background image

 

mgr Jolanta Sadek 

Podstawowe pojęcia anatomii. 

Postać człowieka jako całość. Osie, płaszczyzny i kierunki ciała 

 
Określenia orientacyjne w przestrzeni. 
 
Pozycja anatomiczna 

  Jest to położenie ciała człowieka według określonego wzoru.  
  W oparciu o pozycję anatomiczną powstały miana położenia i kierunku, płaszczyzny 

i osie ciała ludzkiego. 

Położenie ciała w pozycji anatomicznej (ryc.1): 

–  postawa stojąca, wyprostowana, 
–  kończyny górne zwisające swobodnie po obu stronach tułowia, 
–  powierzchnie dłoni zwrócone są do przodu, 
–  głowa i oczy zwrócone do przodu, 
–  pięty złączone, 
–  śródstopie wraz z palcami odwiedzione nieco na zewnątrz, 

 

W celu określenia wzajemnego położenia narządów i ich części 
posługujemy się kilkoma umownymi osiami i płaszczyznami 
przeprowadzonymi przez ciało. 

I.  Osie ciała 

1.  Osie pionowe lub długie axes verticales / longitudinales)  

–  Wyznaczają kierunek górny i dolny (directio superior et inferior
–  W życiu płodowym kierunek ten określa się jako głowowy i ogonowy (directio 

cranialis et caudalis)  

–  Na kończynach pojęciu kierunek górny odpowiada określenie bliższy (proxymalis), 

kierunek dolny odpowiada pojęciu dalszy (distalis). 

–  Najdłuższą oś pionową, biegnącą od szczytu głowy do podstawy ciała nazywamy 

osią główną;  

–  Na przecięciu płaszczyzny czołowej i strzałkowej.  
–  Dokoła osi pionowych odbywają się ruchy obrotowe (rotatio). Ruchy obrotowe w 

stawach kończyn wykonywane do wewnątrz nazywamy nawracaniem (pronatio), 
a na zewnątrz odwracaniem (supinatio). 

2.  Osie poprzeczne lub poziome (axes transversales / horizontales)  

–  Są prostopadłe do osi pionowych 
–  Biegną od strony prawej do lewej, określając kierunek boczny i przyśrodkowy 

(directio lateralis et medialis) 

–  Na przecięciu płaszczyzny czołowej i poprzecznej 

–  Dokoła tych osi wykonywane są ruchy zgięcia (flexio) i prostowania (extensio), ruchy 

obwodzenia (circumductio) 

3.  Osie strzałkowe (axes sagittales) 

–  mają kierunek przednio-tylny,  
–  na przecięciu płaszczyzny strzałkowej i poprzecznej 
–  określają kierunek przedni (brzuszny) oraz tylny (grzbietowy). 

Ryc.1 

Click to buy NOW!

P

D

F-

XC

hange Vie

w

er

w

w

w

.d oc

u -tra c

k.

co

m

Click to buy NOW!

P

D

F-

XC

hange Vie

w

er

w

w

w

.d oc

u -tra c

k.

co

m

background image

 

–  w stosunku do tej osi używa się określeń: kierunek przedni (directio anterior), 

czołowy (frontalis) lub brzuszny (ventralis) 
 
oraz kierunek tylny (directio posterior), potyliczny (occipitalis) lub grzbietowy 
(dorsalis),  

–  dokoła tych osi zachodzą ruchy zgięcia bocznego (flexio lateralis), odwodzenia 

(abductio) i przywodzenia (adductio). 

 

II.  Płaszczyzny ciała.  

Płaszczyzny ciała odpowiadają osiom, przez które przechodzą  

1.  Strzałkowe (plana sagittalia),  

określone przez oś strzałkową i pionową,  

biegną pionowo od przodu do tyłu;  

jedna z płaszczyzn, biegnąca przez oś główną, stanowi płaszczyznę pośrodkową 
(planum medianum) albo płaszczyznę symetrii, dzielącą ciało na dwie połowy: 
część prawą (dexter) i lewą (sinister) 

o  płaszczyzna strzałkowa równoległa do płaszczyzny pośrodkowej to płaszczyzna 

przypośrodkowa (planum paramedianum)  

w stosunku do płaszczyzny pośrodkowej kierunek może być przyśrodkowy 
(medialis) lub boczny (lateralis). (z dwóch narządów jeden np. leży bardziej 
przyśrodkowo, drugi bardziej bocznie i zgodnie z tym na każdym z nich możemy 
odróżnić powierzchnię przyśrodkową (facies medialis) i boczną (lateralis) lub 
brzeg czy koniec przyśrodkowy i boczny.) 
  

2.  Czołowe (plana frontalia), 

in. pł. wieńcowa  (coronales) wyznaczana przez szwy wieńcowe 

określone przez oś poprzeczną i oś pionową;  

biegną prawie równoległe do czoła; 

dzieli ciało na część przednią (anterior) i tylną (posterior) 
 

3.  Poprzeczne lub poziome (plana transversalia s. horizontalia),  

określone przez oś poprzeczną i strzałkową (pionową); 

biegną poziomo i pod kątem prostym do płaszczyzn strzałkowych i czołowych 

dzielą ciało na część górną (superior) i dolną (inferior). 
 
 

Ryc.2. Sobotta - Atlas anatomii człowieka, tom I,  
 
a  płaszczyzna strzałkowa, osie podłużne i strzałkowe 
b  płaszczyzna poprzeczna (pozioma), osie poprzeczne i strzałkowe 
c  płaszczyzna czołowa (wieńcowa), osie podłużne i poprzeczne 
 

1  płaszczyzna strzałkowa 
2  płaszczyzna strzałkowa pośrodkowa 
3  płaszczyzna czołowa 
4  płaszczyzna poprzeczna 
5  oś strzałkowa 
6  oś poprzeczna 
7  oś podłużna 

 

 

Click to buy NOW!

P

D

F-

XC

hange Vie

w

er

w

w

w

.d oc

u -tra c

k.

co

m

Click to buy NOW!

P

D

F-

XC

hange Vie

w

er

w

w

w

.d oc

u -tra c

k.

co

m

background image

 

 

 
 
Ryc.3 

 
 
 
 
 

 
 
 
 

Ryc. 4 

Anterior 
      

 

 

Płaszczyzna 
czołowa 

     Superior 

 

Inferior 

Posterior 

Click to buy NOW!

P

D

F-

XC

hange Vie

w

er

w

w

w

.d oc

u -tra c

k.

co

m

Click to buy NOW!

P

D

F-

XC

hange Vie

w

er

w

w

w

.d oc

u -tra c

k.

co

m

background image

 

 

Piśmiennictwo: 
1.  Biel Andrew - Trail Guide to the Body  
2.  Blandine Calais-Germain - Anatomy of movement  
3.  Bochenek Adam - Anatomia człowieka tom I 
4.  Kapandji Adalbert – The physiology of the joint, part I, The upper limb  
5.  Marecki Bogusław - Anatomia funkcjonalna, tom I, 2000 
6.  Sobotta - Atlas anatomii człowieka, tom I 
7.  www.courses.vcu.edu - ryc.1 
8.  http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/plane  - ryc. 3 
9.  homepage.smc.edu/.../anatomicalposition.gif  -

 

ryc.4 

Click to buy NOW!

P

D

F-

XC

hange Vie

w

er

w

w

w

.d oc

u -tra c

k.

co

m

Click to buy NOW!

P

D

F-

XC

hange Vie

w

er

w

w

w

.d oc

u -tra c

k.

co

m