1 

„Miłość szczęśliwa. Czy to jest normalne, Czy to poważne, Czy to pożyteczne?” 

-odpowiedz na to pytanie zadane przez Wisławę Szymborską, odwołując się do 

losów wybranych bohaterów i własnych przemyśleń” 

 

 

Miłość  jest  uczuciem  bliskim  każdemu  człowiekowi,  może  właśnie 

dlatego  jest  tak  częstym  motywem  wielu  powieści,  wierszy,  dramatów. 

Towarzyszy  bohaterom  w  dwóch  odsłonach:  miłości  szczęśliwej,  spełnionej, 

odwzajemnionej  i  miłości  nieszczęśliwej,  takiej,  która  nie  powinna  zaistnieć. 

Miłość może istnieć np.: między mężczyzną, a kobietą lub między rodzicem, a 

dziećmi.  Miłość  to  głębokie  przywiązanie,  umiłowanie  kogoś  lub  czegoś, 

fascynacja  inną  osobą  i  zauroczenie.  Motyw  miłosny  znajduję  się  w  prawie 

każdym  utworze  od  legendarnych  i  antycznych  („Iliada”  i  „Odyseja”)  aż  po 

współczesne.  

W  „Dziejach  Tristana  i  Izoldy”  bohaterów  łączy  miłość  bezgraniczna  i 

szczera,  ale  zgubna.  Nie  jest  to  miłość  szczęśliwa,  ze  względu  na  to,  że 

kochankowie nie mogą być razem, nie mogą okazywać sobie uczucia. Tak silną 

miłością połączył ich czarodziejski napój. Izolda była żoną króla, a Tristan był 

jego  siostrzeńcem.  Dla  obojga  była  to  bardzo  trudna  sytuacja:  z  jednej  strony 

wierność królowi i mężowi, z drugiej miłość tak silna, że najbardziej racjonalne 

podejście  do  życia  nie  mogło  przekonać  pary  o  słuszności  ich  rozstania.  Ulgę 

bohaterom  przynosi  śmierć,  po  niej  mogą  na  zawsze  się  połączyć.  Myślę,  że 

taka  miłość  może  tylko  wyniszczyć  człowieka,  na  pewno  nie  jest  pożyteczna, 

ani przyjemna. Nie potrafiłabym się odnaleźć w ich sytuacji. 

Najbardziej  znaną  parą  kochanków  w  literaturze  jest  Romeo  i  Julia. 

Pochodzili  z  dwóch  wrogich  sobie  rodów,  lecz  połączyła  ich  miłość,  dzięki 

której  lub  dla  której  potrafili  przezwyciężyć  wszelkie  przeciwności  losu. 

Zrozpaczona  Julia  gotowa  była  udawać  swą  śmierć,  aby  nie  wyjść  za  innego 

mężczyznę. Romeo niestety uwierzył w jej zgon i popełnił samobójstwo, zanim 

Julia ocknęła się z letargu. Nie chcąc zostać na ziemi bez ukochanego Julia też 

 

2 

się  zabiła.  Tak  zakończyła  się  ich  ziemska  miłość.  Życie  oddali  nie  na  darmo, 

bowiem  w  zamian  otrzymali  zgodę  i  przyjaźń  swoich  rodzin.  Jest  to 

niewątpliwie  najsłynniejsza  opowieść  o  miłości.  Ogromne  uczucie  łączące 

bohaterów jest prawdziwe i silniejsze od wszystkich przeciwności.  

W  trylogii  Tolkiena  „Władca  Pierścieni”,  opowieści  o  walce  dobra  ze 

złem  pojawia  się  wątek  miłosny.  Jest  to  miłości  zakazana  -  miłość  człowieka  i 

elfa,  Aragorna  i  Arweny.  Elf,  istota  nieśmiertelna  związując  się  z  człowiekiem 

musi  wyrzec  się  nieśmiertelności.  Arwena  stawiając  na  pierwszym  miejscu 

miłość godzi się z gorzkim losem rozstania się z ojcem i pewnej śmierci. Ojciec 

Arweny sprzeciwia się temu związkowi, mając na uwadze los swej córki, który 

go przeraża. Aragorn staje przed wielkimi niebezpieczeństwami w trakcie wojny 

o  Pierścień.  Na  szczęście  ich  historia  kończy  się  dobrze  –  ślubem  króla 

Aragorna  i  najpiękniejszej  istoty  w  Śródziemiu  –  Arweny.  Jest  to  przykład 

miłości szczęśliwej. 

