background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej

Politechnika Łódzka

Temat wykładu:

Nauka o materiałach

Prowadz

ą

cy:

Wykład z przedmiotu:

Korozja, tarcie, umocnienie

Dr in

ż

. Bo

ż

ena Pietrzyk

1

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Korozja  jest  to  proces  niszczenia  materiałów  w  wyniku  reakcji 
chemicznych  i  elektrochemicznych  zachodzących  podczas 
zetknięcia  się materiału  z otaczającym je  środowiskiem  gazowym 
lub ciekłym. Proces zaczyna się na powierzchni. 

Korozja 

Rozpoczęty  proces  korozji,  o  ile  nie  ulegnie zahamowaniu,  
prowadzi  do  całkowitego  zniszczenia detalu.

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Ze względu na przyczyny zjawiska rozróżnia się dwa rodzaje korozji:

chemiczną (utlenianie)

elektrochemiczną

Odporność na  korozję materiałów zależy  głównie  od:
1.  Rodzaju materiału - składu  chemicznego.
2.  Struktury
3.  Stanu powierzchni

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Szybkość utleniania zależna jest od szybkości dyfuzji jonów tlenu lub metalu przez 

powstającą warstwę tlenku, jej przewodnictwa elektrycznego i szczelności.

Tlenki o właściwościach ochronnych: Cr

2

O

3

, Al

2

O

3

, SiO

2

, TiO

2

Korozja chemiczna metali - utlenianie - tworzenie tlenków 

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Korozja  elektrochemiczna  zachodzi  w  cieczach,  zwykle w  roztworach  wodnych,  
na  skutek  przepływu  prądu elektrycznego, z  jednej  części  metalu  do  drugiej,  za 
pośrednictwem  elektrolitu. Przykładem  jej  może  być rozpuszczanie  metali w  
kwasach.

Korozja  elektrochemiczna

Korozja elektrochemiczna (w środowisku wilgotnym)
zachodzi znacznie szybciej niż utlenianie w suchych gazach

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Szereg elektrochemiczny metali:

Na< Mg< Al< Zn< Fe< Cd< Co< Ni< Pb

< H< 

Cu< Hg< Ag< Au

ujemne potencjały normalne 

dodatnie potencjały normalne

metale “nieszlachetne”

metale “szlachetne”

Każdy metal tego szeregu wypiera następne metale z roztworu ich soli.

Im bardziej ujemna jest wartość potencjału normalnego metalu tym większą posiada on 
tendencję do przechodzenia do roztworu, czyli mniejszą odporność na korozję
elektrochemiczną.

Przez  pasywację rozumiemy zwiększenie odporności  metalu  na  korozję przez utworzenie 
na jego powierzchni  szczelnej  i  silnie  przylegającej  ochronnej warstewki tlenków,  która
chroni metal przed  oddziaływaniem otaczającego środowiska.

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Korozja elektrochemiczna jest wynikiem działania lokalnych ogniw 
galwanicznych tworzących się na powierzchni metalu.

Lokalne ogniwa korozyjne można podzielić na:
• ogniwa powstałe wskutek zetknięcia dwóch różnych metali 
• ogniwa powstałe w wyniku zetknięcia metalu z wtrąceniami niemetalicznymi 
• ogniwa wytworzone wskutek częściowej pasywacji metalu, tj. częściowego  
pokrycia go tlenkami
• ogniwa powstałe w rezultacie naprężeń mechanicznych, występujących w 
metalu
• ogniwa stężeniowe tworzące się wówczas, gdy kawałek metalu styka się z 
roztworami o różnych stężeniach soli lub tlenu. 

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Ze względu na skutki zniszczenia 
rozróżnia się korozję:

• równomierną
• międzykrystaliczną
• lokalną:

• wżerową
• naprężeniową
• selektywną
• kontaktową

Korozja równomierna

Korozja międzykrystaliczna

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Korozja wżerowa

Korozja naprężeniowa

Korozja selektywna

zachodzi na skutek  
istnienia w  metalu 
naprężeń o kierunku 
rozciągającym  oraz  
ośrodka aktywnego.

F

F

Korozja lokalna:

Korozja kontaktowa zachodzi w miejscu styku różnych stopów 
metali np. stali  ze stopem miedzi,  dzięki czemu powstają lokalne
ogniwa prowadzące do  znacznego ubytku metalu. 

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Ochrona przed korozją

Istnieje kilka sposobów ochrony przed korozją:

1. Dobór odpowiedniego metalu lub stopu.

2. Osłabienie agresywności środowiska
Sposób ten można stosować, gdy ilość ośrodka atakującego jest ograniczona.  

przez usuwanie tlenu z elektrolitów o odczynie obojętnym np. odpowietrzanie 

wody kotłowej 

stosowanie inhibitorów (opóźniaczy). Są to substancje, które dodane do środowiska 

agresywnego, zmniejszają wybitnie szybkość procesów korozyjnych. 

3. Stosowanie ochrony katodowej i protektorowej

4. Stosowanie powłok ochronnych

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

• ochrona katodowa (zewnętrznym źródłem 

prądu) - polega na utrzymywaniu takiej różnicy 

potencjałów, aby chroniony metal był zawsze  

katodą.

