background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 
 

 

 
 

 
 

 

MINISTERSTWO EDUKACJI 

NARODOWEJ 

 

 
 
 
Urszula Tusiek 

 

 
 
 
 

Obsługa gości w hotelowym lokalu gastronomicznym 
341[04].Z4.03 

 
 
 
 
 
 
 
 

Poradnik dla ucznia 

 

 

 

 

 
 
 
 
 

 
 
 
 

Wydawca 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy 
Radom  2006 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

Recenzenci:  
mgr Grażyna Brocka 
mgr inż. Alicja Drażba 
 
 
 
Opracowanie redakcyjne: 
Urszula Tusiek  
 
 
 
Konsultacja: 
mgr inż. Piotr Ziembicki 
 
 

 
 

 

Poradnik  stanowi  obudowę  dydaktyczną  programu  jednostki  modułowej  341[04].Z4.03 

Obsługa  gości  w  hotelowym  lokalu  gastronomicznym  w  modułowym  programie  nauczania  dla 
zawodu technik hotelarstwa. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wydawca 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy, Radom 2006

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

SPIS TREŚCI

 

 
1.  Wprowadzenie 

2.  Wymagania wstępne 

3.  Cele kształcenia 

4.  Materiał nauczania 

4.1.  Wyposażenie hotelowego lokalu gastronomicznego 

   4.1.1. Materiał nauczania 

   4.1.2. Pytania sprawdzające 

12 

   4.1.3. Ćwiczenia 

12 

   4.1.4. Sprawdzian postępów 

13 

4.2.  Nakrywanie stołów do różnych posiłków 

14 

   4.2.1. Materiał nauczania 

14 

   4.2.2. Pytania sprawdzające 

16 

   4.2.3. Ćwiczenia 

17 

   4.2.4. Sprawdzian postępów 

19 

4.3.  Zasady noszenia tac, talerzy i półmisków 

20 

   4.3.1. Materiał nauczania 

20 

   4.3.2. Pytania sprawdzające 

22 

   4.3.3. Ćwiczenia 

22 

   4.3.4. Sprawdzian postępów 

24 

4.4.  Podawanie potraw gorących i zimnych 

25 

   4.4.1. Materiał nauczania 

25 

   4.4.2. Pytania sprawdzające 

31 

   4.4.3. Ćwiczenia 

31 

   4.4.4. Sprawdzian postępów 

33 

4.5.  Podawanie napojów bezalkoholowych i alkoholowych 

34 

   4.5.1. Materiał nauczania 

34 

   4.5.2. Pytania sprawdzające 

38 

   4.5.3. Ćwiczenia 

38 

   4.5.4. Sprawdzian postępów 

40 

4.6.  Rozliczanie przychodów ze sprzedaży oraz sprzątanie po posiłku 

41 

   4.6.1. Materiał nauczania 

41 

   4.6.2. Pytania sprawdzające 

44 

   4.6.3. Ćwiczenia 

44 

   4.6.4. Sprawdzian postępów 

46 

5. Sprawdzian osiągnięć 

47 

6. Literatura 

52 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

1. WPROWADZENIE 

 

Poradnik  ten  będzie  Ci  pomocny  w  przyswajaniu  wiedzy o wyposażeniu  hotelowego  lokalu 

gastronomicznego,  sposobach  nakrywania  stołów,  zasadach  noszenia  tac,  talerzy  i  półmisków 
oraz  o  zasadach  podawania  różnych  potraw i  napojów.  Pomoże  Ci  on  również  w  kształtowaniu 
umiejętności związanych z obsługą gości w hotelowym lokalu gastronomicznym. 

W poradniku zamieszczono: 

1.  Wymagania  wstępne,  czyli  wykaz  niezbędnych  umiejętności  i  wiedzy,  które  powinieneś 

mieć ukształtowane, aby przystąpić do realizacji tej jednostki modułowej. 

2.  Cele kształcenia tej jednostki modułowej. 
3.  Materiał  nauczania  (rozdział  4)  umożliwia  samodzielne  przygotowanie  się  do  wykonania 

ćwiczeń i zaliczenia sprawdzianów. Wykorzystaj do poszerzenia wiedzy wskazaną literaturę 
oraz inne źródła informacji. Obejmuje on również ćwiczenia, które zawierają: 

− 

wykaz materiałów, narzędzi i sprzętu potrzebnych do realizacji ćwiczenia, 

− 

pytania sprawdzające wiedzę potrzebną do wykonania ćwiczenia, 

− 

sprawdzian teoretyczny, 

− 

sprawdzian umiejętności praktycznych. 

4.  Przykład  zadania/ćwiczenia  oraz  zestaw  pytań  sprawdzających  Twoje  opanowanie  wiedzy 

i umiejętności  z  zakresu  całej  jednostki. Zaliczenie tego ćwiczenia jest dowodem osiągnięcia 
umiejętności  praktycznych  określonych  w  tej  jednostce  modułowej.  Wykonując  sprawdzian 
postępów  powinieneś  odpowiadać  na  pytanie  tak  lub  nie,  co  oznacza,  że  opanowałeś 
materiał albo nie. 

Szczególną  uwagę  powinieneś  zwrócić  na  czynności  wykonywane  przy  stole  konsumenta 
podczas  podawania  poszczególnych  posiłków  oraz na  postawę  i  gesty jakie obowiązują podczas 
obsługi konsumentów. 

Jeżeli  masz  trudności  ze  zrozumieniem  tematu  lub  ćwiczenia,  to  poproś  nauczyciela  lub 

instruktora  o  wyjaśnienie  i  ewentualne  sprawdzenie,  czy  dobrze  wykonujesz  daną  czynność.  Po 
przerobieniu materiału spróbuj zaliczyć sprawdzian z zakresu jednostki modułowej. 
 

Bezpieczeństwo i higiena pracy 

 

W  czasie  pobytu  w  pracowni  musisz  przestrzegać  regulaminów,  przepisów  bhp  i  higieny 

pracy  oraz  instrukcji  przeciwpożarowych,  wynikających  z  rodzaju  wykonywanych  prac. 
Przepisy te poznasz podczas trwania nauki. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
          
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Schemat jednostek modułowych 

341[04].Z4.02 

Sporządzanie posiłków 

341[04].Z4.04 

Podawanie posiłków gościom                

do pokoju hotelowego 

Moduł 341[04].Z4 

Działalność gastronomiczna                    

w zakładzie hotelarskim 

341[04].Z2.05 

Komunikowanie się z gośćmi w języku obcym 

 w zakresie usług gastronomicznych 

341[04].Z4.01 

Sporządzanie jadłospisów 

341[04].Z4.03 

Obsługa gości w hotelowym lokalu 

gastronomicznym 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

2. WYMAGANIA WSTĘPNE 

 

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej powinieneś umieć: 

− 

stosować zasady etyki hotelarza, 

− 

określać zapotrzebowanie organizmu człowieka na poszczególne składniki odżywcze, 

− 

dzielić produkty spożywcze na grupy ze względu na specyficzne właściwości odżywczych, 

− 

określać wartość odżywczą i energetyczną poszczególnych grup produktów spożywczych, 

− 

układać karty dań dla zakładu gastronomicznego, 

− 

dobierać surowce do produkcji potraw, 

− 

stosować różne rodzaje obróbki termicznej do sporządzania potraw, 

− 

obsługiwać  maszyny  i  urządzenia  oraz  wykorzystywać  drobny  sprzęt  gastronomiczny  do 
produkcji potraw, 

− 

dokonywać oceny organoleptycznej potraw, 

− 

wykonywać dekoracje potraw, 

− 

stosować  zasady  bezpieczeństwa  i  higieny  pracy,  ochrony  przeciwpożarowej  oraz  przepisy 
sanitarno - epidemiologiczne podczas produkcji gastronomicznej, 

− 

postępować z gośćmi hotelowymi, 

− 

korzystać z różnych źródeł informacji. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

3. CELE KSZTAŁCENIA 

 

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej powinieneś umieć: 

− 

przygotować salę dla gości, 

− 

zadbać o estetykę stołów i sali, 

− 

zastosować podstawowe urządzenia w obsłudze gości, 

− 

nakryć stoły do różnych posiłków, 

− 

dobrać bieliznę stołową, 

− 

dobrać zastawę stołową i sztućce, 

− 

uformować serwetki, 

− 

określić rodzaje posiłków, 

− 

przygotować bufet szwedzki, 

− 

przyjąć zamówienie od konsumenta, 

− 

pomóc konsumentowi w wyborze potraw, 

− 

podać gościom potrawy zimne i gorące, 

− 

podać gościom hotelowym napoje bezalkoholowe i alkoholowe, 

− 

zebrać naczynia po konsumpcji, 

− 

rozliczyć koszty konsumpcji, 

− 

obsłużyć grupy gości hotelowych 

− 

zastosować zasady przenoszenia naczyń czystych i brudnych, 

− 

zadbać o estetykę ubioru i formy zachowania zgodnie z obowiązującymi standardami, 

− 

przeprowadzić rozmowę kurtuazyjną z gośćmi. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

4. MATERIAŁ NAUCZANIA 

 
4.1. Wyposażenie hotelowego lokalu gastronomicznego 

 
4.1.1. Materiał nauczania 

 

Stosowanie  odpowiedniego  sprzętu  w  znacznym  stopniu  wpływa  na  poziom  obsługi 

konsumentów  i  ułatwia  pracę  personelowi. Do podstawowego sprzętu wykorzystywanego przez 
zakłady gastronomiczne można zaliczyć: 

− 

urządzenia podgrzewacze, 

− 

urządzenia chłodnicze, 

− 

urządzenia do produkcji i porcjowania napojów, 

− 

urządzenia do transportu i wydawania potraw, 

− 

drobny sprzęt, 

− 

meble. 

 
Urządzenia podgrzewcze 

Urządzenia  podgrzewcze  służą  do  utrzymania  w  odpowiedniej  temperaturze  wcześniej 

przygotowanych potraw i napojów. 
Najważniejsze urządzenia podgrzewcze to: 

− 

stół podgrzewaczy, 

− 

lada bemarowa, 

− 

bemar podgrzewaczy, 

− 

kuchnia mikrofalowa, 

− 

grill, rożen, 

− 

piecyk elektryczny i gazowy, 

− 

elektryczna płytka podgrzewcza, 

− 

lada ekspedycyjna, 

− 

bufet ekspedycyjny, 

− 

podgrzewacze do talerzy, 

− 

wózki bemarowe. 

 

Dobór urządzeń podgrzewczych zależy od wielkości zakładu gastronomicznego oraz możliwości 
kuchni i ekspedycji. 

 

Urządzenia chłodnicze 

Sprawne  i  wydajne  urządzenia  chłodnicze  należą  do  najważniejszego  wyposażenia  części 

ekspedycyjnej  i  konsumenckiej.  Służą  one  do  zabezpieczenia  potraw  i  napojów  przez  psuciem. 
Właściwe  umieszczenie  tych  urządzeń  wpływa  w dużej  mierze na  sprawność  wydawania  potraw 
i napojów oraz podniesienie ich walorów smakowych.  

Do podstawowych urządzeń chłodniczych w części handlowej i ekspedycyjnej zaliczamy: 

− 

chłodzone  lady  bufetowe  do  przechowywania  potraw  zimnych,  kompotów,  wyrobów 
cukierniczych i napojów w butelkach, 

− 

lady chłodnicze witrynowe, które służą do krótkiego przechowywania potraw i napojów, 

− 

szafy chłodnicze, 

− 

witryny chłodnicze, 

− 

ochładzacze do napojów, 

− 

maszyny i automaty do wyrobu lodu konsumpcyjnego i lodu w kostkach. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

Urządzenia do produkcji i wydawania napojów 

Zakłady  gastronomiczne  są  wyposażone  w  urządzenia  i  sprzęt  do  wydawania  i  do 

przyrządzania głównych napojów np. kawy, herbaty, kakao, czekolady czy mleka. 
Do  przyrządzania  tego  typu  napojów  służą  ekspresy,  automaty  i  półautomaty  do  sporządzania 
napojów gorących, samowary do herbaty lub zwykłe płytki podgrzewcze. 

Najczęściej wykorzystywanymi urządzeniami w zakładach gastronomicznych są: 

− 

ekspresy do kawy, 

− 

półautomaty do napojów gorących, 

− 

mikser barowy, 

− 

saturator bufetowy, 

− 

chłodzony dystrybutor do napojów niegazowanych, 

− 

aparatura do piwa. 

 
Urządzenia do transportu i wydawania potraw 

Transport  wewnętrzny  obejmuje  zespół  czynności  związanych  z  podnoszeniem, 

przesuwaniem i przewożeniem surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych oraz naczyń. 
Każde urządzenie do transportu powinno mieć optymalne wymiary i pojemność, być wytrzymałe 
na uderzenia, łatwe do utrzymania w czystości i wygodne w użyciu. 

Do  przewożenia  potraw  i  napojów  oraz  towarów  handlowych  z  ekspedycji  do  sali 

konsumenckiej  służą  specjalne  wózki  kelnerskie  do  bezpośredniej  obsługi  przy  stoliku 
konsumenckim wyposażone w urządzenia podgrzewcze lub chłodnicze. 
 

