background image

Politechnika Śląska w Gliwicach 

Wydział Automatyki, Elektroniki i Informatyki 

 

 

 
 

LABORATORIUM  

PODSTAW STEROWANIA ROBOTÓW 

 
 
 
 
 
 
 
 

Wprowadzenie do LabVIEW 

– paleta  

CONTROL DESIGN & SIMULATION 

 

 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 

1. 

Omówienie pakietu LabView 

 
Istota środowiska LabView opiera się na graficznym interfejsie użytkownika, na który składa 
się  panel  frontowy  oraz  schemat  blokowy.  Użytkownik  ma  do  wyboru  różne  gotowe 
komponenty znajdujące się w pogrupowanych listach. 
Po  uruchomieniu  programu  pojawia  się  okno  startowe  ze  zbiorem  standardowych  funkcji 
(rysunek 1).  

 

Rysunek 1. Strona startowa pakietu LabVIEW  

Rozpoczynając pracę z pakietem wybieramy Blank VI. Wówczas otwiera się panel główny 
nowego projektu oraz okno komponentów (rysunek 2).  
   

 

Rysunek 2. Pusty projekt 

background image

 

Przejście do okna schematu blokowego odbywa się poprzez skrót klawiszy Carl+E. Okno 
schematu blokowego przedstawia poniższy rysunek. 

 

Rysunek 3. Okno schematu (diagramu) blokowego 

Towarzyszące schematowi blokowemu komponenty są różne od komponentów skojarzonych 
z panelem głównym. Tworzenie programu odbywa się zarówno z poziomu panelu głównego, 
jak i schematu blokowego. Okno schematu blokowego zawiera komponenty odpowiedzialne, 
między  innymi  za  programowanie  obliczeń,  tworzenie  klastrów,  macierzy  oraz  obiektów 
wykorzystywanych w teorii sterowania. 
 
Elementy paska narzędzi (Toolbar) 

 

Run - uruchamia program (pojedyncze wykonanie)  

 

Run Continously - uruchamia programw trybie ciągłym (po 
zakończeniu - rozpoczyna ponownie)  

 

Abort Execution - przerywa wykonywanie programu  

 

Pause - wstrzymuje (pauzuje) wykonywanie programu  

 Text Settings - ustawienia tekstu  

 

Align Objects -pozwala rozmieszczać zaznaczone obiekty w 
określony sposób  

 

Distribute Objects -pozwala rozmieszczać zaznaczone obiekty w 
określony sposób  

 

Resize Objects - pozwala zmieniać wielkość zaznaczonych obiektów  

background image

 

 

Reorder - układa obiekty (który jest z przodu, który z tyłu; pozwala 
grupować je itp.)  

 

Show Context Help Window - bardzo przydatna i porączna pomoc 
dotycząca funkcji i elementów LabVIEW  

 

Icon - ikona  

W celu manipulowania elementami diagramu blokowego, jak również ich edycji - korzystamy 
z palety narzędzi (Tools Palette)  

 

Automatic Tool Selection - automatycznie wybiera narzędzie w 
zależności od wskazania kursora  

 

Operate Value - pozwala na zmianę wartości wybranego elementu  

 

Position/Size/Select- Wybiera element, zmienia jego rozmiar lub 
pozycję  

 

Edit Text - edytuje tekst  

 

Connect wire - łączy elementy  

 

Object shortcut menu -tworzy skrót do obiektu  

 

Scroll Window -przewija okno  

 

Set/Clear Breakpoint - ustawia / kasuje pułapkę (breakpoint) - służy 
do wykrywania 
                                          błędów  

 

Probe data - pobiera dane  

 

Get Color - pobiera kolor - zgodnie ze wskazaniem  

 

Set Color - ustawia kolor  

 

 unsigned byte (bajt (bez znaku), 8-bit.)  

 byte stream (strumień bajtów)  

 

unsigned word (słowo (bez znaku), 16-
bit.)  

 enum (typ enum)  

 

unsigned long (podwójne słowo 
(b/znaku), 32-bit.)  