• ochrona protektorowa - jest odmianą ochrony 
katodowej przy użyciu zewnętrznej elektrody o 
dostatecznie niskim potencjale  w szeregu 
elektrochemicznym 

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Właściwości mechaniczne materiałów

moduł sprężystości, 

granica plastyczności,

wytrzymałość,

twardość,

odporność na pękanie,

wytrzymałość zmęczeniowa, 

odporność na pełzanie

Zjawiska występujące w materiałach w 

trakcie eksploatacji

• nagłe pękanie

• zmęczenie materiału

• pełzanie

• utlenianie i korozja

•tarcie i zużycie trybologiczne

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Wartości współczynników tarcia:
Idealnie czyste metale w próżni  

>5

Czyste metale w powietrzu 

0,5 - 2

Stal - stopy łożyskowe

0,1 – 0,5

Stal – ceramika

0,1 – 0,5

Metale i ceramika po polimerach

0,04 – 0,5

Smarowanie graniczne metali

0,05 – 0,2

Smarowanie hydrodynamiczne

0,001 – 0,005

Tarcie i zużycie trybologiczne

F =

µµµµ

P

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Zużycie ścierne spowodowane jest procesami tarcia.

Intensywność tego zużycia zależy od odporności obszarów tarcia 
warstw wierzchnich i od rodzaju oddziaływania

Elementarne procesy występujące podczas tarcia:

Bruzdowanie

Ś

cinanie nierówności

Ś

cinanie nierówności ścierniwem 

Odkształcenie plastyczne materiału

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Zużycie zmęczeniowe
Występuje na skutek oddziaływania cyklicznych naprężeń kontaktowych w 
warstwie wierzchniej. 
Zmęczenie materiału w warstwie wierzchniej powoduje miejscowe ubytki materiału

Zużycie adhezyjne
Polega na lokalnym sczepianiu się powierzchni trących, na wierzchołkach 
nierówności powierzchni i następnym ich rozrywaniu.
Występuje dla materiałów o dużym powinowactwie chemicznym.
Warstwa tlenków na powierzchni zmniejsza oddziaływanie adhezyjne

Zużycie ścierne:
W obszarach tarcia występują cząstki ścierniwa (utwierdzone lub luźne)

Główne rodzaje zużycia trybologicznego 

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Tarcie suche

Tarcie graniczne

Tarcie mieszane

Tarcie płynne

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Kontrola nad procesami tarcia:

- dobór systemów smarowania i środków smarnych

-dobór odpowiednich materiałów współpracujących

- stosowanie powłok niskotarciowych

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Z cech  fizycznych ze wzrostem zgniotu maleje przewodnictwo elektryczne . 

Umocnienie  metali

podwyższone własności 
wytrzymałościowe: 

• granica plastyczności ( R

), 

• wytrzymałość i twardość ( R

m

, HB ) 

Metal  umocniony  w  stosunku do  metalu nie umocnionego  wykazuje

obniżone  własności plastyczne:

• wydłużenie (A) , 

• przewężenie i  udarność (Z , KCU) , 

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Umocnienie jest  wynikiem  malejącej wraz  z  odkształceniem 
zdolności przemieszczania się dyslokacji na  skutek  hamowania ich 
i  blokowania przez  inne dyslokacje  oraz  inne przeszkody takie,
jak: obce atomy, granice ziarn itp.

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

d

K

A

R

e

+

=

Wpływ wielkości ziarna na wartość granicy plastyczności:

Gdzie: 

R

– granica plastyczności

d – wielkość ziarna
A, K – stałe materiałowe

Wielkość ziarna można regulować w 
procesach odlewania, przeróbki 
plastycznej i obróbki cieplnej metali

Umacniający  wpływ  granic  ziaren  jest  bardzo  silny w metalach o sieci A3  
(z jedną płaszczyzną łatwego  poślizgu). W  strukturach  regularnych wpływ 
ten  jest  znacznie  słabszy ze względu na większą ilość płaszczyzn poślizgu 
dyslokacji.

Umocnienie wynikające z wielkości ziarna

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Umocnienie roztworowe

polega na wprowadzeniu do sieci krystalicznej obcych atomów o  średnicach różnych 
od atomów rodzimych sieci . 
Naprężenia wprowadzane w ten sposób do sieci powodują dodatkowy opór ruchu 
dyslokacji.

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Umacnianie wydzieleniowe i dyspersyjne (cząstkami)

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Umocnienie odkształceniowe (umocnienie zgniotem)

polega na wzajemnym blokowaniu się dyslokacji poruszających się w różnych 
płaszczyznach poślizgu.

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

75%

50%

25%

0%

σ

odkształcenie

KCU

HB

120

80

40

60

100

140

18

22

80

40

60

20

20

40

60

80

100 %

0

R

m

, R

e

, A, Z

KCU

HB

Z

R

m

R

e

A

Krzywe rozciągania dla próbek 
o różnym stopniu zgniotu

Zmiana własności czystego Fe
w zależności od stopnia zgniotu

background image

Instytut In

ż

ynierii Materiałowej PŁ

Umocnienie  metali

Do  najważniejszych  rodzajów  zabiegów  umocnienia materiałów  metalicznych  
należą :

• umacnianie  czynnikami  metalurgicznymi:

(skład  roztworu  stałego, wielkość ziarna)  związane  z  procesami 

metalurgicznymi  lub  odlewniczymi,  a  głównie z  odtlenianiem  i  modyfikacją,

• umacnianie  obróbką cieplną, związane  z  zabiegami 
ulepszania  cieplnego  (hartowania  i  odpuszczania), 
lub utwardzania  dyspersyjnego  ( przesycania  i  starzenia )

• umacnianie  obróbką plastyczną na  zimno  na skutek  zgniotu .