background image

Elektra do egzaminu (teoria) 
 
1 Prawo Kirchoffa 
 

Suma napręŜeń prądów wpływających do węzła jest równa sumie natęŜeń prądów 

wypływających z tego węzła 
 
W postaci wektorowej: 

0

=

s

JdS

 

Oznacza to, ze wektor gęstości prądu stałego J jest bezźródłowy. 
 
2 Prawo Kirchoffa 
 

 

 

Suma napięć źródłowych w dowolnym obwodzie zamkniętym prądu stałego równa 

jest sumie napięć w odbiornikach 
 
W postaci wektorowej: 
- dotyczy bilansu napięć przy wyraŜaniu tych napięć za pośrednictwem natęŜenia pola 
elektrycznego/ 
 
Bilans napięcia na obwodzie 
 

=

Edl

dl

E

0

 

 
Prawo Ohma 
 

I

U

R

=

 

NatęŜenie prądu zmienia się w sposób proporcjonalny do napięcia mierzonego na końcach 
przewodnika o oporze R do natęŜenia płynącego przez ten przewodnik. 
 
Postać wektorowa: 
 

Obecnie róŜniczkowe prawo Ohma w ośrodkach ciągłych wyraŜa się w postaci wektorowej: 

 

gdzie 

J

 – gęstość prądu, 

σ

 – przewodność właściwa, która w ogólnym przypadku jest tensorem, a w ośrodkach 

izotropowych jest stałą, 

σ

 – gęstość siły Lorentza (siła Lorentza działająca na jednostkowy ładunek). 

 

 

 

background image

Rezystancja odcinka przewodu: 
 

S

l

R

ν

=

 

l – długość odcinka przewodu 

ν

-  

S- pole przekroju poprzecznego przewodu 
 
Siła działająca na przewodnik z prądem 
 

IlB

F

=

 

 
 
 
Magnes trwały 
 

 

 

- Alnico 

 

- Ferryt 

Magnes trwały - ciało wykonane z materiału ferromagnetycznego o właściwościach 
magnetycznie twardych, wytwarzający w otaczającej go przestrzeni stałe pole magnetyczne 
(np. namagnesowany kawałek Ŝelaza). Do opisu właściwości magnesu uŜywa się umownie 
pojęcia biegunów magnetycznych, jako punktów, w których skupiają się linie wytwarzanego 
przez magnes pola. 
 
Wielkości charakteryzujące pole magnetyczne 
 
Siła elektormotoryczna 

Iz

=

Θ

    z – ilość zwojów 

Napięcie magnetyczne 

Hl

Rm

Um

=

Φ

=

 

NatęŜenie pola magn. H 
Strumień magnetyczny 

Φ

= BS 

Reduktancja 

S

Rm

µ

1

=

 

Wektor indukcji magnetycznej B 

Współczynnik przenikalności magnetycznej 

H

B

=

µ

 

 Krzywa Magnesowania 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

1 Prawo Kirchoffa dla obwodów magnetycznych 
 
 

Suma algebraiczna strumieni magnetycznych w węźle obwodu magnetycznego jest 

równa zeru 

0

=

ΣΦ

 

 

2 Prawo Kirchoffa dla obwodów magnetycznych  
 
 

Suma algebraiczna napięć magnetycznych w zamkniętym obwodzie magnetycznych 

równa jest sumie algebraicznej wielkośći Iz w tym obwodzie 
 

Iz

Um

Σ

=

Σ

 

 

Prawo Ohma dla obwodów magnetycznych 
 

Φ

=

Rm

Um

 

 
Um – napięcie magnetyczne wzdłuŜ odcina obwodu 
Rm - opór magnetyczny 

Φ

- strumień magnetyczny w odcinku 

 
Linie przesyłowe 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Podział silników prądu stałego 
 
Obcowzbudny 
– silnik prądu stałego z magnesami trwałymi, którego budowę i działanie 
opisano powyŜej lub 

z elektromagnesami, t.j. z osobnym uzwojeniem wzbudzenia w stojanie 

zasilanym z oddzielnego źródła zasilania niŜ obwód twornika – stosowane głównie w 
napędach wymagających regulacji prędkości w szerokim zakresie obrotów; 
 
 
 
 
 
 
 
 

230V 

230V 

230V 

400V TRÓJKĄT 

230V GWIAZDA 

  +

  U

r   

 -

 

+  Um  - 

background image

Silniki samowzbudne: 
 
 

