Aby zinterpretować metodę graficzną J. W. Webba należy wyznaczyć osiem sektorów
oznaczonych literami: A, B, C, D, E, F, G, H, które pozwalają podzielić badane jednostki na typy.
Na prawo od przekątnej y = -x znajdują się jednostki o przyroście globalnym dodatnim ( sektory
A, B, C, D), przy czym różnią się one tym, że przyrost naturalny przewyższa straty migracyjne (A) bądź
przeważa nad przyrostem migracyjnym (B). Do typu C należą jednostki, w których przyrost migracyjny
góruje nad przyrostem naturalnym, zaś D te jednostki, gdzie przyrost migracyjny jest większy od ubytku
naturalnego. Pozostałe sektory, tzn. E, F, G, H, obejmują typy jednostek z ubytkiem rzeczywistym
wynikającym z przewagi ubytku naturalnego nad imigracją (E) lub emigracją (F) bądź z przewagi
emigracji nad ubytkiem (G) lub przyrostem naturalnym(H).
Co za tym idzie:
1) W strefie A, gdzie przyrost naturalny przewyższa straty migracyjne znajdują się takie
województwa jak:
-
Chełmskie
-
Ciechanowskie
-
Elbląskie
-
Gdańskie
-
Jeleniogórskie
-
Katowickie
-
Kieleckie
-
Konińskie
-
Krakowskie
-
Legnickie
-
Leszczyńskie
-
Lubelskie
-
Nowosądeckie
-
Olsztyńskie
-
Ostrołęckie
-
Pilskie
-
Przemyskie
-
Radomskie
-
Rzeszowskie
-
Słupskie
-
Suwalskie
-
Szczecińskie
-
Tarnobrzeskie
-
Tarnowskie
-
Toruńskie
-
Włocławskie
-
Zielonogórskie
2) W strefie B, gdzie przyrost naturalny przeważa nad przyrostem migracyjnym znajdują się:
-
Bielskie
-
Bydgoskie
-
Gorzowskie
-
Krośnieńskie
-
Łódzkie
1
