background image

Opracował  

 

 

 

 

Strona 

 

SIECI KOMPUTEROWE – MATERIAŁY EDUKACYJNE 

Opracował Jerzy Kluczewski

 

ZESPÓŁ SZKÓŁ ŁĄCZNOŚCI  

 

W GDAŃSKU 

Adresy IPv4 

Protokół IP (ang. Internet Protocol) służy do

 komunikowania się hostów, czyli stacji roboczych

serwerów, routerów, i innych urządzeń, za pomocą pakietów.  IP jest bezpołączeniowym protokołem 

komunikacyjnym, generującym usługi datagramowe

Przydzielanie adresów IP 

Zewnętrzny adres IP każdego urządzenia, które może być połączone z INTERNETEM musi być unikalny 

na całym globie ziemskim. W celu zapewnienia jednoznaczności identyfikatorów sieci, wszystkie 

adresy przydzielane są przez jedną organizację. Zajmuje się tym Internet Network Information 

Center (INTERNIC). Organizacja ta przydziela adresy tym instytucjom, które są lub będą przyłączone 

do ogólnoświatowej sieci INTERNET. Przydziela ona zewnętrzne adresy sieci, zaś adresy wewnętrzne 

maszyn w ramach sieci administrator może przydzielać bez potrzeby kontaktowania się z organizacją.  

Formaty adresów IPv4 

Adresy IP mają postać ciągu cyfr oddzielonych kropkami: 194.181.65.211, gdzie poszczególne liczby 

mieszczą się w zakresie od 0 do 255 i pełnią bardzo ważną funkcję - są nazwami poszczególnych 

fragmentów sieci, bez pomocy których nie można odnaleźć żadnego miejsca w sieci. W sieciach 

wykorzystujących protokół IP stosowane są 32-bitowe adresy które jednoznacznie określają sieć oraz 

komputer dołączony do tej sieci. 

W sieciach wykorzystujących protokół IP stosowane są 32-bitowe adresy które jednoznacznie 

określają sieć oraz komputer dołączony do tej sieci. 

Format adresu IPv4  jest następujący: 

Oktet1 (8 bitów) 

Oktet2 (8 bitów) 

Oktet3 (8 bitów) 

Oktet4 (8 bitów) 

Np. 11010000 01010000 10011000 00000010

 

Format bajtowo-dziesiętny adresu IPv4  jest następujący: 

Oktet1 

Oktet2 

.

  Oktet3 

.

  Oktet4 

/

  xx 

Np. 208.80.152.2/8

 

/xx – dwucyfrowy prefiks określa tzw. maskę skróconą podsieci (tj. liczbę bitów określającą maskę 

podsieci). 

Przykład 

Człowiek widzi adres: 208.80.152.2  a sieć widzi adres: 11010000.01010000.010011000.00000010 

 

 

background image

Opracował  

 

 

 

 

Strona 

 

SIECI KOMPUTEROWE – MATERIAŁY EDUKACYJNE 

Opracował Jerzy Kluczewski

 

ZESPÓŁ SZKÓŁ ŁĄCZNOŚCI  

 

W GDAŃSKU 

Typy adresów IPv4 

Typ adresu 

Część opisująca sieć 

Część opisująca hosty 

Liczba hostów w sieci 

1 - 126 

0.0.1 - 255.255.254 

2

24

-2=16 777 214 

128.1 - 191.254 

0.1 - 255.254 

2

16

-2=65 534 

192.0.1 - 223.255.254 

1 - 254 

2

8

-2=254 

Uwaga: od teoretycznej liczby kombinacji liczb binarnych odejmujemy 2 adresy zarezerwowane tj.  

 

adres składający się wyłącznie z jedynek w części hosta –  Jest to adres rozgłoszeniowy 

(broadcast). 

 

adres składający się wyłącznie z zer  w części hosta – Jest to adres opisujący całą podsieć 

(subnetmask). 

Klasy adresów IPv4 

Łącząc 4 oktety adresu IP, uzyskuje się pełny adres 32-bitowy. Używając kombinacji oktetów, można 

określić  unikatowy  adres  sieciowy.  Adresy  te  są  zorganizowane  hierarchicznie  od  lewej  do  prawej 

strony oraz klasyfikowane jako należące do adresów klasy: A, B, C, D, E, zgodnie z poniższą tabelą.

 

 

Klasa A 

Naturalna maska sieci = 0xxxxxxx 

Maska sieci 

Maska skrócona (Prefix) 

Liczba sieci

I

 

Liczba hostów 

255.0.0.0 

/8 

2

7

-2=126 

2

24

-2=16 777 214

 

255.128.0.0 

/9 

2

8

-2=254 

2

23

-2=8 388 606 

Uwaga:  pierwszy bit zawsze równa się 0 

 

                                                            

I

 Dla klasy A trzeba pominąć pierwszy bit, równy  0  

background image

Opracował  

 

 

 

 

Strona 

 

SIECI KOMPUTEROWE – MATERIAŁY EDUKACYJNE 

Opracował Jerzy Kluczewski

 

ZESPÓŁ SZKÓŁ ŁĄCZNOŚCI  

 

W GDAŃSKU 

Klasa B 

Naturalna maska sieci = 10xxxxxx.yyyyyyyy 

Maska sieci 

Maska skrócona (Prefix) 

Liczba sieci

II

 

Liczba hostów 

255.255.0.0 

/16 

2

14

-2=16 382 

2

16

-2=65 534 

255.255.128.0 

/17 

2

15

-2=32 766 

2

15

-2=32 766 

Uwaga:  pierwsze dwa bity zawsze równają się 10 

Adresy klasy A i B są używane przez sieci o bardzo dużym zasięgu (organizacyjnym i geograficznym), a 

adresy klasy C głównie przez  sieci lokalne. 

