Politechnika Opolska
Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki
Instytut Automatyki i Informatyki
Przetworniki i Układu Pomiarowe
Laboratorium
Pomiary przepływu
Opole, 2007
Pomiary przepływu
Politechnika Opolska
Przetworniki i Układy Pomiarowe
- 2 -
Strona pusta
Pomiary przepływu
Politechnika Opolska
Przetworniki i Układy Pomiarowe
- 3 -
Badanie przepływu
1. Cel ćwiczenia
Celem ćwiczenia jest poznanie budowy, sposobów sprawdzania i zasad prawidłowej eksploatacji
czujników i przetworników ciśnienia, poziomu i przepływu. Instalację technologiczną stanowi
zamknięty obieg wody pompowanej za pomocą pompy ze zbiornika dolnego do zbiornika
pomiarowego. Układ sterowania umoŜliwia płynną regulację przepływu poprzez dławienie po stronie
tłoczącej pompy obiegowej.
Stanowisko pomiarowe umoŜliwia zmierzenie charakterystyk statycznych zabudowanych
przetworników, a współpracujący ze stanowiskiem pomiarowym komputer umoŜliwia zebranie danych
z obiektu, dokonania koniecznych obliczeń oraz graficzne przedstawienie otrzymanych zaleŜności. Cały
cykl pomiarowy moŜe być wykonany przy sterowaniu ręcznym lub w sposób automatyczny poprzez
sterownik programowalny.
2. Wprowadzenie teoretyczne
2.1 Definicje oraz podstawowe określenia
Przepływem nazywamy postępujące przemieszczanie się cieczy, par lub gazów w rurociągach,
kanałach, dyszach, przewęŜeniach oraz innych elementach przewodu. Przepływ nazywany jest
ustalonym, jeśli kierunek i prędkość płynących cząstek w tym samym miejscu strugi nie zmienia się w
czasie. W przewodzie o przekroju kołowym, wypełnionym całkowicie przepływającym czynnikiem,
rozróŜnia się dwa rodzaje przepływów:
-
rozwarstwiony (laminarny);
-
burzliwy (turbulentny).
Ruch laminarny jest to ruch występujący przy małych prędkościach i charakteryzuje się
regularnością i równoległością torów cząstek. W przekroju wzdłuŜnym przewodu rozkład prędkości ma
w przybliŜeniu kształt paraboli, a największa prędkość występuje w osi przewodu.
Ruch burzliwy, jest ruchem powstającym przy większych prędkościach, towarzyszą mu: pulsacja
prędkości i poprzeczne, chaotyczne ruchy cząsteczek. Pulsacje prędkości mają duŜą częstotliwość,
moŜna więc dla krótkich przedziałów czasu określić wartość średnią prędkości w poszczególnych
punktach. Wielkość tę nazywamy prędkością przeciętną w danym punkcie i w danej chwili. W
rozwaŜaniach trwałości czy jednostajności ruchu burzliwego bierze się pod uwagę te właśnie prędkości
przeciętne.
2.2 Liczba Reynolds’a
Liczba Reynolds’a (
Re
) – jest odniesiona do warunków dopływowych płynu (przed zwęŜką) i
do średnicy wewnętrznej odcinka pomiarowego:
ν
z
D
W
1
Re
=
(2.1)
gdzie:
-
1
W
- średnia prędkość płynu w odcinku pomiarowym przed zwęŜką;
-
z
D
- średnica wewnętrzna rurociągu;
-
ν
- kinematyczny współczynnik lepkości płynu.
2.3 Metody pomiarowe
2.3.1 Metoda objętościowa
Metoda objętościowa to najłatwiejsza metoda pomiaru przepływu. Polega na pomiarze przyrostu
słupa wody dla stałego przedziału czasu. Znając pole powierzchni dolnej zbiornika, w którym
następuje pomiar przyrostu słupa wody oraz czas tego przyrostu, moŜemy obliczyć strumień
objętościowy wody według wzoru:
Pomiary przepływu
Politechnika Opolska
Przetworniki i Układy Pomiarowe
- 4 -
∆
=
=
s
m
t
h
S
w
S
V
D
D
3
&
(2.2)
gdzie:
D
S
- pole powierzchni dolnej zbiornika;
h
∆
- przyrost wysokości cieczy w zbiorniku;
t
- czas obserwacji przyrostu wysokości.
