background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 1 z 14 

Klucz odpowiedzi do zadań zamkniętych 

i schemat oceniania zadań otwartych 

 

Klucz odpowiedzi do zadań zamkniętych 

 

9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20 

D  C  D  A 

D  C  C 

 

Schemat oceniania zadań otwartych 

Zadanie 21.   (2pkt) 
Rozwiąż nierówność 

2

2

3

2

0

x

x

 

Rozwiązanie  
Obliczamy wyróżnik i pierwiastki trójmianu kwadratowego 

2

2

3

2

x

x

 

 

9 4

2 2

25

      

5

 

1

3 5

2

4

x

 

2

3 5

1

4

2

x

 

 

Szkicujemy wykres trójmianu kwadratowego 

2

2

3

2

y

x

x

 

,  

 

-1

1

2

3

-1

1

2

3

 y

0

x

1

2

_ _

 

 
z którego odczytujemy zbiór rozwiązań rozwiązywanej nierówności  

1
2

,

2,

x

   



 
Schemat oceniania 
Zdający otrzymuje  ............................................................................................................1 pkt 
gdy: 

 

obliczy lub poda pierwiastki trójmianu kwadratowego 

1

2

x

2

1

2

x

 

 i na tym 

poprzestanie lub błędnie zapisze zbiór rozwiązań nierówności 

albo 

 

rozłoży trójmian kwadratowy na czynniki liniowe, np. 

1

2

2

2

x

x

 i na tym 

poprzestanie lub błędnie zapisze zbiór rozwiązań nierówności 

albo 

 

zapisze nierówność w postaci równoważnej 

3

5

4

4

x

 

 i na tym poprzestanie lub błędnie 

zapisze zbiór rozwiązań nierówności 

albo  

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 2 z 14 

 

popełni błąd rachunkowy przy obliczaniu wyróżnika lub pierwiastków trójmianu 
kwadratowego (ale otrzyma dwa różne pierwiastki) i konsekwentnie do popełnionego 
błędu rozwiąże nierówność 

albo 

 

błędnie przekształci nierówność do postaci równoważnej, np. zapisze

3

5

4

4

x

 

 

i konsekwentnie do popełnionego błędu rozwiąże nierówność. 

Zdający otrzymuje  ............................................................................................................2 pkt 
gdy:  

 

poda zbiór rozwiązań nierówności: 

1
2

,

2,

  



 lub

 

1
2

,

2,

x

   



 lub 

(

1
2

x

 

 lub

2

x

albo 

 

sporządzi ilustrację geometryczną (oś liczbowa, wykres) i zapisze zbiór rozwiązań 
nierówności w postaci: 

1
2

x

 

,  

2

x

 

albo 

 

poda zbiór rozwiązań nierówności w postaci graficznej z poprawnie zaznaczonymi 
końcami przedziałów. 

 

 

Zadanie 22.   (2 pkt) 
Oblicz największą wartość funkcji kwadratowej 

2

( )

2

16

15

f x

x

x

 

 w przedziale 

2,3

Rozwiązanie  
Pierwsza współrzędna wierzchołka paraboli będącej wykresem funkcji f jest równa  

 

16

4

2

2

2

w

b

x

a

 

 

 

Stąd i z ujemnego znaku współczynnika stojącego przy 

2

wnioskujemy, że w przedziale 

2,3

 funkcja f jest rosnąca. Zatem największa wartość funkcji f w tym przedziale jest 

równa  

 

2

3

2 3

16 3 15

18 48 15 15

f

     

  

Odpowiedź: Największa wartość funkcji f w przedziale 

2,3

 jest równa 15. 

 
Schemat punktowania  
Zdający otrzymuje  ............................................................................................................1 pkt 
gdy: 

 

obliczy pierwszą współrzędną wierzchołka paraboli będącej wykresem funkcji f  

albo 

 

zapisze wzór funkcji f w postaci kanonicznej i stwierdzi, że w przedziale 

2,3

 funkcja 

jest rosnąca (wystarczy, że stwierdzi, że jest monotoniczna, o ile w dalszej części 
rozwiązania oblicza wartości na obu krańcach przedziału 

2,3

)   

i na tym poprzestanie lub dalej popełnia błędy. 
Zdający otrzymuje  ............................................................................................................2 pkt 
gdy obliczy największą wartość funkcji w przedziale 

2,3

:  15. 

