Niniejszy dokument opracowany jest w ramach projektu własnego 
PARP pt. „Budowa i wzmocnienie   sieci organizacji należących do 
Krajowego Systemu Usług dla Małych i Średnich Przedsiębiorstw 
(KSU)”, realizowanego w ramach poddziałania 1.1.1 Sektorowego 
Programu Operacyjnego „Wzrost Konkurencyjności 
Przedsiębiorstw”, finansowanego ze środków Europejskiego 
Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz środków budżetowych.

 

 

 

 

 

 

www.konkurencyjnosc.gov.pl 

www.parp.gov.pl  

 

Tytuł pakietu: 

Wycena przedsiębiorstwa 

Grupa tematyczna:   

Bankowość - Finanse 

Autor pakietu:  

ConsulTriX Krystyna Górak  

Data opracowania: 

23/01/2008 

 

1.  Wstęp 

Czym jest wycena przedsiębiorstwa? 
Wycena  ma  na  celu  oszacowanie  wartości  całego  przedsiębiorstwa  (EV)  lub  wartości 
kapitałów własnych przynależnych akcjonariuszom. Określenie wartości przedsiębiorstwa jest 
także niezbędnym elementem procedur prywatyzacyjnych. Ze względu na zmiany systemowe 
przeprowadzenie wycen dla potrzeb prywatyzacji odgrywa dużą rolę w naszej części Europy, 
w  tym  również  w  Polsce.  W  przypadku  wykorzystania  procedur  prywatyzacji  kapitałowej 
wycena jest podstawą określenia ceny sprzedaży akcji sprzedaży w akcji przedsiębiorstwa w 
ofercie na rynku publicznym lub ograniczonym. 
Dużą  rolę  odgrywają  wyceny  w  procedurach  fuzji  i  przejęć  przedsiębiorstw.  Oprócz 
typowych  metod,  wymagających  jednak  rozwiązania  kilku  dodatkowych,  złożonych 
problemów,  stosuje  się  tu  specyficzne  metody  pozwalające  na  wycenę  efektu  synergii 
(nadwyżki  wartości  połączonych  przedsiębiorstw  nad  sumą  wartości  tych  firm  jako 
oddzielnych  podmiotów.  Wyceny  przedsiębiorstw  są  wykorzystywane  także  w  niektórych 
formach  ubezpieczeń  gospodarczych  oraz  w  procesach  sądowych  –  gospodarczych  oraz 
cywilnych  (spadkowych,  rozwodowych).  Są  one  również  podstawą  wymierzania  podatków 
dochodowych, a czasem podatków od towarów i usług (VAT). 
 
Czy procedura wyceny przedsiębiorstwa jest w Polsce prawnie uregulowana? 
W Polsce proces wyceny majątku i kapitałów przedsiębiorstwa nie jest uregulowany prawnie. 
Wyjątek dotyczy prywatyzacji i komercjalizacji przedsiębiorstw państwowych. Przez kilka lat 
obowiązywały w tej sferze zapisy Rozporządzenia Ministra Przekształceń Własnościowych z 
20  listopada  1990  r.  w  sprawie  sposobu  przeprowadzania  analiz  prawnych  i  ekonomiczno-
finansowych  przedsiębiorstwa  spółki,  ich  finansowania  oraz  kwalifikacji  wymaganych  od 
osób dokonujących analizy (Dziennik Ustaw z 1991 r., nr 2, poz. 10). 
Zgodnie z obecnie obowiązującym Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 1997 
r. w sprawie zakresu analizy spółki oraz przedsiębiorstwa państwowego, sposobu jej zlecania, 
opracowania, zasad odbioru i finansowania oraz warunków, w razie spełnienia których można 
odstąpić od opracowania analizy:  
 
1.  Oszacowania  wartości  spółki  albo  przedsiębiorstwa  państwowego  jest  dokonywane  z 
uwzględnieniem  wyników  analizy  (...)  przy  użyciu  co  najmniej  dwóch  meto  wyceny,  w 
szczególności spośród następujących: 
a)  zdyskontowanych przyszłych strumieni pieniężnych, 
b)  wartości odtworzeniowej, 
c)  wartości skorygowanej aktywów netto, 
d)  rynkowej wartości likwidacyjnej, 
e)  przy zastosowaniu mnożnika zysku. 
2.  Wyboru metody wyceny dokonuje się w zależności od sytuacji ekonomiczno-finansowej 
spółki albo przedsiębiorstwa. Wybór metody wyceny wymaga uzasadnienia. 