Do najczęściej używanych należą wózki do: 

− 

przewożenia czystych naczyń z urządzeniem podgrzewczym (rys.1) 

− 

przewożenia i serwowania przekąsek zimnych (rys.2) 

− 

przygotowania potraw i flambirowania w obecności konsumenta (rys.3) 

− 

przygotowania napojów w obecności konsumenta (rys.4) 

− 

serwowania wyrobów ciastkarskich lub garmażeryjnych (rys.5) 

− 

dowożenia gorących potraw i talerzy (rys.6,7) 

 

 

Rys. 1. Wózek do przewożenia czystych naczyń                       Rys. 2.  Wózek kelnerski przystosowany do          
             wyposażony w urządzenia podgrzewcze [3, s. 50]                       serwowania przekąsek zimnych  [3, s. 50] 
 
 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

           

                                  

 

  
Rys. 3.  Wózek kelnerski służący do przygotowania potraw             Rys. 4.  Wózek do przygotowania napojów    
             i flambirowania w obecności konsumenta  [3, s. 50]                           w obecności konsumenta  [3, s. 51] 

 

 

Rys. 5.  Wózek kelnerski do serwowania wyrobów ciastkarskich lub garmażeryjnych  [3, s. 51] 

 

 

Rys. 6.  Wózek bemarowy do dowożenia gorących               Rys. 7.  Wózek bemarowy do dowożenia gorących  
              potraw    [3, s. 52]                                                                   talerzy    [3, s. 51] 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

10 

Drobny sprzęt niezbędny do obsługi konsumenta: 

a)  zastawa stołowa metalowa 

Obejmuje  ona  wszystkie  metalowe  przedmioty  potrzebne  do  obsługi  konsumenta  i  powinna 

być  funkcjonalna,  estetyczna  i  łatwa  do  utrzymania  w  czystości,  odporna  na  korozję,  działanie 
kwasów i innych składników chemicznych. 
Niezbędne  do  obsługi  są  nakrycia  stołowe  tzn.  sztućce  –  noże,  łyżki,  widelce  i  łyżeczki. 
Dobierając  sztućce  powinniśmy  kierować  się  kształtem  trzonków,  wielkością    i  estetyką  ich 
wykonania. Ze względu na wielkość rozróżniamy sztućce duże, średnie i małe (rys.8,9). 
 

 

 

Rys. 8. Sztućce klasyczne i systemowe [1, s. 182] 
 

 

Rys. 9. Sztućce specjalne i pomocnicze do nakładania i tranżerowania  [1, s. 183] 

 
Poza  sztućcami  w  grupie  naczyń  metalowych  znajdują  się:  półmiski,  sosjerki,  kubki,  cukiernice, 
pucharki, tace, przyprawniki, cukiernice itp..   
 
b)  zastawa stołowa porcelanowa 

W gastronomii porcelany używa się do przygotowania i podawania potraw i napojów.  

Do  podawania  potraw  i  napojów  wykorzystuje  się  następujące  naczynia  porcelanowe:  filiżanki, 
dzbanki, talerze, bulionówki, salaterki, miski, wazy, półmiski. 
 
 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

11 

c)  zastawa szklana 

Naczynia  szklane  powinny  się  charakteryzować  estetycznym  wyglądem  i  oryginalnym 

kształtem,  wytrzymałością  na  zmiany  temperatury  i  odpornością  chemiczną.  W  skład  zastawy 
szklanej wchodzą: kieliszki, szklanki, literatki, czarki i pucharki, dzbanki, talerzyki (rys.10). 
 

 

 

          kieliszek         kieliszek       kieliszek            kieliszek            kieliszek              kieliszek               kieliszek 
          do wina           do wina         do wina            do sherry        do bordeaux            do wina                 do wina  
       czerwonego        białego       deserowego                                                               różowego           burgundzkiego 
                                                                                                                                     i vermouthu 
Rys. 10. Kieliszki do wina [1, s. 186] 

 

      szklaneczka       kieliszek      tumbler                 kieliszek       pucharek     pucharek     kieliszek          kieliszek 
       do whisky        do wódki      wysoki                 do martini    coctailowy         do         do likierów      do koniaku 
                                              do long drinków                                                   likierów 
Rys. 11. 
Szkło do alkoholi [1, s. 188] 

 
d)  bielizna stołowa 

Bielizna  stołowa  stanowi  bardzo  ważny  element  dekoracyjny  i  estetyczny  w  zakładzie 

gastronomicznym. Do bielizny stołowej zaliczamy:  

− 

moltony, 

− 

falbany ( skirtingi), 

− 

serwetki przekątne ( napperon), 

− 

laufer - serwetki dekoracyjne  układane na stołach, 

− 

serwetki osobiste do wycierania ust i przykrywania ubrania, 

− 

serwetki śniadaniowe ( do jaj ), kawy i herbaty, 

− 

serwetki kelnerskie do serwowania potraw, 

− 

ściereczki do polerowania zastawy stołowej.

 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

12 

Serwetki  płócienne  są  częścią  składową  nakrytego  stołu,  powinny  być  czyste  i  odpowiednio 
uformowane.  W  zakładach  najczęściej  wykorzystuje  się  zarówno  serwetki  białe  jak  i  kolorowe 
o wymiarach  50  x  50  cm  oraz  43  x  43  cm.  Wykorzystuje  się  również  papierowe  serwetki 
o wymiarach 30 x 30 cm. Przykłady dekoracyjnie złożonych serwetek przedstawia rysunek 12 i 13. 
 

        

 

 

Rys. 12. Proste formy składania serwetek  [1, s. 193]                Rys. 13.  Dekoracyjne formy składania serwetek  

                                                                                                 

[1, s. 193]

 

 

4.1.2. Pytania sprawdzające 
 

Odpowiadając na  pytania, sprawdzisz, czy jesteś przygotowany do wykonania ćwiczeń.  

1.  Jakie urządzenia wykorzystuje się w zakładach gastronomicznych? 
2.  Do czego służą urządzenia podgrzewcze? 
3.  Jakie urządzenia zaliczamy do podgrzewczych? 
4.  Do czego służą urządzenia chłodnicze? 
5.  Co zaliczamy do urządzeń chłodniczych w części ekspedycyjnej i handlowej? 
6.  Jakie urządzenia służą do produkcji i podawania napojów? 
7.  Jakie czynności obejmuje transport wewnętrzny? 
8.  Do czego służą wózki kelnerskie? 
9.  Które wózki należą do najczęściej stosowanych? 
10.  Co składa się na drobny sprzęt do obsługi? 
11.  Co zalicza się do bielizny stołowej? 
12.  Jakie znasz sposoby dekoracyjnego formowania serwetek? 

 
4.1.3. Ćwiczenia 
 

Ćwiczenie 1 

Nazwij przedstawione wózki do obsługi kelnerskiej. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  zapoznać 

się 

charakterystyką 

wyposażenia 

części 

ekspedycyjnej 

zakładu 

gastronomicznego, 

3)  dokonać dokładnej analizy wybranych wózków kelnerskich, 
4)  podać nazwę każdego wózka kelnerskiego, 
5)  umieścić nazwę wózka pod odpowiednim rysunkiem, 
6)  zaprezentować wykonane ćwiczenie, 
7)  dokonać oceny ćwiczenia. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

13 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

rysunki wózków kelnerskich, 

− 

kartki czyste, 

− 

flamaster, 

− 

klej, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 

Ćwiczenie 2 

Wykonaj 10 wzorów dekoracyjnie uformowanych serwetek. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  zapoznać się z zasadami dekoracyjnego formowania serwetek, 
3)  wybrać odpowiednie wzory serwetek do wykonania ćwiczenia, 
4)  wykonać 10 dekoracyjnie uformowanych serwetek, 
5)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
6)  dokonać oceny ćwiczenia. 

 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

wzory ze sposobami formowania serwetek, 

− 

serwetki płócienne lub papierowe 33x33 cm, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 

Ćwiczenie 3 

Przyporządkuj nazwy do odpowiednich kieliszków . 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  zapoznać się z zasadami doboru kieliszków do odpowiedniego napoju  
3)  przyporządkować podane nazwy do przedstawionych kieliszków, 
4)  umieścić karteczki z nazwami przy właściwym kieliszku, 
5)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
6)  dokonać oceny ćwiczenia. 

 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

karteczki z nazwami kieliszków, 

− 

odpowiednie kieliszki, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 

4.1.4. Sprawdzian postępów 
 

Czy potrafisz:

                                                                               

Tak                  Nie 

1)  rozróżniać podstawowy sprzęt wykorzystywany w obsłudze  

konsumentów? 

 

 

 

 

 

 

 

¨ 

 

¨ 

2)  wymienić wózki kelnerskie stosowane w obsłudze? 

 

 

¨ 

 

¨ 

3)  rozróżniać sprzęt metalowy w obsłudze gości?   

 

 

¨ 

 

¨ 

4)  rozróżniać sprzęt porcelanowy w obsłudze gości?            

 

¨ 

 

¨ 

5)  rozróżniać zastawę szklaną?                                               

 

¨ 

 

¨ 

6)  wykonać różne formy dekoracyjne serwetek? 

 

 

 

¨ 

 

¨ 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

14 

4.2. Nakrywanie stołów do różnych posiłków 

 

4.2.1. Materiał nauczania 

 

Przygotowanie  sali  konsumenckiej  obejmuje  następujące  czynności,  które  muszą  być 

wykonane przez kelnerów: 

− 

sprawdzenie czystości sali 

− 

odkurzanie blatów stolików i ich prawidłowe ustawienie 

− 

pobranie bielizny stołowej 

− 

nakrycie stolików obrusami  

− 

przygotowanie stolików pomocniczych 

 

Obrusy prostokątne składa się zawsze równolegle do dłuższego boku, od siebie, aby złożony 

kant wypadł od strony składającego. Następne złożenie wykonuje się od strony lewej do prawej, 
przez połowę obrusa. Po zaprasowaniu złożonego obrusa wykonujemy czwarty ruch, również od 
strony  lewej  do  prawej.  W  ten  sposób  powstaje  mały  kwadrat  lub  prostokąt  złożony  z  kilku 
warstw.  Zaprasowany  środkowy  kant  obrusa  musi  zawsze  znajdować  się  pośrodku  stołu, 
zaprasowaniem  do  góry.  Boki  obrusa  muszą jednakowo  zwisać  poza brzegami  stołu,  tak aby  ze 
wszystkich stron miały taką samą długość. 

Prawidłowe  rozłożenie  obrusa  jest  jedną  z  podstawowych  umiejętności  kelnera.  Obrus 

rozkłada się w następujący sposób: 

− 

na  stole  kwadratowym  kładzie  się  obrus  po  lewej  stronie  tak,  aby  główne  zgięcie  obrusa 
było skierowane w prawą stronę ku połowie stołu, 

− 

obrus  kładzie  się  od  strony  lewej  tak,  aby  po  rozpostarciu  go  zwis  był  po  obu  stronach 
jednakowy, 

− 

środkową  część  obrusa  ujmuje  się  kciukiem  i  palcem  wskazującym,  kładąc  trzy  pozostałe 
palce na górnej jego części; chwyt ten wykonuje się obiema rękami na szerokość stołu, 

− 

tak  uchwycony  obrus  podnosi  się  lekko  ponad  stół,  przesuwając  go  na  przeciwległą  stronę 
stołu,  nie  zmieniając  jeszcze  układu  palców,  zwracając  przy  tym  uwagę,  żeby  fałda 
środkowa przebiegała pośrodku stołu, 

− 

następnie  podnosi  się  trzy  palce  leżące  na  górnej  części  obrusa,  przez  co  rozluźnia się  jego 
górna  fałda  środkowa;  obrus  podnosi  się nieco do góry i przyciągając go do siebie rozkłada 
na stole. 
Zmiana obrusa w obecności konsumenta musi być wykonana bardzo starannie i estetycznie. 
Przy zmianie obrusa kelner wykonuje następujące czynności: 

− 

zdejmuje naczynia, sztućce i inny sprzęt znajdujący się na stole, 

− 

przygotowuje czysty obrus, 

− 

osusza ściereczką wilgotne miejsca na stole, 

− 

zagina brudny obrus z czterech stron, tak aby brzegi stołu były widoczne, 

− 

chwyta  prawidłowo  czysty  obrus,  podchodzi  do  stołu i  ostrożnie  przerzuca  luźno  zwisające 
fałdy,  a  następnie  chwyta  brzeg  złożonego  obrusa  tymi  samymi  palcami,  którymi  trzyma 
środkową, pojedynczą część obrusa, to jest palcem wskazującym i kciukiem, 

− 

zwalnia  chwyt  obrusa  trzecim  palcem  przy  jednoczesnym  podciągnięciu  do  siebie 
środkowej pojedynczej fałdy; w ten sposób brzeg czystego obrusa znajduje się przy brzegu 
stołu,  przy  którym  stoi  kelner;  pod  spodem  zaś  znajduje  się  brudny  obrus  złożony  na 
połowę, 

− 

podciąga  czysty  obrus  na  właściwe  miejsce  tak,  aby  fałda  główna  znalazła  się  na  środku 
stołu i równocześnie wyciąga złożony brudny obrus, 

− 

ustawia ponownie na stole zastawę stołową. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

15 

Nakrywanie  stołów,  w  ramach  przygotowania  sali  konsumenckiej,  można  rozpocząć  od 

położenia  talerzy  płaskich,  które  służą  jako  baza  do  ustawienia  pozostałych  talerzy,  w  tym 
talerza do zupy, lub od położenia sztućców oraz ustawienia szkła. 
Z lewej strony układa się widelec zawsze wybrzuszeniem w dół, z prawej strony  - nóż, ostrzem 
w  kierunku  talerza  i  łyżkę,  także  wybrzuszeniem  do  dołu.  Nad  nożem  należy  ustawić  szklankę 
do  wody  mineralnej,  zaś  nad  talerzem  sztućce  do  deseru,  wazonik  z  kwiatami  i  naczynie 
z przyprawami.  Popielniczki  znajdują  się  na  pomocniku  kelnerskim  i  podawane  są  na  życzenie 
gościa.  Sposób  nakrycia  na  wszystkich  stołach  powinien  być  jednakowy,  ze  szczególnym 
uwzględnieniem ułożenia całej zastawy. 

Nakrywanie  stołu  może  odbywać  się  w  obecności  konsumenta  zgodnie  ze  złożonym 

zamówieniem,  które  obejmuje  przeważnie  oddzielne  potrawy  lub  całe  posiłki  wraz  z  napojami. 
Kelner  zgodnie z przyjętym zamówieniem dobiera przy pomocniku potrzebne sztućce i układa je 
na tacy wyłożonej serwetką płócienną. Natomiast talerze i szkło przygotowuje oddzielnie.  

Nakrywanie stołu rozpoczyna się od ustawienia talerzy do dania zasadniczego lub przekąski, 

Talerze trzyma się w lewej ręce, a prawą przekłada się je na stół, stojąc przy tym z prawej strony 
konsumenta.  Następnie  kelner  podchodzi z tacą na której przygotowane są sztućce i przystępuje 
do układania ich również z prawej strony konsumenta w następującej kolejności: 

− 

noże i łyżka do zupy 

− 

łyżeczka i widelec do deseru 

− 

nóż i widelec do owoców 

Nakrywanie  stołów  rozpoczyna  się  zawsze  od  porcelany,  następnie  układa  się  sztućce,  stawia 
szkło i ustawia serwetki. Talerzyk do pieczywa i masła stawia się jako ostatnie. 
 

