:

-

obrazów pozbawionych znaczenia,

-

możliwości konkurencyjnej obrazu,

-

usunięcie pewnych elementów obrazu,

-

dopasowywanie do wzorca,