PRZEDPOLE
PRZEDPOLE
Ó
W
P
R
R
ZE
D
G
Ó
R
SK
I
W
N
E
Ę
Z
T
R
Y
Z
T
N
A
E
P
R A
K
I K
S
Ń I
N E I
P
PAS
SK
AŁ
KO
W
Y
EW
N
W
Ę
T
Y
R
T
Z
A
N
P
E
R A
K
Kraków
Bratysława
Borysław
Budapeszt
0
50
100 km
0
50
0
48
0
23
0
17
E
0
19
0
21
0
48
0
50 N
0
17
0
19
0
21
0
23
Ryc.1.
Położenie
pienińskiego
pasa
skałkowego
na
tle
struktury
geologicznej
Karpat
(Birkenmajer
,
1979
-
zmodyfikowany).
Prostokąt
oznacza
obszar
pienińskiego
pasa
skałkowego
w
granicach
Polski.
Ryc.
2.
Przekrój
geologiczny
przez
Karpaty
(Cieszkowski,
2003
- uproszczony).
Objaśnienia:
1
- cokół
platfo
rmy
europejskiej,
2
- pokrywa
platformy
europejskiej,
3
- trzon
krystaliczny
Tatr
, 4
- jednostki
wie
rchowe,
5-
jednostki
reglowe,
6
- niecka
podhalańska,
7
- pieniński
pas
skałkowy
, 8
- strefa
melanżu,
9
- je
dnostka
podśląska,
10
- jednostka
śląska,
11
- jednostka
dukielska,
12
- jednostka
grybowska,
13
- j
ednostka
magurska,
14
- kotlina
nowotarska,
15
- miocen
zapadliska
przedkarpackiego
i podłoża
Karpat,
16
- us
koki.
0
5
10
15
1
1
2
2
2
3
4
5
6
7
8
8
9
10
11
12
12
13
13
13
14
15
15
15
S
N
KARP
ATY
WEWNĘTRZNE
KARP
ATY
ZEWNĘTRZNE
ZAPADLISKO
PRZEDKARPACKIE
TA
TR
Y
PODHALE
PIENIŃSKI PAS
SKAŁKOWY
ZAKOP
ANE
NOWY TARG
CHABÓWKA
MOGILANY
5 km
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
km
1
2
3
4
5
6
7
7
8
8
A
B
2
1
3
8
8
8
9
9
9
10
10
11
11
R
yc
.
4.
A
-
M
od
el
st
oż
ka
po
dm
or
sk
ie
go
(p
un
kt
ow
o
za
si
la
ny
,
uporządkowany
system
depozycyjny);
B
- Model
fartucha
podmorskiego
(liniowo
zasilany
,
chaotyczny
system
depozycyjny)
(Reading
&
Richards,
1994
- zmodyfikowany).
Objaśnienia:
1
- szelf,
2
- skłon,
3
-
równia
basenowa,
4
-
kanion,
5
-
kanał
centralny
,
6
-
kanały
rozprowadzające,
7
-
loby
depozycyjne,
8
-
osuwiska,
9
-
fartuchy
(nieregularne pokrywy klastyczne), 10 - kanały erozyjne, 1
1 - rozmycia
erozyjne.
50
100
150
200
10
5
0
km
10
5
0
km
poziom kompensacji kalcytu
poziom morza
BASEN MAGURSKI
SUKCESJA
MAGURSKA
PIENIŃSKI BASEN SKAŁKOWY
SUKCESJA
CZORSZTYŃSKA
SUKCESJA
CZER
TEZICKA
SUKCESJA
NIEDZICKA
SUKCESJA
BRANISKA I PIENIŃSKA
SUKCESJA
HALIGOWIECKA
N
S
SUKCESJA
MANIŃSKA
1
2
3
4
GRZBIET
CZORSZTYŃSKI
EGZOTYKOWY
GRZBIET
ANDRUSOVA
Ryc. 6.
Stosunek wzajemny
rowów i grzbietów
w basenie
skałkowym i obszarach
obrzeżających w
ciągu jury
środkowej
(keloweju) (Birkenmajer
, 1979
- zmodyfikowany).
Objaśnienia: 1
- osady
morskie liasu
i keloweju,
2 - osady
morskie i
lądowe oraz
wulkanity triasu
(i permu?),
3 - podłoże
krystaliczne (skorupa
kontynentalna), 4 -
uskoki.
A
B
C
D
R
yc
.
3.
P
ow
st
an
ie
rz
eź
by
in
w
er
sy
jn
ej
(Ksiązkiewicz,
1972):
A
- stadium
początkowe:
rzeki
płyną
synklinami;
B,
C
-
coraz
silniej
rozwijająca
się
erozja
w
antyklinach;
D
-
inwersja
rzeźby
.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
SKŁON
ST
OŻEK
WEWNĘTRZNY
ST
OŻEK
ŚRODKOWY
ST
OŻEK
ZEWNĘTRZNY
RÓWNIA
BASENOW
A
1
2
3
4
5
6
7
8
9
KC
KR
MK
LD
OS
OS
LD
10
Ryc.
5.
Model
stożka
podmorskiego
wraz
z
charakterem
osadów
(Shanmugam
&
Moiola,
1985
-
zmodyfikowany).
Objaśnienia:
KC
-
kanał
centralny
,
KR
-
kanały
rozprowadzające,
MK
-
strefa
międzykanałowa,
LD
- loby
depozycyjne,
OS
- obrzeżenie
stożka;
1
- iłowce,
2
- mułowce,
3
- piaskowc
e,
4
- zlepieńce,
5
- osady
osuwisk
podmorskich,
6
- piaskowiec
uziarniony
frakcjonalnie,
7
- laminacja
przekątna,
8
- laminacja
równoległa,
9
- sekwencja
pozytywna,
10
- sekwencja
negatywna.
