Mech.pojazd.samoch_723[04].Z1.01

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie

2. Wymagania wstępne

3. Cele kształcenia

4. Przykładowe scenariusze zajęć

5. Ćwiczenia

5.1. Rodzaje pojazdów samochodowych

5.1.1. Ćwiczenia

5.2. Układy konstrukcyjne przyczep i naczep

5.2.1. Ćwiczenia

5.3. Układy konstrukcyjne motocykli

5.3.1. Ćwiczenia

6. Ewaluacja osiągnięć ucznia

7. Literatura

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

1. WPROWADZENIE

Przekazuję Państwu Poradnik dla nauczyciela, który będzie pomocny w prowadzeniu

zajęć dydaktycznych w szkole kształcącej w zawodzie mechanik pojazdów samochodowych
723[04].

W poradniku zamieszczono:

−

wymagania wstępne,

−

wykaz umiejętności, jakie uczeń opanuje podczas zajęć,

−

przykładowe scenariusze zajęć,

−

propozycje ćwiczeń, które mają na celu ukształtowanie u uczniów umiejętności
praktycznych,

−

ewaluację osiągnięć ucznia,

−

wykaz literatury.

Wskazane jest, aby zajęcia dydaktyczne były prowadzone róŜnymi metodami ze szczególnym
uwzględnieniem:

−

pokazu z objaśnieniem,

−

tekstu przewodniego,

−

metody projektów,

−

wiczeń praktycznych.

Formy organizacyjne pracy uczniów mogą być zróŜnicowane, począwszy od

samodzielnej pracy uczniów do pracy zespołowej.

W celu przeprowadzenia sprawdzianu wiadomości i umiejętności ucznia, nauczyciel

moŜe posłuŜyć się zamieszczonym w rozdziale 6 zestawem zadań testowych, zawierającym
róŜnego rodzaju zadania.

W tym rozdziale podano równieŜ:

−

plan testu w formie tabelarycznej,

−

punktacje zadań,

−

propozycje norm wymagań,

−

instrukcję dla nauczyciela,

−

instrukcję dla ucznia,

−

kartę odpowiedzi,

−

zestaw zadań testowych.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Schemat układu jednostek modułowych

723[04].Z1

Konstrukcja, montaŜ i demontaŜ układów

pojazdów samochodowych

723[04].Z1.01

Charakteryzowanie budowy pojazdów

samochodowych

723[04].Z1.02

Wykonywanie montaŜu i demontaŜu silnika

dwusuwowego

723[04].Z1.03

Wykonywanie montaŜu i demontaŜu silnika

czterosuwowego

723[04].Z1.04

Wykonywanie montaŜu i demontaŜu

układów zasilania silników z zapłonem

iskrowym

723[04].Z1.05

Wykonywanie montaŜu i demontaŜu

układów zasilania silników z zapłonem

samoczynnym

723[04].Z1.06

Wykonywanie montaŜu i demontaŜu kół

samochodowych i naprawy ogumienia

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

2. WYMAGANIA WSTĘPNE

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć:

−

charakteryzować podstawowe procesy starzenia się i zuŜycia materiałów oraz części
maszyn,

−

rozpoznawać zjawiska korozyjne,

−

posługiwać się dokumentacją techniczną, Dokumentacją Techniczno-Ruchową, normami
i katalogami,

−

stosować zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpoŜarowej i ochrony
ś

rodowiska,

−

obsługiwać przeglądarki Internetowe,

−

wyszukiwać informacje w Internecie,

−

selekcjonować, porządkować i analizować informacje, zorganizować stanowisko pracy
zgodnie z wymogami ergonomii.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

3. CELE KSZTAŁCENIA

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej uczeń powinien umieć:

−

rozróŜnić zasadnicze zespoły samochodu,

−

sklasyfikować pojazdy samochodowe,

−

rozróŜnić pojazdy samochodowe ze względu na ich przeznaczenie i rozwiązania
konstrukcyjne,

−

scharakteryzować układ konstrukcyjny samochodu w zaleŜności od rodzaju nadwozia
oraz usytuowania silnika i osi napędowej,

−

rozróŜnić przyczepy i naczepy samochodowe,

−

opisać mechanizmy sprzęgania przyczep i naczep z pojazdami,

−

scharakteryzować układy hamulcowe przyczep i naczep,

−

scharakteryzować układy konstrukcyjne motocykli,

−

zdemontować i zmontować podzespoły motocykla,

−

rozróŜnić rodzaje silników stosowanych w motocyklach,

−

wyszukać z katalogów dane charakterystyki techniczno-eksploatacyjnej pojazdu,

−

skorzystać z dokumentacji technicznej,

−

zastosować przepisy bhp podczas montaŜu i demontaŜu podzespołów motocykla.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

4. PRZYKŁADOWE SCENARIUSZE ZAJĘĆ

Scenariusz zajęć 1

Osoba prowadząca

……………………………………………….

Modułowy program nauczania:

Mechanik pojazdów samochodowych 723[04]

Moduł:

Konstrukcja montaŜ i demontaŜ układów pojazdów
samochodowych 723[04].Z1

Jednostka modułowa:

Charakteryzowanie budowy pojazdów samochodowych
723[04].Z1.01

Temat: Bezprzyrządowa diagnostyka motocykla.

Cel ogólny: Określanie stanu technicznego motocykla.

Po zakończeniu zajęć uczeń powinien umieć:

−

określić rozwiązania techniczne motocykli,

−

rozpoznać stan techniczny silnika na podstawie oględzin i obserwacji jego pracy,

−

określić stan techniczny zawieszenia przedniego i tylnego,

−

zdiagnozować stan układu przeniesienia napędu,

−

ocenić stan techniczny kół i ogumienia,

−

sprawdzić prawidłowość działania instalacji elektrycznej,

−

ocenić jakość wykonanej pracy,

−

skorzystać z informacji z róŜnych źródeł.

