background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M401 – Psychologia i socjologia pracy 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W30 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W18 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty:- brak wymaga

ń

. 

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  poznanie  psychologicznych  i  socjologicznych  korelatów 

fenomenu 

pracy, 

zdobycie 

umiej

ę

tno

ś

ci 

prawidłowego 

kształtowania 

stosunków 

interpersonalnych w przedsi

ę

biorstwie. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach.  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: obecno

ść

 na co najmniej 70% wykładów oraz test 

z wykładów.  
Ocena ko

ń

cowa: ocena z testu. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Podstawy  socjologii  –  poj

ę

cia,  teorie,  metody,  zjawiska.  Podstawy  psychologii  ogólnej 

i psychologii  społecznej.  Przedmiot  psychologii  i  socjologii  pracy.  Psychologiczne 
mechanizmy  działania  człowieka.  Społeczne  aspekty  organizacji.  Grupa  społeczna/grupa 
pracownicza.  Dobór  i  ocena  pracowników.  Przystosowanie  do  pracy.  Kierowanie  zespołem 
pracowniczym.  Psychospołeczne  zagro

Ŝ

enia  w  miejscu  pracy.  Zarz

ą

dzanie  ró

Ŝ

norodno

ś

ci

ą

 

(nierówno

ś

ci, ich konsekwencje, przeciwdziałanie). Konflikt interpersonalny i organizacyjny.  

Zapobieganie  i  rozwi

ą

zywanie  konfliktów.  Dodatek:  kluczowe  kompetencje  interpersonalne 

i społeczne współczesnego in

Ŝ

yniera. 

Literatura podstawowa 
[1] Bugiel J. (red.), Socjologia i psychologia pracy. Wydawnictwo AGH, Kraków 1990. 
[2] Chmiel N., Psychologia pracy i organizacji. GWP, Gda

ń

sk 2007. 

[3] St

ę

pie

ń

 J., Socjologia pracy i zawodu. Wydaw. Akademii Rolniczej, Pozna

ń

 2001. 

[4] Manek A. M., Osobiste i społeczne aspekty pracy, Wyd. Politechniki Lubelskiej, Lublin 

1997. 

[5] Mayntz R,. Holm K., Hubner P., Wprowadzenie do metod socjologii empirycznej, 

PWN, Warszawa 1984. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Sztompka P., Kucia M.: Socjologia. Znak, Kraków 2005. 
[2]  Strelau  J.  (red.),  Psychologia.  Podr

ę

cznik  akademicki.  Jednostka  w  społecze

ń

stwie 

i elementy psychologii stosowanej, t. 3, GWP, Gda

ń

ska 2000. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr Ewa Bryła 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Ekonomii, Socjologii i Filozofii (F-4) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M402 - Etyka  

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W30 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W18 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: bez wymaga

ń

 wst

ę

pnych 

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  zapoznanie  si

ę

  z  podstawowymi  sposobami  etycznego 

normowania ludzkich działa

ń

 ze szczególnym uwzgl

ę

dnieniem problemów techniki i praktyki 

in

Ŝ

ynierskiej.  Ukształtowanie 

ś

wiadomo

ś

ci  roli  społecznej  i  obowi

ą

zków  zawodowych 

in

Ŝ

yniera oraz postawy odpowiedzialno

ś

ci. 

Metody  dydaktyczne:  aktywny  udział  w  zaj

ę

ciach,  opracowanie  jednego  przypadku 

lub projektu  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zdanie kolokwium  
Ocena ko

ń

cowa: ocena z kolokwium 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Etyka i moralno

ść

; podstawowe poj

ę

cia. Podmiot moralny: sumienie i racjonalno

ść

, wolno

ść

 

i odpowiedzialno

ść

.  Model  ludzkiego  działania  i  trzy  sposoby  jego  normowania. 

Najwa

Ŝ

niejsze  kierunki  etyki  współczesnej.  Etyka  charakteru  i  jej  historyczne 

ź

ródła.  Etyka 

obowi

ą

zków  i jej odmiany. Etyka skutków, utylitaryzm. Etyka chrze

ś

cija

ń

ska. Najwa

Ŝ

niejsze 

obowi

ą

zki  in

Ŝ

yniera  w 

ś

wietle  kodeksów:  FEANI,  IEEE,  SIMP  i  innych.  Bezpiecze

ń

stwo 

publiczne. Lojalno

ść

 wobec pracodawcy i jej granice, konflikty interesów. Obowi

ą

zek stałego 

rozwoju  i  d

ąŜ

enia  do  doskonało

ś

ci  zawodowej.  Realizm  i  niezale

Ŝ

no

ść

  w  os

ą

dach 

i orzeczeniach zawodowych. Obowi

ą

zek otwarto

ś

ci na krytyk

ę

. Bezpiecze

ń

stwo i organizacja 

miejsca  pracy.  Zasada  podmiotowo

ś

ci  w  kierowaniu  lud

ź

mi.  Idea  odpowiedzialno

ś

ci  jako 

uzupełnienie podej

ś

cia kodeksowego. Warunki odpowiedzialnego działania. Analiza znanych 

katastrof  i  wypadków  w 

ś

wietle  kodeksów  etyki  in

Ŝ

ynierskiej.  Rola  praktycznego  os

ą

du 

zawodowego i bł

ę

dy w sztuce in

Ŝ

ynierskiej.  

Literatura podstawowa 
[1] Anzenbacher A.: Wprowadzenie do etyki. Wyd. WAM, Kraków 2008. 
[2] Singer P. (red.): Przewodnik po etyce. Ksi

ąŜ

ka i Wiedza, Warszawa 1998. 

[3] Andersen S.: Wprowadzenie do etyki. Wyd. Akademickie Dialog, Warszawa 2003. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Pyka M.: Etyka in

Ŝ

ynierska. Studia przypadków z komentarzami. Interdyscyplinarne 

Centrum Etyki UJ, Kraków 2010. 

[2] Martin M., Schinzinger R.: Ethics in Engineering. The McGraw-Hill Companies, New York 

1996. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr Marek Pyka 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Ekonomii Socjologii i Filozofii (F-4) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M403 – Komunikacja interpersonalna 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W30 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W18 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z psychologicznymi i systemowymi aspektami 

zachowa

ń

  komunikacyjnych;  nabycie  kompetencji  w  zakresie  komunikacji  interpersonalnej 

w grupach i organizacjach; zapoznanie si

ę

 z podstawowymi technikami negocjacyjnymi. 

Metody dydaktyczne: udział w wykładzie o charakterze problemowym i konwersatoryjnym 

Forma  i  warunki  zaliczenia  przedmiotu:  zaliczenie  w  formie  pisemnego  testu  wyboru 
i uzupełnie

ń

 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z zaliczenia. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Człowiek  w  otoczeniu  społecznym  -  podstawowy  psychologii  społecznej.  Cele,  cechy, 
modele teoretyczne procesu komunikacji. Komunikacja werbalna i niewerbalna. Komunikacja 
mi

ę

dzykulturowa.  Wpływ  emocji  na  proces  komunikacji.  Bariery  poprawnej  komunikacji. 

Przebieg  procesów  komunikacji  w  grupie  i  organizacji.  Techniki  kierowania  grup

ą

.  Konflikty 

i ich rozwi

ą

zywanie. Negocjacje – podstawowe zło

Ŝ

enia, fazy, przygotowanie do negocjacji; 

role z zespole negocjacyjnym; wybrane techniki negocjacyjne. Techniki wywierania wpływu. 
Autoprezentacja.  Cele  i  zadania  public  relation  –  działania  i  techniki  promocyjne. 
Charakterystyka  przemian  na  współczesnym  rynku  –  zasady  przygotowania  CV,  listu 
motywacyjnego, rozmowy kwalifikacyjnej.  
Literatura podstawowa 
[1] Kenrick D.T., Neuberg S.L., Cialdini R.B.: Psychologia społeczna. Gda

ń

sk 2002. 

[2] McKay M. i in.: Sztuka skutecznego porozumiewania si

ę

. Gda

ń

sk 2001. 

[3] Lary M.: Wywieranie wra

Ŝ

enia na innych. Gda

ń

sk 2000. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Cianciarska J., U

ś

ci

ń

ska B.: Komunikowanie si

ę

 z mediami w praktyce. Wrocław 1999. 

[2] Stankiewicz J.: Komunikowanie si

ę

 w organizacji, Wrocław 1999. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr I. Butmanowicz-D

ę

bicka 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Ekonomii, Socjologii i Filozofii (F-4) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M404 - Ekonomia 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W30 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W18 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zaznajomienie si

ę

 z zasadami funkcjonowania gospodarki i jej 

podstawowych  praw  oraz  rynku  finansowego.  Poznanie  zagadnie

ń

  zwi

ą

zanych 

z funkcjonowaniem  przedsi

ę

biorstw  w  gospodarce  rynkowej  oraz  procedur  zwi

ą

zanych 

z tworzeniem firmy i ich finansowania. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach  

Forma  i  warunki  zaliczenia  przedmiotu:  przygotowanie  projektu  z  zakresu  problematyki 
przedstawionej na zaj

ę

ciach. 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z projektu 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Rola  pa

ń

stwa  w  procesach  gospodarczych  wg.  koncepcji  ró

Ŝ

nych  szkół  ekonomicznych, 

np. liberalizm  ekonomiczny,  monetaryzm.  Cechy  gospodarki  rynkowej:  własno

ść

  i  metody 

prywatyzacji,  mechanizm  rynkowy,  inflacja  i  bezrobocie,  przyczyny  i  sposoby 
przeciwdziałania.  Rynek  pieni

ęŜ

ny:  istota  i  formy  pieni

ą

dza  –  warto

ść

  pieni

ą

dza  w  czasie, 

Bank  Centralny  i  jego  polityka  pieni

ęŜ

no-kredytowa,  banki  komercyjne  –  po

Ŝ

yczki  i  kredyty 

bankowe,  formy  rozlicze

ń

  bezgotówkowych.  Rynek  kapitałowy:  giełda  papierów 

warto

ś

ciowych  i  jej  funkcjonowanie,  papiery  warto

ś

ciowe  i  ich  charakterystyka,  kontrakty 

terminowe,  fundusze  powiernicze  i  ich  rodzaje.  Przedsi

ę

biorstwo  w  gospodarce  rynkowej  – 

podstawowe  formy  prawne,  grupy  kapitałowe,  fuzje,  przej

ę

cia  i  transakcje  wykupu;  rola 

i zadania biznes planu; strategie finansowania działalno

ś

ci przedsi

ę

biorstw w Polsce i UE – 

koszt  i  struktura  kapitału;  wynik  finansowy,  przychody  koszty  i  ich  rodzaje.  Makro-obszar 
gospodarowania:  PKB,  DN  i  ich  podział,  bud

Ŝ

et  pa

ń

stwa-  dochody  i  wydatki,  deficyt 

a charakter  polityki  fiskalnej  pa

ń

stwa,  wzrost  gospodarczy  a  wahania  koniunkturalne  i  ich 

przyczyny. 

Literatura podstawowa 
[1] Begg D.: Ekonomia. PWE, W-wa 1992. 
[2] Czarny B.: Podstawy Ekonomii. PWE, W-wa 2004. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Mishkin F.S.: Ekonomika pieni

ą

dza, bankowo

ś

ci i rynków finansowych. PWN, W-wa 

2002. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr Barbara Karcz 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Ekonomii, Socjologii i Filozofii (F-4) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M001 – Ochrona własno

ś

ci intelektualnej 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

IV 

W15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

IV 

W9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: znajomo

ść

 podstaw prawa 

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  celem  przedmiotu  jest  osi

ą

gni

ę

cie  przez  studentów 

umiej

ę

tno

ś

ci  w  postaci  rozumienia  i  posługiwania  si

ę

  podstawowymi  poj

ę

ciami  z  zakresu 

prawa  autorskiego  i  praw  pokrewnych  oraz  prawa  własno

ś

ci  przemysłowej,  jak  te

Ŝ

 

zapoznania  ich,  z  funkcjonowaniem  organizacji  zarz

ą

dzania  prawami  autorskimi,  Urz

ę

du 

Patentowego RP oraz instytucji pokrewnych działaj

ą

cych na terenie Unii Europejskiej. 

Metody dydaktyczne: wykłady, prezentacje multimedialne  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczone 3 testy cz

ą

stkowe z wykładów,  

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna ocen z dwóch pierwszych testów. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Główne  tre

ś

ci  kształcenia:  systemem  ochrony  własno

ś

ci  intelektualnej  w zakresie  prawa 

mi

ę

dzynarodowego  i  krajowego,  podstawowe  poj

ę

cia  takie  jak:  prawo  autorskie,  prawa 

pokrewne,  ochrona  baz  danych,  wynalazki,  wzory  przemysłowe,  wzory  u

Ŝ

ytkowe,  znaki 

towarowe,  obrót  prawami  wył

ą

cznymi  i  zarz

ą

dzanie  własno

ś

ci

ą

  intelektualn

ą

  w  działalno

ś

ci 

przedsi

ę

biorstwa. Rynek konkurencyjny, innowacje, a ochrona patentowa, umowy w zakresie 

własno

ś

ci  przemysłowej,  know-how,  organizacja  wynalazczo

ś

ci  w  przedsi

ę

biorstwie, 

uruchomienie produkcji nowego wyrobu (usługi) - niezb

ę

dne działania „patentowe”, ochrona 

zagraniczna,  elementy  polityki  patentowej.  Informacja  patentowa  i  klasyfikacje  patentowe, 
bazy danych na no

ś

nikach i w Internecie – metodyka i przykłady poszukiwa

ń

 – wyszukiwania 

przedmiotowe  i  podmiotowe.  Badania  patentowe,  ich  rodzaje  oraz  ich  przydatno

ść

  w 

działalno

ś

ci in

Ŝ

ynierskiej. 

 

Literatura podstawowa 
[1] Barta J., Markiewicz R., Prawo autorskie i prawa pokrewne, Kantor Wydaw. „Zakamycze”, 

Kraków 2005 

[2] Nowi

ń

ska E., Promi

ń

ska U., Vall M., Prawo własno

ś

ci przemysłowej, LexisNexis, 

Warszawa 2007. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[3] Ustawa z dnia 27 lipca 2001 roku o ochronie baz danych (Dz.U. Nr 128, poz. 1402 z 

ź

n. zm.) 

[4] Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 roku – Prawo własno

ś

ci przemysłowej (tekst jednolity 

Dz.U. z 2003 roku Nr 119, poz. 1117 z pó

ź

n. zm.), 

[5] Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity 

z 2003 roku Dz.U. Nr 153, poz. 1503 z pó

ź

n. zm.) 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Wojciech Marek 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Pojazdów Samochodowych i Silników 

Spalinowych (M–4) 

 

background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M002 - Ekonomika przedsi

ę

biorstw 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

IV 

W15 + C15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

IV 

W9 + C9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Mikro- i makroekonomia 

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  zdobycie  umiej

ę

tno

ś

ci  zarz

ą

dzania  finansami  firmy  ze 

szczególnym uwzgl

ę

dnieniem znajomo

ś

ci tworzenia  sprawozda

ń

  finansowych, ich analizy. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach,  realizacja 

ć

wicze

ń

 indywidualnych 

 i  zespołowych.  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie 

ć

wicze

ń

 na podstawie kolokwiów  

i odpowiedzi 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia wa

Ŝ

ona z kolokwiów (0.7) i odpowiedzi (0.3)       

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Funkcjonowanie  przedsi

ę

biorstwa  w  warunkach  gospodarki  rynkowej.  Tworzenie  informacji 

finansowej  w  przedsi

ę

biorstwie  –  sprawozdawczo

ść

  finansowa:  maj

ą

tek  i  finansowanie 

działalno

ś

ci  przedsi

ę

biorstwa  –  bilans; 

ź

ródło  informacji  o  efektach  działalno

ś

ci  firmy  – 

rachunek  wyników;  płynno

ść

  finansowa  przedsi

ę

biorstwa  –  rachunek  przepływu 

ś

rodków 

pieni

ęŜ

nych.  Ocena  działalno

ś

ci  i  kondycji  finansowej  firmy  na  podstawie  sprawozda

ń

 

finansowych 

Ć

wiczenia 

Ś

rodki gospodarcze i 

ź

ródła pochodzenia, a zasady ujmowania ich w bilansie – sporz

ą

dzanie 

bilansu.  Wyznaczanie  warto

ś

ci  zapasów. 

Ś

rodki  trwałe  –amortyzacja.  Rodzaje  przychodów 

oraz  ponoszonych  kosztów  w  przedsi

ę

biorstwie  -  zasady  ustalania  wyniku  finansowego. 

Przepływ  gotówki  w  firmie,  a  płynno

ść

  finansowa  –  sposoby  sporz

ą

dzania  rachunku 

przepływu pieni

ęŜ

nych. Klasyfikacja i analiza wska

ź

ników finansowych. 

Literatura podstawowa 
[1]  Olchowicz I.: Sprawozdawczo

ść

 finansowa: według krajowych i mi

ę

dzynarodowych    

      standardów,  – cz

ęść

  I., Difin, W-wa 2008. 

[2]  Czekaj J, Dresler Zb.: Podstawy zarz

ą

dzania finansami firm, PWN, W-wa 1998. 

Literatura  uzupełniaj

ą

ca 

[1]  Bie

ń

 W.: Zarz

ą

dzanie finansami przedsi

ę

biorstwa. Wyd. Difin, Warszawa 1998. 

[2]  Bednarski L. i inni: Analiza ekonomiczna przedsi

ę

biorstwa. Wydawnictwo Akademii  

      Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu, Wrocław 1996. 
[3]  Jog V., Suszynski C., Zarz

ą

dzanie finansami przedsi

ę

biorstwa. Wyd. CIM. 1993. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Jolanta Szadkowska 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Technologii Maszyn i Automatyzacji 

Produkcji (M-6) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M003 -  J

ę

zyk angielski 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C30 

                       C30 

C30 
C30 
C30 





Niestacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C18 
C18 
C18 
C18 
C18 





 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: sem.1- zaliczenie wst

ę

pnego testu 

kwalifikacyjnego; sem.2 – zaliczenie semestru 1 z j. angielskiego; sem.3 – zaliczenie sem.2; 
sem.4 – zaliczenie sem.3; sem.5 --zaliczenie sem.4. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: rozszerzenie i utrwalenie materiału gramatyczno-

leksykalnego. Opanowanie swobodnej komunikacji i rozumienia ze słuchu oraz tekstów 
pisanych z uwzgl

ę

dnieniem tekstów technicznych. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w 

ć

wiczeniach, przygotowywanie prac domowych, 

samodzielne opracowanie 4 tekstów oryginalnych, tzw. lektur. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie testów (forma pisemna) i lektur (forma 
ustna). 
Ocena ko

ń

cowa: ocena z 

ć

wicze

ń

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Ć

wiczenia 

Rozszerzenie  materiału  gramatycznego  w  zakresie  tworzenia  pyta

ń

,  u

Ŝ

ywania  czasów  do 

opisywania  przeszło

ś

ci,  tera

ź

niejszo

ś

ci  i  przyszło

ś

ci. Wykorzystywanie  ró

Ŝ

nych  form  strony 

biernej,  okresów  warunkowych,  struktury  ‘wish’,  mowy  zale

Ŝ

nej,  a  tak

Ŝ

e  wyra

Ŝ

e

ń

 

zawieraj

ą

cych  ‘gerunds’,  ’infinitives’,  past  modals,  ‘would  rather’,  ‘had  better’,  ‘used  to’,  ‘be 

used  to’,  ‘have  sth  done’.  Materiał  leksykalny  w  oparciu  o  tematy  dotycz

ą

ce  cech 

osobowo

ś

ci,  mody,  uczu

ć

,  transportu,  etc.  Okre

ś

lanie  znaczenia  słów  w  kontek

ś

cie, 

rozpoznawanie słów cz

ę

sto mylonych, poznanie kolokacji. Przygotowanie do samodzielnego 

czytania tekstów oryginalnych ze zrozumieniem, rozwini

ę

cie słownictwa specjalistycznego w 

oparciu o teksty techniczne i wykorzystywanie go w konwersacji, prezentacji itp. 

Literatura 
[1] Oxenden C., Latham-Koenig Ch.: New English File Upper-intermediate. OUP, 2008. 
[2] Gawryła D.: Mechanical Engineering.Reading in English made easy. PK, 2008. 
[3] Wójcik K.: Mechanical Engineering. Reading in English made easy – teksty do słuchania. 

PK, 2011. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Mgr El

Ŝ

bieta Han-Wierci

ń

ska 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Studium Praktycznej Nauki J

ę

zyków Obcych (O-3) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Automatyka i Robotyka 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M003 - J

ę

zyk francuski 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C30 

                       C30 

C30 
C30 
C30 





Niestacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C18 
C18 
C18 
C18 
C18 





 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: kurs j

ę

zyka francuskiego w ramach szkoły 

ś

redniej. sem.1- zaliczenie wst

ę

pnego testu kwalifikacyjnego; sem.2 – zaliczenie semestru 1 

z j. francuski; sem.3 – zaliczenie sem.2; sem.4 – zaliczenie sem.3; sem.5 – zaliczenie sem.4. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: utrwalenie i rozwijanie nabytych umiej

ę

tno

ś

ci gramatyczno-

leksykalnych. Opanowanie swobodnej komunikacji i rozumienia ze słuchu oraz tekstów 
pisanych z uwzgl

ę

dnieniem tekstów technicznych. 

Metody dydaktyczne: metoda komunikacyjna oparta na realizacji prostych, jasno 
okre

ś

lonych zada

ń

. Ró

Ŝ

norodno

ść

 i aktualno

ść

 poruszanych tematów, odwoływanie si

ę

 do 

ś

wiadomego uczenia si

ę

 i interaktywno

ś

ci. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: aktywne uczestnictwo w zaj

ę

ciach, sprawdziany 

obejmuj

ą

ce realizowany materiał. Zadania domowe. Sprawozdanie z lektury. 

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia ocen uzyskanych w ci

ą

gu semestru. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Ć

wiczenia 

Rozumienie  i  tworzenie  prostych  przekazów  ustnych  na  tematy  zwi

ą

zane  z 

Ŝ

yciem 

codziennym: szukanie mieszkania, zwiedzanie, zdobywanie i udzielanie informacji, turystyka, 
ustalanie reguł, udzielanie rad, wydawanie polece

ń

, relacjonowanie do

ś

wiadcze

ń

 i wydarze

ń

wyra

Ŝ

anie  przczyny,  celu,  w

ą

tpliwo

ś

ci  i  pewno

ś

ci,  rozumienie  prostych  tekstów 

informacyjnych  tworzenie  krótkich  tekstów  opisowych,  rozumienie  prostych  materiałów 
specjalistycznych  Doskonalenie  technik  rozumienia  oraz  ró

Ŝ

nych  technik  czytania.  Materiał 

gramatyczny:  opanowanie  podstawowych  zagadnie

ń

  gramatycznych:  rzeczownik  i  jego 

rodzajnik  (articles  définis,  indéfnis,  contractés  et  démonstratifs,  les  possessifs;  pronoms 
toniques  et  atones,  féminin  et  pluriel  des  noms  et  adjectifs);  czasownik  i  czasy  opisuj

ą

ce 

tera

ź

niejszo

ść

, przeszło

ść

 i przyszło

ść

 (présent, futur proche, futur simple, passé composé, 

imparfait,  impératif);  conditionnel  de  politesse,  conditionnel  passé,  zdania  warunkowe, 
promons  et  adjectifs  idéfinis  (personne,  rien,  même,  assez,  different),  adverbes  (trop,  pas, 
assez),  wyra

Ŝ

anie  ilo

ś

ci  (articles  partitifs),  konstrukcje  „il  faut”,  „il  y  a”,  tworzenie  pyta

ń

zdania  przecz

ą

ce,  wyra

Ŝ

anie  przyczyny,  celu,  konsekwencji,  porównania,  nominalizacja, 

strona bierna, complément objet direct et indirect. 

Literatura podstawowa: 
[1] „Campus 1 i 2” wydawnictwo: CLE International  

background image

 

 

[2] „Cahier d’exercices” 1 i 2 wydawnictwo: CLE International 
Literatura uzupełniaj

ą

ca: 

[1] „Français.com” méthode de français professionnel et des affaires. CLE International 
[2] Teksty specjalistyczne zaczerpni

ę

te z Internetu – opracowania własne nauczyciela 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Mgr Maria Derejska 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Studium Praktycznej Nauki J

ę

zyków Obcych (O-3) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika I Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

 M003 - J

ę

zyk niemiecki 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C30 

                        C30 

C30 
C30 
C30 





Niestacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C18 
C18 
C18 
C18 
C18 





 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: kurs j

ę

zyka niemieckiego w ramach szkoły 

ś

redniej. sem.1- zaliczenie wst

ę

pnego testu kwalifikacyjnego; sem.2 – zaliczenie semestru 

1  z  j.  niemiecki;  sem.3  –  zaliczenie  sem.2;  sem.4  –  zaliczenie  sem.3;  sem.5  –  zaliczenie 
sem.4. 

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  rozwijanie  umiej

ę

tno

ś

ci  czytania  i  słuchania  ze 

zrozumieniem  głównych  w

ą

tków.  Rozwijanie  umiej

ę

tno

ś

ci  wyra

Ŝ

ania  własnego  zdania  na 

tematy  znane.  Uzyskanie  takiego  poziomu,  aby  student  mógł  swobodnie  bra

ć

  udział  w 

sytuacjach 

Ŝ

ycia  codziennego.  Czytanie  tekstów  na  temat  zdrowia,  wygl

ą

du  i  diety. 

Słuchanie  komunikatów  na  lotnisku  i  w  mie

ś

cie.  Wypełnianie  formularzy.  Rozmowa 

telefoniczna.  Rezerwacja  hotelu.  Redagowanie  prostych  tekstów  np. 

Ŝ

yciorys,  przebieg 

dnia,  ulubione  danie.  Doskonalenie  umiej

ę

tno

ś

ci  skutecznego  porozumiewania  si

ę

  w 

Ŝ

nych  sytuacjach.  Budowanie  umiej

ę

tno

ś

ci  zrozumienia  przekazu  w  tekstach 

specjalistycznych. Porozumiewanie si

ę

 w tematyce zwi

ą

zanej z kierunkiem studiów. 

Metody  dydaktyczne:  aktywny  udział  w  zaj

ę

ciach,  samodzielne  przygotowanie  i 

prezentacja lektury. 

Forma 

warunki 

zaliczenia 

przedmiotu: 

pozytywne 

wyniki 

sprawdzianów 

przeprowadzanych w czasie semestru, obejmuj

ą

cych materiał gramatyczny oraz leksykalny 

przerabiany  na  zaj

ę

ciach.  Pozytywny  wynik  testu  ko

ń

cowego.  Aktywne  uczestnictwo  w 

zaj

ę

ciach. 

Ocena ko

ń

cowa

ś

rednia wa

Ŝ

ona z kolokwiów (0.7) i odpowiedzi (0.3). 

background image

 

 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Ć

wiczenia 

Czytanie  prostych  tekstów  w  prasie  na  tematy  ogólne.  Rozumienie  ogłosze

ń

  np. 

mieszkaniowych  lub  o  wyjazdach  urlopowych.  Rozumienie  prostych  komunikatów  oraz 
tworzenie prostych tekstów np. przedstawianie si

ę

, relacja z urlopu lub opis mieszkania.  

Materiał gramatyczny: Utrwalanie znajomo

ś

ci struktur gramatycznych, uzyskanej w szkole, 

czasy, strony, rekcja, szyk. 
Czytanie tekstów na temat zdrowia, wygl

ą

du i diety. Słuchanie komunikatów na lotnisku i w 

mie

ś

cie. Wypełnianie formularzy. Rozmowa telefoniczna. Rezerwacja hotelu. Redagowanie 

prostych tekstów np. 

Ŝ

yciorys, przebieg dnia, ulubione danie.  

Materiał  gramatyczny:  zdania  podrz

ę

dne,  rozszerzona  przydawka,  tryb  przypuszczaj

ą

cy, 

imiesłowy. 
Praca z tekstami specjalistycznymi, 

ć

wiczenie wypowiedzi na temat zwi

ą

zany z kierunkiem 

studiów np. wymienianie zalet i wad, porównywanie oraz opisywanie.  
Materiał  gramatyczny: 

ć

wiczenie  struktur  charakterystycznych  dla  tekstów  fachowych: 

strona bierna, rozszerzona przydawka, zdania warunkowe, rzeczowniki zło

Ŝ

one. 

Literatura podstawowa 
[1] TANGRAM aktuell 2 ( L 1-4, 5-8). Max Hueber Verlag. 
[2] Guzik D.: Alles digital. Textsammlung & Übungen. Wyd. PK, 2002. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[1] SAGE UND SCHREIBE. Ernest Klett International. 
[2] Klipp und Klar. Ernst Klett International. 
[3] Materiały własne nauczyciela. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Mgr Dariusz Guzik 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Studium Praktycznej Nauki J

ę

zyków Obcych (O-3) 

 
 

 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

                               M003 - J

ę

zyk rosyjski 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C30 

                       C30 

C30 
C30 
C30 





Niestacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C18 
C18 
C18 
C18 
C18 





 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: dla semestrów 2, 3, 4, 5 uzyskanie 

zaliczenia z poprzedniego semestru nauki j

ę

zyka 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: rozszerzenie i utrwalenie materiału gramatyczno-

leksykalnego. Opanowanie swobodnej komunikacji i rozumienia ze słuchu oraz tekstów 
pisanych z uwzgl

ę

dnieniem tekstów technicznych. 

Metody dydaktyczne: 

ć

wiczenia praktyczne; metody: podaj

ą

ca, problemowa, eksponuj

ą

ca, 

praktyczna. (Czytanie tekstów, 

ć

wiczenia gramatyczno-ortograficzne, 

ć

wiczenia leksykalne, 

wypowiedzi ustne i pisemne (twórcze i odtwórcze), 

ć

wiczenie rozumienia ze słuchu)  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie testów i lektur (samodzielne 
opracowanie 4 tekstów oryginalnych – semestry 2, 3, 4), zaliczanie prac cz

ą

stkowych w 

czasie trwania lektoratu, aktywny udział w zaj

ę

ciach, obecno

ść

Ocena ko

ń

cowa: pozytywne oceny z w/w. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Ć

wiczenia 

Stopniowe  rozszerzenie  materiału  gramatycznego  w  zakresie  tworzenia  pyta

ń

,  u

Ŝ

ywania 

czasów  do  opisywania  przeszło

ś

ci,  tera

ź

niejszo

ś

ci  i  przyszło

ś

ci.  Wykorzystywanie  ró

Ŝ

nych 

form strony biernej, mowy zale

Ŝ

nej. Materiał leksykalny w oparciu o tematy dotycz

ą

ce cech 

osobowo

ś

ci, uczu

ć

, transportu, umiej

ę

tno

ść

 opisania najbli

Ŝ

szego otoczenia i wypowiadania 

si

ę

  na  temat  codziennych  problemów  etc.  Okre

ś

lanie  znaczenia  słów  w  kontek

ś

cie, 

rozpoznawanie słów cz

ę

sto mylonych, poznanie kolokacji. Przygotowanie do samodzielnego 

czytania tekstów oryginalnych ze zrozumieniem, rozwini

ę

cie słownictwa specjalistycznego w 

oparciu o teksty techniczne i wykorzystywanie go w konwersacji, prezentacji itp. 

