background image

w w w . e l e k t r o . i n f o . p l

n r   1 - 2 / 2 0 0 5

  

  p r e z e n t a c j a

P

rzeniesienie ładunku elektryczne-
go dq od punktu a o potencjale V

a

 

do punktu b o potencjale V

b

 wymaga 

pracy  dW = (V

a

 – V

b

) dq = u

ab

 dq.  Prąd 

elektryczny i = dq / dt, stąd praca:

W

u idt

ab

t

=

0

Jeżeli napięcie u

ab

 oraz prąd i nie ule-

gają zmianie, to:

W

u it

ab

=

Moc elektryczna chwilowa wynosi:

p

dW

dt

u i

ab

=

=

a przy niezmiennym w czasie napię-
ciu i prądzie:

P

U I

ab

=

Dodatnia wartość mocy oznacza, 

iż dany układ otrzymuje energię elek-
tryczną, czyli jest odbiornikiem ener-
gii, a ujemna wartość mocy – że jest 
tzw. wydajnikiem energii elektrycz-
nej. Podstawową jednostką mocy 
jest wat (W). W obwodach prądu 
przemiennego mamy do czynienia 
z mocą:



 pozorną S = UI, której jednostką 

jest woltoamper (VA),



 czynną P = UIcos

ϕ, której jed-

nostką jest wat (W),



 bierną Q = UIsin

ϕ, której jed-

nostką jest war, czyli tzw. wolto-
amper reaktancyjny (var),

gdzie:
U – wartość skuteczna napięcia,
I – wartość skuteczna prądu,
ϕ – kąt przesunięcia fazowego mię-
dzy napięciem i prądem.

Dla gałęzi szeregowej złożonej z re-

zystancji R i reaktancji X moc czyn-

na wynosi: P = UIcos

ϕ = I

2

 R, a  moc 

bierna Q = UIsin

ϕ = I

2

 X.  Między 

mocami czynną, bierną i pozorną za-
chodzą zależności: 

S

P

Q

Q

P

=

+

=

2

2

tg

ϕ

Moc czynna odbiorników energii, 

decydująca o zamianie energii elek-
trycznej na ciepło, na pracę mecha-
niczną jest zawsze dodatnia. Moce 
bierne pobierane przez cewki oraz 
kondensatory kompensują się wza-
jemnie, wobec czego jednej z nich 
należy przypisać znak (+), natomiast 
drugiej znak (-). Przyjęto umownie 
moc bierną indukcyjną za dodatnią, 
a pojemnościową za ujemną. Na ry-
sunku 1

 przedstawiono tzw. trójkąty 

mocy odbiorników. 

Silniki indukcyjne, transformatory, 

dławiki, elektromagnesy, aparaty za-
wierające cewki indukcyjne pobierają 
moc bierną dodatnią. Do jej skompen-
sowania stosuje się kondensatory i sil-
niki synchroniczne przewzbudzone, 
pobierające moc ujemną. Pobór mocy 
biernej ujemnej określa się jako wy-
twarzanie mocy biernej. Kondensatory 
i silniki synchroniczne przewzbudzo-
ne wytwarzają zatem moc bierną [1]. 
Dla obwodów okresowych niesinuso-

idalnych (odkształconych) zachodzi na 
ogół następująca nierówność:

P

Q

S

2

2

2

+

<

w związku z tym wprowadzono poję-
cie tzw. mocy zniekształcenia T, speł-
niającej warunek:

P

Q

T

S

2

2

2

2

+

+

=

ferrodynamiczne mierniki 
laboratoryjne LW-1

Znajomość wartości mocy oddawa-

nej przez źródło lub pobieranej przez 
odbiornik informuje o stanie obcią-
żenia danego urządzenia, pozwala na 
określenie jego sprawności i umożli-
wia wyznaczenie strat energii. Do bez-
pośredniego pomiaru mocy w obwo-
dach prądu stałego oraz obwodach 
o przebiegach sinusoidalnych lub nie-
znacznie odkształconych w paśmie 

częstotliwości do ok. 200 Hz stosowa-
ne są od wielu lat laboratoryjne wa-
tomierze ferrodynamiczne LW-1, pro-
dukowane przez rzedsiębiorstwo ERA 
GOST. Poglądowy układ połączeń wa-
tomierza przedstawia rysunek 2.