Klasa  C 

Naturalna maska sieci = 110xxxxx.yyyyyyyy.zzzzzzzz 

Maska sieci 

Maska skrócona (Prefix) 

Liczba sieci

III

 

Liczba hostów 

255.255.255.0 

/24 

2

21

-2=

 

2 097 150 

2

8

-2=254 

255.255.128.0 

/25 

2

22

-2=

 

4 194 302 

2

7

-2=126 

Uwaga:  pierwsze trzy bity zawsze równają się 110 

Najmniejsza możliwa sieć to sieć klasy C z maską 255.255.255.252, np. 

Maska sieci 

Maska skrócona (Prefix) 

Liczba sieci

IV

 

Liczba hostów 

255.255.255.252 

/30 

2

27

-2=

 

134 217 726 

2

2

-2=2 

2 hosty o adresach np.:  

192.0.1.1 
192.0.1.2

 

 

 

 

 

                                                            

II

  Dla klasy B trzeba pominąć dwa pierwsze bity 10 

III

  Dla klasy C trzeba pominąć trzy pierwsze bity 110 

IV

  Dla klasy C trzeba pominąć trzy pierwsze bity 110 

background image

Opracował  

 

 

 

 

Strona 

 

SIECI KOMPUTEROWE – MATERIAŁY EDUKACYJNE 

Opracował Jerzy Kluczewski

 

ZESPÓŁ SZKÓŁ ŁĄCZNOŚCI  

 

W GDAŃSKU 

 

KLASY SPECJALNE 

 

Klasa  D - MULTICAST 

Pierwsze cztery bity adresu tej klasy wynoszą 1110, stąd dostępne jest 16 kombinacji (od 224 do 239) 

dla pierwszego oktetu.  Adresy klasy D mogą pochodzić z zakresu 224.0.0.0 do 239.255.255.254. 

Ta  przestrzeń  adresowa  została  utworzona  w  celu  umożliwienia  rozsyłania  grupowego  przy  użyciu 

adresów IP. Adres rozsyłania grupowego jest unikatowym adresem sieciowym, który kieruje pakiety o 

tym  adresie  docelowym  do  zdefiniowanej  wcześniej  grupy  adresów  IP.  Dzięki  temu  pojedynczy 

komputer może przesyłać jeden strumień danych równocześnie do wielu odbiorców (multicast). 

 

Adres tego typu przypisany jest do grupy zainteresowanych odbiorców. Zgodnie z RFC 3171, adresy 

od 224.0.0.0 do 239.255.255.255 są wyznaczone jako adresy dla multicastu. Ten zakres adresów był 

pierwotnie  nazywany  "klasą  D".  Nadawca  wysyła  pojedynczy  datagram  (z  adresu  przypisanego  do 

unicastu)  do  "ogólnego"  adresu  multicastu,  a  rutery  pośredniczące  zajmują  się  kopiowaniem  i 

dalszym przesyłaniem kopii do wszystkich zainteresowanych odbiorców. 

Uwaga:  pierwsze cztery bity zawsze równają się 1110 

 

Klasa  E 

Adresy tej klasy zostały zarezerwowane przez Internet Engineering Task Force (IETF) do potrzeb 

badawczych i nie są dostępne do publicznego użytku. Pierwsze cztery bity każdego adresu tej klasy 

mają zawsze wartość 1, dlatego istnieje tylko 15 możliwości (od 240 do 255) przypisania pierwszego 

bajtu. 

Uwaga:  pierwsze cztery bity zawsze równają się 1111 

 

 

 

 

 

 

 

background image

Opracował  

 

 

 

 

Strona 

 

SIECI KOMPUTEROWE – MATERIAŁY EDUKACYJNE 

Opracował Jerzy Kluczewski

 

ZESPÓŁ SZKÓŁ ŁĄCZNOŚCI  

 

W GDAŃSKU 

 

Adresy zarezerwowane 

Powyższe teoretyczne informacje należy uzupełnić o dodatkowe uwzględniające pulę adresów 

zarezerwowanych do specjalnych

 

celów

 

do użytku w sieciach lokalnych, oddzielonych 

serwerami proxy lub zaporami firewall:

  

 

w klasie A:  od adresu 

10.0.0.0

 do adresu 

10.255.255.255

 

 

w klasie B:  od adresu 

172.16.0.0

 do adresu 

172.31.255.255

 

 

w klasie C:  od adresu 

192.168.0.0

 do adresu 

192.168.255.255

 

 

Adres 127.0.0.1 

Szczególnym adresem jest 

127.0.0.1

 – jest to adres  interfejsu lokalnego (karty sieciowej) lokalnego 

komputera. Komputer nie musi być podłączony do jakiekolwiek sieci, wystarczy by miał poprawnie 

skonfigurowaną kartę  sieciową. Odpowiadającą temu adresowi nazwą sieciową jest localhost.  

Komunikacja w jednym komputerze możliwa jest poprzez adresy mieszczące się w puli 127.0.0.0/8

Jeżeli wystąpi odwołanie do adresu 127.x.x.x, gdzie za x podstawimy liczby od 0 do 255 (1 do 255 w 

przypadku ostatniego bajta), to zawsze odnosi się do hosta lokalnego. Odpowiada to masce sieciowej 

255.0.0.0

Wykorzystanie tego adresu może okazać się  bardzo przydatne w przypadku testowania aplikacji 

pracującej w architekturze klient-serwer zainstalowanej na komputerze odizolowanym od  

jakiekolwiek sieci zewnętrznej lub lokalnej.