background image

1

7. Biochemia - nukleotydy i kwasy nukleinowe

Białka są kodowane przez geny

DNA

RNA

białko

chemiczna natura

sekwencja nukleotydów

sekwencja nukleotydów

sekwencja aminokwasów

Dogmat biologii molekularnej

replikacja

transkrypcja

translacja

białko

Kwasy nukleinowe (DNA i RNA) składają się z nukleotydów

fosforan

pentoza

(ryboza

lub deoksyryboza)

puryna

lub pirymidyna

pirymidyna                               puryna

puryny

pirymidyny

puryna                            adenina                       

guanina

pirymidyna             cytozyna                 uracyl          

tymina

background image

2

Nukleotydy i nukleozydy: deoksyrybonukleotydy

nukleotyd: 

deoksyadenylan            deoksyguanylan            

deoksytymidylan                 deoksycytydylan

A, dA, dAMP                G, dG, dGMP              

t, dT, dTMP                         C, cD, dCMP

(deoksyadenozyno-

(deoksyguanozyno-

(deoksytymidyno-

(deoksycytydyno-

5’fosforan)                    5’-fosforan)                         5’-fosforan)                           5’-fosforan)

nukleozyd:

deoksyadenozyna        deoksyguanozyna               deoksytymidyna                   deoksycytydyna

nukleotyd: zasada + cukier + fosforan

nukleozyd: zasada + cukier

zasada:

adenina                         guanina     

tymina                               cytozyna

Nukleotydy i nukleozydy: rybonukleotydy

nukleotyd: 

adenylan                         guanylan  

urydylan                              cytydylan

(adenozyno-

(guanozyno-

(urydyno-

(cytydyno-

5’-fosforan)                    5’-fosforan)                      5’-fosforan)                        5’-fosforan)    

A, AMP                           G, GMP    

U, UMP                                C, CMP

nukleozyd:

adenozyna                        guanozyna  

urydyna                                cytydyna

zasada:

adenina                          guanina     

uracyl                                 cytozyna     

nukleotyd: zasada + cukier + fosforan

nukleozyd: zasada + cukier

Niektóre rzadkie zasady w DNA

Niektóre rzadkie zasady w RNA

DNA

RNA

Nukleotydy łączą się z sobą
za pośrednictwem wiązania
fosfodiestrowego

wiązanie fosfodiestrowe

RNA ulega szybkiej hydrolizie w warunkach alkalicznych

background image

3

5’-koniec

3’-koniec

5’

3’

5’

3’

Sekwencję DNA zapisujemy od 5’ do 3’-końca

Oligononukleotyd: krótka sekwencja kwasu nukleinowego (<50 zasad).
Polinukleotyd: długa sekwencja kwasu nukleinowego.

Nukleotydy absorbują promienie ultrafioletowe

Struktura DNA

Wiązania wodorowe łączą z sobą dwie nici DNA
G

≡≡≡≡

C: trzy wiązania wodorowe

A=T: dwa wiązania wodorowe

Model dwuniciowej helisy DNA

większa bruzda

mniejsza bruzda

odstęp między zasadami: 0.34 nm

Obraz dyfrakcji promieni rentgenowskich
na hydratowanym włóknie DNA

3.6 nm

Podwójna helisa ma stałą szerokość

wnętrze

jest hydrofobowe

fosforany
mają ujemny
ładunek

wiazanie wodorowe

Pary zasad są ułoŜone prostopadle do  cukrów

cukier

zasada

fosforan

background image

4

1953: DNA = podwójna spirala. James Watson, Francis Crick

Cambridge

DNA ma duŜy i mały rowek

Komplementarność zasad w helisie DNA:

A=T; C

≡≡≡≡

G

Replikacja DNA według Watsona i Cricka

macierzysta    potomne     macierzysta

nić                   nici                 nić

Palindrom 

struktura spinki do włosów

spinka do włosów

jednoniciowe DNA (RNA)

mRNA (informacyjny RNA) koduje białka

DNA

RNA

białko

chemiczna natura

sekwencja nukleotydów

sekwencja nukleotydów

sekwencja aminokwasów

background image

5

Struktura mRNA

Drugorzędowa struktura mRNA

Trójwymiarowa struktura RNA: rybozym

Rybozymy: cząsteczki RNA,
które mają zdolność katalizowania
reakcji (przewaŜnie związanych
z metabolizmem RNA)

„hammerhead ribozyme”

Właściowści DNA: 
denaturacja

dwuniciowe DNA

denaturacja

częściowo zdenturowane DNA

zdenturowane DNA

rozdzielenie
nici

Czynnikiem powodującym denaturacje
moŜe być ciepło lub zasadowe pH.

Częściowo zdenaturowane DNA

DNA o podobnej sekwencji moŜe tworzyć podwójne nici = hybrydyzacja

background image

6

Sekwencjonowanie DNA metodą Sangera

matryca

starter

polimeraza DNA dodaje komplementarne zasady
do jednoniciowego DNA

Dideoksynukleotyd

Wprowadzony do mieszaniny wraz z „normalnymi” nukleotydami
bedzie powodował przerwanie syntezowanego łańcucha DNA

Sekwencjonowanie DNA

Automatyczne sekwencjonowanie DNA

DNA moŜe być otrzymywane syntetycznie

Inne funkcje nukleotydów

background image

7

ATP (adenozynotrifosforan): główny przenośnik energii w komórce

ester

bezwodnik

bezwodnik

ATP

bezwodnik octowy

octan metylu
(ester metylowy kwasu octowego)

Hydroliza wiązań bezwodnikowych daje więcej
energii, niŜ hydroliza estru.

ATP – środek wymiany energii swobodnej

ATP + H

2

O = ADP + P

i

+ H

+







 = -30,6 kJ/mol

ATP + H

2

O = ADP + PP

i

+ H

+







 = -30,6 kJ/mol

Energia swobodna uwolniona w czasie hydrolizy ATP, jest wykorzystywana 
do przeprowadzania reakcji wymagających jej dostarczenia, takich jak skurcz mięśni.

Tworzenie ATP z ADP i P

i

następuje w wyniku utleniania  

pokarmu w organizmach chemotroficznych, czy teŜ pochłaniania energii świetlnej 
w organizmach fototroficznych.

Cykl ATP-ADP jest podstawowym sposobem wymiany energii w układach biologicznych.

Tworzenie oraz zuŜywanie ATP

są procesami ciągłymi

ATP słuŜy jako bezpośredni donor energii swobodnej w układach 
biologicznych.

W typowej komórce cząsteczka ATP jest zuŜywana w ciągu minuty 
od jej powstania.

Odpoczywający człowiek zuzywa ok. 40 kg ATP w ciągu doby.
W czasie wysiłku szybkość zuŜycia ATP moŜe wynosić 0,5 kg na minutę.

Organizmy chemotroficzne uzyskują energię swobodną 

w wyniku utleniania cząsteczek paliwa, takich jak glukoza i 

kwasy tłuszczowe.

W organizmach tlenowych końcowym akceptorem elektronów jest O

2

.

Substraty przekazują elektrony do specjalnych przenośników 
oksydoredukcyjnych, które są albo 

nukleotydami pirymidynowymi

albo 

flawinami

.

Zredukowane formy tych przenośników przekazują następnie 
swoje elektrony o wysokim potencjale do O

2

za pośrednictwem 

łańcucha transportu elektronów,
który znajduje się w wewnętrznej błonie mitochondriów.

Gradient protonowy powstający w wyniku tego przepływu 
elektronów zasila następnie syntezę ATP z ADP i P

i

Proces ten nazywany jest 

fosforylacją oksydacyjną.

NADH i FADH

2

są głównymi przenośnikami elektronów w 

procesie utleniania „paliwa molekularnego”

Struktura utlenionej formy dinukleotydu
nikotynamidoadeninowego (NAD

+

) i 

fosforanu dinukleotydu
nikotynamidoadeninowego (NADP

+

).