 
 
 
 

1
2

 

2   

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 3 z 14 

Zadanie 23.   (2pkt)  
Powierzchnia boczna stożka po rozwinięciu na płaszczyznę jest ćwiartką koła o promieniu 8 cm. 
Oblicz wysokość tego stożka.  
Rozwiązanie 

                                  

 

Ponieważ powierzchnia boczna stożka po rozwinięciu na płaszczyznę jest ćwiartką koła 

o promieniu 8 cm, więc pole powierzchni bocznej stożka jest równe 

2

1

8

16

4

 

Zatem ze wzoru na pole powierzchni bocznej stożka otrzymujemy 

8 16

r

 

. Stąd 

2

r

Z twierdzenia Pitagorasa otrzymujemy 

2

2

2

2

8

8

2

60

2 15

h

r

Odpowiedź: Wysokość stożka jest równa  2 15  cm. 

 

Schemat punktowania  
Zdający otrzymuje  ............................................................................................................1 pkt 
gdy zapisze związek pozwalający obliczyć promień podstawy stożka, np. wykorzysta wzór na 

pole powierzchni bocznej stożka i zapisze równanie 

2

1

8

8

4

r

 

Zdający otrzymuje  ............................................................................................................2 pkt 
gdy obliczy wysokość stożka: 

2 15

h

 
Zadanie 24.   (2pkt) 

Ciąg 

 

n

a

 jest określony dla 

1

n

 wzorem 

2

4 3

n

a

n

  

. Sprawdź, którym wyrazem tego 

ciągu jest liczba 

2

2

3

2

3

  

.  

Rozwiązanie 
Po zastosowaniu wzoru na kwadrat sumy i wykonaniu redukcji otrzymujemy 

2

2

2

3

2

3

9

4 4 3 3

16 4 3

4

4 3

  

   

   

  

Zatem liczba 

2

2

3

2

3

  

 jest czwartym wyrazem ciągu 

 

n

a

Odpowiedź: 

2

2

4

3

2

3

a

  

 

Schemat punktowania  
Zdający otrzymuje  ............................................................................................................1 pkt 
gdy poprawnie zastosuje wzór skróconego mnożenia na kwadrat sumy i na tym zakończy lub 

dalej popełnia błędy: 

2

2

3

2

3

9

4 4 3 3

  

   

Zdający otrzymuje  ............................................................................................................2 pkt 

gdy doprowadzi wyrażenie 

2

2

3

2

3

  

do postaci  16 4 3

 

 i zapisze, że 

2

2

4

3

2

3

a

  

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 4 z 14 

 

Zadanie 25.   (2pkt) 
Udowodnij, że dla dowolnych liczb rzeczywistych xyz takich, że 

3

x

y

z

  

 prawdziwa 

jest nierówność 

2

2

2

3

x

y

z

 
Dowód
  
I sposób rozwiązania 
Z założenia 

3

x

y

z

  

 otrzymujemy 

3

z

x

y

  

. Wobec tego tezę możemy zapisać 

w sposób równoważny 

2

2

2

3

3

x

y

x

y

  

 

2

2

2

9 6

3

x

y

x

y

x

y

 

 

2

2

2

2

9 6

6

2

3

x

y

x

y

x

xy

y

 

2

2

2

2

2

6

6

6

0

x

xy

y

x

y

 

 

2

2

3

3

3

0

x

xy

y

x

y

 

 

2

2

3

3

3

0

x

y

x

y

y

 

Otrzymaliśmy w ten sposób nierówność kwadratową z niewiadomą x. Wyróżnik trójmianu 
stojącego po lewej stronie tej nierówności jest równy 

2

2

2

2

3

4 1

3

3

6

9 4

12

12

y

y

y

y

y

y

y

 

  

 

 

2

2

2

3

6

3

3

2

1

3

1

0

y

y

y

y

y

 

  

  

 dla każdej 

y

R

To, wraz z dodatnim współczynnikiem przy 

2

oznacza, że nierówność kwadratowa jest 

prawdziwa dla dowolnej liczby 

x

R

.  