Zasada działania miernika ferrody-

namicznego polega na wykorzystaniu 
sił elektrodynamicznych działających 
między cewkami z prądem nawinię-
tymi na rdzeniach ferromagnetycz-
nych. Przez nieruchomą cewkę prą-
dową, włączoną do obwodu szerego-
wo, płynie prąd I

1

. Ruchoma cewka na-

pięciowa o rezystancji r, połączona sze-
regowo z rezystorem dodatkowym R

d

 

włączona jest równolegle z badanym 
odbiornikiem i tworzy tor napięciowy 
o rezystancji R = r+R

d

. Przez cewkę 

napięciową płynie prąd I

2

 = U / R. Mo-

ment napędowy miernika jest propor-
cjonalny do iloczynu napięcia i prądu 
odbiornika oraz współczynnika mocy 

Prąd

znamionowy

[A]

Napięcie 

znamionowe

[V]

Pobór mocy

w obw. prądowym 

[VA]

Pobór mocy

w obw. napięciowym 

[VA]

0,5 / 1

100 / 200 / 400

0,8

0,7 / 1,4 / 2,8

1 / 2 

100 / 200 / 400

0,8

0,7 / 1,4 / 2,8

2,5 / 5

100 / 200 / 400

0,9

0,7 / 1,4 / 2,8

5 / 10

100 / 200 / 400

1,5

0,7 / 1,4 / 2,8

10 / 20

100 / 200 / 400

2,0

0,7 / 1,4 / 2,8

Tab. 1   Zakresy pomiarowe watomierzy LW-1

pomiar mocy 
miernikami 
ferrodynamicznymi

produkcji P.W. ERA GOST

mgr inż. Ireneusz Zalewski – P.W. ERA GOST

52

  p r e z e n t a c j a

Rys. 1   Trójkąty mocy odbiorników: a) o charakterze indukcyjnym R, L (Q > 0), b) o charakterze pojemnościowym R, C (Q < 0), 

c) o przeważającej reaktancji indukcyjnej R, L, C; X

l

 >X

c

 (Q > 0), d) o przeważającej reaktancji pojemnościowej R, L, C; 

X

l

 < X

c

 (Q < 0)

Fot. 1  Miernik laboratoryjny LW-1

E.I_01_02_2005.indb   52

E.I_01_02_2005.indb   52

2005-01-13   15:11:03

2005-01-13   15:11:03

background image

w w w . e l e k t r o . i n f o . p l

n r   1 - 2 / 2 0 0 5

53

(dla prądu przemiennego).  Moc wska-
zana przez watomierz wynosi:

P

c

w

w

= α

gdzie:
c

w

 – stała watomierza [W / dz],

α – odchylenie organu ruchomego [dz].
Stałą watomierza wyznacza się 
ze wzoru:

c

U I

w

n n

n

=

α

ϕ

max

cos

gdzie:
U

n

 – napięcie znamionowe,

I

n

 – prąd znamionowy,

cos

ϕ

n

 – znamionowy współczyn-

nik mocy (dla watomierza LW-1 
cos

ϕ

n

 = 1),

α

max

 – liczba działek podziałki wa-

tomierza.

Watomierze LW-1 budowane są jako 

wielozakresowe. Mają dwa zakresy prą-
dowe i trzy zakresy napięciowe. Zakre-
sy napięciowe zmienia się za pomocą 
rezystorów dodatkowych w obwodzie 
ruchomej cewki napięciowej, a prądo-
we poprzez dzielenie nieruchomej cew-
ki prądowej na jednakowe sekcje i łą-
czenie tych sekcji szeregowo lub rów-

nolegle. Do tego celu służą przełączni-
ki obrotowe.

Watomierze LW-1 mierzą moc prądu 

stałego oraz moc czynną jednofazowe-
go prądu przemiennego o częstotliwo-
ści od 15 do 200 Hz. Stosując dodatko-
wy przybór pomiarowy OD-41 (układ 
rezystorów manganinowych) można 
dokonywać pomiaru w sieciach trójfa-
zowych, trójprzewodowych w układzie 
tzw. sztucznego zera. Do pomiaru mocy 
prądu trójfazowego należy zastosować 
dwa lub trzy watomierze, w zależności 
od rodzaju zasilania i obciążenia. Moż-
na nimi również mierzyć moc bierną.

podstawowe dane 
techniczne watomierzy LW-1



 zakresy pomiarowe (tab. 1),



 klasa dokładności 0,5,



 znamionowy zakres częstotliwo-

ści 15…45…65…200 Hz,



 znamionowy współczynnik mocy 

cos

ϕ

n

 = 1,



  zakres prądu (0…1,0…1,3) I

n

,



  zakres napięcia (0,8…1,0…1,5) U

n

,



  rezystancja obwodu napięciowego 

150 

Ω/ V,



  napięcie probiercze izolacji 2 kV,



  masa ok. 1,5 kg.

ERA GOST w swojej ofercie ma 

również przybór OD-41 klasy 0,2 do 
watomierza LW-1, pozwalający na:



 pomiar mocy w sieciach trójfazo-

wych, trójprzewodowych w ukła-
dzie sztucznego zera, 



 zwiększenie ilości zakresów na-

pięciowych w sieciach jednofazo-
wych z trzech do dziewięciu,



 zwiększenie ilości zakresów na-

pięciowych w sieciach trójfazo-
wych, trójprzewodowych z trzech 
do sześciu.