W czasie zajęć będą kształtowane następujące umiejętności ponadzawodowe:

−

planowanie i organizowanie pracy,

−

pracy w zespole,

−

oceny pracy zespołu.

Metody nauczania–uczenia się:

−

metoda przewodniego tekstu.

Środki dydaktyczne:

−

zestawy ćwiczeń opracowane przez nauczyciela dla kaŜdego zespołu uczniowskiego,

−

stanowisko do badania motocykla,

−

motocykl,

−

zestaw pytań prowadzących,

−

dokumentacja techniczna motocykla,

−

literatura zalecana przez nauczyciela.

Formy organizacyjne pracy uczniów:

−

uczniowie pracują w zespołach 2–3 osobowych.

Czas trwania zajęć: 2 godziny dydaktyczne.

Zadanie dla ucznia:

Na podstawie dokumentacji technicznej i literatury dokonaj bezprzyrządowej diagnostyki
motocykla. Oceń jego stan techniczny.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Przebieg zajęć:

Faza wstępna
1.  Określenie tematu zajęć.
2.  Wyjaśnienie uczniom tematu, szczegółowych celów kształcenia.
3.  Wyjaśnienie uczniom zasad pracy metodą tekstu przewodniego.
4.  Podział grupy uczniów na zespoły.

Faza właściwa
Praca metodą tekstu przewodniego.

Faza I. Informacje

Pytania prowadzące:
1.  Co to jest diagnostyka bezprzyrządowa?
2.  Z jakich podstawowych podzespołów składa się motocykl?
3.  Jakie rodzaje silników stosuje się w motocyklach?
4.  Z jakich elementów składa się układ zawieszenia przedniego?
5.  Z jakich elementów składa się układ zawieszenia tylnego?
6.  Jakie rodzaje oświetlenia i urządzeń sygnalizacyjnych musi posiadać motocykl dopuszczony

do ruchu?

7.  Jak zbudowane są tłumiki motocyklowe?
8.  Które z elementów motocykla wymagają smarowania?
9.  Jak zbudowane są koła motocykla?
10.  Jakie ogumienie stosuje się w motocyklach?

Faza II. Planowanie
1.  Jak określimy stan techniczny silnika motocykla?
2.  Jak określimy stan techniczny zawieszenia przedniego i tylnego?
3.  W jaki sposób zbadamy układ przeniesienia napędu?
4.   Jak ocenimy prawidłowość działania układu rozruchowego?
5.  W jaki sposób sprawdzamy oświetlenie i urządzenia sygnalizacyjne?
6.  Jak ocenimy stan techniczny ramy?
7.  W jakiej postaci zapiszemy wynik badania motocykla?

Faza III. Ustalenie
Uczniowie:
1.  określają moŜliwe sposoby przeprowadzenia diagnostyki bezprzyrządowej,
2.  pracując w zespołach proponują rozwiązania szczegółowe badania motocykla,
3.  konsultują  wypracowane  w  grupie  rozwiązania  z  nauczycielem  i  wnoszą  ewentualne

poprawki.

Faza IV. Wykonanie
Uczniowie:

1. wykonują zgodnie z ustaloną kolejnością i metodą badanie poszczególnych zespołów

motocykla,

2. notują swoje spostrzeŜenia w zeszycie przedmiotowym.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Scenariusz zajęć 2

Osoba prowadząca

……………………………………………….

Modułowy program nauczania:

Mechanik pojazdów samochodowych 723[04]

Moduł:

Konstrukcja montaŜ i demontaŜ układów pojazdów
samochodowych 723[04].Z1

Jednostka modułowa:

Charakteryzowanie budowy pojazdów samochodowych
723[04].Z1.01

Temat: Ogólny układ konstrukcyjny pojazdu.

Cel ogólny:

Rozpoznanie rodzajów układów konstrukcyjnych pojazdów.

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć:

−

wymienić i rozpoznać zasadnicze zespoły pojazdu,

−

sklasyfikować rodzaje układów konstrukcyjnych pojazdów,

−

rozróŜnić zasadnicze układy konstrukcyjne pojazdów,

−

określić wady i zalety róŜnych układów konstrukcyjnych.

W czasie zajęć będą kształtowane następujące umiejętności ponadzawodowe:

−

organizowania i planowania pracy,

−

pracy w zespole,

−

oceny pracy zespołu,

−

prezentacji uzyskanych wyników.

Metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenie praktyczne.

−

pokaz z objaśnieniem.

Środki dydaktyczne:

−

plansze poglądowe,

−

przezrocza i filmy,

−

dokumentacja techniczna pojazdów,

−

literatura wskazana przez nauczyciela.

Formy organizacyjne pracy uczniów:

−

2–3 osobowe zespoły.

Czas trwania zajęć: 2 godziny dydaktyczne.

Przebieg zajęć:
1.  Wprowadzenie.
2.  Nawiązanie do tematu, omówienie celów zajęć.
3.  Omówienie zasadniczych rodzajów układów konstrukcyjnych samochodów.
4.  Wykonywanie ćwiczenia.

Zadanie dla ucznia:
Zidentyfikuj  w  pojazdach  samochodowych  zasadnicze  zespoły  na  podstawie  dokumentacji
technicznej  otrzymanej  od  nauczyciela.  Na  podstawie  ich  rozmieszczenia  rozpoznaj  ogólny
układ konstrukcyjny pojazdu. Określ zalety i wady kaŜdego z rozwiązań.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Instrukcja do wykonania ćwiczenia:

−

powtórzyć wiadomości dotyczące ogólnego układu konstrukcyjnego pojazdów zawarte
w materiale nauczania poradnika,

−

rozpoznać podstawowe zespoły analizowanego pojazdu samochodowego,

−

zaklasyfikować ogólny układ konstrukcyjny rozpatrywanego pojazdu do odpowiedniej
grupy,

−

określić pisemnie zalety i wady poszczególnych rozwiązań konstrukcyjnych,

−

przedstawić wyniki ćwiczenia.