2 

 

3.  Porównanie  wyników  oszacowania  wartości  stanowi  podstawę  do  określenia  ceny  akcji 
albo wartości przedsiębiorstwa państwowego. 
Rozporządzenie pozostawia osobom przeprowadzającym wycenę spółki lub przedsiębiorstwa 
państwowego  bardzo  dużą  swobodę,  pozwalając  na  wykorzystanie  dwu  dowolnych  metod 
wyceny. W praktyce jednak dokonujący wycen prywatyzacyjnych prawie zawsze wybierają 
dwie  metody  spośród  pięciu  wymienionych  w  Rozporządzeniu.  Najpopularniejsze  w 
wycenach  podmiotów  niefinansowych  są  metody:  zdyskontowanych  przyszłych  strumieni 
pieniężnych, metody porównawcze oraz wartości skorygowanej aktywów netto.  
 

2.  Jakie są podstawowe metody i techniki wyceny przedsiębiorstwa? 

Poniższe zestawienie przedstawia podstawowe metody i techniki wyceny przedsiębiorstwa: 

GRUPA METOD 

METODA 

TECHNIKA 

 
 
Metody dochodowe 

Oparta na dyskontowaniu przyszłych 
wolnych przepływów pieniężnych 
Oparta na zysku ekonomicznym 
Oparta na dyskontowaniu zysków 
Oparta na dyskontowaniu dywidend 

DCF (zdyskontowane przepływy pieniężne), 
Formuły rozwinięte, 
Formuły uproszczone, 
Formuły rozwinięte, 
Formuły uproszczone (gł. Wzór Gordona) 

 
 
 
Metody 

porównań 

rynkowych 

Rynkowej wyceny przedsiębiorstwa 
 
Mnożnikowa 

(multiplikatorów 

rynkowych) 
 
Transakcji porównywalnych 
 

Bezpośrednia, 
Wartości skorygowanej, 
Mnożnika zysku (cena/zysk), 
Mnożnika wartości księgowej, 
Mnożnika stopy dywidendy, 
Q-Tobina, 
Mnozników sprzedaży i inne techniki mnożnikowe, 
Liczne techniki analogiczne do mnożnikowych 

 
 
Metody majątkowe 

Wartości księgowej 
Skorygowanej wartości księgowej 
Wartości likwidacyjnej 
Wartości odtworzeniowej 

Skorygowana wartość aktywów netto 
Przychody z likwidacji (szczególowa) 
Upłynnienie (uproszczona) 
Odtworzenie składników majątku 
Zastąpienia 

 
Metody mieszane 

Prosta 
 
Złożona, oparta na sumowaniu zysku 
dodatkowego 

Średniej wartości 
Szwajcarska 
Stuttgarcka 
Rocznej dostawy 

 
Metody niekonwencjonalne 

Złożona,  oparta  na  kapitalizacji 
zysku dodatkowego 
Oparta na księgowej amortyzacji 
Wyceny opóźnionej 

UEC 
 
Schnettlera 

Źródło: Fierla A., Analityczne metody wyceny przedsiębiorstw – część I, Monitor Rachunkowości i Finansów” 

 
O  wyborze  metody  wyceny  przedsiębiorstwa  może  w  znacznym  stopniu  decydować  jego 
sytuacja finansowa oraz zewnętrzne uwarunkowania. Podstawowe metody wyceny jednostek 
gospodarczych  w  zależności  od  jego  sytuacji  majątkowo-finansowej  prezentuje  poniższa 
tabela: 
 

