1.
Która z podanych jednostek nie jest podstawową ukł SI
B. niuton
2.
Po 2 równol. torach jada w przeciwne strony 2 pociągi. Jeden z v=60 a drugi z v=40. Prędkość
pociągów względem siebie ma wart:
D. 100 km/h zarówno przy zbliżaniu się jak i oddalaniu
3.
Łódź płynie rzeka z miejsc. A do B i z powrotem v=5m/s względem wody, v=4m/s wzg.
Brzegów. Średnia v łodzi:
C. 1,8m/s
4.
Spadochroniarz opada na ziemię z v=4m/s bez wiatru. Z jaką v będzie się poruszał przy wietrze
z v=3m/s
A. 5m/s
5.
Pasażer pociągu poruszającego się z v= 10m/s widzi w ciągu t=3s wymijany pociąg o dłg.
l=75m. Jaka jest v wymijanego pociągu?
C. 15m/s
6.
Jeżeli cząstka o masie m początk. Spoczywająca zaczęła się poruszać i jej v dąży do prędk.
Światła w próżni c, to pęd cząstki:
C. rośnie do nieskoń.
7.
Jeżeli E
k
poruszającej się cząstki jest 2 x większa od jej E spoczynkowej, to jej v:
C. 22c/3
8.
W akceleratorze 2 cząstki przybliżają się do siebie. Jeżeli obie maja v= 0,8cwzgl. ścian akc. To
jaka jest v względna
D. 0,8c < v < c
9.
Cząstka której t=1s (czas życia) porusza się wzgl. obserwatora z v=2c/3. Jaki czas zycia zmierzy
obserw. Dla tej cząstki?
B. t>1s
10.
Kolarz przebywa pierwsze 26km w t= 1h, a następnie 42km w t= 3h. Śr. v kolarza:
B. 17 km
11.
na podstawie wykresu można powiedzieć że śr v w tym ruchu wynosi:
B. 5/4 m/s
12.
Zależność v od t w 1 i drugiej min ruchu przedstaw. na wykresie. Śr v w t dwóch min:
B. 35m/min
13.
W 1s r. ciało przebyło s=1m. W drugiej sek. 2m, a w trzeciej 3m. Jakim ruchem poruszało się
ciało w czasie tych 3s
D. zmiennym
14.
Ciało poruszające się po linii prostej r.jedn.przyśp. v
0
przebywa w pierwszej sek. s=1m. S
przebyte w drugiej sek.
C. 3m
15.
Ciało porusza się r.jedn.przyśp., a =2m/s
2
, v
0
=0. w której kolejnej sek. Licząc od rozp. Ruchu,
przebywa on s=5m?
C. w trzeciej sek. ruchu
16.
Zależność v od t przedst. na wykresie. W czasie trzech sek. r. ciało przebywa s:
D. 4,5 m
17.
Z przedst. wykresu v jako fcji t wynika że s przebyta w 3sek.
C. 3m
18.
Ciało poruszające się r.jedn.przyśp. v
0
=0 przebywa w drugiej kolejnej sek. od rozp. ruchu s=3m.
Przyśp w tym ruchu:
B. 2m/s
2
19.
Przyśp. pojazdu poruszającego się po prostej a=1,2 m/s
2.
Ile wynosiła
śr. v pojazdu w ciągu
trzech pierwszych sek.?
B. 1,8m/s
20.
Punkt poruszał się po prostej w tym samym kierunku. Na rys przedst. zależność s od t.
Maksymalna v w tym ruchu:
D. 1m/s
21.
Na rys. przedst. zależność v od t 2 punktów. Drogi przebyte przez punkty w czasie T:
C. są różne, s przebyta przez punkt 1 jest 3xdłuzsza od s 2pk
22-24. Pyt odnoszą się do 4 cząstek poruszających się po 4 prostych
22.
Która z tych cząstek znajdzie się po dwóch sek. najdalej od swojego położenia?
D. cząstka 4
23.
Która z tych cząst porusza się ze stałym niezerowym przyśp.
A. cząstką 1
24.
Która cząstka po 2sek. znajdzie się w swoim początkowym położeniu?
C. cząstka 3
25.
na wyk. Przedst. zależność a od t w pierwszej i drugiej sek. jakim ruchem porusza się ciało w
pierw. i drug. sek. Jaka jest jego v po dwóch sek. (v
0
=0)
D. w czasie obydwu sek. ciało poruszało się r.niejedn.przyśp, a v=3
26.
Na rys przedst. zależność v punktu od t. Zależność a od t poprawnie przedst. na wykresie:
A.
27.
Zależność a od t przedst. na wyk. (v
0
=0). V koń. po 3 sek:
C. 3m/s
28.
Samochód pozostający w chwili począt. w spoczynku rusza, v zmienia się z kwadrat. t wg fcji
v=bt
2
(bstała). S przebyta w t:
B. bt
3
/3
29.
Ciało puszczono swobodnie w próżni z wys. h. Śr v ciała:
A. hg/2
30.
Ciało puszczono z pewnej wys. Zależność Ek ciała od t poprawnie przedst. na rys
D.
31.
Zależność wys. h od t w przyp. Rzutu pionowego w górę przedst. na wykresie:
B.
32.
Jeżeli pasażer pociągu poruszającego się ze stała v puścił pewne ciało, to w ukł odniesienia
związane z ziemią tor ciała
C. parabolą
33.
Z pewnej wysokości h nad ziemia wyrzucono 2 ciała. 1 pionowo do góry z z v
0
, 2 w dół z taka
samą v
0
. Jakie będą v
1
i v
2
(opór powietrza pomijamy)
D. v
1
= v
2
34.
Na nici w polu sił ciężkości waha się kulka. O siłach działających na nią można powiedzieć, że
w chwili przechodzenia przez najniższe położenie:
C. na kulkę działa niezrównoważona siła dośrodkowa
35.
Na wyk. przedst. zależność v od t w pewnym r. prostoliniowym. Wypadkowa sił działających na
ciało:
C. jest równa 0
36.
Traktor ciągnie przyczepę ze stałą v siła F=10
4
N. Ciężar przyczepy G=10
5
N. Wypadkowa
wszystkich sił działających na przyczepę:
B. zero
37.
na samochód poruszający się poziomo r. przyśp. działają 4 siły: ciężaru G, sprężystości podłoża
R, napędu P, oporów T. Przyśp. Z którym porusza się samochód nadaje:
B. wypadkowa wszystkich sił
38.
Jeżeli na poruszające się ciało działa siła wypadkowa o kierunku równoległym do jej v o wart
stałej , to ciało będzie się poruszało ruchem
D. jednostajnie zmiennym (opóźnionym lub przyspieszonym)
39.
Ciało o m=2kg i v=4m/s zatrzymuje się w t=4s na skutek działania siły zwróconej przeciwnie do
jego v, o wart. równej
A. 2N
40.
Jeżeli na ciało działa kilka sił, w tym np. F
1
ma zwrot zgodny ze zwrotem przyśp tego ciała, to
siłą nadającą temu ciału a:
C. wypadkowa będąca suma geometryczną wszystkich sił działających na to ciało
41.
Pocisk wystrzelono pod pewnym katem do poziomu. Jaka siła działa na pocisk podczas jego
lotu aż do chwili upadku, jeżeli cały lot odbywa się w próżni
C. działa siła ciężaru tego pocisku
42.
Na poruszające się po linii prostej ciało o m działa F, której zależność od t przedst. na rys. Ciało
będzie się poruszało
B. ruchem niejednostajnie przyśp.
43.
W sytuacji przedst. Na rys. (tarcie pomijamy) siła napinająca nitkę ma wartość:
C. ¾ F
44.
3 klocki o jednakowych masach są połączone nieważkimi nitkami. Klocek C jest ciągnięty w
prawo siła F nadającą całemu ukł a. Wypadk siła działająca na klocek B (bez tarcia)
B. F/3
45.
Jeżeli pominiemy tarcie i masę bloczków, to przyśpieszenie ciężarków przedst. na rysunku
wynosi:
A. 2,45 m/s
2
46.
Przyspieszenie ciężarków przedst. na rys (tarcie i masę bloczka pomijamy) wynosi ok.:
A. 3,3 m/s
2
47.
Z zasady zachowania E mechanicznej wynika, że:
B. Suma E
kin
i E
pot
ukł jest stała, jeżeli w ukł działają tylko siły zachowaw. i siły zew. nie
wykonują pracy nad układem
48.
Jak zmienia się E pot spadającego swob. kamienia (w próżni)
C. szybciej zmienia się przy końcu ruchu
49.
Na ciało o masie m pozostające począt. w spoczynku działa stała siła F. Jego E kin po czasie t
wynosi:
A. ½ F
2
t
2
/m
50.
Jeżeli w syt. przedst. Na rys. (m i tarcie bloczka pomijamy) E pot ciężarka o masie m zmniejszy
się o 30J, to E kin klocka o masie 2m powiększy się o wart :
B. 20J
51.
Ciało o masie m wyrzucono pod katem 60
0
do poziomu z v. E pot ciała w najwyż. punkcie toru
(opór powietrza pomijamy):
A. mv
2
/2
52.
Ciało porusza się r. prostoliniowym. Na rys. przedst. zależność v od t. Jaki znak ma praca(+,-)
wykonana przez silę wypadkowa działająca na to ciało w I,II,II przedziale czasu?
C. I(+),II(-),III(+)
53.
Z powierzchni ziemi wyrzucono pionowo w górę ciało z prędkością v=10m/s. Na h+3m Epot
=15J. Ile wynosiła na tej wys. Ekin (g=10m/s
2
)
B. 10J
54.
Pod działaniem siły F ciało porusza się po osi x. Na rys przedst. wyk zależności F od położenia
ciała. Praca wykonana przez tę siłę na drodze 2m wynosi:
A. 0J
55.
Zakładamy, że F potrzebna do holowania barki jest wprost prop. do v. Jeżeli do holowania z
v=4km/h potrzebna jest moc 4kW, to moc potrzebna o holowania z v=12km/h wynosi:
C. 36kW
56.
Na wykr. przedst. zależność od F działającej na ciało o m=5kg poruszające się po linii prostej.
Zmiana v tego ciała:
A. 0,8m/s
57.
Rozciągając pewna taśmę kauczukową o x stwierdzono że siła sprężystości F=ax
2
+bx.min praca
potrzebna do rozciągnięcia tej taśmy od x=0 o x=d:
D. ad
3
/3 +bd
2
/2
58.
Wypadkowa siła działająca na cząstkę jest dana równaniem F=F
0
e-kx (k>0). Jeżeli v=0dla x=0,
to max Ekin, która cząstka osiągnie poruszając się wzdłuż osi x:
A. F
0
/k
59.
Czy ukł ciał zachowa pęd, jeśli będzie nań działać stała F zew
A. Układ ten nie zachowa swojego pędu
60.
Z działa o m=1 tona wystrzelono pocisk o m=1kg. Ekin odrzutu dział w chwili, gdy pocisk
opuszcza lufę z v=400m/s
A. 80J
61.
Z działa o m=1 tona wystrzelono pocisk o m=1kg. Co można powiedzieć o Ekin pocisku i działa
w chwili gdy pocisk opuszcza lufę?
B. prędk. działa i pocisku w chwili wystrzału są odwrotnie proporcjonalne do ich mas, więc Ekin
pocisku > Ekin działa
62.
Kula o masie m uderza nieruchomą kule o masie M i pozostaje w niej. Jaka część Ekin kuli
zamieni się w E wew. (zakładamy zderzenie idealnie niesprężyste)?
D. M/M+m
63.
Jak wskazuje rys. kula bilard 1 uderza centralnie w identyczną, lecz spoczywającą 2. Jeżeli
uderzenie jest idealnie sprężyste, to:
A. kula 1 zatrzyma się, a kula 2 zacznie się poruszać z v
64.
W trakcie centralnego (czołowego) zderzenia 2 doskonale niesprężystych kul, Ekin zmienia się
w Ewew, jeśli mają:
C. równe i przeciwnie zwrócone pędy, a dowolne E kin.
65.
W zderzeniu niesprężystym układu ciał jest:
A. zachowany pęd całkowity, a Ekin układu zachowana
66.
Wózek o masie 2m poruszający się z v zderza się ze spoczywającym wózkiem o masie 3m.
Wózki łączą się i poruszają się dalej z v:
A. 2/5 v
67.
Człowiek o m=50kg biegnący z v=5m/s skoczył na wózek spoczywający o m=150kg. Jaką v
będzie miał wózek z człowiekiem (tarcie pomijamy)?
A. 1,25m/s
68.
Które z wyk. dotyczą ruchu harmonicznego?
D. tylko 1 i 4
69.
Jeżeli moduł wychylenia punktu materialnego, poruszającego się r.harmon., zmniejsza się to:
A. moduł prędkości wzrasta, a moduł przyśp. maleje
70.
W r.harm. o rów. x = 2cos0,4Πt okres drgań wynosi:
C. 5s
71.
Max przyśp. punktu drgającego wg rów.x=4sin*Π/2*t (amplituda w cm, czas w s) wynosi:
A. π
2
cm/s
2
72.
Amplituda drgań harm. =5cm,okres 1s. Max v drgającego punktu wynosi:
D. 0,314 m/s
73.
Punkt materialny porusza się r.harmon, okres drgań =3,14s, a amplituda 1m. W chwili
przechodzenia przez położenie równowagi jego prędkość wynosi:
C. 2m/s
74.
Które z niżej podanych wlk. charakt. R.harm. osiągają równocześnie max wartości
bezwzględne?
D. wychylenie z położenie równowagi, przyśpieszenie i siła
75.
Ciało porusza się r.harm. Przy wychyleniu równym połowie amplitudy Ekin ciała:
A. jest 3 x większa od jego Ekin
76.