Mając obliczony strumień objętości moŜna obliczyć strumień masy:
×
=
≈
=
s
kg
V
V
V
M
&
&
&
&
1000
001
.
0
1
ϑ
(2.3)
gdzie:
1
ϑ
- objętość właściwa wody
kg
m
3
1
0010949
.
0
=
ϑ
.
2.3.2 Metoda zwęŜkowa
Jest to najbardziej rozpowszechniona metoda pomiaru strumienia masy gazów, par i cieczy.
Wykorzystuje ona zaleŜność spadku ciśnienia na organie spiętrzającym, od prędkości czynnika
przepływającego przez ten organ. W technice pomiarowej jako organ spiętrzający stosuje się kryzy,
dysze i zwęŜki. Strumień masy moŜna wyznaczyć pośrednio przez pomiar ciśnienia róŜnicowego
p
∆
powstałego przed i za zwęŜką. Wymagana jest przy tym znajomość parametrów określających stan
fizyczny płynu oraz wielkości wchodzących do równania określającego strumień masy.
Dla strumienia masy:
1
2
ϑ
εα
p
A
M
D
∆
=
&
(2.4)
oraz dla strumienia objętości:
1
ϑ
M
V
&
&
=
(2.5)
gdzie:
α
- liczba przepływu, dla wody
813
.
0
=
α
;
ε
- liczba ekspansji, dla wody
1
=
ε
;
D
A
- pole powierzchni otworu przepływowego zwęŜki;
1
ϑ
- objętość właściwa płynu, dla wody
kg
m
3
1
0010949
.
0
=
ϑ
.
Pozostałe dane potrzebne do obliczeń:
m
&
- moduł zwęŜki,
215
.
0
=
m
&
;
d
- średnica prześwitu zwęŜki pomiarowej,
mm
d
49
.
13
=
;
Z
D
- średnica wewnętrzna rurociągu,
mm
D
Z
1
.
29
=
.
2.3.3 Pomiar strumienia masy przepływomierzem indukcyjnym
Przepływomierz indukcyjny słuŜy do pomiaru strumienia cieczy przewodzących. Idea pracy
przetwornika opiera się o zasadę pomiaru siły elektromotorycznej indukowanej w przewodniku
poruszającym się w polu magnetycznym. Wartość napięcia jest wprost proporcjonalna do prędkości
cieczy, indukcji magnetycznej i do odstępu pomiędzy elektrodami równego średnicy rur. Pomiar
wielkości strumienia masy odczytujemy na wyświetlaczu przetwornika elektronicznego MPP-02.
Pomiary przepływu
Politechnika Opolska
Przetworniki i Układy Pomiarowe
- 5 -
3. Układ pomiarowy
Rys. 1. Schemat układu pomiarowego
1 – elektrozawory (Z1O, Z2O, Z1G, Z2G);
2 – siłownik;
3 – pompa główna;
4 – zbiornik dolny;
5 – zbiornik górny;
6 – sonda pojemnościowa;
7 – zwęŜka;
8 – czujnik tensometryczny róŜnicy ciśnień EPA;
9 – przetwornik elektromagnetyczny;
10 – czujnik membranowy ciśnienia WT-15;
11 – wodomierz;
12 – elektrozawór wody spustowej;
13 – pompka wody spustowej.
Rys. 2. Widok badanej instalacji
Pomiary przepływu
Politechnika Opolska
Przetworniki i Układy Pomiarowe
- 6 -
Rys. 3. Widok stanowiska pomiarowego
Rys. 4. Zbiorniki wody: górny i dolny
Pomiary przepływu
Politechnika Opolska
Przetworniki i Układy Pomiarowe
- 7 -
4. Przebieg ćwiczenia
4.1 Przygotowanie stanowiska do pomiaru
Przed przystąpieniem do ćwiczenia naleŜy zapoznać się z budową i rozmieszczeniem
elementów na pulpicie sterowniczym i planszy pomiarowej. Pulpit sterowniczy wyposaŜony jest w
przyciski sterownicze, przyrządy pomiarowe, komputer, sterownik, przełącznik zmiany trybu pracy oraz
zasilacz 24V DC.
