background image

 

 

made by woj 

 

Wykład 13 Histofizjologia układu płciowego męskiego 

UKŁAD PŁCIOWY MĘSKI składa się z: 

 

parzystych jąder, najądrzy i nasieniowodów 

 

stercza 

 

pęcherzyków nasiennych i okołocewkowych 

 

zewnętrznych narządów płciowych 

 
JĄDRO 

 

torebka łącznotkankowa - tzw. błona biaława 

 

warstwa naczyniowa, wewnętrzna zawiera naczynia krwionośne i limfatyczne 

 

śródjądrze  -  grubsza  luźniej  utkana  (miąższ  jądra  jest  podzielony  na  placiki  przez  tkankę  łączną 
śródjądrza) 

 

w  płaciku  występują  kanaliki  kręte,  nasienne  jadra  (od  1  do  4  w  każdym  płaciku)  >  przewód 
wyprowadzający śródjadrza > sieć jadra. 

 
NABŁONEK PLEMNIKOTWÓRCZY JĄDRA 

 

spermatogonie typu: 

o

 

Ad – rezerwowe 

o

 

Ap – dzielą się mitotycznie B 

o

 

B - z których rozwiną się spermatocyty I rzędu 

 

spermatocyty I rzędu 

 

spermatocyty II rzędu 

 

spermatydy 

 

 

komórki Leydiga   

 

komórki Sertolego 

 
KOMÓRKI ŚRÓDMIĄŻSZOWE LEYDIGA 

 

wywodzą się z embrionalnego płciowego pasma mezodermy   

 

komórki  te  wydzielają  testosteron  w  odpowiedzi  na  stymulację  przysadkowego  LH  (interstitial 
cell-stimulating hormone ICSH) 

 

komórki śródmiąższowe leżą w skupiskach w tkance łącznej wiotkiej, między kanalikami krętymi, mają 
słabo  kwasochłonną  cytoplazmę  z  dobrze  rozwiniętą  siateczką  śródplazmatyczną  i  aparat  Golgiego, 
białkowe kryształy Reinkego, ziarna lipidów oraz duże blade jądro z 2 jąderkami. 

 
KOMÓRKI PODPOROWE SERTOLIEGO 
budowa: 

 

są wydłużonymi, rozgałęzionymi, piramidalnymi komórkami nabłonkowymi, 

 

rozciągają się od blaszki podstawowej „nabłonka płciowego" do światła kanalików krętych 

 

posiadają głębokie cytoplazmatyczne wypustki, którymi obejmują komórki płciowe 

 

posiadają duże blade owalne jądra zawierające widoczne jąderko; 

 

komórki Sertoliego mają dobrze rozwiniętą zarówno gładką jak i szorstką siateczkę śródplazmatyczną, 
oraz aparat Golgiego, liczne mitochondria;   

 

granice  komórki  są  ściśle  związane  z  sąsiednimi  komórkami  poprzez  połączenia  ścisłe  (obwódki 
zamykające), tworząc ciągłą powłokę światła kanalika. 

 

 
czynność: 

1.

 

fizyczne podparcie dla komórek „nabłonka płciowego" 

2.

 

regulacja odżywiania wzrastających plemników 

3.

 

ochrona przed autoimmunologiczną reakcją (autoimmuneattack) przez immunoglobuliny krwi 

4.

 

fagocytoza pozbywanej się przez dojrzewające plemniki cytoplazmy (spermiacja) 

5.

 

wydzielają  płyn  potrzebny  dla  transportu  spermy,  zawierający  białko  wiążące  androgen  (ABP),  które 

wspólnie z testosteronem wyprodukowanym przez komórki śródmiąższowe Leydiga i przedostaje się do 
światła  kanalików  (na  wzrost  wydzielania  ABP  ma  wpływ  zwiększony  poziom  FSH  i  testosteronu) 

background image

 

 

made by woj 

 

i inhibiną,  działa  na  przysadkę  zmniejszając  produkcję  FSH.  Komórki  Sertoliego  mogą  też  produkować 
estrogeny.