Schemat OD-41 pokazano na rysun-
ku 3

. Przedsiębiorstwo ERA GOST ma 

w ofercie również watomierze o zakre-
sach napięciowych 120 / 240 / 480 V i za-
kresach prądowych 1 / 5 A.

pomiar mocy czynnej

Pomiar mocy w obwodzie prądu sta-
łego oraz mocy czynnej w obwodzie 
jednofazowym

Sposób pomiaru mocy w obwo-

dzie prądu stałego oraz mocy czyn-
nej w obwodzie prądu jednofazowe-
go przedstawia rysunek 4.

Kierunek wychylenia wskazówki 

miernika zależy od kierunku prądów 
płynących przez cewkę prądową i na-
pięciową. Dlatego początek cewki prą-
dowej łączy się tak, aby był zwrócony 
w kierunku dopływu energii, a począ-

tek cewki napięciowej łączy się z po-
czątkiem lub końcem cewki prądowej. 
Początki cewek są oznaczone na mier-
niku gwiazdkami. Do pomiaru mocy 
biernej w obwodach jednofazowych 
używa się waromierza (watomierza 
z układem Hummla) włączonego tak 
samo, jak watomierz.
Pomiar mocy czynnej w obwodach 
trójfazowych
1. Pomiar trzema watomierzami

Pomiar mocy czynnej trzema wa-

tomierzami może być wykonywany 
zarówno w sieci trójfazowej cztero-
przewodowej (rys. 5), jak i trójfazo-
wej trzyprzewodowej (rys. 6)
Moc czynną w sieci trójfazowej czte-
roprzewodowej i trzyprzewodowej 
wyznacza się ze wzoru: 
P = U

L1

I

L1

cos

ϕ

L1

+U

L2

I

L2

cos

ϕ

L2

+

+U

L3

I

L3

cos

ϕ

L3

 = P

L1

+P

L2

+P

L3

,

gdzie:
U

L1

, U

L2

, U

L3

 – napięcia fazowe,

I

L1

, I

L2

, I

L3

 – prądy przewodowe,

ϕ

L1

ϕ

L2

ϕ

L3

 – kąty pomiędzy napię-

ciami i prądami w poszczególnych 
fazach,
P

L1

, P

L2

, P

L3

 – moce czynne fazowe.

Rys. 2   Układ połączeń watomierza ferrodynamicznego

Rys. 3  Przybór OD-41

 

Rys. 4   Pomiar mocy w obwodzie prądu stałego i mocy czynnej w obwodzie prądu 

jednofazowego

Fot. 2  Przybór OD-41

E.I_01_02_2005.indb   53

E.I_01_02_2005.indb   53

2005-01-13   15:11:25

2005-01-13   15:11:25

background image

w w w . e l e k t r o . i n f o . p l

n r   1 - 2 / 2 0 0 5

  p r e z e n t a c j a

54

Moc czynna pobierana przez odbior-
nik równa się sumie wskazań wato-
mierzy P = P

W1

 + P

W2

 + P

W3

,

gdzie:
P

W1

, P

W2

, P

W3

 – moce wskazane przez 

watomierze.

Pomiar mocy daje prawidłowy wy-

nik bez względu na symetrię czy asy-
metrię zasilania i obciążenia. Za po-
mocą trzech watomierzy odpowied-
nio włączonych do sieci można do-
konać również pomiaru mocy bier-
nej [4]. 
2. Pomiar jednym watomierzem

W układzie trójfazowym o syme-

trycznym zasilaniu i obciążeniu speł-
nione są zależności:
U

L1

 = U

L2

 = U

L3

 =U

f

I

L1

 = I

L2

 = I

L3

 = I

f

cos

ϕ

L1

 = cos

ϕ

L2

 = cos

ϕ

L3

 = cos

ϕ,

a więc moc czynna pobierana przez 
odbiornik wynosi: 
P = 3 U

f

I

f

cos

ϕ = 3 P

W

,

gdzie: 
P

W

 – moc wskazana przez watomierz.

Pomiar mocy czynnej jednym wato-
mierzem przedstawia rysunek 7.