Przyciski sterownicze znajdują się na zielonej części pulpitu. Wszystkie przyciski koloru
czerwonego są przyciskami załączającymi, natomiast przyciski w kolorze czarnym są wyłączające. Ze
względu na to, Ŝe przyciski wyłączające są bardzo czułe na dotyk, co podczas wykonywania ćwiczenia
moŜe spowodować przypadkowe wyłączenie któregoś z zaworów, prowadząc tym samym do
niedroŜności układu podczas pracy pompy, a w konsekwencji do uszkodzenia układu hydraulicznego,
nie wolno kłaść na przyciski Ŝadnych przedmiotów. Gdyby jednak doszło do wyłączenia (zamknięcia)
elektrozaworów, naleŜy natychmiast wyłączyć pompę.
Pierwsze dwa rzędy przycisków licząc od góry, są przeznaczone do sterowania zaworami,
natomiast przyciski w dwóch niŜszych rzędach, są przeznaczone do sterowania pompą, siłownikiem
oraz układem automatyki.
Włączenie danego zaworu (jego otwarcie) jest potwierdzone zaświeceniem się lampki
sygnalizacyjnej przy tym zaworze oraz charakterystycznym dźwiękiem (buczeniem) elektromagnesu
danego zaworu.
Opis zaworów:
Z1O
- zawór obejściowy czujnika elektromagnetycznego;
Z1G
- zawór przed i za czujnikiem elektromagnetycznym (obwód główny);
Z2O
- zawór obejściowy zwęŜki spiętrzającej;
Z2G
- zawory przed i za zwęŜką spiętrzającą;
ZS
- zawór spustowy.
Przed przystąpieniem do kaŜdorazowego uruchomienia pompy naleŜy sprawdzić, czy odpowiednie
zawory zostały załączone i czy został odpowiednio otwarty zawór z siłownikiem. Zawór ten moŜe być
sterowany przy pomocy przycisków (Zamknij / Otwórz) lub ręcznie poprzez naciśnięcie i przytrzymanie
przycisku znajdującego się na zaworze i przekręceniu dźwigni.
4.2 Pomiar charakterystyk statycznych przetworników przepływu przy ręcznym
sterowaniu układem pomiarowym
Pomiar strumienia masy obejmuje jedną serię pomiarów, w której zostaje wyznaczony
strumień masy trzema metodami:
-
metodą zwęŜkową;
-
metodą objętościową;
-
przy pomocy przetwornika elektromagnetycznego.
Przed przystąpieniem do pomiaru naleŜy włączyć zasilacz i komputer. Po uruchomieniu
komputera naleŜy uruchomić program LABORKA. Z menu naleŜy wybrać opcję POMIAR RĘCZNY. Na
ekranie monitora ukaŜe się tabela pomiarowa z opisem poszczególnych kolumn oraz zegarem. Wyniki
pomiarów naleŜy wpisywać w odpowiednie rubryki przeznaczone dla odpowiednich przyrządów.
Pozostałe kolumny zostaną wypełnione automatycznie po obliczeniu odpowiednich wielkości przez
algorytm zawarty w programie.
Następną czynnością jest ustawienie przełącznika rodzaju pracy w pozycji „A” co odpowiada
sterowaniu ręcznemu. NaleŜy równieŜ przygotować mierniki do odczytu sygnałów pomiarowych z
sondy pojemnościowej, czujnika EPA i wagi prądowej (WT-15). Zakresy wszystkich przyrządów naleŜy
ustawić na 30 mA. Wartość wskazywana przez miliamperomierz odczytujący sygnał z sondy
pojemnościowej powinien wynosić około 9 mA przy pustym zbiorniku. KaŜdy większy poziom sygnału
świadczy o obecności wody w zbiorniku, co moŜna sprawdzić na skali znajdującej się na zbiorniku.