 

 

DROGI WYPROWADZAJĄCE NASIENIE 

 

kanaliki kręte jądra (miejsce magazynowania plemników) 

 

kanaliki proste 

 

sieć jądra 

 

kanaliki wyprowadzające jądra 

 

przewód najądrza (plemniki dojrzewają i stają się mobilne) 

 

nasieniowód (za pęcherzem moczowym nasieniowód zakręca i łączy się z drugim nasieniowodem) 

 

przewód  wytryskowy  (składa  się  z  bańki  nasieniowodu,  przewodów  wyprowadzających  pęcherzyków 
nasiennych i cewkowo-opuszkowych, przewód prostaty) 

 

cewka moczowa. 

 
SIEĆ JĄDRA 

 

spermatydy przemieszczają się z kanalików krętych do kanalików prostych, które drenują sieć jądra. 

Nabłonek  zmienia  się  –  od  jednowarstwowego  cylindrycznego  w  kanalikach  prostych  do  jednowarstwowego 
sześciennego w sieci jądra. 

 

NAJĄDRZE składa się z: 

 

głowy (przewody odprowadzające jądra uchodzące do zwiniętego przewodu najądrza), 

 

trzonu   

 

ogonu   

Najądrze  ma  długość  4-6m  wysłany  jest  wielorzędowym  nabłonkiem  walcowatym.  Na  wolnej  powierzchni 
komórek nabłonka znajdują się długie mikrokosmki – stereocilia, które zapobiegają fagocytozie plemników. 
Między  komórkami  nabłonka  występuje  wiele  limfocytów  -  są  to  szczególnie  T

c

  i  NK.  Nabłonek  leży na  błonie 

podstawnej, pod którą znajduje się tkanka łączna właściwa luźna i liczne miocyty. 
 
NASIENIOWÓD składa się z: 

 

błony śluzowej (4-5 podłużnych fałdów, nabłonek wielorzędowy walcowaty) 

 

błony  mięśniowej  (3  warstwy  miocytów  gładkich  –  wewnętrzna  i  zewnętrzna  podłużna,  a  środkowa 
okrężna) 

 

przydanka (tkanka łączna właściwa włóknista) 

 
PRĄCIE 
Budowa ogólna: 
Penis  obejmuje  3  cylindry  ciał  gąbczastych  -  silnie  ukrwionej  tkanki  otoczonej  przez  wspólną  osłonę  tkanki 
łącznej i przykrytej przez bezwłosą cienką skórę. 

1.

 

Ciała jamiste - każdy z tych dwóch ciał zawiera tętnicę głęboką prącia i otoczone one są przez grubą, 
włóknistą tkankę łączną 

2.

 

Ciało  gąbczaste  prącia  -  pojedynczy,  mały,  brzuszny  cylinder  otoczony  przez  cieńszą  warstwę  tkanki 
łącznej.  Jego  rozszerzona  przednia  część  tworzy  żołądź  prącia.  Wzdłuż  całej  jego  długości  biegnie 
cewka moczowa, która uchodzi na szczycie żołędzi. 

3.

 

Tkanka  jamista  -  zbudowana  z  beleczek  ciał  jamistych  połączonych  z  błoną  białawą.  W  beleczkach 
występują komórki mięśniowe gładkie i włókna sprężyste 
 

Wypełnianie krwią - wzwód 

1.

 

Stan  zwiotczenia  -  przestrzenie  jamiste  ciał  jamistych  i  ciała  gąbczastego  są  pozbawione  krwi 
i zapadnięte; występuje tylko krążenie odżywcze 

2.

