background image

Populacja biologiczna – zespól organizmów jednego gatunku żyjących równocześnie w 

określonym środowisku i wzajemnie na siebie wpływających.

Rozrodczość – wrodzona zdolność populacji do wzrostu jej liczebności drogą rozrodu.

Śmiertelność populacji – liczba osobników umierających w populacji w danym czasie.

Struktura wiekowa – cecha charakterystyczna populacji, obrazująca zróżnicowanie wiekowe 
osobników. Wyróżniamy 3 okresy:

1. Przedrozrodczy – młody organizm nie osiągnął jeszcze zdolności do rozrodu
2. Rozrodczy – dorosły (dojrzały) organizm jest zdolny do wydawania potomstwa
3. Porozdrodczy – organizm w wieku starczym utracił zdolność do rozrodu; zazwyczaj 

okres najkrótszy, wydłużony tylko u człowieka

POPULACJA

rozwijająca się

wymierająca

ustabilizowana

3

3

3

          2

2

2

                1

1

1

Liczebność populacji – liczba osobników zasiedlających dany obszar.
Zmiany zależą od: 

-

liczby osobników przybywających do populacji na drodze rozrodu bądź imigracji, 
czyli napływu nowych osobników do populacji,

-

liczby osobników ubywających z populacji przez wymieranie i emigrację, czyli 
odejście osobników poza swoją macierzystą populację.

Rozkład przestrzenny populacji – rozmieszczenie organizmów w przyrodzie.

Rozmieszczenie równomierne  - spotykane na polach uprawnych, 

w   ogródkach   działkowych   i     szkółkach   leśnych.   Nie   za 
często spotykane  w przyrodzie. Można je spotkać wśród 
roślin   na   łące   (łan)   i   u   zwierząt   broniących   swojego 
terytorium. 

Rozmieszczenie   przypadkowe  –   występuje   w   przyrodzie,   gdy 

osobniki   rozmieszczone   są   losowo.   Bardzo   rzadko 
spotykane wśród zwierząt i roślin. Najczęściej spotykane w 
środowisku, w  którym  zaszły wyniszczające  zmiany,  np. 
powódź.   U   roślin   spotykane   jest   podczas   zasiedlania 
nowego   terenu.   U   zwierząt   charakteryzują   je   krócionogi 
żyjące w ściółce leśnej.

background image

Rozmieszczenie skupiskowe  – najczęściej spotykane. Łączenie  się 
osobników  w grupy,  kolonie i stada. Daje to pewną przewagę  w 
poszukiwaniu pokarmu, miejsca do zamieszkania i rozrodu oraz w 
walce   z   drapieżnikami.   (wilki,   renifery,   żubry,   mrówki,   osy, 
pszczoły). Są też zbiorowości skupiające się na jakiś czas, np. na 
czas rozrodu ( mewy, rybitwy, kormorany).

Oddziaływanie antagonistyczne – populacja jednego gatunku wyrządza szkody drugiemu.

Oddziaływanie nieantagonistyczne  – obie populacje lub jedna z nich są ze sobą korzystnie 
powiązane.

ANTAGONISTYCZNE

Typ oddziaływania

Wynik oddziaływania

KONKURENCJA

Populacje   rywalizują   o   zasoby   środowiska:   światło, 
przestrzeń pożywienie.

DRAPIEŻNICTWO

Ofiara jest pokarmem drapieżcy.

PASOŻYTNICTWO

Pasożyt   jest   ściśle   związany   z   organizmem   gospodarza, 
który jest jego żywicielem.

NIEANTAGONISTYCZNE

Typ oddziaływania

Wynik oddziaływania

MUTUALIZM

Populacje nie są zdolne do życia jedna bez drugiej.

PROTOKOOPERACJA

Populacje odnoszą wzajemne korzyści, ale mogą także żyć 
samodzielnie

KOMENSALIZM

Współżycie   przynosi   korzyść   populacji   jednego   z 
gatunków, ale nie wywiera wpływu na populację drugiego. 
Najczęściej chodzi o pożywienie.

Populacje zwierzęce i roślinne zajmujące określoną przestrzeń są od siebie uzależnione. Żyjąc 
wspólnie w tym środowisku, tworzą jego biocenozę.

ENERGIA SŁONECZNA

                   ↓

              Rośliny
          (producenci)

                   ↓

 Zwierzęta roślinożerne
  (konsumenci I rzędu)

                  ↓

  Zwierzęta mięsożerne
(konsumenci II, III, IV rzędu)

                  ↓

          Destruenci
     (bakterie, grzyby)

background image

Piramida   ekologiczna  -  (piramida   biomasy,   piramida   troficzna)   -   tradycyjny   sposób 
przedstawiania struktur ekosystemu. Podstawę piramidy ekologicznej stanowią producenci, 
na niej ustawia się kolejne poziomy troficzne konsumentów  kolejnych rzędów. Najniższy 
stopień   piramidy   pokazuje   ilość   energii   zgromadzonej   w   ciałach   producentów.   Następne 
stopnie, z których każdy jest około 10 razy krótszy od poprzedniego, ilustrują ilość energii 
zebranej w ciałach konsumentów stanowiących kolejne ogniwa łańcucha pokarmowego.

Chłopiec

1

 Cielęta
    4,5

Lucerna

20 000 000

Piramida liczb
Potrzeba 20 milionów roślin lucerny (4ha), aby wyżywić 4,5 cielęcia, stanowiącego przez rok 
wyłącznego pokarmu chłopca.

Chłopiec        48kg

Wołowina              1035kg

Lucerna                                                  8211kg

Piramida biomas
Liczby osobników zastąpione biomasami.

Tkanki człowieka

34,8 x 10

3

 kJ

Produkcja wołowiny

5,0 x 10

6

 kJ

Produkcja lucerny

6,2 x 10

7

 kJ

Dochodząca energia słoneczna

26,46 x 10

10

 kJ

Piramida energii
Na schemacie zaznaczono dodatkowo energię słoneczną docierającą do powierzchni Ziemi.

background image

Biocenoza – zespół populacji organizmów roślinnych (fitocenoza), zwierzęcych (zoocenoza) 
i mikroorganizmów danego środowiska (biotopu), należących do różnych gatunków, ale 
powiązanych ze sobą różnorodnymi czynnikami ekologicznymi i zależnościami 
pokarmowymi, tworzących całość, która pozostaje w przyrodzie w stanie homeostazy (czyli 
dynamicznej równowagi). Biocenoza oraz biotop, czyli środowisko fizyczne (nieożywione) 
tworzą ekosystem.
Biocenozy mogą być naturalne (sawanna, las, jezioro) i sztuczne (park, ogród).


Document Outline