Systemy multimedialne

Główna listwa czasowa

Główna listwa czasowa jest podstawą wszystkich

animacji we Flashu

Listwa czasowa Flasha jest wbudowana, działa zgodnie z

predefiniowaną prędkością odtwarzania

Wszystkie klipy filmowe osadzone w głównym filmie

dziedziczą tę prędkość odtwarzania

Główna listwa czasowa

Kod ActionScript można dołączyć do ujęcia

umieszczonego na głównej listwie czasowej, do ujęcia w

klipie filmowym lub do dowolnego składnika filmu (np.

przycisku lub klipu filmowego), który znajduje się na

głównej listwie czasowej lub jest osadzony wewnątrz

innego klipu filmowego.

Struktura ActionScript wygląda następująco

Struktura kodu ActionScript

Każde ujęcie znajdujące się na głównej listwie czasowej

jest odtwarzane z określona prędkością, bez względu na

zawartość ilości kodu mieszczącego się w tym ujęciu.

Jeśli realizacja kodu zabiera więcej czasu niż domyślnie

przypisany dla danego ujęcia przez prędkość

odtwarzania , wówczas animacja zablokuje listwę

czasową.

Jeżeli animacja jest za bardzo opóźniona zostanie

wyświetlone okno z propozycją wyłączenia skryptu.

Struktura kodu ActionScript

kierunek listwy czasowej

unek

czas potrzebny do

przetworzenia akcji

w każdym rysunku

Unikanie blokowania listwy czasowej

Należy obliczyć liczbę milisekund potrzebnych do

odtworzenia każdego ujęcia.

Zakładając że prędkość odtwarzania wynosi 12 klatek na

sekundę można policzyć że odtworzenie każdego ujęcia

zajmie 1000/12=83,33ms

Jeżeli realizacja kodu przekroczy ten czas płynne

odtwarzanie zostanie zagrożone

Główne problemy związane z blokowaniem listwy

czasowej we Flashu spowodowane są osadzonymi

pętlami i funkcjami rekurencyjnymi.

Pętle osadzone

Pętla osadzona:

for (a=1; a<100; a++) {

for (b=1; b<100; b++) {

for (c=1; c<100; c++) {
}

}

W powyższym fragmencie osadzono 3 pętle. Każda

iteracja pierwszej pętli spowoduje 100 iteracji drugiej, a

każda iteracja drugiej pętli spowoduje 100 iteracji pętli

trzeciej. W rezultacie otrzymamy 100x100x100 instrukcji.

Funkcje rekurencyjne

Funkcja rekurencyjna jest funkcją wywołującą samą

siebie.

Przykładem takiej funkcji jest znalezienie danej liczby z

zakresu np. 0-100. Funkcja podzieli zakres na pół i

sprawdzi w której połowie znajduje się poszukiwana

liczba. Następnie ponownie sama się wywoła aby

podzielić nowy zakres na pół. Będzie tak działać do

momentu w którym znajdzie właściwą liczbę.

Unikanie problemu blokowania

Aby uniknąć tego problemu należy unikać tego typu

instrukcji

Aby efektywnie kontrolować pętle należy pamiętać iż do

wykorzystania mamy trzy wymiary czasowe.

Zamiast tworzyć w jednym ujęciu pętle obejmującą cały

kod, można wykonać ją w obrębie jednej sekcji listwy

czasowej

Praca z kilkoma listwami czasowymi

Każdy klip posiada własną listwę czasową po której może

się poruszać bez wywierania wpływu na listwy czasowe

innych klipów filmowych

Prędkość odtwarzania klipów filmowych musi być

zsynchronizowana z głównym filmem.

Kolejność ujęć w klipach filmowych jest niezależna, lecz

prędkość odtwarzania nie jest, gdyż jest pobierana z

filmu umieszczonego na górnym poziomie bez względu

na to czy zostały zdefiniowany jako symbole w bibliotece

tego filmu czy też zostały pobrane z zewnętrznego

źródła.