METODA 

ZASTOSOWANIE 

ZASADA 

Wartości likwidacyjnej 

Likwidacja firmy 

Rynkowa wartość majątku 

Wartości księgowej 

Likwidacja firmy 

Księgowa wartość majątku 

Wartości rozdzielonej 

Sprzedaż aktywów 

Transakcyjna wartość składników majątkowych 

Mnożników rynkowych 

Giełdowa ścieżka wyjścia 

Odniesienie do średniej rynkowej wartości  wskaźnika 
P/BV 

Kapitalizacji dochodu 

Wycena firmy niepublicznej 

Zdyskontowana wartość dochodów przyszłych 

Źródło:  Gębski  Ł.,  Wycena  przedsiębiorstwa  celu  –  kryteria  wyboru  metody  przez  inwestora,  „Monitor 
Rachunkowości i Finansów” 
 

3 

 

3.  Jakie są najpopularniejsze metody wyceny przedsiębiorstw? 

Dochodowe  (DCF)  podejście  do  wartości  przedsiębiorstwa  wiąże  się  z  sumą  zysków  lub 
innej postaci dochodu netto przedsiębiorstwa, jakie przyniesie swoim właścicielom w okresie 
swojej  działalności.  W  rzeczywistości  poszczególne  strumienie  dochodów  przypadają  na 
różne momenty czasowe od chwili wyceny. Powoduje to konieczność ich korygowania, które 
uwzględnia  zmienność  ich  wartości  wraz  z  upływem  czasu.  Dlatego  w  tym  celu 
wykorzystywana jest metoda dyskonta. Wykorzystanie tej metody przy wycenie dochodowej 
ma  bezpośrednie  odzwierciedlenie  w  określaniu  metody  zdyskontowanych  przepływów 
pieniężnych.  Najprostsza  jej  odmiana  opiera  się  na  założeniu,  że  w  okresie  n  lat 
funkcjonowania przedsiębiorstwa od momentu wyceny przynosi ono co roku stały dochód o 
oszacowanej  wartości  CF.  Najpopularniejszym  kierunkiem  wykorzystania  technik 
dyskontowych  jest  dyskontowanie  tzw.  wolnych  przepływów  pieniężnych.  Przepływy 
pieniężne przynależne właścicielom tzw. FCFE (Free Cash Flow to Equity) wyznacza się w 
następujący sposób: 

NOA

WACC

RVF

WACC

FCF

EV

n

n

n

t

t

t

t

















)

1

(

)

1

(

1

 
E  =  EV  -  D;  gdzie  EV  –  wartość  całego  przedsiębiorstwa  E  –  wartość  kapitałów  własnych 
przynależnych  właścicielom  D  –  dług  FCF  –  wolny  przepływ  pieniężny  RVF  –  wartość 
rezydualna  WACC  –  średni  ważony  koszt  kapitału  (stopa  dyskontowa)  NOA  –  wartość 
aktywów nieoperacyjnych.  
Podstawą wyceny opartej na dyskontowaniu przyszłych przepływów pieniężnych jest uznanie 
wycenianego  przedsiębiorstwa  za  przedmiot  inwestycji  kapitałowej,  której  celem  jest 
osiągnięcie  dochodów  pieniężnych.  W  efekcie  przedsiębiorstwo  jest  warte  tyle,  ile  obecnie 
warte  są  przyszłe  wpływy  inwestorów  z  tytułu  posiadania  jego  akcji  (udziałów).  Wycena 
przedsiębiorstwa metodą DCF związana jest z przeprowadzeniem wielu operacji, takich jak:  
 



 

opracowania prognozy podstawowych wielkości ekonomicznych (w horyzoncie 4-8 lat), 



 

określenie  dla  poszczególnych  lat  zysku  netto  firmy  z  działalności  operacyjnej  EBIT, 
skorygowanego o obowiązkowe obciążenia (np. podatek dochodowy), 



