1 

 

1 

 

SYLABUS MODUŁU OGÓLNEGO 

Informacje ogólne 

W  trakcie  realizacji  przedmiotu  ma  być  przekazana  podstawowa  wiedza  filozoficzna  w  ujęciu 
problemowym  i  historycznym.  Uczestnicy  zapoznają  się  z  głównymi  problemami  ontologii, 
epistemologii,  etyki  (w  tym  zawodowej),  logiki.  W  ramach  przedmiotu  będą  poruszane  zagadnienia 
związków filozofii i psychologii. 

 

Nazwa modułu: Moduł ogólny 

Liczba godzin: 45 (studia stacjonarne), 30 (studia niestacjonarne)       

Liczba punktów ECTS: 6 

Moduł obowiązkowy dla:  

 

rok studiów i semestr: pierwszy, pierwszy   

  tryb studiowania: ST, NST 

Dostępny dla: wszystkich chętnych.    

Wymagania wstępne: nie ma  

 

Elementy składowe modułu: 

A. Filozofia, forma zajęć: wykład, liczba godzin: 30 (studia stacjonarne), 15 (studia niestacjonarne) 

B.   Logika, forma zajęć: ćwiczenia, liczba godzin: 15 (studia stacjonarne), 15 (studia niestacjonarne) 

 

Koordynator  modułu:  dr  hab.  prof.  SWPS  Piotr  Szałek  (

szalek@toya.nt.pl

,  609 355 732),  dyżur 

wtorek godz. 14-15, komunikator internetowy Skype.  

 

Osoby prowadzące elementy składowe modułu: 

A.  Filozofia: dr hab. prof. SWPS Piotr Szałek (

szalek@toya.net.pl

, 609 355 732) 

B.  Logika: mgr Anna Krawczyk (

aniakrawczyk@o2.pl

) 

 

 

 

 

 

2 

 

2 

 

Zaliczenie modułu: ogółem 100 punktów przy minimum 60  punktów, aby zaliczyć moduł. 

 

Punktacja elementów składowych modułu: 

1)   Wykład: liczba punktów: 50, minimum: 30   

2)   Ćwiczenia: liczba punktów: 50, minimum: 30. 

 

 

Oceny (wykład + ćwiczenia): 

Bardzo dobra  

(5.0)    -  od   100.   punktów do 92   punktów 

Dobra plus   

(4.5) 

-  od  91   punktów do 84   punktów 

Dobra 

 

(4.0) 

-  od  83   punktów do 76   punktów 

Dostateczna plus   (3.5) 

-  od  75   punktów do  68  punktów 

Dostateczna  

(3.0) 

-  od  67   punktów do 60   punktów 

Niedostateczna  

(2.0)    -  poniżej 60   punktów 

 

 

Terminy zaliczenia modułu: 

Właściwy   

-  koniec zajęć dydaktycznych w semestrze 

Poprawkowy   

-  koniec sesji zaliczeniowej  

 

Efekty  kształcenia  założone  w  module  z  odniesieniem  do  efektów  kierunku  i  efektów 
ogólnouczelnianych: 

Zakres efektu 

Efekty kształcenia dla modułu 
(„autorskie”) 

Odniesienie  do 
efektów 
kształcenia 
kierunkowych 

Sposób 

weryfikacji 

efektów kształcenia 

Wiedza 

Student  ma  wiedzę  z  zakresu 
historii  filozofii  oraz  filozofii 
współczesnej  oraz  definiuje 
zasadnicze  pojęcia  używane  w 
głównych dyscyplinach filozofii 
w  tym  główne  koncepcje 
filozoficzne 

dotyczące 

społeczeństwa,  państwa,  natury 
ludzkiej 

i 

relacji 

miedzy 

społeczeństwem a jednostką 

K_W03 

Pisemne 

kolokwia 

cząstkowe 

Wypowiedzi ustne 

Końcowy  test  wiedzy  w 
postaci 

egzaminu 

jednokrotnego wyboru. 

Student 

zna 

zasadnicze 

stanowiska  w  teorii  poznania, 

K_W02 

Pisemne 

kolokwia 

cząstkowe 

3 

 

3 

 

spory  dotyczące  sposobów  i 
granic  poznania  i  wymienia 
pojęcia  i  doktryny  odnoszące 
się  do  filozoficznych  podstaw 
psychologii,  w  tym  relacji 
między 

zjawiskami 

psychicznymi a fizycznymi. 