Ciało o masie m porusza się r.harm. opisanym rów. X=Asin*2 Π/T*t. E całkowita
(Ekin+Epot)tego ciała wynosi
A. 2 π
2
mA
2
/T
2
77.
Na którym z wykresów przedst. Zależność E całk od amplitudy A dla oscylatora
harmonicznego?
A.
78.
Rozciągnięcie nieodkształconej począt. sprężyny o pewna dłg. wymaga wykonania określonej
pracy. Dodatkowe wydłużenie tej sprężyny (przy zał. idealnej sprężystości) o tę sama dłg.
wymaga wykonania:
C. 3x większej pracy
79.
Na rys przedst. zależność siły F od potrzebnej do ściśnięcia sprężyny od odkształcenia sprężyny
x. Praca wykonana przy ściśnięciu sprężyny o 3cm wynosi:
B. 0,045J
80.-81. Pyt odnoszą się do następującej sytuacji
Pojedynczą sprężynę (lub ukł sprężyn) rozciągamy w taki sposób, aby F powodującą
odkształcenie zawsze równoważyła aktualna F sprężyst. Przy wydłużeniu pojedynczej sprężyny
o 12cm jej F sprężyst. wynosi F
80.
Jeżeli 2 takie sprężyny połączymy, tak jak na rys. i działamy siłą zwiększającą się do F, to
odkształcenie ukł:
D. 6cm
81.
Praca wykonana przy rozciąganiu takiego ukł sprężyn siła zwiększającą się do F jest:
B. 2 x mniejsza niż w przypadku rozciągania jednej sprężyny
82.
Stalowy drut został rozciąg. O pewna dłg x. Jakie musimy mieć jeszcze dane wlk., aby obl. E pot
sprężystości drutu?:
D. tylko siłę potrzebną do odkształcenia drutu o x
83.
Jaka siła F należy rozciągnąć drut o przekroju S, aby jego dłg. Nie ulegała zmianie przy
oziębieniu go o ΔT
B. F= α η S ΔT
84.
Na obu końcach wagi sprężynowej, pokazanej na rys zawieszono 2 ciężarki o m=1kg. Na
podziałce wagi odczytamy:
B. ok. 9,8N
85.
Epot ciała jest dana wzorem E
= - mgx +
1
/
2
kx
2
. Siła działającą na to ciało w pozycji x jest dana
wzorem:
D. mg-kx
86.
Klocek przyczepiony do sprężyny porusza się r.harm. bez tarcia. Epot tego ukł. =0 w położeniu
równowagi, a max jej wart. Wynosi 50J. Jeżeli wychylenie tego klocka z położenia równowagi
wynosi 1/2A. To jego Ekin w3 tej chwili wynosi:
D. 37,5J
87.
Zależność E pot od t w r.harm. przedst. na wykresie
B.
88.
W ruchu wahadła nietłumionego
1. E całkowita jest stała,
2. Ekin w punkcie zawracania=Ekin w punkcie zerowym (przechodzenie przez położenie
równowagi)
3. w każdej chwili Ekin =Epot
4. E pot w punkcie zawracania =Ekin w punkcie przechodzenia przez płożenie równowagi
C. tylko 1 i 4
89.
Okres drgań wahadła utworzonego z cienkiej obręczy o promieniu R i masie m zawieszonej na
ostrzu, jak na rys wynosi:
B. 2π√2R/g
90.
Masa wahadła mat. Wzrosła 2x,a dłg zmalała 4x. Okres drgań wahadła:
C. zmniejszył się 2krotnie
91.
Jeżeli dłg wahadła zwiększymy 2x, to okres jego wahań:
C. wzrośnie 2√ razy
92.
Zależność okresu drgań wahadła od dłg l poprawnie przedst. na wykresie:
C.
93.
Na ciało o m=1kg, pozostające w chwili począt. w stanie spoczynku na poziomej płaszczyźnie
działa równolegle do płaszczyznyF=2N. Współczynnik tarcia=0,1. Praca wykonana przez silę
wypadk. Na s=1m wynosi:
C. 1,02J
94.
Łyżwiarz poruszający się początkowo z v=10m/s przebywa z rozpędu do chwili zatrzymania się
drogę 20m. Wsp. Tarcia wynosi(g=10m/s
2
):
B. 0,25
95-96. Jednorodna linka o dłg. l w syt. Przedst. na rys. zaczyna się zsuwać ze stołu , gdy ¼ jej l zwisa.
95.
Możemy wnioskować , że współczynnik tarcia statycznego linki o stół wynosi:
C. 1/3
96.
Ruch zsuwającej się ze stołu linki jest ruchem:
A. niejednostajnie przyśp.
97.
Samochód o masie m, poruszający się z v, może (na poziomej drodze) przejechać bez poślizgu
zakręt o promieniu r(f-wspł tarcia statycz), jeżeli:
C. mv
2
/r < mgf
98.
Na brzegu obracającej się tarczy leży kostka. Przy jakiej najmniejszej liczbie n obrotów na
sekundę kostka spadnie z tarczy?(f-wspł tarcia, d-śred). Tarczy:
B. n = 1/ π*√gf / 2d
99.
Kulka o masie m jest przyczepiona na końcu sznurka o dłg. R i wiruje w płaszczyźnie pionowej
po okręgu tak, że w górnym położeniu nitka nie jest napięta. Prędk. Tej kulki w chwili gdy jest
ona w dolnym położeniu wynosi;
D. √5gR
100.
Układ przedst. na rys (masę i tarcie pomijamy) pozostaje w równowadze jeżeli:
C. Q=P/2
101.
Jakiej min F przyłożonej jak na rys. należy użyć, aby podnieść ciężar Q za pomocą nieważkiego
bloczka? Linka nie ślizga się po bloczku.
C. F=Q
102.
Ciało o znanym ciężarze jest wciągane bez tarcia po równi pochyłej r.jednost. Która wlk
wystarczy jeszcze znać, aby obl pracę wykonaną przy wciąganiu ciała wzdłuż równi
B. wysokość na jaka wciągamy ciało
103.
Klocek K zsuwa się bez tarcia z równi pochyłej. W chwili początk:v=0, x=0,y=0. Na którym z
wykresów najlepiej przedst. zależność v
x
od t?
D.
104.
Na którym z wyk najlepiej przedst. zależność składowej położenia klocka K od t?
B.
105.
Ciało, spadając swobodnie z pewnej wys., uzyskuje końcową v
1
, zsuwając się zaś z tej samej
wys. Po równi pochyłej o kącie nachylenia α, uzyskuje v
2
. Przy pominięciu tarcia i oporu
powietrza, mamy:
D. v
2
=v
1
106.
Dane 2 równie pochyłe o jednakowych wys. I różnych kątach nachylenia. Co można powiedzieć
o v koń ciał zsuwających się bez tarcia z tych równi i o czasach zsuwania się?
C
.
Czas zsuwania się ciała z równi o mniejszym kaie nachylenia będzie dłuższy, a v
końcowe takie same.
107.
Jeżeli masę nitki i tarcie pominiemy, to w syt. Przedst. Na rys. masa m2 będzie się poruszała z
przyśp. zwróconym w górę, jeżeli będzie spełniony warunek:
C. m
2
/m
1
<tg α
108.
Jeżeli umieszczony na równi pochyłej klocek pozostaje w spoczynku, to:
D. równoważą się siły: ciężkości klocka, sprężystości równi i tarcia
109.
Co można powiedzieć o ruchu klocka K względem nieruch. Równi pochyłej przedst. na rys.,
jeżeli wspł. tarcia statycznego wynosi 0,8?
A. klocek będzie pozostawał w spoczynku
110.
Na równi pochyłej leży klocek . Klocek zaczyna się zsuwać z równi przy kącie nachyl=45
0
.
Współ. tarcia statycznego w tym przyp. wynosi:
C. 1
111.
Na równi znajduje się ciało o masie m pozostające w spoczynku. Jeżeli zwiększymy nachyl.
Równi w zakresie od zera do kata, przy którym ciało zaczyna się zsuwa, to F tarcia ma wart:
1. fmgcos α
2.mgcos α
3.fmgsin α
4mgsin α
B. tylko 1 i 4
112.
Kulka pozostająca pierwotnie w spoczynku zaczyna się staczać bez poślizgu za szczytu równi
pochyłej. Stosunek prędk. Kątowej u dołu równi do prędkości kątowej w punkcie C (połowie
drogi):
C. √2
113.
Masa ciała o ciężarze 19.6 wynosi
D. ok. 2kg
114.
Która z podanych niżej jedn. jest jedn. natężenia pola graw.
B. m/s
2
115.
W miejs. położonej na szer. geogr. 450 wisi na nitce
kulka pozostającą w spoczynku względem
ścian pokoju. Linia prosta wyznaczona przez nic wskazuje:
A. Kierunek działania siły ciężkości na kulkę
116.
Ziemia przyciąga wzorzec masy siłą 9.81N. Jaką siłą wzorzec masy przyciąga Ziemię
C. wzorzec masy przyciąga Ziemię również siłą 9,81N
117.
Odległ. począt. miedzy dwoma pkt. Materialnymi o masie M i m wynosi r. Wartość pracy
potrzebnej do oddalenia ich na odległ nieskończenie dużą:
B. równa GMm/r, gdzie G stała grawitacji
118.
Grawitacyjna E pot ukł 2 mas (pkt material.)
C. zawsze zwiększa się podczas wzrostu wzajemnej odległ tych mas
119.
Na jakiej wys. h nad powierzchnią ziemi przyspieszenie ziemskie jest 4 x mniejsze niż tuz przy
pow. Ziemi (R
z
- promień Ziemi)
A. H=Rz
120.
Statek kosmiczny o masie m wraca na Ziemię z wyłączonym silnikiem. Przy zbliżaniu się do
Ziemi z odległ. R
1
do R
2
(licząc o środka Ziemi) pozostaje tylko w p .graw. Ziemi . Wzrost Ekin
statku w tym czasie wynosi:
A. GMmR
1
-R
2
/R
1
R
2
121.
Dwa ciała o masie m I 5m zbliżają sie do siebie na skutek oddziaływania graw. . Co można
powiedzieć o przyspieszeniu tych ciał ( w ukł labor)
B. w każdej chwili wart. przyśp. ciała A jest 5x > niż wart. przyśp ciała B
122.
Stan nieważkości w rakiecie lecącej na Księżyc pojawi się w chwili , gdy:
D. ustanie praca silników
123.
Prędk. Liniowe sztucznych satelitów krążących w pobliżu Ziemi są w porównaniu z prędk.
liniowa jej satelity naturalnego (księżyca)
B. większe
124.
W poniższych zdaniach podano inf. Dotyczące prędk. Liniowych i E dwóch satelitów Ziemi
poruszających się po orbitach kołowych o promieniach r i 2r. Które z tych inf. są prawdziwe?
1. v satelity bardziej odległ od Ziemi jest > od v satelity poruszającego się bliżej Ziemi
2. v satelity bardziej odległ. Od ziemi jest < od v satelity poruszającego się bliżej Ziemi
3. Stosunek Ekin do Epot jest dla obu satelitów taki sam
4. Stosunek Ekin do Epot jest dla obu satelitów inny
C. tylko 2 i 3
125.
Satelita stacjonarny (kto9ry dla obserw. związ z Ziemia wydaje się nieruch.) krąży po orbicie
kołowej płaszczyźnie równika. Jeżeli czas trwania oby ziemskiej wynosi T,.. M,..G,..R, promień
orbity tego satelity:
C.
3
√GMT
2
/4π
2
126.
Dwa satelity Ziemi poruszają się po orbitach kołowych . Pierw. Porusza się po orbicie o prom.
R, a drugi po orbicie o prom. 2R. Jeżeli czas obiegu pierw. Wynosi T, to czas drugiego:
B. 2√2T
127.
Po dwóch orbitach współśrodk. Z Ziemią poruszają się 2 satelity. Promienie ich orbit wynoszą r
1
i r
2
, przy czym r
1
<r
2
. Co można powiedzieć o v liniowych satelitów
B. większa v ma satelita poruszający się po orbicie o promieniu r
1
128.
Dwa satelity Ziemi poruszają się po orbitach kołowych . Satelita o m
1
po orbicie o R
1
, a satelita
o m
2
po orbicie o R
2
.,przy czym R
2
=2R
1
> Jeżeli Ekin r. postępowego obu satelitów jest taka
sama, to:
A. m
2
= 2m
1
129.
Przyśp. graw. Na planecie, której zarówno r jak i m są 2x < od r i m Ziemi:
C. 2x > od przyśp graw. Ziemi
130.
Średnia gęst. Pewnej planety jest = gęst. Ziemi. Jeżeli m planety jest 2x < od m Ziemi , to a
graw. Ziemi:
C. < od a graw. Ziemi
131.
Przyśp. graw. Na planecie , której r i śr. Gęst są 2x . od r i śr gęst Ziemi, jest:
C. 4x > od przyśp. Ziemi
132.
Nic wahadła zawieszonego u sufitu wagonu jest odchylona od pionu o stały kąt w kierunku
przeciwnym do ruchu wagonu. Jeżeli pojazd poruszał się po torze poziomym, to jest on ruchem:
B. jednostajnie przyśp. po linii prostej
133.
W ukł nieinercjalnym poruszającym się r. postępowym
A. na wszystkie ciała działają siły bezwładności o wart. wprost prop. do mas tych ciał
134.
Winda m zjeżdża do kopalni z a = 1/6 g. Naprężenie liny, na której zawieszona jest kabina:
C. 5/6 mg
135.
wagonik jedzie z przyśp a. pow. klocków i ściany wagonika nie są idealnie gładkie. Które z
poniższych stwierdzeń są prawdziwe.?
1. klocek o m
2
może względem wagonu albo poruszać się w dół, w spoczynku, lub w
górę(zależy od
mas, wspł tarcia i a)
2. Jeżeli klocki poruszają się wzgl. Wagonu, to siła tarcia działa na klocek o m1, natomiast nie
działa na klocek o m
2
, bo klocek ten nie jest przyciskany do ściany.