Do pomiaru mocy w obwodzie 

o symetrycznym zasilaniu i obcią-
żeniu wystarczy jeden watomierz. 
W układzie ze sztucznym punktem 
zerowym należy pamiętać, aby re-
zystancja rezystorów dodatkowych 
R była równa rezystancji toru na-

pięciowego miernika. Do tego celu 
używa się przyboru pomiarowego 
OD-41. Za pomocą jednego watomie-
rza odpowiednio włączonego do sie-
ci można dokonać również pomiaru 
mocy biernej [4].
3. Pomiar dwoma watomierzami

Pomiaru mocy czynnej za pomocą 

dwóch watomierzy dokonuje się w sy-
metrycznie i niesymetrycznie obcią-
żonych obwodach trójprzewodowych.
Trzy równoważne sposoby włączenia 
watomierzy przedstawia rysunek 8
Moc czynna odbiornika równa jest 
sumie mocy wskazywanych przez 
watomierze: P = P

W1

+P

W2

. Stosując 

układ Arona w obwodzie symetrycz-
nym można oprócz mocy wyznaczyć 
również współczynnik mocy cos

ϕ, 

który wynosi:

cos

ϕ =

+

+

P

P

P

P

P P

W

W

W

W

W

W

1

2

1

2

2

2

1

2

2

Jeśli jeden z watomierzy ma wskaza-

nia ujemne (tzn. wskazówka odchyla się 
w przeciwną stronę), to należy zmienić 
kierunek przepływu prądu w jego cewce 
napięciowej poprzez zamianę miejscami 
przewodów na jego zaciskach napięcio-
wych, a przy obliczeniu mocy całkowitej 
uwzględnić ujemny kierunek wskazań. 
Przy obciążeniu symetrycznym ze wska-
zań mierników można określić również 
kolejność faz. Jeśli obciążenie ma charak-

ter czynno-indukcyjny, to większą war-
tość mocy wskaże watomierz włączony 
w fazę wyprzedzającą; przy obciążeniu 
czynno-pojemnościowym – watomierz 
włączony w fazę opóźniającą się. Za po-
mocą dwóch watomierzy odpowiednio 
włączonych można dokonać również po-
miaru mocy biernej [4].
4. Pomiar mocy czynnej metodami 
pośrednimi

Pomiar metodami pośrednimi po-

lega na zastosowaniu przekładni-
ków prądowych i napięciowych, któ-
re umożliwiają wykonanie pomiarów 
mocy czynnej w obwodach o dużych 
prądach i wysokich napięciach. Zna-
mionowe zakresy prądowe i napięcio-
we watomierzy LW-1 (np. 5 A i 100 V) są 
zbieżne z typowymi prądami wtórny-
mi przekładników prądowych i napię-
ciami wtórnymi przekładników napię-
ciowych. Można wyróżnić dwa rodzaje 
układów do pomiaru mocy:



  układ półpośredni – cewki prądo-

we watomierzy łączone są za po-
średnictwem przekładników prą-
dowych, a tory napięciowe wato-
mierzy – bezpośrednio (zazwyczaj 
dla I > 20 A, U < 700 V),



 układ pośredni – cewki prądowe 

watomierzy łączone są za pośred-
nictwem przekładników prądo-
wych, a tory napięciowe watomie-
rzy za pośrednictwem przekładni-

ków napięciowych; układ jest sto-
sowany przy wysokich napięciach 
(zazwyczaj dla U > 700 V).
Kryteria doboru układów pomiaro-

wych do pomiaru mocy czynnej tymi 
metodami są takie same, jak w meto-
dach bezpośrednich. Moc czynna pobie-
rana przez odbiornik w sieci trójfazowej 
trójprzewodowej, mierzona np. w ukła-
dzie pośrednim za pomocą dwóch wa-
tomierzy, z zastosowaniem dwóch prze-
kładników prądowych i dwóch prze-
kładników napięciowych jest równa:

P = v

1

v

2

(P

W1

+P

W2

)

gdzie:
P

W1

, P

W2

 – moce wskazywane przez 

watomierze,
v

1

 – przekładnia przekładników prą-

dowych,
v

2

 – przekładnia przekładników na-

pięciowych.

W celu kontroli pracy watomie-

rzy i niedopuszczenia do przecią-
żenia któregoś z ich obwodów, wa-
tomierze powinny współpracować 
z amperomierzami i woltomierzami. 
ERA GOST jest producentem duże-
go wyboru

 laboratoryjnych ampe-

romierzy i woltomierzy elektroma-
gnetycznych oraz magnetoelektrycz-
nych klasy 0,5.

Od redakcji

: Literatura do artykułu 

dostępna na www.elektro.info.pl.

Rys. 5   Pomiar mocy czynnej trzema watomierzami 

w sieci trójfazowej czteroprzewodowej

Rys. 7   Pomiar mocy czynnej jednym watomierzem: 

a) w sieci czteroprzewodowej, b) w sieci trój-
przewodowej

Rys. 8   Układ do pomiaru mocy czynnej dwoma watomierzami (układ Arona)

Rys. 6   Pomiar mocy czynnej trzema watomierzami 

w sieci trójfazowej trójprzewodowej

E.I_01_02_2005.indb   54

E.I_01_02_2005.indb   54

2005-01-13   15:11:32

2005-01-13   15:11:32