K_W03 

Wypowiedzi ustne 

Końcowy  test  wiedzy  w 
postaci 

egzaminu 

testowego  jednokrotnego 
wyboru 

Umiejętności  

Student 

potrafi 

swobodnie 

posługiwać 

się 

pojęciami 

filozoficznymi  i  identyfikować 
problemy 

filozoficzne 

w 

tekstach 

i 

teoriach 

psychologicznych. 

K_U04 

Zadania pisemne 

Wypowiedzi ustne 

 

Student analizuje  i  wyprowadza 
wnioski  z  dyskusji  dotyczących 
zagadnień 

społecznych 

w 

kategoriach 

używanych 

w 

głównych 

koncepcjach 

społeczeństwa i państwa. 

K_U04 

K_U06 

K_U09 

Zadania pisemne 

Wypowiedzi ustne 

Dyskusje 

 

 

Student  potrafi  odnieść  dane 
psychologiczne 

do 

filozoficznych 

koncepcji 

jednostki i natury ludzkiej. 

K_U04 

K_U06 

 

Wypowiedzi ustne 

Dyskusje 

Kompetencje 
społeczne 

Student  potrafi  wyrażać  swoje 
myśli,  poglądy  i  przekonania 
przy  użyciu  adekwatnych  pojęć 
filozoficznych.   

K_K01 

Zadania pisemne 

Wypowiedzi ustne 

Dyskusje 

Student 

jest 

zdolny 

do 

krytycznego 

analizowania 

i 

interpretacji  zarówno  własnych 
poglądów  i  działań,  jak  też 
bieżących  dyskusji  dotyczących 
polityki 

i 

zagadnień 

społecznych  w  oparciu  o 
szerokie  spektrum  koncepcji 
filozoficznych. 

K_K01 

Wypowiedzi ustne 

Dyskusje 

 

 

 

 

 

4 

 

4 

 

 

Informacje o poszczególnych elementach modułu 

 

ELEMENT MODUŁU A:   FILOZOFIA   

Opis  zajęć.    W  trakcie  zajęć  podjęta  zostanie  problematyka  podstawowych  pojęć  filozoficznych  w 
ujęciu  problemowym  i  historycznym.  Ich  związków  z  kulturą  (nauka,  sztuka,  religia)  i  wpływu  na 
kształtowanie się światopoglądu.  

Cel  zajęć.    Celem  zajęć  jest  opanowanie  przez  słuchaczy/słuchaczki  podstawowych  pojęć  filozofii 
europejskiej.  Poznanie  historii  tych  pojęć  i  nabycie  umiejętności  stosowania  ich  w  praktyce  (patrz: 
efekty kształcenia).  

 

Warunki zaliczenia: 

Wymagania co do zaliczenia wykładu: 

Sprawdzian końcowy (test jednokrotnego wyboru z czterech pytań) uwzględniający zagadnienia z  
wykładu. Wypowiedzi i dyskusje na zajęciach. 
 
Ustny egzamin poprawkowy. 
 
W  przypadku  studentów  studiów  stacjonarnych  za  każdą  nieusprawiedliwioną  nieobecność  na 
zajęciach zostanie odjęty 1 pkt. z wyniku z testu. 

Ogólna liczba punktów do uzyskania : 50  – zalicza minimum 30.  

 

 
Element składowy 
modułu 

Forma zaliczania 

Sposób 
oceniania 
(punktacja) 

        

 

 

 

Filozofia 

Pisemny sprawdzian wiedzy na koniec 

semestru 

0 – 50 pkt 

Pisemny sprawdzian wiedzy w trakcie 

semestru 

 

Praca pisemna indywidualna 

 

Praca pisemna zespołowa 

 

Wystąpienie ustne 

(prezentacja) na zajęciach 

 

Praca w e-learningu (wykonanie zadania) 

 

Wykonanie zadań na platformie WU 

 

Aktywność  w dyskusji na zajęciach 

 

Obecność na zajęciach 

 

5 

 

5 

 

inna:  

 

Inna: 

 

 

 

PROGRAM I LITERATURA:  

STUDIA STACJONARNE: 

Program i literatura: 

1.  Określenie przedmiotu filozofii. Geneza filozofii, miejsce i czas powstania. Pierwsze pytania 

filozoficzne.  Rozwój  filozofii  (G.  Hegel,  W.  Dilthey).  Zakresowe  rozumienie  przedmiotu 
filozofii (stanowisko tradycyjne, transcendetalne  i scjentystyczne). Stanowiska funkcjonalne 
(F. Nietzsche, Z. Freud, egzystencjalizm, marksizm). 