Polski  wieszcz  Adam  Mickiewicz  w  swej  balladzie  „Romantyczność” 

pisze  o  niezłomnej  miłości  Jasia  i  Karusi.  Pomimo  tego,  że  Jasio  nie  żyje  od 

dwóch  lat,  ich  miłość  trwa  nadal.  Ponieważ  Karusia  tak  kochała  tego  chłopca, 

po jego śmierci widziała go i czuła jego obecność jako ducha. Ludzie wierzą w 

ich miłość i w to, że: 

<<Jasio być musi przy swej Karusi,  

On ją kochał za żywota!>> 

Literatura  odsłania  nam  różne  wątki  miłosne.  Wydaje  mi  się,  że  miłość 

szczęśliwa  jest  zazwyczaj  wątkiem  pobocznym.  Osładza  gorzkie  losy 

bohaterów.  Miłość  nieszczęśliwa  jest  głównym  wątkiem  opowieści,  na  tle 

którego  rozgrywają  się  inne,  mniej  ważne  wydarzenia.  Na  nasze  uczucia  i 

wyobrażenia przy czytaniu, oraz na nasz stosunek do postaci wpływają uczucia 

bohaterów i ich zachowania.  

Obydwie  postaci  miłości  są  jak  najbardziej  normalne.  Wielokrotnie 

możemy  zetknąć  się  z  problemem  swoim  lub  naszych  przyjaciół  dotyczącym 

 

3 

zarówno miłości szczęśliwej, jak i nieszczęśliwej. Są obecne w naszych życiach. 

Miłością  nieszczęśliwą  może  być  zarówno  miłość  nieodwzajemniona,  jak  i 

miłość zakazana. Motto „Jestem człowiekiem i nic co ludzkie nie jest mi obce” 

odnosi się według mnie do współczucia, wrażliwości, przyjaźni, ale również do 

miłości.  Jest  to  część  naszego  życia  i  naszej  natury.  Uważam,  że  kochanie  nie 

powinno być w żadnym wypadku powodem do wstydu, ani czymś skrywanym. 

Myślę, że każda osoba kiedyś na pewno doświadczy miłości, nawet taka, która 

się zarzeka, że nie wierzy w miłość lub wręcz twierdzi, że nie istnieje. 

Każda  miłość  jest  poważna,  gdyż  rodzi  się  w  naszych  sercach  i  jest 

naszym  uczuciem,  które  do  kogoś  żywimy.  Miłość  zobowiązuje  –  „Kocham 

Cię” nie może być pustymi słowami rzucanymi od niechcenia, jak jakiś slogan. 

Miłość zarówno żywiona przez kogoś do nas jak i nasza do kogoś nie może być 

przedmiotem  kpin.  Musimy  pamiętać,  że  miłość  jest  uczuciem  i  wyśmiewanie 

jej rani te uczucia.  

Szczęśliwa miłość powoduje, że czujemy w sobie dużą ilość pozytywnej 

energii, siłę i optymizm. Ona nas uskrzydla, czyni świat lepszym, piękniejszym. 

Widzimy same dobre rzeczy, chce nam się żyć, pracować, osiągać nowe cele. W 

tych  znaczeniach  jest  jak  najbardziej  pożyteczna.  Gdy  jest  nieszczęśliwa 

czujemy  się  źle,  samotnie.  Jest  nam  smutno  i  odbieramy  cały  świat  jako 

niesprawiedliwy.  Próbujemy  winić  za  niepowodzenie  każdą  istotę  żywą,  która 

nawet nie ma z tym nic wspólnego.  

Miłość jest w życiu powszechnie obecna. Słyszymy o niej w mediach, w 

filmach, jest obecna  w tekstach piosenek i w twórczości literatów. Słyszymy o 

niej  od  rodziców,  rodzeństwa,  znajomych.  Jednak  nie  będziemy  wiedzieć  co 

znaczą słowa „kochać” lub „miłość” jeśli sami miłości nie doświadczymy.