Literatura podstawowa   
[1] Granatowska H., Danecka I.: 

Как

 

дела

 1, 2, 3. Warszawa 2007. 

[2] Pado A.: Start.ru 1. Warszawa 2006. 
[3] Pado A.: Start.ru 2. Warszawa 2006. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[1] Dziewanowska D.: 

Грамматика

 

без

 

проблем

. Warszawa 2005. 

[2] Teksty specjalistyczne – wybór z aktualnych artykułów z Internetu. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Mgr Dorota Duchnowska 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Studium Praktycznej Nauki J

ę

zyków Obcych (O-3) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M003 - J

ę

zyk włoski 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C30 

                       C30 

C30 
C30 
C30 





Niestacjonarne – I stopie

ń

 


II 
II 

III 





C18 
C18 
C18 
C18 
C18 





 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: dla semestrów 2, 3, 4 uzyskanie zaliczenia 

z poprzedniego semestru nauki j

ę

zyka. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: rozszerzenie i utrwalenie nabytych umiej

ę

tno

ś

ci leksykalno – 

gramatycznych. Rozwijanie umiej

ę

tno

ś

ci czytania i słuchania ze zrozumieniem głównej tre

ś

ci 

lektury. Doskonalenie umiej

ę

tno

ś

ci swobodnego wyra

Ŝ

ania si

ę

 w sytuacjach 

Ŝ

ycia 

codziennego. Wyra

Ŝ

anie własnego zdania, akceptacji, odmowy. Rozumienie komunikatów 

przy korzystaniu z ró

Ŝ

nego rodzaju transportu (lotnisko, dworzec), rozmowa telefoniczna, 

rezerwacja hotelu, wynaj

ę

cie mieszkania, zakupy. Rozkład dnia – obowi

ą

zki, zamówienie 

posiłku itp. Rozumienie tekstów pisanych (formularz, deklaracja, email) oraz prostych 
tekstów technicznych. 

Metody dydaktyczne: metoda komunikacyjna, czytanie tekstów, 

ć

wiczenia utrwalaj

ą

ce, 

wypowiedzi ustne i pisemne. Rozumienie ze słuchu. Aktywny udział w zaj

ę

ciach. Prezentacja 

lektury. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie testów 

ś

ródsemestralnych, testu 

ko

ń

cowego. Pozytywne oceny z zada

ń

 domowych. Aktywne uczestnictwo w zaj

ę

ciach. 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z 

ć

wicze

ń

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Ć

wiczenia 

Umiej

ę

tno

ść

  przedstawienia  si

ę

  (CV),  rozumienie  ogłosze

ń

  w  prasie  (wynajem  i  sprzeda

Ŝ

 

mieszkania,  oferty  pracy,  wypoczynku,  taniego  transportu  itp.)  Wypowiadanie  si

ę

  na  temat 

codziennych  problemów,  zaj

ęć

,  wyra

Ŝ

anie  w

ą

tpliwo

ś

ci,  okre

ś

lanie  celu,  przyczyny. 

Udzielanie  i  uzyskiwanie  niezb

ę

dnych  informacji.  Rozumienie  i  redakcja  prostych  tekstów 

specjalistycznych. 

Literatura podstawowa   
Wybrane teksty, 

ć

wiczenia z podr

ę

czników j

ę

zyka włoskiego dla cudzoziemców. 

K. Katerinov – „Bravo” 
A. Chiuchiu – „In Italiano” 
A. Mazzetti – „Qui Italia” 
Literatura uzupełniaj

ą

ca   

G. Favaro – „Insieme” 
Prasa, nagrania, Internet. 

background image

 

 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Mgr El

Ŝ

bieta Han-Wierci

ń

ska 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Studium Praktycznej Nauki J

ę

zyków Obcych (O-3) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M101 - Matematyka  

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 



W60 + C30  
W30 + C30  


Niestacjonarne – I stopie

ń

 



W45 + C30  
W30 + C15  


 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: matematyka szkolna, poziom rozszerzony. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: umiej

ę

tno

ść

 zastosowania aparatu matematycznego do opisu 

zagadnie

ń

 mechanicznych i procesów technologicznych. 

Metody dydaktyczne: wykład, 

ć

wiczenia audytoryjne, samodzielne opanowanie cz

ęś

ci 

tre

ś

ci programowych wskazanych przez wykładowc

ę

. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: kolokwia z 

ć

wicze

ń

, egzamin na zako

ń

czenie 

ka

Ŝ

dego semestru. 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z egzaminu 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

 
Wykłady
 
Ci

ą

gi  liczbowe:  definicja  granicy,  twierdzenia  o  granicach,  granice  specjalne.  Szeregi 

liczbowe:  definicja  szeregu  liczbowego,  zbie

Ŝ

no

ść

,  warunek  konieczny  zbie

Ŝ

no

ś

ci,  kryteria 

zbie

Ŝ

no

ś

ci.  Geometria  analityczna:  działania  na  wektorach  (dodawanie,  odejmowanie, 

mno

Ŝ

enie  przez  liczb

ę

,  iloczyn  skalarny,  iloczyn  wektorowy,  iloczyn  mieszany),  równanie 

parametryczne  prostej,  odległo

ść

  punktu  od  prostej,  odległo

ść

  dwóch  prostych,  równanie 

ogólne  i  parametryczne  płaszczyzny,  równanie  kraw

ę

dziowe  prostej,  odległo

ść

  punktu  od 

płaszczyzny,  wzajemne  poło

Ŝ

enie  prostej  i płaszczyzny.  Granica  i  ci

ą

gło

ść

  funkcji  jednej 

zmiennej: definicja granicy, twierdzenia o granicy, definicja ci

ą

gło

ś

ci, twierdzenia o ci

ą

gło

ś

ci, 

granice  specjalne,  własno

ś

ci funkcji  ci

ą

głej.  Rachunek ró

Ŝ

niczkowy  funkcji  jednej  zmiennej:  

definicja  ilorazu  ró

Ŝ

nicowego,  definicja  pochodnej,  interpretacja  geometryczna  i  fizyczna 

pochodnej,  pochodne  funkcji  elementarnych,  funkcja  odwrotna,  funkcje  cyklometryczne, 
funkcja zło

Ŝ

ona, twierdzenia o ró

Ŝ

niczkowaniu, twierdzenie Rolle’a, twierdzenie   Lagrange’a,  

twierdzenie  Cauchy’ego,  reguła  de  l’Hospitala,    twierdzenie  Taylora.  Badanie  przebiegu 
zmienno

ś

ci  funkcji:  monotoniczno

ść

,  ekstrema,  wypukło

ść

,  punkty  przegi

ę

cia,  asymptoty. 

Liczby  zespolone:  definicja,  działania  na  liczbach  zespolonych.  Macierze  i  wyznaczniki: 
definicja  i  działania  na  macierzach,  definicja  i własno

ś

ci  wyznaczników,  rz

ą

d  macierzy, 

macierz odwrotna. Układy równa

ń

 liniowych, twierdzenie Cramera, twierdzenie Kroneckera-

Capellego.  Elementy  rachunku  tensorowego.  Całka  nieoznaczona:  definicja  i  metody 
całkowania.  Całka  oznaczona:  twierdzenia,  zastosowanie  całki  oznaczonej,  całka 
niewła

ś

ciwa.  Rachunek  ró

Ŝ

niczkowy  funkcji  wielu  zmiennych:  granica,  pochodna 

kierunkowa,  pochodne  cz

ą

stkowe,  ró

Ŝ

niczka,  ekstrema,  równania  powierzchni  II  stopnia. 

Całki podwójne i potrójne: definicja, własno

ś

ci, twierdzenie o iteracji, twierdzenie o zmianie 

zmiennych.  Równania  ró

Ŝ

niczkowe  zwyczajne:  równania  ró

Ŝ

niczkowe  I  rz

ę

du,  o zmiennych 

rozdzielonych,  zupełne,  liniowe,  równania  ró

Ŝ

niczkowe  wy

Ŝ

szych  rz

ę

dów  o  stałych 

współczynnikach,  metoda  przewidywa

ń

  i  uzmienniania  stałych.  Szeregi  funkcyjne:  ci

ą

funkcyjny,  szereg  funkcyjny,  kryterium  Weierstrassa,  szereg  pot

ę

gowy,  promie

ń

  zbie

Ŝ

no

ś

ci 

szeregu pot

ę

gowego, rozwijanie funkcji w szereg pot

ę

gowy, zastosowanie szeregów   

pot

ę

gowych, szereg Fouriera. Równania ró

Ŝ

niczkowe cz

ą

stkowe (informacyjnie). Statystyka 

background image

 

 

matematyczna (informacyjnie). 
 

Ć

wiczenia 

Obliczanie  granic  ci

ą

gów  liczbowych.  Badanie  zbie

Ŝ

no

ś

ci  szeregów  liczbowych. 

Rozwi

ą

zywanie  zada

ń

  z  geometrii  analitycznej.  Obliczanie  granic  funkcji  jednej  zmiennej  i 

badanie  ci

ą

gło

ś

ci  funkcji  jednej  zmiennej.  Obliczanie  pochodnych  funkcji  jednej  zmiennej. 

Badanie  przebiegu  zmienno

ś

ci  funkcji.  Rozwi

ą

zywanie  zada

ń

  na  temat  liczb  zespolonych 

oraz  na  temat  macierzy  i  wyznaczników.  Rozwi

ą

zywanie  układów  równa

ń

  liniowych  za 

pomoc

ą

  twierdzenia  Cramera  i  Kroneckera-Capellego.  Rozwi

ą

zywanie  zada

ń

  z  rachunku 

tensorowego.  Obliczanie  całek  nieoznaczonych  i  oznaczonych  (w  tym  niewła

ś

ciwych)  z 

funkcji  jednej  zmiennej.  Rozwi

ą

zywanie  zada

ń

  na  temat  rachunku  ró

Ŝ

niczkowego  funkcji 

wielu zmiennych. Praktyczne liczenie całek podwójnych i potrójnych. Rozwi

ą

zywanie równa

ń

 

Ŝ

niczkowych zwyczajnych. Rozwi

ą

zywanie zada

ń

 na temat ci

ą

gów i szeregów funkcyjnych 

w  tym  szeregów  pot

ę

gowych  i  Fouriera.  Rozwi

ą

zywanie  zada

ń

  na  temat  równa

ń

 

Ŝ

niczkowych  cz

ą

stkowych  (informacyjnie)  i  na  temat  statystyki  matematycznej 

(informacyjnie). 
Literatura podstawowa   
[1] Bochenek J., Winiarska T., Matematyka, cz. I, wyd. PK, Kraków 2007. 
[2] Donald A. McQuarrie , Matematyka dla przyrodników i in

Ŝ

ynierów. T. 1-3, Wydawnictwo 

Naukowe PWN 2005. 

[3] Krysicki Włodzimierz, Włodarski Lech, Analiza matematyczna w zadaniach. Cz

ęść

 I-II, 

Wydawnictwo Naukowe PWN 2007. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Igor N. Bronsztejn, Konstantin A. Siemiendiajew, Gerhard Musiol, Heiner Mühlig, 

Nowoczesne kompendium matematyki, Wydawnictwo Naukowe PWN 2007. 

[2] Stankiewicz Włodzimierz, Zadania z matematyki dla wy

Ŝ

szych uczelni technicznych, 

     Cz

ęść

 A i B, Wydawnictwo Naukowe PWN 2009. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. Ludwik Byszewski, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Matematyki (F-2) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M102 - Fizyka 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W30 + C15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W30 + C15 + L15 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Matematyka” 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: celem przedmiotu jest przedstawienie podstawowych zjawisk i 

procesów  fizycznych  oraz  wskazanie  ich  zastosowa

ń

  w  technice.  Zapoznanie  z  metodami 

do

ś

wiadczanymi  fizyki,  technikami  pomiarowymi  oraz  nowoczesn

ą

  aparatur

ą

  pomiarow

ą

Nabycie  umiej

ę

tno

ś

ci  opracowywania  danych  eksperymentalnych  oraz  tworzenie  podstawy 

dla przedmiotów kierunkowych.  

Metody dydaktyczne: wykłady z poł

ą

czone z prezentacjami mutimedialnymi oraz pokazami 

fizycznymi, 

ć

wiczenia audytoryjne oraz samodzielne wykonanie 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych wraz 

z opracowaniem sprawozda

ń

. 

Forma  i  warunki  zaliczenia  przedmiotu:  zaliczenie 

ć

wicze

ń

  audytoryjnych  i 

ć

wicze

ń

 

laboratoryjnych, zdanie egzaminu.  
Ocena ko

ń

cowa: ocena z egzaminu 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Oddziaływania  fundamentalne.  Cz

ą

stki  elementarne.  Pr

ę

dko

ść

  i  przyspieszenie.  Zasady 

dynamiki  Newtona.  Transformacja  Galileusza.  Zasada  wzgl

ę

dno

ś

ci  Galileusza.  Praca. 

Energia potencjalna. Siły zachowawcze i rozpraszaj

ą

ce. Układ punktów materialnych. Zasady 

zachowania  energii  mechanicznej,  p

ę

du,  momentu  p

ę

du,  energii.  Postulaty  Einsteina. 

Wzgl

ę

dno

ść

 równoczesno

ś

ci. Transformacja Lorentza. Skrócenie Lorentza. Dylatacja czasu. 

Składanie pr

ę

dko

ś

ci. Równania ruchu. Praca i energia kinetyczna. Zwi

ą

zek masy z energi

ą

Energia  wi

ą

zania  j

ą

dra  atomowego.  Otrzymywanie  energii  j

ą

drowej.  Nat

ęŜ

enie  pr

ą

du 

elektrycznego  i  ładunek  elektryczny.  Pole  elektryczne.  Prawo  Coulomba.  Zasada 
superpozycji.  Prawo  Gaussa.  Pole  elektrostatyczne,  potencjał.  Pole  magnetyczne.  Siła 
Lorentza. Zjawisko Halla. Prawo Gaussa dla magnetyzmu. Prawo Biota – Savarta. Własno

ś

ci 

magnetyczne ciał. Indukcja elektromagnetyczna. Prawo indukcji Faradaya. Prawo Ampère’a.  
Równania  Maxwella.  Fale  elektromagnetyczne;  zastosowania.  Zjawisko  Dopplera.  Optyka 
geometryczna.  Zasada  Huygensa.  Fale  harmoniczne.  Optyka  fizyczna.  Podstawy  akustyki. 
Promieniowanie  cieplne.  Zjawisko  fotoelektryczne.  Fale  materii.  Dualizm  korpuskularno-
falowy.  Zasada  nieokre

ś

lono

ś

ci  Heisenberga.  Poziomy  energetyczne  atomu.  Spin.  Liczby 

kwantowe.  Zakaz  Pauliego.  Fizyka  laserów.  Struktura  krystaliczna  i  elementy  krystalografii. 
Elektrony swobodne w metalach. Przewodnictwo elektryczne metali i półprzewodników.  

Ć

wiczenia 

Zastosowanie 

wektorów. 

Dynamika 

układu 

punktów 

materialnych. 

Ruch  cz

ą

stki 

relatywistycznej  pod  wpływem  stałej  siły.  Zasady  zachowania  p

ę

du  i  energii  w  mechanice 

klasycznej  i  relatywistycznej.  Proste  zagadnienia  elektrostatyki  i  magnetostatyki. 
Zastosowanie równania Schrödingera do prostych zagadnie

ń

 mechaniki kwantowej.  

Laboratoria 
Pomiar  przyspieszenia  ziemskiego.  Drgania  harmoniczne  tłumione.  Pomiar  modułu  Younga. 
Pomiar  g

ę

sto

ś

ci.  Pomiar  oporu  elektrycznego.  Tensometr  oporowy.  Pomiar  lepko

ś

ci  cieczy. 

Pomiar  współczynnika  przewodnictwa  cieplnego.  Badanie  pola  elektrycznego.  Oscyloskop 

background image

 

 

katodowy. Spektroskop pryzmatyczny. Polaryzacja 

ś

wiatła. Siatka dyfrakcyjna. Fotokomórka. 

Literatura podstawowa    
[1] Sawieliew I. W.: Kurs fizyki 1, 2, 3 PWN 
[2] Januszajtis A.: Fizyka dla politechnik 1, 2, 3, PWN 
[3] Halliday D., Resnick R., Walke J.: r Podstawy fizyki 1 – 5, PWN 
Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[1] Massalski J., Massalska M.: Fizyka dla in

Ŝ

ynierów, cz. I i II, WNT 

[2] Ole

ś

 B. i Duraj M.: (red.), 

Ć

wiczenia laboratoryjne z fizyki, wyd. PK  

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr Andrzej Fory

ś

 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Fizyki (F-1)  

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M103 - Mechanika ogólna 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 


W30 + C15  
W30 + C30  


Niestacjonarne – I stopie

ń

 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 


W18 + C9  

W18 + C18  


 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: analiza matematyczna, geometria 

analityczna, fizyka. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zdobycie podstawowych wiadomo

ś

ci i umiej

ę

tno

ś

ci z zakresu 

statyki, kinematyki i dynamiki układu punktów materialnych i bryły sztywnej  

Metody dydaktyczne: obecno

ść

 na wykładach,  aktywny udział w 

ć

wiczeniach. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie 

ć

wicze

ń

 na podstawie kartkówek, 

zdanie cz

ęś

ci teoretycznej i zadaniowej egzaminu pisemnego.  

Ocena ko

ń

cowa

ś

rednia wa

Ŝ

ona z cz

ęś

ci teoretycznej i zadaniowej egzaminu 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Redukcja  dowolnego  przestrzennego  układu  sił,  niezmienniki  redukcji,  równanie  osi 
centralnej.  Reakcje  wi

ę

zów.  Równowaga  dowolnego  płaskiego  i  przestrzennego  układu  sił.  

Równowaga  układów  płaskich  z  udziałem  sił  tarcia 

ś

lizgowego  i  tocznego.  Metoda 

równowa

Ŝ

enia  w

ę

złów  i  metoda  Rittera  rozwi

ą

zywania  kratownic  płaskich.  Tarcie  ci

ę

gien, 

wzór  Eulera.  Kinematyka  punktu  we  współrz

ę

dnych  kartezja

ń

skich,  cylindrycznych, 

naturalnych  i  krzywoliniowych.  Ruch  wzgl

ę

dny,  przyspieszenie  Coriolisa.  Kinematyka  bryły 

sztywnej:  wyznaczanie  toru  oraz  obliczanie  pr

ę

dko

ś

ci  i  przyspiesze

ń

  punktu  bryły  w  ruchu 

obrotowym,  płaskim  i  kulistym.  Dynamika  punktu  materialnego  i  układu  punktów 
materialnych:  prawa  Newtona,  zasada  d’Alemberta,  równania  ró

Ŝ

niczkowe  ruchu  punktu 

materialnego,  praca  i  moc  siły,  potencjalne  pole  sił,  twierdzenia  o  p

ę

dzie,  kr

ę

cie                             

i  równowarto

ś

ci  energii  kinetycznej  i  pracy  dla  punktu  i  układu  punktów  materialnych. 

Elementy  teorii  drga

ń

.  Podstawowe  poj

ę

cia  geometrii  mas: 

ś

rodek  masy,  momenty 

bezwładno

ś

ci,  momenty  dewiacji,  twierdzenie  Huyghensa-Steinera,  promie

ń

  bezwładno

ś

ci, 

główne osie bezwładno

ś

ci.  Twierdzenie o ruchu 

ś

rodka masy. Dynamika bryły i układu brył: 

energia  kinetyczna,  kr

ę

t  i  praca  sił  działaj

ą

cych  na  brył

ę

  w  ruchu  ogólnym.  Rownania 

dynamiczne ruchu bryły w ruchu obrotowym i płaskim. Twierdzenie o równowarto

ś

ci energii 

kinetycznej  i  pracy,  równania  ró

Ŝ

niczkowe  układu  brył  w  ruchu  post

ę

powym,  obrotowym  i 

płaskim,  równania  wi

ę

zów.  Reakcje  dynamiczne  w  ruchu  obrotowym  bryły  wokół  stałej  osi.  

Dynamika ruchu kulistego bryły. Elementy teorii zderze

ń

 

Ć

wiczenia  

Statyka:  1)  redukowanie  układów  sił  do  najprostszej  postaci,  2)  Umiej

ę

tno

ść

  wyznaczania 

warunków  równowagi  statycznej  dla  układów  płaskich  i  przestrzennych  bez  i  z 
uwzgl

ę

dnieniem  tarcia.  Kinematyka  punktu:  1)  wyznaczanie  równa

ń

  ruchu  i  równania  toru 

wybranego  punktu,  obliczanie    pr

ę

dko

ś

ci,  przyspieszenia  stycznego,  całkowitego  i 

normalnego  punktu  oraz  promienia  krzywizny  toru.  2)  obliczanie  pr

ę

dko

ś

ci  bezwzgl

ę

dnej, 

przyspieszenia  Coriolisa  oraz  przyspieszenia  bezwgl

ę

dnego  punktu  w  ruchu  zło

Ŝ

onym. 

Kinematyka bryły sztywnej: 1) obliczanie pr

ę

dko

ś

ci k

ą

towej i przyspieszenia k

ą

towego brył w 

background image

 

 

ruchu obrotowym 2) wyznaczanie toru oraz obliczanie pr

ę

dko

ś

ci i przyspiesze

ń

 punktu bryły 

w  ruchu  płaskim,  umiej

ę

tno

ść

  wyznaczania  chwilowego 

ś

rodka  obrotu  i  chwilowego 

ś

rodka 

przyspiesze

ń

,  3)  k

ą

ty  Eulera,  obliczanie  chwilowej  pr

ę

dko

ś

ci  k

ą

towej  oraz  przyspieszenia 

k

ą

towego bryły w ruchu kulistym, pr

ę

dko

ść

 i przyspieszenie dowolnego punktu bryły w ruchu 

kulistym.  Dynamika  punktu  materialnego:  1)  układanie  i  całkowanie  równa

ń

  ró

Ŝ

niczkowych 

ruchu  punktu,  2)  rozwi

ą

zywanie  zada

ń

  ruchu  punktu  nieswobodnego  na  podstawie  równa

ń

 

Ŝ

niczkowych  oraz  twierdzenia  o  równowarto

ś

ci  energii  kinetycznej  i  pracy.  Dynamika 

układu  punktów  materialnych:  1)  równania  ró

Ŝ

niczkowe  ruchu  układu  punktów    2)  aplikacja 

twierdzenia o ruchu 

ś

rodka masy do rozwi

ą

zywania zada

ń

. Dynamika bryły i układu brył: 1) 

równania ró

Ŝ

niczkowe bryły w ruchu obrotowym, płaskim i kulistym 2) wyznaczanie ruchu i sił 

wewn

ę

trznych w układach zło

Ŝ

onych z kilku brył, 3) obliczanie reakcji dynamicznych bryły w 

ruchu obrotowym.   
Literatura podstawowa    
[1] Nizioł J.: Metodyka rozwi

ą

zywania zada

ń

 z mechaniki, Wydawnictwo Naukowo 

Techniczne , Warszawa 2002. 

[2] Leyko, J., Mechanika ogólna, PWN Warszawa, 2001  

[3] Misiak J., Mechanika ogólna t.1 Statyka i kinematyka, WNT 2005, Mechanika ogólna t.2 

Dynamika pod. Akademicki, WNT 2004 

[4] Misiak J. „Zadania z Mechaniki Ogólnej”, Cz.1 – 3, Warszawa, WNT, Cz.1 1997, Cz.2 i 3, 

1999 

Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[2] Rubinowicz, W., Królikowski, W., Mechanika teoretyczna, PWN Warszawa, 1967 
[3] Beer,F.B.and E. Russel Johnston Jr, Vector Mechanics for Engineers, STATICS &   

DYNAMICS fourth edition, McGraw Hill Book Company, Inc 1984  

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Marek A. Ksi

ąŜ

ek 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Mechaniki Stosowanej (M-1) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M104 – Wytrzymało

ść

 materiałów 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 
II 


W30 + C30 

W30 + L30 + P30 


Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 
II 


W18 + C18 

W18 + L18 + P18 


 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Matematyka”, „Mechanika ogólna”. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zdobycie przez studentów wiedzy dotycz

ą

cej analizy 

wytrzymało

ś

ciowej konstrukcji i metod analizy konstrukcji oraz metod do

ś

wiadczalnych 

badania materiałów i konstrukcji. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w wykładach, w 

ć

wiczeniach, w projektach i w 

zaj

ę

ciach laboratoryjnych, opracowanie sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych, samodzielne 

wykonanie projektów i ich prezentacja. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zliczenie 

ć

wicze

ń

 na podstawie sprawdzianów, 

zaliczenie laboratoriów na podstawie sprawozda

ń

 i kartkówek, zaliczenie projektów na 

podstawie wykonanych samodzielnie projektów i ich zreferowania oraz sprawdzianów, 
zdanie egzaminu po ka

Ŝ

dym semestrze. 

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia wa

Ŝ

ona z zaliczenia z 

ć

wicze

ń

 i z egzaminu (sem.3), 

ś

rednia 

wa

Ŝ

ona z zaliczenia z laboratoriów, z projektów i z egzaminu (sem.4). 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Ogólne  zało

Ŝ

enia  wytrzymało

ś

ci  materiałów.  Zasada  zesztywnienia,  zasada  superpozycji. 

Schematyzacja  elementów  konstrukcyjnych.  Uogólnione  siły  zewn

ę

trzne  i  wewn

ę

trzne  w 

pr

ę

tach  i  układach  pr

ę

towych,  twierdzenie  Schwedlera-

ś

urawskiego.  Definicja  napr

ęŜ

enia, 

przemieszczenia,  odkształcenia.  Szczeble  analizy  wytrzymało

ś

ciowej.  Podstawowe  próby 

wytrzymało

ś

ciowe,  schematyzacja  wykresu  rozci

ą

gania,  modele  fizyczne  materiału 

spr

ęŜ

ystego,  spr

ęŜ

ysto-plastycznego,  reologicznego.  Warunek  bezpiecze

ń

stwa,  warunek 

sztywno

ś

ci.  Jednowymiarowe  rozci

ą

ganie  i 

ś

ciskanie:  napr

ęŜ

enia,  odkształcenia, 

przemieszczenia,  warunek  bezpiecze

ń

stwa,  warunek  sztywno

ś

ci,  energia  odkształcenia 

spr

ęŜ

ystego.  No

ś

no

ść

  spr

ęŜ

ysta  i  graniczna  pr

ę

tów.  Czyste 

ś

cinanie  i 

ś

ci

ę

cie  techniczne. 

Spr

ęŜ

yste 

skr

ę

canie 

pr

ę

tów 

przekroju 

kołowym: 

napr

ęŜ

enia, 

odkształcenia, 

przemieszczenia,  warunek  bezpiecze

ń

stwa  i  warunek  sztywno

ś

ci,  energia  odkształcenia 

spr

ęŜ

ystego.  Skr

ę

canie  spr

ęŜ

ysto-plastyczne  pr

ę

tów  kołowych,  napr

ęŜ

enia  i  odkształcenia 

resztkowe,  no

ś

no

ść

  graniczna  pr

ę

ta  skr

ę

canego.  Zginanie  pr

ę

tów  prostych  w  zakresie 

spr

ęŜ

ystym:  napr

ęŜ

enia,  odkształcenia,  równanie  ró

Ŝ

niczkowe  linii  ugi

ę

cia  belki,  warunek 

bezpiecze

ń

stwa,  warunek  sztywno

ś

ci,  energia  odkształcenia  spr

ęŜ

ystego.  Spr

ęŜ

ysto-

plastyczne  zginanie  belek,  odkształcenia  resztkowe,  no

ś

no

ść

  graniczna  przekroju  belki 

zginanej.  Energia  odkształce

ń

  układów  spr

ęŜ

ystych  oraz  podstawowe  twierdzenia  o  energii 

spr

ęŜ

ystej.  Energetyczna  metoda  wyznaczania  przemieszcze

ń

  w  układach  spr

ęŜ

ystych. 

Zagadnienia  statycznie  niewyznaczalne.  Metody  rozwi

ą

zywania  układów  statycznie 

niewyznaczalnych:  metoda  ci

ą

gło

ś

ci  przemieszcze

ń

,  metoda  superpozycji,  metoda 

energetyczna,  metoda  sił,  metoda  przemieszcze

ń

.  No

ś

no

ść

  graniczna  układów  statycznie 

niewyznaczalnych.  Stateczno

ść

  pr

ę

tów 

ś

ciskanych.  Zagadnienie  Eulera.  Wyboczenie 

niespr

ęŜ

yste.  Metody  przybli

Ŝ

one  wyznaczania  obci

ąŜ

e

ń

  krytycznych  pr

ę

tów.  Zginanie 

uko

ś

ne.  Zginanie  pr

ę

tów  z  udziałem  siły  podłu

Ŝ

nej.  Pr

ę

ty  zakrzywione.  Podstawy  teorii 

background image

 

 

spr

ęŜ

ysto

ś

ci:  teoria  stanu  napr

ęŜ

enia,  teoria  stanu  odkształcenia,  zwi

ą

zki  fizyczne. 

Spr

ęŜ

yste skr

ę

canie pr

ę

tów o dowolnym przekroju: zagadnienie de Saint Venanta, analogia 

błonowa  Prandtla.  Wyt

ęŜ

enie  materiału.  Hipotezy  wyt

ęŜ

eniowe.  Wytrzymało

ść

  zło

Ŝ

ona: 

zginanie ze skr

ę

caniem, skr

ę

canie z udziałem siły podłu

Ŝ

nej, zginanie ze 

ś

cinaniem. Powłoki 

obrotowo  symetryczne  w  stanie  błonowym.  Spr

ęŜ

yste  cylindry  grubo

ś

cienne:  zagadnienie 

Lame’go,  cylindry  wielowarstwowe,  napr

ęŜ

enia  termiczne.  Spr

ęŜ

yste  tarcze  wiruj

ą

ce  i 

obci

ąŜ

one termicznie. Podstawy teorii płyt kołowo-symetrycznych. Obci

ąŜ

enia udarowe.  

Ć

wiczenia 

Momenty  geometryczne  figur  płaskich.  Sił  wewn

ę

trzne  w  pr

ę

tach  i  układach  pr

ę

towych, 

twierdzenie  Schwedlera-

ś

urawskiego.  Jednowymiarowe  rozci

ą

ganie  i 

ś

ciskanie:  obliczenia 

wytrzymało

ś

ciowe  i  wymiarowanie  pr

ę

tów. 

Ś

ci

ę

cie  techniczne.  Skr

ę

canie  pr

ę

tów  kołowych: 

obliczenia  wytrzymało

ś

ciowe  i  wymiarowanie  pr

ę

tów.  Skr

ę

canie  spr

ęŜ

ysto-plastyczne, 

no

ś

no

ść

  graniczna  pr

ę

ta  skr

ę

canego.  Zginanie  pr

ę

tów  prostych  w  zakresie  spr

ęŜ

ystym: 

obliczenia  wytrzymało

ś

ciowe  i  wymiarowanie  pr

ę

tów  w  zakresie  spr

ęŜ

ystym,    równanie 

Ŝ

niczkowe  linii  ugi

ę

cia  belki  w  zakresie  spr

ęŜ

ystym.  Belki  spr

ęŜ

ysto-plastyczne: 

obci

ąŜ

anie,  odci

ąŜ

anie.  no

ś

no

ść

  graniczna  przekroju  belki.  Energetyczna  metoda 

wyznaczania przemieszcze

ń

 w układach spr

ęŜ

ystych. Problemy statycznie niewyznaczalne: 

metoda ci

ą

gło

ś

ci przemieszcze

ń

, metoda superpozycji, metoda energetyczna. 