2.  Określenie  przedmiotu  filozofii.    filozofia  a  nauka.  Filozofia  a  nauka:  obszary  wspólne, 

różnice. Oddzielanie się nauk szczegółowych od filozofii. Znaczenie analizy pojęciowej dla 
procesu  formułowania  hipotez  naukowych,  stanowiska:  realizm  i  nominalizm  (wersja 
ontologiczna i   metodologiczna) założenie o tożsamości pojęcia i bytu.   

3.  Określenie  przedmiotu  filozofii.  Określenie  przedmiotu  przez  wskazanie  problematyki 

filozofii.  Ontologia  jako  nauka  o  bycie.  Ontologia  a  metafizyka.  Współczesne  próby 
rozwiązania problemu dualizmu. Podstawowe problemy epistemologii. 

4.  Filozofia  praktyczna-etyka.  Etyka    a  kodeks  :  świat  jako  przedmiot  zgody,    nihilizm 

młodzieńczy,  egzystencjalizm  i  konserwatyzm  starców  jako  postawy  etyczne. 
Charakterystyka  kodeksu  etycznego.  Nieuchronność  konfliktowego  charakteru  wyborów 
etycznych. Etyka w procesie wychowania.  

5.  Filozofia  praktyczna-etyka.  Zagadnienia  etyki  w  nauce.  Zawody  zaufania  publicznego. 

Kodeksy pracy. Stosunek kodeksu pracy do etyki ogólnej. Problemy kodeksu pracy lekarza i 
psychologa.   

6.  Filozofia  a  zastosowania  w  psychologii:  źródła  filozoficzne  podstawowych  rodzajów 

psychoterapii 

(psychoanalityczna, 

humanistyczna, 

poznawczo 

– 

behawioralna),  

postmodernizm a zagadnienia diagnozy 

7.  Platon.  Eleacka  a  Heraklitejska  koncepcja  bytu.  Idealizm  obiektywny:  natura  pojęć,  idee,  

dusza, przyroda poznanie, etyka, państwo, nauka o państwie, estetyka.  

8.  Umiarkowany  realizm  pojęciowy  Arystotelesa.    Teoria  nazw.  Filozofia  teoretyczna:  fizyka, 

matematyka,  metafizyka  (materia,  forma,  przyczyna  cel,  potencja,  akt,  energia),  teoria 
przyrody, kosmologia, nauka o duszy. Filozofia praktyczna: etyka   (doktryna umiarkowania) 
polityka. Arystoteles a Platon. 

9.  Św. Augustyn. Kosmocentryczny i antropocentryczny okres filozofii greckiej. Neoplatonizm 

(Julian  Apostata).  Nowe  zadania  przed  filozofią  chrześcijańską.  Św.  Augustyn.  Teoria 
poznania.  Poznanie  idei  i  oświecenie  przez  Boga.  Teocentryczna  metafizyka. 
Nadprzyrodzone czynniki w świecie przyrodzonym. Teodycea. Nauka o łasce. 

10. Kartezjusz.  Metafizyka. Cel: reforma nauki. Wątpienie  metodyczne. Dualizm  duszy  i  ciała. 

Teoria  poznania.  Psychologia:  zmysły,  idee  wrodzone  –  natywizm,  prawda  i  fałsz  rozum  i 
wola, afekty. Etyka. Tradycja pokartezjańska. Różne sensy słowa pojęcia „racjonalizm”. 

11. Immanuel Kant. Przewrót Kopernikański. Podział sądów, sądy syntetyczne  a priori. Metoda 

transcendentalna,  zmysłowość  i  rozum.  Rozsądek.  Przestrzeń  i  czas,  jako  formy 
zmysłowości. Kategorie. Krytyka metafizyki. Etyka: imperatyw kategoryczny.  

12. Karol Marks. Hegel prawica i lewica heglowska. Dialektyka Marksa. Realizm umiarkowany i 

radykalny.  Człowiek  jako  byt    społeczny.    Ekonomiczna  struktura  społeczeństwa.  Siły 
wytwórcze:  ludzie,  narzędzia  pracy,  stosunki  produkcji.  Pojęcie  formacji  społeczno  – 
ekonomicznej.  Kapitalizm  i  alienacja  pracy.  Rewolucja  jako  filozofia.  Kontrowersje  wokół 

6 

 

6 

 

Marksa. 