 

cluster mixed (klaster, różne 
elementy)  

background image

 

 byte (bajt (ze znakiem), 8-bit.)  

 

cluster numeric (klaster, el. 
numeryczne)  

 word (słowo (ze znakiem), 16-bit.) 

 array 1D (tablica 1-wymiarowa)  

 

long (podwójne słowo (ze znakiem), 32-
bit.) 

 array 2D (tablica 2-wymiarowa)  

 single (rzecz., pojedyncza precyzja) 

 waveform graph (wykres)  

 double (rzecz., podwójna precyzja) 

 

time stamp (znacznik czasu, 
<64.64>-bit.)  

 extended (rzecz., rozszerzona prec.) 

 waveform (wykres)  

 

complex extended (zespolona, rozszerz. 
precyzja)  

 digital waveform (wykres cyfrowy)  

 

complex double (zesp., podwójna 
precyzja)  

 digital data (dane cyfrowe)  

 

complex single (zesp., pojedyncza 
precyzja)  

 

I/O name (nazwa zasobu wejścia / 
wyjścia)  

 boolean (typ boolowski)  

 picture (obraz)  

 string (łańcuch znakowy)  

 variant (wariant)  

 path (scieżka (dostępu do pliku))  

 

 

 
LabVIEW  pozwala  na  tworzenie  i  przedstawianie  obrazów.  Jest  to  przydatna  opcja  - 
szczególnie-w celach wizualizacji niektórych wyników pomiarowych 
Prześledźmy prosty przykład. 
 
 
 

 

 

Rysunek 4. Okno palety Numeric Controls 

 

 

Rysunek 5. Okno palety Numeric Indicators 

 
 

 

 

background image

 

 

Rysunek 6. Panel frontowy 

 

Rysunek 7. Wykonanie połączenia w oknie schematu blokowego 

 

Rysunek 8. Uruchomienie projektu 

 

background image

 

 

 

Rysunek 9. Rozbudowa projektu o dodatkowe kontrolki 

 

 

background image

 

 

Rysunek 10. Uruchomienie projketu 

2.  Paleta Control Design 

 
Zbiór  wszystkich  bloków  funkcyjnych,  które  mogą  być  wykorzystane  w  projektowaniu  
i modelowaniu układów sterowania przedstawia poniższy rysunek. 

 

Rysunek 11. Paleta Control Design 

W skład palety Control design wchodzą następujące podzbiory bloków funkcyjnych: 

 

Model Construction palette.  

 

Model Information palette

 

Model Conversion palette.  

 

Model Interconnection palette.  

 

Time Response palette

 

Frequency Response palette

 

Dynamic Characteristics palette.  

 

Model Reduction palette

 

State Space Model Analysis palette

 

State Feedback Design palette

 

Implementation palette.  

 

Analytical PID Design.  

 

Predictive Control. 

 

Solvers. 

Na  potrzeby  niniejszego  ćwiczenia  są  potrzebne  tylko  niektóre  bloki  funkcyjne.  Z  tego 
powodu  zostaną  przedstawione  tylko  wybrane  funkcje.  Poniższa  tabela  przedstawia 
najważniejsze bloki funkcyjne z palety Model Construction. 

Tabela 1. Bloki funkcyjne z palety Model Construction 

background image

 

Construct State-Space Model 

  

 

Konstrukcja modelu w przestrzeni stanu 

Construct Transfer Function Model 

 

Konstrukcja modelu w postaci funkcji przejścia 

Draw State-Space Equation 

 

Wyświetlenie równia stanu 

Draw Transfer Function Equation 

 

Wyświetlenie funkcji przejścia 

 
W  zależności  od  postaci  posiadanego  modelu  obiektu  można  przeprowadzać  odpowiednie 
konwersje. W tabeli 2 przedstawiono wybrane bloki funkcyjne z palety Model Conversion. 