3. Jeżeli klocki poruszają się wzgl. Wagonu, to na klocek o m1 działa siła tarcia o tej samej
zawsze ( niezależ. Od a) wart, natomiast na klocek o m
2
również działa siła tarcia, ale o wart
prop. do a.
4. Jeżeli klocek m
2
porusza się wzdłuż ściany wagonu z przyśp wzgl. niej a
2
, to iloczyn m
2
aż
=wypadkowej sił : ciężaru klocka m
2
, bezwł klocka m
1
i tarcia
B. tylko 1 i 3
136.
Człowiek stojący w windzie na wadze sprężynowej zauważą, że waga wskazuje połowę jego
ciężaru. Na tej podst., można wywnioskować , że winda porusza się ruchem:
D. Jednostajnie opóźnionym w górę lub jedn. przyśp. w dół
137.
Ciało pływa w cieczy o gęst. 4/5 g/cm
3
, zanurzając się do 3/5 swojej objęt. Gęst. ciała wynosi:
C. 12/25 g/cm
3
138.
Ciężar ciała w pow. Wynosi 100N. Jeżeli ciało to zanurzymy w cieczy o ciężarze właść.
8000N/m
3
, to wazy ono 40N, zatem obj. tego ciała:
D. 7,5 *10
-3
m
3
139.
Ciało jednorodne waży w powietrzu 30N. Ciało to zanurzone całkowicie w wodzie waży 20N.
Jego śr. Gęst:
A. 3000 kg/m
3
140.
Przedm. jednorodny waży w pow. 9,81 N. Przem. Ten zanurzony całk. W wodzie dest. Waży
6.54N. Obj. jego wynosi:
C. 3,27 * 10
–3
141.
Na dwustronnej dźwigni wiszą na nitkach 2 kule równych masach wykonane z 2 materiałów o
różnych gęst d
1
<d
2
, przy czym obie gęst. są > od gęst wody d
w
. W powietrzu dzwignia jest w
równowadze. Jeżeli kule wiszące na dźwigni zanurzymy do wody:
D. przeważa kula o większej gęst. D2
142.
korek zanurzony w wodzie i puszczony swobodnie wypłynął na pow. wody, poruszają się za
stałym a(bez oporu). Jeżeli eksperyment taki przeprowadzimy w kabinie sztucz. Satelity Ziemi,
to korek:
A. pozostanie zanurzony w wodzie
143.
Można tak dobrać stęż. roztw. soli, aby wszystkie świeże jaja pływały w Roztw. Całkowicie
zanurzone. Ten przypadek zachodzi wtedy, gdy następujące wlk dla wszystkich jajek są równe:
C. gęstości
144.
Podnośnik hydrauliczny jest wyposażony w 2 cylindry o średnicach 1m i 5cm. Aby większy
mógł podnieść 100N, mniejszy tłok trzeba nacisnąć siłą:
D. 4N
145.
Ciśnienie słupa wody o wys. 10m wynosi w ukł. SI ok.:
D. 980 Pa
146.
Na dnie szerokiego naczynia znajduje się cienka warstwa rtęci. Jeżeli naczynie z rtęcią znajdzie
się w stanie nieważkości to:
A. Rtęć przyjmie kształt prawie kulistej kropli
147.
Ile obrotów na sek. wykonują koła roweru o średnicy 0,4 m poruszającego się z v=6,28m/s
D. 5s
-1
148.
Jeżeli koło zamachowe wykonujące początkowo 12 obrotów na sekundę, zatrzymuje się po 6 s,
to średnie przyśp kątowe ε:
C. - 4 πs
-2
149.
Tor zakreślony przez punkt materialny na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu jest
cykloidą Współrzędne toru tego punktu opisują następujące rów.:
B. Rω
2
150.
Na ciało działa para sił (F1=F2=F). Moment obrotowy tej pary sił ma wartość (l
1
- odległ. między
liniami sił, l
2
miedzy pkt przyłożenia sił)
A. F*l
1
151.
Siła wypadk. działająca na pkt. material. Poruszający się r. jednostajnym po okręgu jest:
B. różna od zera i skierowana do środkowego okręgu
152.
Dwa dyski o momentach bezwł. I
1
i I
2
(I
1
>I
2
) obracają się tak, że ich E kin są równe. Ich prędk.
kątowe ω
1
i ω
2
oraz momenty pędu L
1
i L
2
są:
D. ω
1
< ω
2
i L
1
> L
2
153.
Dane są 2 pełne kule A i B wykonane z tego samego materiału. Obj. kuli A jest 8x > od obj. kuli
B. Moment bezwł. Względem osi przechodzącej przez środek masy kuli A jest:
B. 32 x >od momentu bezwł kuli B
154.
Jeżeli bryła sztywna wiruje wokół stałej osi i względem tej osi ma moment pędu L, a moment
bezwł. I, to okres obrotu bryły względem tej osi wynosi:
C. 2πL/I
155.
Bryła sztywna obraca się ze stałą prędkością kątową wokół nieruchomej osi symetrii. Zależność
miedzy Ekin bryły a jej momentem pędu L i mom. Bezwł. I można określić:
B. Ekin= ½ L
2
/I
156.
Co można powiedzieć o Ekin r. postępowego Ekp i obrotowego Eko pełnego walca toczącego
się po poziomej równi. ( mom. Bezwł. Walca wynosi ½ mr
2
)
B. Ekp>Eko
157.
Człowiek siedzący na krześle obrotowym obraca się z prędkością kątową ω (bez tarcia). W
wyciągniętych na boki rękach trzyma 2 równe ciężarki. Jeżeli człowiek opuści ręce.
D. moment pędu pozostaje nie zmieniony, a E kin rośnie
158.
Jeżeli wypadkowy moment sił działających na to ciało obracające się wokół nieruch.. osi jest
stały i różny od zera w czasie ruchu, to mom. Pędu (kręt) tego ciała:
D. Jednostajnie maleje lub wzrasta z czasem
159.
Cienki pręt o masie m i dłg. L obraca się wokół prostopadłej do niego osi. Jeżeli oś przechodzi
przez koniec pręta mom. bezwł. wynosi 1/3 ml
2
; jeżeli natomiast oś przechodzi przez środek
pręta, to mom. bezwł. wynosi:
A. ml
2
/12
160.
Łyżwiarz zaczyna się kręcić z wyciągniętymi ramionami z Ekin = ½ I
0
ω
0
2
. Jeżeli łyżwiarz
opuści ramiona , to jego mom. bezwł. maleje do 1/3 I
0,
a jego prędkość kątowa wynosi:
D. 3 ω
0
161.
Jeżeli mom. bezwł. koła zamach, wykonującego n obrotów na sekundę, ma wart. I, to Ekin koła :
A. 2π
2
n
2
I
162.
Walec stacza się bez poślizgu z równi pochyłej. Chwilowo przyśp. kątowe ε w ruchu walca
nadaje moment
D. siły tarcia lub siły ciężkości w zależności od wyboru osi obrotu
163.
Poziomo ustawiony pręt o dłg l mogący się obracać wokół osi poziomej przechodzącej przez
koniec pręta i prostopadłej do niego puszczono swob. mom. bezwł. pręta względem osi
przechodzącej przez jego środek I
0
= 1/12 ml
2
. Wart. prędk. liniowej końca pręta przy przejściu
przez położenie równowagi wynosi:
B. √3gl
164.
Gaz doskonały to ośrodek, którego cząstki tratujemy jako :
C. Obdarzone masą i nie oddziaływujące wzajemnie punkty
165.
Ciśn. wywierane przez cząstki g. dosk. Na ścianki naczynia zamkniętego zależy:
D. od liczby cząsteczek przypadających na jednostkę obj. gazu i od średn. Ekin
cząsteczek gazu
166.
Ciśnienie g. doskonałego zależy od:
1. średn. prędk. cząsteczek
2. liczby cząsteczek w jedn. obj.
3. średnicy cząsteczek
4. masy cząsteczek
A. tylko 1,2,4
167.
W jednym naczyniu znajduje się 1 mol wodoru, a w drugim 1 mol tlenu o tej samej temp. Obj.
tych naczyń są jednakowe. Możemy wnioskować:
A. Ciśnienia obu gazów są równe
168.
W zamkniętym pojemniku znajduje się gaz o temp T
0
. Do jakiej temp. Należy go ogrzać aby
podwoić średnia v cząstek:
A. 4T
0
169.
jeżeli cząsteczki wodoru i atomy helu maja taka sama średnią v r. postępowym, to możemy
wnioskować, że miedzy temp wodoru T1 i helu T2 zachodzi w przybliżeniu związek:
B. T1= 0,5 T2
170.
Ciśnienie g. dosk. wzrosło w przemianie izobarycznej 2x i wobec tego:
C. Średnia Ekin cząsteczek wzrosła 2x
171.
Dla jednorodnego g.dosk. są dane m, V(obj.), p, T, R(dla 1 mola). Masa gramocząstki wynosi:
C. mRT/pV
172.
Dla jednorodnego g.dosk. są dane: m, V, p, T, R, N. Masa jednej cząsteczki wynosi:
D. mRT/NpV
173.
Jeżeli są dane: p, μ (masa jednego mola gazu),T,R, to gęst gazu równa się:
C. μp/RT
174.
W wyniku przeprowadzonych przemian g.dosk. początk. Parametry p
0
,V
0
,T
0
, uległy zmianie na
2p
0
, 3V
0
,T. Jeżeli naczynie było szczelne, to T wynosi:
D. 6T
0
175.
Na rys. poniższym przemiany izotermiczna i izochoryczną przedstawiają:
A. Krzywa 1 i prosta
176.
Na którym z poniższych wyk. nie przedstawiono przemiany izobarycznej
A.
177.
Która z poniższych 2 izochor 1 i 2, przedstawionych na wyk. i sporządzonych dla tej samej masy
gazu odpowiada większej objętości ( w obu przyp. mamy ten sam gaz):
B. Izochora 1
178.
na rys. przedst. przemianie g. dosk.. o obj. gazu w stanach 1,2,3 można powiedzieć że :
C. V
1
>V
2
i V
1
=V
3
179.
W przemianie określonej ilości g.dosk., przedst. na rys., zachodzą następujące relacje między
temp. T
1
w stanie 1 i T
2
w stanie 2:
C. T
2
=4T
1
180.
W przemianie izochorycznej określonej ilości g.dosk jego gęst:
C. nie ulega zmianie
181.
Na którym z poniższych wyk. nie przedst. Przemiany izochorycznej g.dosk.
C.
182.
Na rys. pokazano wykres cyklu przemian g.dosk. w ukł. Współ. (p,V). Na którym z wyk.
przedst. ten cykl przemian w ukł. Współ (p,T)?
A.
183.
Jakie przemiany g.dosk. przedstawiono na wyk. 1 i 2
D. Żadna z powyższych odp nie jest poprawna
184.
W cyklicznej przemianie określonej ilości g.dosk. przedst. na rys., obj. Gazu ma max wartość w
stanie :
A. 1
185.
Na rys. przedst. 4 stany g. dosk:1, 2, 3, 4. który związek miedzy parametrami gazu nie jest
poprawny?
D. V
3
/T
3
=V
4
/T
4
186.
Która prosta na rys. poprawnie przedst. zależność ciśnienia p od temp. T dla przemiany
izochorycznej g. dosk?
C. prosta 1
187.
Ciepło potrzebne do zmiany w parę 1g lodu o t=-10
0
C wynosi (ciepło właśc. lodu 2,1*10
3
J/kgK,
wody=4,2*10
3
J/kgK, ciepło topnienia =3,3*10
5
J/kg, parowania 2,2*10
6
J/kg)
D. 2971J
188.
Ile litrów gorącej wody o t=80
0
C należy dolać do wanny zawierającej 80 l wody o t=20
0
C, aby t
wody wynosiła 40
0
C?
B. 40 l
189-190. Na rys. przedst. zależność przyrostu temp. Pewnego ciała o m=0,5 kg od dostarczonego mu
ciepła.
189.
Na podst. wyk. możemy wnioskować , że ciepło właściwe ciała wynosi:
D. 300J/kgK
190.
.....natomiast ciepło topnienia wynosi:
A. 400J/kg
191.
0,15 kg wody o t=80
0
C wlano do kalorymetru wraz z 0,05kg wody o temp. 20
0
C. Jaka była
temp. mieszaniny? (pojem. cieplna kalorymetru pomijamy)
D. 65
0
C
192.
Ciało A o wyższej temp. TA zetknięto z ciałem B o temp. niższej TB. W wyniku wymiany
ciepła miedzy tymi ciałami:
D. Różnica miedzy energiami wew. Obu ciał mogła ulec zwiększeniu
193.
na wyk punktu potrójnego la wody przejście ze stanu II do stanu I jest związane:
A. Sublimacją
194.
Jaki jest konieczny warunek skroplenia każdego gazu?
C. należy obniżyć temp. tego gazu poniżej temp. krytycznej
195.
Temp. ciekłego helu w otwartym termosie jest:
D. Równa temp. wrzenia helu pod ciśn. atmosfer.
196.
O ciśnieniu pary nasyconej można powiedzieć, że:
D. Wzrasta ze wzrostem jej temp. i nie leży od jej obj.
197.
Przez wilgotność bezwzględną rozumie się :
D. Masę pary wodnej zawartej w 1m3 powietrza w danych warunkach
198.
Jeżeli do ukł. termodyn. Dostarczono Q = 10
3
J ciepła, a ubytek energii wew. ukł wyniósł
ΔU=10
5
J, to praca mech. Wykonana przez ukł:
B. 1,01*10
5
J
199.
Jeżeli obj. pary nasyconej zmniejszymy w stałej temp z litra do 0,1 litra, to na skutek tego
ciśnienie pary:
B. nie zmieni się
200.