 
Uwaga 
Prawdziwość otrzymanej nierówności 

2

2

3

3

3

0

x

xy

y

x

y

 

 możemy też udowodnić 

zapisując ją w postaci równoważnej jej nierówności prawdziwej w sposób oczywisty. 
Pokażemy dwa takie sposoby: 
a) 

2

2

3

3

3

0

x

xy

y

x

y

 

 

2

2

2

1

2

1

1 0

x

x

y

y

xy

x

y

 

 

   

 

 

2

2

1

1

1

1

0

x

y

x y

y

 

 

 

 



2

2

1

1

1

1

0

x

y

x

y

 

 



2

2

2

1

1

3

1

2

1

1

1

1

0

2

4

4

x

x

y

y

y

   

  

 

2

2

1

3

1

1

1

0

2

4

x

y

y

 

 

Nierówność ta jest prawdziwa dla dowolnych liczb rzeczywistych xy.   

b) 

 

 



2

2

1

1

1

1

0

x

y

x

y

 

 

 



2

2

2

2

1

1

1

1

1

1

1

1

1

1

0

2

2

2

2

x

x

y

y

x

y

 



 

2

2

2

2

1

1

1

1

2

1

1

1

1

1

0

2

2

2

x

x

y

y

x

y

 

 

2

2

2

1

1

1

1

1

1

1

0

2

2

2

x

y

x

y

  

Podobnie jak poprzednio uzyskujemy nierówność prawdziwą w sposób oczywisty. 
 

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 5 z 14 

II sposób rozwiązania 
Podstawiając 

1

x

a

 

1

y

b

 

1

z

c

 

 możemy zapisać założenie w postaci 

 

 

1

1

1

3

a

b

c

     

, czyli 

0

a b c

  

, zaś tezę możemy zapisać w sposób 

równoważny w postaci kolejno: 

 

 

2

2

2

1

1

1

3

a

b

c

 

 

2

2

2

2

2

2

0

a

a b

b c

c

 

 

2

2

2

2

a

b

c

a b c

 

 

Ostatnia nierówność jest, wobec założenia 

0

a b c

  

, równoważna nierówności  

2

2

2

0

a

b

c

która jest prawdziwa dla dowolnych liczb rzeczywistych.  
 
III sposób rozwiązania 
Dla dowolnych liczb rzeczywistych xyz prawdziwe są nierówności  

2

0

x

y

2

0

y

z

2

0

z

x

czyli 

 

2

2

2

x

y

xy

2

2

2

y

z

yz

2

2

2

z

x

zx

Dodając te nierówności stronami otrzymujemy 

2

2

2

2

2

2

2

2

2

x

y

z

xy

yz

zx

Ponieważ z założenia 

3

x

y

z

  

, więc  

2

2

2

2

2

2

9

x

y

z

xy

yz

zx

Stąd  

2

2

2

2

2

2

9

xy

yz

zx

x

y

z

 

Otrzymujemy zatem 

2

2

2

2

2

2

2

2

2

9

x

y

z

x

y

z

 

2

2

2

3

3

3

9

x

y

z

2

2

2

3

x

y

z

co należało udowodnić. 
 
IV sposób rozwiązania 
Dla liczb nieujemnych xyz prawdziwa jest nierówność między średnią arytmetyczną 
i średnią kwadratową  

2

2

2

3

3

x

y

z

x

y

z

 

Jeżeli natomiast któraś z liczb xyz jest ujemna, to ta nierówność również jest prawdziwa. 
Stąd i z założenia, że 

3

x

y

z

  

 dostajemy 

2

2

2

1

3

x

y

z

Podnosząc obie strony te nierówności do kwadratu, a następnie mnożąc je przez 3 dostajemy 
tezę.  
 
 

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 6 z 14 

Schemat punktowania  
Zdający otrzymuje  ............................................................................................................1 pkt 
gdy  

 

zapisze nierówność w postaci równoważnej jej nierówności kwadratowej 

2

2

3

3

3

0

x

y

x

y

y

 

 i zapisze, że otrzymana nierówność to nierówność 

kwadratowa lub obliczy wyróżnik trójmianu kwadratowego 

2

2

3

3

3

x

y

x

y

y

 

 

albo 

   zapisze nierówność w postaci równoważnej 

 

 



2

2

1

1

1

1

0

x

y

x

y

 

 

 

albo 

  zastosuje podstawienie 

1

x

a

 

1

y

b

 