Ocena poziomu osiągnięć uczniów i ocena ich aktywności:

−

uczniowie prezentują wyniki swojego ćwiczenia,

−

nauczyciel analizuje pracę ucznia i omawia mocne i słabe strony,

−

uczniowie wspólnie z nauczycielem dokonują oceny prac.

Praca domowa:

Podaj w formie pisemnej po dwa przykłady współczesnych samochodów osobowych,

w których zastosowano:

−

klasyczny układ napędowy,

−

zblokowany układ napędowy przedni,

−

zblokowany układ napędowy tylny,

−

układ napędowy 4x4.

Sposób uzyskiwania informacji zwrotnej po zakończonych zajęciach:

−

anonimowe ankiety dotyczące oceny zajęć i trudności podczas realizowania zadania.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5. ĆWICZENIA

5.1. Rodzaje pojazdów samochodowych

5.1.1 Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Na podstawie katalogów otrzymanych od nauczyciela oraz stron internetowych znajdź

charakterystyki techniczne oraz opisy pojazdów naleŜących do grupy: mikrobusów,
autobusów miejskich, autobusów dalekobieŜnych. Określ róŜnice występujące w ich
konstrukcji.

Wskazówki do realizacji

Uczniowie pracują indywidualnie lub w parach. KaŜdy z etapów realizacji ćwiczenia

konsultują z nauczycielem.

Po zakończeniu ćwiczenia uczniowie prezentują swoją pracę.

Czas wykonania 45 minut.

Sposób wykonania ćwiczenia:

Uczeń powinien:

1)  znaleźć charakterystyki techniczne oraz opisy pojazdów wymienionych w ćwiczeniu,
2)  zapoznać się uwaŜnie z ich treścią,
3)  przeanalizować  uzyskane  informacje  pod  kątem  przystosowania  pojazdów  do  określonych

zadań,

4) zapisać w zeszycie przedmiotowym róŜnice występujące w ich konstrukcji,

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenia praktyczne, tekst przewodni.

rodki dydaktyczne:

−

komputer z dostępem do Internetu,

−

katalogi róŜnych typów autobusów,

−

tekst przewodni.

Ćwiczenie 2

Na podstawie rysunków, folii, fotografii i plansz otrzymanych od nauczyciela zaklasyfikuj

przedstawione na nich pojazdy do odpowiednich grup.

Wskazówki do realizacji

Uczniowie pracują w zespołach 2–3 osobowych. KaŜdy z etapów realizacji ćwiczenia

konsultują z nauczycielem. NaleŜy pamiętać, aby materiały dobrane do ćwiczenia były
róŜnorodne i w odpowiedniej ilości. Po zakończeniu ćwiczenia uczniowie prezentują swoją
pracę. Czas wykonania 45 minut.

Sposób wykonania ćwiczenia:

Uczeń powinien:

1) powtórzyć wiadomości dotyczące klasyfikacji pojazdów zawarte w materiale nauczania

poradnika,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

2)  przeanalizować materiały otrzymane od nauczyciela,
3)  zaklasyfikować poszczególne pojazdy do odpowiednich grup,
4)  przedstawić wyniki ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenia praktyczne, tekst przewodni.

rodki dydaktyczne:

−

rysunki, folie, fotografie i plansze róŜnych pojazdów,

−

tekst przewodni.

Ćwiczenie 3

Zidentyfikuj w pojazdach samochodowych zasadnicze zespoły na podstawie

dokumentacji technicznej otrzymanej od nauczyciela. Na podstawie ich rozmieszczenia
rozpoznaj ogólny układ konstrukcyjny pojazdu. Określ zalety i wady kaŜdego z rozwiązań.

Wskazówki do realizacji

Uczniowie pracują w zespołach 2–3 osobowych. KaŜdy z etapów realizacji ćwiczenia

konsultują z nauczycielem. NaleŜy pamiętać, aby dokumentacja techniczna dobrana do
ć

wiczenia dotyczyła pojazdów o róŜnych rozwiązaniach konstrukcyjnych. Po zakończeniu

wiczenia uczniowie prezentują swoją pracę. Czas wykonania 30 minut.

Sposób wykonania ćwiczenia:

Uczeń powinien:

1) powtórzyć wiadomości dotyczące ogólnego układu konstrukcyjnego pojazdów zawarte

w materiale nauczania poradnika,

2)  rozpoznać podstawowe zespoły analizowanego pojazdu samochodowego,
3)  zaklasyfikować ogólny układ konstrukcyjny rozpatrywanego pojazdu do odpowiedniej grupy,
4)  określić pisemnie zalety i wady poszczególnych rozwiązań konstrukcyjnych,
5)  przedstawić wyniki ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenia praktyczne, tekst przewodni.

Środki dydaktyczne:

−

dokumentacja techniczna róŜnych pojazdów,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika dla nauczyciela,

−

tekst przewodni.

Ćwiczenie 4

Na podstawie informacji pozyskanych z Internetu, norm lub literatury wymienionej

w punkcie 6 poradnika, wypełnij poniŜszą tabelę dotyczącą dopuszczalnych w Polsce
wymiarów i mas pojazdów drogowych. Napisz, jaki jest cel wprowadzenia takich ograniczeń.

Wskazówki do realizacji

Uczniowie pracują w zespołach 2–3 osobowych. Po zakończeniu ćwiczenia uczniowie

prezentują swoją pracę. Czas wykonania 45 minut.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Sposób wykonania ćwiczenia:

Uczeń powinien:

1) odszukać odpowiednie informacje z dostępnych źródeł,
2) wypełnić tabelę,

Tabela 1. do ćwiczenia 4.

Lp.