NaleŜy wówczas otworzyć zawór spustowy ZS obserwując jednocześnie wartość wskazywaną przez
miliamperomierz sondy. zaleca się, aby pomiar wykonywać od wartości prądu ok. 11 mA, co
Pomiary przepływu
Politechnika Opolska
Przetworniki i Układy Pomiarowe
- 8 -
odpowiada wartości 0 na skali zbiornika. Zakresy wartości sygnałów prądowych dla poszczególnych
czujników są następujące:
EPA
4
÷
20 mA;
WT-15
0
÷
20 mA;
Sonda pojemnościowa 9
÷
20 mA.
PoniewaŜ przy całkowicie otwartym siłowniku wartość uzyskiwanych sygnałów jest znacznie
większa i osiąga około 30 mA, dlatego pomiar naleŜy wykonać do wartości około 20 mA, co
odpowiada połowie otwarcia zaworu siłownika.
Pomiar moŜna przeprowadzać od największej wartości przepływu (zawór z siłownikiem
otwarty na ok. 50 %) do wartości najmniejszej, jak i odwrotnie. Zawór z siłownikiem moŜe być
maksymalnie zamknięty do wartości 5 mA, którą wskazuje EPA podczas pomiaru właściwego.
Nad
zielonym
polem
pulpitu
znajduje
się
elektroniczny
przetwornik
czujnika
elektromagnetycznego z ciekłokrystalicznym wyświetlaczem, który wyświetla wartość strumienia masy
w kg/s i ilość przepompowanego medium. Wartości te są traktowane jako wartości wzorcowe dla
pozostałych pomiarów. Litery R lub F wyświetlane przed wartością strumienia oznaczają odpowiednio:
R – przepływ rewersyjny;
F – przepływ w przód.
Po wykonaniu opisanych czynności moŜna przystąpić do właściwego pomiaru. Pomiar
rozpoczynamy od ustawienia zaworu z siłownikiem (w zakresie od 5 mA do 20 mA wskazywanego
przez miliamperomierz EPA podczas właściwego pomiaru). Włączamy zawory obejściowe Z1O oraz
Z2O i włączamy pompę. Włączenie zaworów obejściowych sygnalizowane jest zapaleniem się lampki
kontrolnej nad danym zaworem. Następnie po odczekaniu ok. 5
÷
10 sekund naleŜy otworzyć zawory
główne Z1G oraz Z2G (potwierdzenie otwarcia zaworów sygnalizowane jest odpowiednią lampką nad
danym zaworem). Po upływie ok. 5
÷
10 sekund naleŜy wyłączyć zawory obejściowe Z1O i Z2O. Po
zamknięciu zaworów obejściowych naleŜy jak najszybciej odczytać w tym samym momencie stan
poziomu wody w zbiorniku poprzez odczyt wartości prądu wskazywaną przez miliamperomierz sondy
pojemnościowej oraz czas rozpoczęcia pomiaru z zegara na monitorze komputera. Pomiar naleŜy
wykonywać przez okres 60 sekund. W tym czasie naleŜy odczytać wartość prądów wskazywanych
przez miliamperomierze: przetwornika EPA oraz wagi prądowej WT-15, oraz wartość przepływającej
masy przez czujnik elektromagnetyczny, wskazywaną na wyświetlaczu elektronicznym. Po upływie 60
sekund naleŜy wyłączyć pompę i odczytać wartość końcową poziomu wody w zbiorniku wskazywaną
miliamperomierzem sondy pojemnościowej. Wszystkie zanotowane wartości naleŜy wpisać w
poszczególne pola tabeli pomiarowej. Następnie naleŜy wypuścić wodę ze zbiornika górnego do
dolnego przez otwarcie zaworu spustowego ZS. Następnie naleŜy ustawić nową wartość przepływu
przez zmianę połoŜenia zaworu z siłownikiem i powtórzyć całą procedurę pomiarową. Pomiary
powtórzyć dla 5 róŜnych wartości przepływu.
Uwaga!.
1. NaleŜy zwrócić szczególną uwagę podczas przełączania zaworów, aby nie zamknąć drogi przepływu
wody, przez przypadkowe zamknięcie nieodpowiednich zaworów.
2. Przełączenie zaworów po czasie ok. 5
÷
10 sekund, związane jest z koniecznością wyrównania
ciśnienia wody i zapobiega uszkodzeniu przetworników przed nagłym jednostronnym wzrostem
ciśnienia.