Laboratoria 
Statyczna  próba  rozci

ą

gania  metali.  Statyczna  próba 

ś

ciskania  metali.  Badanie  własno

ś

ci 

udarowych  i  dynamicznych  metali;  wyznaczenie  współczynnika  dynamicznego  obci

ąŜ

e

ń

Zagadnienie  napr

ęŜ

e

ń

  kontaktowych  i  pomiary  twardo

ś

ci.  Badanie  własno

ś

ci  reologicznych 

materiałów  polimerowych.  Do

ś

wiadczalna  weryfikacja  teorii  zginania  pr

ę

tów  prostych  oraz 

teorii  skr

ę

cania  pr

ę

tów  o  przekrojach  kołowo-symetrycznych.  Wytrzymało

ść

  zło

Ŝ

ona: 

do

ś

wiadczalna weryfikacja rozkładów odkształce

ń

 i napr

ęŜ

e

ń

 w zło

Ŝ

onym stanie zginania ze 

skr

ę

ceniem  pr

ę

tów  o  przekroju  kołowo-symetrycznym.  Do

ś

wiadczalna  weryfikacja  teorii 

stateczno

ś

ci pr

ę

tów i układów pr

ę

towych. Zastosowanie metody tensometrii elektrooporowej 

do  pomiaru  odkształce

ń

  w  konstrukcjach.  Zastosowanie  metody  tensometrycznej  w 

pomiarach 

dynamicznych. 

Metoda 

trepanacji 

otworowej. 

Badanie 

wytrzymało

ś

ci 

zm

ę

czeniowej metali. Metoda elastooptyczna w analizie płaskiego stanu napr

ęŜ

enia. Metoda 

sko

ś

nego  prze

ś

wietlania.  Badanie  odporno

ś

ci  na  kruche  p

ę

kanie:  podstawy  mechaniki 

p

ę

kania,  kryteria  odporno

ś

ci  na  p

ę

kanie,  do

ś

wiadczalne  wyznaczenie  całki  Rice’a  oraz 

obliczenie  współczynnika  intensywno

ś

ci  napr

ęŜ

e

ń

  dla  materiału  kruchego  i  krucho-

ci

ą

gliwego.  

Projekty 
Projekty  indywidualne  studentów  z  zagadnie

ń

:  no

ś

no

ść

  graniczna  belek  statycznie 

niewyznaczalnych,  metoda  Maxwella-Mohra  obliczania  przemieszcze

ń

,  metoda  sił, 

stateczno

ść

  pr

ę

tów,  zginanie  uko

ś

ne,  zginanie  pr

ę

tów  z  udziałem  siły  podłu

Ŝ

nej  i  pr

ę

ty 

zakrzywione,  podstawy  teorii  spr

ęŜ

ysto

ś

ci,  spr

ęŜ

yste  skr

ę

canie  pr

ę

tów  o  dowolnym 

przekroju,  wytrzymało

ść

  zło

Ŝ

ona,  powłoki  obrotowo  symetryczne  w  stanie  błonowym, 

spr

ęŜ

yste  cylindry  grubo

ś

cienne,  tarcze  wiruj

ą

ce  w  zakresie  spr

ęŜ

ystym,  płyty  kołowo-

symetryczne. 

Literatura podstawowa 
[1] Walczak J.: Wytrzymało

ść

 materiałów oraz podstawy teorii spr

ęŜ

ysto

ś

ci i plastyczno

ś

ci. 

PWN, W-wa 1977.  

[2] Krzy

ś

 W., 

ś

yczkowski M.: Spr

ęŜ

ysto

ść

 i plastyczno

ść

, wybór zada

ń

 i przykładów. PWN, 

W-wa 1962. 

[3] Cegielski E.: Wytrzymało

ść

 materiałów. Teoria, przykłady, zadania. Tom 1 i 2, Wyd. PK., 

Kraków 2002 i 2006. 

[4] Dyl

ą

g Z., Jakubowicz A., Orło

ś

 Z.: Wytrzymało

ść

 materiałów, tom 1, 2, WNT, 2007, 2009. 

[5] Mazurkiewicz S.: Laboratorium z wytrzymało

ś

ci materiałów. Wyd. PK, Kraków 1977. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] B

ą

k R., Burczy

ń

ski T.: Wytrzymało

ść

 materiałów z elementami uj

ę

cia komputerowego. 

WNT, W-wa 2001. 

[2] Orło

ś

 Z. (pod red.): Do

ś

wiadczalna analiza napr

ęŜ

e

ń

 i odkształce

ń

, PWN, W-wa 1977. 

background image

 

 

[3] Niezgodzi

ń

ski M.E., Niezgodzi

ń

ski T.: Wzory, wykresy i tablice wytrzymało

ś

ciowe, PWN, 

W-wa 1973. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Jacek Kru

Ŝ

elecki 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Mechaniki Stosowanej (M-1) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M105 – Mechanika płynów 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W15 + C15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W9 + C9 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Matematyka, Fizyka 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z podstawowymi prawami i równaniami 

rz

ą

dz

ą

cymi ruchem płynów, w sposób umo

Ŝ

liwiaj

ą

cy zorientowaniu si

ę

 w całokształcie 

zagadnie

ń

 przepływowych, maj

ą

cych znaczenie dla in

Ŝ

yniera. Zdobycie podstawowej wiedzy 

teoretycznej niezb

ę

dnej przy badaniu i modelowaniu ruchu płynów oraz projektowanie 

zło

Ŝ

onych zjawisk przepływowych, zachodz

ą

cych w rozmaitego rodzaju maszynach i 

urz

ą

dzeniach. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w wykładach 

ć

wiczeniach. Samodzielne 

rozwi

ą

zywanie zada

ń

, samodzielne wykonanie 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych oraz sporz

ą

dzenie 

sprawozda

ń

. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek i 
sprawozda

ń

. Zaliczenie 

ć

wicze

ń

 na podstawie kartkówek i odpowiedzi. Egzamin pisemny. 

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia wa

Ŝ

ona ocen z laboratorium (0, 3), 

ć

wicze

ń

 (0, 3) i egzaminu 

(0.4). 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Podstawowe  poj

ę

cia  i  definicje.  Makroskopowe  własno

ś

ci  płynów.  Wyidealizowane  modele 

płynu.  Siły  działaj

ą

ce  na  płyn.  Statyka  płynów.  Twierdzenie  Eulera.  Równania  ró

Ŝ

niczkowe 

równowagi  płynu.  Równowaga  wzgl

ę

dna  cieczy.  Równowaga  cieczy  w  jednorodnym  polu 

grawitacyjnym  ziemskim.  Prawo  Pascala.  Napór  cieczy  na  powierzchnie  płaskie 
i zakrzywione.  Wypór  hydrostatyczny.  Stateczno

ść

  pływania  ciał  całkowicie  i  cz

ęś

ciowo 

zanurzonych  w cieczy,  metacentrum.  Kinematyka  płynów.  Tor  elementu  płynu.  Linia  pr

ą

du. 

Równanie  ci

ą

gło

ś

ci.  Obj

ę

to

ś

ciowe  i masowe  nat

ęŜ

enie  przepływu  płynu.  Równania 

Ŝ

niczkowe  ruchu  płynu  doskonałego.  Równanie  Bernoulliego.  Ustalony  i  nieustalony 

wypływ  cieczy  ze  zbiornika  przez  mały  otwór.  Klasyczne  do

ś

wiadczenie  Reynoldsa. 

Przepływy laminarne i turbulentne. Równania Naviera-Stokesa. 

Ć

wiczenia 

Równania równowagi Eulera - Całkowanie równa

ń

. Równowaga wzgl

ę

dna i bezwzgl

ę

dna w 

potencjalnym polu sił masowych. Napór cieczy na powierzchnie płaskie i zakrzywione. 
Wypór hydrostatyczny, prawo Archimedesa. Stateczno

ść

 pływania ciał całkowicie 

zanurzonych w cieczy. Stateczno

ść

 pływania ciał cz

ęś

ciowo wynurzonych z cieczy – 

metacentrum. Przykłady płaskich ruchów potencjalnych. Jednowymiarowe przepływy płynu 
doskonałego. Zastosowania równania Bernoulliego. Wypływ cieczy ze zbiorników. Przepływ 
płynu rzeczywistego w kanałach zamkni

ę

tych i otwartych. Straty wywołane tarciem 

wewn

ę

trznym. 

Laboratoria 
Wypływ  cieczy  przez  małe  otwory.  Wzorcowanie  rotametrów.  Opływ  ciała  stałego  płynem 
rzeczywistym.  Straty  ci

ś

nienia  wywołane  lepko

ś

ci

ą

  cieczy:  w  zakresie  laminarnym,  i  w 

zakresie  turbulentnym.  Pomiar  strat  miejscowych.  Badanie  zjawisk  kawitacji  przepływowej. 
Badanie  charakterystyk  pompy  wirowej.  Uderzenie  strugi  cieczy.  Klasyczne  do

ś

wiadczenie 

Reynoldsa. Pomiar lepko

ś

ci cieczy. Pomiar pr

ę

dko

ś

ci lokalnej i 

ś

redniej.  

background image

 

 

Literatura podstawowa  
[1] Matras Z.: Podstawy mechaniki płynów i dynamiki przepływów cieczy nienewtonowskich. 

Wydawnictwa Politechniki Krakowskiej, Kraków 2006. 

[2] Burka E., S., Nał

ę

cz T., J.: Mechanika płynów w przykładach. Teoria, Zadania, 

Rozwi

ą

zania. PWN, Warszawa 1994. 

[3] Nowak Z.: 

Ć

wiczenia laboratoryjne z mechaniki płynów. Skrypt PK, Kraków 1981. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Rup K.: Mechanika płynów w 

ś

rodowisku naturalnym, Wydawnictwa Politechniki 

Krakowskiej, Kraków 2003. 

[2] Walden H., Stasiak J. Mechanika cieczy i gazów w in

Ŝ

ynierii sanitarnej, Arkady, 

Warszawa 1971. 

[3] Prosnak W.J., Mechanika płynów, t.I., PWN, Warszawa 1970. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Zbigniew Matras 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Cieplnej i Procesowej (M-5) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M106 - Technologie informacyjne 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W15 + Lk15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W9 + Lk9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z szeroko 

rozumianymi technologiami informacyjnymi zarówno teoretyczne poprzez wykłady, jak i na 
drodze realizacji zada

ń

 praktycznych na laboratoriach komputerowych. 

Metody dydaktyczne: multimedialny wykład zarówno informacyjny, jak równie

Ŝ

 i 

problemowy, aktywizuj

ą

cy studentów, udział studentów w zaj

ę

ciach laboratoryjnych 

pozwalaj

ą

cych na nabycie umiej

ę

tno

ś

ci praktycznych zwi

ą

zanych z obsługa komputera w 

zaawansowanym stopniu poprzez realizacj

ę

 

ć

wicze

ń

 w oparciu o przygotowane do zaj

ęć

 

skrypty, a nast

ę

pnie sporz

ą

dzenie przez studenta sprawozdania. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu:  warunkiem zaliczenia laboratorium jest obecno

ść

 

na wszystkich zaj

ę

ciach oraz uzyskanie pozytywnej oceny z ka

Ŝ

dego z  realizowanych w 

ramach laboratorium projektów. Warunkiem zaliczenia cz

ęś

ci wykładowej jest obecno

ść

 na 

minimum 70% zaj

ęć

Ocena ko

ń

cowa: z przedmiotu jest wyznaczana nast

ę

puj

ą

co: 

ś

rednia ocen z laboratorium 

(Z) *0.75 + wynik testu z wykładów W*0.25. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Poj

ę

cie technik informacyjnych i ich przydatno

ś

ci w pracy in

Ŝ

yniera. Istota działania 

komputera: integracja warstwy logicznej (logika matematyczna) i elektronicznej (tranzystor – 
bramki logiczne – układy scalone). Sprz

ę

t i podstawowe funkcje oprogramowania. 

Architektura komputera oraz u

Ŝ

ytkowe urz

ą

dzenia peryferyjne – funkcje u

Ŝ

ytkowe.  

Systemy operacyjne i oprogramowanie u

Ŝ

ytkowe. Sieci komputerowe: rodzaje sieci, model 

OSI, usługi sieciowe. Korzy

ś

ci i zagro

Ŝ

enia zwi

ą

zane z korzystaniem z sieci komputerowych. 

Podstawy technik multimedialnych: przetwarzanie obrazów – grafika rastrowa i wektorowa, 
animacja. Bazy danych: modele, schematy logiczne i fizyczne, diagramy ER, podstawowe 
przykłady zastosowa

ń

Laboratoria 
Aplikacje  u

Ŝ

ytkowe  MS  Office:  Word,  Excel,  Power  Point,  Access.  Współpraca  oraz 

komunikacja  pomi

ę

dzy  aplikacjami.  Elementy  j

ę

zyka  Visual  Basic  for  Application 

wzbogacaj

ą

ce aplikacje pakietu MS Office o automatyczne, zdefiniowane przez u

Ŝ

ytkownika 

automatyczne  procedury.  Grafika  wektorowa  i  rastrowa.  Przetwarzanie  obrazów  cyfrowych: 
podstawowe  filtracje,  maski,  fotomonta

Ŝ

.  Wykorzystanie  obrazu  w  dokumentach 

drukowanych  oraz  prezentacjach  multimedialnych.  Podstawy  j

ę

zyka  HTML  z  elementami 

CSS i PHP. Tworzenie prostych stron internetowych. Korzystanie z baz danych. 

Literatura podstawowa 
[1]  Karpisz D., Wojnar L.: Podstawy informatyki, Wydawnictwo PK, 2005. 
[2]  Meyer E.: CSS Kaskadowe arkusze stylów. Przewodnik encyklopedyczny, Helion, 2001. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1]  Musciano C., Kennedy B.: „HTML i XHTML”. Przewodnik encyklopedyczny, Helion, 2001. 
[2]   Kurose  J. F.:  Sieci  komputerowe:  od  ogółu  do  szczegółu  z Internetem  w tle”. 

background image

 

 

Wydawnictwo Helion, Gliwice, 2006. 

[3]   Biernat  J.:  „Architektura  komputerów”.  Oficyna  Wydawnicza  Politechniki  Wrocławskiej, 

Wrocław, 2005. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Aneta G

ą

dek-Moszczak 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Informatyki Stosowanej (M7) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci

 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M107 - Informatyka 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W15 + Lk15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W9 + Lk9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie studentów z podstawowymi narz

ę

dziami 

informatycznymi wspomagaj

ą

cymi prac

ę

 in

Ŝ

yniera. Uzyskanie umiej

ę

tno

ś

ci realizacji 

obliczeniowego zadania in

Ŝ

ynierskiego w programie numerycznym lub symbolicznym. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych, opracowanie 

sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie wykładu na podstawie kolokwium; 
zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek i sprawozda

ń

 

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna z zaliczenia wykładu i laboratoriów 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Wprowadzenie  do  programu  matematycznego  Maple.  Rozwi

ą

zywanie  równa

ń

  przy  pomocy 

Maple’a. Elementy analizy matematycznej w Maple’u. Wprowadzenie do programu Mathcad. 
Operacje  skalarne,  wektorowe  i  macierzowe  w  programie  Mathcad.  Tabelaryzacja  funkcji. 
Wykonywanie  wykresów  2D  i  3D.

 

Operacje  analityczne  w  programie  Mathcad.  Rozwi

ą

zy-

wanie równa

ń

 w programie Mathcad.  

Laboratoria 
Wprowadzenie  do  programu  Maple.  Wykorzystanie  procedur  Maple’a  do  rozwi

ą

zywania 

równa

ń

  i  układów  równa

ń

,  obliczania  granic,  pochodnych  i  całek  oraz  rozwijania  funkcji  w 

szereg pot

ę

gowy. Wprowadzenie do programu Mathcad. Wykorzystanie procedur Mathcada 

do  realizacji  działa

ń

  skalarnych,  wektorowych  i  macierzowych.  Wprowadzenie  poj

ę

cia 

nazwanej  zmiennej.  Definiowanie  własnych  funkcji.  Opracowywanie  tabel  warto

ś

ci  funkcji. 

Wykonywanie wykresów płaskich i przestrzennych. Eksploracyjna analiza danych. Realizacja 
operacji analitycznych w programie Mathcad. 

Literatura podstawowa 
[1]  Krowiak A.: Wprowadzenie do pakietu oblicze

ń

 symbolicznych Maple™, Wydawnictwo 

PK, Kraków 2009. 

[2]  Pietraszek J., Mathcad. 

Ć

wiczenia. Wydawnictwo Helion, Gliwice 2008. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1]  Krysicki W., Włodarski L.: Analiza matematyczna w zadaniach t.1-2, Wyd.PWN, 

Warszawa 2010. 

[2]  Paleczek W.: Mathcad 12, 11, 2001i, 2001, 2000 w algorytmach, Wyd. EXIT, Warszawa 

2005. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Jacek Pietraszek 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Informatyki Stosowanej (M-7) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M108 – Metody obliczeniowe dla in

Ŝ

ynierów 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 
II 


W15 + Lk15 

W9 + Lk9 


 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Matematyka”. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z programem matematycznym Maple™ oraz 

sposobami rozwi

ą

zywania typowych problemów in

Ŝ

ynierskich. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w wykładach oraz samodzielne rozwi

ą

zywanie zada

ń

 

na laboratoriach komputerowych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kolokwiów.  
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna z kolokwiów z laboratoriów. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 

Wprowadzenie  do  Maple’a.  Metody  numerycznego  rozwi

ą

zywania  równa

ń

  i  układu  równa

ń

 

nieliniowych.  Interpolacja.  Aproksymacja.  Rachunek  ró

Ŝ

niczkowy.  Rachunek  całkowy. 

Rachunek  macierzowy.  Metody  optymalizacji.  Równania  ró

Ŝ

niczkowe  zwyczajne 

 

zagadnienie pocz

ą

tkowe i brzegowe. Komputerowe wyprowadzanie i rozwi

ą

zywanie równa

ń

 

równowagi i równa

ń

 ruchu układów mechanicznych. 

Laboratoria 
Działania na liczbach i wyra

Ŝ

eniach. Struktury danych. Podstawy programowania w Maple’u

Tworzenie wykresów. Rozwi

ą

zywanie równa

ń

 i układów równa

ń

. Interpolacja i aproksymacja 

funkcji. Wybrane zagadnienia analizy matematycznej: obliczanie granic, pochodnych, całek, 
rozwijanie  funkcji  w  szereg  pot

ę

gowy.  Rachunek  wektorowy  i  macierzowy.  Rozwi

ą

zywanie 

równa

ń

  ró

Ŝ

niczkowych  zwyczajnych  –  zagadnienie  pocz

ą

tkowe  i  brzegowe.  Komputerowe 

wyprowadzanie i rozwi

ą

zywanie równa

ń

 równowagi układów mechanicznych. 

Literatura podstawowa 
[1] Krowiak A., Wprowadzenie do pakietu oblicze

ń

 symbolicznych Maple™, Wydawnictwo 

 

PK, Kraków 2009. 

[2] Palej R., Krowiak A.: Metody obliczeniowe wspomagane programem Maple
 

Wydawnictwo PK, Kraków 2009. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Zbo

ś

 D., Metody numeryczne, Wydawnictwo PK, Kraków 1992. 

[2] Kincaid D., Cheney W., Analiza numeryczna, WNT, Warszawa 2006. 
[3] Landau R.H., A first course in scientific computing, Princeton University Press, New 

Jersey 2005.  

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Rafał Palej, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Informatyki Stosowanej (M-7) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M405 – Podstawy i zastosowania in

Ŝ

ynierskie MES 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + Lk30 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + Lk18 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Mechanika ogólna, Wytrzymało

ść

 

materiałów 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: wprowadzenie do współczesnych metod analizy 

wytrzymało

ś

ciowej, sztywno

ś

ciowej i stateczno

ś

ciowej konstrukcji in

Ŝ

ynierskich; zapoznanie 

si

ę

 z komercyjnymi pakietami obliczeniowymi dla konstrukcji in

Ŝ

ynierskich. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych; samodzielna praca z 

programem ANSYS.  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratorium przez wykonanie projektu 
w warunkach kontrolowanej samodzielno

ś

ci; obecno

ść

 i zaliczenie wykładu. 

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia wa

Ŝ

ona z zaliczenia laboratorium (0.7) i wykładów (0.3) 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Motywacja 

do 

stosowania 

współczesnych 

metod 

obliczeniowych. 

Modelowanie 

rzeczywistych  konstrukcji.  Wprowadzenie  do  MES  na  przykładzie  kratownicy;  element: 
stopnie  swobody,  macierze  geometryczne,  sił,  sztywno

ś

ci;  struktura:  transformacja, 

agregacja,  macierze  globalne,  podstawowy  układ  równa

ń

  MES;  poj

ę

cie  funkcji  kształtu  na 

przykładzie  elementu  belkowego;  przykład  elementu  płaskiego    trójk

ą

tnego;  estymatory 

dokładno

ś

ci  rozwi

ą

zania  dyskretnego;  zasady  post

ę

powania  przy  modelowaniu  metod

ą

 

elementów  sko

ń

czonych;  podział  zada

ń

  mi

ę

dzy  projektantem  i  systemem  komputerowym; 

Preprocessing  -  dyskretyzacja  konstrukcji,  obci

ąŜ

e

ń

,  warunków  brzegowych.  Analiza 

otrzymanych  rozwi

ą

za

ń

  (postprocessing);  Zastosowanie  pakietu  ANSYS  do  analizy  statyki, 

stateczno

ś

ci, zada

ń

 liniowych i nieliniowych, optymalizacji.  

Laboratoria 
Wprowadzenie  do  praktycznych  oblicze

ń

.  Wst

ę

pne  zapoznanie  si

ę

  z  systemem  ANSYS. 

Budowa  prostego  modelu  belkowego  'pod  dyktando'.  Poj

ę

cia  obiektów  definiuj

ą

cych 

struktur

ę

  (punkt  bazowy,  linia,  powierzchnia),  wybór  elementu  z  biblioteki,  wprowadzanie 

własno

ś

ci  geometrycznych  i  materiałowych.  Nakładanie  wi

ę

zów  i  przykładanie  obci

ąŜ

e

ń

Przegl

ą

d  i  analiza  wyników  po  rozwi

ą

zaniu.  Wykresy  deformacji,  sił  wewn

ę

trznych, 

napr

ęŜ

e

ń

.  Definiowanie  zadania  przy  pomocy  graficznego  interfejsu  u

Ŝ

ytkownika  albo  pliku 

tekstowego z komendami. Przykładowa analiza modelu w płaskim stanie napr

ęŜ

enia. Uwagi 

o  operacjach  na  modelu  (dodawanie  i  odejmowanie  powierzchni).  Okre

ś

lanie  i  testowanie 

g

ę

sto

ś

ci  siatki  i  zbie

Ŝ

no

ś

ci  rozwi

ą

zania.  Samodzielne  rozwi

ą

zanie  przykładowego  zadania 

dla  konstrukcji  belkowej  lub  powierzchniowej.  Analiza  stateczno

ś

ci  konstrukcji  pr

ę

towej. 

Przykłady  zada

ń

  nieliniowych  geometrycznie  i  materiałowo.  Podstawowe  zastosowanie 

narz

ę

dzi optymalizacyjnych do projektowania wytrzymało

ś

ciowego. 

Literatura podstawowa 
[1] Bielski J.: Wprowadzenie do in

Ŝ

ynierskich zastosowa

ń

 metody elementów sko

ń

czonych, 

Wyd. PK, Kraków 2010. 

[2] Łaczek S.: Wprowadzenie do systemu elementów sko

ń

czonych ANSYS, Wyd. PK, 

Kraków 1999. 

background image

 

 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Zienkiewicz O.C.: Metoda elementów sko

ń

czonych, Arkady 1972. 

[2] Kleiber M., Wprowadzenie do metody elementów sko

ń

czonych, PWN 1989 

[3] B

ą

k, R., Burczy

ń

ski T., Wytrzymało

ść

 materiałów z elementami uj

ę

cia komputerowego, 

WNT 2001 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Jan Bielski 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Mechaniki Stosowanej (M-1) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M406 – Podstawy i zastosowania in

Ŝ

ynierskie MES 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + Lk30 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + Lk18 

 
 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Mechanika ogólna, Wytrzymało

ść

 

materiałów, Podstawy konstrukcji maszyn I, Metody obliczeniowe dla in

Ŝ

ynierów. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: student poznaje ogólne zasady MES na przykładach prostych 

konstrukcji  belkowo-ramowych  oraz  obiektów  cienko

ś

ciennych  i  trójwymiarowych.  Uczy  si

ę

 

odczytywa

ć

  pola  deformacji  oraz  odkształce

ń

  i  napr

ęŜ

e

ń

  w  poszczególnych  punktach 

konstrukcji. Szczególn

ą

 uwag

ę

 zwrócono na ocen

ę

 bł

ę

du oblicze

ń

Na laboratorium komputerowym student poznaje praktyczne działanie du

Ŝ

ego systemu MES 

ANSYS  wykorzystuj

ą

c  wiadomo

ś

ci  przekazane  na  wykładzie.  Uczy  si

ę

  obsługi  systemu, 

wprowadzania danych oraz wydruku, przegl

ą

du i interpretacji wyników oblicze

ń

 

Metody dydaktyczne: cało

ść

 wykładu prezentowana  w wersji PowerPoint. Wykłady 

udost

ę

pniane  studentom w wersji elektronicznej. Laboratorium prowadzone  na salach 

komputerowych z indywidualnym dost

ę

pem studentów do komputerów PC.  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: sprawdzian pisemny obejmuj

ą

cy tre

ść

 wykładów. 

Zaliczenie laboratorium wymaga wykonania na sali 

ć

wicze

ń

 komputerowych okre

ś

laj

ą

cych 

ugi

ę

cia i napr

ęŜ

enia w prostych konstrukcjach belkowych i płytowych. 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium skorygowana wynikiem ze sprawdzianu. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
 Przykłady  obiektów  i  zjawisk  modelowanych  komputerowo.  Definicja  i  przykłady  funkcji 
próbnych.  Podstawowe  cechy  i  historia  MES.   

Ź

ródła  bł

ę

dów  popełnianych  przy 

komputerowym  modelowaniu  rzeczywistych  obiektów  metod

ą

  elementów  sko

ń

czonych. 

Algebra  wektorów  i  macierzy  stosowana  w  MES.  Cechy  funkcji  kształtu.  Definicja  stopni 
swobody elementu sko

ń

czonego. Agregacja elementów w metodzie przemieszcze

ń

. Warunki 

brzegowe w zadaniach MES.  
Funkcje kształtu elementu zginanej belki.  Wyra

Ŝ

enie krzywizny belki  przez funkcje kształtu 

elementu  N

i

(x).  Sposób  obliczania  macierzy  sztywno

ś

ci  elementu  zginanej    belki. 

Współrz

ę

dne  lokalne  i  globalne    elementu  belkowego.  Zasady  zastosowania  elementów 

pr

ę

towo-belkowych  w  obliczeniach  przestrzennych  konstrukcji  ramowych  metod

ą

  ES. 

Wprowadzanie warunków brzegowych. 

Definicja  płaskiego  stanu  napr

ęŜ

enia  i  odkształcenia  –  przykłady  konstrukcyjne.  Sposoby 

zapisu przemieszcze

ń

, odkształce

ń

 i napr

ęŜ

e

ń

 w formie wektorowej i  macierzowej.  Cechy  

napr

ęŜ

e

ń

  i  odkształce

ń

.    Funkcje  kształtu  MES  elementów  trójk

ą

tnych  i  czworok

ą

tnych 

(płaski  stan  napr

ęŜ

enia).  Wyra

Ŝ

enie  przemieszcze

ń

,  odkształce

ń

  i  napr

ęŜ

e

ń

  przez  funkcje 

kształtu  N

i

(x,y)  oraz  stopnie  swobody  elementu.  Obliczenie  zast

ę

pczych  sił  w

ę

złowych  w 

płaskim  elemencie  wg  zasady  prac  przygotowanych.  Całkowita  energia  potencjalna 
płaskiego  elementu.  Definicja  macierzy  sztywno

ś

ci  płaskiego  elementu.  Przestrzenny  stan 

napr

ęŜ

enia.    Funkcje  kształtu  MES  elementów  typu  tetrahedron  i  heksahedron.  Warunki 

brzegowe w zagadnieniach spr

ęŜ

ystych rozwi

ą

zywanych za pomoc

ą

 MES. 

Oszacowanie bł

ę

du oblicze

ń

 MES. Estymator Zienkiewicza-Zhu i jego pochodne. Zbie

Ŝ

no

ść

 

rozwi

ą

za

ń

  MES.    Adaptacja  siatki  i  stopnia  aproksymacji  metody.  Podstawowa  struktura  i 

background image

 

 

przegl

ą

d du

Ŝ

ych systemów komercyjnych MES. 

Laboratoria 
Program ANSYS na tle innych du

Ŝ

ych systemów komercyjnych. Podstawowe komendy 

systemu ANSYS. Przykłady konstrukcji kratowych i ramowych – wybór elementów z 
biblioteki, wprowadzanie danych geometrycznych i warunków brzegowych, obserwacja 
wyników.  Przykłady cienko

ś

ciennych konstrukcji płytowych, oszacowanie bł

ę

du, badania 

zbie

Ŝ

no

ś

ciowe, adaptacja siatki elementów (ANSYS). 

Literatura podstawowa 
[1] Łaczek S., Modelowanie i analiza konstrukcji w systemie ANSYS v. 11, Wydawnictwo PK, 

Kraków, 2011. 

[2] Bielski J., Wprowadzenie do in

Ŝ

ynierskich zastosowa

ń

 MES, Wydawnictwo PK, Kraków 

2010. 

[3] Radwa

ń

ska, M., Metody komputerowe w wybranych zagadnieniach mechaniki 

konstrukcji,  Wydawnictwo PK, Kraków 2004, 

[4] Gr

ą

dzki R. Wprowadzenie do metody elementów sko

ń

czonych, Łód

ź

 2002. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Bijak 

ś

ochowski, M., Jaworski, A., Krzesi

ń

ski G., Zagrajek A., Mechanika materiałów i 

konstrukcji, T.2, Oficyna Wydawnicza PW, Warszawa, 2006 

[2] Cicho

ń

, Cz.,  Cecot, W.,  Krok, J., Pluci

ń

ski, P., Metody komputerowe w liniowej  

mechanice konstrukcji, Wydawnictwo PK, Kraków 2002, 

[3] Łodygowski, T., K

ą

kol, W., Metoda elementów sko

ń

czonych w wybranych zagadnieniach 

mechaniki konstrukcji,  Alma Mater, PP, 2003, 

[4] Rakowski, G., Kacprzyk, Z., Metoda elementów sko

ń

czonych w mechanice konstrukcji, 

Oficyna Wydawnicza PW, Warszawa 2005. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Bogdan Szybi

ń

ski 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Konstrukcji Maszyn (M-3) 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M109 – Bezpiecze

ń

stwo pracy i ergonomia  

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z podstawowymi zagro

Ŝ

eniami w 

ś

rodowisku 

pracy i zasadami ergonomicznego kształtowania warunków pracy. 

