129
Elektronika Praktyczna 4/2003
B I B L I O T E K A E P
W „Bibliotece EP” prezentujemy książki dotyczące zagadnień związanych z różnymi dziedzinami techniki,
jednak zawsze przydatne w pracy elektronika lub pomocne w uprawianiu elektronicznego hobby. Nasza
opinia jest oczywiście subiektywna, ale wynika z wieloletniego doświadczenia zawodowego i chyba jest
zgodna z oczekiwaniami tych, którzy chcą z książek korzystać, a nie przyozdabiać nimi półki. Aby nie
marnować miejsca w EP, nie będziemy publikować recenzji książek ocenianych na jedną lub dwie
„lutownice”. Przyjęliśmy szeroką skalę ocen, aby ułatwić Czytelnikom orientację w potencjalnej
przydatności książki.
Uwaga! Większość prezentowanych książek można zamówić w Dziale Handlowym AVT (patrz str. 131).
Chcemy w ten sposób udostępnić je Czytelnikom EP.
Stanisław Pietraszek: „Mikroprocesory jednoukładowe PIC”,
Helion 2002
Wbrew realiom moøna odnieúÊ
wraøenie, øe na polskim najwiÍk-
sz¹ popularnoúci¹ ciesz¹ siÍ mik-
rokontrolery PIC. Na czym opie-
ram to stwierdzenie? OtÛø niedaw-
no na rynku wydawniczym poja-
wi³a siÍ druga ksi¹øka poúwiÍco-
na tej w³aúnie rodzinie mikrokon-
trolerÛw, podczas gdy s³ynne AVR
oraz ë51 nie zosta³y dotychczas
tak szczegÛ³owo opisane w†øadnej
wspÛ³czeúnie wydanej ksi¹øce.
Autorem prezentowanej ksi¹øki
jest doúwiadczony wyk³adowca
z†Politechniki ål¹skiej, ktÛry - zja-
wisko nietypowe w†úwiecie uczel-
nianym - doskonale radzi sobie
z†zagadnieniami praktycznymi.
DziÍki takiemu nietypowemu po-
³¹czeniu powsta³a niezwykle kom-
petentna, ³atwa w†odbiorze, prze-
gl¹dowa ksi¹øka, ktÛrej dodatko-
wym atutem jest 25 przyk³adÛw
ilustruj¹cych podstawy programo-
w a n i a m i k r o k o n t r o l e r Û w P I C
w†asemblerze, a†takøe przyk³adowe
procedury arytmetyczne. Niedosko-
na³oúci¹ zawartych w†ksi¹øce przy-
k³adÛw jest ich silna orientacja
dydaktyczna, niezupe³nie maj¹ca
o d n i e s i e n i e d o r z e c z y w i s t y c h
problemÛw, na jakie napotykaj¹
konstruktorzy. PoúrÛd 25 przyk³a-
dÛw jest aø 14 rÛønych warian-
tÛw ìmigaczyî, co oczywiúcie po-
zwala wyjaúniÊ rÛøne sposoby od-
mierzania czasu przez mikrokont-
roler, ale praktycy chc¹cy poznaÊ
nieco bardziej z³oøone zagadnienia
(jak np. obs³ugÍ klawiatury matry-
cowej, interfejsu szeregowego, czy
teø wyúwietlacza LED/LCD) pew-
nie nie bÍd¹ czuli siÍ usatysfak-
cjonowani.
OprÛcz klasycznych dla takich
pozycji rozdzia³Ûw, zawieraj¹cych
prezentacjÍ architektury, listy roz-
kazÛw oraz peryferiÛw wbudowy-
wanych w†rÛøne wersje mikrokon-
trolerÛw PIC16 (warte podkreúle-
nia, poniewaø tytu³ ksi¹øki b³Íd-
nie sugeruje, øe obejmuje ona
swoj¹ treúci¹ wszystkie mikrokon-
trolery PIC), autor sporo miejsca
poúwiÍci³ omÛwieniu sposobu po-
s³ugiwania siÍ narzÍdziami progra-
mowymi (MPASM i†MPLAB), za
pomoc¹ ktÛrych tworzone s¹ pro-
jekty na mikrokontrolery PIC.
Autor przygotowuj¹c prezento-
wan¹ ksi¹økÍ podj¹³ siÍ bardzo
trudnego zadania, poniewaø zgro-
madzi³ w†niej informacje o†bardzo
wielu rÛønych mikrokontrolerach
produkowanych przez Microchipa.
Pierwotnie zaproponowany przez
t¹ firmÍ podzia³ (nazwijmy go
ìklasycznymî) na mikrokontrolery
Base-Line i†Mid-Range nie jest
obecnie czytelny, moøe wrÍcz po-
wodowaÊ pewne nieporozumienia,
zw³aszcza wúrÛd pocz¹tkuj¹cych.
Stworzenie uwspÛ³czeúnionej syste-
matyki w†dynamicznie przebudo-
wywanej rodzinie mikrokontrole-
rÛw PIC jest skazane (jak na ra-
zie) na niepowodzenie, co z†pew-
noúci¹ utrudni³o autorowi pracÍ.
Z†tego powodu opisanie wszyst-
kich PIC16 w†jednej ksi¹øce jest
zadaniem karko³omnym i†w†pew-
nym stopniu zmniejsza czytelnoúÊ
opisu, ale uzyskany efekt koÒco-
wy jest zaskakuj¹co dobry.
Z a o g r o m n y w k ³ a d p r a c y
i†kompetentne podejúcie 5†lutow-
nic!
Andrzej Gawryluk
○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○ ○
Barbara Borowik, ìPamiÍci
asocjacyjneî, Mikom 2002
Jest to ksi¹øka stoj¹ca nieco z†bo-
ku g³Ûwnego nurtu tematyki ìczystoî
elektronicznej, ale ostatnie wydarzenia
technologiczne (m.in. opracowanie
przez firmÍ Infineon bio-chipÛw)
prawdopodobnie spowoduj¹, øe dystans
dziel¹cy elektronikÍ pÛ³przewodnikow¹
od biologicznych sieci neuronowych
szybko zostanie pokonany.
Ksi¹øka, wbrew prawdopodobnej in-
terpretacji tytu³u przez elektronikÛw,
nie jest poúwiÍcona nowemu rodzajowi
pamiÍci pÛ³przewodnikowej. Autorka
zajmuje siÍ w†niej prezentacj¹ z³oøo-
nych zagadnieÒ zwi¹zanych z†procesa-
mi uczenia siÍ rÛønych modeli sieci
neuronowych, w†tym jednego szczegÛl-
nego mechanizmu - pamiÍci skojarze-
niowych (ktÛre jednak nie maj¹ nic
wspÛlnego z†pamiÍciami CAM!). Tema-
tyka poruszana w†ksi¹øce jest interesu-