13. Zygmunt  Freud.  Psychologia  i  metapsychologia.  Pojęcie  nieświadomości.  Psychoanaliza, 

psychoterapia analityczna – dynamiczna. Przeniesienie i  przeciwprzeniesienie. Interpretacja i 
wgląd.  Metapsychologia  –  filozofia  człowieka.  Pierwsza  topika.  Druga  topika.  Koncepcja 
lęku. Agresja. 

14. Etnologiczna interpretacja psychoanalizy Gezy Róheima. Kultura i uraz. Fiksacje rozwojowe 

jako  wzory  kultury.  Formy  represji  kulturowej.  Pierwotna  religia  matek.  Kultura  a 
psychohigiena 

15. Zarys  egzystencjalizmu  Karla  Jaspersa.    Egzystencja.  Psychoterapia  jako  komunikacja 

rozjaśniająca  według  Jaspersa.    Rożne  formy  komunikacji:  pragmatyczna,  logiczna  i 
duchowa. Komunikacja  egzystencjalna. Pojawianie się egzystencji  – pojawianie się Innego. 
Podmiot transcendujący –człowiek  wobec historii. 

Literatura: 

-Descartes, R., (1970), Rozprawa o metodzie. Warszawa, PWN. 

-Kapusta, A., (2010), Szaleństwo i metoda. Lublin, Wydawnictwo UMCS, s. 111-157.  

-Kołakowski, L., (1967),  Kultura i fetysze. Warszawa, s. 9-43, 147-189, PWN 

-Legowicz, J., (1968), Filozofia starożytna Grecji i Rzymu. Warszawa, PWN.  

- Jaspers, K. (1990)  Filozofia egzystencji . Warszawa: PIW, s. 398-420 

-Strelau J.,  Doliński  D., (2010), Psychologia akademicka, t. I, Gdańsk,  s.29-73. 

-Tatarkiewicz, W., (1958), Historia filozofii. Warszawa, PWN. 

-Wieczorkowska,  G.,  Wierzbiński,  J.  Michałowicz,  B.,  (2013)  Odmitologizowanie  przyjmowanych 
bezrefleksyjnie założeń edukacyjnych. „Nauka”, 2, s. 19-37.   

 

STUDIA NIESTACJONARNE: 

1.  Określenie przedmiotu filozofii. Geneza filozofii, miejsce i czas powstania. Pierwsze pytania 

filozoficzne.  Rozwój  filozofii  (G.  Hegel,  W.  Dilthey).  Zakresowe  rozumienie  przedmiotu 
filozofii (stanowisko tradycyjne, transcendetalne  i scjentystyczne). Stanowiska funkcjonalne 
(F.  Nietzsche,  Z.  Freud,  egzystencjalizm,  marksizm).  Filozofia  a  nauka.  Określenie 
przedmiotu  przez  wskazanie  problematyki  filozofii.  Ontologia  jako  nauka  o  bycie. 
Podstawowe  problemy  epistemologii.  Filozofia  praktyczna-etyka.  Etyka    a  kodeks. 
Zagadnienia kodeksu zawodowego. 

2.  Filozofia  a  zastosowania  w  psychologii:  źródła  filozoficzne  podstawowych  rodzajów 

psychoterapii  (psychoanalityczna,  fenomenologiczna,  poznawczo 

–  behawioralna),  

postmodernizm a zagadnienia diagnozy 

3.  Platon.  Eleacka  a  Heraklitejska  koncepcja  bytu.  Idealizm  obiektywny:  natura  pojęć,  idee,  

dusza, przyroda poznanie, etyka, państwo, nauka o państwie, estetyka.  

4.  Umiarkowany  realizm  pojęciowy  Arystotelesa.    Teoria  nazw.  Filozofia  teoretyczna:  fizyka, 

matematyka,  metafizyka  (materia,  forma,  przyczyna  cel,  potencja,  akt,  energia),  teoria 
przyrody, kosmologia, nauka o duszy. Filozofia praktyczna: etyka   (doktryna umiarkowania) 
polityka.  Linia Platońska rozwoju filozofii: Św. Augustyn  

5.  Kartezjusz.  Metafizyka. Cel: reforma nauki. Wątpienie  metodyczne. Dualizm  duszy  i  ciała. 

Teoria  poznania.  Psychologia:  zmysły,  idee  wrodzone  –  natywizm,  prawda  i  fałsz  rozum. 
Różne sensy pojęcia „racjonalizm”. 