Metody dydaktyczne: udział w wykładach. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: test z wykładów. 
Ocena ko

ń

cowa: ocena z testu. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Człowiek  a 

ś

rodowisko. 

Ś

rodowisko  pracy.  Procesy  postrzegania  bod

ź

ców  wzrokowych, 

słuchowych, fizjologia i bezpiecze

ń

stwo pracy. Podstawowe czynniki zagro

Ŝ

e

ń

 w 

ś

rodowisku 

pracy  –  czynniki  fizyczne,  chemiczne,  biologiczne,  psychiczne.  Ocena  stanowisk  pracy 
w kontek

ś

cie  wybranych  zagro

Ŝ

e

ń

  fizycznych.  Oddziaływanie  drga

ń

  mechanicznych  na 

organizm  człowieka,  kryteria  oceny  oraz  metody  oceny  nara

Ŝ

enia.  Wpływ  hałasu  na 

organizm  człowieka,  pomiar  i  ocena  stanowisk  pracy. 

Ź

ródła  promieniowania  optycznego, 

pomiar  i  ocena  promieniowania  optycznego  w 

ś

rodowisku  pracy.  Wpływ  mikroklimatu 

gor

ą

cego  i  zimnego  na  organizm  człowieka,  zasady  pomiaru  i  oceny  komfortu  cieplnego. 

Podstawowe  zasady  ergonomicznego  kształtowania  maszyn  i  stanowisk  pracy.  Wybrane 
zagadnienia prawne bezpiecze

ń

stwa i ochrony pracy. 

Literatura podstawowa 
[1]  Koradecka D. (red): Bezpiecze

ń

stwo pracy i ergonomia, t. 1 i 2. Wyd. CIOP, Warszawa 

1997. 

[2]  Wykowska M.: Ergonomia. Wydawnictwo AGH, Kraków 1994. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1]  Idczak D.: Ergonomia w kształtowaniu warunków pracy. Wydawnictwo Politechniki 

Gda

ń

skiej, Gda

ń

sk 1999.  

[2]  Kowal E.: Ekonomiczno-społeczne aspekty ergonomii. PWN, Warszawa 2002. 
[3] 

 

Knapik S. (red): Ergonomia i ochrona pracy, Wydawnictwo AGH, Kraków 1996. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Stanisław Michałowski  

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Konstrukcji Maszyn (M-3), 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M201 -  Podstawy konstrukcji maszyn 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W30 + C15 + P15 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W30 + L15 + Lk15 + P15  

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W18 + C9 + P9 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W18 + L9 + Lk9 + P9  

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Grafika in

Ŝ

ynierska, Materiały in

Ŝ

ynierskie, 

Mechanika ogólna, Wytrzymało

ść

 materiałów I. 

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  student  zapoznaje  si

ę

  z  podstawowymi  wiadomo

ś

ciami 

dotycz

ą

cymi konstrukcji maszyn i urz

ą

dze

ń

. Poznaje zarówno zespoły elementów stosowane 

najcz

ęś

ciej  przy  konstruowaniu  maszyn,  jak  i  zjawiska  zachodz

ą

ce  w  tych  zespołach. 

Znajduje praktyczne zastosowanie wiadomo

ś

ci nabytych na przedmiotach podstawowych.  

Na 

ć

wiczeniach  rozwi

ą

zuje  przykładowe  problemy  in

Ŝ

ynierskie,  a  na  projektach  uczy  si

ę

 

indywidualnie  projektowania  ró

Ŝ

norodnych  konstrukcji  na  przykładach  zbiorników, 

mechanizmów 

ś

rubowych, sprz

ę

gieł i reduktorów.   

Metody dydaktyczne: wykłady przygotowane na foliach i w programie PowerPoint. 

Forma  i  warunki  zaliczenia  przedmiotu:  egzamin  pisemny  i  ustny  po  semestrze  pi

ą

tym 

oraz  zaliczenia 

ć

wicze

ń

  tablicowych  i  laboratoryjnych.  Wykonanie  czterech  indywidualnych 

projektów  przykładowych  konstrukcji  zbiorników,  mechanizmów 

ś

rubowych,  sprz

ę

gieł  i 

reduktorów.   
Ocena ko

ń

cowa: semestr 4 – 

ś

rednia wa

Ŝ

ona z 

ć

wicze

ń

 (0.3) i projektów (0.7). Semestr 5 – 

ś

rednia wa

Ŝ

ona z egzaminu (0.5), projektów (0.35) i laboratorium (0.15). 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady:  
Zasady  konstruowania  i  optymalizacja  konstrukcji.  Dokładno

ść

  wymiarowa,  tolerancje  i 

pasowania  elementów  maszyn,  uj

ę

cie  deterministyczne  i  probabilistyczne.  Wytrzymało

ść

 

zm

ę

czeniowa,  wykres  Wöhlera,  wyznaczanie  współczynnika  koncentracji  napr

ęŜ

e

ń

  w 

obliczeniach  zm

ę

czeniowych.  Cykle  niesymetryczne.  Zasady  sumowania  skutków  cykli 

napr

ęŜ

e

ń

. Obliczenia zm

ę

czeniowe przy zło

Ŝ

onym stanie napr

ęŜ

enia.  

Poł

ą

czenia  spawane,  zgrzewane,  lutowane,  klejone  -  rodzaje  poł

ą

cze

ń

,  obliczenia. 

Poł

ą

czenia nitowe, przegl

ą

d rozwi

ą

za

ń

, obliczenia. Poł

ą

czenia gwintowe, podział i przykłady 

zastosowa

ń

,  sprawno

ść

  i  samohamowno

ść

  gwintu.  Podstawowe  zale

Ŝ

no

ś

ci  dla  układów 

wst

ę

pnie  napi

ę

tych.  Poł

ą

czenia  kształtowe  typu:  wał-piasta  ruchowe  i  spoczynkowe, 

poł

ą

czenia  sworzniowe,  analiza  sił  w  poł

ą

czeniach,  warunki  obliczeniowe.  Poł

ą

czenia 

wciskowe.  Spr

ęŜ

yny,  klasyfikacja,  materiały,  optymalne  przekroje  spr

ęŜ

yn,  warunek 

przemieszczeniowy i wytrzymało

ś

ciowy, dobór spr

ęŜ

yn. Spr

ęŜ

yny talerzowe, charakterystyka 

i zastosowanie. Obliczenia wału obci

ąŜ

onego momentem zginaj

ą

cym i skr

ę

caj

ą

cym. Obroty 

krytyczne wału wirnika, warunek wytrzymało

ś

ciowy i dynamiczny dla wału.  

Zakres zastosowa

ń

 ło

Ŝ

ysk tocznych i 

ś

lizgowych, konstrukcja i klasyfikacja ło

Ŝ

ysk tocznych, 

oznaczenia  i  zdolno

ść

  przenoszenia  obci

ąŜ

e

ń

.  Pasowania  i  zabudowa  ło

Ŝ

ysk  tocznych, 

no

ś

no

ść

 ruchowa, spoczynkowa i obroty graniczne ło

Ŝ

yska. Obliczenia ło

Ŝ

yska tocznego ze 

wzgl

ę

du  na  trwało

ść

  przy  stałych  i  zmiennych  obci

ąŜ

eniach  i  obrotach,  rola  siły  osiowej  i 

promieniowej  w  obliczeniach  ło

Ŝ

ysk  sko

ś

nych,  kryteria  zniszczenia  i  monitoring  ło

Ŝ

ysk. 

Podstawowe  zagadnienia  trybologii.  Ło

Ŝ

yska 

ś

lizgowe  –  rodzaje,  warunki  pracy,  dobór 

materiałów, dobór oleju. Zalety i wady ło

Ŝ

ysk hydrostatycznych i hydrodynamicznych.  

background image

 

 

Klasyfikacja sprz

ę

gieł, konstrukcja i obliczenia sprz

ę

gła sztywnego, podatnego i nastawnego, 

dobór sprz

ę

gieł w układzie nap

ę

dowym. Rozruch układu silnik - maszyna robocza, redukcja 

momentów    bezwładno

ś

ci  w  maszynie,  warunek  rozruchu,  czas  rozruchu.  Sprz

ę

gła 

jednokierunkowe,  sprz

ę

gła  bezpiecze

ń

stwa  -  konstrukcja,  warunki  poprawnego  działania. 

Sprz

ę

gło  sterowane  kłowe,  warunek  samohamowno

ś

ci,  siły  wł

ą

czenia  sprz

ę

gła.  Sprz

ę

gła 

rozł

ą

czne  cierne,  konstrukcja  i  obliczenia,  rozruch  sprz

ę

gieł  ciernych.  Sprz

ę

gła 

hydrokinetyczne,  konstrukcja,  przeło

Ŝ

enie,  sprawno

ść

.  Hamulce  klockowe,  tarczowe  i 

ta

ś

mowe,  wzór  Eulera  –  Eytelweina,  obliczenie  momentu  tarcia,  siły  działaj

ą

ce  w  układzie 

sterowania hamulców, przegl

ą

d rozwi

ą

za

ń

.  

Zalety  i  wady  przekładni  z

ę

batych,  twierdzenie  dotycz

ą

ce  stało

ś

ci  przeło

Ŝ

enia,  zarys 

cykloidalny  i  ewolwentowy,  podstawowe  poj

ę

cia  dotycz

ą

ce  geometrii  kół  z

ę

batych.  Metody 

obróbki  kół  walcowych.  Warunki  niedopuszczaj

ą

ce  do  podcinania  lub  zaostrzenia  z

ę

bów  w 

metodzie  obwiedniowej,  korekcja  zaz

ę

bienia.  Przekładnie  walcowe  o  z

ę

bach  sko

ś

nych, 

prostok

ą

t przyporu, składowe siły mi

ę

dzyz

ę

bnej, obliczenia geometrii. Przybli

Ŝ

one obliczenie 

modułu  przekładni  z  warunku  na  wytrzymało

ść

  zm

ę

czeniow

ą

  postaciow

ą

  i  kontaktow

ą

sposób  ustalenia  szeroko

ś

ci  wie

ń

ca  w  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  klasy  przekładni.  Metoda  oblicze

ń

 

przekładni z

ę

batej wg ISO. Metody obróbki kół sto

Ŝ

kowych. Geometria przekładni sto

Ŝ

kowej 

o  z

ę

bach  prostych,  sko

ś

nych  i  kołowo-łukowych,  składowe  siły  mi

ę

dzyz

ę

bnej  w  przekładni 

sto

Ŝ

kowej  o  z

ę

bach  sko

ś

nych.  Przekładnie 

ś

limakowe,  cechy  przekładni,  przykłady 

konstrukcyjne.  Przekładnie  obiegowe,  przegl

ą

d  rozwi

ą

za

ń

,  przeło

Ŝ

enie  przekładni. 

Przekładnie  pasowe,  przenoszone  momenty,  geometria  pasów  i  kół,  zale

Ŝ

no

ś

ci 

geometryczne,  siły  i  napr

ęŜ

enia  w  pasach,  współczynnik  nap

ę

du  i  po

ś

lizgu,  przeło

Ŝ

enie 

geometryczne  i  rzeczywiste,  straty  energii,  sprawno

ść

  przekładni.  Zalety  i  wady  przekładni 

ła

ń

cuchowych. Przekładnie cierne, przegl

ą

d rozwi

ą

za

ń

, cechy przekładni.  

Ć

wiczenia  

Zadania  z  optymalizacji  elementów  maszyn.  Tolerancje  i  pasowania,  zamienno

ść

  wymia-

rowa,  przykłady  oblicze

ń

  dla  zespołów  maszyn.  Obliczenia  zm

ę

czeniowe  elementów 

maszyn.  Przykłady  oblicze

ń

  wybranych  konstrukcji  spawanych.  Obliczenia  wybranych 

poł

ą

cze

ń

 

ś

rubowych,  układów  wst

ę

pnie  napi

ę

tych  oraz  poł

ą

cze

ń

  wciskowych.  Obliczenia  i 

dobór spr

ęŜ

yn. Wały i osie - obliczenia wytrzymało

ś

ciowe i dynamiczne.  

Laboratoria  
Badanie  poł

ą

cze

ń

  kołnierzowych.  Identyfikacja  geometryczna  kół  z

ę

batych  na  podstawie 

pomiarów i oblicze

ń

. Graficzne wyznaczanie korygowanych z

ę

bów przekładni, optymalizacja 

korekcji.    Badanie  momentu  tarcia  w  ło

Ŝ

yskach  tocznych.  Wyznaczanie  sprawno

ś

ci 

przekładni  z

ę

batej  na  stanowisku  mocy  kr

ąŜą

cej.  Dynamika  układu  nap

ę

dowego  ze 

sprz

ę

głem 

ciernym 

sterowanym 

elektromagnetycznie. 

Laboratoria_komputerowe 
Obliczenia  komputerowe  zwi

ą

zane  z  projektem  sprz

ę

gła.  Dobór  modułów  przekładni  wg 

standardowych  procedur  komputerowych  ISO.  Rysunki  2D  i  3D  przy  u

Ŝ

uciu  programów  

AUTOCAD i Inventor zwi

ą

zane z nauka projektowania konstrukcji. 

Projekty 
Projekt  zbiornika  ci

ś

nieniowego  albo  spawanej  konstrukcji  no

ś

nej.  Projekt  mechanizmu 

ś

rubowego  lub  zapadkowego.  Projekt  sprz

ę

gła  lub  hamulca  sterowanego  mechanicznie, 

hydraulicznie  lub  elektromagnetycznie.  Projekt  jednostopniowej  przekładni  z

ę

batej  lub 

pasowej. 
Literatura podstawowa  
[1] Osi

ń

ski Z. (red.), Podstawy konstrukcji maszyn, PWN 1999. 

[2] Ry

ś

 J., Skrzyszowski Z., Podstawy konstrukcji maszyn. Zbiór zada

ń

., PK Kraków 2001 

[3] Ry

ś

 J., Trojnacki A. (red), Laboratorium podstaw konstrukcji maszyn, PK Kraków 2001. 

[4]  Mazanek E. (red), Przykłady oblicze

ń

 z PKM. WNT, Warszawa 2005. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Dietrich M. (red.), Podstawy konstrukcji maszyn, WNT 1995.  
[2] Sko

ć

 A., Spałek., Markusik S., Podstawy konstrukcji maszyn, WNT 2008. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Henryk Sanecki 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

  Instytut Konstrukcji Maszyn (M-3) 

 

background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M202 – Dynamika maszyn 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + C15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + C9 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: uko

ń

czone kursy Matematyki, Mechaniki 

oraz Wytrzymało

ś

ci Materiałów. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z podstawami teorii drga

ń

 oraz zdobycie 

umiej

ę

tno

ś

ci jej wykorzystania do rozwi

ą

zywania praktycznych problemów dynamiki maszyn. 

Metody dydaktyczne: udział w wykładach, 

ć

wiczeniach tablicowych i laboratoryjnych, 

pisemne kolokwia, opracowanie sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych,.  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie 

ć

wicze

ń

 i laboratoriów. 

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia wa

Ŝ

ona z 

ć

wicze

ń

 (0.5) i laboratoriów (0.5). 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Elementy  mechaniki  analitycznej:  równanie  Lagrange’a  II  rodzaju.  Drgania  własne  tłumione 
układu o jednym stopniu swobody, drgania wymuszone, charakterystyki dynamiczne. Stany 
ustalone  i  nieustalone  drga

ń

.  Zagadnienia  wibroizolacji.  Drgania  poliharmoniczne.  Drgania 

układów  o  wielu  stopniach  swobody,  eliminator  dynamiczny  drga

ń

,  pr

ę

dko

ś

ci  krytyczne 

wałów.  Drgania  układów  z  ci

ą

głym  rozkładem  masy:  drgania  poprzeczne  strun,  podłu

Ŝ

ne 

pr

ę

tów, skr

ę

tne wałów oraz gi

ę

tne belek, metoda Fouriera i metoda Rayleigha. 

Ć

wiczenia 

Zastosowanie  równa

ń

  Lagrange’a  II  rodzaju  do  układania  równa

ń

  ró

Ŝ

niczkowych  ruchu, 

linearyzacja  równa

ń

  w  otoczeniu  poło

Ŝ

enia  równowagi.   Wyznaczanie  cz

ę

sto

ś

ci  własnych  i 

współczynników form drga

ń

. Wyznaczanie charakterystyk amplitudowo-cz

ę

stotliwo

ś

ciowych. 

Zastosowanie  metody  Fouriera  analizy  drga

ń

  własnych  i  wymuszonych  układów  o  ci

ą

głym 

rozkładzie masy. 
Laboratoria 
Pomiar  parametrów  inercyjnych  cz

ęś

ci  maszyn.  Drgania  tłumione  układu  o  jednym  stopniu 

swobody.  Identyfikacja  parametrów  układu  na  podstawie  charakterystyk  amplitudowo-
czestotliwo

ś

ciowej.  Analiza  widmowa  poliharmonicznych  drga

ń

  wymuszonych.  Tłumienie 

dynamiczne  drga

ń

.  Pomiar  poziomu  drga

ń

  i  hałasu.  Cz

ę

sto

ś

ci  i  formy  drga

ń

  układów  z 

ci

ą

głym rozkładem masy. 

Literatura podstawowa    
[1] Osi

ń

ski Z.: Teoria drga

ń

, PWN Warszawa 1978. 

[2] Nizioł J.: Podstawy drga

ń

 w maszynach,  Wyd. Polit. Krak., Kraków 1989. 

[3] Michałowski St.: 

Ć

wiczenia laboratoryjne z dynamiki maszyn, Wyd. Pol. Krak., Kraków 

1975. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca  uz 

[1] Kaliski S.: Drgania i fale, PWN, Warszawa 1986. 

 

[2] Łuczko J.: Drgania regularne i chaotyczne w nieliniowych układach mechanicznych, 

 

Wyd. Pol.. Krak., Kraków 2008. 
[3] Woroszył St.: Przykłady i zadania z teorii drga

ń

, PWN, Warszawa 1984. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Jan Łuczko prof. PK. 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Mechaniki Stosowanej (M-1) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M203 - Podstawy eksploatacji i niezawodno

ś

ci  maszyn 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W9 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: bez wymaga

ń

. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: uzyskanie podstawowej wiedzy z zakresu eksploatacji i nieza-

wodno

ś

ci maszyn. Zdobycie umiej

ę

tno

ś

ci bilansowania jako

ś

ci, bezpiecze

ń

stwa i ekologii w 

procesie eksploatacji. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych, opracowanie 

sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów i uzyskanie pozytywnej 
oceny ze sprawdzianu. 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna z zaliczenia laboratorium i sprawdzianu. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Systemy 

eksploatacji 

maszyn 

pojazdów: 

Modele 

eksploatacji: 

cybernetyczny, 

prakseologiczny,  trójstanowy,  metoda  Nadlera.  Fazy  istnienia  maszyn  i  pojazdów. 
Prognozowanie  trwało

ś

ci  eksploatacyjnej  maszyn:  funkcja  niezawodno

ś

ci  maszyn, 

dystrybuanta,  funkcja  g

ę

sto

ś

ci  uszkodze

ń

,  funkcja  intenswno

ś

ci  uszkodze

ń

,  plany  bada

ń

 

niezawodno

ś

ci  maszyn.  Estymacja  wska

ź

ników  niezawodno

ś

ci  dla:  nieznanej  i  znanej 

postaci  funkcyjnej  rozkładu  zmiennej  T.  Analiza  ekonomiczna  eksploatacji:  podstawowe 
miary  eksploatacji,  efektywno

ść

  eksploatacji.  Analiza  kosztów:  rentowno

ść

  eksploatacji.  

Okresy eksploatacji. Cykle mi

ę

dzynaprawcze i mi

ę

dzyprzegl

ą

dowe. Powstawanie i redukcja 

hałasu  w  eksploatacji  maszyn  i  pojazdów.  Wspomaganie  komputerowe  bada

ń

  jako

ś

ci 

eksploatacji:  wykresy  sieciowe,  spektroskopia.  Monitoring  eksploatacji  maszyn  i  pojazdów. 
Wybrane  problemy  z  zastosowania  rachunku  ekonomicznego  i  statystyki  w  analizie 
eksploatacji  maszyn  i  pojazdów.  Zintegrowane  systemy  informatyczne  w  eksploatacji 
maszyn  i  pojazdów.  Diagnostyka  procesów  eksploatacji  maszyn.  Wiod

ą

ce  procesy  zu

Ŝ

ycia 

elementów maszyn. 

Ś

rodki smarne - systemy smarownicze.  

Laboratoria 
Metody  oceny  jako

ś

ci,  bezpiecze

ń

stwa  i  ekologii  eksploatacyjnej  maszyn  i  pojazdów: 

pomiary  laboratoryjne,  pomiary  stanowiskowe,  pomiary  poligonowe,  monitoring  stanu 
technicznego maszyn i pojazdów, pomiary trwało

ś

ci. 

Literatura podstawowa 
[1] Konieczny J.: Sterowanie eksploatacj

ą

 urz

ą

dze

ń

. PWN, W-a, 1975 r  

[2] Piec P.: Badania eksploatacyjne elementów i zespołów pojazdów szynowych. Wyd. Pol. 

Krakowskiej. Kraków 2004 

[3] Praca zbiorowa: Podstawy eksploatacji obiektów technicznych. Wyd. MCNEMT 

Radom 1990. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Haviland R. P.: Niezawodno

ść

 urz

ą

dze

ń

 technicznych. Wyd. PWN, Warszawa 1968 

[2]  Konieczny J.: Podstawy eksploatacji urz

ą

dze

ń

. Wyd. MON, Warszawa 1975. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Paweł Piec prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Pojazdów Szynowych (M-8) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M204 – Grafika in

Ŝ

ynierska 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W15 + P30 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W9 + P18 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: opanowanie ogólnych zasad i reguł zapisu konstrukcji. 

Wprowadzenie w elementarne zagadnienia konstrukcyjne. Wymiarowanie elementów 
konstrukcji. Opanowanie i doskonalenie technik sporz

ą

dzania zapisu (programy CAD) 

Zapoznanie studentów z zapisem konstrukcji w systemie 3 D. 

Metody dydaktyczne: wykonanie projektów z wykorzystaniem programu AutoCAD  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie projektów, sprawdzian umiej

ę

tno

ś

ci 

posługiwania si

ę

 programem. Sprawdzian wiadomo

ś

ci w formie kolokwium. 

Ocena ko

ń

cowa: ocena 

ś

rednia z projektów i kolokwium.  

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Podstawowe  zagadnienia  geometrii  wykre

ś

lnej.  Transformacja  układu  rzutni  i  jej 

zastosowanie. Przenikanie brył. Podstawy zapisu konstrukcji. Zasady przedstawiania brył w 
rzutach  prostok

ą

tnych.  Zagadnienia  doboru  układu  wymiarów.  Zasady  wymiarowania. 

Zagadnienia  oczywisto

ś

ci  w  zapisie  układu  wymiarów.  Znaki  wymiarowe.  Uproszczenia 

zapisu.  Linie  jako  znaki  zapisu.  Rodzaje  zapisu  w  procesie  projektowo  konstrukcyjnym. 
Przekroje  proste  i  zło

Ŝ

one.  Zapis  konstrukcji  typowych  poł

ą

cze

ń

.  Istota  uproszcze

ń

  w 

zapisie.  Normalizacja  elementów.  Oznaczanie  cech  i  stanu  powierzchni.  Zapis  konstrukcji 
elementów  zło

Ŝ

onych.  Identyfikacja  elementów  konstrukcji  na  rysunkach.  Ogólna 

charakterystyka  systemu  CAD  i  programów  3  D.  Komunikacja  z  programem.  Podstawowe 
zasady  tworzenia  rysunku  w  AutoCAD.  Modyfikacja  elementów  rysunkowych.  Prezentacja 
programu do zapisu konstrukcji w wymiarze 3D. 
Projekty   
 Projekt zbiornika ci

ś

nieniowego. Projekt koła z

ę

batego. Projekt wałka reduktora. 

 Projekt pokrywy ło

Ŝ

yska. W/w projekty wykonywane s

ą

 z u

Ŝ

yciem programu AutoCAD.  

Literatura   
[1] Piko

ń

 A, Autocad, WNT, W-wa2010 

[2] Rydzanowicz I, Rys jako zapis konstrukcji, WNT, W-wa2009 
[3] Dobrza

ń

ski T, Rysunek Techniczny Maszynowy, W-wa2009 

Literatura  uzupełniaj

ą

ca 

[1] Lewandowski T.. Rysunek Techniczny dla Mechaników. WSiP, Warszawa 1995 
[2] Jaskulski A Autodesk Inventor PWN Warszawa 2009 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Andrzej Zieli

ń

ski 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Konstrukcji Maszyn (M-3) 

 
 
 
 
 

background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M205 - Teoria mechanizmów i maszyn  

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Mechanika ogólna”, „Dynamika maszyn”. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: studenci zapoznaj

ą

 si

ę

 z podstawami zagadnieniami analizy 

mechanizmów w zakresie kinematyki i dynamiki. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w laboratoriach, opracowanie sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 

laboratoryjnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek 
i sprawozda

ń

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Poj

ę

cia  podstawowe:  maszyna,  mechanizm,  ła

ń

cuch  kinematyczny.  Ogniwa.  Pary 

kinematyczne.  Analiza  strukturalna  mechanizmów.  Metody  wyznaczania  poło

Ŝ

enia, 

pr

ę

dko

ś

ci  i  przyspieszenia  ogniw  mechanizmów.  Podstawy  analizy  dynamicznej 

mechanizmów.  Projektowanie  układów  nap

ę

dowych.  Metody  symulacyjne  i  numeryczne 

w badaniach  kinematyki  i  dynamiki  mechanizmów.  Otwarte  ła

ń

cuchy  kinematyczne. 

Podatno

ść

 ogniw. Wra

Ŝ

liwo

ść

 mechanizmów. Analiza bł

ę

dów dynamicznych mechanizmów. 

Laboratoria 
Identyfikacja  struktury  i  parametrów  mechanizmów.  Analiza  ruchu  mechanizmu 
krzywkowego, 

wyznaczanie 

pr

ę

dko

ś

ci 

przyspieszenia. 

Wyznaczenie 

pr

ę

dko

ś

ci 

i przyspiesze

ń

  przekładni  z  tarczami  uz

ę

bionymi.  Badanie  mechanizmu  ze  sprz

ę

głami 

Cardana.  Wyznaczanie  bł

ę

du  dla  mechanizmów  prostowodowych.  Wyrównowa

Ŝ

anie 

statyczne i dynamiczne mechanizmów płaskich. Badanie bł

ę

du dynamicznego mechanizmu 

z ogniwami podatnymi. Schematy blokowe mechanizmów. Symulacja komputerowa ruchu. 

Literatura podstawowa 
[1]  Morecki A., Oderfeld J.: Teoria maszyn i mechanizmów, PWN, Warszawa, 1987. 
[2]  Morecki A., Knapczyk J., K

ę

dzior K.: Teoria mechanizmów i manipulatorów. WNT, 

Warszawa 2002.  

[3]  Ol

ę

dzki A.: Podstawy teorii maszyn i mechanizmów, WNT, Warszawa, 1987. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1]  Gronowicz A.: Podstawy analizy układów kinematycznych. Oficyna Wydawnicza 

Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2003.  

[2]  Knapczyk J., Lebiediew P.A.: Teoria mechanizmów przestrzennych i manipulatorów, 

WNT, Warszawa, 1987. 

[3]  Miller S.: Uklady kinematyczne. Podstawy projektowania, WNT, Warszawa 1988. 
[4] 

 

Morecki A., Oderfeld J.: Teoria maszyn i mechanizmów, PWN, Warszawa, 1987. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Stanisław Michałowski  

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Konstrukcji Maszyn (M-3) 

 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M206 - Nap

ę

d i sterowanie hydrauliczne i pneumatyczne 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: podstawowe wiadomo

ś

ci z fizyki 

i matematyki. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z budow

ą

, działaniem oraz podstawowymi 

charakterystykami elementów układów hydraulicznych i pneumatycznych. Umiej

ę

tno

ść

 

tworzenia podstawowych schematów układów nap

ę

du i sterowania płynowego. Przykłady 

charakterystyk sterowania i regulacji w sterowaniu układów hydraulicznych. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych, opracowanie 

sprawozda

ń

 z laboratoriów, zaliczenie wiadomo

ś

ci zwi

ą

zanych z wykonanym 

ć

wiczeniem. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie sprawozda

ń

 

i testów oraz kolokwium/test z wykładów  
Ocena ko

ń

cowa

ś

rednia wa

Ŝ

ona oceny z laboratorium (0,7) i wykładów (0,3). 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Rodzaje  nap

ę

dów  płynowych  –  hydrostatyczne  i  hydrokinetyczne,  pneumatyczne.  Czynniki 

robocze, oleje mineralne, syntetyczne, biodegradalne i woda. Podstawowe parametry pracy 
układów.  Symbole  u

Ŝ

ywane  w  schematach  układów  hydraulicznych  i  pneumatycznych. 

Budowa,  zasada  działania  i  podstawowe  charakterystyki  pomp,  silników  i  siłowników 
hydraulicznych  i  pneumatycznych.  Podstawowe  rodzaje  i  charakterystyki  zaworów 
steruj

ą

cych  ci

ś

nieniem,  kierunkiem  i  nat

ęŜ

eniem  przepływu.  Omówienie  pozostałych 

elementów  układów,  jak  filtry,  zbiorniki,  chłodnice,  akumulatory,  przewody,  zł

ą

czki, 

uszczelnienia,  przeka

ź

niki,  aparatura kontrolno  pomiarowa.  Podstawowe  układy  sterowania 

hydraulicznego.  Sterowanie  dławieniowe  i  obj

ę

to

ś

ciowe.  Przekładnie  hydrostatyczne, 

charakterystyki regulacyjne. Zasady doboru elementów układu nap

ę

du i sterowania Sprz

ę

gła 

i przekładnie hydrokinetyczne – podstawowe charakterystyki. 
Laboratoria 
Badanie  sprawno

ś

ci  siłownika  pneumatycznego.  Badanie  charakterystyk  sprz

ę

gła 

hydrokinetycznego.  Badanie  charakterystyk  zaworu  przelewowego.  Badanie  układu 
sterowania 

dławieniowego. 

Badania 

charakterystyk 

pompy 

wyporowej. 

Badania 

hydraulicznego 

układu 

sterowania 

mechanizmu 

skr

ę

tu. 

Badanie 

charakterystyk 

dwudrogowego regulatora przepływu. 

Literatura podstawowa  
[1]  Garbacik A.: Studium projektowania układów hydraulicznych. Zakład Narodowy im. 

Ossoli

ń

skich - Wydawnictwo, Kraków 1997.  

[2]  Stryczek S., Nap

ę

d hydrostatyczny. WNT, Warszawa 1997 

[3]  Szydelski Z., Nap

ę

d i sterowanie hydrauliczne w pojazdach i maszynach roboczych, 

WNT, Warszawa, 1990  

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Wołkow J., Dindorf R.: Nap

ę

d i sterowania hydrauliczne maszyn. Wydawnictwo PK, 

Kraków 1991. 

background image

 

 

[2] Szenajch W., Nap

ę

d i sterowanie pneumatyczne. WNT, Warszawa 2003 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Andrzej Sobczyk 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Konstrukcji Maszyn (M-3) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M207 - Podstawy nauki o materiałach 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W12 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  poznanie  struktury    materiałów  in

Ŝ

ynierskich  i    zjawisk 

strukturalnych  zachodz

ą

cych  w  materiałach  pod  wpływem  energii  cieplnej,  mechanicznej 

oraz  chemicznej.  Poznanie  podstawowych  metod  badawczych  w  zakresie  nauki  o 
materiałach.  