Układając naczynia i sztućce na stole należy przestrzegać następujących zasad: 

− 

talerz  ustawia  się  w  odległości  1,5  cm  od  brzegu  stołu,  emblematem  zwróconym  do 
konsumenta, a talerzyk przekąskowy ustawia się na talerzu metalowym, 

− 

sztućce powinny być ułożone w równej odległości zarówno od brzegu stołu, jak i talerzy, 

− 

sztućce  do  deserów  i  owoców  układa  się  nad  talerzem  –  widelec  bliżej  talerza  rączką 
skierowany w lewą stronę, łyżeczkę przed widelcem – rączką w prawą stronę, 

− 

po  lewej  stronie  nakrycia  ustawia  się  talerzyk  do  pieczywa  oraz  nóż  do  masła  (nóż  kładzie 
się na talerzyku), 

− 

serwetkę płócienną ustawia się na talerzyku do pieczywa lub talerzyku przekąskowym, 

− 

sztućce specjalne wykłada się wtedy, gdy konsument zamówił odpowiednią potrawę,

 

 

− 

szkło  do  napojów ustawia się z prawej strony talerza nad nożami – kolejność ułożenia szkła 
powinna  wynikać  z  kolejności  podawania  napojów.  Wyznacznikiem  jest  kieliszek  do  dania 
zasadniczego,  który  stawia  się  jako  pierwszy.  Znajduje  się  on  nad  nożem  do  dania 
zasadniczego, 

− 

odległość jednego nakrycia od drugiego powinna wynosić 70 – 80 cm, 

− 

jeżeli  posiłek  przewiduje  więcej  niż  trzy  potrawy,  kelner  uzupełnia  sztućce  podczas 
konsumpcji, 

− 

nie należy układać więcej niż trzy sztuki sztućców po jednej stronie, nad talerzem więcej niż 
dwie sztuki, 

− 

nie należy układać również koło siebie dwóch łyżek. 

 
Zasady nakrywania do różnych typów potraw przedstawiają rysunki 14 – 19. 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

16 

       

 

  Rys. 14.  Proste nakrycie: zupa, danie główne i deser          Rys. 15.  Nakrycie wstępne do serwisu a la carte,  
                  z uniwersalnym kieliszkiem  [1, s. 195]                      kieliszki do białego i czerwonego wina  [1, s. 195] 

 

       

 

  

Rys. 16.  Zupa, ryba – białe wino, danie główne -            Rys. 17.  Cocktail – białe wino, zupa, danie główne -  

                  białe wino II, żółty ser – czerwone wino                           czerwone wino, deser – szampan  [1, s. 195] 
                  [1, s. 195]    

 

      

 

Rys. 18.  Cocktail – białe wino I, zupa, ryba – białe       Rys. 19.  Przystawka – białe wino I, zupa, ryba – białe  
               wino II, danie główne – czerwone wino,                         wino II, danie główne – czerwone wino, ser,  

             

ser, deser – szampan  [1, s. 195]                                       deser – szampan   [ 1, s. 195]   

 

4.2.2. Pytania sprawdzające 
 

Odpowiadając na  pytania, sprawdzisz, czy jesteś przygotowany do wykonania ćwiczeń. 

1.  Jakie czynności obejmuje przygotowanie sali konsumenckiej? 
2.  Od czego rozpoczynamy nakrywanie stołu konsumenckiego? 
3.  W jakiej kolejności rozpoczynamy nakrywanie stołu? 
4.  Na czym polega nakrywanie stołu w obecności konsumenta? 
5.  Jak trzymamy poszczególne elementy zastawy podczas nakrywania? 
6.  Jakie są podstawowe zasady nakrywania stołów konsumenckich? 
7.  Jakie czynności wykonujemy przy nakrywaniu stołu? 
8.  Co składa się na podstawowe nakrycie? 
9.  Jakie elementy nakrycia składają się na poszczególne rodzaje posiłków? 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

17 

4.2.3. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Przygotuj nakrycie stołu do zupy jarzynowej. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zapoznać  się  z  instrukcją  przygotowania  stołu  do  zupy  jarzynowej  (Materiał  nauczania 

pkt.4.2.1), 

2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  zastosować się do poleceń zawartych w instrukcji, 
4)  nakryć stół do zupy jarzynowej uwzględniając najważniejsze elementy tej potrawy,  
5)  sprawdzić poprawność ustawienia zastawy stołowej (w razie trudności skorzystać z pomocy 

nauczyciela), 

6)  udekorować stół odpowiednimi elementami, 
7)  zaprezentować wykonane ćwiczenie, 
8)  dokonać oceny poprawności i estetyki wykonanego ćwiczenia. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, 

− 

elementy dekoracyjne ( kwiaty, serwetnik, przyprawniki itp.), 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 2 

Przygotuj nakrycie stołu do zakąski z drobiu. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zapoznać  się  z  instrukcją  przygotowania  stołu  do  zakąski  z  drobiu  (Materiał  nauczania 

pkt.4.2.1), 

2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  zastosować się do poleceń zawartych w instrukcji, 
4)  nakryć stół do zakąski z drobiu uwzględniając najważniejsze elementy tego dania,  
5)  sprawdzić poprawność ustawienia zastawy stołowej (w razie trudności skorzystać z pomocy 

nauczyciela), 

6)  udekorować stół odpowiednimi elementami, 
7)  zaprezentować wykonane ćwiczenie, 
8)  dokonać oceny poprawności i estetyki wykonanego ćwiczenia. 

 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, 

− 

elementy dekoracyjne ( kwiaty, serwetnik, przyprawniki itp.), 

− 

literatura z rozdziału 6. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

18 

Ćwiczenie 3 

Przygotuj nakrycie stołu do dania zasadniczego z mięsa smażonego. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zapoznać  się  z  instrukcją  przygotowania  stołu  do  dania  zasadniczego  z  mięsa  smażonego 

(Materiał nauczania pkt.4.2.1), 

2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  zastosować się do poleceń zawartych w instrukcji, 
4)  nakryć stół do dania zasadniczego uwzględniając najważniejsze jego elementy,  
5)  sprawdzić poprawność ustawienia zastawy stołowej (w razie trudności skorzystać z pomocy 

nauczyciela), 

6)  udekorować stół odpowiednimi elementami, 
7)  zaprezentować wykonane ćwiczenie, 
8)  dokonać oceny poprawności i estetyki wykonanego ćwiczenia. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy

− 

zastawa stołowa, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, 

− 

elementy dekoracyjne ( kwiaty, serwetnik, przyprawniki, świece itp.), 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 4 

Przygotuj nakrycie stołu do deseru zimnego – galaretki owocowej z bitą śmietaną. 
 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś

1)  zapoznać  się  z  instrukcją  przygotowania  stołu  do  deseru  zimnego  (Materiał  nauczania 

pkt.4.2.1), 

2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  zastosować się do poleceń zawartych w instrukcji, 
4)  nakryć stół do deseru zimnego uwzględniając najważniejsze jego elementy,  
5)  sprawdzić poprawność ustawienia zastawy stołowej (w razie trudności skorzystać z pomocy 

nauczyciela), 

6)  udekorować stół odpowiednimi elementami, 
7)  zaprezentować wykonane ćwiczenie, 
8)  dokonać oceny poprawności i estetyki wykonanego ćwiczenia. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, 

− 

elementy dekoracyjne ( kwiaty, serwetnik, itp.), 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

19 

4.2.4. Sprawdzian postępów 
 

Czy potrafisz:

 

 

 

 

 

 

 

 

Tak 

Nie 

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczeń? 

 

¨ 

¨ 

2)  dobrać  odpowiedni sprzęt do wykonania ćwiczenia? 

 

 

¨ 

¨ 

3)  przygotować nakrycie do zupy jarzynowej? 

 

 

 

¨ 

¨ 

4)  przygotować nakrycie do przekąski z drobiu?   

 

 

¨ 

¨ 

5)  przygotować nakrycie do dania zasadniczego?   

 

 

¨ 

¨ 

6)  przygotować nakrycie do deseru? 

 

 

 

 

¨ 

¨ 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

20 

4.3. Zasady noszenia tac, talerzy i półmisków 
 

4.3.1. Materiał nauczania 

 

Technika noszenia tac i naczyń 

Do  podstawowych  umiejętności  kelnerów,  decydujących  o  prawidłowym  i  starannym 
wykonaniu  pracy  zawodowej,  należy  noszenie  naczyń,  czyli  podawanie  potraw,  ale  także 
sprzątanie  ze  stołów.  Podstawową  zasadą  przy  wykonywaniu tych  czynności  jest  przestrzeganie 
zasad higieny i estetyki, dlatego też należy postępować zgodnie z następującymi wytycznymi: 

− 

nie  dotykać  rękami  tych  części  naczyń  i  sztućców,  które  mają  bezpośredni  kontakt 
z żywnością (należy posługiwać się serwetką kelnerską) 

− 

talerze i półmiski należy trzymać za brzeg lub od spodu przez serwetkę 

− 

filiżanki podaje się na spodeczkach lub trzyma się je za uszka 

− 

szklanki i kieliszki chwyta się za zewnętrzną część dna lub za nóżkę 

− 

sztućce chwyta się za trzonki 

− 

potrawy i napoje przenosi się na tacach 

− 

talerze i półmiski z potrawami ustawia się na tacy w jednej warstwie; 

− 

ze  względu  na  bezpieczeństwo  pracy  nie  należy  obciążać  zbyt  mocno tac, gdyż może dojść 
do przechylenia lub przesunięcia naczyń; 

− 

lewa ręka służy do przenoszenia sprzętu, a prawa do podawania i serwowania 

− 

liczba przenoszonych jednorazowo talerzy nie powinna przekraczać: 

− 

trzy talerze z daniami zasadniczymi w lewej ręce, jeden talerz w prawej, 

− 

dwa talerze z zupą w lewej ręce, jeden talerz w prawej, 

− 

półmiski  przenosić  zawsze  na  tacy  do  stolika  pomocniczego,  skąd  bierze  się tylko jeden  do 
lewej  ręki,  małe  półmiski  można  przenosić  do  stołu  podobnie  jak  płytkie  talerze,  pod 
warunkiem, że nie serwuje się z nich potraw przy stole 

− 

nie łączyć czystych naczyń z brudnymi. 

 
Zasady przenoszenia tac 

Każdy kelner ma do swojej dyspozycji trzy tub cztery tace: 

− 

duża  czworokątną  do  przenoszenia naczyń z potrawami z ekspedycji na pomocnik kelnerski 
oraz do przenoszenia naczyń ze zmywalni; 

− 

średnią  owalną  lub  prostokątną  do  przenoszenia  z  bufetu  naczyń  szklanych,  butelek  oraz 
drobnych naczyń z napojami do stolika konsumenckiego; 

− 

małą do podawania rachunków i rozliczania się z konsumentem.  
Duże  oraz  czworokątne  średnie  tace  kelnerskie  nosi  się  na  kilka  sposobów.  Tace  te  można 

przenosić  na  odwróconej  do  góry  lewej  dłoni  oraz  na  przedramieniu  tak,  aby  dłuższe  boki  tacy 
były  ustawione  prostopadle,  a  krótsze  równolegle  do  ramienia.  Takie  tace  mogą  nosić  tytko 
mężczyźni,  gdyż  obciążone  wymagają  użycia  siły  i  dużej  dłoni.  Na  dłoni  spoczywa  środek 
ciężkości, co pozwala na utrzymanie tacy w równowadze. Brzegi tacy nie mogą dotykać ubrania 
służbowego,  dlatego  należy  przedramię  lekko  wysunąć  do  przodu.  Przy  stawianiu  tacy  na  stole 
należy  uchwycić  jej  prawy  róg  prawa  ręką,  obniżyć  tacę  do  poziomu powierzchni,  na  której  ma 
być ustawiona i zaczynając od lewego narożnika wsunąć ją na powierzchnię stołu.  

Tace  okrągłe,  które  służą  do  przenoszenia  naczyń  szklanych  takich,  jak  kieliszki,  szklanki, 

trzyma  się

 

w  lewej  dłoni,  przytrzymując  je  kciukiem  do  góry.  Lepiej  utrzymuje  się  równowagę 

nosząc  okrągłe  tace  na  wysuniętych  do  góry  palcach  lewej  ręki  możliwie  jak  najszerzej.  Lewa 
ręka  powinna  być  wysunięta  lekko  do przodu, a tacę należy mieć przed sobą. Każdy potrzebuje 
pewnego czasu, aby przyswoić sobie właściwą. technikę noszenia tac.  

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

21 

Przy  przenoszeniu  tac  bardzo  ważne  jest  odpowiednie  ich  obciążenie,  czy  właściwe  rozłożenie 
ciężaru przenoszonych przedmiotów. W związku z powyższym należy pamiętać, aby: 

− 

lżejsze przedmioty były dalej od ciała, zaś cięższe bliżej ciała, 

− 

wysokie przedmioty przenosić w pozycji leżącej, jak np. butelki, 

− 

uchwyty naczyń były skierowane zawsze w lewą stronę. 

Różne sposoby przenoszenia tac ilustruje rysunek 20. 

 

 

Rys. 20. Różne sposoby przenoszenia tac [6, s. 37] 

 

Zasady przenoszenia talerzy 

Wszystkie  talerze  z  potrawami,  bez  względu  na  to  czy  są  płaskie  czy  głębokie  przenosi  się 

w lewej ręce. 
Talerz ujmuje  się  trzema  palcami -  kciukiem,  wskazującym  i środkowym. Kciuk przyciska talerz  
od góry, zaś palec wskazujący i środkowy podtrzymują go od dołu. Dolna część talerza powinna 
zostać wolna, co ułatwia postawienie go na stole.  

Jeżeli  przenosi  się  dwa  talerze  to wykorzystuje  się  do  tego  lewą  rękę.  Najpierw należy  ująć 

talerz  prawą  ręką  i  przełożyć  do  lewej.  Kciuk  przyciska  brzeg  talerza,  palec  wskazujący 
przyciska  talerz  do  dołu,  a  środkowy  trzyma  się  od  dołu.  Po  prawidłowym  uchwyceniu 
pierwszego  talerza  przekłada  się  drugi  w  kierunku  lewej  dłoni  w ten sposób,  aby  brzeg jego  się 
znalazł pod kciukiem lewej ręki (chwyt dolny). 