Wymiary i masy pojazdów drogowych

Wartość w metry/tony

1. Długość autobusu dwuosiowego

2. Długość autobusu przegubowego

3. Długość pojedynczego pojazdu (z wyjątkiem autobusu

i naczepy)

4. Wysokość pojazdu

5. Szerokość pojazdu

6. Dopuszczalna masa całkowita pojazdu pojedyńczego

dwuosiowego (z wyjątkiem naczepy)

7. Dopuszczalna masa całkowita autobusu przegubowego

3) określić pisemnie cel wprowadzenia dopuszczalnych wymiarów pojazdów i ich mas,
4) przedstawić wyniki ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenia praktyczne,

−

tekst przewodni.

rodki dydaktyczne:

−

komputer z dostępem do Internetu,

−

normy,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika dla nauczyciela.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5.2. Układy konstrukcyjne przyczep i naczep

5.2.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Na podstawie katalogów oraz stron Internetowych znajdź charakterystyki techniczne oraz

opisy róŜnych typów naczep. Określ, do jakich zadań przewozowych są przeznaczone oraz
jakie róŜnice występujące w ich konstrukcji.

Wskazówki do realizacji
Uczniowie pracując w w zespołach 2–3 osobowych. W dobrze materiału kierują się

wskazówkami podanymi w Sposobie wykonania ćwiczenia. W przypadku braku dostępu do
Internetu uczniowie powinni korzystać z katalogów. Po zakończeniu ćwiczenia uczniowie
prezentują swoją pracę. Czas wykonania 30 minut.

Sposób wykonania ćwiczenia:

Uczeń powinien:

1)  znaleźć charakterystyki techniczne oraz opisy naczep w dostępnych źródłach,
2)  zapoznać się uwaŜnie z ich treścią,
3)  przeanalizować uzyskane informacje pod kątem przystosowania naczep do określonych zadań,
4)  zapisać w zeszycie przedmiotowym róŜnice występujące w ich konstrukcji,
5)  przedstawić wyniki ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenia praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

komputer z dostępem do Internetu,

−

katalogi róŜnych typów naczep.

Ćwiczenie 2

Na podstawie analizy schematu przedstawionego na rysunku określ, jaki układ jest na

nim przedstawiony. Zidentyfikuj poszczególne elementy i podaj ich rolę w układzie.

Wskazówki do realizacji
Uczniowie pracują w zespołach 2–3 osobowych.

Podczas wykonywania ćwiczenia

korzystają z poradnika dla ucznia. Czas wykonania ćwiczenia 30 minut.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) przeanalizować schemat przedstawiony na rysunku,
2) rozpoznać symbole przedstawione na schemacie na podstawie informacji zawartych

w materiale nauczania poradnika,

3)  rozpoznać jaki układ przestawia schemat,
4)  określić jakie zadania pełnią poszczególne elementy układu,
5)  przedstawić wyniki ćwiczenia.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5.3. Układy konstrukcyjne motocykli

5.3.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Na podstawie rysunków i fotografii otrzymanych od nauczyciela rozpoznaj pojazdy

jednośladowe umieszczone na nich. Określ, do jakich grup naleŜą. Podaj cechy, które
wskazują na przynaleŜność do danej grupy.

Wskazówki do realizacji

Uczniowie pracują w zespołach 2–3 osobowych. Fotografie i rysunki powinny być

zróŜnicowane tak by uczniowie mogli wykazać się umiejętnością rozpoznawania jednośladów
z róŜnych grup. Po zakończeniu ćwiczenia uczniowie prezentują swoją pracę. Czas
wykonania 30 minut.

Sposób wykonania ćwiczenia:

Uczeń powinien:

1)  powtórzyć wiadomości dotyczące klasyfikacji pojazdów jednośladowych,
2)  przyjrzeć się uwaŜnie pojazdom przedstawionym na rysunkach i fotografiach,
3)  zakwalifikować je do odpowiednich grup,
4)  uzasadnić pisemnie swoją decyzję,
5)  przedstawić wyniki ćwiczenia,
6)  dokonać oceny ćwiczenia wspólnie z nauczycielem.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenia praktyczne,

−

tekst przewodni.

Środki dydaktyczne:

−

zestaw, rysunków i fotografii pojazdów jednośladowych,

−

tekst przewodni.

Ćwiczenie 2

Na podstawie dokumentacji technicznej i literatury dokonaj bezprzyrządowej diagnostyki

motocykla. Oceń jego stan techniczny.

Wskazówki do realizacji
Uczniowie pracują w zespołach 2–3 osobowych.

Zgodnie z instrukcjami zawartymi

w przebiegu ćwiczenia wykonują kolejne czynności. Badanie motocykla naleŜy wykonać bez
jazdy próbnej. Uruchomienie silnika w celu oceny jego działania musi się odbywać pod
szczególną kontrola nauczyciela. Czas wykonania 60 minut.

Sposób wykonania ćwiczenia:

Uczeń powinien:

1) zapoznać się z dokumentacją techniczną motocykla,
2) dokonać szczegółowych oględzin motocykla w celu zapoznania się z jego konstrukcją,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

3)  sprawdzić stan techniczny silnika i obwodu rozruchu,
4)  sprawdzić stan zawieszenia przedniego i tylnego,
5)  zdiagnozować układ przeniesienia napędu,
6)  sprawdzić stan kół i ogumienia,
7)  sprawdzić działanie i regulację hamulca przedniego i tylnego,
8)  sprawdzić instalację elektryczną, działanie świateł, kierunkowskazów i sygnału dźwiękowego,
9)  zapisać w zeszycie przedmiotowym swoje uwagi z badania motocykla,
10)  przedstawić wyniki ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenia praktyczne, tekst przewodni,

−

tekst przewodni.

rodki dydaktyczne:

−

treść ćwiczenia,

−

motocykl przeznaczony do badania,

−

dokumentacja techniczna motocykla,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika dla nauczyciela.

Ćwiczenie 3

Na podstawie dokumentacji technicznej, literatury oraz własnych doświadczeń

i przemyśleń określ czynności przygotowujące motocykl do postoju zimowego.