1

z

c

 

 i zapisze założenie w postaci 

0

a b c

  

 oraz tezę w postaci 

 

 

2

2

2

1

1

1

3

a

b

c

 

 

 

albo 

  zapisze równość 

2

2

2

2

2

2

9

xy

yz

zx

x

y

z

 

 wynikająca z założenia oraz 

wykaże prawdziwość nierówności 

2

2

2

2

2

2

2

2

2

x

y

z

xy

yz

zx

  

(wystarczy, że powoła się na znaną nierówność , prawdziwą dla dowolnych liczb 
rzeczywistych xyz

albo 

 

zastosuje nierówność między średnią arytmetyczną i średnią kwadratową i zapisze 

nierówność 

2

2

2

3

3

x

y

z

x

y

z

 

 (nawet bez rozpatrywania znaków liczb xyz

i na tym poprzestanie lub dalej popełnia błędy. 

Zdający otrzymuje  ............................................................................................................2 pkt 
gdy przeprowadzi pełne rozumowanie. 

 

 
 
 
 
 
Zadanie 26.   (2pkt)
 
Wykaż, że jeżeli ramiona AD i BC trapezu ABCD o podstawach AB i CD zawierają się 

w prostych prostopadłych (zobacz rysunek), to 

2

2

2

2

AB

CD

AC

BD

 

Rozwiązanie 
Niech E oznacza punkt przecięcia prostych AD i BC (przyjęliśmy za rysunkiem, że 

AB

CD

. Gdyby  AB

CD

, to punkt E leżałby po drugiej stronie prostej CD, zaś 

rozumowanie nie zmieniłoby się).  

 

Z twierdzenia Pitagorasa zastosowanego kolejno do trójkątów ABEDCEACEBED 
otrzymujemy równości 

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 7 z 14 

(1) 

2

2

2

AB

AE

BE

,  

(2) 

2

2

2

CD

DE

CE

,  

(3) 

2

2

2

AC

AE

CE

(4) 

2

2

2

BD

DE

BE

Zatem  

 

(1),(2)

2

2

2

2

2

2

AB

CD

AE

BE

DE

CE

 

 

(3),(4)

2

2

2

2

2

2

AE

CE

DE

BE

AC

BD

To kończy dowód. 

 

 
Schemat punktowania  
Zdający otrzymuje  ............................................................................................................1 pkt 
gdy zapisze równości wynikające z twierdzenia Pitagorasa pozwalające udowodnić tezę,  

np.: 

2

2

2

AB

AE

BE

2

2

2

CD

DE

CE

2

2

2

AC

AE

CE

2

2

2

BD

DE

BE

 

i na tym poprzestanie lub dalej popełnia błędy. 
 

Zdający otrzymuje  ............................................................................................................2 pkt 
gdy przeprowadzi pełne rozumowanie. 
 

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 8 z 14 

Zadanie 27.   (4pkt) 
Ze  zbioru  wszystkich  liczb  naturalnych  czterocyfrowych  losujemy  jedną  liczbę.  Oblicz 
prawdopodobieństwo  zdarzenia,  że  otrzymamy  liczbę  spełniającą  jednocześnie  trzy 
następujące warunki: 
(1) 

liczba jest podzielna przez 25, 

(2) 

cyfry dziesiątek i setek są nieparzyste, 

(3) 

cyfra dziesiątek jest nie większa niż cyfra setek. 

 
Rozwiązanie  
Zdarzeniem elementarnym jest wylosowanie liczby naturalnej czterocyfrowej, więc zbiór 
wszystkich zdarzeń elementarnych ma postać 

1000,1001,1002,

,9999

 

. Liczba 

wszystkich liczb w tym zbiorze jest równa  

9999 999

9000

 

Niech A oznacza zdarzenie, że wylosowana liczba ze zbioru 

 spełnia jednocześnie warunki 

(1), (2) i (3). Liczba jest podzielna przez 25, więc jej dwucyfrowa końcówka to 00, 25, 50 lub 
75. Ponieważ z (2) warunku wynika, że cyfra dziesiątek jest nieparzysta, więc końcówką 
może być jedynie 50 lub 75. Cyfra setek jest nieparzysta i cyfra dziesiątek jest od niej nie 
większa. Mamy zatem następujące trzycyfrowe końcówki liczby: 550, 750, 950, 775, 975. 
Cyfrą tysięcy jest dowolną cyfrą spośród dziewięciu cyfr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9. Zatem 