6.  .Immanuel Kant. Przewrót Kopernikański. Podział sądów, sądy syntetyczne a priori. Metoda 

7 

 

7 

 

transcendentalna,  zmysłowość  i  rozum.  Rozsądek.  Przestrzeń  i  czas,  jako  formy 
zmysłowości.  Etyka: imperatyw kategoryczny.  

7.  Karol  Marks.  Hegel  prawica  i  lewica  heglowska.  Dialektyka  Marksa.  Człowiek  jako  byt  

społeczny.  Ekonomiczna struktura społeczeństwa. Siły wytwórcze: ludzie, narzędzia pracy, 
stosunki  produkcji.  Kapitalizm  i  alienacja  pracy.  Rewolucja  jako  filozofia.  Kontrowersje 
wokół Marksa. 
Zygmunt  Freud.  Psychologia  i  metapsychologia.  Pojęcie  nieświadomości.  .  Przeniesienie  i  
przeciwprzeniesienie.  Interpretacja  i  wgląd.  Metapsychologia  –  filozofia  człowieka. 
Etnologiczna interpretacja psychoanalizy Gezy Róheima: formy represji kulturowej. 

8.  Zarys egzystencjalizmu Karla Jaspersa.  Egzystencja. Psychoterapia jako komunikacja 

rozjaśniająca.  Rożne formy komunikacji: pragmatyczna, logiczna i duchowa. Komunikacja 
egzystencjalna. Pojawianie się egzystencji – pojawianie się Innego. Podmiot transcendujący 
–człowiek  wobec historii. 

Literatura: 

-Brzeziński,  J.,  Chyrowicz  B.,  Poznaniak,  W.,  Toeplitz-Wiśniewska,  M.,  (2008),  Etyka  zawodowa 
psychologów. Warszawa.  

-Descartes, R. (1970), Rozprawa o metodzie. Warszawa. 

-Kapusta, A. (2010), Szaleństwo i metoda. Lublin, s. 111-157.  

-Kołakowski, L. (1967),  Kultura i fetysze. Warszawa, s. 9-43, 147-189. 

-Legowicz, J. (1968), Filozofia starożytna Grecji i Rzymu. Warszawa: PWN.  

- Rudziński, R. (1978) Jaspers. Warszawa: Wiedza Powszechna 

-Strelau, J.,  Doliński  D. (2010), Psychologia akademicka, t. I, Gdańsk: GWP, s.29-73. 

-Szałek,  P.  (1999)  Lewica  freudowska.  Od  psychoanalizy  do  irracjonalizmu.  Łódź:  Wydawnictwo 
UŁ, s. 182-203. 

- Jaspers, K. (1990)  Filozofia egzystencji . Warszawa: PIW, s. 398-420 

-Tatarkiewicz, W., (1958), Historia filozofii. Warszawa: PWN. 

 

 

ELEMENT MODUŁU B:    LOGIKA (ćwiczenia) 

Ogólna liczba punktów do uzyskania : 50  – zalicza minimum 30 

WARUNKI ZALICZENIA: 

  obecnośd na zajęciach (dopuszczalna jedna nieobecnośd – jeden dzień zajęciowy) 

  sprawdzian końcowy  

  pisemna praca indywidualna 

  aktywnośd na zajęciach 

 

8 

 

8 

 

 
a) studia niestacjonarne  
 

 
Element składowy 
modułu 

Forma zaliczania 

Sposób 
oceniania 
(punktacja) 

        

 

 

 

Logika 

Pisemny sprawdzian wiedzy na koniec 

semestru 

35 pkt 

Pisemny sprawdzian wiedzy w trakcie 

semestru 

 

Praca pisemna indywidualna 

10 pkt 

Praca pisemna zespołowa 

 

Wystąpienie ustne 

(prezentacja) na zajęciach 

 

Praca w e-learningu (wykonanie zadania) 

 

Wykonanie zadań na platformie WU 

 

Aktywność  w dyskusji na zajęciach 

5 pkt 

Obecność na zajęciach 

 

inna:  

 

Inna: 

 

 

 

Program i literatura: 

1.  Zagadnienia wstępne. Logika jako nauka. Język jako system znaków. Kategorie syntaktyczne 

wyrażeń językowych. Klasyczny rachunek zdań – wprowadzenie. Schematy zdań języka 

naturalnego. Charakterystyka spójników logicznych.  