Pobierane w procesie topnienia ciał krystalicznych ciepło:
C. jest zużywane na pracę przeciwko siłom międzycząsteczkowym
201.
Ab y s to p ić ló d w temp eratu rze 0°C p rzy s tałym ciś n ień dos tarczon o m u ciep ła Q.
O zm ian ie Ewew w tym procesie można powiedzieć, że:
C. jest większa od Q, ponieważ została wy konana praca na zmniejszenie obj ciała
202.
Energia wew g. d os kon ałego n ie u lega zm ian ie podczas przemiany
A. izotermicznej,
203.
Na rys przedst trzy kolejne sposoby przejścia g.dosk ze stanu A do C. Co można powiedzieć
o zmianach Ewew tego gazu podczas tych 3 sposobów zmiany stanu?
C. zmiany E wew sa we wszystkich 3 sposobach identyczne
204.
Aby izobarycznie ogrzać 1 g g. dosk. o 1 K trzeba było dostarczyć Q
t
ciepła; aby dokonać
tego izochorycznie trzeba dostarczyć Q
2
ciepła. Ile wyniósł przyrost energii wew gazu w p.
izobarycznej?
D. Q
2
.
205.
Średnia energia cząsteczek gazu doskonałego ulega zmianie w przemianie:
1. izotermicznej,
2. izobarycznej,
3. izochorycznej,
4. adiabatycznej
Które z powyższych wypowiedzi są poprawne?
A. ty lko 2, 3 i 4,
206.
Praca wykonana przez gaz wyraża się worem W= p ( V
t
- V
2
) w p r z em ian ie :
B. izobarycznej,
207.
Stan początkowy g.dosk jest określony parametrami p
t
i V
v
W wyniku jakiego rozprężenia:
izobarycznego czy izotermicznego do objętości V
z
gaz wykona większą pracę'
B. gaz wykona większą pracę przy rozprężeniu izobarycznym,
208. W których spośród wymienionych przemian g.dosk jego przyrost temp jest proporcjonalny do
wykonanej nad nim pracy?
C. adiabatycznej i izobarycznej
209. W przemianie izobarycznej gazu doskonałego
D. ciepło dostarczone częściowo zamienia się w Ewew gazu, częściowo na pracę
wykonaną przeciwko siłom zew.
210.
W przemianie izotermicznej gazu doskonałego
B. ciepło pobrane jest zużyte na pracę wykonaną przeciwko siłom zew,
211.
Na rys przedst zależność Epot cząsteczek g.rzeczyw (związ. z działaniem sił odpychania i
przyciągania) od ich wzajemnej odległ. Jeżeli taki gaz rozpręża się w przem ian ie Joula-
Thomsona, to:
C. obniża swą temperaturę dla ciśnień, przy których odległości między
cząsteczkami są większe od r
0
,
212. W c ią gu jed n e go o b ie gu s iln ik C a rn o ta wy ko n a ł p r ac ę 3-10
4
J i zostało przekazane
chłodnicy ciepło 7-10
4
J. Sprawność silnika wynosi
A. 30%,
213. Sprawność id ealnego s iln ika ciep lnego (C arnota) wynosi 40%. Jeżeli różnica temp
źródła ciepła i chłodnicy ma wartość 200 K, to temp chłodnicy wynosi:
C. 300 K,
214. Stosunek temp bezwzględnej źródła ciepła T
t
do temp chłodnicy T
2
idealnego odwracalnego
silnika cieplnego o sprawności 25% wynosi:
A. T
1
/T
2
=4/3
215.
Z którą spośród niżej wymienionych zasad byłby sprzeczny p rzep ły w c iep ła o d c ia ła o
tem p n iżs zej d o c ia ła o temp wyższej?
D. z żadną spośród wymienionych zasad
216. Dwa punktowe ładunki +2q i — q znajdują się w odległ: 12 cm od siebie. Zależność
potencjału V (punktów leżących na linii łączącej te ładunki) od odległ x mierzonej od
dodatniego ładunku najlepiej przedst. na wykresie:
B.
217.
Dwa równe ładunki o przeciwnych znakach wytwarzają pole elektrostatyczne (rysunek
poniżej:) Natężen ie p o la E
B
i p o ten cjał p o la V
B
w p un kcie B m ają
wartości:
A. E
B
=q/2
0
r
2
V
B
=0
218. Wewn ątrz p ewn ego ob szaru potencjał V = const 0. Natężenie pola w tym obszarze
A. E=0
219. Dwa równe ładunki o przeciwnych znakach wytwarzają pole elektrostatyczne: (d - odległość
między ładunkami) Najwyższy potencjał jest w punkcie
C.Y
220.
Dwa różnoimienne ładunki znajdują się w pewnej odległości od siebie Wartość siły, jaką
ładunek dodatni działa na ujemny jest:
D. równa wartości s iły, jaką ładunek ujemny działa na dodatni
221. Pole elektryczne jest wytwarzane przez (+) ładunek umieszczony na metalowej kulce,
izolowanej od otoczenia. Na przeniesienie innego (+) ładunku ą z b.dużej od legł do punktu
A odległ. 1m od ku lki kon ieczne było wykonanie pracy W. Ile wynosiłaby sumaryczna
praca konieczna do przeniesienia (-) ładunku o identyczne w a r t o ś c i q z p u n k t u A
n a j p ie r w 2 m w zd łu ż p ro m ie n ia a następnie 2 m wzdłuż łuku okręgu otaczającego
kulkę do punktu C (patrz rysunek)?
B. 2/3W
222. W której konfiguracji natężenie i potencjał w początku układu równa się zeru
D. D
223.
W której konfiguracji natężen ie pola w początku u kładu e równe zeru, a potencjał nie jest
równy zeru?
C. C
224. Na któ ry m z wy k n ajlep iej p rzeds t zależnoś ć natężenia pola elektrycz jako funkcji x?
D. D
225.
Na któ ry m z wy kres ów n ajlep iej p rzeds t po ten cjał elektryczny jako funkcję x
B. B
226.
Dwie metalowe kulki o masach m
x
i m
2
i jednakowych r zawieszono na jedwabnych niciach
o jednakowej dłg /. Kulki naładowano odpowiednio jednoimiennymi ład u n kam i ą
x
i q
2
.
J eżeli w s tan ie ró wn o wagi n ici two rzą z pionem równe kąty (rys obok), to:
A. masy obu kulek są równe
227.
Jaki jest wymiar pojemności elektrycznej w jednostkach podstawowych układu SI?
D. A
2
*s
4
/kg*m
2
228.
Co stanie się z pojemnością izo lowanego przewodnika, jeś li jego ładunek zmniejszy się do
połowy (położenie przewodnika względem innych nie ulega zmianie)?
C. pozostaje bez zmian
229. Mamy dwa przewodniki kuliste jak pokazano na rysunku obok. Mniejszy przewodnik jest
naładowany ładunkiem + q. Jeżeli przewodniki połącz my ze sobą, to:
A. przewodniki 1 i 2 mają taki sam potencjał,
230.
Przewo dn ik ku lis ty o p rom ien iu r
0
jest ró wn om iern ie n ładowany ładunkiem Q.
Zależność potencjału elektr od odległ od środka kuli r najlepiej przedst i wykresie: (V(
)=0)
A.
231.
Kondensator płaski został naładowany, a następnie odłączony od źródła napięcia i zanurzony
w ciekłym dielektryku. W rezultacie:
C. wzrasta pojemność, maleje natężen ie po la elektrycz między okładkami,
232.
W środku nie naładowanej powłoki przewodzącej o promieniu R umieszczono ładunek
punktowy i zmierzono natężenie pola elektr w kilkunastu punktach na zew oraz wew
powłoki. Gdy ten ładunek przesuniemy ze środka odległ R/2i ponownie zmierzymy
natężenie pola w tych samych punktach, to stwierdzimy, że wpływ przesunięcia ładunku na
wynik pomiarów jest następujący:
B. zmiana jest wewnątrz, ale nie ma zmiany na zewnątrz
233.
Natężenie pola elektr w płytce izolacyjnej o grubości d = 1 cm i stałej dielektrycznej e
r
= 4,
wypełniającej przestrzeń między okładkami kondensatora zasilanego napięciem U = 4 kV
wynosi:
B. 4kV/cm
234.
W a rto ś c i n at ęż en ia E i p o t en c ja łu V p o la e le kt ry czn e go w środku pełnej kuli
metalowej o promieniu r, która jest naładowana ładunkiem q wynoszą: (F(
) = 0)
A. E=0 i V= 1/4
0 *
q/r
235.
Trzy jednakowe kondensatory połączono wg poniższych schematów a i b Pojemn. Baterii
wynoszą:
B. a) C=C/3 b) C=3C
236.
Trzy kondensatory o jednakowych pojemności C połączono wg schematów. Jeżeli oznaczymy
przez C
1
,C
2
,C
3
pojemności zastępcze odpowiednio na rys1,2,3, to:
A. C1<C2 i C2>C3
237.
Pojemność baterii kondensatorów przedstawionej na schemacie wynosi
B. 2 F
238.
Jeżeli z naładowanego kondensatora odłączonego od źródła napięcia usuniemy dielektryk
(e
r
> 1), to energia kondensatora:
A. wzrośnie
239.
Kondensator podłączono na stałe do źródła napięcia stałego, a następnie wsunięto między
jego okładki p łytkę wykonaną z dielektryka. Która spośród wymienionych wielkości nie
zmieni swojej wartości na skutek wsunięcia tej płytki?
C. natężenie pola w przestrzeni między okładkami
240.
Dwie okładki próżniowego kondensatora są zamontowane na prętach izolacyjnych tak, że
odległ między okładkami wynosi d . Do okład ek pod łączono w celu ich n ałado wan ia
baterię, a następnie baterię odłączono i rozsunięto okładki na odległ 2d. Jeżeli pominiemy
niejednorodność pola na brzegach, to która z następujących wielkości powiększy się 2x?
C. energia zgromadzona na kondensatorze
241.
Naładowana cząstka porusza się pod wpływem siły pola elektrost. W czasie ruchu nie zmienia
się jej:
B. E. całkowita
242. Między o kład ki p łas kie go ko nd en s ato ra o po jem no ś ci C naładowanego ładun kiem Q
do nap ięcia U, wp rowadzon e ładunek punktowy +q i umieszczono go w połowie odległość
między okładkami. Okładki są odległe od siebie o d. Wartość siły działającej na ładunek + q
wynosi:
B. q*U/d
243.
W jedno rodnym polu elektrycznym umies zczono pro ton i cząs tkę a lfa. M ięd zy
p rzy sp ies zen iem a p ro to nu i p rzyspieszeniem b cząstki alfa zachodzi związek:
B . a = 2 b ,
244. Cząstkę o masie m i ładunku q umieszczono w polu elektrycznym. Po przebyciu niewielkiej
różnicy potencjałów o warte; ci U uzyska ona pęd równy:
B. pierw z 2mqU
245.
J ak p o ka zan o n a ry s , cząs tk a n a ład o wan a o m as ie i ładunku — q wpada w obszar
między 2 równoległymi przewodzącymi płytami z prędkością v
0
. Różnica potencjałów wynosi
+ U, a odległość między płytami wynosi a Zmiana ekin cząstki między płytami wynosi:
D. + qU
246. Elektron przelatuje od jednej okładki kondensatora płaskiego do drugiej. Różnica
potencjałów między okładkami wynosi U, a o d leg ło ś ć m ięd zy o kład k am i d (m -
m as a elekt ro n u , e - ładunek elektronu). Jakie jest przyspieszenie a elektronu i z jaką
prędkością v dociera on do drugiej okładki?
B. a=eU/md V=p ierw z 2eU/m.
247. Dysocjacja, czyli rozpad na jony kwasów, zasad i soli w roztworach wodnych zachodzi na
skutek:
C. działania cząstek wody
248.
Wynurzając częściowo elektrody ogniwa z roztworu powoduje się:
D. wzrost oporu wewnętrznego
249. Dwie jednakowe płytki stalowe zanurzono w wodnym roztworze azotanu srebra, jak
po kazano n a rysun ku . Nas tępn ie przez roztwór przepuszczono prąd stały. W wyniku
elektrolizy srebro pokryje:
D. równomierną warstwą głównie wewnętrzna stronę katody
250.
Równoważnik elektrochemiczny srebra wynosi 1,118-10
6
kg/As. Ładunek równy stałej
Farad aya (oko ło 96 500 As) przepływając przez wodny roztwór AgNO
3
, powoduje wy-
)C?
!
>l3ic dzielenie na katodzie:
D. o ko ło 108 g s rebra.
251.
Dwa naczynia elektrolityczne zostały połączone szeregowo. Pierwsze z nich zawiera wodny
roztwór H
2
SO
4
, a drugie wodny roztwór CuSO
4
(masa atom. miedzi ok. 64). Jeżeli podczas
elektrolizy prądem o niezmieniającym się natężeniu w czasie 1min wydziela się 10~
5
kg wodoru,
to możemy wywnioskować, że przy niezmieniających się warunkach elektrolizy w drugim
naczyniu elektrolitycznym w czasie 4min masa wydzielonej miedzi wynosi
C. 1,28-lO
-3
kg
252.
Jak zm ieni się masa miedzi wydzielana podczas elektrolizy w czasie jednej sekundy, jeśli
wodny roztwór CuS0
4
(Cu - 2 wartościowa) zamienić na roztwór CuCl (Cu -1 wartościowa
i zmniejszyć dwukrotnie natężenie prądu?
A. nie zmieni się
253.
Międ zy s tałą Farad ay a F, liczb ą Avo gad ra N i ład un kiem elementarnym e zachodzi
związek
:
A . F = e N
254.
Promieniowanie przechodzące przez otwór w katodzie (patrz rysunek), to:
B. jony ujemne rozrzedzonego gazu
255.
Przewód o oporze i? przecięto w połowie długości i otrzymane części połączono równolegle.