9 5

A

 

Prawdopodobieństwo zdarzenia A jest zatem równe 

 

9 5

1

9000

200

A

P A

Schemat punktowania  
Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego 
rozwiązania .........................................................................................................................1 pkt 

 

Obliczenie liczby wszystkich zdarzeń elementarnych: 

9000

 

 

albo 

 

poprawne rozpatrzenie jednego z podanych warunków, np. obliczenie liczby 
wszystkich końcówek dwucyfrowych liczb naturalnych podzielnych przez 25 lub ich 
wypisanie. 

Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp  .....................................................................2 pkt 

 

Obliczenie liczby wszystkich zdarzeń elementarnych oraz poprawne rozpatrzenie 
jednego z podanych warunków, np. obliczenie liczby wszystkich końcówek 
dwucyfrowych liczb naturalnych podzielnych przez 25 lub ich wypisanie 

albo 

 

poprawne rozpatrzenie co najmniej dwóch warunków ale nie obliczenie liczby 
wszystkich zdarzeń elementarnych lub obliczenie jej z błędem. 

Pokonanie zasadniczych trudności zadania  ....................................................................3 pkt 
Obliczenie liczby wszystkich zdarzeń elementarnych oraz obliczenie liczby zdarzeń 
elementarnych sprzyjających zdarzeniu A:  

9 5

A

 

Rozwiązanie pełne ..............................................................................................................4 pkt 

Obliczenie prawdopodobieństwa zdarzenia A

 

1

200

P A

 
 
 
 
 

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 9 z 14 

Zadanie 28.   (5pkt) 
Prostokątny  pas  wykładziny  dywanowej  o  wymiarach  3,6 m  na  7,5 m  należy  przeciąć 
prostopadle  do  dłuższego  boku  tak,  aby  przekątne  otrzymanych  dwóch  prostokątnych 
kawałków różniły się o 1,5 m. Oblicz wymiary większego z otrzymanych kawałków. 
 
Rozwiązanie:  
Oznaczmy przez x nieznany wymiar większego z kawałków. Przekątna tego kawałka jest 
dłuższa od przekątnej mniejszego z kawałków. 

 

Nieznany wymiar mniejszego kawałka i długość przekątnej tego kawałka są równe 
odpowiednio 

7,5

EB

x

1,5

FB

d

 

Z twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta AED i dla trójkąta EBF otrzymujmy 

2

2

2

DE

AE

AD

 oraz 

2

2

2

FB

EB

EF

2

2

2

3, 6

d

x

 oraz 

 

2

2

2

1,5

7,5

3, 6

d

x

Drugie równanie zapisujemy w postaci 

2

2

2

3

2, 25

56, 25 15

3, 6

d

d

x

x

Stąd i z pierwszego równania mamy 

2

2

3

2, 25

56, 25 15

d

d

x d

15

3

54

x

d

5

18

x d

 

5

18

d

x

Podstawiając w miejsce d w pierwszym równaniu 

5

18

x

 otrzymujemy równanie z jedną 

niewiadomą 

2

2

2

5

18

3, 6

x

x

2

2

25

180

324 12,96

x

x

x

2

24

180

311, 04

0

x

x

2

180

4 24 311, 04 180 180 4 4 6 311, 04

  

 

   

 

4 45 4 45 4 4 6 311, 04 16 45 45 6 311, 04

16 158, 76

   

   

 

 

 

16

158, 76

4 12, 6

50, 4

 

 

 

180 50, 4

129, 6

2, 7

48

48

x

 lub 

180 50, 4

230, 4

4,8

48

48

x

Pierwsze z otrzymanych rozwiązań nie spełnia warunków zadania, gdyż wówczas mielibyśmy 

5

18

5 2, 7 18

4,5

0

d

x

 

 

.  

Zatem wymiary większego z otrzymanych kawałków są równe 3,6 m na 4,8 m. 
 
 
 
 

3,6 

7,5 

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 10 z 14 

Schemat punktowania  

Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego 
rozwiązania .............................................................................................................................. 