Tabela 2. Bloki funkcyjne z palety Model Conversion 

Convert to State-Space Model 

 

 

Konwersja do modelu w przestrzeni stanu 

Convert to Transfer Function Model 

 

Konwersja do modelu w postaci funkcji przejścia 

 
W  tabeli  3  przedstawiono  wybrane  bloki  funkcyjne  niezbędne  do  budowy  modeli  obiektów 
sterowania oraz do przeprowadzenia analizy ich działania. 

Tabela 3. Wybrane bloki funkcyjne z palety odpowiednio Model Interconnection palette, Frequency 
Response palette, Dynamic characteristics 

Parallell 

 

Konwersja do modelu w przestrzeni stanu 

Serial 

 

Konwersja do modelu w postaci funkcji przejścia 

Feedback 

 

Tworzenie sprzężenia zwrotnego 

Step Response 

  

Konwersja do modelu w przestrzeni stanu 

Nyquist 

Konwersja do modelu w postaci funkcji przejścia 

background image

 

10 

 

Bode 

 

Charakterystyki Bodego 

 

 

 

 

 

2.1. Przykłady wykorzystania powyższych bloków funkcyjnych 

Tworzenie ciągłego modelu na podstawie równań stanu. 

Załóżmy, że obiekt jest opisany równaniami

 

  

u

x

y

u

x

x

D

C

B

A

0

33

,

0

66

,

1

0

1

0

1

3

,

0

6

,

0





 

 

 

 

Do zbudowania powyższego modelu stosujemy bloczek CD Construct State-Space Model 
(przy budowie modelu w postaci operatorowej nie jest istotny rząd obiektu). Widok panelu 
frontowego przedstawiony jest poniżej. 

 

Rysunek 12. Panel frontowy 

 

background image

 

11 

Natomiast schemat blokowy jest następujący: 

 

Rysunek 13. Schemat blokowy powyższego przykładu 

Tworzenie wykresu odpowiedzi skokowej. 

Mając  juz  stworzony  model,  jak  powyżej  można  przeprowadzić  analizę  odpowiedzi 
skokowej. W tym celu należy do schematu blokowego wprowadzić następujący bloczek 

 

 

Przykład: 
 

 

Rysunek 14. Panel frontowy 

 

Rysunek 15. Schemat blokowy 

background image

 

12 

 
Tworzenie charakterystyk Nyquista 

Do  badania  obiektu  na  podstawie  charakterystyk  Nyquista  należy  wykorzystać  bloczek 
przedstawiony na poniższym rysunku. 
 

 

Rysunek 16. Bloczek CD Nyquist 

 

Rysunek 17. Panel frontowy 

 

Rysunek 18. Schemat blokowy 

 
Tworzenie połączenia szeregowego 
 

Do tego celu należy użyć bloczku o nazwie CD Series z palety Control Design

 

Rysunek 19. Bloczek CD Series 

background image

 

13 

 

Rysunek 20. Panel frontowy 

 

 

Rysunek 21. Schemat blokowy 

 
Tworzenie układu ze sprzężeniem zwrotnym 
 
Poniżej przedstawiono przykład wykorzystania bloczku CD Feedback. 

 

Rysunek 22. Bloczek CD Feedback 

background image

 

14 

 

Rysunek 23. Panel frontowy 

 

Rysunek 24. Schemat blokowy 

 

3. 

Badanie właściwości silników DC oraz BLDC 

3.1. Silnik BLDC 

Uzwojenia  silnika  BLDC  znajdują  się  w  stojanie  a  wirnik  wykonany  jest  z  odpowiednio 
ukształtowanego  magnesu.  Mechaniczny  komutator  w  silniku  BLDC  został  zastąpiony 
elektronicznym  przełącznikiem,  którego  stan  wyjściowy  określony  jest  funkcją  położenia 
rotora.  Ze  względu  na  liczbę  uzwojeń,  silniki  BLDC  możemy  podzielić  na  jednofazowe, 
dwufazowe i trójfazowe. Najbardziej popularne i najszerzej stosowane są silniki trójfazowe.  
Silniki trójfazowe pozwalają ze znacznie większą dokładnością sterować położeniem wirnika. 
W związku z tym  znajdują one coraz częściej zastosowanie w  aplikacjach, które  wymagają 
dużej precyzji, czyli m.in. takich jak robotyka. 
 