Metody  dydaktyczne:  wykład  wspomagany 

ś

rodkami  multimedialnymi;  laboratorium    z  

wykorzystaniem aparatury  do badania  zjawisk strukturalnych w materiałach in

Ŝ

ynierskich 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratorium na podstawie sprawozda

ń

 

i kolokwiów 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna ocen ze sprawozda

ń

 oraz  kolokwiów. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Geneza i znaczenie nauki o materiałach we współczesnej technice. Klasyfikacja materiałów 
in

Ŝ

ynierskich.  Struktura  materiałów-podstawy  krystalografii,  fazowa  budowa  materiałów, 

parametry stereologiczne. Podstawowe procesy strukturalne zachodz

ą

ce w materiałach pod 

wpływem  oddziaływania  energii  mechanicznej-odkształcenie  spr

ęŜ

yste  oraz  plastyczne, 

umocnienie,  zu

Ŝ

ycie  trybologiczne  i  dekohezja,  zm

ę

czenie,  pełzanie.  Podstawowe  procesy 

strukturalne  zachodz

ą

ce  w  materiałach  pod  wpływem  oddziaływania  energii  cieplnej-

krystalizacja, dyfuzja, przemiany fazowe w stanie stałym, rekrystalizacja. Zale

Ŝ

no

ś

ci mi

ę

dzy 

składem chemicznym, struktur

ą

, wła

ś

ciwo

ś

ciami a technicznym zastosowaniem materiałów. 

Wła

ś

ciwo

ś

ci  technologiczne  materiałów.  Zjawisko  korozji  w  materiałach  in

Ŝ

ynierskich.               

Tendencje rozwojowe nauki o materiałach dla potrzeb budowy i eksploatacji maszyn. 
Laboratoria 
Metody  badawcze  w  nauce  o  materiałach:  badania  struktury  krystalicznej  materiałów, 
badania przemian fazowych w stopach metali za pomoc

ą

 analizy cieplnej, badania procesu 

rekrystalizacji  metali,  badania  podstawowych  wła

ś

ciwo

ś

ci  mechanicznych  materiałów: 

statyczna  próba  rozci

ą

gania,  badania  twardo

ś

ci  oraz  udarno

ś

ci,  badanie  odporno

ś

ci 

materiałów  na  p

ę

kanie  badania  materiałowe  przy  zastosowaniu  skaningowej  mikroskopii 

elektronowej. 
Literatura podstawowa: 
[1] Blicharski M.: Wst

ę

p do in

Ŝ

ynierii Materiałowej. WNT, Warszawa 2001, wyd.2. 

[2] Dobrza

ń

ski L. A.: Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. Materiały                           

in

Ŝ

ynierskie z podstawami projektowania materiałowego. WNT, Gliwice-Warszawa 2002 

[3] Praca zbiorowa pod red. Wielgosza R. O.  i Pytla S. M.: Zaj

ę

cia laboratoryjne z 

metaloznawstwa. Wyd. Polit. Krak., Kraków, 2003. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca: 

[1]  Rudnik S.: Metaloznawstwo. PWN, Warszawa 1996. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Stanisław Pytel, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Materiałowej (M-2) 

 

background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M208 - Materiały in

Ŝ

ynierskie 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 



W15 + L15 
W15 + L30 


Niestacjonarne- I stopie

ń

 



W9 + L9 

W9 + L18 


 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  poznanie  zagadnie

ń

  z  zakresu  budowy,  wła

ś

ciwo

ś

ci 

materiałów  in

Ŝ

ynierskich.    Poznanie  zasad  kształtowanie  struktury  i  wła

ś

ciwo

ś

ci  materiałów 

metodami  technologicznymi    Umiej

ę

tno

ść

  doboru  i  zastosowania    materiałów  w    budowie 

maszyn.     

Metody  dydaktyczne:  wykład  wspomagany 

ś

rodkami  multimedialnymi;  laboratorium    z  

wykorzystaniem  aparatury    do  badania  składu  chemicznego,  mikrostruktury  i  wła

ś

ciwo

ś

ci  

materiałów  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu:  zaliczenie laboratorium na podstawie 
sprawozda

ń

 i kolokwiów. Egzamin pisemny w sem. 2  

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna ocen z laboratorium (sem. 1) oraz 

ś

rednia 

arytmetyczna ocen z laboratorium egzaminu (sem. 2) 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Klasyfikacja materiałów metalowych oraz charakterystyka ich wła

ś

ciwo

ś

ci u

Ŝ

ytkowych. Stale 

i  odlewnicze  stopy 

Ŝ

elaza:  układ  Fe-C,  Stale  niestopowe  i  stopowe–  podział,  wła

ś

ciwo

ś

ci  i 

zastosowanie. Wpływ dodatków stopowych na struktur

ę

 i wła

ś

ciwo

ś

ci stali. Surówki i 

Ŝ

eliwa. 

Proces  grafityzacji.  Podział,  wła

ś

ciwo

ś

ci  i  otrzymywanie 

Ŝ

eliw.  Stopy  do  specjalnych 

zastosowa

ń

. Stopy metali nie

Ŝ

elaznych. Kształtowanie struktury i wła

ś

ciwo

ś

ci stopów metali 

metodami  technologicznymi  (podstawy  obróbki  cieplnej,  cieplno-chemicznej  i  cieplno-
mechanicznej). Zastosowanie stopów metali w budowie maszyn. Charakterystyka materiałów 
ceramicznych  z  punktu  widzenia  ich  budowy  i  technologii  wytwarzania.  Systematyka 
wa

Ŝ

niejszych  wyrobów  ceramiki  technicznej.  Materiały  ceramiczno-metalowe.  Spiekane 

materiały  konstrukcyjne  i  narz

ę

dziowe.  Budowa  materiałów  polimerowych  -  elastomery  i 

plastomery.  Termoplasty  i  tworzywa  utwardzalne.  Kształtowanie  wła

ś

ciwo

ś

ci  kompozytów 

polimerowych. 

Zakresy 

stosowania 

tworzyw 

sztucznych 

na 

elementy 

maszyn. 

Charakterystyka  wa

Ŝ

niejszych  termoplastów  i  przykłady  zastosowa

ń

  duroplastów.  Materiały 

kompozytowe.  Klasyfikacja,  wła

ś

ciwo

ś

ci  i  zastosowanie  kompozytów.  Szkła  i  ceramika 

szklana. Materiały biomimetyczne, inteligentne i funkcjonalne. Elementy komputerowej nauki 
o  materiałach  oraz  komputerowego  wspomagania  projektowania  materiałowego  (CAMD  – 
Computer  Aided  Materials  Design)  oraz  doboru  materiałów  (CAMS  –  Computer  Aided 
Materials  Selection).  Znaczenie  materiałów  in

Ŝ

ynierskich  w  budowie  i  eksploatacji  maszyn. 

Zasady  doboru  materiałów  in

Ŝ

ynierskich  w  budowie  maszyn.  Podstawy  projektowania 

materiałowego. 

Ź

ródła  informacji  o  materiałach  in

Ŝ

ynierskich,  ich  własno

ś

ciach  i 

zastosowaniach 
Laboratoria 
Badania  makroskopowe.  Preparatyka  próbek  metalograficznych.  Badania  mikroskopowe 
stali  i  odlewniczych  stopów 

Ŝ

elaza.  Badania  mikroskopowe  stopów  metali  nie

Ŝ

elaznych. 

Metodyka  doboru  materiałów  metalowych  w  budowie  maszyn  na  postawie  materiałowych 
baz  danych.  Badania  mikroskopowe  materiałów  kompozytowych.  Badania    mikrostruktury 
spiekanych  materiałów  konstrukcyjnych  (okre

ś

lenie  typu  spieku,  opis  jego  struktury  i 

background image

 

 

konfrontacja  obrazu  mikrostruktury  z  okre

ś

lonym  rodzajem  układu  równowagi  fazowej). 

Identyfikacja  wybranych  ceramicznych  materiałów  narz

ę

dziowych.  Pomiar  twardo

ś

ci  i 

krucho

ś

ci  wybranych  płytek  ceramicznych  na  ostrza  skrawaj

ą

ce.  Badania  strukturalne 

narz

ę

dziowych  spieków  ceramicznych.  Obserwacje  mikroskopowe  i  pomiary  proszków 

ś

ciernych.  Badania  wła

ś

ciwo

ś

ci  mechanicznych  spieków  o  zró

Ŝ

nicowanym  składzie 

chemicznym  i  sposobie  wytwarzania.  Metody  identyfikacji  materiałów  polimerowych. 
Własno

ś

ci  u

Ŝ

ytkowe  tworzyw  sztucznych:  udarno

ść

  i  wpływ  karbu,  odporno

ść

  tworzyw 

sztucznych  na  zu

Ŝ

ycie.  Podstawowe  wła

ś

ciwo

ś

ci  mechaniczne  tworzyw  sztucznych,  wpływ 

pr

ę

dko

ś

ci  rozci

ą

gania,  rozpraszanie  energii  i  p

ę

tla  histerezy  mechanicznej.  Sztywno

ść

  i 

spr

ęŜ

ysto

ść

  oznaczana  w  próbie  zginania.  Odporno

ść

  cieplna  oraz  starzenie  i 

wodochłonno

ść

 materiałów polimerowych. 

Literatura podstawowa 

[1]  Blicharski M.: Wst

ę

p do in

Ŝ

ynierii Materiałowej. WNT, Warszawa 2001, wyd.2. 

[2]  Dobrza

ń

ski L. A.: Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. Materiały 

in

Ŝ

ynierskie z podstawami projektowania materiałowego. WNT, Gliwice-Warszawa 2002. 

[3]  Radek J.M.: Współczesna wiedza o polimerach, PWN Warszawa 2008 
[4]  Praca zbiorowa pod red. R. O. Wielgosza i S. M. Pytla: Zaj

ę

cia laboratoryjne z 

metaloznawstwa. Wydawnictwo Politechniki  Krakowskiej, Kraków 2003. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca:   

[1] Rudnik S.: Metaloznawstwo. PWN, Warszawa 1996. 
[2] Przybyłowicz K. : Metaloznawstwo, WNT, Warszawa 2009 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Stanisław Pytel, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Materiałowej (M-2) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M209 - Technologie wytwarzania i przetwórstwa materiałów 

in

Ŝ

ynierskich I 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 
II 


W30 + L30 
W30 + L30 


Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 
II 


W18 + L18 
W18 + L18 


 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie z nowoczesnymi technologiami wytwarzania i 

przetwórstwa nowoczesnych materiałów  

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych, opracowanie 

sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych,  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów i kolokwium ko

ń

cowego 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Charakterystyka  obróbki  plastycznej.  Kształtowane  materiały  i  wyroby.  Zjawiska 
towarzysz

ą

ce  odkształceniom  plastycznym  i  warunki  termodynamiczne  procesów. 

Odkształcenia  graniczne.  Technologia  kształtowania  plastycznego:  procesy  walcowania, 
ci

ą

gnienia, wyciskania, kucia, tłoczenia, wyoblania i zgniatania obrotowego oraz nagniatania. 

Metody  wytwarzania  proszków  metali.  Wła

ś

ciwo

ś

ci  chemiczne,  fizyczne  i  technologiczne 

proszków.  Technologie  formowania  proszków,  prasowanie  w  sztywnych  matrycach, 
zag

ę

szczanie  wibracyjne,  izostatyczne  i  wysokoci

ś

nieniowe,  wyciskanie  past  proszkowych, 

kształtowanie  wtryskowe,  prasowanie  dynamiczne  i  wybuchowe,  natryskiwanie.  Urz

ą

dzenia 

do  prasowania  i  zasady  projektowania  matryc.  Teoretyczne  podstawy  procesów  spiekania 
kształtek  w  fazie  stałej  i  w  fazie  ciekłej.  Aktywowane  spiekanie.  Atmosfery  i  piece 
wykorzystywane  w  technologii  spieków.  Infiltracja.  Wytwarzanie  spieków  o  specjalnych 
wła

ś

ciwo

ś

ciach. Metody badan wła

ś

ciwo

ś

ci spiekanych materiałów. Czynniki wpływaj

ą

ce na 

szybko

ść

  grzania,  o

ś

rodki  grzejne,  piece.  Atmosfery  ochronne.  Mechanizm  ozi

ę

biania  w 

cieczach:  czynniki  wpływaj

ą

ce  na  szybko

ść

  chłodzenia,  o

ś

rodki  chłodz

ą

ce,  urz

ą

dzenia  do 

chłodzenia.  Napr

ęŜ

enia  własne  i  odkształcenia  w  obróbce  cieplnej,  technologiczno

ść

 

konstrukcji  z  uwagi  na  obróbk

ę

  cieplna.  Technologia  podstawowych  operacji  obróbki 

cieplnej:  wy

Ŝ

arzania,  hartowania,  odpuszczania,  utwardzania  cieplnego.  Hartowno

ść

  − 

pojecie podstawowe, metody okre

ś

lania hartowno

ś

ci, hartowno

ść

 jako kryterium doboru stali 

konstrukcyjnych.  Techniki  spawalnicze  i  ich  udział  w  budowie  maszyn  i  konstrukcji 
spawanych.  Budowa  zł

ą

cza  spawanego.  Rodzaje  spoin.  Zjawiska  metalurgiczne  i  cieplne 

zachodz

ą

ce  w  procesach  spawalniczych.  Procesy  utleniania  i  redukcji  w  spoinie,  rafinacja 

metalu  spoiny.  Metody  ł

ą

czenia  i  ciecia  metali.  Ciecie  termiczne.  Spawanie  łukowe:  r

ę

czne 

spawanie  elektrodami  otulonymi,  spawanie  w  osłonach  gazowych,  spawanie  elektroda 
topliwa – spawanie metodami MAG, MIG i TIME, spawanie elektroda nietopliwa – spawanie 
metoda  TIG.  Napawanie  −  napawanie  regeneracyjne  i  technologiczne.  Urz

ą

dzenia  i  sprz

ę

do  spawania  i  ciecia.  Spawalnicze 

ź

ródła  pr

ą

du.  Zgrzewanie  metali,  podział  metod 

zgrzewania, zgrzewanie elektryczne oporowe, zgrzewanie zwarciowe i iskrowe. Zgrzewanie 
tarciowe.  Materiały  dodatkowe  do  spawania  i  napawania  metali.  Elektrody  otulone  do 
spawania  i  napawania  r

ę

cznego,  druty  elektrodowe.  Topniki  i  gazy  spawalnicze.  Składniki 

otulin.  Rola 

Ŝ

u

Ŝ

la  w  procesie  spawania.  Technologia  spawania  i  zgrzewania  metali. 

background image

 

 

Wytyczne  sporz

ą

dzania  planów  technologicznych  procesów  spawalniczych.  Przetwórstwo 

tworzyw  sztucznych  przez  wytłaczanie.  Przetwórstwo  tworzyw  sztucznych  przez 
wtryskiwanie.  Termoformowanie  pró

Ŝ

niowe  i  mechanicznie.  Wytwarzanie  pojemników  z 

tworzyw  sztucznych.  Inne  metody  przetwórstwa  fizyczno-chemicznego  polimerów. 
Przetwórstwo  chemicznofizyczne  polimerów.  Laminowanie  kompozytów  polimerowych. 
Wytwarzanie  preimpregnatów  kompozytowych.  Prasowanie  tłoczyw  i  kompozytów 
polimerowych. Wpływ warunków przetwórstwa na wła

ś

ciwo

ś

ci wyrobów  

Laboratorium 
Badania  materiałów  do  obróbki  plastycznej  (wyznaczanie  krzywych  wzmocnienia, 
współczynników  anizotropii,  badania  technologiczne).  Badania  zjawiska  tarcia  w  procesach 
obróbki  plastycznej.  Badania  wybranych  procesów  obróbki  plastycznej  (tłoczenie,  kucie, 
wyciskanie).  Badanie  wybranych  wła

ś

ciwo

ś

ci  fizycznych  i  technologicznych  proszków 

(oznaczenie  ziarnisto

ś

ci  proszku  metod

ą

  analizy  sitowej,  oznaczenie  sypko

ś

ci  i  g

ę

sto

ś

ci 

nasypowej proszków wytworzonych ró

Ŝ

nymi metodami oraz oznaczenie  kształtu wybranych 

cz

ą

stek  proszku).  Prasowanie  proszków  (prasowanie  kształtek  z  ró

Ŝ

nych  mieszanek  przy 

Ŝ

nych  ci

ś

nieniach  prasowania,  oznaczenie  g

ę

sto

ś

ci  i  spoisto

ś

ci  wyprasek).  Spiekanie  w 

fazie stałej i w fazie ciekłej mieszanek Fe-Cu. Badania wła

ś

ciwo

ś

ci spieków. Metody ł

ą

czenia 

i  ciecia  metali:  spawanie  łukowe  –  r

ę

czne  elektrodami  otulonymi,  spawanie  w  osłonach 

gazowych,  spawanie  automatyczne  pod  topnikiem.  Ciecie  termiczne:  ciecie  tlenowe,  ciecie 
plazmowe.  Spawalno

ść

  stali,  badania  spawalno

ś

ci. Wyznaczanie  wska

ź

ników  spawalno

ś

ci, 

równowa

Ŝ

nik  w

ę

gla  stali  konstrukcyjnych.  Wytyczne  technologii  spawania  podstawowych 

metali  i  ich  stopów,  spawanie  stali  niestopowych  i  stopowych.  Obróbka  cieplna  zł

ą

cz 

spawanych:  obróbka  wst

ę

pna,  mi

ę

dzyoperacyjna  i  ko

ń

cowa;  parametry  obróbki  cieplnej. 

Badania  odbiorcze  zł

ą

cz  spawanych.  Badania  jako

ś

ci  mas  formierskich.  Kontrola  jako

ś

ci 

tworzyw  odlewniczych  w  procesie  kształtowania  odlewów.  Badania  u

Ŝ

ytkowych  własno

ś

ci 

odlewów.  Napr

ęŜ

enia  własne  i  odkształcenia  w  obróbce  cieplnej,  technologiczno

ść

 

konstrukcji  z  uwagi  na  obróbk

ę

  cieplna.  Technologia  podstawowych  operacji  obróbki 

cieplnej:  wy

Ŝ

arzania,  hartowania,  odpuszczania,  utwardzania  cieplnego.  Hartowno

ść

  − 

pojecie podstawowe, metody okre

ś

lania hartowno

ś

ci, hartowno

ść

 jako kryterium doboru stali 

konstrukcyjnych. Przetwórstwo polimerów – metoda wtryskiwania, schemat wtryskarki, cykle 
pracy,  wpływ  parametrów  na  jako

ść

  wyrobów.  Wytłaczanie  profili,  wymogi  technologiczne 

przy  przetwórstwie.  Spienianie  termoplastycznych  tworzyw  sztucznych.  Otrzymywanie 
styropianu. 

Wulkanizacja 

lepko

ść

 

mieszanek 

gumowych. 

Odlewanie 

tworzyw 

utwardzalnych. Wytwarzanie kompozytów. 

Literatura podstawowa 
[1] Cia

ś

 A., Frydrych H., Pieczonka T., „Zarys metalurgii proszków” Wydawnictwo Szkolne i 

Pedagogiczne, Warszawa 1992. 

[2] Erbel S.: Obróbka plastyczna. PWN, Warszawa 1984. 
[3] Bartosiewicz J.: Obróbka skrawaniem. Wydawnictwo Politechniki Gda

ń

skiej, Gda

ń

sk 

1990. 

[4] Dobrza

ń

ski L.A.: Metalowe materiały in

Ŝ

ynierskie , WNT, Warszawa, 2004 

[5] Dobrza

ń

ski L.A.: Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. Materiały in

Ŝ

ynierskie 

z podstawami projektowania materiałowego, WNT, Warszawa, 2002 

[6] Dobrza

ń

ski L.A.: Metaloznawstwo z podstawami nauki o materiałach, WNT, Warszawa, 

1999 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Ashby M.F., Jones D.R.H.: Materiały in

Ŝ

ynierskie, Tom 1 i 2, WNT, Warszawa, 1996 

[2] Ashby M.F.: Dobór materiałów w projektowaniu in

Ŝ

ynierskim, WNT, Warszawa, 1998 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Jan Kazior 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Materiałowej (M-2) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod – nazwa  
przedmiotu 

M210 – Technologie wytwarzania i przetwarzania materiałów 

in

Ŝ

ynierskich II 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 

III 


W15 + L15 
W30 + L15 


Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 

III 


W9 + L9 

W18 + L9 


Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty:  brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie studentów z metodami, technikami, obrabiarkami 

i narz

ę

dziami w zakresie konwencjonalnej obróbki ubytkowej. Uzyskanie umiej

ę

tno

ś

ci 

doboru techniki wytwarzania do zadanych wymaga

ń

 technologicznych. 

Metody dydaktyczne: wykłady, laboratoria, sprawozdania, sprawdziany wiedzy. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów. 
Ocena ko

ń

cowa: po ka

Ŝ

dym z semestrów ocena z laboratorium 

 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Klasyfikacja  metod  wytwarzania  i  przetwarzania  materiałów  in

Ŝ

ynierskich.  Obróbka  r

ę

czna. 

Trasowanie,  prostowanie,  gi

ę

cie, 

ś

cinanie,  wycinanie,  odcinanie,  fazowanie,  gratowanie, 

mazerowanie,  wiercenie,  rozwiercanie,  gwintowanie,  pilnikowanie,  docieranie,  szlifowanie, 
polerowanie,  skrobanie  i  nitowanie.  Obróbka  maszynowa.  Toczenie,  wytaczanie, 
czołowanie,  wiercenie,  rozwiercanie  zgrubne  i  wyka

ń

czaj

ą

ce,  frezowanie,  przeci

ą

ganie, 

przepychanie, obróbka uzwoje

ń

, obróbka kół z

ę

batych, szlifowanie 

ś

ciernicowe, szlifowanie 

ta

ś

mowe,  honowanie,  dogładzanie  oscylacyjne,  wygładzanie  rotacyjne,  wygładzanie 

wibracyjne,  obróbka  hydrodynamicznie  – 

ś

cierna,  docieranie  tarczowe,  polerowanie, 

obróbka  magneto  – 

ś

cierna,  obróbka  turbo

ś

cierna  i  obróbka  ultradzwi

ę

kowo  – 

ś

cierna. 

Obróbka  elektroerozyjna,  elektrochemiczna  i  skoncentrowanymi  no

ś

nikami  energii 

(fotonowa,  elektronowa  i  jonowa  oraz  obróbka  wysokoenergetycznym  strumieniem  cieczy). 
Podstawy  konstrukcji  obrabiarek.  Konstrukcje,  technologia  i  zasady  eksploatacji  narz

ę

dzi 

obróbkowych.  Zasadnicze  techniki  monta

Ŝ

u  i  demonta

Ŝ

u  zespołów  maszyn.  BHP  w 

procesach wytwarzania cz

ęś

ci maszyn obróbk

ą

 ubytkow

ą

Laboratoria 
Toczenie  i  wytaczanie.  Wiercenie  i  rozwiercanie.  Frezowanie.  Obróbka  uz

ę

bie

ń

  i  uzwoje

ń

Zjawiska  fizykalne  w  obróbce  skrawaniem.  Szlifowanie 

ś

ciernicowe.  Zjawiska  fizykalne  w 

obróbce 

ś

ciernej. Zu

Ŝ

ycie i trwało

ść

 ostrzy. Zu

Ŝ

ycie i trwało

ść

 narz

ę

dzi 

ś

ciernych. Ostrzenie 

narz

ę

dzi. Obróbka elektroerozyjna. 

Literatura podstawowa 
[1] 

ś

ebrowski  M.  (red.):  Techniki  wytwarzania  –  obróbka  wiórowa, 

ś

cierna  i  erozyjna.  Ofic. 

Wyd. Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2004 

[2]  Bartosiewicz J.; Poradnik obróbki i monta

Ŝ

u cz

ęś

ci maszyn. WSiP, Warszawa 1985 

[3]  Tabor A., Odlewnictwo. Wydawnictwo PK, CJ PK, Kraków 2007 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Ruszaj A.: Niekonwencjonalne metody wytwarzania maszyn i narz

ę

dzi. IOS, Kraków 1999 

[2] Filipowski R., Marciniak M., Techniki obróbki mechanicznej i erozyjnej, Oficyna 

Wydawnicza PW, Warszawa 2000 

[3] R

ą

czkowski B., BHP w praktyce, Gda

ń

sk 2010 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot  

Dr hab. in

Ŝ

. Czesław Ni

Ŝ

ankowski, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Technologii Maszyn i Automatyzacji 

Produkcji (M-6) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M211 - Projektowanie procesów technologicznych 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + P30 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + P18 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Podstawy konstrukcji maszyn” ,  „Grafika 

in

Ŝ

ynierska”, „Technologie wytwarzania i przetwarzania materiałów” 

Zało

Ŝ

enia 

cele 

przedmiotu: 

nabycie 

umiej

ę

tno

ś

ci 

projektowania 

procesów 

technologicznych obróbki i monta

Ŝ

u, projektowania półfabrykatów oraz normowania operacji. 

Zapoznanie  si

ę

  ze  doborem  wyposa

Ŝ

enia  technologicznego  i  specyfik

ą

  projektowania 

operacji na OSN 

Metody dydaktyczne:  samodzielne wykonanie trzech projektów. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu:  zaliczenie projektów indywidualnych. 
Ocena ko

ń

cowa: ocena ko

ń

cowa z zaliczenia projektów. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Wyrób, jego struktura i elementy składowe. Cykl 

Ŝ

ycia wyrobu. Proces produkcyjny wyrobu i 

jego  struktura.  Formy  organizacyjne  procesów  obróbki  i  monta

Ŝ

u.  Metodyka  projektowania 

procesów monta

Ŝ

u. Analiza technologiczno

ś

ci konstrukcji – metodologia DFA. Projektowanie 

procesów  obróbki,  dane  wej

ś

ciowe,  struktury,  naddatki,  projektowanie  półfabrykatu. 

Klasyfikacja  cz

ęś

ci. Typizacja  procesów.  Procesy  technologiczne  wytwarzania  przedmiotów 

typowych  klas.  Dobór  obrabiarek  i  narz

ę

dzi.  Dobór  i  projektowanie  wyposa

Ŝ

enia 

technologicznego.  Metody  i  techniki  normowania  czasu  pracy.  Komputerowo  wspomagane 
projektowanie  procesów  obróbki.  Projektowanie  operacji  obróbki  na  obrabiarki  SN.  Metody 
programowania  OSN.  Programowanie  wspomagane  komputerowo  –  zastosowanie 
systemów CAD/CAM i CAx do generownia programów obróbkowych. 
Projekty 
Projekt procesu technologicznego monta

Ŝ

u wyrobu, analiza ła

ń

cuchów wymiarowych, dobór 

formy  organizacyjnej  monta

Ŝ

u.  Projekt  procesu  technologicznego  przedmiotu  typu  "bryła 

obrotowa", dobór obrabiarek i wyposa

Ŝ

enia technologicznego, normowanie operacji. Projekt 

procesu technologicznego przedmiotu klasy "d

ź

wignia" lub "korpus", analiza ustalenia. 

Literatura 
[1] Tymowski J.: Technologia Budowy Maszyn. PWN, W-wa,  
[2] Feld M.: Podstawy projektowania procesów technologicznych typowych cz

ęś

ci maszyn. 

WNT, W-wa. 2000.  

[3].Choroszy B.: Technologia maszyn. Oficyna Wyd. Pol. Wrocławskiej, Wrocław, 2000.  
[4] Feld M.: Uchwyty obróbkowe. WNT, W-wa, 2002. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Wit G., Niesłony P., Bartoszuk M.: Programowanie obrabiarek NC/CNC,WNT, W-wa,2006 
[2] Praca zb. pod red. Jana Kosmola: Programowanie obrabiarek sterowanych numerycznie. 

Wyd. Polit. 

Ś

l

ą

skiej, Gliwice 2001. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Marian Kwatera 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Technologii Maszyn i Automatyzacji 

Produkcji (M-6) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M212 - Termodynamika 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W30 + C15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W18 + C9 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty:  brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  poznanie  podstawowych  praw  i  poj

ęć

  termodynamiki  w 

uj

ę

ciu  fenomenologicznym.  Nabycie  umiej

ę

tno

ś

ci  opisu  zjawisk  oraz  przemian 

energetycznych zachodz

ą

cych w maszynach i urz

ą

dzeniach cieplnych. 

Metody  dydaktyczne:  aktywny  udział  w 

ć

wiczeniach  audytoryjnych  oraz  zaj

ę

ciach 

laboratoryjnych. 
Forma  i  warunki  zaliczenia  przedmiotu:  kolokwia  zaliczeniowe  z 

ć

wicze

ń

  laboratoriów  i 

egzamin pisemny teoretyczny z wykładów 
Ocena  ko

ń

cowa: 

ś

rednia  wa

Ŝ

ona  z  ocen:  z 

ć

wicze

ń

  (waga  0.4),  z  laboratoriów  (0.3)  i 

egzaminu teoretycznego (0.3) 

 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Poj

ę

cia  podstawowe,  układ  termodynamiczny.  Stan  układu:  parametry  stanu,  równanie 

stanu,  zerowa  zasada  termodynamiki.  Przemiana  termodynamiczna.  Praca  bezwzgl

ę

dna, 

techniczna  i  u

Ŝ

yteczna  przemiany.  Ciepło  przemiany,  wła

ś

ciwa  pojemno

ść

  cieplna.  Bilans 

energii.  Energia  układu,  energia  wewn

ę

trzna,  energia  strugi,  entalpia.  I  zasada 

termodynamiki.  Termiczne  równanie  stanu  gazu  doskonałego  i  półdoskonałego.  Poj

ę

cie 

entropii.  II  zasada  termodynamiki.  Funkcje  stanu  gazów  doskonałych  i  półdoskonałych 
(równania  kaloryczne)..  Układ  ciepła  Belpaire’a.  Przemiany  charakterystyczne  gazów 
doskonałych  i  półdoskonałych.  Roztwory  gazów  doskonałych  i  półdoskonałych.  Prawo 
Leduca  i  Daltona.  Parametry  i  funkcje  stanu  roztworu.  Przemiany  odwracalne  i 
nieodwracalne.  Obiegi  termodynamiczne.    Obieg  Carnota.  Praca  maksymalna.  Egzergia. 
Termodynamika wybranych urz

ą

dze

ń

 prawo i lewobie

Ŝ

nych: Otto, Diesel, Sabathe, siłownia 

cieplna,  Clausiusa-Rankine’a.  obieg  spr

ęŜ

arki.  Gazowe  obiegi  chłodnicze.  Przemiany 

charakterystyczne  pary  nasyconej  i  przegrzanej.  Gaz  wilgotny.  Parametry  stanu  gazu 
wilgotnego.  Wykres  i-X  powietrza  wilgotnego.  Charakterystyczne  przemiany  powietrza 
wilgotnego.  Gazy  rzeczywiste.  Termiczne  równanie  stanu  gazu  rzeczywistego.  Podstawy 
przekazywania  ciepła:  przewodzenie,  wnikanie,  promieniowanie.  Równanie  Fouriera-
Kirchoffa.  Przenikanie  ciepła  przez  przegrod

ę

.  Spalanie:  skład  paliw,  wielko

ś

ci 

charakteryzuj

ą

ce  proces  spalania,  spalanie  niezupełne  i  niecałkowite.  Wykresy  kontrolne. 

