P

OSTPROCESORY

- 

F

REZARKI

 

 

 

 

D

EFINICJA 

P

OSTPROCESORA NA PODSTAWIE SZABLONU

 

Najlepszym sposobem definiowania nowego postprocesora jest otwarcie jednocześnie:  

- szablonu 

Kreatora postprocesorów. 

-  EdgeCAM z obrobionym detalem, który do generacji kodu używa aktualnie tworzonego, wstępnie 

skompilowanego postprocesora, 

-  

Edytora kodu z plikiem NC, 

  
Otwarcie tych trzech programów równocześnie umożliwia bezpośredni wgląd w wygenerowany kod NC.
Po każdorazowej zmianie i ponownej kompilacji postprocesora zmiany w kodzie są nanoszone 
automatycznie bez potrzeby ponownej generacji kodu z poziomu EdgeCAM. 

B

UDOWA KREATORA 

P

OSTPROCESORÓW

 

Po wstępnym zdefiniowaniu szablonu postprocesora i zapisaniu go na dysku należy go 

skompilować (KOMPILUJ). 
W wyniku kompilacji otrzymujemy plik tekstowy postprocesora , który umieszczany jest automatycznie 
w odpowiednim katalogu EdgeCAM i jest widziany z poziomu deklaracji sekwencji maszynowej.      

Oczywiście ten plik tekstowy można edytować, a nawet napisać cały postprocesor ręcznie, ale 

definiowanie go na  okienkach dialogowych jest dużo bardziej przyjemne. 
            Między zdefiniowanym przez użytkownika szablonem postprocesora a jego skompilowanym 
odpowiednikiem tworzone jest połączenie. Jakakolwiek zmiana w okienkowym szablonie po ponownej 
kompilacji (REKOMPILUJ) ma swoje odzwierciedlenie w pliku tekstowym, co pociąga za sobą 
zmiany w kodzie NC 

 

 

 

 
 
 
 
 
 

 

 

 

Z

ASADY DEFINICJI 

P

OSTPROCESORÓW

 

 
1. Otwórz Kreator postprocesorów 

2. 

 Otwórz nowy szablon (menu Plik/Nowy) 

 

 

 

3. 

 Zapisz szablon pod jakąś nazwą (menu Plik/Zapisz). Nazwa szablonu po kompilacji 

będzie widoczna jako nazwa postprocesora w EdgeCAM 

4. 

 Skompiluj wstępnie szablon (menu Plik/Kompiluj) 

 
 

5. 

 Jeżeli później wprowadzisz zmiany do szablonu aby były one widoczne w wygenerowanym 

z EdgeCAM kodzie CNC należy ponownie skompilować postprocesor 

 
  

 

 

 

6. Otwórz EdgeCAM i plik Interpolacja.ppf 

7. Przejdź do modułu CAM 

 klikamy prawym klawiszem na ikonę sekwencji w 

Historii/Obróbka i wywołujemy polecenie Edytuj. 

8. Zmieniamy nazwę postprocesora na definiowany przez nas. 

 

 

 

9.  Ścieżka zostanie przeliczona pod aktualny postprocesor 

 

10.  

 Wygeneruj kod CNC (menu Plik/Generuj kod) 

 

 

 

 
11. Otwórz Edytor kodu  
12. Ostaniu wygenerowany plik jest automatycznie umieszczany w menu Plik 

 Umieść na jednej połowie ekranu Kreator postprocesorów a po drugiej Edytor kodu. EdgeCAM 
niech pozostanie otwarty w tle 

 

 

 
 

K

ROK 

I - M

ASZYNA 

- 

PARAMETRY

 

Pierwszym krokiem w definicji postprocesora jest określenie podstawowych danych maszyny: 
 

K

ARTA 

P

ARAMETRY MASZYNY

 

 

- Ruch szybki 3D – zaznaczenie to 

wykonywanie ruchu szybkiego jednocześnie w 

3 osiach, 

- Ścieżka Spline – możliwość generowania 

ścieżki w formie krzywych NURBS 

-Płaszczyzny łuku – w jakich płaszczyznach 

maszyna przyjmuje zapis współrzędnych w 

postaci interpolacji kołowej 

Maksymalny promień – maksymalna wartość 

promienia jaką przyjmuje maszyna  

 

 

 

 
 
 
 

K

ARTA 

M

AGAZYN NARZĘDZI I 

W

RZECIONO

 

 

 

 

 

K

ROK 

II - T

ABELA 

F

ORMATÓW

 

Drugi krok to zdefiniowanie formatu słów adresowych. Na jednym oknie dialogowym definiuje się 

ewentualne zmiany liter słów adresowych, dokładność numeryczną kodu oraz elementy związane z samym 
formatem słowa np. konieczność pisania zer przed i po cyfrach, używanie kropki zamiast przecinka itd.  
Opis litery – adres wraz z opisem działania, 
Litera adresowa – możliwość zmiany litery na inną 
 
Ustawienia formatu – określenie formatu słowa adresowego 
 
Przykład kodu – po wpisaniu wartości w pole Test słowa w okienku Wynik metryczny uzyskujemy jego 
rzeczywisty widok w kodzie CNC. 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

K

ROK 

III -  K

OD 

NC, G-

KODY

, M

ODALNIE

 

Kolejnym krokiem jest sprawdzenie na poszczególnych kartach okna dialogowego wartości kodów 

oraz parametrów pliku CNC 
 

K

ARTY 

G –

KODY

, O

TWORY

, Z

ERA

, M-

KODY

 

Wartość konkretnych funkcji zależy od rodzaju sterowania. Każdy szablon ma je wypełnione zgodnie z 
obowiązującymi standardami (można je oczywiście zmienić) 
 

K

ARTA 

P

LIK NC I 

N

UMERACJA BLOKÓW

 

Na tej karcie można zdefiniować: 

-  Odwróć oś... - odwrócenie osi od obowiązującego standardu zmienia znak współrzędnej na 

przeciwny 

-   Max wielkość Programu (Znaków) – maksymalna wielkość programu w bajtach 
-  Max wielkość Programu (Bloków) - maksymalna wielkość programu w blokach 
-  Typ Współrzędnych – Absolutne lub Przyrostowe 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

K

ARTA 

I

NTERPOLACJA KOŁOWA

 

Na tej karcie można zdefiniować: 

-  Interpolacja Kołowa Kwadrantowa – dzieli łuk co 90 stopni 
-  Zastosuj Promień przy Interpolacji – stosuje zapis np. R zamiast IJK 
-  Nastaw wartość posuwu...- powoduje automatyczne przeliczenie posuwu na narożach 

 

 
 
 
 
 

K

ARTA 

M

ODALNIE

 

Słowa które sa zaznaczane na tej karcie nie są powtarzane w kodzie NC. 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

K

ROK 

IV – K

ONSTRUKCJA KODÓW

 

Czwartym krokiem jest definicja kolejności występowania słów adresowych w wierszu. 
 
Wynik umieść –jeżeli w Kroku III na karcie Modalnie są np. zaznaczone (wyłączone) G-kody powoduje 
to , że w kodzie NC wszystkie G-kody w każdej kolejnej linii nie będą powtarzane. Jeżeli  z jakiś względów 
chcemy powtarzać wybrany kod używamy opcji Wynik umieść.