Po wprowadzeniu wszystkich wyników dla danej wartości przepływu zostaje wyliczony
strumień przepływającej masy wg zaleŜności:
-
dla metody zwęŜkowej:
1
2
ϑ
εα
p
A
M
D
∆
=
&
(4.1)
-
dla metody objętościowej:
∆
=
=
s
m
t
h
S
w
S
V
D
D
3
&
(4.2)
×
=
≈
=
s
kg
V
V
V
M
&
&
&
&
1000
001
.
0
1
ϑ
(4.3)
Pomiary przepływu
Politechnika Opolska
Przetworniki i Układy Pomiarowe
- 9 -
Program automatycznie przelicza wprowadzone wartości prądu na wartość ciśnienia oraz
przyrost słupa wody wyraŜony w centymetrach. Po wpisaniu wszystkich danych i przepisaniu
obliczonych przez komputer wartości, naleŜy nacisnąć przycisk KONIEC, co powoduje zamknięcie
aktualnego okna i powrót do okna głównego programu. Następnie naleŜy otworzyć menu WYKRES i
wybrać opcję STEROWANIE RĘCZNE. To spowoduje otwarcie okna pozwalającego na wybór typu
wyświetlanego wykresu. Sposób wyświetlania danych moŜe być zmieniony poprzez wybranie
odpowiedniej opcji z menu RODZAJ WYKRESU. Po zakończeniu pracy, wyjście z programu jest
realizowane po wybraniu opcji KONIEC z menu głównego.
4.3 Automatyczne sterowanie procesu pomiarowego
Pomiar automatyczny wykonywany jest przy pomocy sterownika SAIA PCD2. Jest on
umieszczony w półce pulpitu sterowniczego, a przebieg procesu oraz wyniki pomiarów przedstawione
są w programie WIZCON 7 uruchamianym na komputerze typu PC. Ta część ćwiczenia jest całkowicie
automatyczna. Obsługa sprowadza się jedynie do rozpoczęcia procesu pomiarowego naciskając
przycisk START na pulpicie sterowniczym lub zielonego przycisku w programie WIZCON. Przycisk
STOP na pulpicie lub czerwony przycisk w programie WIZCON jest przeznaczony do zatrzymania
całego procesu pomiarowego w razie wystąpienia nieprawidłowości podczas przebiegu ćwiczenia.
KaŜdorazowe naciśnięcie przycisku STOP powoduje zatrzymanie procesu pomiarowego i ponowne
rozpoczęcie całego ćwiczenia. Zakres ćwiczenia obejmuje wykonanie pomiarów strumienia masy
róŜnymi metodami dla pięciu róŜnych wartości przepływu i wykreśleniu odpowiednich charakterystyk.
Pomiar rozpoczyna się od włączenia zasilacza i komputera. WaŜnym elementem jest kolejność
wykonywanych czynności. Dlatego naleŜy przed uruchomieniem programu WIZCON włączyć zasilacz
sterownika.
Program WIZCON naleŜy uruchomić klikając dwukrotnie ikonę WIZCON znajdującą się na
pulpicie Windows. W lewym górnym rogu pojawi się ikona logowania, po kliknięciu której pojawi się
okienko dialogowe, w które naleŜy wpisać nazwę uŜytkownika oraz hasło:
UŜytkownik:
STUDENT
Hasło:
STUDENT
Po zalogowaniu pojawi się pasek szybkiego wyboru, z którego naleŜy wybrać ikonę W
7
pojawi
się okienko „Studio aplikacji WIZCON’a”, w którym naleŜy wybrać z górnego menu Plik
→
Otwórz i
zaznaczyć plik pracas.vim, a następnie nacisnąć OK. Uruchomiony obraz synoptyczny urządzenia
pomiarowego moŜe być źle wyśrodkowany i dlatego naleŜy uŜyć polecenia w menu Opcje
→
Idź do
strefy , wybrać strefa i nacisnąć OK. Jeśli wskaźnikiem myszki nie jest „łapka” tylko „strzałka”, to
wybieramy polecenie Tryby
→
Włącz Aktywatory.