Entalpia chemiczna paliw. Egzergia spalania. 

Ć

wiczenia 

Parametry  stanu:  ilo

ść

  substancji,  ci

ś

nienie,  przepływ,  termiczne  równanie  stanu  gazu 

doskonałego. Jednostki wielko

ś

ci termodynamicznych. Obliczanie pracy i ciepła przemiany 

termodynamicznej.  Obliczenie  funkcji  stanu,  bilans  energii  układu  termodynamicznego. 
Przemiany gazu doskonałego i ich bilansowanie. Przemiany charakterystyczne praz bilans 
energii dla pary wodnej nasyconej i przegrzanej. Posługiwanie si

ę

 wykresem i-s. Parametry 

gazu wilgotnego. Wykres i-X oraz wybrane przemiany powietrza wilgotnego. 
Laboratoria 
Pomiar temperatury. Skale termometryczne, mi

ę

dzynarodowa praktyczna skala temperatur. 

Klasyfikacja  przyrz

ą

dów  pomiarowych  wg  zasad  działania.  Własno

ś

ci  metrologiczne. 

Wzorcowanie termometrów. Metody prowadzenia pomiarów temperatury z uwzgl

ę

dnieniem 

background image

 

 

wpływu  parametrów  maj

ą

cych  wpływ  na  dokładno

ść

  pomiaru.  Pomiar  ci

ś

nienia:  jednostki, 

podział  ci

ś

nie

ń

.  Klasyfikacja  przyrz

ą

dów  do  pomiaru  ci

ś

nienia  oraz  ich  własno

ś

ci 

metrologiczne.  Wzorcowanie  przyrz

ą

dów  do  pomiaru  ci

ś

nienia.  Pomiar  ci

ś

nie

ń

 

szybkozmiennych.  Urz

ą

dzenia  pomiarowe.  Obliczanie  mocy  indykowanej.  Pomiary 

strumienia  masy  i  obj

ę

to

ś

ci  substancji.  Kryteria  podziału  przepływomierzy.  Podstawy 

teoretyczne  przepływomierzy  spi

ę

trzaj

ą

cych  przepływ  (zw

ęŜ

kowe,  krzywakowe,  sondy 

u

ś

redniaj

ą

ce,  zawory  pomiarowe).  Przyrz

ą

dy  i  metody  pomiarowe.  Pomiar  wilgotno

ś

ci 

powietrza.    Obliczenia  podstawowych  parametrów.  Przyrz

ą

dy  i  metody  pomiarowe. 

Higrometry, psychrometry. 
Literatura podstawowa 
[1] Szewczyk W. Wykłady z Termodynamiki AGH 2007 
[2] Szargut J., Guzik A., Górniak H.: Zadania z Termodynamiki Technicznej. Wyd. Polit. 

Ś

l

ą

ska, 2001. 

[3] Fodemski T. R. i inni: Pomiary Cieplne t I i II WNT 2001 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Szargut J. Termodynamika. WNT, Warszawa 2004. 
[2] Styrylska T. Termodynamika. Wyd. Politechniki Krakowskiej, 2004. 
[3] Banaszak J.,Bzowski J., Doma

ń

ski R., Sado J. Termodynamika. Przykłady i zadania. 

Oficyna wyd.     Politechniki Warszawskiej, 1995. 

[4] Charun H. Podstawy termodynamiki technicznej cz.1 i 2Politechnika Koszali

ń

ska 2009

 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Piotr Cyklis 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Cieplnej i Procesowej (M-5) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M213 – 

Ź

ródła i systemy konwersji energii 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W15 + C15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W9 + C9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Termodynamika”. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z mo

Ŝ

liwo

ś

ciami i metodami pozyskiwania 

energii z ró

Ŝ

nych 

ź

ródeł, ze szczególnym uwzgl

ę

dnieniem niekonwencjonalnych 

ź

ródeł 

energii. Uzyskanie podstawowej wiedzy nt. technicznych i ekonomicznych aspektów 
konwersji energii ze 

ź

ródeł odnawialnych. 

Metody dydaktyczne: wykład oparty na prezentacji komputerowej, rozwi

ą

zywanie 

przykładów obliczeniowych przez prowadz

ą

cego zaj

ę

cia i studentów. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie 

ć

wicze

ń

 na podstawie sprawdzianu 

ko

ń

cowego; uzyskanie pozytywnej oceny ze sprawdzianu z wiadomo

ś

ci teoretycznych 

z wykładu. 
Ocena ko

ń

cowa: ocena z zaliczenia 

ć

wicze

ń

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Zasoby  energii.  Struktura  zu

Ŝ

ycia  energii.  Ogólna  charakterystyka  konwencjonalnych  i 

niekonwencjonalnych 

ź

ródeł  energii. 

Ź

ródła  energii  odnawialnej.  Zasady  konwersji  energii. 

Ilo

ść

  i  jako

ść

  energii.  Sposoby  zamiany  energii  poprzez  prac

ę

  i  ciepło.  Sprawno

ść

 

energetyczna  i  egzergetyczna  procesu.  Energia  wiatru,  siłownie  wiatrowe.  Energia  wód 
rzecznych  i  oceanicznych.  Energia  geotermiczna:  charakterystyka 

ź

ródeł  geotermicznych, 

sposoby  wykorzystania  energii  geotermicznej.  Energia  z  biomasy:  spalanie  biomasy, 
biopaliwa  ciekłe  i  gazowe.  Energia  promieniowania  słonecznego:  aktywne  (kolektory 
słoneczne)  i  pasywne  systemy  słoneczne.  Ogniwa  fotowoltaiczne,  elektrownie  słoneczne. 
Energetyka  j

ą

drowa,  reaktory  i  elektrownie  j

ą

drowe.  Technologie  wodorowe:  pozyskiwanie 

wodoru,  wodór  jako  no

ś

nik  energii.  Urz

ą

dzenia  energetyczne:  pompy  ciepła,  rurki  ciepła, 

ogniwa  paliwowe.  Mo

Ŝ

liwo

ś

ci  wykorzystania  odnawialnych 

ź

ródeł  energii  w  Polsce:  stan 

obecny i perspektywy rozwoju. 

Ć

wiczenia 

Przekazywanie  ciepła  na  drodze  przewodzenia  i  promieniowania.  Równania  bilansowe 
wymienników  ciepła.  Bilans  ciepła  obiegu  Rankine’a  (sprawno

ść

  siłowni  kondensacyjnej) 

oraz obiegu Lindego (współczynnik wydajno

ś

ci cieplnej obiegu pompy ciepła). Wyznaczanie 

mocy  siłowni  wiatrowych  oraz  wodnych.  Modelowanie  procesów  przenoszenia  ciepła  w 
płaskim  kolektorze  słonecznym,  wyznaczanie  sprawno

ś

ci  płaskiego  kolektora  cieczowego. 

Projekt  obiegu  chłodniczego  pompy  ciepła  woda-woda.  Wyznaczanie  rozkładu  temperatury 
w gruncie, obliczenia projektowe poziomych i pionowych kolektorów gruntowych. 

Literatura podstawowa 
[1] Mikielewicz J., Cie

ś

li

ń

ski J.: Niekonwencjonalne urz

ą

dzenia i systemy konwersji energii. 

Ossolineum, Wrocław 1999. 

[2] Lewandowski W.M.: Proekologiczne odnawialne 

ź

ródła energii. WNT, W-wa 2007. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Jastrz

ę

bska G.: Odnawialne 

ź

ródła energii i pojazdy proekologiczne. WNT, W-wa 2007. 

[2] Zalewski W.: Pompy ciepła spr

ęŜ

arkowe, sorpcyjne i termoelektryczne. IPPU MASTA, 

background image

 

 

Gda

ń

sk 2001. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Wojciech Zalewski 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Cieplnej i Procesowej (M-5) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M214 – Elektrotechnika 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W30 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W18 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: fizyka, matematyka.  

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zrozumienie zasady działania elementów i układów 

elektrycznych.  
Metody dydaktyczne: wykład, zaj

ę

cia laboratoryjne, pomiary elektryczne w układach, 

opracowanie sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych.  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie sprawdzianów dotycz

ą

cych tematyki 

wykładów i 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych, wykonanie  

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych, oddanie   

sprawozda

ń

 z wykonanych zaj

ęć

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady  
Obwody elektryczne pr

ą

du stałego - 

ź

ródła energii elektrycznej: idealne i rzeczywiste 

ź

ródło 

napi

ę

cia oraz 

ź

ródło pr

ą

du, ł

ą

czenie elementów aktywnych i pasywnych.  Warto

ść

 

ś

rednia i 

skuteczna  pr

ą

du.  Pole  elektryczne  i  magnetyczne.  Indukcyjno

ść

  i  pojemno

ść

  elektryczna. 

Rozwi

ą

zywanie liniowych obwodów rozgał

ę

zionych pr

ą

du stałego, metody: praw Kirchhoffa, 

pr

ą

dów  oczkowych,  potencjałów  w

ę

złowych.  Pr

ą

dy  zmienne,  poj

ę

cia  podstawowe,  metoda 

symboliczna,  wykresy  wskazowe.  Elementy  idealne  w  obwodach  pr

ą

du  zmiennego.  Prawa 

Ohma i Kirchhoffa w postaci symbolicznej. Rezonans elektryczny napi

ęć

 i pr

ą

dów. Obwody z 

elementami  sprz

ęŜ

onymi  magnetycznie.  Transformator  i  autotransformator  –  przekładnia, 

stany  pracy  transformatora,  schemat  zast

ę

pczy,  straty  mocy.  Układy  trójfazowe  - 

trójprzewodowe  i  czteroprzewodowe.  Pomiary mocy i energii w układach jednofazowych i 
trójfazowych. Kompensacja mocy biernej. Układy prostownikowe: prostowniki jednofazowe i 
trójfazowe.  Komutatorowe  maszyny  elektryczne  pr

ą

du  stałego:  silnik  obcowzbudny, 

bocznikowy,  szeregowy  oraz  silnik  z  magnesami  trwałymi  i  pr

ą

dnica  pr

ą

du  stałego. 

Maszyny  synchroniczne  ze  wzbudzeniem  elektromagnetycznym  i  magnetoelektrycznym. 
Silniki  asynchroniczne:  klatkowe  i  pier

ś

cieniowe.  Maszyny  elektryczne  bezszczotkowe. 

Silniki  krokowe.  Zabezpieczenia  w  instalacjach  zasilaj

ą

cych  maszyn  elektrycznych.  Metody 

regulacji pr

ę

dko

ś

ci obrotowej silników pr

ą

du stałego i zmiennego. Struktura i projektowanie 

nap

ę

du elektrycznego. 

Laboratoria 
Pomiar  podstawowych  parametrów  elektrycznych:  R,  L,  C  ró

Ŝ

nymi  metodami.  Badanie 

transformatora  1-fazowego:  stan  jałowy,  stan  obci

ąŜ

enia  i  stan  zwarcia.  Pomiar  mocy 

czynnej,  biernej  i  pozornej  w  układach  1-  i  3-fazowych  oraz  kompensacja  mocy  biernej. 
Badania silnika bocznikowego pr

ą

du stałego z komutatorem elektromechanicznym. Badania 

pr

ą

dnicy obcowzbudnej pr

ą

du stałego. 

Literatur podstawowa    
[1] Cholewicki T.: Elektrotechnika teoretyczna. WNT, Warszawa 1982. 
[2] Praca zbiorowa: Elektrotechnika i elektronika dla nieelektryków. WNT, Warszawa, 2000. 
[3] Bolkowski S.: Teoria obwodów elektrycznych. WNT, Warszawa 1995. 
Literatur uzupełniaj

ą

ca    

[1] Krakowski M.: Elektrotechnika teoretyczna. Warszawa 1983, wyd. 3 poprawione. 
[2] Zieli

ń

ski P.: Elektrotechnika dla nieelektryków. 

Ć

wiczenia laboratoryjne, Zbiór zada

ń

background image

 

 

skrypt Politechniki Wrocławskiej 2000. 

[3] Kurdziel R.: Elektrotechnika, PWN. 1969. 
Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Józef Struski prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Pojazdów Samochodowych i Silników  

Spalinowych (M-4) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci  

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M215 – Elektronika 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W12 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: fizyka, elektrotechnika.  

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zrozumienie zasady działania układów elektronicznych.  

Metody dydaktyczne: wykład, zaj

ę

cia laboratoryjne, opracowanie sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 

laboratoryjnych.  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: uzyskanie pozytywnej oceny z kolokwium 
zaliczeniowego obejmuj

ą

cego tematyk

ę

 wykładów i zaj

ęć

 laboratoryjnych. 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Zasada  działania  i  charakterystyki  elementów  półprzewodnikowych:  diody  prostownikowej, 
pojemno

ś

ciowej,  Zenera,  LED,  tranzystora  bipolarnego,  FET,  MOSFET,  IGBT,    tyrystora, 

symistora  i  trygistora.  Wzmacniacz  tranzystorowy  w  układzie  OE,  OC,  OB:  parametry, 
charakterystyki,  zastosowania,  wzmacniacz  ró

Ŝ

nicowy.  Sprz

ęŜ

enie  zwrotne:  rodzaje, 

przykłady  zastosowa

ń

  ujemnego  i  dodatniego  sprz

ęŜ

enia  zwrotnego  w  układach 

elektronicznych.  Wzmacniacz  operacyjny:  zasada  działania,  charakterystyki,  podstawowe 
układy  pracy,  przykłady  rozwi

ą

za

ń

  wzmacniaczy.  Stabilizatory  napi

ę

cia  i  pr

ą

du. Generatory 

przebiegów  sinusoidalnych:  warunki  generacji  drga

ń

,  odmiany  generatorów  RC,  generatory 

LC – przykłady, generatory kwarcowe. Generatory przebiegów niesinusoidalnych: przykłady 
realizacji  generatorów  fali  prostok

ą

tnej  i  przebiegu  trójk

ą

tnego,  generator  funkcyjny. 

Zastosowanie  zaworów  elektrycznych  w  energoelektronice.  Podstawowe  układy  cyfrowe, 
realizacja  funkcji  logicznych,  podstawowe  prawa  algebry  Boola,  przerzutniki.  Cyfrowe  bloki 
funkcjonalne, przetworniki A/C i C/A. Architektura mikrokomputera jednoukładowego – CPU, 
pami

ęć

  ROM,  RAM,  porty  wej

ś

cia-wyj

ś

cia,  timery.  Zastosowanie  sterowników  mikropro-

cesorowych  do  sterowania  maszyn  elektrycznych  pr

ą

du  stałego  i  przemiennego.  Struktura 

energoelektronicznego układu nap

ę

dowego. 

Laboratoria  
Pomiar  charakterystyk  elementów  elektronicznych:  diod  i  tranzystorów.  Charakterystyki  i 
podstawowe  układy  pracy  wzmacniacza  operacyjnego.  Symulacja  elektronicznych  układów 
analogowych  i  cyfrowych  w 

ś

rodowisku  LabVIEW.  Badanie  podstawowych  układów 

energoelektronicznych:  tranzystorowy  przekształtnik  pr

ą

du  stałego  na  pr

ą

d  stały  oraz 

tyrystorowy przekształtnik pr

ą

du przemiennego na pr

ą

d stały. Sterownik mikroprocesorowy: 

architektura  mikrokomputera  jednoukładowego  rodziny  AVR,  programowanie,  pomiar 
sygnałów analogowych, sterowanie silnikiem krokowym i silnikiem pr

ą

du stałego. 

Literatura podstawowa     
[1] Wawrzy

ń

ski W.: Podstawy współczesnej elektroniki. Oficyna Wydawnicza Politechniki 

Warszawskiej. Warszawa 2003. 

[2] Ka

ź

mierkowski M. Matysik J.: Podstawy elektroniki i energoelektroniki. Wydawnictwo 

Politechniki Warszawskiej. Warszawa 1993. 

[3] Pie

ń

ko

ś

 J. Turczy

ń

ski J. : Układy scalone TTL w systemach cyfrowych. WKiŁ. 1985. 

[4] Filipkowski A.: Układy elektroniczne analogowe i cyfrowe. WNT, Warszawa 2003. 

background image

 

 

Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[1] Tietze U., Schenk Ch.: Układy półprzewodnikowe. WNT. 2000 
[2] Horowitz P., Hill W.: Sztuka elektroniki. Cz. 1 i 2. WKiŁ. 2003. 
[3] Floyd T.: Digital fundamentals. Prentice Hall International inc. 2000. 
[4] Praca zbiorowa red. Pietrzyka : Laboratorium z elektroniki. Politechnika Lubelska. 2002. 
[5] Izydorczyk J. PSPICE komputerowa symulacja układów elektronicznych. Helion. 1993. 
Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Józef Tutaj 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Pojazdów Samochodowych i Silników  

Spalinowych (M-4) 

 
 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci  

Kod – nazwa 
przedmiotu 

M216 – Podstawy automatyki 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 

W12 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: wymagana wiedza z Matematyki w zakresie 

zapisu macierzowego; poj

ę

cie zmiennej zespolonej, podstawy równa

ń

 ró

Ŝ

niczkowych 

zwyczajnych liniowych. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie studentów z podstawowymi własno

ś

ciami 

układów sterowania. 

Metody dydaktyczne: wykład oraz praktyczne opanowanie podstawowych zagadnie

ń

 

automatyki podczas laboratoriów. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek. 
Egzamin pisemny. 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia wa

Ŝ

ona z laboratorium (0.35) i egzaminu (0.65). 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Zasada  sprz

ęŜ

enia  zwrotnego  na  przykładzie  regulatora  temperatury,  schemat  blokowy 

układu regulacji. Podział układów sterowania. Opis obiektu sterowania  w przestrzeni stanu; 
zapis  równa

ń

  oscylatora  harmonicznego  z  tłumieniem  w  przestrzeni  stanu.    Równanie 

wej

ś

cia/wyj

ś

cia obiektu sterowania. Przekształcenie Laplace’a i jego podstawowe własno

ś

ci. 

Macierz  transmitancji  operatorowych  układu.  Charakterystyki  czasowe  i  cz

ę

stotliwo

ś

ciowe 

wybranych  członów  dynamicznych  (człon  inercyjny  pierwszego  rz

ę

du  i  człon  oscylacyjny). 

Stabilno

ść

  liniowych  układów  stacjonarnych,  kryterium  algebraiczne  Hurwitza.  Podstawowe 

własno

ś

ci  regulatorów  PID;  transmitancja  układu  zamkni

ę

tego,  stabilno

ść

  regulatorów  PID, 

odpowied

ź

 skokowa i uchyb statyczny

Laboratoria 

Typowe  elementy  i  zespoły  układów  automatyki.  Modelowanie  numeryczne  dynamiki 
wybranego  układu  mechanicznego  w  przestrzeni  stanu.    Do

ś

wiadczalna  identyfikacja 

parametryczna  wybranych  elementów  układów  automatyki;  badanie  i  schematyzacja 
charakterystyk  wybranych  członów  proporcjonalnych,  inercyjnych  i  oscylacyjnych.  Badanie 
układu  automatycznej  regulacji  poziomu  cieczy  w  poł

ą

czonych  zbiornikach.  Modelowanie  i 

symulacja wybranych układów automatycznej regulacji zawieraj

ą

cych regulatory ci

ą

głe PID; 

metody doboru nastaw regulatorów PID. Analiza stabilno

ś

ci układów automatycznej regulacji 

z wykorzystaniem pakietu symulacyjnego VisSim.

 

Literatura podstawowa   
[1]  Pełczewski W.: Teoria sterowania, WNT, Warszawa 1980. 
[2]  Kaczorek T., Dzieli

ń

ski A., D

ą

browski W., Łopatka R.: Podstawy teorii sterowania,   

      WNT, Warszawa, 2005. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1]  Cannon R.H., Dynamika układów fizycznych, WNT, Warszawa, 1973.      
[2]  Amborski K., Marusak A.: Teoria sterowania w 

ć

wiczeniach, PWN, Warszawa, 1978. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Piotr Cupiał 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Mechaniki Stosowanej (M-1) 

background image

 

 

 
 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci

 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M217 - Roboty i manipulatory 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W9 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: przedstawienie podstaw z zakresu budowy, zasad sterowania, 

programowania oraz zastosowania robotów i manipulatorów przemysłowych.  

Metody  dydaktyczne:  multimedialne  wykłady,  praca  w  zespołach,  samodzielne 
przygotowanie  i  praktyczna  implementacja  programów  steruj

ą

cych  robotami,  opracowanie 

dokumentacji i sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych na podstawie 

sprawozda

ń

 i kartkówek. 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium

.

 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Definicje,  okre

ś

lenia,  wiadomo

ś

ci  podstawowe  dotycz

ą

ce  robotów  i  manipulatorów 

przemysłowych. Klasyfikacja manipulatorów i robotów. Konfiguracje kinematyczne, wybrane 
zagadnienia  kinematyki  i  dynamiki  manipulatorów.  Podstawowe  parametry  i  charakterystyki 
funkcjonalne  robotów  i  manipulatorów.  Nap

ę

dy  stosowane  w  robotach  i  manipulatorach. 

Układy  sensoryczne  poło

Ŝ

enia,  przemieszczenia,  pr

ę

dko

ś

ci,  siły,  systemy  wizyjne 

rozpoznawania  obrazu.  Układy  sterowania  robotów  i  manipulatorów:  klasyfikacja,  budowa, 
działanie  oraz  programowanie.  Chwytaki  i  inne  oprzyrz

ą

dowanie  robotów  i  manipulatorów: 

klasyfikacja,  budowa,  zadania.  Podstawowe  zagadnienia  z  projektowania  i  eksploatacji 
zrobotyzowanych  stanowiskach  produkcyjnych:  uwarunkowania  techniczno-ekonomiczne, 
planowanie stanowisk, integracja robotów i manipulatorów ze współpracuj

ą

cymi maszynami 

technologicznymi  oraz  urz

ą

dzeniami  transportowo-magazynuj

ą

cymi,  bezpiecze

ń

stwo  pracy. 

Przykłady  zastosowania  robotów  i  manipulatorów  w  zrobotyzowanych  gniazdach  i  liniach 
produkcyjnych  (manipulacja,  monta

Ŝ

,  spawanie/zgrzewanie,  robot  jako  urz

ą

dzenie 

pomiarowe). Sztuczna inteligencja w robotyce. 
Laboratoria 
Badanie  manipulatora  portalowego  w  Centrum  Produkcyjnym  TOR-1:  analiza  budowy, 
działania,  sterowania  typu  B-B  oraz  integracji  manipulatora  z  podajnikiem  pozycjonuj

ą

co  – 

orientuj

ą

cym  palet.  Analiza  budowy,  działania,  sterowania  typu  PTP/CP,  metody  i  j

ę

zyki 

programowania 

robotów 

przemysłowych 

na 

przykładzie 

robotów 

PRO-30  

(3-osie  CNC),  Mitsubishi  Movemaster  (5-osi  CNC),  FANUC  S-420F  (6-osi  CNC). 
Rozproszona  i  scentralizowana  integracja  robotów  przemysłowych  z  maszynami  
i urz

ą

dzeniami technologicznymi na przykładzie gniazda produkcyjnego EMCO oraz centrum 

produkcyjnego  TOR.  Sterowanie  robotem  Mitsubishi  Movemaster  w  oparciu  o  system 
rozpoznawania kształtów. 

Literatura podstawowa   
[1]  Morecki A., Knapczyk J.: Podstawy Robotyki, WNT, Warszawa, 1999. 
[2]  Olszewski 

M.: 

Manipulatory 

roboty 

przemysłowe, 

automatyczne 

maszyny 

manipulacyjne. WNT Warszawa, 1992. 

background image

 

 

[3]  Honczarenko J.: Roboty przemysłowe: budowa i zastosowanie. WNT Warszawa 2009. 
[4]  Craig J.: Wprowadzenie do robotyki. WNT 1995. 
[5]  Spong M. W., Vidyasagar M.: Dynamika i sterowanie robotów. WNT Warszawa 1997. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[1]  Kozłowski K., Dudkiewicz P.: Modelowanie i sterowanie robotów. PWN 2003 
[2]  Tomaszewski K., - Roboty przemysłowe. Projektowanie układów mechanicznych. WNT 

1993. 

[3]  Kost G., 

Ś

wider J.: Programowanie robotów on-line, Wyd. Politechniki 

Ś

l

ą

skiej 2008. 

[4]  Dokumentacja techniczna robotów Mitsubishi EX-RV1, FanucS420F.

 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Stanisław Krenich 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Technologii Maszyn i Automatyzacji 

Produkcji (M-6) 

 
 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M218 - Metrologia 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W12 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: uzyskanie umiej

ę

tno

ś

ci racjonalnego doboru narz

ę

dzi 

pomiarowych, posługiwania si

ę

 aparatur

ą

 pomiarow

ą

, metrologi

ą

 warsztatow

ą

 i metodami 

szacowania bł

ę

dów pomiaru 

Metody dydaktyczne: wykład uzupełniony prezentacjami multimedialnymi, laboratoria 
aparaturowe z aktywnym udziałem studentów i opracowaniem sprawozda

ń

 z bada

ń

 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie obu form zaj

ęć

: wykład - test 

zaliczeniowy lub min 70 % obecno

ś

ci , laboratoria – wykonanie, opracowanie sprawozda

ń

 

oraz zaliczenie teorii wszystkich obj

ę

tych programem 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady:  
Metrologia  i  jej  podział.  Układ  SI.  Podstawy  teorii  pomiarów.  Przetworniki  pomiarowe. 
Charakterystyki  statyczne  i  dynamiczne  przetworników  pomiarowych  i  pozostałych 
elementów  toru  pomiarowego.  Przetwarzanie  i  rejestracja  sygnałów  analogowych  i 
cyfrowych.  Podział  i  analiza  bł

ę

dów.  Opracowanie  wyników  pomiarów  seryjnych.  Metody 

szacowania niepewno

ś

ci pomiarów. Metody statystyczne w zapewnieniu jako

ś

ci. Klasyfikacja 

i  wła

ś

ciwo

ś

ci  metrologiczne  przyrz

ą

dów  .  Metody  i  narz

ę

dzia  pomiarowe  do  oceny 

dokładno

ś

ci  wymiarów.  Współrz

ę

dno

ś

ciowa  technika  pomiarowa:  systemy  stacjonarne  i 

mobilne. Metody i sposoby oceny struktury geometrycznej powierzchni. Pomiary elementów 
maszyn  o  zło

Ŝ

onej  postaci.  Pomiary  odchyłek  geometrycznych.  Racjonalny  dobór  narz

ę

dzi 

pomiarowych. Nadzorowanie przyrz

ą

dów pomiarowych.  

Laboratoria: 
Analiza  dokumentacji  technicznej  i  dobór  przyrz

ą

dów  pomiarowych.  Pomiary  wymiarów 

uniwersalnymi  przyrz

ą

dami  pomiarowymi.  Optyczne  metody  pomiarowe.  Pomiary  mikro-  i 

makrogeometrii  powierzchni.  Opracowanie  wyników  pomiarów  seryjnych  .  Wyznaczanie 
charakterystyki 

statycznej 

czujnika 

pneumatycznego.  Współrz

ę

dno

ś

ciowe 

systemy 

pomiarowe: pomiary z wykorzystaniem  WMP i ramienia pomiarowego. 

Literatura podstawowa: 
[1]  Jakubiec W., Malinowski J.: Metrologia wielko

ś

ci geometrycznych, WNT Warszawa 2004 

[2] Ratajczyk E. : Współrz

ę

dno

ś

ciowa technika pomiarowa, Oficyna Wydawnicza Politechniki 

Warszawskiej, Warszawa 2005.  

[3] Wyra

Ŝ

anie niepewno

ś

ci pomiaru. Przewodnik, Główny Urz

ą

d Miar 1999 

Literatura uzupełniaj

ą

ca: 

[1] Mroczka J. : Metrologia : wczoraj - dzi

ś

 – jutro, Oficyna Wydawnicza Politechniki 

Wrocławskiej, Wrocław1997  

[2] Mi

ę

dzynarodowy słownik metrologii - Poj

ę

cia podstawowe i ogólne oraz terminy z nimi 

zwi

ą

zane (VIM) PKN-ISO/IEC Guide 99 / Polski Komitet Normalizacyjny. Polski Komitet 

Normalizacyjny , Warszawa 2010 

background image

 

 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Barbara Juras 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Laboratorium Metrologii Współrz

ę

dno

ś

ciowej  

(M-10) 

 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M219 – Miernictwo cieplne i maszynowe 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

II 

L30 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

II 

L18 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: brak wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z podstawowymi metodami pomiaru wielko

ś

ci 

charakteryzuj

ą

cych  prac

ę

  maszyn  cieplnych.  Zdobycie  umiej

ę

tno

ś

ci  sporz

ą

dzania  bilansów 

energii maszyn cieplnych. Zapoznanie si

ę

  z budow

ą

  i  zasad

ą

 działania torów pomiarowych 

Ŝ

nych  wielko

ś

ci  fizycznych,  opanowanie  podstaw  analogowych  i  cyfrowych  technik 

przetwarzania i akwizycji danych pomiarowych. 

Metody  dydaktyczne:  aktywny  udział  w  zaj

ę

ciach  laboratoryjnych,  opracowanie 

sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: kolokwia pisemne z poszczególnych 

ć

wicze

ń

 

laboratoryjnych, wypełnienie sprawozda

ń

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna z kolokwiów 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Laboratoria 
Pomiar wilgotno

ś

ci powietrza: Zjawiska fizyczne wykorzystywane w przyrz

ą

dach do pomiaru 

wilgotno

ś

ci.  Higrometry  i  psychrometry.  Pomiar  wilgotno

ś

ci  powietrza.  Wykresy  powietrza 

wilgotnego (Moliera i Carriera). Wyznaczenie krzywej nasycenia ciecz-para: Kociołek Papina. 
Wyznaczenie  zale

Ŝ

no

ś

ci  pomi

ę

dzy  temperatur

ą

  i  ci

ś

nieniem  wrz

ą

cej  wody.  Przyrz

ą

dy  do 

pomiaru  stopnia  sucho

ś

ci  pary  mokrej.  Badanie  pomp  wirowych  i  wentylatorów:  Podział  i 

zasada  działania.  Wielko

ś

ci  charakterystyczne  i  wska

ź

niki  bezwymiarowe.  Charakterystyki 

wymiarowe  i  bezwymiarowe.  Współpraca  szeregowa  i  równoległa.  Sposoby  pomiaru  i 
regulacji wydajno

ś

ci. Sprawno

ść

 pomp wirowych i wentylatorów. Badania spr

ęŜ

arek: Podział 

i zasada działania (spr

ęŜ

arki tłokowe, 

ś

rubowe, rotacyjne,itp.).Wykresy indykatorowe i ocena 

pracy  na  podstawie  wykresu.  Współczynniki  charakterystyczne.  Bilans  spr

ęŜ

arki  tłokowej  i 

ś

rubowej. 

