Niemiec
Grzegorz
Gospodarka
Odpadami
Grupa 9
8.00
Data spotkania:
10.10.2014
Data oddania
sprawozdania:
18.12.2014
Liczba
punktów:
Sprawozdanie nr.1
Dnia 10 października 2014 roku odbyto ćwiczenia
terenowe w ramach przedmiotu Gospodarki
Odpadami w Krakowie, w rejonie Woli Duchackiej,
Borku Fałęckiego i Łagiewnik. Zrealizowano je na
obszarze osadników sodowych, znajdujące się przy
dzisiejszym Centrum Handlowym „Zakopianka”,
gdzie dawniej znajdował się Krakowski Zakład
Sodowy „Solvay”.
Obszar osadników stanowi bardzo ważny i
charakterystyczny element IX Dzielnicy Krakowa.
Otoczone są od wschodu ulicą Herberta, od południa
ulicą Jugowicką, od zachodu ulicą Zakopiańską, a od
północy ulica do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia
oraz ulica świętej Faustyny. Wzdłuż ich zachodniej
granicy biegnie linia kolejowa Kraków – Zakopane.
Osadniki przecięte są na linii północ-południe rzeką
Wilgą. Przez ich teren przechodzi także ścieżka
łącząca pobliskie osiedla (Wola Duchacka,
Kurdwanów Nowy) z Centrum Handlowym
„Zakopianka”. Teren osadników jest nazywany także
„Białe Morze”.
Historia Krakowskich Zakładów Solvay rozpoczyna
się w latach 80. XVIII wieku, kiedy odkryto iły
łupkowe i gips na terenie Łagiewnik. Przyczyniło się
to do rozwoju przemysłowego na tym terenie. Na
początku XX w. powstała firma B&W Liban - Fabryka
Produktów Chemicznych. W 1906 r. uruchomiono
produkcję oraz wyprodukowano tu pierwszą tonę
sody kalcynowanej i kaustycznej. Wkrótce fabryka
weszła w skład koncernu Solvay'a. W okresie od
1918 do 1939 r. nastąpiła szybka rozbudowa
zakładu oraz wzrost produkcji sody. Efektem
zwiększonej produkcji była konieczność znalezienia
miejsca umożliwiającego składowanie odpadów
posodowych. Wybrano tereny znajdujące się nad
rzeką Wilgą w bezpośrednim sąsiedztwie fabryki.
Budowę osadników odpadów poprodukcyjnych,
mających na celu zabezpieczenie utrzymania
ciągłości produkcji rozpoczęto w 1930 r. Osadniki
tzw. "Białe Morza" były wykorzystywane jako
składowisko odpadów poprodukcyjnych
powstających w produkcji sody metodą Solvay'a.
Głównym odpadem w procesie produkcji sody były
płynne szlamy podestylacyjne. Tok budowy
osadników obejmował usypanie żwirowo-żużlowych
obwałowań, do których wlewano odpady w postaci
15-20% zawiesiny. Po opadnięciu cząstek stałych na