 

Stan  wzwodu-  bodziec  z  ośrodkowego  układu  nerwowego  (poprzez  układ  autonomiczny)  powoduje 
poszerzenie światła tętnic doprowadzających krew do ciał jamistych i ciała gąbczastego wypełniając je 
z jednoczesnym rozluźnieniem komórek mięśniowych beleczek „tkanki" jamistej. Błona biała(wa?) jest 
silnie napięta i niepodatna na rozciąganie co powoduje „twardość" prącia 
 

Unerwienie 
Przywspółczulne  pobudzenie  (przez  brzuszne  korzonki  nerwów  rdzeniowych  S2,  S3,  S4)  powoduje  erekcje 
poprzez  oddziaływanie  na  przepływ  krwi.  Współczulne  i  przywspółczulne  nerwy  autonomiczne  regulują 

background image

 

 

made by woj 

 

mechanizm wzwodu. Układ autonomiczny podlega ośrodkowi erekcyjnemu położonemu w odcinku krzyżowym 
rdzenia kręgowego oraz ośrodkowi wytryskowemu położonemu w odcinku lędźwiowym. 
 
PĘCHERZYKI NASIENNE 

 

Są  cewkowatymi  uchyłkami  nasieniowodów,  liczne  przekroje  cewki,  co  przypomina  ścianę 
nasieniowodu. 

Budowa: 

 

Błona  śluzowa  -  wiele  fałdów,  które  mają  skomplikowany  rysunek  i  dają  obraz  licznych  jamek  i  jam 
z większym  światłem  w  części  środkowej.  Fałdy  są  pokryte  wielorzędowym  nabłonkiem  walcowatym 
nieurzęsionym zawierającym limfocyty   

 

Blaszka właściwa błony śluzowej zawiera liczne włókna sprężyste   

 

Błona  mięśniowa  jest  cieńsza  niż  w  nasieniowodzie  i  składa  się  z  2  warstw:  wewnętrznej  -  okrężnej 
i zewnętrznej – podłużnej.   

Wydzielina zawiera: fruktozę!, globuliny, witaminę C, PGA

2

; PGB

2

, PGF

2.

   

Wydzielanie pęcherzyków pobudzane jest przez androgeny, a hamowane przez estrogeny. 
 
GRUCZOŁ KROKOWY 

Prostata otacza cewkę moczową w jego początkowym odcinku poniżej pęcherza. Składa się z 30 do 50 

gruczołów  pęcherzykowo-cewkowych  rozmieszczonych  w  trzech  koncentrycznych  grupach  (śluzówkową, 
podśluzówkową i główną) 
Wyściółkę pęcherzyków stanowi dwuwarstwowy nabłonek walcowaty lub nabłonek sześcienny.   

Nabłonek  produkuje  płyn  sterczowy  bogaty  w  kwas  cytrynowy  i  fosfatazę  kwaśną:  zawiera  też 

amylazę, fibrinolizynę i tłuszcze. 

Cały  gruczoł  otoczony  jest  przez  torebkę  zawierającą  komórki  mięśnia  gładkiego,  która  kurczy  się 

podczas  ejakulacji,  wyrzucając  płyn  do  cewki  moczowej.  Charakterystyczna  cecha  prostaty  to  obecność 
kamyków sterczowych w świetle gruczołu. Te małe kule glikoproteinowe stają się większe, liczniejsze i wapnieją 
z wiekiem, ich znaczenie jest nieznane. 

Prostata jest częstym miejscem chorób starszych mężczyzn powyżej 50 roku życia.

 

 

GRUCZOŁY OPUSZKOWO-CEWKOWE 

 

Mają kształt fasoli, leżą na wysokości części błoniastej cewki moczowej, są budowy cewkowate. 

 

Komórki  cewkowe  mają  spłaszczone  jądra,  leżące  u  podstawy  komórek  i  jasnobłękitną  cytoplazmę, 
wydzielają śluz 

 

Przewody:  nabłonek  jednowarstwowy  walcowaty,  przechodzący  w  pobliżu  ujścia  cewki  moczowej 
w nabłonek wielorzędowy walcowaty 

 

Wydzielina bogata w fruktozę, inozytol, prostaglandyny i liczne białka. 