Wykorzystanie  kart  A/C  do  rejestracji  danych  pomiarowych,  budowa  przykładowych 
wirtualnych  przyrz

ą

dów  pomiarowych  (programy:  LabView,  Matlab-Simulink).  Pomiar 

pr

ę

dko

ś

ci  obrotowej  z  wykorzystaniem  pr

ą

dnicy  tachometrycznej,  enkodera  optycznego  i 

przetwornika  indukcyjnego  (wyznaczanie  charakterystyki  przetwornika  –  aproksymacja 
danych).  Porównanie  własno

ś

ci  ró

Ŝ

nych  przetworników  przemieszczenia  liniowego 

(przetworniki  indukcyjne,  potencjometryczne,  ultrad

ź

wi

ę

kowe).  Pomiar  przemieszczenia 

k

ą

towego  przy  u

Ŝ

yciu  inklinometru  i  enkodera  absolutnego.  Wykorzystanie  przetworników 

linkowych do pomiaru pr

ę

dko

ś

ci linowej (całkowanie i ró

Ŝ

niczkowanie sygnałów). Rejestracja 

siły z zastosowaniem analogowej i cyfrowej filtracji sygnału. 

Literatura podstawowa 
[1]  Fodemski T.R. „Pomiary cieplne” WNT W-wa, 2001. 
[2]  Praca  zbiorowa  pod  kierunkiem  Dietmara  Schmida:  „Mechatronika”,  REA  Warszawa 

2002. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1]  Craig M., Gillian E.: „Zarys cyfrowego przetwarzania sygnałów”, WKŁ Warszawa 1999 
[2] Charun H. Podstawy termodynamiki technicznej cz.1 i 2 Politechnika Koszali

ń

ska 2009 

background image

 

 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Ryszard Kantor 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Cieplnej i Procesowej (M-5) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M220 – Systemy zarz

ą

dzania 

ś

rodowiskiem i ekologia 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

IV 

W15 + S15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

IV 

W9 + S9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: bez wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  zapoznanie  si

ę

  z  podstawami  ekologii  i  ochrony 

ś

rodowiska, 

obieg materii i energii w biosferze, skutki działalno

ś

ci człowieka. Zapoznanie si

ę

 z systemami 

i zasadami wprowadzania w firmach systemu zarz

ą

dzania 

ś

rodowiskiem.  

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach, opracowanie i wygłoszenie referatu.  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: obecno

ść

 co najmniej na 70% seminariów oraz 

wygłoszenie referatu. 
Ocena ko

ń

cowa: ocena z referatu. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Poj

ę

cia  podstawowe  z  zakresu  ekologii  i  ochrony 

ś

rodowiska.  Zasoby  przyrody,  skutki 

oddziaływania  człowieka  na 

ś

rodowisko.  Oddziaływanie  przemysłu,  energetyki,  komunikacji  i 

rolnictwa  na 

ś

rodowisko.  Oddziaływania  zanieczyszcze

ń

,  podstawy  ekotoksykologii.  Rola 

planowania  przestrzennego,  problemy  rewaloryzacji 

ś

rodowiska.  Strategia  „zrównowa

Ŝ

onego 

rozwoju”,  racjonalne  wykorzystania  energii,  czysta  produkcja,  technologie  nisko  i  bezodpadowe, 
biotechnologie.  Oddziaływania  inwestycji  na 

ś

rodowisko  i  rozprzestrzeniania  si

ę

 

zanieczyszcze

ń

.  Systemy  zarz

ą

dzania 

ś

rodowiskowego:  ISO  14000  i  EMAS,  definicje, cechy 

charakterystyczne  systemów,  zasady  ich  wdra

Ŝ

ania  w  firmach.  Polityka  ekologiczna 

przedsi

ę

biorstwa,  aspekty  i  cele 

ś

rodowiskowe.  Wybrane  technologie  i  konstrukcje  urz

ą

dze

ń

 

ochrony 

ś

rodowiska. 

Seminaria 

Aktualne  problemy  ochrony 

ś

rodowiska  w  Polsce.  Wykorzystywanie  miejscowych 

odnawialnych 

ź

ródeł  energii.  Problemy  zdrowotne  mieszka

ń

ców  wielkich  miast  i  wsi. 

Produkcja zdrowej 

Ŝ

ywno

ś

ci. Cele strategicznych ocen 

ś

rodowiska (SOS), zasady ich wykonywania, 

problemy  z  ich  wdra

Ŝ

aniem,  przegl

ą

d  przepisów  prawnych  ochrony  przyrody  i 

ś

rodowiska.  Systemy 

zarz

ą

dzania 

ś

rodowiskowego  oraz  zasady  ich  wdra

Ŝ

ania.  Ochrona  zasobów  wodnych,  gleb  i 

problem  zagospodarowania  odpadów.  Hałas,  drgania,  wibracje,  promieniowanie  jako 

ź

ródła 

cywilizacyjnych zagro

Ŝ

e

ń

 

ś

rodowiska. 

Literatura podstawowa   
[1] Duczmal M., Korytkowski J., Siwa D., Sobczyk M. Tomczak M.: Obowi

ą

zki przedsi

ę

biorstw 

w ochronie 

ś

rodowiska. WJZ Weka, Warszawa 2003. 

[2] Praca zbiorowa. Systemy zarz

ą

dzania 

ś

rodowiskowego. Politechnika Krakowska, Kraków 

2006. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[1] Umi

ń

ski T.: Ekologia 

Ś

rodowisko Przyroda. WSiP, Warszawa 1999. 

[2] Akty prawne z zakresu Ochrony 

Ś

rodowiska.   

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Zdzisław Roszak 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Cieplnej i Procesowej (M-5) 

 

background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M221 – Urz

ą

dzenia i systemy ochrony 

ś

rodowiska 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: bez wymaga

ń

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  zapoznanie  si

ę

  z  systemami  i  budow

ą

,  działaniem, 

eksploatacj

ą

  oraz  zasadami  projektowania  i  doboru  urz

ą

dze

ń

  stosowanych  w  instalacjach 

ochrony 

ś

rodowiska.  

Metody dydaktyczne: udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych, opracowanie sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek i 
test z wykładów. 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna oceny z laboratorium i testu z wykładów 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady  
Mechanizmy  procesów  rozdzielania  aerozoli.  Suche  urz

ą

dzenia  odpylaj

ą

ce  -  zasada 

działania, zagadnienia konstrukcyjne, zasady doboru i eksploatacji, zastosowanie. Odpylacze 
mokre  -  działanie,  konstrukcje,    projektowanie  i  eksploatacja,  zasady  doboru.  Odkraplanie  i 
odemglanie  gazów.  Urz

ą

dzenia  i  aparaty  do  usuwania  zanieczyszcze

ń

  gazowych.  Systemy 

odprowadzania 

ś

cieków.  Rodzaje  i  schematy  oczyszczalni 

ś

cieków  bytowo-gospodarczych  i 

przemysłowych. 

Konstrukcje 

podstawowych 

urz

ą

dze

ń

 

oczyszczalni 

ś

cieków. 

Zagospodarowanie osadów z oczyszczalni. Zanieczyszczenia gleb, rekultywacja i remediacja 
gleb. Urz

ą

dzenia do rozdrabniania i mielenia, klasyfikatory, sortowniki separatory. Desorbery 

lotnych zwi

ą

zków organicznych. Płuczki, ekstraktory, urz

ą

dzenia do napowietrzenia.  

Laboratoria 
Wyznaczenie  parametrów  eksploatacyjnych  odpylacza  mokrego,  Badania  skuteczno

ś

ci 

działania  cyklonów  promieniowych    i  osiowych,    Badania  skuteczno

ś

ci  działania  aparatu 

przewałowego,  Hydraulika  kolumn  półkowych  i  z  wypełnieniem.  Badania  skuteczno

ś

ci 

działania  odkraplaczy.  Filtr  b

ę

bnowy,  pró

Ŝ

niowy  -  stałe  procesu  filtracji.  Badania  procesu 

napowietrzana cieczy. 

Literatura podstawowa   
[1] Warych J.: Oczyszczanie przemysłowych gazów odlotowych. WNT, W-wa 1994. 
[2] Kabsch P.: Odpylanie i odpylacze. WNT, W-wa 1992.   
[3] Kucowski J., Laudyn D., Przekwas M.: Energetyka a ochrona 

ś

rodowiska. WNT, W-wa 

1994. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[1] Juda J.: Nowicki M.: Urz

ą

dzenia odpylaj

ą

ce. PWN, W-wa 1979. 

[2] Zaj

ą

czkowski J.: Odpylanie w przemy

ś

le. Arkady, W-wa 1990. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Zdzisław Roszak 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Cieplnej i Procesowej (M-5) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M407 - Biomechanika in

Ŝ

ynierska 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Mechanika”, „Wytrzymało

ść

 materiałów” 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: uzyskanie podstawowej wiedzy w zakresie modelowania

 

układów mi

ęś

niowo-szkieletowych człowieka, modelowania konstytutywnego tkanek 

biologicznych oraz zastosowania symulacji numerycznych i metod do

ś

wiadczalnych dla 

wybranych układów biomechanicznych.  

Metody dydaktyczne: aktywny udział studentów w zaj

ę

ciach laboratoryjnych, wykłady z 

wykorzystaniem technik multimedialnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek i 
sprawozda

ń

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Podstawy  statyki,  kinematyki  i  dynamiki  układów  mi

ęś

niowo-szkieletowych  człowieka. 

Biomechaniczne  aspekty  bada

ń

  tkanki 

Ŝ

ywej.  Podstawy  bada

ń

  wytrzymało

ś

ciowych 

materiałów  tkankowych.  Zastosowanie  metod  do

ś

wiadczalnej  analizy  napr

ęŜ

e

ń

  w 

biomechanice.  Równania  konstytutywne  i  modele  fizyczne  tkanki  kostnej.  Teoria 
funkcjonalnej adaptacji i modele spr

ęŜ

ysto

ś

ci adaptacyjnej. Podstawy biomechaniki zderze

ń

Biomechanika  kr

ę

gosłupa  i  stawu  biodrowego.  Podstawy  biomechaniki  stomatologicznej. 

Symulacje numeryczne oraz analiza MES w biomechanice.  
Laboratoria 
Badania  własno

ś

ci  wytrzymało

ś

ciowych  tkanki  kostnej.  Pomiary  na  stanowisku  do  bada

ń

 

wysiłkowych  ko

ń

czyn  człowieka.  Badanie  zdolno

ś

ci  ruchowych  palców  r

ę

ki.  Tensometria 

elektrooporowa w biomechanice stomatologicznej - pomiary odkształce

ń

 

Ŝ

uchwy i  z

ę

bów  w 

zwarciu  zgryzowym.  Stabilizatory  zewn

ę

trzne  w  ortopedii  i  traumatologii.  Identyfikacja 

stanów  pracy  układu  biomechanicznego:  stabilizator  –  wydłu

Ŝ

ana  ko

ń

czyna  z 

zastosowaniem 

symulacyjnych 

bada

ń

 

laboratoryjnych. 

Opracowanie 

dokumentacji 

technicznej wybranych elementów zaopatrzenia rehabilitacyjnego i pourazowego.   

Literatura podstawowa: 
[1] B

ę

dzi

ń

ski R.: Biomechanika in

Ŝ

ynierska. Oficyna Wyd. Polit. Wrocł., Wrocław 1997. 

[2] Nał

ę

cz M. (pod red.): Biocybernetyka i In

Ŝ

ynieria Biomedyczna 2000 – t. 5, Biomechanika 

i In

Ŝ

ynieria Rehabilitacyjna, Akad. Oficyna Wyd. EXIT, Warszawa 2004.  

Literatura uzupełniaj

ą

ca: 

[1] Tadeusiewicz R., Augustyniak P.: Podstawy in

Ŝ

ynierii biomedycznej. Oficyna Wyd. AGH, 

Kraków 2009. 

[2] Kutz M. (ed.): Biomedical engineering and design handbook – vol.1, 2, McGraw-Hill, NY 

2009. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Grzegorz Milewski, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Mechaniki Stosowanej (M-1) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M408 – Mechanika materiałów 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + P15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + P9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Wytrzymało

ść

 materiałów  

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: Zapoznanie si

ę

 ze zjawiskami fizycznymi zachodz

ą

cymi w 

odkształcanych materiałach, opanowanie elementów budowy modeli materiałów, nabycie 
umiej

ę

tno

ś

ci rozwi

ą

zywania podstawowych zagadnie

ń

 mechaniki kontinuum.  

Metody dydaktyczne: wykład multimedialny, aktywny udział studentów w rozwi

ą

zywaniu 

typowych zada

ń

 na 

ć

wiczeniach, indywidualne rozwi

ą

zanie zada

ń

 o podwy

Ŝ

szonym stopniu 

trudno

ś

ci pod opiek

ą

 prowadz

ą

cego.   

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie projektów. 
Ocena ko

ń

cowa: ocena z projektów.  

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Zjawiska  fizyczne  zachodz

ą

ce  w  odkształcanych  materiałach  konstrukcyjnych:  stan 

spr

ęŜ

ysty  materiału,  płyni

ę

cie  plastyczne,  pełzanie  i  relaksacja,  przemiany  fazowe 

wymuszone 

odkształceniem, 

ewolucja 

mikro-uszkodze

ń

Jednowymiarowe 

modele 

materiałów:  spr

ęŜ

ystego  i  spr

ęŜ

ysto-plastycznego,  elementarne  modele  reologiczne  (lepko-

spr

ęŜ

yste,  lepko-plastyczne),  modele  materiałów,  które  podlegaj

ą

  przemianie  fazowej, 

modele  ewolucji  uszkodze

ń

  w  materiałach  plastycznych  i  kruchych.  Elementy  stanów 

zło

Ŝ

onych:  tensor  napr

ęŜ

e

ń

,  niezmienniki  tensora  napr

ęŜ

enia,  tensor  małych  odkształce

ń

niezmienniki  tensora  odkształcenia,  sprowadzanie  tensorów  napr

ęŜ

e

ń

  i  odkształce

ń

  do 

postaci  diagonalnej,  napr

ęŜ

enia  i  odkształcenia  główne.  Podstawowe  liniowe  i  nieliniowe 

modele  konstytutywne  w  stanach  wieloosiowych:  materiał  spr

ęŜ

ysty,  materiał  spr

ęŜ

ysto-

plastyczny  ze  wzmocnieniem  liniowym,  materiały  lepko-spr

ęŜ

yste  i  lepko-plastyczne, 

materiały  podlegaj

ą

ce  przemianie  fazowej  (spontanicznej,  wymuszonej  odkształceniem), 

materiał  plastyczny  zawieraj

ą

cy  pola  mikro-uszkodze

ń

  (model  zale

Ŝ

ny  od  odkształce

ń

), 

materiał  kruchy  zawieraj

ą

cy  pola  mikro-uszkodze

ń

  (model  zale

Ŝ

ny  od  napr

ęŜ

e

ń

). 

Zastosowanie modeli materiałowych w prostych jedno- i dwu-osiowych stanach napr

ęŜ

enia.    

Projekty 
Wyznaczanie  napr

ęŜ

e

ń

  przy  zadanych  odkształceniach. Wyznaczanie  ewolucji  odkształce

ń

 

i napr

ęŜ

e

ń

  w  funkcji  czasu.  Wyznaczanie  stopnia  przemiany  fazowej  –  całkowanie 

kinetycznego  równania  ewolucji  fazy  wtórnej.  Całkowanie  kinetycznego  prawa  ewolucji 
uszkodze

ń

  i  wyznaczanie  parametru  uszkodzenia.  Całkowanie  modeli  materiałowych 

w elementarnych  przypadkach  wieloosiowych.  Zastosowanie  modeli  materiałowych 
w konstrukcjach pracuj

ą

cych w stanach prostych i zło

Ŝ

onych.  

Literatura podstawowa   
[1] Nowacki W.: Teoria spr

ęŜ

ysto

ś

ci. PWN, Warszawa 1970. 

[2] Walczak J.: Wytrzymało

ść

 materiałów oraz podstawy teorii spr

ęŜ

ysto

ś

ci i plastyczno

ś

ci. 

PWN, 1978.   

Literatura uzupełniaj

ą

ca     

[1] Fung Y. C.: Podstawy mechaniki ciała stałego. PWN, Warszawa 1969  
[2] 

ś

yczkowski M.: Obci

ąŜ

enia zło

Ŝ

one w teorii plastyczno

ś

ci. PWN, Warszawa 1973. 

background image

 

 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Bła

Ŝ

ej Skocze

ń

  

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Mechaniki Stosowanej (M-1) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M409 – Mechanika materiałów 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

W15 + P15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W9 + P9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Wytrzymało

ść

 materiałów” 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: opis materiałów w postaci funkcji napr

ęŜ

enie-odkształcenie, 

przedstawienie istniej

ą

cych zastosowa

ń

 praktycznych w konstrukcjach in

Ŝ

ynierskich 

Metody dydaktyczne: samodzielne rozwi

ą

zywanie zada

ń

 projektowych 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie projektów indywidualnych i kolokwium 
zaliczeniowe 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna z obydwu cz

ęś

ci 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Zwi

ą

zek  zale

Ŝ

no

ś

ci  mechanicznych  z  budow

ą

  materii;  opis  oddziaływa

ń

  dla  polimerów, 

metali i ceramiki; potencjały oddziaływa

ń

; metody mechaniki kwantowej, fizyki ciała stałego i 

fenomenologiczne;  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  okre

ś

lania  charakterystyk 

σ

-

ε

.  Materiały  funkcjonalne. 

Materiały  magneto-  i  elektroreologiczne.  Sensory  i  aktuatory  –  materiały  piezoelektryczne. 
Materiały  o  strukturze  gradientowej.  Nanostruktury  i  nanomaszyny.  Dobór  a  projektowanie 
materiałów; mo

Ŝ

liwo

ś

ci budowy nowych materiałów kompozytowych.  

Projekty 
Wyznaczanie  napr

ęŜ

e

ń

  resztkowych  w  procesie  wytwarzania  płyt  kompozytowych  metod

ą

 

RTM  (Resin  Transfer  Moulding).  Budowa  sieci  neuronowych  w  problemach  prognozowania 
własno

ś

ci  mechanicznych  stali  konstrukcyjnych.  Zastosowanie  pakietu  MES  ABAQUS  do 

analizy procesów wytłaczania.  

Literatura podstawowa 
[1] Muc A., Mechanika kompozytów włóknistych, Ksi

ę

garnia Akademicka, Kraków 2003. 

[2] Muc A., Optymalizacja struktur kompozytowych i procesów technologicznych ich 
wytwarzania, Ksi

ę

garnia Akademicka, Kraków 2005. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Bhushan B., Handbook of nanotechnology, Springer 2004. 
[2] Nalwa H.S., Nanostructured materials and nanotechnology, Academic Press, 2000. 
[3] Paleczek W., Mathcad 2001 Professional, Akad. Oficyna Wydaw. EXIT, Warszawa; 2003 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Aleksander Muc 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Konstrukcji Maszyn – (M-3) 

background image

 

 

 
 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M410 – MES we współczesnych obliczeniach in

Ŝ

ynierskich 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + Lk15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + Lk9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Mechanika ogólna, Wytrzymało

ść

 

materiałów, Podstawy i zastosowania in

Ŝ

ynierskie MES 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: poszerzenie praktycznej umiej

ę

tno

ś

ci stosowania 

komercyjnego pakietu ANSYS do oblicze

ń

 konstrukcji in

Ŝ

ynierskich metod

ą

 elementów 

sko

ń

czonych. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych; samodzielna praca z 

programem ANSYS. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: samodzielne wykonanie i zreferowanie zadania 
modelowania i obliczenia dla wskazanych konstrukcji 
Ocena ko

ń

cowa: ocena za przeprowadzon

ą

 prezentacj

ę

 wykonanego zadania  

                                                       TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Informacja  o  dost

ę

pnych  pakietach  komercyjnych.  Narz

ę

dzia  pakietu  ANSYS  dedykowane 

do  konstrukcji  belkowych.  Poszerzenie  wiadomo

ś

ci  o  modelowaniu:  układy  współrz

ę

dnych, 

select  logic.  Współpraca  z  programami  CAD.  Narz

ę

dzia  i  metody  analizy  nieliniowej. 

Mo

Ŝ

liwo

ś

ci  cz

ęś

ci  optymalizacyjnej  pakietu.  Zasady  i  narz

ę

dzia  tworzenia  jako

ś

ciowo 

dobrych siatek elementów (smart sizing, mapped meshing, ICEM CFD). Idea i zasady sub-
modelingu.  Narz

ę

dzia  do  analizy  termicznej.  Analiza  dynamiczna  konstrukcji  (cz

ę

sto

ś

ci 

własne, wymuszenie harmoniczne). 
Laboratoria 
Praktyczna  realizacja  przykładów  zada

ń

  omawianych  na  wykładzie.  Zastosowanie 

poznawanych  narz

ę

dzi  programu  ANSYS  w  indywidualnych  projektach.  Realizacja  i 

prezentacja rozwi

ą

zania wybranego problemu konstrukcyjnego. 

Literatura podstawowa 
[1]  Łaczek  S.:  Wprowadzenie  do  systemu  elementów  sko

ń

czonych  ANSYS.  PK,  Kraków, 

1999.  

[2] System Help pakietu ANSYS 12.1 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Zagrajek T., Krzesi

ń

ski G., Marek P.: Metoda elementów sko

ń

czonych w mechanice 

konstrukcji. 

Ć

wiczenia z zastosowaniem systemu ANSYS, Ofic. Wyd. Politechniki 

Warszawskiej, 2005. 

[2] Kleiber M.: Komputerowe metody mechaniki ciał stałych, Mechanika techniczna, Tom XI, 

Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1995 

[3] Waszczyszyn Z., Cicho

ń

 Z., Radwa

ń

ska M.: Metoda elementów sko

ń

czonych w 

stateczno

ś

ci konstrukcji, Arkady 1990 

[4] B

ą

k R., Burczy

ń

ski T., Wytrzymało

ść

 materiałów z elementami uj

ę

cia komputerowego, 

WNT 2001 

background image

 

 

 [5] Ku

ś

 W.: Programy komputerowe metody elementów sko

ń

czonych do ksi

ąŜ

ki  R. B

ą

k, T. 

Burczy

ń

ski, Wytrzymało

ść

 materiałów z elementami uj

ę

cia komputerowego, WNT 

Warszawa 2001 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Jan Bielski 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Mechaniki Stosowanej (M-1) 

 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod – nazwa 
przedmiotu 

M411 – MES we współczesnych obliczeniach in

Ŝ

ynierskich 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + Lk15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + Lk9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Wytrzymało

ść

 materiałów”. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: jest prezentacja mo

Ŝ

liwo

ś

ci komputerowego wspomagania 

projektowania pojedynczych elementów konstrukcji jak i procesów technologicznych. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych, samodzielne wykonanie 

co najmniej dwóch projektów. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie projektów indywidualnych i kolokwium 
zaliczeniowe. 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna z obydwu cz

ęś

ci. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Pakiety MES do oblicze

ń

 konstrukcji (ABAQUS, ANSYS, NISA, IDEAS, CHAOS, D-LEARN) 

–  porównanie,  opis  mo

Ŝ

liwo

ś

ci,  ocena  krytyczna,  pakiety  MES  do  analizy  procesów 

technologicznych  (FIDAP,  MOLDFLOW,  C-MOLD,  POLYFLOW,  CADMOLD-3)  – 
porównanie, opis mo

Ŝ

liwo

ś

ci, ocena krytyczna, Mechanika p

ę

kania i problemy zm

ę

czeniowe; 

sposób  dyskretyzacji  problemu;  reprezentacja  obci

ąŜ

e

ń

;  linowa  i  nieliniowa  mechanika 

p

ę

kania; wyznaczanie współczynników K i G oraz całki Rice’a; ocena granicznej liczby cykli 

zm

ę

czeniowych; sposoby aproksymacji dla zada

ń

 

ś

rednio- i wysokocyklicznych w zadaniach 

spr

ęŜ

ystych  i  spr

ęŜ

ysto-plastycznych;  modelowanie  otwarcia  szczeliny  wraz  z  lokalnym 

wyboczeniem  Zadania  dynamiki  i  drga

ń

  swobodnych  konstrukcji;  sposób  dyskretyzacji 

problemu;  opis  wymusze

ń

  dynamicznych;  metody  opisu  (kinematyczna,  dynamiczna  i 

odwrotna);  metodyka  opisu  przekazywania  oddziaływa

ń

  pomi

ę

dzy  elementami  konstrukcji 

(warianty  joints);  warunki  zbie

Ŝ

no

ś

ci  rozwi

ą

za

ń

,  Zagadnienia  optymalizacji  konstrukcji; 

analiza  wra

Ŝ

liwo

ś

ci;  algorytmy  optymalizacji;  zbie

Ŝ

no

ść

  rozwi

ą

za

ń

,  Problemy  modelowania 

zada

ń

  fizycznie  nieliniowych  –  plastyczno

ść

,  lepko-spr

ęŜ

ysto

ść

,  lepko-plastyczno

ść

piezoelektryki, kryteria zniszczenia 

Laboratoria 
Rozwi

ą

zywanie  zada

ń

  MES  przy  zastosowaniu  pakietów  ABAQUS  i  NISA  zada

ń

 

indywidualnych dotycz

ą

cych: 

1.  Mechaniki p

ę

kania   

2.  Problemów zm

ę

czeniowych       

3.  Dynamiki konstrukcji                  
4.  Zada

ń

 optymalizacji            

5.  Zniszczenia konstrukcji w zakresie spr

ęŜ

ysto-plastycznym          

Przewidywana  znaczna  ingerencja  prowadz

ą

cego,  przede  wszystkim  w  postaci  podania  w 

punktach, w jaki sposób i przy u

Ŝ

yciu, jakich komend nale

Ŝ

y budowa

ć

 model MES.

 

Literatura podstawowa 
[1] Muc A. Optymalizacja struktur kompozytowych i procesów technologicznych ich 

wytwarzania, Ksi

ę

garnia Akademicka, Kraków 2005.  

[2] Rakowski G., Kacprzyk Z., Metoda Elementów Sko

ń

czonych w mechanice konstrukcji, 

background image

 

 

Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2005 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Zienkiewicz O.C., Metoda elementów sko

ń

czonych, Arkady 1972 

[2] Dietrich M. (red), Podstawy Konstrukcji Maszyn, PWN, W-wa 1986. 
[3] Koca

ń

da S., Szala J., Podstawy oblicze

ń

 zm

ę

czeniowych, Wydaw. Naukowe PWN, 

Warszawa; 1997 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Aleksander Muc 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Konstrukcji Maszyn (M-3) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M412 - Metody optymalnego projektowania 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + Lk15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + Lk9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Wytrzymało

ść

 materiałów”. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie studentów z metodami optymalnego 

projektowania, zdobycie przez nich umiej

ę

tno

ś

ci formułowania i rozwi

ą

zywania prostych 

problemów optymalizacji in

Ŝ

ynierskiej. 

Metody dydaktyczne: udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych, samodzielne rozwi

ą

zywanie 

prostych problemów optymalizacji elementów konstrukcji. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratorium na podstawie rozwi

ą

zania 

indywidualnego zadania optymalizacji. 
Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Formułowanie  problemów  optymalnego  kształtowania.  Funkcja  celu,  zmienne  decyzyjne, 
ograniczenia. 

Poszukiwanie 

minimum 

funkcji 

bez 

ogranicze

ń

Ogólne 

zadanie 

programowania  matematycznego.  Klasyczna  metoda  mno

Ŝ

ników  Lagrange’a.  Warunki 

Kuhna  Tuckera.  Algorytm  Simplex  do  rozwi

ą

zywania  zada

ń

  programowania  liniowego. 

Metody gradientowe poszukiwania minimum funkcji przy ograniczeniach. Metoda gradientów 
sprz

ęŜ

onych, metoda kierunków dopuszczalnych. Metody optymalizacji oparte na koncepcji 

sekwencyjnych  aproksymacji.  Sekwencyjne  liniowe  programowanie.  Metoda  ruchomych 
asymptot  w  zadaniach  nieliniowego  programowania.  Przykłady  optymalizacji  konstrukcji 
in

Ŝ

ynierskich. Dobór zmiennych decyzyjnych, wybór funkcji celu i ogranicze

ń

. Optymalizacja 

pr

ę

tów i układów pr

ę

towych przy ró

Ŝ

norodnych sformułowaniach problemu kształtowania. 

Laboratoria 
Poszukiwanie  minimum  funkcji  bez  ogranicze

ń

,  metody  gradientowe  i  bezgradientowe. 

Minimalizacja  funkcji  przy  ograniczeniach,  metoda  mno

Ŝ

ników  Lagrange’a.  Formułowanie  i 

rozwi

ą

zywanie  zada

ń

  programowania  liniowego,  metoda  Simplex.  Zastosowanie  metody 

ruchomych  asymptot  do  rozwi

ą

zywania  zada

ń

  programowania  nieliniowego.  Optymalizacja 

konstrukcji in

Ŝ

ynierskich na przykładach projektowania konstrukcji pr

ę

towych. 

Literatura podstawowa 
[1] Ostwald M.: Podstawy optymalizacji konstrukcji, Wydawnictwo Politechniki Pozna

ń

skiej, 

2005. 

[2] Haftka R.T, Gurdal Z., Elements of structural optimization, Kluwer Academic Publishers, 

1992. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Majid K.I.: Optymalne projektowanie konstrukcji, PWN, Warszawa, 1981 
[2] Findeisen W., Szymanowski J., Wierzbicki A.: Teoria i metody obliczeniowe optymalizacji, 

PWN, 1980. 

[3] Stachurski A., Wprowadzenie do optymalizacji, Wydawnictwo Politechniki Warszawskiej, 

2009. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Bogdan Bochenek, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Mechaniki Stosowanej (M-1) 

background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M413– Metody optymalnego projektowania 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + Lk15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + Lk9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Podstawy konstrukcji Maszyn”. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z podstawowymi metodami optymalizacji na 

przykładach zwi

ą

zanych z praktyk

ą

 in

Ŝ

yniersk

ą

. Zdobycie umiej

ę

tno

ś

ci formułowania i 

rozwi

ą

zywania zada

ń

 optymalizacji z zakresu budowy maszyn. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach, opracowanie sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 

laboratoryjnych, samodzielne wykonanie dwóch projektów z zakresu optymalizacji 
konstrukcji. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: obecno

ść

 na wykładach i zaliczenie projektów 

wykonanych w trakcie zaj

ęć

 laboratorium komputerowego. 

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia wa

Ŝ

ona ocen z laboratorium (0,5) i wykładów (0,5). 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Zasady konstrukcji oraz ogólne sformułowanie zadania optymalizacyjnego i 
polioptymalizacyjnego. Metody analityczne: zadania otymalizacji statycznej bez ogranicze

ń

zadnia optymalizacji statycznej z ograniczeniami równo

ś

ciowymi zadania optymalizacji 

statycznej z ograniczeniami nierówno

ś

ciowymi. Metody statystyczne: metoda 

systematycznego przeszukiwania, metoda Monte Carlo, metody losowych przyrostów, 
metoda Brooksa. Metody deterministyczne: metody poszukiwania minimum funkcji kierunku: 
złotego podziału, interpolacji kwadratowej, metoda siecznych. Metody poszukiwanie 
minimum funkcji bez ogranicze

ń

: metody bezgradientowe Gaussa-Seidela i metoda Powella 

oraz gradientowe najwi

ę

kszego spadku oraz gradientu sprz

ęŜ

onego. Metody optymalizacji 

statycznej z ograniczeniami w formie funkcji kary. Prezentowanie przykładów zastosowania 
wybranych metod w budowie maszyn i urz

ą

dze

ń

.  