1 pkt 

Przyjęcie oznaczeń i zapisanie jednego z równań wynikających z treści zadania, np.: 

2

2

2

3, 6

d

x

, gdzie x oznacza nieznany wymiar większego z kawałków, zaś d długość 

przekątnej tego kawałka.  

 
Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp  ........................................................................... 2

 pkt 

Zapisanie układu równań pozwalającego obliczyć wymiary większego z kawałków, np.: 

2

2

2

2

2

2

3, 6

1,5

3, 6

7,5

d

x

d

x



 
Pokonanie zasadniczych trudności zadania  .......................................................................... 3

 pkt 

Doprowadzenie układu do równania z jedną niewiadomą (x albo d), np.: 

2

2

2

5

18

3, 6

x

x

 

Rozwiązanie zadania do końca lecz z usterkami, które jednak nie przekreślają 
poprawności rozwiązania (np. błędy rachunkowe)  ........................................................4 pkt 

Doprowadzenie do równania kwadratowego z jedną niewiadomą (x albo d), np.: 

2

24

180

311, 04

0

x

x

 
Rozwiązanie bezbłędne  ........................................................................................................... 5

 pkt 

Obliczenie nieznanego wymiaru większego kawałka: 4,8 m.  

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 11 z 14 

Zadanie 29.   (4pkt) 
Prosta o równaniu 

2

y

x

 

  przecina  okrąg  o  równaniu 

 

2

2

3

5

25

x

y

  w  punktach 

A i B. Oblicz współrzędne punktów A i B oraz wyznacz równanie stycznej do danego okręgu, 

 

przechodzącej przez jeden z tych punktów. 

 

 
Rozwiązanie 

 Środkiem okręgu o równaniu 

 

2

2

3

5

25

x

y

 jest punkt 

 

3,5

S

, a promień tego 

okręgu jest równy 

5

r

. Narysujmy ten okrąg wraz z prostą k o równaniu 

2

y

x

 

.  

-5

-4

-3

-2

-1

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

-2

-1

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

x

y

A

B

S

k

 

Współrzędne punktów przecięcia prostej k z okręgiem obliczmy rozwiązując układ równań  

 

2

2

3

5

25

2

x

y

y

x

 

 



Stąd otrzymujemy równanie  

 

2

2

3

2 5

25

x

x

 

 

2

2

3

3

25

x

x

2

2

3

25

0

x

2

25

3

0

2

x

5

5

3

3

0

2

2

x

x



 

 





5

3

2

x

 

 lub 

5

3

2

x

 

 

 

Gdy 

5

3

2

x

 

, to wtedy 

5

2 5

2

y

x

   

, a gdy 

5

3

2

x

 

, to wówczas 

5

2 5

2

y

x

   

Zatem prosta k przecina okrąg w punktach  

5

5

3

,5

2

2

A

5

5

3

,5

2

2

B

Zauważmy, że środek S okręgu leży na prostej k, gdyż 

3 2

5

 

. Oznacza to, że styczna do 

okręgu  przechodząca  przez  punkt  A  lub  przez  punkt  B  jest  prostopadła  do  prostej  k.  
Równanie stycznej do okręgu przechodzącej przez A ma zatem postać 

5

5

3

5

2

2

y

x

 

 

, czyli 

8 5 2

y

x

   

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 12 z 14 

Równanie stycznej do okręgu przechodzącej przez B ma postać 

5

5

3

5

2

2

y

x

 

 

, czyli 

8 5 2

y

x

   

 

Odpowiedź. 

5

5

3

,5

2

2

A

5

5

3

,5

2

2

B

, styczna do danego okręgu 

poprowadzona przez punkt A ma równanie 

8 5 2

y

x

   

, a styczna poprowadzona przez 

punkt ma równanie 

8 5 2

y

x

   

 . 

 
Schemat punktowania  

Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego 
rozwiązania .............................................................................................................................. 

1 pkt 

Doprowadzenie układu równań 

 

2

2

3

5

25

x

y

 i 

2

y

x

 

 do równania 

kwadratowego z jedną niewiadomą, np.: 

 

2

2

3

2 5

25

x

x

 

.  