Po naciśnięciu zielonego przycisku nastąpi rozpoczęcie procesu pomiarowego, który odbywa
się w pełni automatycznie. Przebieg procesu moŜna obserwować na obrazie synoptycznym –
załączenie zaworów głównych i obejściowych, zaworu spustowego (podczas spuszczania wody z
górnego zbiornika), wskazania wartości prądów przetworników EPA i WT-15, róŜnicy poziomów
początkowego oraz końcowego, a takŜe kolejny numer pomiaru.
Po pięciu pomiarach proces zatrzyma się automatycznie i ukaŜe się tabela pomiarowa z odczytanymi
wartościami (plik wyniki.txt), a takŜe dwa wykresy:
( )
wt
p
I
f
M
=
( )
wt
h
I
f
M
=
( )
Re
f
C
=
Między aktywnymi oknami: obrazy synoptycznego, tabeli pomiarowej i wykresami moŜna poruszać się
za pomocą klawiszy Alt-Tab lub wybierając odpowiednie okno z paska zadań.
Wszystkie zaleŜności są obliczone analogicznie jak dla sterowania ręcznego. RóŜnice stałych
przeliczeniowych występujące między sterowaniem ręcznym, a sterowaniem automatycznym wynikają
z zastosowanych dzielników rezystancyjnych w sterowniku, w celu uzyskania odpowiedniego sygnału.
Uwaga!
W razie wystąpienia jakichkolwiek nieprawidłowości podczas pracy sterownika i nie zadziałaniu
przycisku STOP, naleŜy wyłączyć zasilacz!
Pomiary przepływu
Politechnika Opolska
Przetworniki i Układy Pomiarowe
- 10 -
5. Zakres sprawozdania
Wykreślić charakterystyki statyczne przepływomierzy:
( )
wt
e
I
f
M
=
,
( )
wt
p
I
f
M
=
,
( )
wt
h
I
f
M
=
,
( )
Re
f
C
=
gdzie:
wt
I
- prąd przetwornika WT-15
e
M
- masa przepływu mierzona przetwornikiem elektromagnetycznym;
p
M
- masa przepływu obliczona metodą zwęŜkową;
h
M
- masa przepływu obliczona metodą objętościową;
Re
- liczba Reynolds’a;
C
- współczynnik przepływu.
Obliczenie liczby Reynolds’a
η
×
×
=
z
D
M
min
1
354
.
0
Re
η
×
×
=
z
D
M
max
2
354
.
0
Re
gdzie:
η
- dynamiczny współczynnik lepkości płynu (wody)
3
10
−
=
η
[kg/ms];
z
D
- średnica wewnętrzna rurociągu.
β
- przewęŜenie zwęŜki pomiarowej
D
d
=
β
gdzie:
d
- średnica otworu przepływowego zwęŜki;
D
- średnica wewnętrzna rurociągu.
C
- współczynnik przepływu
3
2
4
4
1
75
.
0
6
5
.
2
3
1
.
2
0337
.
0
1
1
0900
.
0
Re
10
0029
.
0
1840
.
0
0312
.
0
5959
.
0
β
β
β
β
β
β
L
L
C
D
−
−
+
×
+
−
+
=
gdzie:
D
d
=
β
- przewęŜenie kryzy;
D
Re
- liczba Reynolds’a odniesiona do średnicy rurociągu;
D
l
L
1
1
=
- iloraz odległości pomiędzy otworem impulsowym, a powierzchnią dopływową kryzy i średnicy
rurociągu;
D
l
L
2
2
=
- iloraz odległości pomiędzy otworem impulsowym, a powierzchnią odpływową kryzy i
średnicy rurociągu.
Podać wzory na podstawie których program komputerowy dokonał obliczeń strumienia masy i
sprawdzić poprawność obliczeń w dwóch dowolnie wybranych punktach dla kaŜdej charakterystyki.
Literatura
[1] Edmund Romer:
Miernictwo przemysłowe
, PWN, Warszawa 1978, str. 223-248,
[2] Miłek Marian:
Pomiary wielkości nieelektrycznych metodami elektrycznymi
, Zielona Góra 1998,
str. 243-249, 251-258.