 
GAMETOGENEZA: SPERMATOGENEZA 
Plemniki  powstają  w  świetle  kanalików  krętych  z  komórek  macierzystych  wywodzących  się  z  entodermy. 
Wędrują przez ścianę pęcherzyka żółtkowego z tylnego i środkowego jelita do grzebienia płciowego śródnercza. 
W  czasie  wędrówki  -  gonocyty  te  przestają  się  dzielić  i  powstają  prespermatogonie.  Oprócz  nich  w  skład 
nabłonka płciowego wchodzą także komórki podporowe pochodzące z nabłonka grzebienia płciowego. Proces 
ten  jest  końcowym  różnicowaniem  się  komórek,  nazwanym  spermatogenezą,  między  3  a  13  rokiem  życia. 
Zachodzi w kilku etapach:

 

 

1.

 

Spermatocytogeneza (rozmnażanie i różnicowanie spermatogonii) 

Prekursorami plemników 

 spermatogonie, na podstawie struktury jąder wyróżniamy 3 rodzaje 

 

Spermatogonie Ad – ciemne jądra, komórki rezerwowe, w wyniku mitozy następuje kariokineza i pełna 
cytokineza 

 

Spermatogonie Ap – jasne jądra 

 

Spermatogonie  B  –  okrągłe  jądra  z  charakterystyczną  grudkowatą  chromaryną  i  jednym  jąderkiem, 
podział z niedokończoną cytokinezą 

 

 

Komórki  powiększają  się,  syntetyzują  DNA,  przesuwają  się  bliżej  światła  kanalika  nasiennego  i  są  całkowicie 
otoczone cytoplazmą komórek podporowych

 

 

Mejoza (spermatocyty I i II rzędu dzielą się i wytwarzają spermatydy)   

background image

 

 

made by woj 

 

spermatocyty I rzędu nie kończą się cytokinezą, są połączone mostkami cytoplazmatycznymi i tworzą zespólnie 
spermatocytów II rzędu, te zaś nie syntetyzują RNA.

 

 

2.

 

  Spermiogeneza (seria zmian prowadząca do przekształcenia spermatyd w plemniki)

 

 

Okresy: 

1.

 

Stadium  GoIgiego  -  przesunięcie  aparatu  Golgiego  na  zewnątrz  bieguna  jądra,  przemieszczenie  się 
centrioli 

2.

 

Stadium czapeczki - utworzenie czapeczki z ziaren diktiosomu 

3.

 

Stadium akrosomalne - utworzenie akrosomu, zajmującego ponad połowę powierzchni jądra plemnika 
i zawierającego enzymy pomocne przy wnikaniu do komórki jajowej i przechodzeniu przez otaczające 
ją struktura w czasie zapłodnienia 

4.

 

Stadium  dojrzewania  -  przemieszczenie  się  mitochondrii,  kondensacja  jądra,  pozbycie  się  większości 
cvtoplazmy (spermiacja) 

 
Okres potrzebny do rozwinięcia się spermatogonii w dojrzały plemnik wynosi u ludzi w przybliżeniu 64 dni. 
 
REGULACJA HORMONALNA – przysadkowa kontrola męskiej reprodukcji 

 

hormon LH wpływa na komórki Leydiga (produkcja i wydzielanie testosteronu i estrogen) 

 

testosteron jest konieczny dla rozwoju w pełni dojrzałych plemników 

 

FSH  wpływa  na  rozwój  „nabłonka  płciowego"  w  kanalikach  krętych  jądra,  ma  bezpośredni  wpływ  na 
spermatogenezę 

 

inhibina (hormon jądrowy) hamuje wydzielanie FSH w przysadce   

 

ABP  (białko  wiążące  androgen)  powoduje  utrzymanie  wysokiego  stężenia  androgenu  w  „nabłonku 
płciowym". 

 
BARIERA KREW-JĄDRO 

Spermatogeneza  wyzwala  pojawienie  się  nowych  spermo-specyficznych  białek  i  glikoprotein 

wpływających  na  różnicowanie  się  komórek  w  trakcie  spermatogenezy.  Ponieważ  ten  proces  rozpoczyna  się 
w   kresie pokwitania, po rozwoju systemu odpornościowego, to białka te mogą być rozpoznane jako antygeny. 