Opór tak otrzymanego przewodnika wynosi:
D. 1/4R
256.
Mamy dwa przewody o jednakowych masach wykonane z tego samego materiału. Jeden z nich
jest dwa razy dłuższy od drugiego. Opór przewodu dłuższego jest w porównaniu z oporem
krótszego
C. cztery razy większe
257.
Mam y do dy s po zy cji źró d ło o s ile e lekt ro m o to ry czn ej £
0
i R
w
= 0 oraz trzy grzałki
o oporach R
v
R
2
, i?
3
. Jak należy połączyć te grzałki, aby woda w naczyniu zagotowała się
najszybciej?
A. (R1,R2,R3połączone szeregowo)
258.
Jeżeli połączymy równo legle trzy jednakowe opory po 2 Q każdy, to opór zastępczy
równa się:
B. 2/3
259.
Opór przewodnika, w którym w czasie 2 s przy napięciu 10 V przepływa ładunek 4 C wynosi:
C. 5 ,
260.
Dla każdego z dwóch źródeł prądu 1 i 2 przedstawiono na rysunku zależność napięcia U na
jego zaciskach od natężenia / prądu płynącego przez regulowane zewnętrzne obciążenie
źródła. Która z poniższych wypowiedzi jest poprawna?
B. siły elektromotoryczne źródeł spełniają relację:
1
>
2
,
261.
W celu wy zn aczen ia o po ru wewn ętrznego o gn iwa (o n ie znanej również sile
elektromotorycznej) użyto woltomierz i i amperomierza. Na którym schemacie
woltomierz i amperomierz są włączone prawidłowo?
D.
262.
Z danych umieszczonych na schemacie wynika, że napięcie m o p o rze R m a wa rto ś ć ( R
w
=
0,
= 3 V)
C. 1 V
263.
W obwodzie przedstawionym na schemacie spadek potencjału na oporze 2 Q wynosi
C. 1/2V
264.
W obwodzie przedstawionym na schemacie spadek potencjału na oporze 1 Q wynosi:
A. 1V
265.
Zakładając, że opór woltomierza jest dużo większy od oporów w obwodzie, możemy
wnioskować, że woltomierz w sytuacji przedstawionej na schemacie wskaże
D. 20V
266.
Mikroamperomierz ma skalę od 0-200 (J.A, a opór wewnętrzny 1000 O.. Jaki byłby zakres jego
skali po włączeniu go w roli woltomierza ?
B. 0,2V
267.
Aby dostosować amperomierz o zakresie 0-1 A i oporze wewnętrznym 1 Q do pomiaru
natężenia prądu w zakresie 0-5 A należy dołączyć do amperomierza opór
D. równolegle 1/4 Q.
268.
Dany jest schemat (rysunek), gdzie R
1
> R
2
, a woltomierze są id enty czn e i m ają bardzo
duże opory . Po zam kn ięciu klucza K :
B. woltomierz V
1
wskaże większe napięcie od woltomierza V
2
269.
Jeżeli zmniejszymy opór R
z
w obwodzie przedstawionym na schemacie, to:
B. wskazanie amperomierza wzrośnie , a woltomierza zmaleje
270.
Jeżeli woltomierz wskazuje 10 V, amperomierz 0,02 A, a wartoś ć R = 1000 Q, to możemy
wn ios kować n a pod staw:: danych i schematu, że opór woltomierza :
B. ma wartość 1000
271.
Zakładamy, że woltomierze V
u
V
2
, V
3
i F
4
mają jednakowe opory większe od oporu R. W
sytuacji przedstawionej ni schemacie największe napięcie wskaże woltomierz :
A. V1
272.
W obwodzie przedstawionym na schemacie obok woltomierz o bardzo dużym oporze
wskaże napięcie równe :
B. 4,5V
273.
W obwodzie znajdują się dwa ogniwa, włączone tak jak na rysunku, o sile elektromotorycznej
każde i dwie jednakowe żarówki o oporze R każda. Jeżeli założymy, że opory wewnętrzne
ogniw są równe zeru, to możemy wywnioskować, że:
C. żarówka 2 świeci jaśniej
274.
Który z woltomierzy wskaże największe napięcie, a który najmniejsze (opory woltomierzy są
bardzo duże )?
B. największe V
3
najmniejszeV
1
275.
Jeżeli założymy, że woltomierz pobiera prąd, który możemy pominąć-a opór wewnętrzny
baterii wynosi R
w
= 1 Q, to wskazanie woltomierza w przypadku przedstawionym na
schemacie wynosi
D. 10V
276.
W sy tu acji p rzed s tawion ej n a ry su n ku , warto ś ć n atężen ia prądu płynącego przez
opór R wynosi
C. /R
277.
W sytuacji przedstawionej na rysunku (zakładamy, że opory wo ltom ierzy s ą du żo
więks ze o d o po rów R i 2 R, o pó r zas wewnętrzny baterii R
w
= 0) woltomierze V
y
i V
2
wskażą
B. woltomierz V1 wskaże napięcie /3 a woltomierz V2 wskaże napięcie 2/3
278.
J eżeli w sy tu acji p rzed stawion ej n a ry sun ku galwanom etr wskazuje zero, to możemy
wnios kować, że n ie znany opór R
x
ma wartość
A. 2
279.
W sytuacji przedstawionej na rysunku galwanometr G wskazuje zero, a natężenie prądu I
wynosi :
B. 1,5 A
280.
W ob wod zie p o kazan ym n a ry su n ku ró żn ica po tencjałó w w punktach a i b wynosi 0,
jeżeli pojemność C wynosi
A. 2/3 F
281.
W sytuacji p rzedstawionej n a rysun ku, w stan ie us talonym ładunek na kondensatorze
ma wartość
A. 3C
282.
W przypadku przedstawionym na rysunku napięcie na kon densatorze (w stanie
ustalonym) wynosi
B. 6V
283.
W sytuacji przedstawionej na rysunku (zakładamy, że opory woltomierzy są dużo większe
od oporu R )
B. V
1
=0 V
2
=
284.
W sytuacji przedstawionej na rysunku napięcie na kondensatorze o pojemności 2 uF
wynosi
:
B. 1V
285. Jeżeli zewrzemy grubym przewodnikiem jeden z kondensatorów w obwodzie przedstawionym
na rysunku, to ładunek elektryczny na drugim kondensatorze:
B. dwukrotnie wzrośnie
286.
M o c wy d z ie la n a n a o p o r z e 1 0 Q w y n o s i 9 0 W . Sp ad e k napięcia na tym oporze
wynosi
B. 30 V
287. Op o rn ik s k ład a s ię z d wó ch o d c in kó w d ru tu o p o ro we go o jednakowych
grubościach, wykonanych z tego samego materiału, połączonych jak na rysunku. Między
mocą wydzieloną na odcinku b (P
b
), a mocą wydzieloną na odcinki:
C. P
b
=2/ * P
a
288. Op o rn ik s k ład a się z d wó ch o d cin kó w d ru tu o p o ro we go a i b o jednakowych
długościach, wykonanych z takiego samego materiału. Jeżeli średnica drutu stanowiącego
odcinek b jest dwukrotnie większa od średnicy drutu a, to możemy wnioskować, że moc
wydzielana na odcinku b jest w porównaniu z mocą wydzielaną na odcinku a:
B. cztery razy mniejsza
289.
Co można powiedzieć o zmianie mocy wydzielanej w przewodniku z p rądem, jeżeli nap ięcie
między końcami tego p rzewodnika wzrośnie dwa razy?
D. m o c n ie u legn ie zm ian ie, gd y ż jes t on a cech ą ch arakterystyczną odbiornika (każdy
odbiornik ma swoją, określoną moc)
290.
Z elektrowni o stałej mocy przesyłamy energię linią wysokiego napięcia. Jeżeli przez
zastosowanie transformatora zwiększym y n ap ięcie d wu kro tn ie, to s traty en ergii
związan e z wydzielaniem się ciepła w linii
D. zm aleją cztero kro tn ie, bo po d wu kro tnym zwięks zen iu napięcia, dwukrotnie, a
ciepło wydzielane w linii jest proporcjonalne do kwadratu natężenia przepływającego
prądu.
291. Grzejnik elektryczny przy napięciu 220 V ma moc 1000 W Jeżeli przyłączymy go do napięcia
110 V, to jego moc wynos: (zakładamy, że opór nie zależy od temperatury)
C. 250 W
292. Przez opór 1 MQ o dopuszczalnej mocy 1 W może płynąc maksymalny prąd o wartości
A. 1 mA
293.
W obwodzie przedst. na rys wszystkie baterie są identyczne, o sile elektromotor. £, R
w
= 0,
a wszystkie opory = R. Całkowita moc wydzielana w tym obwodzie wynosi
D. żadna z podanych odpowiedzi n ie jest poprawna
294.
Opór wew ogniwa Leclanchego wynosi 0,5 fi. Największą moc użyteczną (moc wydzieloną na
oporze zew) uzyskamy w obwodzie złoż z tego ogniwa i oporu zew o wartości
B. 0,5
295.
Jeżeli dwie grzałki o jednakowej mocy połączymy szeregów: i włączymy do sieci, to woda
zagotuje się w czasie
B. o ko ło dwa razy d łu ższym n iż w p rzyp ad ku s tosowan i jednej grzałki
296.
Elektryczny czajnik ma 2 uzwojenia. Przy włączeniu jednego z nich woda zagotuje się po 15 min,
przy włączeniu drugiego po 30 min. Po jakim czasie zagotuje się woda, jeżeli włączymy czajnik, w
którym 2 uzwojenia zostały połączone: a) szeregowo, b) równolegle?
A.. a) 45 min b) 10 min
297.
Kilowatogodzina jest pobierana przez odbiornik 20-omowy, w czasie 30 minut. Oznacza to,
że natężenie prądu wynosi
C. 10 A
298.
Z przewodnika o dłu gości I wy konano pętlę w kształcie okręgu i przepuszczono przez nią
prąd o natężeniu I. Moment magnetyczny otrzymanego obwodu wynosi :
D. I l
2
/4
299.
Jaki jes t wy m iar indu kcji magnetyczn ej B w jednos tkach podstaw. układu SI?
A. kg*A
–1
*s
–2
300.
Bardzo trwały magnes ma dużą
B. koercję,
301.
Która z podanych inf. Dotyczących magnetycznych właściwości ciał jest prawdziwa?
A. domeną nazywamy obszar, w którym występuje lokalne uporządkowanie momentów
magnet. atomów
302.
Jeżeli B
0
jest wytworzona przez prąd indukcja magnetyczna w próżni, to indukcja magnetyczna
w ośrodku jednorodnym wyraża się wzorem B=B
0
μ. Przenikalność magnetyczna μ dla
jednorodnego ośrodka ferromagnetycznego zależy:
C. od rodzaju ferromagnetyka, od wartości B
0
, i od tego czy i jak ferromagnetyk był
poprzednio namagnesowany
303.
Na rys przedst. 2 pętle histerezy dla żelaza i stali. Wybierz prawdziwe inf. dotyczące wykresów:
1. pętla histerezy 1 dotyczy stali, 2 zaś żelaza
2. pętlą histerezy 1 żelazo, 2 stal
3.
koercja stali jest większa niż żelaza
4. koercja żelaza jest większa niż stali
C. tylko 2 i 3
304.
Temp. Curie to temperatura:
D. w której ferromagnetyk staje się paramagnetykiem
305.
Jaki jest wymiar siły elektromotorycznej w jedn. podstaw. ukł SI
C. kgm
2
/As
2
306.
Wew. pojedynczego zwoju o oporze R zmienia się strumień magnetyczny wprost propor. Do
czasu> Natężenie prądu indukcyjnego w zwoju:
D. jest stałe, a jego wartość jest odwrotnie propor. do oporu
307.
Wew. każdego z 2 identycznych zwojów o oporze R każdy zmienia się jednostajnie strumień
magnetyczny o tę samą wartość. W pierwszym zwoju zmiana następuje powoli a w drugim
szybko. Co możemy powiedzieć o całkowitym ładunku, który przepłynie w każdym ze zwojów?
D. w obu zwojach przepłynie jednakowy ładunek i jego wartość zależy od wielkości
zmiany strumienia i od wartości oporu R
308.
Obserwujemy zawieszony na nitce niemagnetyczny pierścień aluminiowy podczas włączania i
wyłączania prądu w obwodzie przedst. Na rys. Która z poniższych wypowiedzi jest poprawna?
B. pierścień jest odpychany przez elektromagnes w chwili włączania prądu, a przyciągany
w chwili wyłączania prądu
309.
Pętla przewodnika w kształcie okręgu jest usytuowana tak że połowa znajduje się wew.
Jednorodnego pola magnetycznego B o zwrocie za płaszczyznę rys. Prąd indukcyjny popłynie w
pętli w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, jeżeli pętla będzie się poruszała w
kierunku:
B. +x
310.
Jak pokazano na rys., kwadratowa ramka druciana przesuwa się ruchem jednostajnym z
przestrzeni bez pola o przestrzeni z jednorodnym polem magnetycznym, a następnie ponownie
wychodzi do obszaru bez pola. Który z wyk. najlepiej przedst. Zależność wyidukowanego prądu
I od czasu t w tym przypadku?
A.
311.
W jednorodnym polu magnetycznym o indukcji magn. B porusza się r. jednostajnym z prędk. v
przewodnik kołowy o promieniu R tak, że jego powierzchnia jest stale prostopadła o linii pola (v
prostop. Do B). Siła elektromotoryczna indukowana w obszarze wynosi:
C. zero
312.
Zjawisko samoindukcji jest to:
A. Powstawanie napięcia w obwodzi na skutek zmiany natężenia prądu w tym obwodzie
313.
Jeżeli zmiana natężenia prądu o 4A w czasie 0,5s indukuje w obwodzie SEM 16V, to
współczynnik samoind. obwodu wynosi:
B. 2H
314.
