background image

Fenole 

 

- 1 - 

Fenolami 

nazywane 

są 

areny 

zawierające 

grupę 

hydroksylową  -OH  związaną  bezpośrednio  z  pierścieniem 
aromatycznym.  Do  fenoli  nie  są  zaliczane  areny  zawierające 
grupę  -OH  związaną  z  atomem  węgla  w  łańcuchu  bocznym, 
te  związki  noszą  nazwę  alkoholi  aromatycznych,  ich 

reprezentantem  jest  alkohol  benzylowy.  Fenol  jest  bezbarwną  substancją  krystaliczną,  szybko  jednak  zmienia 
kolor pod wpływem pojawiających się produktów utlenienia, początkowo różowy staje się ciemno-brunatny. Jest 
higroskopijny.  W  zimnej  wodzie  rozpuszcza  się  umiarkowanie,  ale  wraz  ze  wzrostem  temperatury  jego 
rozpuszczalność  szybko  rośnie  i  powyżej  65

o

C  miesza  się  z  wodą  w  każdym  stosunku.  W  etanolu,  eterze  czy 

benzenie  rozpuszcza  się  w  każdej  ilości  tych  rozpuszczalników.  Jego  roztwory,  nawet  rozcieńczone  stają  się 
czerwonofioletowe w obecności FeCl

3

. Jest to reakcja charakterystyczna dla fenoli. 

 

Fenol  należy  do  bardzo  toksycznych  związków,  na  skórze  po  kontakcie  z  fenolem  tworzą  się  trudno  gojące 
pęcherze.  Ma  właściwości  bakteriobójcze  i  przez  długi  okres  czas  był  stosowany  jako  popularny  środek 
dezynfekujący.  Obecnie  nowoczesne,  bardziej  skuteczne  preparaty,  które  są  mniej  niebezpieczne  i  nie  tak 
cuchnące  jak  fenol  całkowicie  go  wyparły  z  tej  roli.  Pochodne  fenolu,  krezole  mają  silniejsze  działanie 
bakteriobójcze i też były stosowane jako środki dezynfekujące (lizol). 
 

Reakcje fenolu 

Fenole  w  przeciwieństwie  do  alkoholi  ulegają  w  wodzie  dysocjacji  elektrolitycznej  z 
odszczepieniem jonu H

+

, co oznacza, że fenole są mocniejszymi kwasami niż alkohole. 

Są  to  jednak  nadal  słabe  kwasy,  ponieważ  tylko  niewielki  procent  ich  cząsteczek 
dysocjuje na jony, a reszta zostaje w roztworze w postaci niezdysocjowanej. 

Fenole mają właściwości kwasowe, więc reagują z zasadami. W wyniku reakcji wodorotlenków z fenolem 
powstają sole – fenolany np.: 

 

 
 
Fenole to słabe kwasy. Kwas węglowy wypiera fenol z jego soli, co świadczy o tym, że fenol jest słabszym 
kwasem niż kwas węglowy. 
 
 
 
 
Fenole, podobnie jak alkohole, ulegają reakcji z niektórymi metalami, np. z sodem: 
 
 
 
 
Fenole, w przeciwieństwie do alkoholi, nie ulegają reakcji z fluorowcowodorami, w której następowało 
podstawienie grupy hydroksylowej w alkoholu atomem fluorowca: 
 
 
 
 
 
 
Fenol reaguje już z rozcieńczonym kwasem azotowym(V) tworząc mieszaninę o-nitrofenolu i p-nitrofenolu. 
Reakcja ta nie wymaga użycia katalizatora – stężonego kwasu siarkowego(VI) – jak w przypadku benzenu: 
 
 
 
 
 
Intensywne nitrowanie fenolu za pomocą stężonego roztworu kwasu azotowego(V) prowadzi do powstania  
2,4,6 – trinitrofenolu (kwasu pikrynowego): 
 
 
 
 
 

background image

Fenole 

 

- 2 - 

Znacznie łatwiej niż dla benzenu, bez użycia katalizatora, zachodzi również reakcja bromowania pierścienia 
aromatycznego. Przebiega ona bardzo szybko i prowadzi do powstania 2,4,6 - tribromofenolu. Reakcja ta służy 
do analizy ilościowej fenolu: 
 
 
 
 
 
W obecności katalizatora i pod wysokim ciśnieniem fenole można uwodornić do związków cykloalifatycznych: 
 
 
 
 
 
 
 

Otrzymywanie fenolu 

1) hydroliza halogenków arylowych zachodząca w bardzo ostrych warunkach  
(ogrzewanie ze stężonym roztworem NaOH w temperaturze ponad 370 °C i pod ciśnieniem) a następnie 
wypieranie fenolu kwasem węglowym: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2) Jedna ze współczesnych metod produkcji fenolu polega na hydrolizie chlorobenzenu w środowisku kwaśnym: 
 
 
 
 
 
3) destylacja smoły węglowej. 

 

Pochodne fenolu 

Pochodnymi fenolu są np. krezole. Reakcja nitrowania m-krezolu zachodzi zgodnie z równaniem reakcji: 
 
 
 
 
 
Trzeci z produktów o wzorze: 
 
 
 
Powstaje w mniejszej ilości, głównie ze względów przestrzennych – grupie NO

2

 trudno się dostać w to miejsce 

gdyż jest ono zasłaniane przez inne grupy.