silnik bocznikowy  – o uzwojeniu wzbudzenia w stojanie przyłączonym równolegle z 

uzwojeniem twornika. Charakteryzuje się małą podatnością na zmianę prędkości obrotowej 
na skutek zmiany obciąŜenia. Stosowany głównie w napędach obrabiarek, pomp, dmuchaw, 
kompresorów; 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
silnik
 szeregowy – o uzwojeniu wzbudzenia w stojanie połączonym szeregowo z uzwojeniem 
twornika. Charakteryzuje się duŜą zaleŜnością prędkości obrotowej od obciąŜenia. 
Zmniejszanie obciąŜenie powoduje wzrost prędkości obrotowej (teoretycznie do 
nieskończenie wielkiej) i grozi tzw. rozbieganiem, a w konsekwencji zniszczeniem silnika. 
Jest to jego powaŜna wada. Dlatego tego typu silników nie wolno włączać bez obciąŜenia. 
Stosowane są głównie w trakcji elektrycznej (napędy lokomotyw, tramwajów, trolejbusów) i 
pojazdach mechanicznych (wózki akumulatorowe, rozruszniki samochodów), w napędach 
dźwigów, wentylatorów itp. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
silnik szeregowo-bocznikowy – o uzwojeniu wzbudzenia w stojanie połączonym z 
uzwojeniem twornika w sposób mieszany (część szeregowo, a część równolegle). 
Charakteryzuje się brakiem głównej wady silnika szeregowego – moŜliwości jego 
rozbiegania przy braku obciąŜenia, a takŜe ma jego zalety – duŜy moment obrotowy w 
szerokim zakresie obrotów i zaleŜność prędkości obrotowej od obciąŜenia. Stosowany jest 
zazwyczaj jako silniki duŜych mocy, tam gdzie występuje cięŜki rozruch: do napędu 
walcarek, pras, dźwigów oraz w napędach okrętowych mechanizmów pokładowych. 
 
 
 
 
 
 
 

  +

   

 
 

 -

 

Iw 

  +

   

 
 

 -

 

  +

   

 
 

 -

 

  +

   

 
 

 -

 

Iw 

background image

Budowa silnika prądu stałego: 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Silnik elektryczny prądu stałego zbudowany jest z dwóch magnesów zwróconych do siebie 
biegunami róŜnoimiennymi, tak aby pomiędzy nimi znajdowało się pole magnetyczne. 
Pomiędzy magnesami znajduje się przewodnik w kształcie ramki podłączony do źródła prądu 
poprzez komutator i ślizgające się po nim szczotki. Przewodnik zawieszony jest na osi, aby 
mógł się swobodnie obracać. 

Na ramkę, w której płynie prąd elektryczny, działa para sił elektrodynamicznych z powodu 
obecności pola magnetycznego. Siły te powodują powstanie momentu obrotowego. Ramka 
wychyla się z połoŜenia poziomego (jak na rys. 1), obracając się wokół osi. W wyniku swojej 
bezwładności mija połoŜenie pionowe (w którym moment obrotowy jest równy zero a 
szczotki nie zasilają ramki). Po przejściu połoŜenia pionowego ramki, szczotki znów dotykają 
styków na komutatorze, ale odwrotnie, prąd płynie w przeciwnym kierunku, dzięki czemu 
ramka w dalszym ciągu jest obracana w tym samym kierunku. 

Silniki prądu przemiennego: 
 
Asynchroniczne:
 (wirnik obraca się z poślizgiem w stosunku do pola) dzielimy je na Zwarte 
(klatkowe, dwu klatkowe, głębokoŜłobkowe) i pierścieniowe. 
 
Synchroniczne: (silnik obraca się synchronicznie wraz z polem) Dzielimy je na Redukcujne, 
jawno biegunowe, cylindryczne 
 
Wykres prądów 
 
 
 
 
 
 
 

1.

 

stojan z magnesem 
trwałym; 

2.

 

wirnik z uzwojeniem 
twornika – prostokątna 
ramka z drutu; 

3.

 

szczotki – doprowadzające 
prąd do uzwojenia 
twornika; 

4.

 

komutator – pierścień ze 
stykami – wyprowadzenia z 
ramki (uzwojenia 
twornika); 

5.

 

wyjścia do zasilania. 

 

background image

Rezonans napięciowy/prądowy 
 
Rezonans
 – szybki wzrost amplitudy drgań układu. Gdy częstotliwość drgań wymuszających 
jest zbliŜona do częstotliwości drgań własnych układu. 
 
Rezonans napięciowy -  w połączeniu szeregowym L i C, dla pewnej częstotliwości gdy 
napięcie w cewce zrówna się z napięciem w kondensatorze to napięcia te zniosą się zupełnie. 
Dla tej częstotliwości zachodzi właśnie rezonans napięć. Obwód ten ma wtedy dla tej 
częstotliwości zerową oporność. 
 
Rezonans prądowy -   na połączeniach równoległych LC Dla pewnej częstotliwości gdy prąd 
L zrówna się z prądem C to prądy zniosą się. Zachodzi rezonans prądów a obwód staje się 
„przerwanym obwodem” czyli ma duŜą oporność. 
 
Częstotliwość rezonansowa 
 

 

 

 

f - częstotliwość obwodu w Hercach 

 

L - indukcyjność cewki w henrach 

 

C - pojemność kondensatora w faradach 

 

ω

 - częstość kołowa w radianach/sekundę. 

Dielektrykizolator elektryczny – materiał, w którym występuje niska koncentracja 
ładunków swobodnych w wyniku czego bardzo słabo przewodzony jest prąd elektryczny. 
Oporność właściwa dielektryków jest większa od 10

6

 Ωm (dla dobrych przewodników, np. 

metali, wynosi 10

−8

–10

−6

 Ωm). 

 
Podział maszyn elektrycznych 
 

- Prądu stałego 

 

- Prądu zmiennego 

 

 

- synchroniczne 

 

 

- asynchroniczne 

 

 

 

-komutatorowe 

 

 

 

-indukcyjne 

 

-Transformatory