Trzy talerze przenosi się w podobny sposób, przy czym trzeci talerz ustawia się na krawędzi 

drugiego oraz na przegiętej dłoni, tworząc dwa punkty podparcia dla trzeciego talerza. 

Talerze  głębokie  przenosi  się  na  talerzach  płaskich.  Pierwszy  talerz  ujmuje  się  w  trzy  palce 

znacznie  mocniej,  zaś  drugi  ustawia  się  na  górnym  brzegu  talerza  głębokiego,  na  czubkach 
czwartego i piątego palca oraz na przedramieniu (chwyt górny). Nie wolno nosić więcej niż dwa 
talerze głębokie w lewej ręce i jeden w prawej. 
Talerze płaskie i głębokie w większych ilościach (bez potraw), przenosi się w serwetce stawiając 
je na stoliku pomocniczym. Różne sposoby przenoszenia talerzy prezentują rysunki 21 - 23. 
 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

22 

 

 
 
 
 

 

 
 

 
Rys. 21. 
Przenoszenie czystych talerzy  [1, s. 198]            Rys. 22. Noszenie dwóch talerzy – chwyt górny [1, s. 198] 

 

 
 
 
 
 
 
 
   

         

                                         

Rys. 23. Noszenie trzech talerzy – chwyt dolny  [1, s. 198] 

 
Zasady przenoszenia półmisków  

Są  takie  same  jak  zasady  przenoszenia  talerzy.  Półmiski  przenosi  się  na  stolik  pomocniczy 

a tacach.  Dopiero  ze  stolika  bierze  się  jeden  półmisek  i  podchodzi  z  nim  do  stolika 
konsumenckiego.  Duży  półmisek  przenosi  się  na  otwartej  dłoni,  gdzie  powinien  znaleźć  się 
środek  ciężkości.  Wcześniej  na  dłoni  układa  się  serwetkę  kelnerską.  Nigdy  nie  przenosi  się 
półmiska  za  jego  brzeg,  gdyż  utrudnia  to  serwowanie  potraw.  Sztućce  w  czasie  przenoszenia 
powinny być złożone na półmisku. 
 

4.3.2. Pytania sprawdzające 
 

Odpowiadając na pytania, sprawdzisz, czy jesteś przygotowany do wykonania ćwiczeń. 

1.  Jakie są wytyczne dotyczące prawidłowego noszenia tac i zastawy stołowej? 
2.  Jakie tace ma do dyspozycji kelner? 
3.  Do czego służą poszczególne rodzaje tac? 
4.  Jaka jest zasada noszenia tac? 
5.  Jak układa się poszczególne przedmioty na tacy? 
6.  Jak układa się talerz na dłoni? 
7.  Jak umieszcza się dwa talerze na dłoni? 
8.  Jak układa się trzy talerze na dłoni? 
9.  Jak chwyta i przenosi się talerze głębokie? 
10.  Jakie są zasady przenoszenia półmisków? 

 
4.3.3. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Posługując się tacą obsłuż dwoje konsumentów zamawiających kawę i ciasto. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

23 

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  zapoznać się wiadomościami dotyczącymi zasady obsługi przy pomocy tac, 
3)  przyjąć zamówienie od konsumentów, 
4)  przygotować nakrycie i uzupełnić na stole, 
5)  podać zamówienie posługując się tacą, 
6)  zaprezentować wykonane ćwiczenie, 
7)  dokonać oceny ćwiczenia, 
8)  posprzątać stolik po konsumentach. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, 

− 

elementy dekoracyjne ( kwiaty, serwetnik, przyprawniki itp.), 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 2 

Podaj konsumentom wyporcjowaną zupę na talerzach stosując tzw. chwyt górny. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy zgodnie z wymogami bhp i ergonomii pracy, 
2)  zapoznać się z wiadomościami dotyczącymi sposobów noszenia talerzy, 
3)  przygotować zastawę stołową do obsługi, 
4)  podać konsumentom wyporcjowaną zupę stosując chwyt górny, 
5)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
6)  posprzątać stolik po gościach. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, 

− 

elementy dekoracyjne ( kwiaty, serwetnik, przyprawniki itp.), 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 3 

Podaj konsumentom danie zasadnicze stosując chwyt  dolny

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy zgodnie z wymogami bhp i ergonomii pracy, 
2)  zapoznać się z wiadomościami dotyczącymi sposobów noszenia talerzy, 
3)  przygotować zastawę stołową do obsługi, 
4)  podać konsumentom danie zasadnicze stosując chwyt dolny, 
5)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
6)  posprzątać stolik po gościach. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

24 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, 

− 

elementy dekoracyjne ( kwiaty, serwetnik, przyprawniki itp.), 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 4 

Zademonstruj zasadę przenoszenia warzyw gotowanych na półmisku. 
 
Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  zapoznać się z zasadami przenoszenia półmiska, 
3)  podać konsumentowi potrawę z warzyw gotowanych z półmiska, 
4)  dokonać analizy wykonanego ćwiczenia, 
5)  wskazać wady i zalety metody, którą wykonałeś ćwiczenie, 
6)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

sztućce 

− 

bielizna stołowa, 

− 

potrawa z warzyw gotowanych, 

− 

taca 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 

4.3.4. Sprawdzian postępów 
 

Czy potrafisz: 

 

 

 

 

 

 

 

Tak 

 

Nie 

1)  zorganizować stanowisko do wykonania ćwiczeń? 

 

 

¨ 

 

¨ 

2)  odpowiednio chwytać elementy zastawy przy przenoszeniu? 

 

¨ 

 

¨ 

3)  wymienić rodzaje tac? 

 

 

 

 

 

 

¨ 

 

¨ 

4)  nosić różne rodzaje tac?   

 

 

 

 

 

¨ 

 

¨ 

5)  odpowiednio obciążać tace poszczególnymi przedmiotami? 

 

¨ 

 

¨ 

6)  przenosić jeden talerz? 

 

 

 

 

 

 

¨ 

 

¨ 

7)  przenosić dwa talerze? 

 

 

 

 

 

 

¨ 

 

¨ 

8)  przenosić trzy talerze? 

 

 

 

 

 

 

¨ 

 

¨ 

9)  przenosić talerze głębokie? 

 

 

 

 

 

¨ 

 

¨ 

10) przenosić potrawy za pomocą półmisków? 

 

 

 

¨ 

 

¨ 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

25 

4.4. Podawanie potraw gorących i zimnych 
 

4.4.1.Matriał nauczania 

 

Prawidłowe  formy  serwisu  mogą  być  realizowane  tylko  wtedy,  gdy  zakład  dysponuje 

właściwym  sprzętem,  atrakcyjnymi  potrawami  i  umiejętnościami  obsługi,  czyli  wysoko 
wykwalifikowanym personelem. 

W celu ujednolicenia czynności przy obsłudze konsumenta określono: 

− 

kolejność podawania potraw, 

− 

czynności, które wykonuje się z prawej strony konsumenta, 

− 

czynności, które wykonuje się z lewej strony konsumenta, 

− 

zachowania właściwego kierunku obsługi. 
Według  ogólnie  przyjętych  zasad  potrawy  prezentowane  w  jadłospisie  są  grupowane 

i ułożone zgodnie z kolejnością spożywania potraw.  

Układ jadłospisu jest następujący: 

− 

przekąski zimne, 

− 

przekąski gorące, 

− 

szef kuchni poleca, 

− 

zupy, 

− 

dania rybne, 

− 

dania z mięsa, 

− 

dania z drobiu, 

− 

dania z dziczyzny, 

− 

dania jarskie, 

− 

dodatki do dań głównych, 

− 

desery, napoje gorące i zimne. 
Karta powinna być podpisana czytelnie przez kierownika zakładu, szefa kuchni i kalkulatora 

odpowiedzialnego za ustalone ceny. 

Przed  przystąpieniem  do  pracy  kelner  powinien zapoznać  się  z kartą i  upewnić,  że potrawy 

w niej  zawarte  są  w  bieżącej  sprzedaży,  ponadto  powinien  umieć  udzielić  wyczerpującej 
informacji o potrawach znajdujących się w bieżącej sprzedaży. 
Rozróżnia  się  trzy  rodzaje  jadłospisów:  dzienne,  okresowe  i  okolicznościowe.  Oprócz  tych 
jadłospisów  w  zakładach  gastronomicznych  bywają  jadłospisy  dla  dzieci,  śniadaniowe, 
obiadowe i kolacyjne.  

Czynności wykonywane z lewej strony  

− 

wykładanie sztućców, które leżą z lewej strony, 

− 

stawianie talerzyka na pieczywo, 

− 

wymiana sztućców, 

− 

prezentowanie potraw na półmiskach, 

− 

podawanie zupy w  wazie, 

− 

stawianie salaterki z surówką, 

− 

serwowanie potraw z półmiska, 

− 

podawanie potraw z patelni, nelsonek, 

− 

czyszczenie obrusa z lewej strony, 

− 

stawianie miseczki do mycia rąk. 

 
 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

26 

Czynności wykonywane z prawej strony 

− 

podawanie kart menu, 

− 

nakrywanie talerzy, 

− 

wykładanie sztućców, które leżą z prawej strony, 

− 

ustawianie szkła, 

− 

podawanie kart menu, 

− 

wymiana sztućców, uzupełnianie zastawy stołowej, 

− 

podawanie potraw wyporcjowanych, 

− 

ustawianie półmiska z potrawami, 

− 

prezentowanie i serwowanie napojów alkoholowych, 

− 

podawanie i nalewanie napojów zimnych i gorących, 

− 

zbieranie brudnych naczyń.

 

 

Aby zapewnić płynną obsługę zostały ustanowione określone reguły: 

− 

Gość ma zawsze „pierwszeństwo”. 

− 

Wśród  pracowników  obowiązuje  ruch  prawostronny,  osoby  niosące  ciężar  maja 
pierwszeństwo. 

− 

Należy unikać nagłego zatrzymywania się, cofania lub niespodziewanej zmiany kierunku. 

− 

Po odejściu gościa od stołu należy zawsze posprzątać. 

 

Kolejność obsługiwania: 

− 

najpierw obsługiwani są  goście honorowi, jubilaci itd., 

− 

najpierw obsługuje się osoby starsze, 

− 

panie przed panami, 

− 

na końcu obsługiwana jest osoba zamawiająca, jeśli nie jest ona gościem honorowym. 

 
Rozróżniamy następujące metody serwowania (rysunek 24-26). 
 

         

     

 

Rys. 24. Serwis talerzowy -                Rys. 25.  Serwis angielski – z użyciem         Rys. 26. Serwis francuski - 
               amerykański  [1, s. 197]                     wózka kelnerskiego [1, s. 197]                      serwowanie z półmiska      

[1, s. 197] 

Serwis  talerzowy  –  amerykański:  danie  główne  z  dodatkami  podaje  się  na  talerzu.  Talerze 

z daniami  należy  nosić  po  dwa,  aby  zapobiec  sytuacji,  że  dotkniemy  brzegiem  górnego  talerza 
potrawy na dolnym talerzu. 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

27 

Serwis  angielski:  kelner  przynosi  potrawy  na  półmiskach.  Półmiski  te  prezentuje  gościom 

i następnie na stoliku nakłada potrawy na talerze. 

Serwis francuski: oferuje się gościom potrawy na półmiskach. Gość może sobie sam nałożyć 

potrawę lub nałoży ją kelner. 
 

Sposoby i technika podawania potraw i napojów: 

1)  podawanie zakąsek 

Zakąski  są  to  delikatne,  często  pikantne,  małej  wielkości  potrawy,  których  zadaniem  jest 

pobudzenie  apetytu,  ale  nie  zaspokojenie  głodu.  Zależnie  od  temperatury  podawania  rozróżnia 
się zakąski zimne i gorące. 
 

Zakąski podaje się według ogólnie obowiązujących zasad: 

− 

wyporcjowane na talerzykach, w kokilkach itp., 

− 

serwowane z półmisków, nelsonek, salaterek itp., 

− 

ułożone na półmiskach, salaterkach itp. ustawione na stole. 

 
Propozycje podania różnych zakąsek przedstawiają rysunki 27 i 28. 

   

                           

          Rys. 27.  Duże karczochy podawane na zimno lub gorąco  [1, s. 261] 
 

   

 

           Rys. 28. Kawior z tostem i masłem  [1, s. 260]

 

1.  Płaski talerz na podtalerzu      

wyłożonym serwetką 

2.  Średni nóż po prawej 

stronie 

3.  Średni widelec po lewej 

stronie 

4.  Talerz na pieczywo               

z nożem 

5.  Chleb, ewentualnie masło 
6.  Miseczka do mycia rąk 
7.  Talerz na odpadki 
8.  Sosy i inne dipy 

9. 

Kieliszek

 do napoju 

10. Sól i pieprz

 

1.  Płaski talerz z serwetką      

na podtalerzu 

2.  Nóż do pieczywa i łopatka 

z masy perłowej lub 
drewna do kawioru (nóż  
do kawioru może być 
ułożony pod kątem 45

o

,      

po prawej stronie) 

3.  Średni widelec po lewej 

stronie 

4.  Talerz na pieczywo 
5.  Tost i masło 
6.  Miseczka do mycia rąk, 

gdy goście będą spożywać 
rękami małe zakąski 

7.  Kieliszek do napoju 
8.  Naczynie z kawiorem, 

łyżeczką do kawioru             
i dodatkami  

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

28 

2)  podawanie zup 

Zupy można podawać do stołu na kilka sposobów: 

− 

wyporcjowane w głębokich talerzach, 

− 

w bulionówkach i filiżankach (rysunek 29-31 ), 

− 

w kubkach i przelane na talerz w obecności konsumenta (rysunek 32), 

− 

w wazach, gdzie kelner serwuje łyżką wazową na talerze konsumentów, 

− 

w wazach, gdzie konsument sam sobie nalewa. 