 

obliczenia  przepływów  pieniężnych  dla  inwestorów  w  poszczególnych  latach  okresu 
prognozy (zysk netto powiększony o amortyzację, pomniejszony o nakłady inwestycyjne, 
skorygowany o zmianę stanu kapitału obrotowego, 



  obliczenia stopy dyskonta: 

)

1

(

T

k

D

E

D

k

D

E

E

WACC

D

e

















gdzie:  WACC  -  średni  ważony  koszt  kapitału  E  -  wartość  kapitałów  własnych,  D  -  wartość 
kapitałów  obcych  oprocentowanych,  T  -  stopa  podatku  dochodowego,  k

e

  -  koszt  kapitału 

własnego, k

D

 - koszt kapitału obcego, 



 

obliczenia wartości rezydualnej (która również podlega dyskontowaniu): 

g

WACC

g

FCF

E

RVF

n

n









)

1

(

)

(

 

4 

 

gdzie:  RV  Fn  -  wartość  rezydualna  po  okresie  prognozy  szczegółowej,  E(FCFn)  - 
znormalizowany  wolny  przepływ  gotówkowy  w  okresie  n,  g  -  stopa  wzrostu  przepływu  po 
okresie prognozy szczegółowej, WACC - średni ważony koszt kapitału. 
 
Wykorzystanie  metod  opartych  na  porównaniach  rynkowych  (metody  porównawcze) 
wymaga  znajomości  podstawowych  danych  o  wycenianym  przedsiębiorstwie  oraz  o 
przedsiębiorstwach o podobnych charakterystykach działania. W większości przypadków nie 
jest konieczne sporządzanie żadnych prognoz. Muszą być natomiast znane ceny, po których 
sprzedawano  w  niezbyt  odległej  przeszłości  cale  przedsiębiorstwa  lub  znaczące  pakiety  ich 
akcji. Informacje te mogą dotyczyć zarówno bezpośrednio przedsiębiorstwa wycenianego, jak 
i przedsiębiorstw o zbliżonej charakterystyce. W pierwszym przypadku mamy do czynienia z 
bezpośrednią  wyceną  rynkową,  w  tym  drugim  –  z  wyceną  porównawczą.  Jeżeli  wycena 
porównawcza dokonywana jest na podstawie cen akcji innych przedsiębiorstw, notowanych 
na płynnym, giełdowo zorganizowanym rynku papierów wartościowych, taka metoda wyceny 
określana  jest  jako  metoda  mnożnikowa.  Jeżeli  w  wycenie  wykorzystuje  się  dane  o 
pojedynczych  transakcjach  akcjami  lub  udziałami  innych,  podobnych  podmiotów,  metoda 
wyceny nosi miano metody transakcji porównywalnych. 
 
We wszystkich przypadkach wycena przedsiębiorstwa oparta jest na założeniu, że najbardziej 
wiarygodna  jest  wycena  dokonana  na  rynku  kapitałowym,  na  podstawie  rzeczywiście 
zawartych transakcji. Jest tym lepsza, im bardziej płynny i dojrzały jest rynek. Bardzo dobrą 
jej  podstawą  są  liczne,  chociaż  stosunkowo  niewielkie  transakcje  giełdowe,  gorszą  – 
pojedyncze transakcje, nawet duże. U podstaw takiego poglądu leży przekonanie o zaletach 
ceny ustalanej w drodze wielu transakcji na rynku, na którym następuje konfrontacja licznych 
nabywców  i  sprzedawców.  Zgodnie  z  założeniami  metod  porównań  rynkowych  to  właśnie 
taka cena jest idealna, odzwierciedla rzeczywistą sytuację. 
 