NAD

+

R

= H

NADP

+

R

= PO

3

2-

NAD

jest głównym akceptorem elektronów

w reakcjach utleniania substratów oddechowych.

Pierścień nikotynamidowy (niacyna)

NAD

+

, NADH, NADP

+

NAD

+

: utleniony (stęŜenie 10

-5

M)

NADH: zredukowany

NADP

+

: ester kwasu fosforowego, utleniony

(stęŜenie: 10

-6

M)

NADPH: zredukowany

NAD

> NADH

NADP

+

< NADPH

background image

8

Wiązanie elektronów przez NAD

+

W tej reakcji odwodorowania jeden atom wodoru z cząsteczki substratu jest 
przenoszony bezpośrednio do NAD

+

, natomiast inny pojawia się w roztworze jako 

proton.

Oba elektrony z substratu przenoszone są bezpośrednio do pierścienia 
nikotynamidowego.

NADPH jest głównym donorem elektronów

w biosyntezach redukcyjnych

NAD

+

:    tworzenie ATP; zazwyczaj w ramach reakcji 

katabolicznej.

NADPH

:  reakcje biosyntezy wymagające siły redukcyjnej; 

zazwyczaj jako część reakcji 

anabolicznej

.

Dodatkowa grupa fosforanowa jest znacznikiem, kierującym 
do odpowiednich enzymów.

NAD

> NADH

NADP

+

< NADPH

Dinukleotyd flawinoadeninowy,
akceptor elektronów w reakcjach 
typu:

Przyjmuje 2 elektrony, ale w przeciwieństwie
do NAD

+

, wiąŜe proton tak samo jak jon

hydroniowy

mononukleotyd
flawinowy
(ryboflawina, B

2

)

AMP

Koenzym A: uniwersalny przenośnik grup acylowych

miejsce 
reagujące

Acetylo-CoA przenosi aktywne grupy acetylowe,
podobnie jak ATP przenosi aktywne 
grupy fosforanowe.

MoŜe przenosić grupy acylowe o długości 2 – 24 C

Niektóre koenzymy zawierajace adenozynę

koenzym A

dinukleotyd nikotynamidoadenylowy          dinukleotyd flawinoadenylowy

Nukleotydy jako cząsteczki regulatorowe

cykliczny 3,5’-adenozynomonofosforan (cAMP)

cykliczny 3,5’-guanozynomonofosforan (cGMP)

guanozynotetrafosforan

background image

9

Rozluźny i superskręcony plazmid DNA

Plazmid: mała, kolista cząsteczka DNA

Usunięcie jednego obrotu
spirali powoduje powstanie
sił skręcających DNA

rozluźniony (8 obrotów)

napięty (7 obrotów)

superskręcony

rozdzielenie nici

Topoizomerazy skręcają DNA

rozluźnione DNA

superskręcone DNA

Liczba chromosomów u człowieka: 46

KaŜdy chromosom zawiera jedną, dwuniciową
cząsteczkę DNA.

Komórki somatyczne zawierają 
podwójną liczbę chromosomów

.

ludzkie chromosomy

Ludzkie chromosomy: 22 autosomy + 2 chromosomy płciowe

Chromatyna

W komórkach eukariotycznych które się nie dzielą, 
cały materiał genetyczny jest amorficzny
i jest równo rozłoŜony w jądrze.

Chromatyna składa się równej masy DNA i białek.
DNA jest zasocjowane z białkami zwanymi 

histonami

i ułoŜone w struktury zwane 

nukleosomami

jądro
histonowe DNA łączące nukleosomy

nukleosom

background image

10

Histony to małe, zasadowe białka

DNA

Nukleosomy sa upakowane w struktury wyŜszego rzędu

Organizacja DNA w chromosomie eukariotycznym

dwie chromatydy
(10 spiral)

spirala
(30 rozet)

rozeta
(6 pętli)

pętla
(ok. 75 000 par zasad)

włókno

nukleosomy

DNA

DNA jest związane 
z matrycą jądra
za pomocą sekwencji
nazywanych MAR
(Matrix Attachment Regions).