 

 

Rys. 29. Serwowanie zupy czystej w bulionówce [3, s. 223]         Rys. 30. Serwowanie zup-kremów [3, s. 223]    
 

 

                 

 

         

Rys. 31.  Serwowanie zupy specjalnej w małej                      Rys. 32.  Nalewanie zupy z platerowych kubków  
                filiżance porcelanowej  [3, s. 224]                                           [3, s. 224] 

 
3)  podawanie drugich dań  

Potrawy  składające  się  na  dania  zasadnicze  podaje  się  najczęściej  stosując  jeden  z  trzech 

typów serwisów (patrz rysunek 20-22): 

− 

serwis francuski, 

− 

serwis angielski, 

− 

serwis amerykański. 

 
4)  podawanie deserów 

Desery  są  to  posiłki  kończące  danie  zasadnicze,  mają  one  swoje  właściwości  smakowe 

i aromatyczne i są z zasady słodkie, zimne i gorące. 
 
 
 
 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

29 

Sposoby serwowania różnych deserów przedstawia tabela 1: 
 

Tabela 1. Dobór naczyń i dodatków przy serwowaniu deserów [3, s.243] 

Deser i sposób podania 

Dobór naczyń           

i sztućców 

Dodatki 

 
 
 
 

Desery gorące 

 

 
 

Budynie – talerzyk lub salaterka szklana ustawiona 

na podstawce wyłożonej serwetką 

 
 

łyżeczka deserowa 

soki owocowe, 

konfitury, sosy 

słodkie 

 

 
 

Naleśniki – półmisek metalowy lub porcelanowy , 

łyżka i widelec do nakładania 

 
 

talerz średni, nóż, 

widelec oraz 

łyżeczka                     

do konfitur 

 

soki, konfitury, 

cukier puder, sosy 

słodkie 

 
 

Kremy – miseczka szklana ustawiona na talerzyku 

wyłożonym serwetką 

 
 

łyżeczka                      

do herbaty 

owoce jagodowe 

 
 
 
 
 

Desery zimne 

 

 
Kisiele, galaretki – pucharki szklane ustawione na 
talerzykach wyłożonych serwetkami 
 

 

łyżeczka deserowa 

soki, bita 

śmietanka, owoce, 

czekolada, 

biszkopty 

 
Owoce w sosach – kompotierki szklane ustawione na 
talerzykach wyłożonych serwetkami 
 

łyżeczka deserowa                  

i widelczyk               

do ciasta 

 

 
Wyroby cukiernicze – specjalna patera, łopatka do 
nakładania 
 

talerzyk szklany, 

widelczyk              

do ciasta 

kremy, bita 

śmietanka 

 
 
 
 
 

Desery mrożone 

 

 

Lody – pucharki ustawione na talerzykach 

wyłożonych serwetkami 

 

łyżeczka deserowa 

kremy owocowe, 

bita śmietanka, 

biszkopciki 

 

Lody split – miseczki platerowe owalne ustawione 

na tackach wyłożonych serwetkami 

 

łyżeczka deserowa 

i widelczyk             

do ciasta 

owoce w całości 

 

Lody melba – pucharki szklane lub platerowe 

ustawione na talerzykach wyłożonych serwetkami 

 

łyżeczka 

deserowa, 

widelczyk                    

do ciasta 

bita śmietanka, 

biszkopciki, 

wafelki, orzechy, 

figi, migdały 

 

 
 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

30 

5)  podawanie śniadań 

Zakłady gastronomiczne oferują następujące zestawy śniadaniowe: 

− 

proste  –  zwyczajne,  które  składa  się  z  herbaty,  kawy,  czekolady  lub  kakao,  ciasta 
drożdżowego,  rogalików,  masła,  konfitur,  dżemu  oraz  miodu,  do  tego  typu  śniadania  nie 
podaje się wędlin,   ale można dodatkowo zażyczyć sobie ser lub jajo, 

− 

wiedeńskie  –  składa  się  z  kawy  z  dodatkiem śmietanki, pieczywa pszennego, masła , dżemu 
oraz jaj po wiedeńsku (rysunek 33), 

− 

wiedeńskie  wzmocnione  –  składa  się  z  kawy  naturalnej  lub  herbaty,  do  której  podaje  się 
oddzielnie  mleko  lub  śmietankę,  pieczywo,  masło,  jaja  po  wiedeńsku,  wędliny,  sery,  miód 
i dżem, 

− 

angielskie  –  składa  się  z  soków  z  owoców cytrusowych lub warzyw, zupa mleczna, ryby na 
gorąco,  potrawy  z  jaj,  kawę,  herbatę  lub  mleko,  pieczywo,  masło,  dżem,  miód,  sosy 
( rysunek 34). 

 

Rys. 33.  Nakrycie do śniadania wiedeńskiego:                       Rys. 34.  Nakrycie do śniadania angielskiego:           
               1 – talerzyk śniadaniowy z serwetką i nożem                           1 – talerzyk śniadaniowy z serwetką                 
               2 – filiżanka, spodeczek i łyżeczka                                                 i sztućcami do dania zasadniczego 
               3 – cukier        4 – dżem lub miód                                             2 – filiżanka, spodek i łyżeczka 
               5 – masło         6 – sól                                                                3 – dzbanek z napojem    
               7 – nakrycie do jaj po wiedeńsku                                               4 – dzbanuszek z mlekiem (śmietanką)  
               8 – pieczywo    9 - przyprawy                                                    5 – szklanka do wody     6 – dżem lub miód   

                                                                                 

 7 – masło                         8 – tosty  

            

                                                                                  

9 – talerzyk i nóż do pieczywa 

                                                                                 

10 – przyprawy                 11 - cukier

  

 

 

− 

bufety  śniadaniowe  -  w  obiektach  hotelowych  zdarza  się,  że  w  porze  śniadaniowej 
jednocześnie  przychodzi  dużo  gości.  Trudne  staje  się  wtedy  obsłużenie  wszystkich 
w krótkim  czasie.  W  tym  przypadku  pomocny  staje  się  bufet  śniadaniowy,  który  z  jednej 
strony  odciąża  personel,  a  z  drugiej  jest  popularny  wśród  gości  ze  względu  na  możliwość 
wyboru  dowolnych  potraw.  Stoły  na  bufet  nakrywa  się  obrusami  i  falbanami  (skirtingami), 
a dekoracja  ich  zależy  od  rodzaju  bufetu.  Potrawy  układa  się  w  takiej  kolejności  jak 
w klasycznym układzie menu – od prawej do lewej strony. 

 
 
 
 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

31 

4.4.2. Pytania sprawdzające 

 

Odpowiadając na pytania, sprawdzisz, czy jesteś przygotowany do wykonania ćwiczenia. 

1.  Przyjąć zamówienie od konsumenta posługując się kartą menu? 
2.  Czy znasz sposoby obsługi konsumenta? 
3.  Czy potrafisz serwować potrawy różnymi sposobami? 
4.  Czy potrafisz wykonywać czynności z prawej i lewej strony zgodnie z zasadami? 
5.  Czy potrafisz manipulować sztućcami przy serwowaniu potraw? 
6.  Czy znasz zasady podawania różnych rodzajów zakąsek? 
7.  Czy znasz zasady podawania różnych rodzajów zup? 
8.  Czy znasz zasady serwisu francuskiego, angielskiego i amerykańskiego? 
9.  Czy znasz zasady podawania deserów i owoców? 
10.  Czy znasz zasady podawania śniadań? 

 
4.4.3. Ćwiczenia 

 

Ćwiczenie 1 

Przedstaw zasadę podawania potraw mięsnych metodą francuską. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  zapoznać się z zasadami serwisu francuskiego, 
3)  podać konsumentowi potrawę z mięsa smażonego z półmiska, 
4)  dokonać analizy wykonanego ćwiczenia, 
5)  wskazać wady i zalety metody, którą wykonałeś ćwiczenie, 
6)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
7)  dokonać oceny pracy.  
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

sztućce 

− 

bielizna stołowa, 

− 

potrawa z mięsa, 

− 

taca, 

− 

literatura z rozdziału 7. 

 

Ćwiczenie 2 

Podaj konsumentom danie zasadnicze metodą angielską. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy zgodnie z wymogami bhp i ergonomii pracy, 
2)  zapoznać się z wiadomościami dotyczącymi serwisu angielskiego, 
3)  przygotować danie obiadowe w obecności konsumenta, 
4)  podać wyporcjowane danie konsumentowi, 
5)  sprzątnąć stanowisko pracy, 
6)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
7)  dokonać samooceny. 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

32 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

stolik pomocniczy, 

− 

zastawa stołowa, 

− 

sztućce, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

podgrzewacze, 

− 

potrawy, 

− 

taca, 

− 

literatura zgodna z punktem 7 poradnika. 

 

Ćwiczenie 3 

Podaj konsumentowi kawior z tostem i masłem. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  przyswoić wiadomości dotyczące podawania zakąsek z ryb, 
3)  przygotować stół do podania zakąski, 
4)  nakryć stół odpowiednią zastawą do podawania kawioru, 
5)  umieścić wszystkie elementy potrawy na odpowiednim miejscu na stole, 
6)  uwzględnić zasadę podawania kawioru, 
7)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
8)  dokonać oceny ćwiczenia. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

sztućce podstawowe i specjalne, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

elementy potrawy – kawior z tostem i masłem, 

− 

taca, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 

Ćwiczenie 4 

Przedstaw  propozycję  podania  deseru  zimnego  –  galaretka  owocowa  z  bitą  śmietaną 

i dodatkami. 

 
Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  przyswoić wiadomości dotyczące podawania deserów, 
3)  przygotować stół do podania galaretki owocowej, 
4)  nakryć stół odpowiednią zastawą do podawania deseru, 
5)  umieścić wszystkie elementy potrawy na odpowiednim miejscu na stole, 
6)  uwzględnić zasadę podawania deserów zimnych, 
7)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
8)  dokonać oceny ćwiczenia. 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

33 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

sztućce podstawowe, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

elementy potrawy – galaretka owocowa z bitą śmietaną i dodatkami, 

− 

taca, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 

4.4.4. Sprawdzian postępów 
 

Czy potrafisz: 

 

 

 

 

 

 

 

Tak 

 

Nie 

1) 

zorganizować stanowisko do wykonania ćwiczeń? 

¨ 

 

¨ 

2) 

zaplanować kartę potraw? 

¨ 

 

¨ 

3) 

przedstawić prawidłowy układ potraw w kartach menu? 

¨ 

 

¨ 

4) 

rozróżnić rodzaje kart menu? 

¨ 

 

¨ 

5) 

przedstawić układ karty win i wódek? 

¨ 

 

¨ 

6) 

zastosować sposoby obsługi konsumenta? 

¨ 

 

¨ 

7) 

serwować potrawy różnymi sposobami? 

¨ 

 

¨ 

8) 

wykonywać czynności z prawej i lewej strony zgodnie z zasadami?  ¨ 

 

¨ 

9) 

manipulować sztućcami przy serwowaniu potraw? 

¨ 

 

¨ 

10)  podawać różne rodzaje zakąsek? 

¨ 

 

¨ 

11)  podawać różne rodzaje zup? 

¨ 

 

¨ 

12)  podawać różne rodzaje dań zasadniczych? 

¨ 

 

¨ 

13)  podawać różne rodzaje deserów i owoców? 

¨ 

 

¨ 

14)  podawać różne rodzaje śniadań? 

¨ 

 

¨ 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

34 

4.5.  Podawanie napojów bezalkoholowych i alkoholowych 

 

4.5.1. Materiał nauczania

 

 

Zasady podawania napojów bezalkoholowych 
 

Napoje gorące bezalkoholowe: 
Kawa 

Kawę,  czyli  napar  kawowy  podaje  się  najczęściej  w  filiżance  małej  lub  dużej  na  spodeczku 

z łyżeczką, z różnymi dodatkami: 

− 

Kawę  po  turecku  przygotowuje  się  w  specjalnym  tygielku  wraz  z  cukrem  pudrem  i  wodą. 
Przygotowaną  kawę  podaje  się  konsumentowi  w  tygielku  wraz  z  filiżanką  na  spodeczku 
i łyżeczką.  Fi1iżankę  stawia  się  przed  konsumentem,  tygielek  z  prawej  strony,  cukier  przed 
filiżanką.  Kawę  z  tygielka  konsument  zawsze  nalewa  sobie  sam.  Do  kawy  tej  oprócz  cukru 
nie podaje się żadnych dodatków. 

− 

Kawa  po  brazylijsku  z  dodatkiem  rozpuszczonej  czekolady  i  mleka.  Zagotowaną 
i dosłodzoną kawę podaje się w filiżankach z dodatkiem bitej śmietanki. 

− 

Kawę  po  marokańsku  otrzymuje  się  przez dodanie  do naparu  skórki  pomarańczowej. Przed 
podaniem na stół należy ją posłodzić, usunąć skórki i przybrać bitą śmietaną. 

− 

Kawę  po  wenezuelsku  przygotowuje  się  w  shakerze  z  kawy  neski  z  dodatkiem  ginu,  soku 
grejpfrutowego,  kostek  lodu  i  niewielkiej  ilości cukru. Napój ten podaje się w szampankach 
z plasterkiem cytryny i wiśniami. Wychłodzony napój podaje się ze słomką do picia. 

− 

Kawę  po  amerykańsku  przygotowuje  się  z  dodatkiem  kakao,  cukru  pudru  i  mleka.  Napój 
podaje się w dzbanku do kawy wraz z wygrzanymi filiżankami. 

− 

Kawę  mazagran  otrzymuje  się  dodając  do  mocnego  naparu  kawy  z  cukrem  kieliszek 
alkoholu. Całość po wymieszaniu ochładza się. Podaje się w pokalach, do których dodaje się 
kostkę lodu i słomkę do picia. 

− 

Kawa  mrożona  jest  to  napar  kawowy  z  cukrem  i  śmietanką  pasteryzowaną  silnie 
wychłodzony. Kawę przelewa się do wysokich szklanek i dekoruje bitą śmietaną. 

 

W zależności od sposobu przygotowania kawę podaje się: 

− 

w  filiżankach  dostosowanych  do  małych,  średnich,  i  dużych  porcji (w szklankach tylko jako 
naczynie zastępcze), 

− 

w dzbankach jednoporcjowych, 

− 

w dzbankach wieloporcjowych. 
Dodatki  do  kawy,  takie  jak:  cukier,  mleko,  śmietanka  -  należy  podawać  oddzielnie, 

z wyjątkiem  bitej  śmietanki,  którą  można  podać  zarówno  oddzielnie,  jak  w  połączeniu 
z napojem. 
W podobny sposób przygotowuje się kawę w dzbanuszkach jednoporcjowych.  