3.2. Model matematyczny 

Schemat zastępczy silnika BLDC trójfazowego zamieszczony na rysunku 9 jest wyjściowym 
w budowie modelu matematycznego silnika. 

background image

 

15 

 

Rysunek 25. Schemat zastępczy silnika BLDC 

 
Rozpoczynając  budowę  modelu  matematycznego  należy  rozpatrzyć  indukcyjność  uzwojeń 
stojana.  W  celu  określenia  wartości  strumienia  magnetycznego  skojarzonego  z  uzwojeniem 
fazy  a,  należy  uwzględnić  strumienie  od  prądu  I

a

  płynącego  w  fazie  a  oraz  strumienie  od 

prądów I

b

 i I

c

 w uzwojeniach faz b oraz c skojarzone z uzwojeniem fazy a

Strumień magnetyczny skojarzony z uzwojeniem fazy a stojana wyrażony będzie zależnością: 
 
 

𝜓

𝑎

= 𝐼

𝑎

𝐿

𝑎𝑎

+ 𝐼

𝑏

𝐿

𝑎𝑏

+ 𝐼

𝑐

𝐿

𝑎𝑐

 

(1) 

 
Postać macierzowa równań dla wszystkich faz ma postać: 
 

 

 

𝜓

𝑎

𝜓

𝑏

𝜓

𝑐

 

=

 

𝐿

𝑎𝑎

𝐿

𝑎𝑏

𝐿

𝑎𝑐

𝐿

𝑏𝑎

𝐿

𝑏𝑏

𝐿

𝑏𝑐

𝐿

𝑐𝑎

𝐿

𝑐𝑏

𝐿

𝑐𝑐

   

𝐼

𝑎

𝐼

𝑐

𝐼

𝑐

 

 

(2)

 

gdzie: 
I

a

, I

b

, I

c

 - prądy fazowe stojana 

Ψ

a

. Ψ

b

. Ψ

c

. - strumienie magnetyczne skojarzone odpowiednio z fazą stojana 

L

aa

,L

bb

,L

cc

 - indukcyjności własne 

L

ij

 - indukcyjności wzajemne gdzie: i,j=a,b,c oraz i≠j 

Na  podstawie  schematu  zastępczego  można  wyznaczyć  równania  napięciowe  obwodu 
twornika: 
 

 

 

𝑉

𝑎𝑠

− 𝑣

𝑛

𝑉

𝑏𝑠

− 𝑣

𝑛

𝑉

𝑐𝑠

− 𝑣

𝑛

 

=

 

𝑅

𝑠

0

0

0

𝑅

𝑠

0

0

0

𝑅

𝑠

   

𝐼

𝑎

𝐼

𝑏

𝐼

𝑐

 

+

𝑑

𝑑𝑡

 

𝐿

𝑎𝑎

𝐿

𝑎𝑏

𝐿

𝑎𝑐

𝐿

𝑏𝑎

𝐿

𝑏𝑏

𝐿

𝑏𝑐

𝐿

𝑐𝑎

𝐿

𝑐𝑏

𝐿

𝑐𝑐

   

𝐼

𝑎

𝐼

𝑐

𝐼

𝑐

 

+

 

𝐸

𝑎

𝐸

𝑏

𝐸

𝑐

 

 

(3)

 

 

gdzie: 
R

s

 - rezystancje uzwojeń faz stojana 

E

a

,E

b

,E

c

 - siły elektromotoryczne indukowane w uzwojeniach stojana 

V

as

,V

bs

,V

cs

 - potencjały na zaciskach faz uzwojeń stojana 

v

n

 - potencjał punktu neutralnego uzwojeń stojana, który wyraża się zależnością: 