 
Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp  ........................................................................... 2

 pkt 

Rozwiązanie układu równań i zapisanie współrzędnych punktów A i B:  

5

5

3

,5

2

2

A

5

5

3

,5

2

2

B

 
Pokonanie zasadniczych trudności zadania  .......................................................................... 3

 pkt 

Obliczenie współczynnika kierunkowego stycznej do danego okręgu przechodzącej przez punkt 
lub przez punkt B

1

 
Rozwiązanie pełne  ................................................................................................................... 4

 pkt 

Wyznaczenie równania 

stycznej do danego okręgu przechodzącej przez punkt A  

(lub przez punkt B):

 

8 5 2

y

x

   

 ( lub 

 

8 5 2

y

x

   

).  

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 13 z 14 

Zadanie 30.   (5pkt) 
Podstawą  ostrosłupa  ABCDS  jest  kwadrat  ABCD.  Wysokość  SE  ściany  bocznej  ADS  jest 
jednocześnie wysokością ostrosłupa, a punkt E jest środkiem krawędzi AD (zobacz rysunek). 
Pole ściany ADS jest równe 12 cm

2

, a objętość ostrosłupa jest równa 48 cm

3

. Oblicz miarę kąta 

nachylenia krawędzi bocznej CS do płaszczyzny podstawy ostrosłupa. Wynik zaokrąglij do 

1

.  

 

Rozwiązanie 
Przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku. Zaznaczmy też kąt 

 między krawędzią boczną CS 

ostrosłupa a płaszczyzną jego podstawy. Jest to kąt ostry w trójkącie prostokątnym ECS 
o kącie prostym przy wierzchołku E.  

 

Pole ściany bocznej ADS jest równe 12, więc możemy zapisać równanie  

1

12

2

ah

Wykorzystując podaną objętość ostrosłupa zapisujemy drugie równanie z tymi samymi 
niewiadomymi a i h 

2

1

48

3

a h

Z pierwszego równania otrzymujemy 

24

ah

, więc stąd i z drugiego równania dostajemy 

1

24

48

3

a

 

6

a

Zatem 

6

24

h

, czyli 

4

h

Z twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta prostokątnego EDC otrzymujemy 

2

2

2

EC

ED

CD

2

2

2

3

6

45

p

Stąd 

3 5

p

Obliczmy tangens kąta 

 w trójkącie ECS 

4

4 5

tg

0,5963

15

3 5

h

p

Z tablic odczytujemy miarę kąta 

zaokrągloną do 

1

 

31

 

Odpowiedź: 

31

 

 
 
 
 
 

 

background image

Rozwiązania zadań otwartych i schematy punktowania 

 

Strona 14 z 14 

Schemat punktowania  

Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego 
rozwiązania .............................................................................................................................. 

1 pkt 

Zapisanie jednego z równań: 

1

12

2

ah

2

1

48

3

a h

, gdzie a oznacza długość krawędzi 

podstawy ostrosłupa, zaś h wysokość ostrosłupa i jednocześnie wysokość ściany bocznej 
ADS.

 

 
Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp  ........................................................................... 2

 pkt 

Zapisanie układu równań pozwalającego obliczyć 

długość krawędzi podstawy ostrosłupa oraz 

wysokość ostrosłupa

1

12

2

ah

 oraz 

2

1

48

3

a h

.

 

Pokonanie zasadniczych trudności zadania  .......................................................................... 3

 pkt 

Zaznaczenie kąta nachylenia 

krawędzi bocznej CS do płaszczyzny podstawy ostrosłupa

 oraz 

obliczenie 

długości krawędzi podstawy ostrosłupa i wysokości ostrosłupa: 

6

a

4

h

.

 

Uwaga 
Jeżeli zdający zaznaczy zły kąt 

nachylenia 

krawędzi bocznej CS do płaszczyzny podstawy 

ostrosłupa, to za całe rozwiązanie zadania może otrzymać co najwyżej 2 punkty.

  

 

 
Rozwiązanie zadania do końca, lecz z usterkami, które jednak nie przekreślają 
poprawności rozwiązania (np. błędy rachunkowe)  ........................................................4 pkt 

 

Obliczenie wartości funkcji trygonometrycznej kąta 

 i błędne odczytanie miary kąta 

albo 

 

obliczenie wartości funkcji trygonometrycznej kąta 

 z błędem rachunkowym 

i konsekwentne podanie miary kąta 

 
Rozwiązanie bezbłędne  ........................................................................................................... 5

 pkt 

Odczytanie miary kąta 

31

 

.