Praca z osadzonymi klipami filmowymi

Główna listwa czasowa może zawierać kilka klipów

filmowych, z których każdy może również zawierać

kolejne kipy filmowe.

Najtrudniejszym do rozwiązania problemem podczas

pracy z osadzonymi klipami filmowymi jest poznanie

zasięgu zmiennych i funkcji.

Po zdeklarowaniu zmiennej w obrębie danej listwy

czasowej listwa ta staje się zasięgiem zmiennej. Dostęp

do zmiennej za pomocą podania samej nazwy można

uzyskać tylko wtedy, gdy wywołana jest z listwy

czasowej na której się znajduje

Praca z osadzonymi klipami filmowymi

Ścieżkę listwy czasowej można zmienić, wykorzystując

następującą składnię:

ścieżka_listwyczasowej.nazwa_zmiennej

Ta sama zasada dotyczy własności, gdyż są one

systemowo zdefiniowanymi zmiennymi. Aby uzyskać

dostęp do własności zmiennej korzystamy z następującej

składni:

zmienna._własność

Praca z osadzonymi klipami filmowymi

Przejście o poziom wyżej w hierarchii listew czasowych

osadzonego klipu filmowego opiera się o pseudoobiekt

_parent

, który reprezentuje listwę czasową położoną o

poziom wyżej. Aby uzyskać dostęp do zmiennej należy

zastosować następującą składnię:

zmienna._parent.własność

Obiekty

_root

oraz

_level0

przenoszą bezpośrednio na

listwę czasową najwyższego poziomu.

Pomiędzy obiektami

_root

oraz

_level0

istnieje

niewielka różnica. Pierwszy przenosi nas do najwyższego

poziomu danego filmu, a drugi na listwę czasową o

nazwie

level0 ,

która nie musi być jednocześnie główną

listwą czasową filmu

Rysunki, klipy filmowe i przyciski

Symbol graficzny jest odtwarzany przez ujęcia w

symbolu. Symbolu graficznego nie można obsługiwać

zewnętrznym kodem, również żaden kod symbolu w

symbolu graficznym nie będzie miał wpływu na symbole

zewnetrzne.

Listwa czasowa symbolu graficznego jest całkowicie

zsynchronizowana z listwą czasową w której jest

zawarta.

Rysunki, klipy filmowe i przyciski

Symbol klipu filmowego dysponuje największymi

możliwościami . Symbol klipu filmowego zawiera pewną

liczbę ujęć które są odtwarzane w standardowy sposób.

Listwa czasowa klipu filmowego jest niezależna od listwy

czasowej zawierającej dany klip filmowy.

Każdej kopii klipu filmowego można nadać nazwę i

obsługiwać ją w obrębie kodu.

Kod umieszczony wewnątrz klipu filmowego sam potrafi

obsługiwać inne obiekty i zmienne

Rysunki, klipy filmowe i przyciski

Symbol przycisku posiada cztery ujęcia reprezentujące

cztery stany :

Up, Over, Dovn, Hit

Przycisk odtwarza każde z ujęć w odpowiedzi na pewne

zdarzenie.

W przyciskach można osadzać symbole graficzne i klipy

filmowe.

Wykonywanie kodu ActionScript

Kolejność wykonywania kodu jest uzależniona od wielu

czynników. Struktura budowy klipu wpływa na kolejność

uruchamiania instrukcji w kodzie ActionScript

W obrębie pojedynczego ujęcia

Instrukcje wykonywane są w kolejności ich

występowania; kod w obrębie danego ujęcia tworzy

oddzielną jednostkę (pomiędzy początkiem i końcem

odtwarzania ujęcia nie można wykonywać żadnego

innego kodu)

W obrębie pojedynczej warstwy

Ujęcia realizowane są w kolejności jedno po drugim;