Bariera krew-jądro nie przepuszcza makrocząsteczek i cząsteczek z krwi do ściany i światła kanalików 

nasiennych  i  w  odwrotnym  kierunku  oraz  zapobiega  autoimmunologicznej  destrukcji  powstających  w  trakcie 
spermatogenezy komórek. 

Bariera  obejmuje  szczelne  i  swoiste  połączenia  typu  occludens  między  bocznymi  powierzchniami 

komórek Sertoliego. Przypodstawną część bariery stanowią spermatogonie.   
Ważnym  składnikiem  bariery  są  makrofagi  gonady  męskiej  należące  do  populacji  niezapalnych  makrofagów 
tkankowych. Komórki te zlokalizowane są w tkance śródmiąższowej jądra, gdzie aktywnie się dzielą.   

Kształtują  one  specyficzne  środowisko  „immunologiczne"  narządu.  Makrofagi  jąder  w  sposób 

parakrynny regulują bezpośrednio i pośrednio aktywność endokrynną komórek Leydiga i spermatogenezę. 
 
NASIENIE (SPERMA) 
Składa  się  z  plemników  zawieszonych  w  wydzielinie,  będącej  mieszaniną  wydzielin  najądrza,  nasieniowodu, 
pęcherzyków nasiennych, stercza i gruczołów opuszkowo-cewkowych Littra. 

 

mętny, gęsty i lepki płyn o białawym lub żółtym zabarwieniu   

 

prawidłowa ilość ejakulatu – 2 do 6ml (mniej niż 2ml jest traktowane jako nieprawidłowy= parwisemia) 

 

pH 7,0 – 8,7 

 

po 15 - 20 minutach po wytrysku nasienie ulega upłynnieniu 

 

liczba plemników 300 - 400mln, albo 60tys./mm

(mniej niż 20tys./mm

3

 określa się jako bezpłodność) 

 

60-80%  plemników  jest  ruchome  (100um/s  podczas  pierwszych  3  godzin  po  ejakulacji  (możliwość 
zapłodnienia jest zmniejszona, jeśli mniej niż 40% plemników jest ruchoma). 

 
W  stanie  zamrożonym  (w  tzw.  bankach  spermy),  plemniki  mogą  być  gromadzone  przez  lata  i  po  odtajaniu 
posiadają zdolność zapłodnienia 
 
Ejakulat składa się z trzech porcji z których: 

 

pierwsza  frakcja  (prespermatyczna)  jest  niewielka  i  koloru  mlecznego,  głównie  pochodzenia 
z wydzieliny gruczołów opuszkowo-cewkowych, bogata w kwaśną fosfatazę i fibrynolizynę. 

background image

 

 

made by woj 

 

 

druga  frakcja  (spermatyczna)  jest  największa  (46-80%  objętości)  głównie  pochodzenia  sterczowego 
i zawiera większość prawidłowych plemników 

 

końcowa porcja (postspermatyczna) 13-32% objętości, składa się głównie z wydzieliny - pęcherzyków 
nasiennych  jest  bogata  we  fruktozę  i  prostaglandyny.  Ta  porcja  również  zawiera  plemniki,  lecz 
większość z nich jest zdegenerowana. 

 
BIOLOGICZNA CHARAKTERYSTYKA PRAWIDŁOWEGO PLEMNIKA 

1.

 

Długość 65 um 

2.

 

Liczba: 100mln na ml nasienia 

3.

 

Liczba ruchliwych plemników: minimum 80% 

4.

 

Szybkość ruchu w drogach płciowych: 1,5mm/min 

5.

 

Przeżyciowość w drogach płciowych – 3 do 4 dni. 

 
CHOROBY UKŁADU PŁCIOWEGO MĘSKIEGO 
Gruczolak i gruczolakorak prostaty 
Gruczolak  jest  niezłośliwym  przerostem  prostaty.  Jego  jedyną  złośliwością  jest  zaciskanie  cewki  moczowej, 
przez co nie dopuszcza do opróżnienia pęcherza moczowego. 
Zezłośliwienie gruczolaka prowadzi do gruczolakoraka.