Ćwiczenie 3

Ćwiczenie 7

Anatomia zębów

stałych i mlecznych

–

pojęcia podstawowe.

Uzębienie difiodontyczne



Podobnie jak większość ssaków,

człowiek ma dwa rodzaje uzębienia :

•

zęby mleczne (dentes decidui, dentes

lactei) - 20 zębów,

•

zęby stałe (dentes permanentes)

- 32 zęby.

Uzębienie heterodontyczne

Uzębienie ludzkie jest zróżnicowane na zęby sieczne (I),

kły (C), zęby przedtrzonowe (P) oraz trzonowe (M).

Rodzaje zębów ludzkich



zęby sieczne - dentes incisivi (I)



kły - dentes canini (C)



zęby przedtrzonowe - dentes

praemolares (P)



zęby trzonowe - dentes molares (M)

Uzębienie tekodontyczne

Zęby ludzkie osadzone są w zębodołach

kości szczęk.

Budowa makroskopowa

zęba

Ząb składa się z:



korony (corona dentis),



korzenia (radix dentis),



szyjki zęba (cervix,

collum dentis).

Szyjka zęba stanowi

granicę pomiędzy koroną

i korzeniem.

Korzeń zęba zakończony

jest wierzchołkiem (apex

radicis dentis).

Budowa mikroskopowa

zęba

Ząb tworzą głównie

tkanki twarde:



zębina (dentinum),



szkliwo (enamelum),



cement (cementum).

W jamie zęba znajduje

się tkanka miękka –

miazga (pulpa dentis).

Krawędzie zęba

Krawędź przedsionkowo-styczno-bliższa

Krawędź przedsionkowo-styczno-dalsza

Krawędź językowo-styczno-bliższa

Krawędź językowo-styczno-dalsza

Krawędź zgryzowo-przedsionkowa

Krawędź zgryzowo-językowa

Krawędź zgryzowo-styczno-bliższa

Krawędź zgryzowo-styczno-dalsza

Brzeg sieczny (zęby przednie)

Strefy anatomiczne zęba

(w długiej osi)

Korzeń w kierunku od wierzchołka do korony

dzielimy na trzy strefy:

szczyt korzenia zęba (apex radicis

dentis),

część pośrodkową korzenia,

część przyszyjkową korzenia.

Na koronie wyróżniamy zaś:

część przyszyjkową korony,

część środkową korony,

część przysieczną lub przyzgryzową.

Strefy anatomiczne zęba

Patrząc od strony przedsionkowej

lub językowej w wymiarze przyśrodkowo -

- bocznym wyróżniamy okolicę:



przyśrodkową (korzenia i korony),



środkową,



boczną.

Patrząc od strony stycznej zaś:



językową,



środkową,



przedsionkową.

Punkt styczny

(locus contactus)

Zęby prawidłowo ustawione w łuku

zębowym stoją ściśle jeden przy drugim

stykając się wzajemnie ze sobą.

W zależności od budowy anatomicznej

miejscem stycznym może być punkt

styczny, linia lub płaszczyzna.

Punkt styczny (locus contactus) występuje

wówczas, gdy zęby charakteryzują się wypukłą

budową wszystkich powierzchni, a głównie

powierzchni stycznych. Dochodzi wtedy do kontaktu

dwóch zębów w miejscu ich największej wypukłości.

Nisza międzyzębowa

Przestrzeń ograniczona krawędzią przedsionkowo-

styczno-dalszą jednego zęba i przedsionkowo-styczno-

bliższą drugiego zęba, a punktem stycznym nosi nazwę

niszy przedsionkowej.

Przestrzeń ograniczona krawędzią językowo-styczno

-dalszą jednego zęba i językowo-styczno-bliższą

drugiego zęba, a punktem stycznym nosi nazwę niszy

językowej.

Obie nisze, tj. przedsionkowa i językowa tworzą razem

przestrzeń międzyzębową.

Przestrzeń zatrzonowcowa

(spaties retromolaria)

zwana również przestrzenią zazębową

(spatium retrodentale) – przestrzeń między

ostatnimi zębami, a gałęzią żuchwy.

Przy całkowicie zachowanym uzębieniu

zapewnia połączenie pomiędzy

przedsionkiem jamy ustnej, a jamą ustną

właściwą.

Punkt trepanacyjny

Miejsce na powierzchni językowej zębów

przednich oraz zgryzowej zębów bocznych,

które w długiej osi zęba jest położone

najbliżej komory.

Formułka zębowa

- określa liczbę zębów u różnych

zwierząt

Dla zębów mlecznych człowieka:

2, 1, 0, 2

Dla zębów stałych człowieka:

2, 1, 2, 3

Schemat

komputerowy

(międzynarodowy)

Document Outline