Wskazówki do realizacji

Uczniowie pracują w zespołach 2–3 osobowych, konsultują kolejne etapy ćwiczenia

z nauczycielem. Po zakończeniu ćwiczenia uczniowie prezentują swoją pracę. Czas
wykonania 30 minut.

Sposób wykonania ćwiczenia:

Uczeń powinien:

1) zapoznać się z dokumentacja techniczną motocykla,
2) określić czynności obsługowe przygotowujące motocykl do zimowego postoju i wpisać je

w poniŜszą tabelkę,

Tabela 1. do ćwiczenia 3.

Lp. Czynności obsługowe

UŜyte materiały i narzędzia

3) przedstawić wyniki ćwiczenia,
4) dokonać oceny ćwiczenia wspólnie z nauczycielem.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

−

wiczenia praktyczne, tekst przewodni.

rodki dydaktyczne:

−

dokumentacja techniczna motocykla,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika dla nauczyciela,

−

tekst przewodni.

Ćwiczenie 4

Na podstawie dokumentacji technicznej dokonaj demontaŜu i montaŜu podstawowych

elementów motocykla.

Wskazówki do realizacji
Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.
Uczniowie pracują w zespołach 2–3 osobowych. KaŜdy z etapów wykonywanego ćwiczenia
konsultują z nauczycielem. Czas wykonania 120 minut.

Sposób wykonania ćwiczenia:

Uczeń powinien:

1)  zapoznać się z motocyklem i jego dokumentacją techniczna,
2)  zaplanować etapy prac demontaŜowych i montaŜowych,
3)  przedstawić plan pracy nauczycielowi do akceptacji,
4)  przygotować stanowisko pracy i dobrać narzędzia,
5)  wykonywać kolejne czynności demontaŜu,
6)  przedstawić wyniki prac demontaŜowych nauczycielowi,
7)  wykonać montaŜ elementów w odwrotnej kolejności,
8)  przedstawić zmontowany motocykl nauczycielowi do kontroli,
9)  dokonać wspólnie z nauczycielem oceny wykonanego ćwiczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

wiczenia praktyczne.

rodki dydaktyczne:

−

dokumentacja techniczna motocykla,

−

motocykl,

−

zestaw narzędzi,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika dla nauczyciela.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

6. EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA

Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego

TEST 1
Test dwustopniowy do jednostki modułowej „Charakteryzowanie budowy
pojazdów samochodowych”

Test składa się z 20 zadań, z których:

−

zadania 1–15 są z poziomu podstawowego,

−

zadania 16–20 są z poziomu ponadpodstawowego.

Punktacja zadań 0 lub 1 punkt

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak

uczeń otrzymuje 0 punktów.

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzyma następujące
oceny szkolne:

−

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 8 zadań,

−

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 10 zadań,

−

dobry – za rozwiązanie 15 zadań, w tym co najmniej 2 z poziomu ponadpodstawowego,

−

bardzo dobry – za rozwiązanie 17 zadań, w tym co najmniej 3 z poziomu
ponadpodstawowego.

Klucz odpowiedzi: 1. a, 2. c, 3. c, 4. d, 5. b, 6. d, 7. b, 8. a, 9. c, 10. b, 11. a,

12. a, 13. d, 14. a, 15. b, 16. a, 17. c, 18. a, 19. b, 20. b.

Plan testu

Nr zad.

Cel operacyjny

(mierzone osiągnięcia ucznia)

Kategoria

celu

Poziom

wymagań

Poprawna

odpowiedź

Zdefiniować

podstawowe

rodzaje

pojazdów

RozróŜnić typy pojazdów

Określić kryteria podziału pojazdów

RozróŜnić

rodzaje

nadwozi

samochodowych

Określić rozwiązania konstrukcyjne

nadwozi samochodów osobowych

6Scharakteryzować rodzaje napędów

w pojazdach samochodowych

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

. RozróŜnić układy napędowe

w pojazdach samochodowych

Sklasyfikować nadwozia autobusów

Scharakteryzować parametry

techniczne autobusów

10. Zdefiniować parametry charakterystyki

technicznej

11. Rozpoznać

oznaczenia

przyłączy

pneumatycznych

12. RozróŜnić

symbole

elementów

układów pneumatycznych.

13. Scharakteryzować mechanizmy

sprzęgające ciągnik z przyczepą

14. Scharakteryzować zestawy ciągnika

i przyczepy

15. RozróŜnić

rodzaje

hamulców

stosowanych

przyczepach

i naczepach

16. Wyjaśnić

działanie

hamulców

pneumatycznych

17. Scharakteryzować budowę układów

napędowych pojazdów jednośladowych

18. RozróŜnić

elementy

mechanizmów

sprzęgających

19. Scharakteryzować

układy

silników

stosowanych w motocyklach

20. Określić

parametry

charakterystyki

technicznej pojazdu

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Przebieg testowania

Instrukcja dla nauczyciela

1. Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z co najmniej jednotygodniowym

wyprzedzeniem.

2.  Omów z uczniami cel stosowania pomiaru dydaktycznego.
3.  Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań podanych w zestawie oraz z zasadami punktowania.
4.  Przeprowadź  z  uczniami  próbę  udzielania  odpowiedzi  na  typy  zadań  testowych,  jakie

będą w teście.

5.  Omów z uczniami sposób udzielania odpowiedzi (karta odpowiedzi).
6.  Zapewnij uczniom moŜliwość samodzielnej pracy.
7.  Rozdaj  uczniom  zestawy  zadań  testowych i karty odpowiedzi, określ czas przeznaczony

na udzielanie odpowiedzi.

8. Postaraj się stworzyć odpowiednią atmosferę podczas przeprowadzania pomiaru

dydaktycznego (rozładuj niepokój, zachęć do sprawdzenia swoich moŜliwości).

9. Kilka minut przed zakończeniem sprawdzianu przypomnij uczniom o zbliŜającym się

czasie zakończenia udzielania odpowiedzi.