Zmiana kierunku prądów Foucaulta (wirowych) w tarczy wahadła, wahającego się w polu
elektromagnesu, zasilanego prądem stałym, następuje:
C. zarówno w chwili mijania biegunów, jak i w przypadku największego wychylenia
wahadła
315.
Jeżeli przez zwojnicę płynie prąd elektr., to siły elektrodynamiczne miedzy zwojami:
A. Dążą do skrócenia zwojnicy
316.
Na którym z przedst. rys. siła działająca na płytkę ma wartość maksymalną
B.
317.
Na którym z przedst. poniżej rys przewodniki z prądem nie działają na siebie wzajemnie?
C.
318.
Pole magn. Wytworzone jest przez 2 (A i B) b. długie prostoliniowe przewodniki prostop. O
płaszczyzny rys., przecinające ją w zaznaczony punktach. Prąd w przewodniku A płynie przez
płaszczyznę rys. i ma natężenie 1A, natomiast w przewodniku B płynie za tę płaszczyznę i ma
natężenie 2A. Wektor indukcji magnetycznej w punkcie P tworzy (+) kierunek osi x kąt
B. 30
0
319.
Cząstka o masie m i (+) ładunku elektrycznym q poruszając się z prędkością v wzdłuż osi x,
wpadła w punkcie x=0, y=0 w obszar jednorodnego pola magnet. o indukcji B, jak przedst. na
rys. Linie pola są prostopadłe do płaszczyzny rys. i zwrócone poza tę płaszczyznę. Cząstka
opuści obszar pola w punkcie o współ. X=0 oraz:
C. y= 2mv/qB
320.
Dodatni ładunek porusza się w kierunku (+) osi x w obszarze jednorodnego pola magnetycznego
B skierowanego prostopadle do płaszczyzny rys.-za płaszczyznę. Wypadkowa sił działających na
ładunek =0, gdyż w obszarze tym działa na cząstkę także pole elektryczne zwrócone w kier. :
B. –y
321.
Dwa przewody skrzyżowane nie dotykające się są umieszczone jak na rys. Identyczne prądy I
płyną w obu przewodach w kierunkach wskazanych na rys. W którym obszarze występują
punkty z zerowym polem magnetycznym?:
C. tylko w obszarze 1 i 4
322.
Jeżeli cienka miedziana płytka jest usytuowana w stałym polu magnetycznym (B jest skier.
Prostopadle do płytki za płaszczyznę rys.) i przepuszczamy przez płytkę prąd elektr., przy czym
elektrony e poruszają się w kierunku pokazanym przez strzałkę, to:
C. powstaje mała różnica potencjałów między punktami a i b przy czym V
a
>V
b
323.
Proton poruszający się w próżni wpadający prostopadle do linii wektora B w jednorodne pole
magnetyczne będzie poruszał się
C. ruchem jednostajnym po okręgu
324.
E kin cząstki naładowanej poruszającej się w stałym polu magnetycznym:
C. nie zmienia się
325.
Cząstka o masie m i ładunku q poruszająca się w próżni z prędk v wpada w stałe jednorodne pole
magnet. o wart. indukcji B, prostopadłe do linii pola i porusza się po okręgu. Okres T zależy od:
C. g/m, B
326.
W cyklotronie jony są przyśpieszane
C
. okresowo zmieniającym się polem elektrycznym pomiędzy duantami
327.
Siłą dośrodkową jest siła wywierana :
1.
przez Ziemię na Księżyc
2.
przez pole elektryczne na poruszający się w cyklotronie proton
3.
przez pole magnetyczne na poruszający się w cyklotronie proton
4.
na drgający harmonicznie punkt materialny
B. tylko 1 i 3
328.
W obwodzie przedst. na rys. max wartość napięcia wynosi U
0
=200V a max natężenie I
0
=2A.
Moc średnia wydzielana w odbiorniku omowym R ma wartość:
B. 200W
329.
Jaki obraz nakreśli wiązka elektronów na ekranie oscyloskopu katodowego, jeśli na parę płytek
poziomych przyłożymy napięcie sieciowe, a na parę płytek pionowych nie przyłożymy żadnego
napięcia?
C.
330.
Zależność oporu indukcyjnego R
L
od częstotliwości ƒ prądu przedst. na wykresie
A.
331.
Zależność oporu pojemnościowego R
C
od częstotliwości ƒ prądu przedst. na wykresie
C.
332.
Opór pojemnościowy kondensatora o pojemności 1μF w miejskiej sieci prądu zmiennego o
częstotliwości 50Hz ma wartość ok.:
C. 3,3 kΩ
333.
Jeżeli do solenoidu zawartego w poniższym obwodzie wsuniemy rdzeń ze stali miękkiej, to I:
C. zmaleje
334.
Na rys przedst. zależność natężenia I prądu płynącego przez żarówkę od przyłożonego do niej
napięcia U. Na podstawie rys. można wnioskować:
B. opór żarówki rośnie z napięciem
335.
Zakładamy sprawność transformatora wynosi 100%. Przez żarówkę o P=36W powinien płynąc
prąd o I
sk
=3A. Warunek ten będzie spełniony, jeżeli przekładnia transformatora wynosi:
C. n
2
/n
1
=12/220
336.
Jeżeli próżniowy kondensator obwodu drgającego LC wypełnimy dielektrykiem o stałej
dielektrycznej ε
r
=4, to jego okres drgań:
A. Dwukrotnie wzrośnie
337.
Drgania natężenia prądu w obwodzie na rys.(R=0)
D. mają częstotliwość ƒ-1/(2π√LC)
338.
W obwodzie przedst. na rys. opór indukcyjny jest równy oporowi pojemnościowemu. Natężenie
skuteczne prądu zmiennego wynosi:
C. U
sk
/R
339.
Jeżeli w obwodzie przedst. na rys. doprowadzone napięcie ma częstotliwość taką, że zachodzi
rezonans, to możemy wnioskować, że amplituda natężenia prądu ma wart:
B. ε
0
/R
340.-342 Dotyczą tego samego obwodu narys. obok
340.
Chwilowe natężenie prądu natychmiast po zamknięciu obwodu wynosi:
A. 0A
341.
Chwilowa szybkość zmian natężenia prądu natychmiast po zamknięciu obwodu wynosi:
D. 3A/s
342.
Natężenie prądu po dostatecznie długim czasie od chwili zamknięcia obwodu wynosi:
C. 2A
343.
Wew. Długiego solenoidu umieszczono prostopadle do jego osi pętle z drutu a niemal
przylegającą o ścian. Na zew. solenoid otoczono druga pętlą z drutu b, która ma r 2x większy niż
pętla a. Jeżeli prąd w solenoidzie wzrasta i w pętli a wyindukuje się SEM=4V, to w pętli b
wyindukuje się SEM:
B. 4V
344.
Prostokątna ramka o bokach a i b, wykonana z przewodnika o oporności R jest umieszczona
prostopadła do linii jednorodnego pola magn. O indukcji B. Jeśli ramka przesuwa się, nie
opuszczając pola, w kierunku równoległym do kierunku boku b z taka (stałą) prędk. , że
przebywa odległ. x w czasie t, to w ramce płynie prąd o natężeniu:
D. Zero
345.
Na którym z poniższych wyk. przedst. Poprawnie zależność amplitudy natężenia prądu I
0
od
częstotliwości kątowej ω dla obwodu przedst. Na rys. gdzie (ω
0
2
=1/LC)
A.
346.
W obwodzie przedst. na rys. wartość napięcia na indukcyjność L = wart napięcia na pojemności
C. Przesunięcie w fazie miedzy natężeniem prądu a napięciem miedzy punktami A i B wynosi
C. 0
347.
Natężenie skuteczne prądu w obwodzie przedst. w zad 346 wynosi:
B. U
0
/(R√2)
348.
Aby dostroić odbiornik radiowy do obioru fal o dłg λ należy tak dobrać pojemność C i
indukcyjność L o obwodzie drgającym odbiornika, żeby była spełniona równość:
B. 2π√LC = λ/c
349.
Jeżeli radiostacja pracuje na fali o dłg 50 m, to częstotliwość wynosi:
B. 6MHz
350.
Jeżeli ogrzewamy półprzewodnik samoistny, to możemy wnioskować, że rośnie:
C. liczna elektronów i dziur jednakowo
351.
Które i ifn dotyczących półprzewodnika samoistnego są prawdziwe
1.
w półprzew. sam. nośnikami prądu są swobodne elektrony i dziury
2.
oporność właściwa półprzew. sam. Nie zależy od temp.
3.
oporność półprzew. sam. jest na ogół < od oporności właściwej półprzew. domieszkowego w tej
samej temp.
4.
w półprzew. sam. Liczba swobodnych elektronów i dziur jest taka sama, natomiast w
domieszkowych różna
C. tylko 1 i 4
352.
Która z inf o półprzew. nie jest prawdziwa?
C. w tej samej temp oporność właściwa półprzew. sam. jest na ogół < od oporności właściwej
półprzew. domieszkowego
353.
Ze wzrostem temp. rośnie wart:
B. ciśnienia pary nasyconej nad cieczą
354.
Czy w obszarze przejściowym na granicy styku półprzewod typu n i p wyst różnica potencjałów?
B. Tak występuje, przy czym półprzewodnik typu n ma wyższy potencjał niż p
355.
W obwodzie przedst. na rys. płynie prąd, którego natężenie jako funkcję czasu przedst. na wyk:
D.
356.
Zależność natężenia prądu przepływającego przez miliamperomierz od czasu przedst. na wyk
C.
357.
Diody półprzewodników połączono wg schem. O natężeniach prądu można powiedzieć że:
C. i
3
ma największą wartość
358.
Jeżeli tranzystor ma pracować jako wzmacniacz, to potencjały emitera V
E
, bazy V
B
, kolektora V
K
muszą spełniać warunki
C. V
E
<V
B
<V
K
359.
Przez damy punkt powierzchni wody przebiegają fale o częstotliwości 10HZ. W pewnej chwili
punkt znajduje się w najwyż. Położeniu. Najniż. Znajdzie się ten punkt po czasie:
C. 0,05s
360.
Odległ. między grzbietami fal na morzu wynosi ok. 15m. Z jaka prędkością rozchodzą się fale ,
jeśli uderzają o brzeg 12 razy na min?
C. 3m/s
361.
Na rys. przedst. zależność wychylenia x od czasu t w pewnym ruchu falowym. Zaznaczone na
wykresie wlk. A i b oznaczają odpowiednio:
D. a – amplitudę, b - okres
362.
Dwa punktowe, spójne źródła fal drgają w zgodnych fazach z ta sama częstotliwością ƒ. Jaka
powinna być różnica odległ. od punktu P od tych źródeł, aby różnica faz nakładających się w tym
punkcie fal wynosiła π radianów( v prędkość fal)
D. v/2ƒ
363.
W punkcie dla którego różnica odległ. od 2 źródeł fal jest równa całkowitej wielokrotności dłg
fal, zaobserwowano max osłabienie interferujących fal. Jest to możliwe:
C. tylko wtedy gdy fazy drgań źródeł są przeciwne
364.
Źródło fali o mocy 1W emituje izotropowo energie w otaczający je jednorodny ośrodek.
Natężenie fali w odległ. od 2m od źródła wynosi:
D. 1/16π
2
W/m
2
365.
Punktowe źródło dźwięku oddalone od słuchacza na odległ. 10m wytwarza w miejscu, w którym
słuchacz stał, poziom natężenia fali = 5beli Po zbliżeniu źródła do słuchacza na odległ 1m
poziom natężenia w miejscu, w którym słuchacz stoi jest równy:
C. 7 beli
366.
Odległ. miedzy identycznymi spójnymi źródłami fal wynosi a (dłg fal=λ). Jeżeli w żadnym
punkcie nie występuje całkowite wygaszenie , to oznacza, że:
A. a< λ/2
367.
Fala poprzeczna biegnąca wzdłuż sznura jest wyrażona równaniem y=10sin(2 πt- π/10*x), gdzie
x i y wyrażone są w cm, a t w s. Jaki jest okres drgań?
D. 1s
368.
Jaka jest dłg fali opisanej w 367?
B. 20cm
369.
Jaka jest prędkość rozchodzenia się fali opisanej w 367?
B. 20cm/s
370.
Jaka jest max prędkość poprzeczna cząstki sznura w przypadku opisywanym w zad 367?
D. 20 π cm/s
371.
Z1 i Z2 oznaczają źródła fali kulistych o dłg λ=0,2m, drgające w zgodnych fazach, P- punkt , w
którym interesuje nas wynik interferencji. W punkcie P będziemy obserwować:
D. max osłabienie
372.
Różnica odległ 2 pkt od źródła fali dźwiękowej rozchodzącej się w powietrzu (v=340m/s)
wynosi 25 cm. Jeżeli częstotliwość drgań ƒ=680Hz, to różnica faz drgań tych pkt wynosi:
A. 180
0
373.
Jeżeli nieruch. obserwator zarejestrował dwukrotne obniżenie się wys. dźwięku w chwili, gdy
mijało go źródło tego dźwięku, to możemy wnioskować ( v dźwięku 330m/s), że v źródła wynosi
C. 110 m/s
374.
Źródło dźwięku zbliża się ze stałą prędk. do obserwatora. Zjawisko Dopplera polega na tym że:
B. Obserwator będzie odbierał większą częstotliwość o rzeczywistej częstotliwości źródła
375.
Najmniejsza dłg. fali wysyłanych przez nietoperza wynosi w powietrzu ok. 0,33cm.
Częstotliwość tych fal wynosi ok.:
D. 10
5
s
-1
376.
Ultradźwięki mają w porównaniu z dźwiękami słyszalnymi większą:
B. częstotliwość
377.