Istota  metod  mnożnikowych  polega  na  wycenie  przedsiębiorstwa  na  podstawie 
rzeczywistych,  rynkowych  notowań  innych,  bardzo  podobnych  podmiotów  danej  branży. 
Notowania te powinny pochodzić z płynnego rynku kapitałowego. Przedsiębiorstwa wzorce 
powinny  być  jednostkami  tej  samej  branży,  co  przedsiębiorstwo  wyceniane.  Powinny  mieć 
także  zbliżone  charakterystyki  działania  (rodzaj  produkcji,  oferta  produktów).  Porównanie 
jest  możliwe  dzięki  oparciu  wyceny  na  określonej  wielkości,  charakteryzującej  wyceniane 
przedsiębiorstwo, pełniącej funkcję mnożnika . Mogą nią być zysk netto, zysk na działalności 
operacyjnej,  przychody  ze  sprzedaży,  wartość  księgowa,  wypłacane  dywidendy.  Jednak 
oparcie  wyceny  na  jednym  wskaźniku  jest  niewystarczające.  Powinno  się  wyznaczać  kilka 
mnożników,  a  następnie  wyznaczyć  średnią  syntetyczną  dla  uzyskanych  wartości  (może  to 
być  średnia  arytmetyczna,  ważona  lub  średnia  po  odrzuceniu  skrajnych  wartości).  Wycena 
metodą porównawczą polega na określeniu wartości wycenianej spółki w oparciu o: 



 

relację  wartości  rynkowej  porównywalnych  spółek  do  ich  wybranych  wielkości 
ekonomiczno-finansowych, tj. tzw. mnożnik, 



 

wybrane  wielkości  ekonomiczne  spółki  wycenianej  -  kategoria  bazowa  (np.  zysk  netto 
EBITDA przychody ze sprzedaży wartość księgowa kapitałów własnych). 

 
W praktyce wyróżnia się dwie grupy metod porównawczych: 



 

mnożniki  kapitałów  własnych  -  odnoszą  się  do  rynkowej  wartości  kapitałów  własnych 
(np. P/E - cena / zysk netto, P/BV - cena / wartość księgowa, P/CF - cena / cash flow dla 
akcjonariuszy (zysk + amortyzacja)): 

5 

 

E

E

com

com

E

B

m

E

B

E

m







 

E 

- wartość kapitałów własnych wycenianej firmy, 

m

E

 

- mnożnik kapitałów własnych, 

B

E

 

- wartość kategorii bazowej wycenianej firmy (np. zysk), 

E

com

 

- wartość kapitałów własnych spółek porównywalnych, 

B

com

 

- wartość kategorii bazowej porównywalnych spółek (np. zysk), 



 

mnożniki wartości całej firmy - odnoszą się rynkowej wartości kapitałów własnych oraz 
obcych  (np.  EV/EBIT  -  wartość  firmy  /  EBIT,  EV/EBITDA  -  wartość  firmy  /  EBITDA 
(EBIT  +  amortyzacja),  EV/S  -  wartość  firmy  /  przychody  ze  sprzedaży,  EV/NOPAT  - 
wartość  firmy  /  zysk  operacyjny  po  podatku,  mnożniki  do  wielkości  naturalnych  (np.. 
poziom sprzedaży, produkcji, udział w rynku, liczba użytkowników/klientów itp.)): 

D

EV

E

B

m

EV

B

EV

m

EV

EV

com

com

EV











 

E 

- wartość kapitałów własnych wycenianej firmy, 

D 

- wartość kapitałów obcych wycenianej firmy, 

E 

- wartość wycenianej firmy, 

m

EV

 

- mnożnik wartości firmy, 

B

EV

 

- wartość kategorii bazowej wycenianej firmy (np. zysk), 

EV

com

 

- wartość całej firmy spółek porównywalnych, 

B

com

 

- wartość kategorii bazowej porównywalnych spółek (np. zysk),

 

Bardzo  duże  znaczenie  w  wycenie  przedsiębiorstw  przywiązuje  się  do  metody  transakcji 
porównywalnych. 