10.  Zbierz karty odpowiedzi oraz zestawy zadań testowych.
11.  Sprawdź wyniki i wpisz do arkusza zbiorczego.
12.  Przeprowadź  analizę  uzyskanych  wyników  sprawdzianu  i  wybierz  te  zadania,  które

sprawiły uczniom największe trudności.

13. Ustal przyczyny trudności uczniów w opanowaniu wiadomości i umiejętności.
14. Opracuj wnioski do dalszego postępowania, mającego na celu uniknięcie niepowodzeń

dydaktycznych – niskich wyników przeprowadzonego sprawdzianu.

Instrukcja dla ucznia

1.  Przeczytaj uwaŜnie instrukcję.
2.  Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi.
3.  Zapoznaj się z zestawem zadań testowych.
4.  Test  zawiera  20  zadań  wielokrotnego  wyboru  o  róŜnym  stopniu  trudności.  Tylko  jedna

odpowiedź jest prawidłowa.

5. Udzielaj odpowiedzi tylko na załączonej karcie odpowiedzi.

Prawidłową odpowiedź zaznacz X (w przypadku pomyłki naleŜy błędną odpowiedź
zaznaczyć kółkiem, a następnie ponownie zakreślić odpowiedź prawidłową).

6. Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania.
7. Kiedy udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóŜ jego rozwiązanie

na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci czas wolny. Trudności mogą przysporzyć Ci
zadania: 16–20, gdyŜ są one na poziomie trudniejszym niŜ pozostałe. Przeznacz na ich
rozwiązanie więcej czasu.

8. Na rozwiązanie testu masz 45 minut.

Powodzenia

Materiały dla ucznia:

−

instrukcja,

−

zestaw zadań testowych,

−

karta odpowiedzi.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

1. Pojazdem samochodowym nazywamy pojazd silnikowy, którego konstrukcja umoŜliwia

jazdę z prędkością przekraczającą
a)  25 km/h.
b)  35 km/h.
c)  50 km/h.
d)  60 km/h.

2. Samochodem osobowym nazywamy pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie

do przewozu nie więcej niŜ
a)  5 osób łącznie z kierowcą.
b)  6 osób łącznie z kierowcą.
c)  9 osób łącznie z kierowcą.
d)  12 osób łącznie z kierowcą.

3. Podział i definicje pojazdów według obowiązujących przepisów prawnych opierają się na

a)  dokumentacji techniczno-ruchowej pojazdu.
b)  instrukcjach uŜytkowania pojazdów.
c)  kodeksie drogowym.
d)  wytycznych ustalonych przez producentów pojazdów.

4. Pojazd przedstawiony na rysunku ma nadwozie typu

a)  sedan.
b)  hatch bag.
c)  mini van.
d)  combi.

5. W samochodach osobowych obecnie najczęściej stosuje się

a)  nadwozie osadzone na ramie.
b)  nadwozie samonośne.
c)  nadwozie z rama częściową.
d)  nadwozia specjalne.

6. Napęd hybrydowy to napęd za pomocą

a)  wyłącznie silnika elektrycznego.
b)  wyłącznie silnika wysokopręŜnego.
c)  wyłącznie silnika z zapłonem iskrowym.
d)  mieszanego napędu silnika spalinowego i elektrycznego.

7. W klasycznym układzie napędowym

a)  napędzana jest oś przednia.
b)  napędzana jest oś tylna.
c)  silnik jest umieszczony z tyłu.
d)  napędzane są wszystkie koła

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

8. Nadwozie autobusu o długości 6-8 m to nadwozie typu

a)  mini.
b)  midi.
c)  maxi.
d)  mega.

9. Wysokość autobusu dwupoziomowego nie moŜe przekraczać

a)  2,8 m.
b)  3,5 m.
c)  4 m.
d)  4,5 m.

10. Masa pojazdu z jego normalnym wyposaŜeniem, paliwem, olejami i cieczami w ilościach

nominalnych bez kierującego to
a)  dopuszczalna masa całkowita.
b)  masa własna.
c)  maksymalna masa całkowita.
d)  ładowność dopuszczalna.

11. Pokrywy złączy przewodów sterujących w pneumatycznych układach hamulcowych

oznaczane są kolorem
a)  Ŝółtym.
b)  czerwonym.
c)  czarnym.
d)  zielonym.

12. Przedstawiony na rysunku symbol oznacza

a)  spręŜarkę.
b)  regulator ciśnienia.
c)  manometr.
d)  zawór zwrotny.

13. Mechanizmy sprzęgające słuŜą do połączenia

a)  instalacji elektrycznej ciągnika i przyczepy.
b)  przewodów hydraulicznych ciągnika i przyczepy.
c)  przewodów pneumatycznych ciągnika i przyczepy
d)  ciągnika i przyczepy.

14. Zespół członowy tworzą

a)  ciągnik siodłowy i naczepa.
b)  ciągnik balastowy i przyczepa.
c)  ciągnik rolniczy i przyczepa.
d)  ciągnik z dwoma przyczepami.

15. Najczęściej w samochodach cięŜarowych, przyczepach i naczepach stosuje się hamulce

a)  mechaniczne.
b)  pneumatyczne.
c)  hydrauliczne.
d)  hydrauliczno-pneumatyczne.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

16. Opóźnienie działania pneumatycznych hamulców przyczepy w stosunku do hamulców

ciągnika
a)  występuje w układach jednoprzewodowych.
b)  występuje w układach dwuprzewodowych.
c)  występuje w układach z ABS-m.
d)  jest cechą układów EBS.

17. Automatyczne przekładnie bezstopniowe

a)  stosuje się w motocyklach turystycznych.
b)  stosuje się w motocyklach enduro.
c)  stosuje się w skuterach i motorowerach.
d)  nie stosuje się w jednośladach.

18. Element przedstawiony na rysunku to

a)  sworzeń zaczepowy.
b)  siodło.
c)  obrotnica przyczepy.
d)  tarcza hamulcowa ciągnika.