 

 

𝑣

𝑛

=

1
3

 

𝑉

𝑎𝑠

+ 𝑉

𝑏𝑠

+ 𝑉

𝑐𝑠

 

 

𝐸

𝑘

𝑐

𝑘=𝑎

  

(4)

 

 

background image

 

16 

Wartość szczytową indukowanej w uzwojeniach SEM można wyznaczyć z równania: 
 
 

𝐸𝑝 = 𝜆𝜔  

(5) 

gdzie: 
 

 - całkowity strumień sprzężony skojarzony z kolejnymi uzwojeniami stojana, 

 

 - prędkość obrotowa rotora, 

 

p – liczba par biegunów 

Jeżeli  założymy,  że  uzwojenia  fazowe  silnika  są  symetryczne  to  ich  indukcyjności  własne 
będą takie same: 
 
 

𝐿

𝑎𝑎

= 𝐿

𝑏𝑏

= 𝐿

𝑐𝑐

= 𝐿 

(6) 

 
Podobnie jednakowe będą indukcyjności wzajemne faz a−b, a−c, b−c w odniesieniu do jednej 
fazy: 

 

𝐿

𝑎𝑏

= 𝐿

𝑎𝑐

= 𝐿

𝑏𝑎

= 𝐿

𝑏𝑐

= 𝐿

𝑐𝑎

= 𝐿

𝑐𝑏

= 𝑀 

(7) 

Po uwzględnieniu zależności (6) i (7) równanie (3) przyjmie postać: 
 

 

 

𝑉

𝑎𝑠

− 𝑣

𝑛

𝑉

𝑏𝑠

− 𝑣

𝑛

𝑉

𝑐𝑠

− 𝑣

𝑛

 

=

 

𝑅

𝑠

0

0

0

𝑅

𝑠

0

0

0

𝑅

𝑠

   

𝐼

𝑎

𝐼

𝑏

𝐼

𝑐

 

+

𝑑

𝑑𝑡

 

𝐿

𝑀 𝑀

𝑀

𝐿

𝑀

𝑀 𝑀

𝐿

   

𝐼

𝑎

𝐼

𝑐

𝐼

𝑐

 

+

 

𝐸

𝑎

𝐸

𝑏

𝐸

𝑐

 

 

(8) 

 
Jeżeli  przyjmie  się,  że  suma  prądów  fazowych  jest  równa  zeru  (I

a

+I

b

+I

c

=0)  to  ostatecznie 

otrzymamy: 
 

 

 

𝑉

𝑎𝑠

− 𝑣

𝑛

𝑉

𝑏𝑠

− 𝑣

𝑛

𝑉

𝑐𝑠

− 𝑣

𝑛

 

=

 

𝑅

𝑠

0

0

0

𝑅

𝑠

0

0

0

𝑅

𝑠

   

𝐼

𝑎

𝐼

𝑏

𝐼

𝑐

 

+

𝑑

𝑑𝑡

 

𝐿 − 𝑀

0

0

0

𝐿 − 𝑀

0

0

0

𝐿 − 𝑀

   

𝐼

𝑎

𝐼

𝑐

𝐼

𝑐

 

+

 

𝐸

𝑎

𝐸

𝑏

𝐸

𝑐

 

 

(9) 

 
Równanie  strumieniowo  -  prądowe  (2)  i  prądowo-napięciowe  (8)  stanowią  układ  równań 
wiążących wielkości elektryczne symetrycznego trójfazowego silnika synchronicznego prądu 
stałego z trapezoidalnym rozkładem pola w szczelinie powietrznej. 
Dla  pełnego  opisu  silnika  należy  jeszcze  uwzględnić  zależność  określającą  wartość 
wytwarzanego  momentu  elektromagnetycznego  T

e

.  W  wytwarzaniu  tego  momentu 

uczestniczą składowe zależne od zmian energii elektromagnetycznej przy obrocie wirnika: 
 

 

𝑇

𝑒

=

 

