Centrum Edukacyjne Akson os. Niepodległości 19,  31-862 Kraków , Sklep i Edukacja 

 
 
 
 
 
 

 

ŻÓŁWIK I MRÓWECZKA 

 

GRUPA WIEKOWA: 4-6 lat 

LICZBA UCZESTNIKÓW: do 25 osób 

CZAS TRWANIA: 90 min 

CEL: 
 
TEMAT PRZEWODNI SPOTKANIA: Problem odrzucenia przez grupę kogoś, kto wygląda,

 

zachowuje się inaczej od nas, jest słabszy, mniejszy, chory etc. 

 

METODY: aktywizujące grupę, opowiadanie, metoda zajęć praktycznych 

FORMY: indywidualna, zbiorowa 

POTRZEBNE POMOCE:  

□  Bajka pt. ”Żółwik” lub „Mróweczka” 

□  Szarfy gimnastyczne szkolne 

□  Płyta Cd z muzyką 

□  Długie balony do modelowania 

□  Pompka do balonów 

□  Pisak 

□  Chusta animacyjna  

 

 
Plan zajęć: 

 

Wprowadzenie  w  tematykę  spotkania  –  zasygnalizowanie  problemu  odrzucenia  niektórych  przez  grupę  i 
podanie przykładów takich sytuacji: 

 

cel:  pokazanie  różnic  indywidualnych  między  dziećmi, ludźmi  w  ogóle,  tego,  że  jednych  lubimy  bardziej, 
innych mniej, oraz powody tych różnic 

 

pytania pomocnicze:

 

- „czy wszystkie dzieci wyglądają tak samo?”

 

- „czym dzieci/ludzie różnią się między sobą?” 

 

• Zabawa: „czym się różnimy?” 
 
Rozdajemy wszystkim dzieciom szarfy (im więcej kolorów tym lepiej) Prosimy, by dzieci założyły szarfy. A 
następnie aby: 
 
*„dobrały się” w grupy dzieci o tych samych kolorach szarf 
* „dobrały się” w grupy dzieci, które są w spodniach i spódniczkach 
* „dobrały się” w grupy dzieci, o takim samym/podobnym kolorze włosów 
* „dobrały się” w grupy dzieci, które już potrafi i nie potrafią pływać 
* „dobrały się” w grupy dzieci, które są dziewczynkami i chłopcami 
Itp. Dzieci zmieniają miejsca, kiedy zmienia się kryterium różnic. 
* na koniec znów podział ze wzgl. na kolor szarf 
 
Na  rozłożonej  chuście  animacyjnej  dzieci  siadają  w  kole,  każde  obok  koloru  zgodnego  z  ich  kolorem 
szarfy. Rozpoczynamy dyskusję na temat ćwiczenia. 
 

cel:  dzieci  odkrywają,  że  różnią  się  między  sobą  na  wielu  płaszczyznach  –  wyglądu,  cech  fizycznych  i 
umiejętności (że jest to normalne), a jednocześnie w różnych grupach są do siebie podobne. 

 

pytania pomocnicze:

 

- „za co lubimy/cenimy innych?” [ ktoś może opowiedzieć kogo z grupy lubi i za co]

 

- „kto z was lubi wszystkie dzieci w przedszkolu?”/ „czy zdarza się że kogoś lubicie

 

mniej, a kogoś bardziej? Dlaczego?” [przykłady, czemu nie zawsze się lubimy]

 

- „czy zdarza się że dzieci wyśmiewają się z kogoś?/ przedrzeźniają? kiedy tak się

 

dzieje?” +przykłady. 

 

•  Opowiedzenie bajki „Żółwik” lub „Mróweczka” 

 

Rozmowa o usłyszanym tekście, z akcentem na uczucia i przeżycia bohaterów oraz na sytuację społeczną 

 

cel:  kształtowanie  właściwych  zachowań  w  sytuacji,  gdy  ktoś  jest  słabszy,  mniej  zaradny,  chory,  inaczej 
wygląda etc. 

 

pytania pomocnicze:

 

- „co czuł żółwik, gdy wykluł się z jajka i zobaczył, że jest sam?/co czuł, gdy dotarł

 

do wody, a jego rodzeństwo go wyśmiało?”

 

[ w tym momencie można powiesić przygotowany wcześniej rysunek samotnego

 

żółwika, oraz osobny - jego rodzeństwa, wymienione przez dzieci uczucia

 

zapisujemy]

 

- „dlaczego rodzeństwo go wyśmiało?”

 

- opcjonalnie w dla nieco starszych dzieci: „jakie uczucia mogły kierować żółwikami

 

kiedy pływały razem w grupie (np. poczucie dumy, wyższości, pewność siebie) a

 

jakie po reprymendzie od starego żółwia (wstyd, poczucie winy, zakłopotanie)”

 

- „czy to dobrze, że tak zrobili?/ jak powinni byli zrobić?”

 

- „kiedy żółwik poczułby się dobrze?”

 

- „jak należy się zachować, kiedy ktoś jest mniejszy, słabszy?/ a jak, jeśli jest

 

chory?/ a jeśli ktoś inaczej wygląda/ma inny kolor skóry/nieznane wcześniej imię?

 

- „Bo nie ważne, czy ktoś jest mały czy duży, silny czy słaby, czy ma ciemną czy

 

jasną skórę. A co wobec tego jest ważne?”

 

propozycje zabaw dla bajki „Żółwik”:

 

 
• Zabawa „schronienie dla żółwika”  
Dzielimy grupę na rodzeństwo żółwie i żółwiki samotniki za pomocą szarf np. dzieci z szarfami o kolorze 
niebieskim,  zielonym  i  pomarańczowym  dobierają  się  w  pary  o  tym  samym  kolorze.  Pozostałe  osoby  – 
będą  samotnymi  żółwikami  i  biegają  osobno,  kiedy  gra  muzyka,  gdy  muzyka  ustaje  samotne  żółwiki 
próbują  szybko  znaleźć  schronienie  wchodząc  między  parę  rodzeństwa.  Potem  następuje  zmiana,  aby 
każde dziecko mogło poczuć jak to jest być w grupie, i jak czuje się „samotny żółwik”. Opcjonalnie dla

 

większej grupy „rodzeństwem” może być trójka lub czwórka dzieci, które trzymają się za ręce. 

 

• zabawa „każda  mróweczka  zasługuje  na  koronę”,  bo  przecież  mrówki  pracują  wespół  i  każda  jest 
równie ważna. 
 
Dzieci przy pomocy prowadzącego zajęcia modelują długi balon w kształt korony. 
Osoba  prowadząca  pompuje  odpowiednio  długie  balony  do  modelowania  za  pomocą  pompki,  tworzy 
pierwszą  koronę  a  następnie  instruuje  dzieci,  jak  mogą  wymodelować  korony  dla  siebie,  ewent.  pomaga 
stworzyć  odpowiedni  kształt  korony.  Po  wymodelowaniu  koron  prowadzący  flamastrem  zapisuje  imię 
dziecka na koronie. 
 
Zakończenie: dzieci siadają w kole na chuście i dokańczają zdanie: 
 
Mam koronę bo…. 
Przykłady:  Mam  koronę  bo  ładnie  śpiewam,  Mam  koronę  bo  lubię  jeździć  na  rowerze,  Mam  koronę  bo 
potrafię liczyć do 10, Mam koronę bo potrafię się dzielić zabawkami itp. 
 
Podsumowanie zajęć