 

Istnieją dwa sposoby podania kawy: 

1.  Kelner  podchodzi  z  tacą  z  prawej  strony  konsumenta,  stawia  przed  nim  pustą  filiżankę  na 

spodeczku  wraz  z  łyżeczką  i  z  dzbanuszka  nalewa  napój,  dodatki  stawia  z  prawej  strony 
filiżanki. 

2.  Kelner  podchodzi  z  przygotowaną  tacą  i  stawia  ją  z  prawej  strony  konsumenta,  który  sam 

się  obsługuje.  Po  postawieniu  tacy  filiżanka  powinna  znaleźć  się  przed  konsumentem, 
zwrócona  uszkiem  w  prawą  stronę,  a  dzbanuszek  z  kawą  i  dodatkami  po  prawej  stronie 
filiżanki.  
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

35 

Podawanie  kawy  w  dzbankach  dużych,  wieloporcjowych  wymaga  wykonywania 

następujących czynności:

 

− 

rozstawienia pustych podgrzanych filiżanek na spodkach z łyżeczkami, 

− 

ustawienia dodatków, 

− 

ustawienia dzbanka na talerzyku wyłożonym serwetką, 

− 

kelner nalewa  kawę  z  dzbanka  podchodząc  z prawej strony każdego konsumenta, pozostałą 
kawę w dzbanku stawia na stole do dyspozycji konsumentów. 

 

Herbata 

Herbatę  należy  przygotowywać  w  naczyniach  porcelanowych,  fajansowych  lub  szklanych, 

a także  w  specjalnym  czajniczku  kamionkowym.  Przed  nalaniem  herbaty  do  filiżanek  należy  je 
uprzednio  nieco  podgrzać.  Obecnie  powszechnie  stosuje  się  w  zakładach  gastronomicznych 
herbatę  ekspresową,,  porcjowaną,  w  specjalnych  torebkach.  Torebki  te  podaje  się  oddzielnie  ze 
szklanką wrzątku, a konsument sam zaparza herbatę. 

− 

Podając  herbatę  ekspresową  kelner  powinien  przygotować  tacę,  na  której  ustawia 
spodeczek,  a  na  nim  filiżankę  z  wrzątkiem  i  łyżeczkę,  torebkę  z  herbatą  na  talerzyku  oraz 
dodatki, takie jak: cukier, cytryna i mleko. Z przygotowaną tacą, kelner podchodzi z prawej 
strony konsumenta  i stawia przed nim filiżankę, zaś dodatki z prawej strony. 

− 

Herbatę  po  angielsku  przygotowuje  się  w  kamionkowym  lub  porcelanowym  czajniczku, 
uprzednio  mocno  wygrzanym.  Podając  herbatę  po  angielsku  kelner  przygotowuje  na  tacy 
wygrzaną  filiżankę  na  spodeczku  wraz  z  łyżeczką, czajniczek  z  naparem  oraz dodatki, takie 
jak:  cukier,  mleko  i  śmietankę.  Z  tak  przygotowaną  tacą  kelner  podchodzi  z  prawej  strony 
konsumenta, stawia przed nim filiżankę, a po jego prawej stronie czajniczek i dodatki. 

− 

Herbatę  po  wiedeńsku  podaje  się  do  stołu  oddzielnie  w  dwóch  czajniczkach:  w  jednym 
zaparzony  napar,  w  drugim  wrzącą  wodę.  Podając  herbatę  po  wiedeńsku  kelner  na  tacy 
przygotowuje  filiżankę  na  spodeczku  z  łyżeczką  oraz  cytrynę.  Podchodzi  z  prawej  strony 
konsumenta i ustawia przed nim filiżankę, przed nią dodatki, a z prawej strony czajniczki. 

− 

Herbatę  po  rosyjsku  podaje  się  w  szklankach  z  metalowymi  uchwytami  ustawionymi  na 
spodkach  metalowych  lub  porcelanowych.  Wodę  przygotowuje  się  w  samowarze,  a  napar 
w mocno  wygrzanym  czajniczku  porcelanowym.  Do  szklanki  wlewa  się  1\5  objętości 
naparu  i uzupełnia  wodą.  Dodatkami  do  herbaty  są:  rum,  konfitury  i  cukier  w  kostkach. 
Podając  herbatę  po  rosyjsku  kelner  podchodzi  z  prawej  strony  konsumenta  i  ustawia  po 
środku stołu

 

samowar, przed konsumentem szklankę na spodeczku z łyżeczką, a dodatki po 

prawej  stronie  szklanki.  Konfitury  podaje  się  na  szklanym  spodku  z  łyżeczką,  a  przed 
szklanką stawia się kieliszek z rumem i cukier w kostkach. 

 
Napoje zimne bezalkoholowe 

Napoje  zimne  powinny  mieć  określoną  temperaturę:  latem  5  –  6 

o

C,  zaś  zimą  8  –  10 

o

C. 

Napoje  chłodzące  obejmują:  wody  mineralne  i  sodowe,  płynne  owoce  pasteryzowane,  napoje 
warzywne,  pepsi-colę,  oranżady,  lemoniady,  soki  owocowe,  owocowo-warzywne,  warzywne. 
Istnieje  kilka  podstawowych  zasad  podawania  napojów  chłodzących,  zależnie  od  rodzaju 
opakowania.  

− 

Napoje  zimne  butelkowane  podaje  się  w  oryginalnych  opakowaniach.  Otwieranie  butelki 
odbywa  się  na  stoliku  pomocniczym.  Po  otwarciu  butelki  kelner  nalewa  do  szklanki  napój 
podchodząc z prawej strony, indywidualnie do każdego konsumenta. 

− 

Napoje  w  opakowaniach  metalowych  można  podać  w  oryginalnych  opakowaniach  lub 
w karafkach  szklanych.  Otwartą  puszkę  stawia  się  na  talerzyku  wyłożonym  serwetką 
papierową  i ustawia  na tacy razem  ze szklankami i kostkami lodu w miseczce. Tacę stawia 
się  na  stole  i  pozostawia  do  dyspozycji  konsumenta.  Kelner  również  może  nalać  napój  do 
szklanek podchodząc do prawej strony.  

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

36 

− 

Napoje  firmowe  przyrządzane  przez  zakład  podaje  się  w  wysokich  szklankach  z  lodem. 
Jeżeli  napój  podawany  jest  bezpośrednio  w  szklankach,  to  należy  je  ustawić  na  szklanych 
spodkach,  a obok ułożyć słomki do picia. 

− 

Soki  owocowo-warzvwne  podaje  się  w  dzbankach  lub  wyporcjowane  w  szklankach 

z szerokim i grubym dnem. Do soków tych podaje się oddzielnie lód oraz słomkę i łyżeczkę. 
Jeżeli  w  soku  są  owoce,  to  szklankę  ustawia  się  na  talerzyku  z  widelczykiem  lub  ze 
specjalnym  szpikulcem.  Szklanki  do  soków  powinny  być  ustawione  na  talerzykach 
szklanych. Do soków warzywnych podaje się przyprawy takie, jak: sól, pieprz. 

− 

Napoje  mleczne  zimne  (jogurt,  kefir)  należy  podawać  w  szklankach  ustawionych  na 

talerzykach  szklanych  ,  z  łyżeczką.  Oddzielnie  podaje  się  cukier  puder.  Jeżeli  do  napoju 
przewidziane  są  owoce,  to  podaje  się  je  w  salaterkach  szklanych  i  ustawia  z  prawej  strony 
szklanek. 

− 

Koktajle  mleczne  lub  śmietankowe podaje  się jak napoje  firmowe.  Powinny być serwowane 
bezpośrednio po ich przygotowaniu. 

 
Zasady serwowania napojów alkoholowych 
Dobór win do potraw i zasady ich serwowania 

Znajomość  zasad  prawidłowego  doboru  win  do  potraw  stanowi  niezbędny  warunek 

osiągnięcia dobrych efektów smakowych, uprzyjemniających spożywanie posiłków. 

− 

Wina  podawane  przed  posiłkiem,  zwane  aperitifem,  służą  do  pobudzenia  apetytu.  Są  to 
głównie  wina  południowe  mocne,  wytrawne  i  półwytrawne.  Powinny  one  być  silnie 
ochłodzone lub  z dodatkiem kostek lodu. 

− 

Wina  białe  stołowe  -  wytrawne  podaje  się  do  zakąsek  i  dań  zasadniczych.  Podaje  się  je 
głownie  do  takich  potraw,  jak:  sery,  szynki,  pasztety,  szparagi,  sardynki,  raki,  ryby 
w galarecie  i majonezie  oraz  do  drobiu  i  białego  mięsa,  kawioru,  ostryg,  homarów,  jaj, 
schabu na zimno i ślimaków. 

− 

Wina  stołowe  białe  -  półwytrawne  podaje  się  do  zakąsek  i  dań  zasadniczych  takich,  jak: 
sery,  pasztety,  ozory,  wątróbki,  ryby  na  zimno,  raki,  drób  gotowany,  cielęcina,  szparagi, 
groszek, fasola oraz białe mięsa. 

− 

Wina  stołowe  czerwone  -  wytrawne  podaje  się  do  ciemnych  pieczeni  z  drobiu,  podrobów 
z drobiu,  wołowiny  pieczonej,  baraniny,  befsztyka  z  polędwicy,  pieczeni  wieprzowych, 
dziczyzny, bekonu, tłustych serów i pasztetów. 

− 

Wina  deserowe  (półsłodkie,  słodkie,  bardzo  słodkie  i likierowe) podaje  się  do herbatników, 
biszkoptów, ciastek, tortów, owoców, deserów i czarnej kawy. 

− 

Wina  ziołowe,  wytrawne  i  słodkie  (wermuty)  podaje  się  do  tortów  i  ciast.  Używa  do 
przyrządzania  koktajli  i  napojów  chłodzących.  Mogą  być  podawane  jako  aperitif,  ponieważ 
pobudzają apetyt. 

− 

Wina  musujące  białe  wytrawne  i  półwytrawne  podaje  się  jak  wina  stołowe  białe.  Wina 
musujące  półsłodkie  i  słodkie  podaje  się  jak  wina  deserowe.  Wina  musujące  można 
podawać  prawie  do wszystkich dań, najczęściej jednak przed posiłkiem lub po posiłku, czyli 
do deserów. 

 
Zasady doboru win do potraw: 
1. 

Kolejność podawania win do potraw w czasie jednej uroczystości jest następująca: 

− 

wina białe wytrawne, 

− 

wina białe stołowe półwytrawne, 

− 

wina stołowe czerwone lekkie a następnie mocniejsze, 

− 

wina deserowe półsłodkie, słodkie, bardzo słodkie, likierowe. 

2.  Do  potraw  ostrych  należy  podawać  wina  wytrawne  cierpkie,  do  ciemnych  -  wina  ciemne, 

a do jasnych - wina białe i różowe. 

3.  Potrawy słodkie wymagają wina słodkiego. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

37 

4.  Uroczystość rozpoczyna się aperitifem. 
5.  Zamiast wina na początku uroczystości może być serwowany koniak lub koktajl. 
6.  Do potraw delikatesowych należy serwować wina wysokogatunkowe. 
7.   Wina  należy  podawać  w  odpowiednich  temperaturach  i  w  odpowiednio  dobranych 

kieliszkach. (tabela 2) 

 

Tabela 2. Temperatura podawania różnych gatunków win  [4, s. 262] 

Rodzaj wina 

Temperatura 

latem 

Temperatura 

zimą 

Białe stołowe wytrawne i półwytrawne 
Czerwone stołowe wytrawne i półwytrawne 
Deserowe białe 
Deserowe czerwone 
Wermuty wytrawne 
Wermuty słodkie 
Musujące i gazowane wytrawne 
Musujące i gazowane słodkie 
Miody pitne 

8 – 10 

16 – 18 
12 – 14 
14 – 16 

6 – 8 

12 – 14 

6 – 7 
7 – 8 

12 - 16 

10 – 12 
16 – 18 
12 – 14 
14 – 16 

8 – 10 

12 – 14 

6 – 8 
7 – 8 

12 - 16 

 

Zasady serwowania win  

Do głównych zasad serwowania win należą: 

− 

prezentacja  win  -  z  prawej  strony  konsumenta,  butelka  ustawiona  na  serwetce  złożonej  na 
lewej ręce, etykietą skierowana w stronę konsumenta, 

− 

prawidłowe  otwieranie  butelki  -  czynność  tę  wykonuje  się  przy  konsumencie,  a  służy  do 
tego trybuszon, 

− 

próbowanie wina przez zamawiającego - ocenia on smak, zapach, barwę i temperaturę wina.  

 

Przystępując  do  nalewania  wina,  należy  szczególną  uwagę  zwrócić  na  właściwe  wykonanie 

następujących czynności: 

− 

uchwycić  przez  serwetkę  prawą  ręką  butelkę  z  winem,  która  znajdowała  się  w  pojemniku 
z lodem,  miedzy  butelką  a  dłonią  ułożyć  serwetkę,  zwracając  uwagę  na  to,  aby  podczas 
nalewania widoczna była etykieta, butelki nie należy owijać w serwetkę, 

− 

podejść  do  konsumenta  i  przyjmując  właściwą  postawę  nalewać  wino;  nalewanie 
rozpoczynać  od  pań  i  gości  honorowych,  a  kończyć  na  konsumencie,  który  złożył 
zamówienie i dokonał degustacji, 

− 

zwracać  uwagę,  aby  nie  pobrudzić obrusa  lub  ubrania  konsumenta,  po  napełnieniu kieliszka 
kelner  powinien  lekko  obrócić  butelkę  w  prawo  zapobiegając  w  ten  sposób  opadnięciu 
kropelki wina na obrus. 