Punktem 

odniesienia 

w 

wycenie 

przedsiębiorstwa 

metodą 

porównywalnych  transakcji  jest  cena  transakcji  dokonanej  akcjami  podobnego 
przedsiębiorstwa  poza  rynkiem  regulowanym.  Procedura  obliczeń  jest  analogiczna  do 
stosowanej w metodzie mnożnikowej. 
 
Można wyróżnić następujące majątkowe metody wyceny: 
 



 

metoda  aktywów  netto  -  odczytanie  z  bilansu  wycenianej  firmy  wartości  kapitałów 
własnych, 



  metoda skorygowanych  aktywów netto  - przeprowadzenie korekt pozycji bilansowych 

w celu wyznaczenia skorygowanej, rynkowej wartości aktywów netto, 



  metoda odtworzeniowa - kalkulacja kosztów odtworzenia majątku firmy, może zawierać 

elementy  dochodowe  np.  kalkulacja  kosztów  odtworzenia  wypracowanej  pozycji 
rynkowej, 



  metoda likwidacyjna - polega na kalkulacji wartości firmy, przy założeniu jej likwidacji 

- może zawierać elementy dochodowe. 

 
Majątkowe (księgowe) metody wyceny przedsiębiorstw pozwalają na określenie, ile warte są 
aktywa przedsiębiorstwa (wartość majątkowa brutto) lub też aktywa pomniejszone o wszelkie 
zobowiązania  (wartość  majątkowa  netto,  aktywa  netto).  Podstawą  wyznaczenia  wartości 
aktywów i zobowiązań mogą być bezpośrednio wielkości ujęte w księgach przedsiębiorstwa 
(wartość księgowa), wielkości te poddane korekcie (skorygowana wartość księgowa), nakłady 
niezbędne do odtworzenia majątku przedsiębiorstwa (wartość odtworzeniowa) lub przychody 
z  jego  likwidacji  (wartość  likwidacyjna).  Kluczowe  etapy  wyceny  metodami  majątkowymi 
są: 



 

skorygowanie  wszystkich  aktywów  materialnych  oraz  możliwych  do  zidentyfikowania 
aktywów  niematerialnych  do  ich  wartości  rynkowych  (dokonane  przede  wszystkim  na 
podstawie  wycen  rzeczoznawców  majątkowych,  notowań  giełd  oraz  transakcji 
porównywalnych) 



 

przeprowadzenie korekt odnoszących się do znanych a pominiętych w bilansie aktywów i 
pasywów  lub  polegających  na  aktualizacji  danych  bilansowych  na  dzień  wyceny  (np. 
zwiększenie zobowiązań bilansowych o wartość zobowiązań warunkowych, zmniejszenie 

6 

 

wartości  środków  trwałych  w  przypadku  gdy  ich  wartość  rynkowa  jest  mniejsza  od 
księgowej 



 

skorygowanie  wartości  zobowiązań  do  ich  wartości  rynkowych,  o  ile  wartość  rynkowa 
zobowiązań różni się od wartości księgowych, 



  przeprowadzenie  w  razie  potrzeby  korekty  z  tytułu  zobowiązań  podatkowych  oraz 

zadłużenia o charakterze odsetkowym, 



 

przeprowadzenie korekt z tytułu rezerw na potencjalne zobowiązania w przyszłości, 

Metody  mieszane  są  wtórnymi  metodami  wyceny,  gdyż  bazują  na  kombinacji  wyników 
uzyskanych  innymi  metodami.  Poniżej  przedstawione  zostały  dwie  podstawowe  metody 
wyceny z tej grupy: 



 

metoda berlińska: 

 
V

E

 = (V

M

 + V

D

)/2  

V

E

 

- wartość 100% akcji/udziałów 

V

M

 

- wartość majątkowa 

V

D

  

- wartość dochodowa

 



  metoda szwajcarska: 

 
V

E

 = (V

M

 + 2xV

D

)/3 

V

E

 

- wartość 100% akcji/udziałów 

V

M

 