19. Prawdziwe zdanie to

a) w układzie chłodzenia motocykla powietrzem intensywność chłodzenia jest zawsze

taka sama.

b) silniki rzędowe zazwyczaj umieszcza się w poprzek motocykla co sprzyja ich

chłodzeniu.

c) układ chłodzenia z pompą cyrkulacyjną nazywamy układem termosyfonowym.
d) najczęściej w motocyklach uŜywa się sprzęgła wielotarczowego suchego.

20. Prędkość maksymalna pojazdu to największa średnia prędkość mierzona w następujących

warunkach
a)  start lotny, odcinek 10 km, pojazd nie obciąŜony.
b)  start lotny, odcinek 1 km, pojazd nie obciąŜony.
c)  start lotny, odcinek 1 km, pojazd obciąŜony.
d)  start lotny, odcinek 5 km pojazd nie obciąŜony.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

KARTA ODPOWIEDZI

Imię i nazwisko ……………………………………………………..

Charakteryzowanie budowy pojazdów samochodowych

Zakreśl poprawną odpowiedź.

zadania

Odpowiedź

Punkty

Razem:

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

TEST 2
Test dwustopniowy do jednostki modułowej „Charakteryzowanie budowy
pojazdów samochodowych”

Test składa się z 20 zadań, z których:

−

zadania 1–15 są z poziomu podstawowego,

−

zadania 16–20 są z poziomu ponadpodstawowego.

Punktacja zadań 0 lub 1 punkt

Za kaŜdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak

uczeń otrzymuje 0 punktów.

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzyma następujące
oceny szkolne:

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 8 zadań,

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 12 zadań,

dobry – za rozwiązanie 15 zadań, w tym co najmniej 2 z poziomu ponadpodstawowego,

bardzo dobry – za rozwiązanie 17 zadań, w tym co najmniej 3 z poziomu
ponadpodstawowego.

Klucz odpowiedzi: 1. d, 2. b, 3. c, 4. b, 5. b, 6. b, 7. d, 8. c, 9. d, 10. b, 11.b,

12. b, 13. a, 14. d, 15. d, 16. c, 17. c, 18. c, 19. c, 20. b.

Plan testu

zad.

Cel operacyjny

(mierzone osiągnięcia ucznia)

Kategoria

celu

Poziom

wymagań

Poprawna

odpowiedź

1. Zdefiniować

rodzaje

pojazdów

samochodowych

2. RozróŜnić pojazdy samochodowe

3. Sklasyfikować rodzaje nadwozi pojazdów

4. Sklasyfikować przyczepy

5. Scharakteryzować budowę autobusów

6. Scharakteryzować konstrukcje przyczep

7. Rozpoznać oznaczenie złączy

pneumatycznych

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

8. Określić zastosowanie ciągników

9. Określić zastosowanie spręŜarek

10. Rozpoznać symbole elementów układu

pneumatycznego

11. Opisać historię powstania motocykla

12. Sklasyfikować pojazdy jednośladowe

13. Określić budowę skuterów

14. Scharakteryzować

budowę

układu

przeniesienia napędu

15. Scharakteryzować

budowę

silników

w motocyklach

16. Scharakteryzować

budowę

układów

przeniesienia napędu

17. RozróŜnić rodzaje motocykli

18. Określić

zastosowanie

hamulców

pneumatycznych

19. RozróŜnić

typy

nadwozi

pojazdów

samochodowych

20. Scharakteryzować

budowę

zawieszeń

w motocyklach

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Przebieg testowania

Instrukcja dla nauczyciela

1. Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z co najmniej jednotygodniowym

wyprzedzeniem.

jakie będą w teście.

na udzielanie odpowiedzi.

8. Postaraj się stworzyć odpowiednią atmosferę podczas przeprowadzania pomiaru

dydaktycznego (rozładuj niepokój, zachęć do sprawdzenia swoich moŜliwości).

9. Kilka minut przed zakończeniem sprawdzianu przypomnij uczniom o zbliŜającym się

czasie zakończenia udzielania odpowiedzi.

sprawiły uczniom największe trudności.

13. Ustal przyczyny trudności uczniów w opanowaniu wiadomości i umiejętności.
14. Opracuj wnioski do dalszego postępowania, mającego na celu uniknięcie niepowodzeń

dydaktycznych – niskie wyniki przeprowadzonego sprawdzianu.

Instrukcja dla ucznia

1.  Przeczytaj uwaŜnie instrukcję.
2.  Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi.
3.  Zapoznaj się z zestawem zadań testowych.
4.  Test  zawiera  20  zadań  o  róŜnym  stopniu  trudności.  Wszystkie  zadania  są  zadaniami

wielokrotnego wyboru i tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa.

5. Udzielaj odpowiedzi tylko na załączonej karcie odpowiedzi – zaznacz prawidłową

odpowiedź znakiem X (w przypadku pomyłki naleŜy błędną odpowiedź zaznaczyć
kółkiem, a następnie ponownie zakreślić odpowiedź prawidłową).

6. Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania.
7. Kiedy udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóŜ jego rozwiązanie

8. Na rozwiązanie testu masz 45 minut.

Powodzenia

Materiały dla ucznia:

−

instrukcja,

−

zestaw zadań testowych,

−

karta odpowiedzi.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

1. Do pojazdów samochodowych nie zaliczamy

a)  samochodów osobowych.
b)  samochodów cięŜarowych.
c)  motocykli.
d)  ciągników rolniczych.

2. Pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu więcej niŜ dziewięciu

osób łącznie z kierowcą to
a)  samochód osobowy specjalny.
b)  autobus.
c)  samochód cięŜarowo-osobowy.
d)  samochód osobowy.

3. Przedstawione na rysunku nadwozie jest nadwoziem

a)  jednobryłowym.
b)  dwubryłowym.
c)  trójbryłowym.
d)  nie naleŜącym do Ŝadnej z wymienionych grup.