W pewnym ośrodku dźwięk z niewielkiego głośnika dociera do odbiornika w punkcie P dwiema
drogami, których dłg różnią się od siebie o 3m. Jeżeli częstotliwość dźwięku stopniowo
podwyższamy, to jego natężenie w pkt P przechodzi przez kolejne maxima i minima.
Zaobserwowano max przy częstotliwości 1120Hz a następnie przy 1200Hz. Ile wynosi prędkość
dźwięku w ośrodku miedzy głośnikiem a odbiornikiem?
C. 240 m/s
378.
Pobudzono do drgań kamerton (widełki stroikowe). Jakim ruchem rozchodzi się fala w ośrodku
jednorodnym , otaczającym kamerton, a jakim poruszą się cząsteczki tego ośrodka?
A. Fala głosowa r. jednostajnym cząsteczki drgają r. harmonicznym
379.
Struna drgająca z częstotliwością 680Hz wytwarza w otaczającym ja powietrzu :
B. fale podłużną o dłg. fali ok. 0,5m
380.
Co można powiedzieć o wys. Dźwięku dwóch piszczałek otwartej i zamkniętej o jednakowej dłg.
A. Piszczała otwarta wydaje dźwięk wyższy
381.
Dłg fali sprężystej w powietrzu wynosi 1,5 cm. (Natęż. Dost. Duże). Czy człowiek może
usłyszeć taki dźwięk?
C. nie może, bo częstotliwość jest za duża
382.
Dłg struny =l
0
. O jaką dłg x należy skrócić strunę, aby zyskać dźwięk o częstotliw. 3x większej
D. x=2/3 l
0
383.
W sali rozchodzi się fala dźwiękowa z prędkością 5000m/s. Jeżeli najbliższe punkty, których
fazy różnią się o 90
0
znajdują się w odległ 1m, to częstotliwość tej fali wynosi:
D. 1250 Hz
384.
Na wyk. przedst. zależność wychylenia od czasu dla 2 źródeł dźwięku. Co można powiedzieć o
cechach tych dźwięków?
D. dźwięki mają jednakową wysokość, a różnią się barwą i głośnością
385.
Prędkość dźwięku w powietrzu wynosi v. Najmniejsza częstotliwość drgań własnych
zamkniętego z jednego końca słupa powietrza (piszczałka zamknięta) o dłg L ma w tym
przypadku wartość:
A. V/4L
386.
Czy dłg fali akustycznej i częstotliwość zmieniają się przy przejściu z powietrza do wody?
D. zmienia się dłg, a częstotliwość pozostaje bez zmian
387.
Jeżeli stosunek I1/I2=2, to w syt. Przedst. na rys. oświetlenie ekranu z obu stron będzie
jednakowe, jeśli ekran umieścimy w takiej odległ., że x/y=
C. √2
388.
Jeżeli dłg. fali świetlnej przy przejściu z powietrza do wody zmienia się o 25%, to możemy
wnioskować, że współ. Załamania wody względem powietrza wynosi:
D. 4/3
389.
Jeżeli bezwzględne wpół. Załamania światła momochromat. Wynoszą: n
1
-dla wody i n
2
-dla
szkła to względny współ. załamania przy przejściu tego światła z wody do szkła wynosi:
B. n
2
/n
1
390.
Światło pada na granicę 2 ośrodków jak pokazano na rys., gdzie v1<v2. Wartość kata
granicznego α możemy wyznaczyć ze związku
A. sin α=v
1
/v
2
391.
Co się dzieje z katem załamania promienia świetlnego , jeśli jego kat padania na granicę 2
ośrodków przezroczystych wzrasta?
D. wzrasta lecz nie tyle samo co kąt padania
392.
Bieg promienia świetlnego w pryzmacie szklanym przedstawiono na ry.. Współczynnik
załamania szkła la danej dłg fali w tym przypadku wynosi:
D. 2
393.
Na pryzmat szklany umieszczony w powietrzu pada równoległa wiązka światła
monochromatycznego jak pokazano na rys. Jeżeli bezwzględny współ. Załamania szkła dla danej
dłg fali wynosi 1,5 to możemy wnioskować, że na ścianie AB pryzmatu światło zostanie:
B. całkowicie odbite
394.
Jeżeli bieg promienia światła monochromat. Przez pryzmat o przekroju równobocznym jest taki,
jak pokazano na rys., to możemy wnioskować, że stosunek prędkości rozchodzenia się światła w
pryzmacie do prędkości światła w ośrodku otaczającym pryzmat wynosi:
C. √3
395.
Wiązka światła białego przechodząc przez płytkę szklaną równoległościenną, załamuje się
dwukrotnie i doznaje równoległego przesunięcia w stosunku do pierwotnego kierunku. Wartość
tego przesunięcia zależy od:
D. grubości płytki, kata padania, barwy i jest większa dla barwy fioletowej
396.
Wykonano światłowód w kształcie walca o stałym przekroju i współ. Załamania n=√2. Jaki max
kat β może występować miedzy promieniami i osią walca, żeby promień nie wychodził ze
światłowodu na zew?
A. 45
0
397.
Czy dłg fali światła i częstotliwość zmieniają się przy przejściu z powietrza do szkła?
C. zmienia się dłg fali a częstotliwość pozostaje bez zmian
398.
Jeżeli dłg fali światła monochromat. W próżni wynosi λ, to po przejściu tego światła do ośrodka
o współ. Załamania n, dłg fali w tym ośrodku wynosi:
C. λ/n
399.
Na pryzmat szklany (rys) pada równoległa wiązka światła białego tak, że po jego rozszczepieniu
światło żółte pada na druga ścianę pod kątem granicznym. Na ekranie otrzymamy:
B. część widma światła białego, od barwy żółtej do czerwonej
400.
Promień świetlny padający na powierzchnię płytki pod katem π/3 radianów ulega na skutek
odbicia całkowitej polaryzacji. Współ. załam światła w szkle, z którego wykonano płytkę wynosi
B. √3
401. Wiązka światła n iespo laryzowanego padając na dos konały polaroid, zostanie w nim
zaabsorbowana w:
B. 50%,
402.
Światło odbite jest całkowicie spolaryzowane, jeśli kąt padania na granicę dwu ośrodków
przezroczystych jest:
D. taki, że prom ień odbity i załamany tworzą kąt prosty
403.
Jeżeli promień światła monochromatycznego pada na granicę ośrodka przezroczystego pod
kątem Brewstera, to możemy wnioskować, że:
D. promień załamany jest częściowo spolaryzowany, a promień odbity jest całkowicie
spolaryzowany
404.
Na siatkę dyfrakcyjną o stałej d pada prostopadle wiązka monochromatycznego światła
laserowego o długości fali L Jeżeli d < X, to na ekranie równoległym do siatki otrzymamy
A. tylko zerowy rząd widma
405. Za p omo cą któ rego s poś ród n iżej wym ien iony ch zjawis k, można wykazać, że badana
fala jest falą poprzeczną?
D. żadnego z wymienionych zjawisk
406.
W doś wiad czen iu Youn ga: a - s tano wi od legł m ięd zy środkami szczelin, D - odległ
szczelin od ekranu, d - odleg ł m ięd zy jasnym i p rążkam i n a ekran ie. Dłg fali wynosi:
C. ad/D
407.
Jak zmieni się obraz interferencyjny na ekranie ustawionym na przeciwko płytki z dwoma
szczelinami równoległymi, oświetlonymi spójnym światłem żółtym, jeżeli odległ. między tymi
szczelinami wzrośnie (szerokości szczelin pozostają bez zmian):
B. odległości między prążkami na ekranie zmaleją
408.
Jaką wlk. fiz można wyznaczyć za pomocą siatki dyfrakcyjnej?
B. długość fali światła dowolnej barwy
409.
Jakie wielkości trzeba zmierzyć, aby wyznaczyć za pomocą siatki dyfrakcyjnej nie znaną
długość fali monochromatycznej
C. stałą siatki, odległsiatki od ekranu i odległ jednego max od środkowego max
410.
Na siatkę dyfrakcyjną prostopadle pada równoległa wiązka światła monochromatycznego.
Sin kąta odchylenia widma I rzędu wynosi 0,25. Pod jakim kątem odchyli się widmo II rzędu ?
D. 30 stopni
411.
Od czego zależą cechy obrazu otrzymanego w zwierciadle kulistym wklęsłym (powiększony czy
pomniejszony, rzeczywisty czy pozorny, odwrócony czy prosty)
B. od s to su n ku od legł p rzed m io tu o d zwierciad ła d o ogniskowej tego zwierciadła,
412.
Trzy polaroidy są ustawione prostopadle do osi x, wzdłuż której na pierwszy z nich pada nie
spolaryzowane światło. Oś z leży w płaszczyźnie polaryzacji pierwszego polaroidu, natomiast
płaszczyzna polaryzacji drugiego z nich tworzy z nią ustalony kąt 40°. Trzeci polaroid możemy
obracać wokół osi x, tak że jego płaszczyzna polaryzacji może z osią z tworzyć dowolny kąt 0.
Przy jakich wartościach kąta 6 światło poza trzecim polaroidem będzie miało min natężenie?
B. 130 310 stopni
413.
Ogniskowa soczewki o zdolności zbierającej 5 dioptrii wynosi
C. 20cm
414.
W jakiej odległ. od zwierciadła wklęsłego o ogniskowej f należy umieścić przedmiot aby otrzymać
obraz pozorny
C. 0<x<f
415.
Na rys. przedst. MN - główną oś optyczną soczewki, oraz obraz B punktowego źródła światła A. Na
podstawie rys możemy wnioskować, że (a i b po przeciwnych stronach linii)
A. soczewka jest skupiająca, a obraz rzeczywisty
416.
Na rys p rzeds t. wzajemne rozmieszczenie: głównej osi optycznej soczewki, pun kto wego
źród ła ś w iat ła A i je go o b razu B, Z ry s możemy wnioskować, że (a i b po ej samej stronie linii)
A. soczewka jest rozpraszająca, obraz pozorny
417. Na rys przedst soczewkę rozpraszającą o ogniskach F
1
i F
2
oraz punktowe źródło światła A, z
którego pada na soczewkę promień przechodzący przez ognisko F
l
. O dalszym biegu promienia
AF
t
można powiedzieć, że
D. pobiegnie w kierunku wskazanym przez półprostą 5, przy czym dane zaznaczone na
rysumożliwiają już jedno znaczne wyznaczenie dokładnego kierunku tej połprostej.
418.
Na rys przedst. wzajemne rozmieszczenia: głównej osi optycznej MN soczewki, punktowego
źródła ś wiatła A i jego o b raz B Z rys możemy wnioskować, że
A. soczewka jest skupiająca, obraz pozorny
419.
Przedmiot jest umieszczony w odległości x = 3/2 f(gdzie f o znacza ogn is kową) od
soczewki s kup iającej. W jakiej odległości od soczewki powstanie obraz
B. y= 3f
420.
W jakiej odległ x od soczewki skupiającej o ogniskowej / = 5cm n ależy u m ieś c ić
p rzed m io t, ab y o trzy m ać o b raz rzeczywisty 5 x powiększony
C. x=6cm
421.
W jaki sposób zmieni się obraz uzyskany za pomocą soczewki skupiającej jeśli połowę soczewki
zakleimy czarnym papierem
B. uzyskamy cały obraz o zmniejszonej jasności
422.
Ogniskowa soczewki szklanej płasko-wypukłej o promieniu krzywizny 10 cm (współ. załamania
światła w szkle = 1,5) wynosi :
D. 20cm
423.
Soczewka dwuwypukła (n ~ 2) o jednakowych promieniach krzywizn ma zdolność zbierającą 2
dioptrie. Promień każdej krzywizny wynosi
C. 1m
424.
Ogniskowa szklanej soczewki skupiającej zanurzonej w wodzie (n
w
< n
sz
) w porównaniu z ogniskową
tej soczewki w powietrzu jest
B. dłuższa
4 2 5 . Zdolność zbierająca układu złożonego z dwu ściśle do siebie przylegających cienkich soczewek o
zdolnościach zbierających Z
L
i Z
2
, wynosi
B . Z , + Z
2
,
426.
Co trzeba zrobić z obiektywem aparatu fotograficznego, jeśli chcemy sfotografować pomnik
znajdujący się dalej niż przedmiot, którego zdjęcie zostało przed chwilą wykonane?
A. należy go zbliżyć do filmu
427. W oku ludzkim na siatkówce powstaje obraz
A. rzeczywisty i odwrócony
428.
Jeżeli częstotliwość źródła fali elektromagnetycznej wynosi 10
10
Hz, to możemy wnioskować, że
długość tych fal w próżni wynosi
B. 3* 10
-2
m
429.
Amplituda drgań powstałych przez superpozycję dwóch drgań harmonicznych x
x
= A
1cos(
t+
1) i x
2
= A
2
cos(
t +
2
) wynosi
D. żadna z poprzednich odpowiedzi nie jest poprawna
430. Który wyk natężenia promieniowania ciała doskonale czarnego w dwóch różnych
temperaturach T
t
< T
2
jest poprawny ? (X - ozn acza d łu gość fali, a/-jego częstotliwość
różnych temperaturach T
t
< T
2
jest poprawny? (X - o znacza d łg fali, a/-jego częstotliwość
D.
431.
Dan a jes t b ry ła m e ta lo w a o g rz an a d o tem p er atu ry o ko ło 500 K. Który spośród niżej
wymienionych zakresów fal elektromagnetycznych emituje ona najintensywniej
A. promieniowanie podczerwone
432. Jak zmienią się: całkowita energia emitowana przez ciało doskonale czarne w czasie jednej
sekundy (E) oraz długość fali odpowiadająca max natężeniu promieniowania (>i
m
), gdy temp
bezwzgl. ciała doskonale czarnego wzrośnie od 500K do 1000 K
A. E. zwiększa się 16 razy, a
m
- maleje 2 razy
433. P r ac a wy jś c ia e le kt ro n ó w z k ato d y fo to ko m ó r k i wy n o s i 2 eV. Na któ rym z
poniżs zych wy kresó w poprawn ie przedstawiono zależność max Ekin fo to elektronó w E
k
(w
eV) od energii p adający ch fotonó w hv (w eV)
C. (kreska od 2 na ox nachylona pod katem)
434.