- wartość majątkowa 

V

D

  

- wartość dochodowa

 

 

4.  Podsumowanie i wnioski końcowe 

Metody dochodowe pozwalają określić przyszłe dochody właścicieli firmy z uwzględnieniem 
czasu  ich  osiągania.  Ale  metoda  ta  wymaga  prognozowania  szeregu  wielkości  dotyczących 
niepewnej  jednak  przyszłości.  Wycena  tego  samego  przedsiębiorstwa  może  prowadzić  do 
osiągnięcia  rozbieżnych  wyników.  Dlatego  największą  wadą  zarzucaną  tej  metodzie  jest 
subiektywizm. 
Metody  porównań  rynkowych  oparte  są  na  założeniu,  iż  w  pełni  wiarygodną  wyceną 
przedsiębiorstwa są ceny ukształtowane na płynnym rynku kapitałowym. Ale ta grupa metod 
oprócz zalety, jaką jest dyskontowanie przez rynek kapitałowy wszelkich perspektyw rozwoju 
danej  branży,  posiada  również  wady.  Do  najważniejszej  należy  fakt,  iż  wycena  spółki  tą 
metodą  może  być  w  znacznym,  stopniu  zniekształcona  przez  panującą  na  danym  rynku 
kapitałowym  koniunkturę  (przykładem  może  być  sytuacji  spółek  zaawansowanych 
technologii na przełomie 1999/2000 r.). 
Majątkowe  metody  wyceny  przedsiębiorstw  polegają  na  określeniu,  ile  warte  są  aktywa 
przedsiębiorstwa.  Podstawą  określenia  wartości  aktywów  najczęściej  są  wielkości  ujęte  w 
księgach  przedsiębiorstwa.  Zaletami  tych  grup  metod  jest  zdecydowanie  najmniejsza 
pracochłonność  przeprowadzenia  wyceny.  Ale  podstawowym  zarzutem  wysuwanym  wobec 
majątkowych jest fakt, iż są one oparte na wycenie poniesionych w przeszłości nakładów, a 
nie  na  ocenie  przyszłych  korzyści  i  efektów.  Nie  pozwala  to  na  uwzględnienie  faktu,  że 
przedsiębiorstwo jest  czymś więcej  niż sumą składników majątku.  Pełniejszy obraz wyceny 
przedsiębiorstwa  metodami  majątkowymi  byłby  wówczas,  gdyby  były  one  w  stanie 
uwzględniać  przyszłe  wpływy  przedsiębiorstwa,  jego  sytuację  na  danym  rynku  oraz 
perspektywy jego rozwoju. 
Uwzględniając  powyższe  wady  i  zalety  różnych  metod  wyceny  należy  stwierdzić,  iż  w 
procesie  wyceny  przedsiębiorstwa  nie  należy  się,  w  żadnym  wypadku  ograniczać  do  jednej 
grupy  metod.  Wycenę  należy  przeprowadzić  (w  miarę  możliwości)  co  najmniej  trzema 
metodami  (po  jednej  z  każdej  grupy  metod:  majątkowej,  dochodowej  oraz  innej  z  metod 
mieszanych lub niekonwencjonalnych porównań rynkowych. 
 

5.  Literatura, źródła informacji 

1.  Borowiecki  R.,  Czaja  J.,  Jaki  A.  „Nowe  metody  szacowania  wartości  przedsiębiorstw”, 

Przegląd Organizacji, LIBER, Warszawa, 2005; 

7 

 

2.  Fierla  A.  „Analityczne  metody  wyceny  przedsiębiorstw  część  I  do  części  VIII”,  Monitor 

Rachunkowości i Finansów; 

3.  Cornell  B.  „Wycena  spółek.  Metody  i  narzędzia  efektywnej  wyceny”  LIBER,  Warszawa 

1999; 

4.  Pastusiak  R.  „Wycena  małych  i  średnich  przedsiębiorstw”,  Monitor  Rachunkowości  i 

Finansów.