  Piotrowski R. (2005), Logika elementarna, Warszawa, s. 17-26 

2.  Sprawdzanie formuł logiki zdań metodą zerojedynkową. Tautologie i kontrtautologie. 

Ważniejsze prawa rachunku zdań. Skrócona metoda zerojedynkowa – wprowadzenie. 

  Pasenkiewicz K. (1986), Logika ogólna, Warszawa, s. 34-39 

3.  Skrócona metoda zerojedynkowa cd. Tautologie i kontrtautologie a prawda logiczna i fałsz 

logiczny. Wynikanie logiczne i wnioskowanie (sprawdzanie poprawności wnioskowań). 

  Grzegorczyk A. (1961), Logika popularna, Warszawa, s. 5-13 

9 

 

9 

 

4.  Podstawy teorii mnogości (definicja zbioru; relacje zachodzące między zbiorami; 

podstawowe działania na zbiorach) i jej zastosowanie w filozofii. Nazwy (podstawowe 

pojęcia; klasyfikacje nazw; stosunki zachodzące między zakresami nazw; podział logiczny) 

i definicje (rodzaje definicji; warunki poprawności definicji). 

  Szewczyk W. (1993), Kim jest człowiek, Tarnów, s. 27-35 

5.  Sztuka dyskutowania. Pytania i odpowiedzi jako elementy dyskusji. Argumenty 

i argumentacja. Typowe błędy w argumentacji. Nieuczciwe chwyty erystyczne. 

  Tokarz M. (2006), Argumentacja. Perswazja. Manipulacja, Gdańsk, s. 165-179 

 

b) studia stacjonarne 

 
Element składowy 
modułu 

Forma zaliczania 

Sposób 
oceniania 
(punktacja) 

        

 

 

 

Logika 

Pisemny sprawdzian wiedzy na koniec 

semestru 

35 pkt 

Pisemny sprawdzian wiedzy w trakcie 

semestru 

 

Praca pisemna indywidualna 

8 pkt 

Praca pisemna zespołowa 

 

Wystąpienie ustne 

(prezentacja) na zajęciach 

 

Praca w e-learningu (wykonanie zadania) 

 

Wykonanie zadań na platformie WU 

 

Aktywność  w dyskusji na zajęciach 

7 pkt 

Obecność na zajęciach 

 

inna:  

 

Inna: 

 

 

 

Program i literatura: 

1.  Zagadnienia wstępne. Logika jako nauka. Język jako system znaków. Kategorie syntaktyczne 

wyrażeń językowych.  

  Piotrowski R. (2005), Logika elementarna, Warszawa, s. 17-26 

2.  Klasyczny rachunek zdań – wprowadzenie. Schematy zdań języka naturalnego. 

Charakterystyka spójników logicznych.  

10 

 

10 

 

  Ziembiński Z. (2007),  Logika praktyczna, Warszawa, s. 77-93 

3.  Sprawdzanie formuł logiki zdań metodą zerojedynkową. Tautologie i kontrtautologie. 

Ważniejsze prawa rachunku zdań. Skrócona metoda zerojedynkowa – wprowadzenie. 

  Pasenkiewicz K. (1986), Logika ogólna, Warszawa, s. 34-39 

4.  Skrócona metoda zerojedynkowa cd. Tautologie i kontrtautologie a prawda logiczna i fałsz 

logiczny. 

  Grzegorczyk A. (1961), Logika popularna, Warszawa, s. 14-27 

5.  Wynikanie logiczne i wnioskowanie (sprawdzanie poprawności wnioskowań). Podstawy 

teorii mnogości (definicja zbioru; relacje zachodzące między zbiorami; podstawowe działania 

na zbiorach) i jej zastosowanie w filozofii. 

  Wajszczyk J. (2004), Wstęp do logiki, Olsztyn, s. 104-113 

6.  Nazwy (podstawowe pojęcia; klasyfikacje nazw; stosunki zachodzące między zakresami 

nazw; podział logiczny) i definicje (rodzaje definicji; warunki poprawności definicji). 

  Szewczyk W. (1993), Kim jest człowiek, Tarnów, s. 27-35 

7.  Sztuka dyskutowania. Pytania i odpowiedzi jako elementy dyskusji. Argumenty 

i argumentacja. Typowe błędy w argumentacji. Nieuczciwe chwyty erystyczne. 

  Tokarz M. (2006), Argumentacja. Perswazja. Manipulacja, Gdańsk, s. 165-179 

8.  Zaliczenie ćwiczeń (pisemny sprawdzian).