4. Przyczepa lekka ma dopuszczalną masę całkowitą do

a)  550 kg.
b)  750 kg.
c)  850 kg.
d)  1000 kg.

5. Autobus niskopodwoziowy ma podłogę w stosunku do poziomu jezdni na wysokości

około
a)  250 mm.
b)  340 mm.
c)  700 mm.
d)  900 mm.

6. Przyczepa, której część spoczywa na pojeździe silnikowym i obciąŜa ten pojazd to

a)  przyczepa rolnicza.
b)  naczepa.
c)  przyczepa specjalna.
d)  przyczepa lekka.

7. Pokrywy złączy przewodów zasilających w pneumatycznych hamulcach oznaczane są

kolorem
a)  Ŝółtym.
b)  zielonym.
c)  czarnym.
d)  czerwonym.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

8. Do ciągnięcia przyczep o bardzo duŜej ładowności stosuje się

a)  ciągniki siodłowe.
b)  ciągniki rolnicze.
c)  ciągniki balastowe.
d)  wszystkie rodzaje ciągników.

9. Do spręŜania powietrza w układach hamulcowych najczęściej stosuje się spręŜarki

a)  przeponowe.
b)  łopatkowe.
c)  śrubowe.
d)  tłokowe.

10. Przedstawiony na rysunku symbol oznacza

a)  regulator ciśnienia.
b)  noŜny zawór hamulcowy.
c)  zawór hamulca postojowego.
d)  cylinder hamulcowy.

11. Pojazd Gottlieba Daimlera uznany za pierwszy motocykl powstał w roku

a)  1650.
b)  1785.
c)  1885.
d)  1901.

12. Motorower to pojazd z silnikiem o pojemności do

a) 40 cm

b) 50 cm

c) 125 cm

d) 250 cm

13. Najczęściej skutery mają koła o średnicy

a)  10 cali.
b)  16 cali.
c)  20 cali.
d)  25 cali.

14. W motocyklach do przeniesienia napędu z silnika na tylne koło nie stosuje się

a)  wałków napędowych.
b)  przekładni łańcuchowych.
c)  pasków zębatych.
d)  pasków klinowych.

15. W układzie typu boxer cylindry

a) ustawione są pionowo.
b) tworzą między sobą kąt 60

c) tworzą między sobą kąt 90

d) tworzą między sobą kąt 180

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

16. W układzie zblokowanym przednim silnik jest umieszczony

a)  zawsze poprzecznie i napędza koła tylne.
b)  zawsze wzdłuŜnie i napędza koła przednie.
c)  poprzecznie lub wzdłuŜnie i napędza koła przednie.
d)  poprzecznie lub wzdłuŜnie i napędza koła tylne.

17. Do cech wyróŜniających motocykle enduro naleŜą

a)  niewielki skok zawieszenia.
b)  brak oświetlenia i lusterek.
c)  duŜy skok zawieszenia i prześwit.
d)  charakterystycznie wysunięte przednie koło

18. Hamulec najazdowy stosuje się

a)  do hamowania przedniej osi samochodu osobowego.
b)  do hamowania tylnej osi samochodu osobowego.
c)  do hamowania przyczepy.
d)  jako hamulec awaryjny w przypadku najechania pojazdu na przeszkodę.

19. Prawdziwe zdanie to

a)  odmianą kabrioleta jest minivan.
b)  roadster to nadwozie samochodu osobowo-cięŜarowego.
c)  limuzyna  jest  typem  luksusowego samochodu osobowego, w którym często miejsce

dla kierowcy jest oddzielone od reszty samochodu.

d) mikrovan to nadwozie, w którym wysokość pojazdu jest niewielka w stosunku do

długości samochodu.

20. Prawdziwe zdanie to

a) dwuramienny wahacz wleczony stosuje się w zawieszeniu przednim motocykla.
b) jednoramienny wahacz wleczony ułatwia demontaŜ i montaŜ koła a takŜe pozwala na

umieszczenie wału napędowego wewnątrz.

c) niestabilność tylnej części motocykla przy szybkiej jeździe występuje w motocyklach

z jednoramiennym wahaczem wleczonym.

d) w zawieszeniu tylnym stosuje się krótkie wahacze pchane.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

KARTA ODPOWIEDZI

Imię i nazwisko ……………………………………………………..

Charakteryzowanie budowy pojazdów samochodowych

Zakreśl poprawną odpowiedź.

zadania

Odpowiedź

Punkty

Razem:

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

7. LITERATURA

1.  Auto expert w szkole nr 10 96/97
2.  Dmowski R.: Poradnik motocyklisty. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 2005.
3.  Kozłowski  M.(red.):  Mechanik  pojazdów  samochodowych.  Budowa  i  eksploatacja

pojazdów cz. I. Vogel Publishing, Wrocław 2001

4. Prochowski L., śuchowski A.: Pojazdy samochodowe. Samochody cięŜarowe i autobusy.

Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 2006

5.  Rychter T.: Mechanik pojazdów samochodowych. WSiP, Warszawa 1992
6.  Świat motocykli. Nr 4/2004
7.  www.auto-service.pl
8.  www.bosshoss.com
9.  http://images.google.pl/imghp
10.  www.keeway.pl
11.  www.knott.pl
12.  www.pojazdyspecjalne.com
13.  www.ringfeder.de
14.  www.wielton.com.pl
15.  www.zurawie.pl
16.  www.zaslaw.pl

Literatura metodyczna

1. Krogulec-Sobowiec M., Rudziński M.: Poradnik dla autorów pakietów edukacyjnych.

KOWEZiU, Warszawa 2003

2. Niemierko B.: Pomiar wyników kształcenia zawodowego. Biuro Koordynacji Kształcenia

Kadr, Fundusz Współpracy, Warszawa 1997.

3. Szlosek F.: Wstęp do dydaktyki przedmiotów zawodowych. Instytut Technologii

Eksploatacji, Radom 1998.