Powierzchn ia metalu em ituje elektrony, gdy pada na n ią ś wiatło zielo n e, n atom ias t n ie
em itu je elektronó w pod wpływem światła żółtego. Elektrony będą również wybijane przez
B. światło fioletowe
435. Elektrony o największej prędkości uzyskujemy przy oświetleniu powierzchni metalu światłem
A. fioletowym
436. Jeżeli na fotokatodę pada wiązka kwantów
7
o energii hv > W, gdzie W- praca wyjścia, to napięcie
hamowania U
h
potrzebne do tego, aby prąd przez fotokomórkę nie płynął, wynosi:
A. (h-W)/e
437.
Zależność max E
k
fotoelektronów, wybitych z powierzchni dwu różnych metali, od częstot-
liwości/światła przedst. na wykresie
D. (dwie równoległe)
438. Max p rędko ść foto elektronów em itowanych z metalu, pod wpływem monochromatycznego
światła zależy
C. .od energii kwantów światła i od rodzaju metalu
439. Max prędkość fotoelektronów wybitych przez monochromatyczne promieniowanie o dłg fali X
z fotokatody o pracy wyjścia W :
A. pierwiastek z 2/m.(h/ -W)
440.
Na rys przedst. wy kres zależności natężenia prądu / płynącego przez fotokomórkę od napięcia
U. Zwiększenie prądu nasycen ia I
n
można osiągnąć przez
A. zmn iejszen ie od ległoś ci m iędzy fo to komórką i punkto wym źródłem światła,
441.
Na rys p rzeds t 2 charakterys ty ki, 1. i 2 , tej samej, fotokomórki. W obu na fotokatodę pada
promieniowanie monochromatyczne. Porównując wyk można powiedzieć, że w przypadku
krzywej 1. promieniowa nie padające na fotokatodę charakteryzowało się
B. większym natężeniem i mniejszą częstotliwością
442.
Elektron na orbicie stacjonarnej Bohra w atomie wodoru ma energię potencjalną
B. ujemną,
443. Stosunek momentu magnetycznego do mechanicznego momentu pędu elektronu,
poruszającego się po orbicie kołowej o promieniu r z prędkością v wynosi (e - ładunek
elektronu, m - masa elektronu)
B. ½ * e/m
44 4. W atomie wodoru światło widzialne jest wytwarzane przy przejściu z powłoki
C. N n a L
445.
W g teo rii Bo h ra, p rom ień p ierws zej o rb ity elektro nu w atomie wodoru r
1
— 0,53•10"
10
m. Promień czwartej orbity jest równy
D. r
4
=16r
1
446.
Poziomy energetyczne elektronów w atomie oznacza się literami K, L, M, ... . Co można
powiedzieć o energii kwantu emitowanego przy przejściu elektronu z poziomu L na K orazM
n a L
B. en ergia kwan tu em itowan ego p rzy p rzejś ciu elektro n u z p o z io m u L n a K j e s t
w ię k s z a n iż en e r g ia k w an tu emitowanego przy przejściu elektronu z poziomu M na L
447. Wodór naświetlany promieniowaniem powodującym przejście elektronu z orbity K na M wysyła
wtórne promieniowanie, którego widmo składa się
D. z jednej linii serii Balmera i dwóch linii serii Lymana
448.
Atom wodoru znajduje się w stanie podstawowym. Ile razy jest większa energia potrzebna
do przenies ien ia elektronu poza atom od energii potrzebnej do przeniesien ia go na
najbliższy (następny) poziom energetyczny
C. 4/3 razy
449. Energia elektronu na pierwszej orbicie w atomie wodoru wynosi — 13,6 eV. Energia kwantu
emitowanego przy przejściu elektronu z trzeciej orbity na drugą wynosi około
A. 1,9eV
450. Energia elektronu w atomie wodoru w stanie podstawowym wynosi E = —13,6 eV. Energia
elektronu na drugiej orbicie (wg modelu N. Bohra) wynosi
D. –3,4 eV
451. Jeżeli wartość energii jonizacji niewzbudzonego atomu wodoru wynosi E, to wartość energii
potrzebnej do usunięcia elektronu z drugiej orbity poza atom wynosi
A. ¼ E
452. Energia elektronu na pierwszej orbicie w atomie wodoru wynosi — 13,6 eV. Energia kwantu
emitowanego przy przejściu elektronu z drugiej orbity na pierwszą wynosi
B. 10,2 eV
453. Najkrótszą dłg fali serii K widma promieniowania charakteryst. rentgenowskiego będzie wysyłać
lampa, której anoda jest wykonana z:
C.
42
Mo
454.
W rentgenowskim widmie charakterystycznym dla danej anody największą energię mają kwanty
odpowiadające linii
B. K
455.
Charakter rentgenowskiego widma liniowego zależy od
B. liczby atomowej (porządkowej w układzie periodycznym)p ierwiastka anody
456.
Długość fal promieniowania rentgenowskiego zmniejsza się, jeżeli
C. zwiększymy napięcie między katodą i anodą
457.
Jeżeli najmniejszy kąt odbłysku (odpowiadający pierwszemu max interferencyjnemu)
promieniowania rentgenowskiego o dłg fali
wynosi /4radianów, to (największa) odległ
między płaszczyznami atomów w krysztale wynosi
C. (pierw z 2)/2*
458.
Jeżeli zwiększymy napięcie przyspieszające elektrony w lampie rentgenowskiej 4 razy, to graniczna
dłg fali (widma ciągłego):
B. zmaleje 4 razy
459.
Który z wykresów umieszczonych poniżej może przedstawiać widmo ciągłe promieniowania
wysyłanego przez lampę rentgenowską? (/ - natężenie promieniowania, / - częstotliwość)
B.
460. Jeżeli napięcie między anodą i katodą w lampie rentgenowskiej wynosiło U, to najmniejsza dłg
fali widma ciągłego wynosiła X (e - ładunek elektronu). Z otrzymanych danych doświadczalnych
możemy obl. stałą Plancka wg wzoru: (c - prędkość światła)
A. h=eU /c
461. Jeżeli dłg fali kwantu o energii hv wynosi X w pewnym ośrodku, to bezwzgl. współczynnik
załamania dla tego o ś ro d ka wy n o s i: (h -s ta ła P lan c ka , c -p r ęd ko ś ć ś w iat ła w próżni, v –
częstotliwość)
C. c/
462. Fotonowi o energii hv można przypisać:(h - stała Plancka, v - częstotliwość, c – prędkość
światła)
C. masę h/c
2
pęd h/c dł fali c/
463.
Elektron i neutron mają jednakowe energie kinetyczne. Długość fali de Broglie'a związana z
elektronem w porównaniu z długością fali związanej z neutronem jest
B. większa,
464.
Jeżeli energia kinetyczna elektronu (dla nierelatywistycznych pręd kości) wzrasta 4 razy , to
dłg fali de Bro glie'a elektronu
B. zm aleje 2 razy,
465.
Dłg fal de Broglie'a skojarzonych z cząstkam i: a, n, p, P o jednakowych prędkościach
D. są różne, przy czym najdłuższa fala jest skojarzona z czastka
466.
Mol wody jest to ilość wody, która:
D. zajmuje objętość około 18 cm
3
467. Liczba elektronów zawartych w 1 kg *
6
2
C (liczba Avogadra N
A
= 6 1 0
2 3
mol"
1
) wynosi
około
D. 3-10
26
.
468.
J ąd ro atomu o liczb ie p o rząd ko wej Z i liczb ie m as o wej A zawiera
C. .Z p ro to nó w i A — Z n eu tro nó w
469.
Liczb a Avo gad ra = 6,02-10
26
kilo mo l"
1
. Mas a jedn ego atomu węgla
X
6
2
C wynosi około
D. 2*10
-26
kg
470.
Sto sun ek m as cząs teczek wod y ciężkiej i zwy k łej wy n os i ok
D. 9/10
471.
Bezwzgl. wartość średn E wiązania, przypadającej na 1 nukleon jest
B. największa d la jąd er p ierwiastków ze ś rod kowej części układu okresowego
472.
O masie jądra helu można powiedzieć, że
B. jest mniejsza niż suma mas 2 protonów i 2 neutronów
473.
O masie jądra atomowego można powiedzieć, że:
B. jest zawsze < od sumy mas cząstek, z których się składa
474.
Energia promieniowania Słońca powstaje w wyniku
D. cyklu reakcji jądrowych, w których z wodoru powstaje hel.
475.
Które ze zjawisk wymien. poniżej występuje na skutek przemian odbywających się w jądrze
D. żadne z wymienionych w odp. zjawisko nie jest zjawiskiem jądrowym.
476.
Względna zmiana dłg fali / w rozpraszaniu komptonowskim zależy od: 1 kąta rozpraszania 2
rodzaju ośrodka 3 dłg fali promieniowania rozpraszanego
C. 1 i 3
477.
Mówiąc „promieniowanie jądrowe" mamy na myśl
C. promieniowanie lub,
478.
Spoczywające jądro atomowe ciężkiego pierwiastka rozpada się samorzutnie na 3 niejednakowe
fragmenty. O fragmentach tych można powiedzieć, że na pewno
D. ich wektory prędkości będą leżały w jednej płaszczyźnie
479.
Promieniowaniem nazywamy:
D. elektrony emitowane przez jądra atomu
480.
W pojemniku ołowianym mamy źródło promieniowania a i /?". W sytuacji przedst. na rys obok
C. p rom ien io wan ie o d ch y li s ię za p łas zczy zn ę ry s , a promieniowanie odchyli się
przed płaszczyznę rys
481.
Przejście promieniowania y przez substancję może doprowadzić do „two rzen ia par", to jest
przeks ztałcen ia s ię kwantu y w elektron i pozyton, każdy o masie m. Jaka jest największa dłg
fali promieniowania y, przy której tworzenie par jest jeszcze możliwe
C. h/2mc
482. Wskutek bombardowania izotopu
23
11
Na deuteronami powstaje
- promieniotwórczy izotop
24
11
Na. Która z poniższych reakcji jest prawidłową reakcją jądrową dla tego przypadku
D.
23
11
Na +
2
1
H=
24
11
Na +
1
1
H
483. Promieniotwórczy izotop
27
60
Co przekształca się w izotop
60
28
Ni emitując
C. elektro n ,
484. W reakcji jądrowej
5
10
B +
1
0
n =
7
3
Li + X symbo lem X oznaczono:
D. cząs tkę .
48 5. J ak i izo to p p o ws taje z p ro m ien io twó rcze go izo to p u
8
3
Li,jeś li najp ierw nastąp i jego
przem iana (rozpad) -, a potem przemiana ?
A.
. 4
2
He,
486. Jądro promieniotwórczego izotopu
30
15
P zamienia s ię w
30
14
Si, emitując przy tym,
B. pozyton
487. Po wchłonięciu przez jądro
9
4
Be cząstki alfa, powstaje izotop
12
6
C oraz wyzwala s ię
B. neutron
488. W wy n iku b o m b ard o wan ia
2 7
13
Al cz ąst kam i a lfa p o wst aje promieniotwórczy izotop
30
15
P oraz,
D. neu tron
489. Przy bombardowan iu izotopu
14
7
N neutronam i otrzymuje s ię protony i izotop
D.
14
6
C
490.
Jądro
238
U, w rezultacie przemian jądrowych przekształca się w
234
U, emitując przy tym
C. jedną cząstkę alfa i dwa elektrony
491. W reaktorze jądrowym najlepiej spełniałby rolę moderatora
D. grafit
492.
W reaktorze atomowym moderator służy do
D. spowalniania neutronów
493. Ile procent izotopów
3
1
H ulegnie rozpadowi w czasie 24 lat, jeśli wiadomo, że czas połowicznego
rozpadu JH wynosi oko ło 12 lat
C. o ko ło 75%,
494.
Czas połowicznego rozpadu izotopu promieniotwórczego wynosi T. W chwili początkowej
preparat zawiera N
o
jąder promieniotwórczych. Po czasie 3T
C. pozostanie 12,5% jąder promieniotwórczych
495. J eże li w cz as ie 2 8 d ó b , 7 5% jąd e r p ro m ien io t wó r cze go
32
P ulegnie rozpadowi, to
możemy wnioskować, że czas połowicznego rozpadu
32
P wynosi ,
C. 14 dób
496.
W próbce promieniotwórczego fosforu
32
15
P o czasie połowicznego rozpadu 14 dni znajduje się
N = 10
8
atomów fosforu. Cztery tygodnie wcześniej było w tej próbce atomów fosforu
C. 4 - 1 0
8
497. Preparat promieniotwórczy zawiera 10
6
atomów izotopu o czasie połowicznego rozpadu
2 godziny. W czasie 6 godzin ulegnie rozpadowi około
D. 7/8 *10
6
atomów
498. W czas ie 10 godzin 75% po czątko wej liczby jąd er izotopu promieniotwórczego uległo
rozpadowi. Czas połowicznego rozpadu tego izotopu wynosi
D. 5 godzin
499.
Czas połowicznego rozpadu promieniotwórczego izotopu em itu jącego w ro zp ad zie
każd ego jąd ra cząstkę wyno s i T. W chwili początkowej preparat zawiera iV
0
jąder. W czasie3T
preparat wyemituje następującą liczbę cząstek
D. 8/9 N
o
500.
Czas połowicznego rozpadu izotopu promieniotwórczego wyn o s i T. W ch wili p o czątko wej
p rep arat zaw iera N
o
jąd er promieniotwórczych. Po czasie AT :
A. pozostanie 6,25% jąder pierwotnych