Sekwencje te są bogate w AT,
ale nie zawierają
charakterystycznych
sekwencji.

Lamina jest białkiem, które asocjuje
tworząc sieć wewnątrz jądra. 
W czasie mitozy, fosforylacja lamin 
powoduje ich dysocjację.

Progeria jest chorobą, w której mutacja w cząsteczce laminy
powoduje jej nieprawidłowe funkcjonowanie. WraŜliwość
chromosomów na uszkodzenia powoduje bardzo szybkie starzenie się.

background image

11

Progeria: nieprawidłowa struktura laminy wywołana mutacją
powoduje brak moŜliwości naprawy uszkodzeń DNA,
i niestabilność genomu.

Chromosomy są widoczne tylko
w czasie mitozy. 

W czasie interfazy, większa część
chromatyny występuje w postaci

euchromatyny

, która jest luźno

upakowaną formą chromatyny.

Heterochromatyna 

jest gęsto upakowaną

formą chromatyny. Heterochromatyna
pozostaje gęsto upakowana w czasie
interfazy.

Heterochromatyna zawiera powtarzające
się sekwencje DNA, które nie ulegają
transkrypcji. 

Heterochromatyna tworzy skupiska w jądrze

KaŜdy chromosom ma charakterystyczny wzór barwienia
barwnikiem Giemsy, nazywany pasmami G.
Regiony barwiące się róŜnią się zawartością zasad G-C.

Chromosom X teŜ ma charakterystyczny układ pasm 

Chromosom moŜna nazwać 

narzędziem segregacji materiału genetycznego

.

W czasie mitozy, chromosmy są przeciągane do przeciwległych
biegunów komórki przez mikrotubule, które wiąŜą się z centromerami.

Centromery często zawierają heterochromatynę bogatą
w sekwencje satelitarne.

background image

12

Centromery zawierają sekwencje DNA, które wiąŜą specyficzne białka.
Te białka wiąŜą białka, które z kolei wiąŜą mikrotubule.

KaŜdy chromosom ma na obu końcach
wydłuŜone sekwencje zwane

telomerami

.

Telomery sa konieczne dla zachowania
stabilności chromosomu, i chronią
chromosomy przed fuzją (połączeniem
końców). 

Telomery nie podlegają powieleniu
przez polimerazę DNA, poniewaŜ 
w takim przypadku następowałoby
skracanie chromosomu przy kaŜdym
podziale, poniewaŜ polimeraza
nie moŜe wystartować na końcu DNA.

Telomer zawiera powtarzające się sekwencje C

>1

(A/T)

1-4

Koniec telomeru tworzy pętlę, poniewaŜ wolne końce DNA
są natychmiast rozpoznawane przez czynniki naprawcze.

3’-koniec telomeru (jednoniciowy) tworzy dupleks z homogicznym
fragmentem. Reakcja jest katalizowana przez białko TRF2.

Telomery są syntezowane
przez 

telomerazę

.

Telomeraza jest odwrotną
transkryptazą, zawierającą RNA,
które stanowi matrycę dla 
powtarzających się sekwencji DNA.

background image

13

Działanie telomerazy

Mutacja telomerazy u droŜdŜy powoduje skracanie telomerów
z 400 par zasad do 0 w ciągu 120 pokoleń.
Skracanie telomerów powoduje starzenie się komórek.

Telomeraza jest aktywna tylko w komórkach zarodkowych
i aktywowanych limfocytach. Komórki ze skróconymi
telomerami nie dzielą się lub umierają.

W 90% nowotworów telomeraza jest aktywna

„Ścieranie się” chromosomów: skracanie telomerów moŜe spowodować
fuzję chromosomów, która w czasie anafazy daje chromosomy
z delecjami i amplifikacjami.

Geny składają się z intronów i eksonów.

Eksony kodują białko, introny nic nie kodują.