− 

napełnić  kieliszki  winem  białym  do  3/4  pojemności  czarki,  winem  czerwonym  -  do  2/3 
pojemności  czarki  (do  dużych  kieliszków  nalewa  się  tylko  1/2  pojemności);  zasada  ta 
dotyczy serwowania win szlachetnych, 

− 

po  nalaniu  wina  butelkę  podnieść  się  powinno  pionowo  nad  kieliszkiem  i  pozostawić  na 
stole  lub wstawić do ochładzacza (jeżeli wino zamówiły kobiety, to butelki nie stawia się na 
stole,  ponieważ  obowiązkiem  kelnera  jest  stale  nalewanie  do  kieliszków);  nalewać 
ponownie  można  dopiero  wtedy,  gdy  kieliszek  jest  pusty,  zawsze  jednak  należy  otrzymać 
zgodę konsumenta.  

 

Wina musujące.  

Butelkę  z  winem  musującym  należy  zawsze  podawać  w  ochładzaczu  wypełnionym  wodą 

i lodem.  Ochładzacz  z  butelką  ustawia  się  na  tacy  wyłożonej  serwetką  i  postępuje  podobnie  jak 
przy winach  białych wytrawnych.  Przed otwarciem wyjmuje się butelkę z ochładzacza, stawia  ją 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

38 

na  tacy  wyłożonej  serwetką  i  wyciera  do  sucha.  Butelkę  otwiera  się  w  obecności  konsumenta, 
kierując  wylot  butelki  w  stronę,  gdzie  nie  ma  konsumentów,  aby  nie  spowodować  oblania. 
W czasie  otwierania  wina  musującego  kelner  powinien  trzymać  butelkę  i  korek  przez  serwetkę, 
aby nie dopuścić do zbyt głośnego otwierania i przypadkowego uderzenia gościa korkiem. 
Wina  musujące  nalewa  się  w  dwóch  etapach,  najpierw  l\4  pojemności  kieliszka,  a  następnie 
dopełnia do 3\4 pojemności.  
 
Zasady doboru wódek do potraw i sposoby ich podawania 

Kolejność  podawania  wódek  można  ogólnie  przedstawić  następująco:  wódki  czyste, 

gatunkowe wytrawne, naturalne wysokiej jakości, wódki słodkie, likiery i koniaki lub winiaki. 
Wódki  czyste  i  gatunkowe  należy  podawać  w  oryginalnych  butelkach.  Butelkę  otwiera  się  przy 
konsumencie  trzymając  ją  w  lewej  ręce  przez  serwetkę,  a  prawą  odkręca  kapsel.  Wódki  czyste 
powinny  być  wychłodzone  i  dlatego  podaje  się  je  w  ochładzaczach.  Nalewanie  wódki  do 
kieliszków  rozpoczyna  się  od  konsumenta,  który  złożył  zamówienie,  następnie  kobietom  i  dalej 
pozostałym  konsumentom.  Wódki,  które  podaje  się  ochłodzone  podczas  nalewania,  trzyma  się 
przez  serwetkę,  natomiast  wódki  słodkie,  likiery  i  koniaki  -bezpośrednio  w  ręku.  Jeżeli 
konsumenci  zamówili  wódkę  w  małych  ilościach,  wówczas  kelner  powinien  przygotować  na 
tacy kieliszki i alkohol w oryginalnym opakowaniu. 
 
Sposoby podawania piwa 

Piwo  jest  najbardziej  rozpowszechnionym  napojem, spożywanym  zarówno  podczas  posiłku, 

jak i w innych porach dnia. 
Serwując  piwo,  kelner  powinien  przenosić  butelki  i  szklanki  na  tacy.  Jeżeli  piwo  podaje  się 
bezpośrednio  w  szkle  to  należy  stosować  szklanki  - tulipanki,  do piwa grodziskiego  zaś  pokale. 
Kelner  przygotowaną  tacę  wyłożoną,  serwetką  przynosi  do  stolika  pomocniczego,  na  którym 
otwiera  butelki.  Następnie  podchodzi  do  konsumenta  z  prawej  strony,  pyta  czy  może  nalać 
z pianą czy bez, nalewa piwo do szklanki i podaje do stołu. Pozostałe piwo w butelce pozostawia 
do dyspozycji konsumenta. 

Piwo  nalewa  się  po  wewnętrznej  ściance  szklanki,  bez  pianki  lub  z  dużym  jej  poziomem. 

Piwo powinno być schłodzone nawet do temperatury 6 – 8 

o

C. Do piwa może być podawany sok 

malinowy, cukier z przyprawami na gorąco. 
 

4.5.2. Pytania sprawdzające 
 

Odpowiadając na pytania, sprawdzisz, czy jesteś przygotowany do wykonania ćwiczeń. 

1.  Jakie rozróżniamy napoje gorące? 
2.  Jakie są sposoby podawania kawy? 
3.  Jakie wyróżniamy sposoby podawania herbaty? 
4.  Co wchodzi w skład napojów zimnych bezalkoholowych? 
5.  Jakie są sposoby podawania napojów zimnych? 
6.  Jakie są zasady doboru win do potraw? 
7.  Jakie wyróżniamy zasady serwowania win białych, czerwonych i musujących? 
8.  Jakie są zasady podawania wódek? 
9.  Jakie są sposoby podawania piwa? 
 

4.5.3. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Przedstaw sposoby przygotowania kawy i metody jej podawania. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

39 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zapoznać się z materiałem dotyczącym sposobów przygotowania i podawania kawy, 
2)  zorganizować stanowisko pracy, 
3)  wybrać sposoby przygotowania kawy – trzy sposoby, 
4)  przygotować niezbędne składniki i sprzęt do ćwiczenia, 
5)  wykonać trzy sposoby parzenia kawy, 
6)  podać sporządzone kawy konsumentom zgodnie z zasadami obsługi, 
7)  zaprezentować efekty swojej pracy. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

zastawa stołowa, 

− 

sztućce, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, 

− 

potrzebne składniki do wykonania ćwiczenia, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 2 

Podaj dwie porcje soku owocowego konsumentom. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zapoznać  się  z  materiałem  dotyczącym  sposobów  podawania  i  serwowania  napojów 

zimnych bezalkoholowych, 

2)  zorganizować stanowisko pracy, 
3)  przygotować stół do obsługi gości, 
4)  przygotować porcje soku owocowego, 
5)  podać wyporcjowany sok konsumentom zgodnie z zasadami obsługi, 
6)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
7)  dokonać samooceny. 

 
Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

szkło, 

− 

taca, 

− 

sok owocowy, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 3 

Zaprezentuj sposób serwowania wina czerwonego. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zapoznać się z materiałem dotyczącym zasad serwowania win, 
2)  zorganizować stanowisko pracy, 
3)  przygotować niezbędny sprzęt do wykonania ćwiczenia, 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

40 

4)  dokonać prezentacji i otwarcia wina przy konsumencie, 
5)  nalać wino zgodnie z zasadami serwowania wina czerwonego, 
6)  posprzątać po ćwiczeniu, 
7)  zaprezentować efekty swojej pracy. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

szkło do wina czerwonego, 

− 

taca, 

− 

elementy zastawy stołowej 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, trybuszon, 

− 

potrzebne składniki do wykonania ćwiczenia, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 4 

Przedstaw sposób serwowania wina musującego. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zapoznać się z materiałem dotyczącym zasad serwowania win musujących, 
2)  zorganizować stanowisko pracy, 
3)  przygotować niezbędny sprzęt do wykonania ćwiczenia, 
4)  dokonać prezentacji i otwarcia wina musującego przy konsumencie, 
5)  nalać wino zgodnie z zasadami serwowania wina musującego, 
6)  posprzątać po ćwiczeniu, 
7)  zaprezentować efekty swojej pracy. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

szkło do serwowania wina musującego, 

− 

potrzebne elementy zastawy stołowej, 

− 

bielizna stołowa, 

− 

taca, trybuszon, 

− 

potrzebne składniki do wykonania ćwiczenia, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
4.5.4. Sprawdzian postępów 
 

Czy potrafisz: 

 

 

 

 

  

 

 

Tak 

Nie 

1)  wymienić sposoby podawania kawy? 

¨ 

¨ 

2)  wymienić sposoby podawania herbaty? 

¨ 

¨ 

3)  podać napoje zimne bezalkoholowe? 

¨ 

¨ 

4)  dobrać wino do odpowiedniej potrawy? 

¨ 

¨ 

5)  zaserwować wino w obecności konsumenta? 

¨ 

¨ 

6)  podać wódkę do odpowiedniej potrawy? 

¨ 

¨ 

7)  podać konsumentowi piwo? 

¨ 

¨ 

 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

41 

4.6.  Rozliczanie  przychodów  ze  sprzedaży  oraz  sprzątanie  po 

posiłku 

 

4.6.1. Materiał nauczania

 

 

Systemy rozliczeń kelnerskich 

Cała  sprzedaż  w  zakładach  gastronomicznych  odbywa  się  przez  kelnerów  co  nakłada  na 

zakład obowiązek zorganizowania odpowiedniej kontroli rozliczeń kelnerskich. 

Kontrole rozliczeń można przeprowadzać następującymi systemami: 

− 

bloczkowym (system kontroli bonowej), 

− 

bony kasowe, 

− 

przenośne terminale. 
System  bloczkowy  jest  najbardziej  rozpowszechnionym  sposobem  kontroli  w  zakładach 

gastronomicznych. Kolejność czynności wykonywanych przez kelnera jest następująca: 

− 

przyjęcie zamówienia od konsumenta, 

− 

wypisanie  bonu  na  bloczku  w  dwóch egzemplarzach  z nazwą  dania i cenami, oddzielnie do 
ekspedycji i bufetu, 

− 

na podstawie oryginału kelner pobiera zamówione towary, a kopie pozostają w bloczku, 

− 

gdy  konsument  zażąda  rachunku  kelner  podsumowuje  należność  na  druku  rachunkowym 
w dwóch egzemplarzach, konsument otrzymuje oryginał, 

− 

rozliczenie  końcowe  polega  na  porównaniu  kopii  rachunków  oraz  kopii  bonów  u  kelnera 
i w bufecie. 
Bony  kasowe  używane  są  w  przypadku  kas  mechanicznych,  zautomatyzowanych 

i programowanych. Bonowanie w kasach mechanicznych: 

− 

włożyć kluczyk do kasy, 

− 

wprowadzić numer kodowy towaru i ceny towarów, 

− 

wydrukować bon, 

− 

napisać  odręcznie  na  bonie  ilość  towarów,  ich  rodzaj,  numer  stolika    i  życzenia  specjalne 
gości. 
Kasa  drukuje  nazwę  zakładu,  kolejny  numer  bonu,  numer  identyfikacyjny  kelnera,  datę 

i cenę potrawy oraz wartość. 
Zaletą  tych  kas  jest  fakt,  iż  można  je  obsłużyć  bez  prądu,  rozliczenie  końcowe  odbywa  się 
szybciej,  niż  w  przypadku  bloczków.  W  każdej  chwili  można  sprawdzić  obrót  poszczególnych 
szpalt. 
Wadą jest możliwość błędów podczas podawania danych, można zmienić kody. 

Bonowanie za pomocą zautomatyzowanych, programowanych kas: 

− 

wprowadzić do kasy kluczyk albo kartę, 

− 

podać numer rewiru lub stolika, 

− 

podać rodzaj bonu (pojedynczy, zbiorowy), 

− 

podać ilość, 

− 

podać lub skanować numer kodu artykułu, 

− 

wydrukować bon.  

 

W  kasie  można  zaprogramować  wszystkie  potrawy,  napoje  oraz  ceny.  Poszczególne 

potrawy posiadają numer kodu lub kod w karcie dań. Drukarka drukuje bon wraz ze wszystkimi 
danymi.  Za  pomocą  tego  urządzenia  można  wydrukować  rachunek  dla  gościa.  Przykład  bonów 
kasowych przedstawia rysunek 35. 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

42 

 

 

Rys. 35. Pojedyncze i grupowe bony kasowe  [1, s. 214] 

 

Przenośne  terminale  bezprzewodowe  służą  do  przyjmowania  zamówień  przy  stole 

konsumenta  poprzez  podanie  kodu.  Bon  z  zamówieniem  drukowany  jest  poprzez  łącze 
bezprzewodowe  w miejscu  wydania.  Są  one  wykorzystywane  w  salach  barowych  i  na  tarasie, 
oszczędza  się  na  chodzeniu.  Nowoczesny  komputerowy  system  kasowy  z  terminalem  pokazuje 
rysunek 36. 
 

 

Rys. 36. Nowoczesny komputerowy system kasowy z terminalem  [1, s. 213] 

 

Wystawianie rachunków kelnerskich 

Obowiązkiem  kelnera  jest  wystawienie  rachunku  po  każdym  świadczeniu  usług.  Rachunki 

muszą  odpowiadać  i  wartościowo  i  asortymentowo  towarom  zamówionym  i  podanym 
konsumentom  do  stołu.  Kelner  ma  obowiązek  wyszczególnienia  w  rachunku  wszystkich  potraw 
i napojów, które zostały podane. 

Rachunek kelnerski należy sporządzić czytelnie i podać: 

− 

nazwę i adres zakładu, 

− 

datę, 

− 

wyszczególnione potrawy i napoje, 

− 

cenę jednostkową i wartość, 

− 

wartość ogólną, 

− 

pieczątkę kelnera z jego nazwiskiem, imieniem i numerem, 

− 

podpis kelnera. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

43 

Po  zakończonej  pracy  kelner  sporządza  zestawienie rachunków  kelnerskich,  sprawdza  stan  kasy 
i wpłaca kierownikowi utarg danego dnia. 
 
Rozliczanie kelnera z konsumentem 

Z  chwilą  kiedy  konsument  daje  znak,  że  chciałby  zapłacić,  kelner  ma  obowiązek  jak 

najszybciej  wypisać  i  podać  mu  oryginalny  rachunek.  Najprędzej  dokona  tego  wówczas,  gdy 
poszczególne  potrawy  i  napoje  wpisuje  na  bieżąco  do  bloczka  rachunkowego  dla  określonego 
konsumenta.  Rachunek  powinien  być  wystawiony  nawet  wtedy,  gdy  składa  się  tylko  z  jednej 
pozycji.  Rachunek  podaje  się  konsumentowi  na  małej  tacy  lub  talerzyku.  Przykład rachunku  dla 
gościa przedstawia rysunek 37 i 38. 