Funkcje wykonywane są po ich wywołaniu; funkcje

można wywoływać wyłącznie po ich zdeklarowaniu

Procesy obsługi zdarzeń (

lub

OnClipEvent

)

wykonywane są wówczas, gdy zachodzi dane zdarzenie;

można je wykonywać tylko po ich zdeklarowaniu

W obrębie pojedynczego klipu filmowego

Kod w ujęciach odtwarzanych w tym samym czasie

wykonywany jest zgodnie z kolejnością warstw,

rozpoczynając od warstwy górnej

Kolejność ujęć jest sekwencyjna

W obrębie filmu

W przypadku jednoczesnych ujęć kod w klipie filmowym

wykonywany jest po zrealizowaniu kodu w klipie

macierzystym

Najłatwiejszym sposobem sprawdzenia kolejności

wykonywania poszczególnych operacji jest wykorzystanie

funkcji

trace

zmienna;
trace(zmienna);

Tablice

Tablice służą do przechowywania wielu obiektów i wielu

zmiennych. Tablica zbliżona jest strukturą do listy, gdyż

tak samo jako ona posiada ponumerowane wejścia, w

których przechowywane są dane. W języku ActionScript

tablice definiuje się za pomocą poniższej instrukcji:

myArray= new Array (liczbawartosci)

parametr

liczbawartosci

określa ilość wartości jaka będzie

przechowywana w tablicy.

Tablice

Następnie należy przypisać do tablicy wartości lub

obiekty stosując nazwę tablicy z następującym po niej

numerem okienka do którego chcemy uzyskać

dostęp.Poniższa instrukcja stworzy tablicę i w pierwsze

trzy komórki wstawi wartości:

myArray=newArray ();
myArray[0] = 100;
myArray[1] = 256;
myArray[2] = 34;

W przypadku definiowania funkcji w ten sposób nie

trzeba określać jej rozmiaru.

Tablice

Innym sposobem definiowania tablicy jest skorzystanie z

poniższego kodu:

myArray=new Array ();
myArray= [100,256,34];

Uzyskany efekt będzie identyczny jak w przypadku

zastosowania poprzedniej funkcji. Liczby umieszczone w

nawiasie kwadratowym zostaną automatycznie

przypisane do numerów indeksowych tablicy w takiej

samej kolejności jak w poprzednim fragmencie.

Najlepszym sposobem na edytowanie i odczytywanie

komórek umieszczonych w liście jest zastosowanie pętli.

Przechwytywanie klawisza

Flash zawiera kilka predefinowanych obiektów, za pomocą których

uzyskuje się dostęp do obiektów zaawansowanych (np. obiekty

tablicy

Array

) .

Jednym z takich obiektów jest obiekt klawisza

Key

dzięki któremu dysponujemy techniką potrzebną do wykrywania i

wyróżniania wciśniętych przez użytkownika klawiszy

Aby efektywnie wykorzystać obiekt

Key

należy opracować sposób

wykrywania wciśnięcia klawisza.

We Flashu istnieją procedury obsługujące zdarzenia:

press, relase

keyUp , keyDown

Zastosowanie tych wyrazów kluczowych jako parametrów dla

procedury

OnClipEvent

może aktywować zdefiniowany przez nas

kod.

Przechwytywanie klawisza

Obiekt

Key

posiada dwie metody rozpoznawania wciśnięcia

klawisza.

Pierwsza z metod używa się przy pomocy funkcji

Key.getCode.

Drugą metodą jest przechwytywanie kodu ASCII za pomocą

funkcji

Key.getAscii

Obie metody dają podobne efekty ale ich działanie jest różne.

Funkcja

Key.getCode

wydobywa kod który jest przypisany do

wewnętrznej zmiennej po wciśnięciu klawisza

Funkcja

Key.getAscii

pobiera kod klawisza jaki został wciśnięty

i określa dokładnie jaki znak został użyty

Document Outline