W czasie splajsingu (wycinania intronów) introny są usuwane.

background image

14

Kolejność eksonów w DNA i RNA jest taka sama

Introny zawierają zazwyczaj kodony STOP (sekwencje zatrzymania):

wycięcie intronów powoduje powstanie ciągłej ramy odczytu

Czy zawartość DNA jest powiązana 

ze stopniem skomplikowania organizmu?

Ilość genów wzrasta wraz
ze stopniem skomplikowania
organizmu

Ilość genów u eukariotów moŜe wynosić od 6000 do 40 000

Tylko połowa genów ma znaną funkcję

background image

15

Geny zajmują 25% ludzkiego genomu, 

ale tylko 1% koduje białka

Mitochondrialne DNA droŜdŜy zawiera takie same geny

co mitochondrialne DNA człowieka

Mitochondrialne DNA u zwierząt dziedziczy się po matce

DNA plemnika wchodzi do jaja
w czasie zapłodnienia,
ale mitochondria pozoastają
zamnknięte.

Chloroplasty mają ponad 100 genów

Jak mogły powstać mitochondria

Duplikacja genów jest siłą sprawczą ewolucji.

Zduplikowane geny mogą zmienić funkcję lub zamilknąć.

background image

16

Geny kodujące globinę są zorganizowane w grupach

Globina: białkowa część hemoglobiny. Tetramer.
Dorosły: 

α

αα

α

2

δδδδ

2

,  

α

αα

α

2

ββββ

2

Płód (3-9 miesięcy): 

α

αα

α

2

γγγγ

2

Embrion (<8 tygodni): 

ζζζζ

2

εεεε

2

ζζζζ

2

γγγγ

2

α

αα

α

2

εεεε

2

Formy płodowe mają wyŜsze powinowactwo wobec tlenu.

Ekspresja genów hemoglobiny zmienia się w czasie rozwoju człowieka

Wszystkie geny kodujące globiny powstały w wyniku duplikacji
i mutacji w „pragenie”, który miał 3 eksony.

Grupy (klastery) 

α

αα

α

ββββ

zostały rozdzielone we wczesnym okresie

ewolucji kręgowców, następne geny powstały w wyniku duplikacji.

Geny kodujące globinę
zduplikowały się
i uległy dywergencji
(zróŜnicowaniu)

Talasemie powstały w wyniku delecji w genach 

α

αα

α

lub 

ββββ

Talasemia (niedokrwistość śródziemnomorska),
spowodowana zaburzeniem stosunku liczby
jednostek hemoglobiny 

α

αα

α

ββββ

. Brak genów 

α

αα

α

objawia się w postaci oprzęku płodu.

Duplikacja genów moŜe nastąpić w wyniku nierównego crossing-over.

Ma on miejsce wtedy, gdy rekombinacja zachodzi między miejscami,

które nie sa homologiczne.

W rezultacie, jeden chromosom ma delecję, a drugi insercję.

background image

17

W wyniku kolejnych,
nierównych rekombinacji,
powstają powtórzenia.

Satelitarne DNA:
DNA z wieloma bardzo krótkimi
powtórzeniami, bez znanej
funkcji.

Znajdowane w duŜych blokach,
często w okolicach centromeru.

Satelitarne DNA daje osobny prąŜek w czasie wirowania

w gradiencie gęstości

Satelitarny DNA u myszy powstał w wyniku duplikacji i mutacji,
ma 234 pz, i moŜna w nim wyróŜnić połówki i ćwiartki powtórzeń

Minisatelitarny DNA
moŜe być pomocny
w dochodzeniu
ojcostwa

07. Biochemia - nukleotydy i kwasy nukleinowe

Tematy do zapamiętania

1. Budowa kwasów nukleinowych: nukleotydy i nukleozydy.
2. Struktura DNA, komplementarność zasad.
3. Rola i struktura mRNA.
4. Inne funkcje nukleotydów.
5. Budowa chromosomu, telomery.
6. Budowa genu, introny i eksony.