𝐸

𝑎

𝐼

𝑎

+𝐸

𝑏

𝐼

𝑏

+𝐸

𝑐

𝐼

𝑐

 

𝜔

 

(10) 

 
Wartość SEM indukowana w odpowiednich fazach silnika: 
 

𝐸

𝑎

= 𝑓

𝑎

 

θ

 

𝜆𝜔 

 

𝐸

𝑏

= 𝑓

𝑏

 

θ

 

𝜆𝜔 

(11) 

background image

 

17 

𝐸

𝑐

= 𝑓

𝑐

 

θ

 

𝜆𝜔 

 
Funkcje  f

a

(q),  f

b

(q),  f

c

(q)  mają  przebieg  o  kształcie  indukowanej  SEM  i  przyjmują  wartości  

z przedziału [−1,1]. 
Prędkość kątowa wirnika jest opisana zależnością:  
 

 

𝑑𝜃

𝑑𝑡

=

𝑝
2

𝜔 

(12) 

 
Równania stanu silnika BLDC w postaci macierzowej można wyrazić w następujący sposób: 

 

𝑥

 

= 𝐴𝑥 + 𝐵𝑢 

(13) 

 

Wektor stanu x

 

𝑥 =

 

 

 

 

 

𝐼

𝑎

𝐼

𝑏

𝐼

𝑐

𝜃

𝜔 

 

 

 

 

 

(14) 

 

 
Macierz silnika A:  

 

𝐴 =

 

 

 

 

 

 

 

 

 

𝑅

𝑠

𝐿

𝑙

0

0

 𝜆𝑝 𝑓

𝑎

 𝜃  

𝐿

𝑙

0

𝑅

𝑠

𝐿

𝑙

0

 𝜆𝑝 𝑓

𝑏

 𝜃  

𝐿

𝑙

0

0

𝑅

𝑠

𝐿

𝑙

 𝜆𝑝 𝑓

𝑐

 𝜃  

𝐿

𝑙

 𝜆𝑝 𝑓

𝑎

 𝜃  

𝐿

𝑙

 𝜆𝑝 𝑓

𝑏

 𝜃  

𝐿

𝑙

 𝜆𝑝 𝑓

𝑐

 𝜃  

𝐿

𝑙

−𝐵

𝐽

0

0

0

𝑝

2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(15) 

 

Macierz wymuszenia B

 

𝐵 =

 

 

 

 

 

 

 

 

1

𝐿

𝑙

0

0

0

0

1

𝐿

𝑙

0

0

0

0

1

𝐿

𝑙

0

0

0

0

−1

𝐽

0

0

0

0  

 

 

 

 

 

 

 

 

(16) 

Wektor wymuszenia u:  

background image

 

18 

 

𝑢 =  

𝑉

𝑎

𝑉

𝑏

𝑉

𝑏

𝑇

𝑙

  

(17) 

gdzie: 
L

l

 – L-M, 

B – tarcie (w macierzy A), 
V

a

,V

b

,V

c

 - napięcia fazowe, 

T

l

 - moment obciążenia. 

 

3.3. Model matematyczny silnika DC 

Poniżej przedstawiono schemat zastępczy silnika prądu stałego sterowanego twornikowo. 

           

 

Rysunek 26. Schemat zastępczy silnika prądu stałego 

Dla  takiego  schematu  można  przedstawić  wielkości  fizyczne  umożliwiające  opisanie,  w 
postaci modelu matematycznego, silnik DC:  

 

moment bezwładności wirnika J = 0.01 kg.m^2/s^2, 

 

współczynnik tłumienia b = 0.1 Nms, 

 

stałe zależne od właściwości fizycznych (K=Ke=Kt) = 0.01 Nm/Amp, 

  rezystancja R = 1 ohm,  

 

indukcyjność L = 0.5 H, 

 

wejście V: napięcie wejściowe, 

 

wyjście kąt Ѳ: pozycja wału, 

 

założenie wirnik oraz wał silnika są sztywne. 

