IDŹ ZATEM DO OJCZYZNY Z PODNIESIONĄ GŁOWĄ  

 

Masz prawo do godności… masz prawo do buntu  

Do męstwa i odwagi… ojczyzny i wiary  

Ten który Boga dotąd nie uznał za Pana  

Nie będzie nam wyznaczał przykazań i miary  

 

Bo pod kolejną maską twarz zdrajcy ukryta  
Gad oplata nam serca zwątpienia i chłodem  

Gdy pełznie odstępnie poprzez tłum pielgrzymów  

I staje między Matką a Polskim narodem  

 

Więc bądź czujny gdy ziarno ważysz w swojej dłoni  

To po nim poznasz drzewo co owoce rodzi  

Bo są słowa jak chwasty które rosną w ugór  

Po których gorzka prawda zamyślona chodzi  

 

Gdy kłamstwo dziś zostało sztuką dyplomacji  

A zdrajca włóczy honor po kłamliwych datach  

To ty masz ponieść prawdę tak jak ciężki krzyż  

By kiedyś zmartwychwstała nad szaleństwem świata  

 

Masz prawo do ojczyzny wiary i odwagi  

Do prawdy bo to ona do Boga nas zbliża  

Masz prawo kiedy kłamcy szydzą z twej historii  

Do pamięci i buntu gdy Cię wróg poniża  

 

Idź zatem do Ojczyzny z podniesioną głową  

Tak jak nasi Przodkowie z nieugiętą wiarą  

Przez kurz bitewny przez zasieki kłamstwa  

Bóg Honor i Ojczyzna przecież Twoją miarą. 

Źródło: Psałterz Narodu Polskiego