            

                                      

 

         Rys.  37.  Rachunek dla gościa [1,s. 215]                       Rys. 38.  Rachunek dla gościa, druga strona do 

rozliczenia  kosztów  prezentacyjnych  firmy  
[1, s. 215]   

 
Zbieranie brudnych naczyń ze stołu 

Przy  zbieraniu  naczyń  wszystkie  czynności  powinny  być  wykonane  szybko  i  zręcznie. 

Zmiana  talerzy  i  sztućców  powinna  być  przeprowadzona  dopiero  wtedy,  gdy  wszyscy 
konsumenci  skończyli  jeść  określone  danie.  Naczynia  zbiera  się  podchodząc  z  prawej  strony 
konsumenta, pamiętając o następującej kolejności: 

− 

prawą ręką zabiera się talerz i za plecami konsumenta przekłada się go do lewej ręki, 

− 

widelec  i  nóż  układa  się  na  talerzu  w  ten  sposób,  aby  trzonek  widelca  był  skierowany 
w kierunku kciuka, nóż powinien być pod widelcem - trzonkiem w prawo, 

− 

drugi  talerz  przekłada się do lewej ręki chwytem górnym, a widelce i noże układa się jak na 
pierwszym talerzu, 

− 

jeżeli na talerzu zostały resztki jedzenia, na1eży je widelcem przesunąć na pierwszy talerz.

 

Naczynia  takie,  jak  kieliszki,  szklanki,  filiżanki  itp.,  zbiera  się  na  tacę,  w  odwrotnej  kolejności 
niż przy podawaniu. 

Zbierając  brudne  naczynia należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach, które zapewnią 

prawidłową, staranną, i estetyczną pracę: 

− 

nie  należy  składać  brudnych  naczyń  bezpośrednio  na  stole  ani  stawiać  tacy  i  przekładać  na 
nią brudnych naczyń, 

− 

nie  wolno  dotykać  rękami  wewnętrznych  części  naczyń  -  talerze  należy  chwytać  za  brzeg, 
sztućce za trzonki, a szkło od strony zewnętrznej i w jego dolnej części,  

− 

zebranych naczyń nie stawiać na stolik pomocniczy tylko od razu zanieść do zmywalni, 

− 

zawartości popielniczek nie wysypuje się na talerz ani na tace, 

− 

popielniczkę przy konsumencie wymienia się przed podaniem deseru, 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

44 

− 

popielniczkę  nakrywa  się  papierową  serwetką  i  przenosi  na  tacę,  w  jej  miejsce  stawia  się 
czystą, 

− 

nie należy zabierać wszystkich naczyń za nim konsumenci nie odejdą od stołu. 

Zasady przenoszenia naczyń po konsumpcji prezentują rysunki 39 – 41. 
 
 
 
 
 
 
 
                                           
                                                 

Rys. 39.  Sprzątanie talerzy bez resztek  [1, s. 198] 

 

       

 

 
       Rys. 40.  
Sprzątanie talerzy z resztkami –                          Rys. 41.  Sprzątanie bulionówek – chwyt górny                                                                                         

chwyt dolny [1, s. 198]                                                        [1, s. 198] 

 
4.6.2. Pytania sprawdzające 
 

Odpowiadając na pytania, sprawdzisz, czy jesteś przygotowany do wykonania ćwiczeń. 

1.  Jakie znasz systemy rozliczeń kelnerskich? 
2.  Na czym polega system bloczkowy? 
3.  Jak wystawia się bony kasowe? 
4.  Jak pracuje kasa? 
5.  Jakie są wady i zalety kas? 
6.  Co to są przenośne terminale? 
7.  Gdzie się wykorzystuje przenośne terminale? 
8.  Co to jest rachunek kelnerski? 
9.  Jak sporządza się rachunek kelnerski? 
10.  Na czym polega rozliczanie kelnera z konsumentem? 
11.  Jak powinien wyglądać rozliczenie kelnera z konsumentem? 
12.  Jak podaje się konsumentowi rachunek? 
13.  Jakie czynności wykonuje kelner sprzątając po posiłku? 
14.  Jakie są sposoby sprzątania brudnych naczyń? 
 

4.6.3. Ćwiczenia 

 
Ćwiczenie 1 

Przedstaw rozliczenie kosztów konsumpcji systemem bloczkowym. 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

45 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  zapoznać się z systemami rozliczeń kelnerskich, 
3)  wyszczególnić zasady systemu bloczkowego, 
4)  podać kolejność czynności kelnera przy rozliczaniu systemem bloczkowym, 
5)  zaprezentować wykonane ćwiczenie, 
6)  dokonać oceny ćwiczenia. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

czyste kartki papieru A4, 

− 

flamastry, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 2 

Wystaw rachunek gościowi za spożyty obiad. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  zapoznać się z zasadami wystawiania rachunków przez kelnerów, 
3)  wyszczególnić zasady wystawiania rachunków, 
4)  podać kolejność czynności kelnera przy wystawianiu rachunku, 
5)  umieścić na rachunku wszystkie niezbędne informacje, 
6)  zaprezentować wykonane ćwiczenie, 
7)  dokonać oceny ćwiczenia. 

 
Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

czyste kartki papieru A4, 

− 

flamastry, 

− 

druki rachunków, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 3
 

Zbierz brudne naczynia po konsumpcji gościa. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 
Aby wykonać ćwiczenie powinieneś: 

1)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
2)  zapoznać się z zasadami zbierania brudnych naczyń ze stołu, 
3)  sprzątnąć nakrycia ze stołu konsumenckiego zgodnie z zasadami obsługi, 
4)  zaprezentować efekty swojej pracy, 
5)  dokonać oceny ćwiczenia. 
 
 
 
 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

46 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

taca, 

− 

stół, 

− 

nakrycia brudne, 

− 

literatura z rozdziału 6. 

 

4.6.4. Sprawdzian postępów 
 

Czy potrafisz: 

 

 

 

 

 

 

 

Tak 

Nie 

1)  wypełnić bon na bloczku? 

¨ 

¨ 

2)  sporządzić bon kasowy? 

¨ 

¨ 

3)  posługiwać się terminalem przenośnym? 

¨ 

¨ 

4)  wystawić rachunek konsumentowi? 

¨ 

¨ 

5)  podać konsumentowi rachunek? 

¨ 

¨ 

6)  wykonywać kolejno czynności przy sprzątaniu po konsumpcji? 

¨ 

¨ 

7)  sprzątać brudne naczynia różnymi sposobami? 

¨ 

¨ 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

47 

5. SPRAWDZIAN OSIĄGNIĘĆ

 

 

INSTRUKCJA DLA UCZNIA 

1.  Przeczytaj uważnie instrukcję. 
2.  Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 
3.  Zapoznaj się z zestawem pytań testowych. 
4.  Test  zawiera  20  pytań  dotyczących  wyposażenia hotelowego  lokalu  gastronomicznego  oraz 

zasad  podawania  potraw.  Pytania:  1,  2,  6,  7,  11,  12,  13,  16,  18,  19  są  to  pytania 
wielokrotnego  wyboru  i tylko jedna odpowiedź jest prawidłowa; pytania:4, 8, 9, 10, 14, 15, 
17 i 20 to pytania z luką, pytania 3 i 5 to zadania rysunkowe. 

5.  Udzielaj odpowiedzi tylko na załączonej karcie odpowiedzi: 

− 

w  pytaniach  wielokrotnego  wyboru  zaznacz  prawidłową  odpowiedź  X  (w  przypadku 
pomyłki  należy  błędną  odpowiedź  zaznaczyć  kółkiem,  a następnie  ponownie  zakreślić 
odpowiedź prawidłową), 

− 

w pytaniach z krótką odpowiedzią wpisz odpowiedź w wyznaczone pole, 

− 

w zadaniach do uzupełnienia wpisz brakujące wyrazy, 

6.  Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania. 
7.  Kiedy udzielenie  odpowiedzi  będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóż jego rozwiązanie na 

później  i  wróć  do  niego,  gdy  zostanie  Ci  wolny  czas.  Trudności  mogą  przysporzyć  Ci 
pytania: 16 - 20, gdyż są one na poziomie trudniejszym niż pozostałe. 

8.  Na rozwiązanie testu masz 90 min. 

Powodzenia 

 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

48 

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH 

 
1.  Do urządzeń podgrzewczych w zakładzie gastronomicznym zaliczamy: 

a)  ladę bemarową 
b)  ladę chłodniczą 
c)  ekspres do kawy 
d)  mikser barowy 
 

2.  Saturator bufetowy należy do urządzeń: 

a)  podgrzewczych 
b)  chłodniczych 
c)  do wydawania i sporządzania napojów 
d)  transportowych 

 
3.   Co składa się na drobny sprzęt do obsługi konsumenta: 

a)  .................................................. 
b)  .................................................. 
c)  .................................................. 
d)  .................................................. 
 

4.   Nazwij poniższe wózki: 
a)                                                                                   b) 

                    

 

  ........................................................................         ..................................................................... 
5.  Jakie alkohole podaje się w poniższych kieliszkach: 
a)                                    b)                                    c)                                   d) 

       

                    

                      

                   

     

 
........................................   .....................................  ...................................   ................................... 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

49 

6.  Szkło do napojów ustawia się: 

a) 

na środku stołu 

b) 

nad talerzem do dania zasadniczego 

c) 

z lewej strony 

d) 

z prawej strony nad talerzem 

 

7.  Tace okrągłe służą do: 

a) 

przenoszenia naczyń szklanych 

b) 

przenoszenia naczyń z potrawami 

c) 

przenoszenia naczyń ze zmywalni 

d) 

serwisu francuskiego 

 

8.  Wszystkie  talarze  z  potrawami,  bez  względy  na  to  czy  są  płaskie  czy  głębokie  przenosi  się           

w ..................................... ręce. 

 
9.  Do przenoszenia talerzy stosuje się chwyty: 

a) 

.................................................. 

b) 

.................................................. 

 
10. Które czynności wykonujemy z prawej, a które z prawej strony konsumenta: 
 
Czynności wykonywane z lewej strony                      Czynności wykonywane z prawej strony 
 
a)  .................................................................           a)   .................................................................... 
b)   ................................................................           b)   ...................................................................     
c)  ................................................................            c)   ................................................................... 
 
11. Serwowanie z użyciem wózka kelnerskiego nazywa się: 

a)  serwis francuski 
b)  serwis angielski 
c)  serwis talerzowy 
d)  serwis amerykański 
 

12. Jaki sposób podawania zup przedstawia rysunek: 

 

a)  zupy czyste w bulionówce 
b)  zupy podprawiane z platerowych kubków 
c)  zupy specjalne w małej filiżance 
d)  zupy kremy w filiżance 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

50 

13.  Zupa mleczna, tosty i sok owocowy wchodzą w skład śniadania: 

a)  wiedeńskiego 
b)  prostego 
c)  wiedeńskiego wzmocnionego 
d)  angielskiego 
 

14.  Winem  białym  napełniamy  kieliszki  do    ..........................    objętości  kieliszka,  a  winem 

czerwonym do ...........................  . 

 
15.    Kontrolę rozliczeń kelnerskich można przeprowadzić następującymi systemami: 

 

a)  .................................................. 
b)  .................................................. 
c)  .................................................. 

 
16.   Odległość jednego nakrycia od drugiego powinna wynosić: 

a)  50 – 60 cm 
b)  70 – 80 cm 
c)  40 – 50 cm 
d)  90 – 100 cm 

 
17.   Wymień rodzaje tac wykorzystywanych w obsłudze konsumentów: 

a)   .................................................. 
b)   ................................................. 
c)  .................................................. 
d)  .................................................. 

 
18.  Z czego wykonana jest łopatka do kawioru: 

a)  metalu 
b)  aluminium 
c)  masy perłowej 
d)  porcelany 
 

19.  Który zestaw naczyń i sztućców stosuje się podania galaretki owocowej: 

a)  talerzyk lub salaterka 
b)  talerz średni, nóż 
c)  pucharki szklane, łyżeczka deserowa 
d)  miseczka szklana, łyżeczka do herbaty  
 

20.    W jakiej temperaturze podaje się następujące wina latem: 

a)  deserowe białe  ..................................... 
b)  białe półwytrawne ................................ 
c)  musujące słodkie .................................. 

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

51 

KARTA ODPOWIEDZI 

 

Imię i nazwisko …………………………………………………….. 

 
Obsługa gości w hotelowym lokalu gastronomicznym 

 
Zakreśl poprawną odpowiedź lub wpisz brakujące wyrazy 
 

Nr 

zadania 

Odpowiedź 

Punktacja 

1.   

 

2.   

 

3.   


 
 

4.   



 
 
 

5.   




 
 
 
 

6.   

 

7.   

 

8.   

 
 

 
 

9.   


 
 

10.  

a                                                                      
b  



c  

 
 
 

11.  

 

12.  

 

13.  

 

14.  

 

 

15.  



 
 
 

16.  

 

17.  



 
 
 

18.  

 

19.  

 

20.  



 
 
 

Razem:   

background image

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

52 

6. LITERATURA 

 

1.  Arens-Azevedo U.: Technologia gastronomiczna z obsługą gości. REA, Warsawa 1999 
2.  Blome E.: Stół elegancko nakryty. Kalliope, Warszawa 1998 
3.  Jargoń R..: Obsługa konsumenta. WSiP, Warszawa 1992 
4.  Jargoń R.: Organizacja i technika usług gastronomicznych. WSiP, Warszawa 1992 
5.  Joosten Y.: Dekorowanie stołu na co dzień i od święta. KDC, Warszawa 2004 
6.  Mikuta B.: Technologia gastronomiczna z obsługa konsumenta. Format-AB,  Warszawa 1998 
7.  Muller M. Mikolasek O.: Sztuka składania serwetek. Klub dla Ciebie, Warszawa 2002 
 
LITERATURA DOTYCZĄCA ZAGADNIEŃ METODYCZNYCH 
1.  Galloway Ch.: Psychologia uczenia się i nauczania. PWN, Warszawa 1988 
2.  Niemierko B.: Między oceną szkolną a dydaktyką. Bliżej dydaktyki. WSiP, Warszawa 1997 
3.  Symela  K.:  Zarys  metodologii  konstruowania  modułowego  programu  dla  zawodu. 

KOWEZiU, Warszawa 2002 

4.  Szlosek F.: Wstęp do dydaktyki przedmiotów zawodowych. ITeE, Radom 1995