Moment  T,  widziany  od  strony  wału,  jest  proporcjonalny  do  prądu  indukowanego  przez 
napięcie przyłożone 

 

i

K

T

t

 

gdzie: K

t

 - stała uzwojenia silnika, związana z jego właściwościami fizycznymi. 

Indukowana w silniku siła elektromotoryczna, jest proporcjonalna do prędkości kątowej 

Ѳ(t). 

K

e

, jest pewną stała zależną od własności silnika. 

 

e

K

e

 

background image

 

19 

Stosując  jednostki  SI  stała  Kt  jest  równa  stałej  Ke.  Stosując  dodatkowo  prawa  mechaniki 
Newtona oraz twierdzenie Kirchhoff'a, można zapisać równanie równowagi momentów: 

 

Ki

b

J

 

 

 

K

V

Ri

dt

di

L

 

 

Transfer Function 

Stosując transformatę Laplace, powyższe równania można wyrazić w postaci: 
 

 

)

(

)

(

s

KI

s

b

Js

s

 

 

)

(

)

(

s

Ks

V

s

I

R

Ls

 

 
Eliminując  I(s)  można  otrzymać  funkcję  transformacji  układu  otwartego,  gdzie  prędkość 
obrotową traktujemy, jako wyjście układu, a napięcie prądu wejście. 

 

2

)

)(

(

K

R

Ls

b

Js

K

V

 

Równanie w przestrzeni stanu 

Model silnika DC można przedstawić w postaci równania stanu oraz równania wyjścia. Zapis 
macierzowy równań przedstawiono poniżej. 

 

V

L

i

L

R

L

K

J

K

J

b

i

dt

d



1

0

 

 

i

0

1

 

 

Przykład modelowania silnika DC 

Na  poniższych  rysunku  przedstawiono  schemat  blokowy  zastosowany  do  modelowania 
silnika DC w środowisku LabView. 
 
 

background image

 

20 

 

Rysunek 27. Schemat blokowy układu sterowania 

 
Rysunek  28  przedstawia  panel  główny  programu  symulacyjnego,  na  którym  przedstawiono 
nastawy regulatora PID, sygnał wymuszający oraz odpowiedź skokową układu zamkniętego. 
W  trybie  on-line  można  zmieniać  parametry  układu  sterowania  oraz  obserwować  wyniki 
wprowadzonych zmian. 
Natomiast  na  rysunku  29  zaprezentowano  schemat  blokowy  ze  szczegółowym 
zobrazowaniem elementów wykorzystanych do budowy modelu symulacyjnego. 

 

 

Rysunek 28. Panel frontowy 

Control Systems

• A control system consists of a Controller model 

and a Plant model.

• Control systems can be open or closed loop.

2

m

m

eq

m

K

s

R

J

K

s

1

+ _

Setpoint 

Output 

m

V

m

PID

Controller

)

(Motor

Plant

error

background image

 

21 

 

Rysunek 29. Schemat blokowy w LabView 

 

 

background image

 

22 

4. 

Przebieg ćwiczenia 

 

- wykonać model symulacyjny silnika DC, 

- przeprowadzić badanie własności dynamicznych silnika, 

- dobrać nastawy regulatora PID, 

- wykonać model symulacyjny silnika BLDC, 

- przeprowadzić badanie własności dynamicznych silnika, 

- dobrać nastawy regulatora PID, 

- porównać otrzymane wyniki dla obu obiektów, 

- sporządzić raport zawierający wyniki badań oraz wnioski. 

 

5.  Raport 

 
 
 

 

background image

 

23 

RAPORT Z ĆWICZENIA LABORATORYJNEGO 

 

 

Grupa dziekańska ……. Rok akademicki ……../…….. Semestr ….. 

Data wykonania ćwiczenia laboratoryjnego …………. Nr ćwiczenia ……. 

Skład sekcji: 

……………. 

……………. 

……………. 

……………. 

……………. 

 
 

Treść raportu 

…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………