Laboratoria 
Oddanie  i  zaliczenie  2 

ć

wicze

ń

  składaj

ą

cych  si

ę

  z  oblicze

ń

  i  rysunku  konstrukcji  b

ę

d

ą

cej 

przedmiotem  optymalizacji,  przykładowe 

ć

wiczenia  to:  optymalizacja  wymiarów  rurowego 

wałka  skr

ę

tnego  z  zako

ń

czeniem  wielokartowym  ze  stali  spr

ęŜ

ynowej,  optymalizacja 

ł

ą

cznika  z  kołnierzami  ze  stopu  Al.  I  otworami  na 

ś

ruby  ze  stali  nierdzewnej,  optymalizacja 

zbiornika walcowego z dnami eliptycznymi na LPG (35 bar) na naczep

ę

 samochodow

ą

 przy 

kryterium minimum ci

ęŜ

aru lub minimum kosztów, optymalizacja przeło

Ŝ

e

ń

 w przekładniach 

z

ę

batych oraz optymalizacja geometrii zaz

ę

bie

ń

 przy kryterium wytrzymało

ś

ci zm

ę

czeniowej. 

Literatura podstawowa 
[1] Osi

ń

ski Z., Wróbel J.: Teoria konstrukcji, PWN, W-wa 2001. 

[2] Stadnicki J.: Teoria i praktyka rozwi

ą

zywania zada

ń

 optymalizacji, WNT, W-wa 2006. 

[3] Dziama A.: Metodyka konstruowania maszyn, PWN, W-wa 1995. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Urbaniec K., Optymalizacja w projektowaniu aparatury, WNT, W-wa 1989. 
[2] Osi

ń

ski Z., Podstawy konstrukcji maszyn, WNT, W-wa 1999. 

[3] Gokun W.B., Zmniejszenie ci

ęŜ

aru maszyn, WNT, W-wa 1974

.

 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Jan Ry

ś

 

background image

 

 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Konstrukcji Maszyn (M-3) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M414 - Metody optymalnego projektowania 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + Lk15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + Lk9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Matematyka” 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

  z podstawowymi  zagadnieniami dotycz

ą

cymi 

optymalnego  projektowania.  Zapoznanie  si

ę

  z  wybranymi  metodami  wyznaczania 

optymalnych rozwi

ą

za

ń

 zada

ń

 w zastosowaniu do projektowania maszyn. 

Metody dydaktyczne: obecno

ś

ci oraz prowadzenie notatek z wykładów, aktywny udział 

w zaj

ę

ciach laboratoryjnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek. 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna oceny z laboratorium i testu z wykładów. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Definicja  i  rodzaje  optymalizacji.  Optymalizacja  wielokryterialna,  przykłady.  Dziedziny  i 
przykłady  zastosowa

ń

  programowania  nieliniowego.  Minima  i maksima:  lokalne  i    globalne, 

proste  przykłady.  Ograniczenia  aktywne  i  nieaktywne.  Twierdzenie  Sylvestra  oraz  przykład 
jego  zastosowania.  Gradient  i  hesjan  funkcji;  przykład.  Sformułowanie  zadania 
programowania  kwadratowego.  Minimum  globalne  półoznaczonej  dodatnio  formy 
kwadratowej.  Metoda  Gramma–Schmidta.  Sympleks,  jego  cechy  oraz  parametry.  Podziały 
metod, przygotowanie zadania oraz analiza wyników optymalizacji. Metody optymalizacji bez 
ogranicze

ń

 

ograniczeniami. 

Metody 

bezgradientowe: 

poszukiwa

ń

 

prostych, 

z minimalizacj

ą

,  z  ewolucj

ą

,  metody  gradientowe,  bezpo

ś

rednie  i  aproksymacyjne. 

Minimalizacja  kierunkowa,  przykłady.  Metody:  Rosenbrocka,  Neldera–Meada,  gradientu 
sprz

ęŜ

onego 

zmiennej 

metryki. 

Ogólna 

charakterystyka 

metod 

minimalizacji 

z ograniczeniami;  funkcja  kary,  przykład  z  interpretacj

ą

  graficzn

ą

.  Programowanie  liniowe 

i kwadratowe,  metody  wykorzystuj

ą

ce  ewolucj

ę

  oraz  podstawy  oceny  metod  i  algorytmów 

optymalizacji. 
Laboratoria 
Formułowanie  i  rozwi

ą

zywanie  zada

ń

  dotycz

ą

cych  optymalizacji  projektowanych  układów 

mechanicznych.  Praktyczne  problemy  optymalizacji  liniowej  i  nieliniowej  –  przykłady  w 
pakietach:  Mathematica,  Maple  i  MathCAD.  Wykorzystanie  algorytmów  ewolucyjnych. 
Przykłady optymalnego modelowania konstrukcji w systemach: Cathia, Ansys, Adams. 
Literatura podstawowa 
[1] Goli

ń

ski J.: Metody optymalizacyjne w projektowaniu technicznym. WNT, Warszawa 1974 

[2] Michalewicz Z.: Algorytmy genetyczne + strukt. danych = prog. ewol. WNT, W-wa 1999. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Osyczka A., Evolutionary Algorithms for Single and Multicriteria Design Optimization, 

Physica Verlag, A Springer–Verlag Company, Heidelberg, New York 2002. 

[2] W

IT

 R., Metody programowania nieliniowego. WNT, Warszawa 1986. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Andrzej Grzyb, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Pojazdów Szynowych (M-8) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M415 – Maszyny robocze i urz

ą

dzenia transportowe  

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15  + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Podstawy konstrukcji maszyn”. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: studenci zapoznaj

ą

 si

ę

 z budow

ą

 podstawowych maszyn 

roboczych oraz urz

ą

dze

ń

 transportu bliskiego. 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w laboratoriach, opracowanie sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 

laboratoryjnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek 
i sprawozda

ń

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Podział  maszyn  roboczych.  Podstawowe  charakterystyki.  Typowe  zespoły  maszyn 
roboczych.  Układy  nap

ę

dowe:  mechaniczne,  elektryczne,  hydrauliczne.  Maszyny  do  robót 

ziemnych.  Maszyny  drogowe.  Struktury  urz

ą

dze

ń

  transportu  bliskiego.  Suwnice, 

Ŝ

urawie, 

d

ź

wigi, przeno

ś

niki. Układy sterowania w maszynach roboczych i systemach transportowych. 

Laboratoria 
Badanie  układów  nap

ę

dowych  maszyn  roboczych:  elektrycznych,  hydraulicznych, 

pneumatycznych.  Badania  przekładni  hydrostatycznej  w  maszynach  mobilnych.  Badania 
układu  sterowania  osprz

ę

tu  koparki.  Badania  funkcjonalne  zdalnego  systemu  sterownia 

prac

ą

  suwnicy  podwieszonej  KBK.  Adaptacyjne  sterowanie  prac

ą

  hydraulicznego  zespołu 

nap

ę

du d

ź

wigu. Badanie procesów roboczych kruszenia materiałów.  

Literatura podstawowa 
[1]  Brach I., Tyro G.: Maszyny ci

ą

gnikowe do robót ziemnych. WNT, Warszawa 1986.  

[2]  Garbacik A.: Studium projektowania układów hydraulicznych. Wyd. Ossolineum, Wrocław 

1997. 

[3]  Osi

ń

ski Z., Wróbel J.: Teoria konstrukcji maszyn. PWN, Warszawa 1982. 

[4]  Pi

ą

tkiewicz A., Sobolski R.: D

ź

wignice. WNT, Warszawa t. I i II 1977. 

Literatura podstawowa 
[1]  Madej J.: Mechanika transmisji momentu trakcyjnego. Oficyna Wydawnicza Politechniki 

Warszawskiej, Warszawa 2000. 

[2]  Osi

ń

ski Z., Bajon W., Szucki T.: Podstawy konstrukcji maszyn. PWN, Warszawa 1978. 

[3]  Oziemski S.: Efektywno

ść

 eksploatacji maszyn. Podstawy techniczno – ekonomiczne. 

Wydawnictwo ITE, Radom 1999. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Stanisław Michałowski  

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Konstrukcji Maszyn (M-3) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M416 – Pojazdy samochodowe 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Podstawy konstrukcji maszyn” 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z budow

ą

 i badaniem pojazdów 

samochodowych, ich klasyfikacj

ą

, wymaganiami dotycz

ą

cymi bezpiecze

ń

stwa i komfortu. 

Metody dydaktyczne: wykłady i demonstracyjne badania laboratoryjne i drogowe. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów. 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna oceny z laboratorium. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Klasyfikacja  pojazdów  drogowych  (wg  ECE  No  13),  motocykle,  samochody  osobowe, 
ci

ęŜ

arowe  4-kołowe  i  wieloosiowe,  ci

ą

gniki.  Podstawowe  wymagania  dotycz

ą

ce 

bezpiecze

ń

stwa  samochodu,  przepisy  prawne,  homologacja,  obowi

ą

zkowe  przegl

ą

dy 

rejestracyjne,  badania  diagnostyczne.  Opory  ruchu  pojazdu.  Przyczepno

ść

  i  tarcie  opony 

wzgl

ę

dem  jezdni,  rodzaje  opon,  oznaczenia,  charakterystyki  po

ś

lizgu  i  znoszenia. 

Przyspieszanie i hamowanie, jazda po torze prostoliniowym i krzywoliniowym. Podsterowno

ść

 

i nadsterowno

ść

.  Procedury  ISO  oceny  kierowalno

ś

ci  pojazdów.  Schematy  układów 

nap

ę

dowych,  nap

ę

d  na  o

ś

  przedni

ą

,  tyln

ą

,  nap

ę

d  na  4  koła.  Sprz

ę

gła  tarciowe, 

hydrodynamiczne.  Skrzynie  biegów  stopniowe  i  bezstopniowe,  manualne  i automatyczne. 
Mechanizmy  ró

Ŝ

nicowe.  Zawieszenia  zale

Ŝ

ne  i  niezale

Ŝ

ne,  aktywne,  amortyzatory.  Układ 

kierowniczy,  wymagania,  wspomaganie  hydrauliczne  i  elektryczne.  Układ  hamulcowy, 
wymagania,  konfiguracje,  hamulce  b

ę

bnowe  i  tarczowe,  korektory  siły  hamowania, 

wspomaganie, układy przeciw blokowaniu kół (ABS), czujniki, sterownik.  
Laboratoria 
Wyznaczanie rozkładu mas pojazdu: poło

Ŝ

enie 

ś

rodka masy wzgl

ę

dem osi, wysoko

ść

 

ś

rodka 

masy. Wyznaczanie charakterystyk zawiesze

ń

 i układu kierowniczego, promienia zataczania 

koła.  Badanie  parametrów  ruchu  prostoliniowego  i  krzywoliniowego,  aparatura  pomiarowa 
stosowana  w  badaniach  drogowych  samochodów.  Badanie  dynamiki  samochodu, 
rozp

ę

dzanie, hamowanie. Porównanie wska

ź

nika skuteczno

ś

ci hamowania wyznaczonego na 

stanowisku  diagnostycznym  i  w  próbie  drogowej.  Wyznaczanie  bł

ę

dów  wskaza

ń

 

szybko

ś

ciomierza i licznika kilometrów. Zu

Ŝ

ycie  paliwa  w ró

Ŝ

nych warunkach ruchu pojazdu. 

Pokazy  demonstracyjne  budowy  nowoczesnych  samochodów  ci

ęŜ

arowych  oraz  pomiary 

parametrów ich ruchu (np. ekstremalnego hamowania). 
Literatura podstawowa 
[1] 

Prochowski L.: Mechanika ruchu. Pojazdy samochodowe. WKiŁ, W-wa 2005. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1]  Kleczkowski A.: Budowa samochodów. Wyd. Polit. Warsz., W-wa 1973. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Józef Knapczyk 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Pojazdów samochodowych i Silników 

Spalinowych (M-4) 

 

background image

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M417 - 

Ś

rodki transportu szynowego  

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Podstawy konstrukcji maszyn”. 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie si

ę

 z klasyfikacj

ą

, oznaczeniami, budow

ą

 i 

działaniem 

ś

rodków transportu szynowego i ich najwa

Ŝ

niejszych podzespołów.  

Metody dydaktyczne: obecno

ś

ci oraz prowadzenie notatek z wykładów, aktywny udział 

w zaj

ę

ciach laboratoryjnych. 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek. 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia arytmetyczna oceny z laboratorium i testu z wykładów. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Charakterystyka  transportu  szynowego  i  jego  cechy.  Koleje  konwencjonalne  i 
niekonwencjonalne.  Mi

ę

dzynarodowe  organizacje  transportu  szynowego.  Klasyfikacja  i 

oznaczenia  eksploatacyjne  pojazdów  szynowych  wg  PN  i  przepisów  mi

ę

dzynarodowych. 

Ogólna  konstrukcja  pojazdów.  Podstawowe  podzespoły  i  elementy  konstrukcyjne.  Wózki 
nap

ę

dne  i  toczne,  zestawy  kołowe  i  ich  prowadzenie,  uło

Ŝ

yskowanie,  uspr

ęŜ

ynowanie  I  i  II 

stopnia,  oparcia  nadwozia  na  wózkach  oraz  sposoby  przenoszenia  sił  poci

ą

gowych  i 

hamuj

ą

cych,  urz

ą

dzenia  ci

ę

głowo–zderzne.  Układy  hamulcowe  i  zasada  działania 

zespolonych  hamulców  samoczynnych.  Pojazdy  nap

ę

dowe  trakcji  elektrycznej,  systemy 

zasilania.  Usytuowanie  elektrycznych  silników  trakcyjnych,  sprz

ę

gła  i  przekładnie 

bezpo

ś

rednie.  Spalinowe  pojazdy  trakcyjne.  Ogólna  budowa  i  charakterystyka  przekładni 

mechanicznej,  elektrycznej  i  hydraulicznej.  Pojazdy  miejskiego  transportu  szynowego. 
Tramwaje  klasyczne,  wieloczłonowe  i  niskopodłogowe. 

Ś

rodki  transportu  multimodalnego: 

wagony niskopodłogowe, wagony kieszeniowe, nadwozia bimodalne. 
Laboratoria 
Budowa  i  utrzymanie  pojazdów  szynowych  (lokomotyw,  wagonów  oraz  tramwajów)  w 
warunkach  rzeczywistych  –  zaj

ę

cia  wyjazdowe  w  lokomotywowniach,  wagonowniach  oraz 

zajezdni tramwajowej. Badanie w warunkach rzeczywistych nacisku osi na tor. Wyznaczanie 
charakterystyk napełniania cylindrów hamulcowych w warunkach hamowania nagłego. 
Literatura podstawowa 
[1] G

ą

sowski W.: Wagony kolejowe. Konstrukcja i badania. WKŁ, Warszawa 1988. 

[2] Madej J.: Mechanika transmisji momentu trakcyjnego. Ofic. Wyd. PW, Warszawa 2004. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Romaniszyn Z., Oramus Z., Nowakowski Z.: Podwozia trakcyjnych pojazdów szynowych. 

WKŁ, Warszawa 1989. 

[2] Romaniszyn Z., Wolfram T: Nowoczesny tabor szynowy. Wyd. Spec. IPSz, Kraków 1997. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Andrzej Grzyb, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Pojazdów Szynowych (M-8) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M418 - Chłodnictwo, klimatyzacja i wentylacja 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + C15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + C9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: „Termodynamika” 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie studentów z teoretycznymi podstawami techniki 

chłodniczej i klimatyzacyjnej  

Metody dydaktyczne: wykłady ilustrowane prezentacj

ą

 komputerow

ą

ć

wiczenia tablicowe 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie 

ć

wicze

ń

 na podstawie zdanych 

kolokwiów, zaliczenie sprawdzianu z wiedzy teoretycznej.  
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia wa

Ŝ

ona z zaliczenia 

ć

wicze

ń

 (0.6) i sprawdzianu (0.4). 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Podział  i  zastosowanie  urz

ą

dze

ń

  zi

ę

bniczych.  Metody  uzyskiwania  niskich  temperatur. 

Parowe  obiegi  zi

ę

bnicze.  Czynniki  zi

ę

bnicze:  wła

ś

ciwo

ś

ci  czynników,  zakres  zastosowa

ń

Spr

ęŜ

arkowe  urz

ą

dzenia  zi

ę

bnicze.  Urz

ą

dzenia  i  aparaty  stosowane  w  chłodnictwie. 

Powietrze  wilgotne.  Wykres  i-x  dla  powietrza  wilgotnego.  Komfort  cieplny,  parametry 
powietrza  w  pomieszczeniu,  parametry  obliczeniowe  powietrza  zewn

ę

trznego.  Parametry 

powietrza  na  wlocie  do  pomieszczenia, 

ź

ródła  obci

ąŜ

enia  cieplnego.  Ilo

ść

  powietrza 

dostarczanego.  Procesy  uzdatniania  powietrza.  Wybrane  systemy  klimatyzacji.  Cele 
wentylacji.  Zanieczyszczenia  powietrza  wewn

ę

trznego  i  zewn

ę

trznego.  Urz

ą

dzenia  do 

oczyszczania  powietrza.  Odci

ą

gi  miejscowe  i  kurtyny  powietrzne.  Wentylatory  i  systemy 

rozdziału powietrza. Wentylacja pomieszcze

ń

Ć

wiczenia 

Przemiany  termodynamiczne  gazów  w  obszarze  pary  mokrej  i  przegrzanej:  wrzenie, 
skraplanie, spr

ęŜ

anie, dławienie. Posługiwanie si

ę

 wykresami i tabelami. Spr

ęŜ

arkowe obiegi 

jednostopniowe  –  projektowanie  obiegów.  Obliczanie  zmiany  parametrów  powietrza  w 
procesach nagrzewania, chłodzenia, osuszania i nawil

Ŝ

ania. Posługiwanie si

ę

 wykresami i-x 

Moliera  i  Carriera.  Obliczanie  oporów  przepływu  powietrza  w  instalacjach  wentylacyjnych: 
opory  przepływu  tarciowe  i  miejscowe. Wyznaczanie  punktu  współpracy  wentylator  –  kanał 
wentylacyjny. 
Literatura podstawowa  
[1] Gutkowski K. M.: Chłodnictwo i klimatyzacja. WNT, Warszawa 2003. 
[2] Bonca Z., Butrymowicz D., Targa

ń

ski W., Hajduk T.: Nowe czynniki chłodnicze i no

ś

niki 

ciepła. Masta, Gda

ń

sk 2004. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[1] Recknagel H. i in.: Poradnik Ogrzewanie i Wentylacja. EWFE, Gda

ń

sk 1994. 

[2] Jones W.P.: Klimatyzacja. Arkady, Warszawa 2001. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Marek Litwin 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Cieplnej i Procesowej  (M-5) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci  

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M419 – Maszyny i urz

ą

dzenia energetyczne  

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + C15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + C9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: podstawy termodynamiki i wymiany ciepła. 

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  ogólne  zapoznanie  si

ę

  z  budow

ą

,  zasadami  działania  oraz 

podstawami oblicze

ń

 maszyn i urz

ą

dze

ń

 stosowanych w energetyce. 

Metody dydaktyczne: wykłady z prezentacj

ą

 multimedialn

ą

 oraz aktywny udział w zaj

ę

ciach 

ć

wiczeniowych. 

Forma  i  warunki  zaliczenia  przedmiotu:  zaliczenie 

ć

wicze

ń

  na  podstawie  kolokwium 

zaliczeniowego.  
Ocena ko

ń

cowa: ocena z kolokwium. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Przemiany energetyczne. Układy, parametry pracy, podstawowe i pomocnicze maszyny oraz 
urz

ą

dzenia  energetyczne  w  elektrowniach,  elektrociepłowniach,  ciepłowniach  oraz 

siłowniach  zakładów  przemysłowych.  Sprawno

ść

  siłowni  cieplnych  i  sposoby  jej 

podnoszenia.  Zasada  działania,  budowa  i  bilans  cieplny  kotłów  energetycznych.  Budowa  i 
działanie turbin energetycznych. Ruroci

ą

gi siłowni cieplnych. Armatura w energetyce. Układy 

zasilania  paliwem,  odpopielania  i  od

Ŝ

u

Ŝ

lania  oraz  odpylania  i  odsiarczania  spalin. 

Urz

ą

dzenia otwartych i zamkni

ę

tych układów zaopatrzenia w wod

ę

. Budowa, zasada pracy, 

bilanse  urz

ą

dze

ń

  pomocniczych  siłowni  cieplnych.  Budowa,  działanie  i  parametry 

konwencjonalnych  i  kondensacyjnych  kotłów  grzewczych.  Nadzór  i  diagnostyka  techniczna 
maszyn i urz

ą

dze

ń

 energetycznych. 

Ć

wiczenia 

Obliczanie sprawno

ś

ci obiegów siłowni cieplnych oraz ich podstawowych maszyn i urz

ą

dze

ń

 

energetycznych.  Okre

ś

lenie  zapotrzebowania  na  paliwo  i  jego  kosztów.  Wyznaczanie 

ś

rednicy  przewodów  do  przesyłu  czynników  roboczych.  Obliczenia  grubo

ś

ci 

ś

cianek 

elementów  maszyn  i  urz

ą

dze

ń

  energetycznych  pracuj

ą

cych  poni

Ŝ

ej  i  powy

Ŝ

ej  temperatury 

granicznej. Obliczenia bilansowe urz

ą

dze

ń

 energetycznych.  

Literatura podstawowa  
[1] Laudyn D., Pawlik M., Strzelczyk F.: Elektrownie, Warszawa WNT 2000. 
[2]  Kutz  M.  (editor):  Mechanical  Engineers’  Handbook.  Third  Edition.  Book  4.  Energy  and 

Power. John Wiley & Sons, Hoboken, New Jersey, USA 2006. 

[3] Łopata S.: Paliwa i kotły grzewcze, t. III pracy zbiorowej: Audyt energetyczny na potrzeby 

termomodernizacji  oraz  oceny  energetycznej  budynków.  Politechnika  Krakowska,  CJ, 
Kraków 2009. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca   

[1] Chmielniak T.: Technologie energetyczne. WT-T, Warszawa 2008. 
[2] Recknagel H. i inni: Ogrzewnictwo, klimatyzacja, ciepła woda, chłodnictwo. OMNI SCALA 

Wrocław 2008. 

[3] Albert J. i inni: Systemy centralnego ogrzewania i wentylacji. Poradnik dla projektantów i 

instalatorów. WN-T, Warszawa 2007. 

background image

 

 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Stanisław Łopata, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Katedra Maszyn i Urz

ą

dze

ń

 Energetycznych (M-9) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M420 - Silniki spalinowe  

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Mechanika ogólna, Termodynamika,  

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie z podstawami działania i konstrukcj

ą

 tłokowych 

silników spalinowych 

Metody dydaktyczne: wykład z prezentacj

ą

 multimedialn

ą

, aktywny udział w realizacji 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych, opracowanie sprawozda

ń

 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: Zaliczenie ustne laboratoriów. 
Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia z kolokwium zaliczeniowego (0.5) i z zaliczenia laboratoriów (0.5) 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Podział  silników  spalinowych.  Zasada  działania  silników  dwu-  i  czterosuwowych  ZI  i  ZS. 
Zasada  działania  silników  przepływowych,  silnika  Wankla  i  Stirlinga.  Podstawy  teoretyczne 
działania silników spalinowych. Rzeczywisty obieg cieplny tłokowego silnika czterosuwowego 
ZI  i  ZS,  parametry  obiegu.  Systemy  spalania  w  silnikach  spalinowych.  Wska

ź

niki  robocze 

silników  tłokowych: 

ś

rednie  ci

ś

nienie  indykowane,  sprawno

ś

ci  obiegów  rzeczywistych,  moc 

indykowana  i  efektywna,  moment  obrotowy,  godzinowe  i  jednostkowe  zu

Ŝ

ycie  paliwa. 

Metody  regulacji  mocy  silników.  Bilans  cieplny  silnika  spalinowego.  Analiza  konstrukcji 
współczesnych  silników  spalinowych:  zespół  kadłuba,  układ  korbowo  tłokowy,  konstrukcja 
głowicy,  układ  rozrz

ą

du,  układ  chłodzenia  i  smarowania.  Omówienie  systemów  zasilania 

silników  ZI  i  ZS.  Problemy  emisji  toksycznych  składników  spalin.  Podstawowe 
charakterystyki  silników  spalinowych.  Współpraca  silnika  z  odbiornikami  mocy.  Tendencje 
rozwoju  konwencjonalnych 

ź

ródeł  nap

ę

du.  Wymagania  eksploatacyjne  i  ekonomiczne 

nowoczesnych 

ź

ródeł nap

ę

du.  

Laboratoria 
Sporz

ą

dzenie podstawowych charakterystyk silnika spalinowego ZI i ZS: charakterystyka 

pr

ę

dko

ś

ciowa silnika ZI, regulatorowa silnika ZS, charakterystyki obci

ąŜ

eniowe. 

Sporz

ą

dzanie charakterystyki uniwersalnej. Charakterystyka sprawno

ś

ci napełnienia silnika 

spalinowego. Pomiar emisji toksycznych składników spalin silnika ZI zasilanego benzyn

ą

 lub 

paliwem gazowym. Pomiar stopnia zadymienia spalin silnika ZS. 
Literatura podstawowa 
[1] Rychter T., Teodorczyk A.: Teoria silników tłokowych. WKŁ, W-wa 2006.  
[2] Merkisz J.: Ekologiczne problemy silników spalinowych. Wyd. Polit. Pozn., Pozna

ń

 1998. 

[3] Bernhard M.: Badania trakcyjnych silników spalinowych. WKŁ, W-wa 1970. 
Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Luft S.: Podstawy budowy silników. WKŁ, W-wa 2006.  
[2] Materiały z specjalistycznych czasopism i konferencji naukowych. 
Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Marek Brze

Ŝ

a

ń

ski 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Pojazdów Samochodowych i Silników 

Spalinowych (M-4) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M421 - Obróbka hybrydowa 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 
Wymagania  wst

ę

pne  –  zaliczone  przedmioty:  matematyka,  fizyka,  technologie 

informacyjne,  podstawy  metrologii,  podstawy  konstrukcji  maszyn,  podstawy  technik 
wytwarzania 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie studentów z zaawansowanymi hybrydowymi 

procesami i technologiami wytwarzania oraz podstawami obróbki ł

ą

czonej (sekwencyjnej) i 

kompletnej 

Metody  dydaktyczne:  wykład,  komputerowa  symulacja  procesów  obróbkowych, 
do

ś

wiadczenia laboratoryjne 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek i 
sprawozda

ń

, test z wykładów 

Ocena ko

ń

cowa: 

ś

rednia wa

Ŝ

ona oceny z laboratorium (0.6) i testu z wykładów (0.4) 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Wykorzystanie  zjawisk  fizycznych  i  chemicznych  do  usuwania  naddatku  i  kształtowania 
wła

ś

ciwo

ś

ci warstwy wierzchniej materiału. Podstawowe definicje i klasyfikacja hybrydowych 

systemów  i  procesów  wytwarzania.  Charakterystyka  zjawisk,  wska

ź

niki  technologiczne, 

podstawy  projektowania  procesów  technologicznych  oraz  charakterystyka  urz

ą

dze

ń

  dla: 

ultrad

ź

wi

ę

kowo  wspomaganych    procesów    skrawania,  laserowo  wspomaganych  procesów 

skrawania  i  dogniatania,  procesów  skrawania  wspomaganych  wysokoci

ś

nieniow

ą

  strug

ą

 

cieczy chłodz

ą

co – smaruj

ą

cej, obróbki: elektrochemiczno-

ś

ciernej, elektroerozyjno-

ś

ciernej, 

elektrochemiczno 

laserowej, 

elektrochemiczno-elektroerozyjnej, 

elektroerozyjnej 

wspomaganej  drganiami  ultrad

ź

wi

ę

kowymi,  elektrochemicznnej  wspomaganej  drganiami 

ultrad

ź

wi

ę

kowymi,  elektroerozyjno  –  mechanicznej.  Integracja  konwencjonalnych  i 

niekonwencjonalnych  technik  kształtowania  ubytkowego  oraz    przyrostowego.  Obróbka 
hybrydowa sekwencyjna:  ł

ą

czona oraz  kompletna. Przykłady urz

ą

dze

ń

 do  obróbki ł

ą

czonej 

i kompletnej. Przykłady hybrydowych procesów technologicznych ł

ą

czonych i kompletnych  

Laboratoria 
Podczas  zaj

ęć

  laboratoryjnych  studenci  zostan

ą

  zapoznani  z  podstawami  symulacji 

komputerowej,  projektowaniem  procesów  technologicznych,  budow

ą

  urz

ą

dze

ń

  oraz  

praktyczn

ą

 realizacj

ą

 procesów hybrydowych na przykładzie: 

• 

szlifowania elektrochemicznego, 

• 

 szlifowania elektroerozyjnego,   

• 

obróbki elektrochemicznej wspomaganej ultrad

ź

wi

ę

kowo 

• 

obróbki elektroerozyjnej wspomaganej ultrad

ź

wi

ę

kowo, 

• 

hybrydowej obróbki  ł

ą

czone (sekwencyjnej): elektroerozyjnej i elektrochemicznej 

Literatura podstawowa 
[1]  Filipowski  Ryszard,  Marciniak  Mieczysław:,  Techniki  obróbki  mechanicznej  i  erozyjnej, 

Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2000. 

[2] 

ś

ebrowski  Henryk:,  Techniki  Wytwarzania,  Obróbka  wiórowa, 

ś

cierna  erozyjna.  Oficyna 

Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 2004. 

[3] Ruszaj  Adam,  Niekonwencjonalne  metody  wytwarzania  elementów  maszyn  i  narzedzi, 

background image

 

 

Prace Instytutu Obróbki Skrawaniem – Monografia – Kraków 1999. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1]  Spadło  Sławomir,  Teoretyczno  eksperymentalne  aspekty  obróbki  elektroerozyjno-

mechanicznej,  Wydawnictwo  Politechniki 

Ś

wi

ę

tokrzyskiej  –  Monografie  –  Studia  – 

Rozprawy, Kielce 2006. 

[2]  Y.  Lawrence  Yao:  Combined  Research  and  Curriculum  Development  Nontraditional 

Manufacturing (NTM) (wydanie online: 

www.columbia.edu/cu/mechanical/mrl/ntm/

) 

[3]  Hassan  El-Hofy.  Advanced  Machining  Processes:  Nontraditional  and  Hybrid  Machining 

Processes, McGraw-Hill Professional Publishing, 2005. 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Sebastian Skoczypiec 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Technologii Maszyn i Automatyzacji 

Produkcji (M-6) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M422 - Programowanie obrabiarek sterowanych numerycznie 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 

Wymagania  wst

ę

pne  –  zaliczone  przedmioty:  „Technologie  wytwarzania  i  przetwarzania 

materiałów in

Ŝ

ynierskie II”. 

Zało

Ŝ

enia  i  cele  przedmiotu:  zapoznanie  si

ę

  z  budow

ą

  oraz  eksploatacj

ą

  obrabiarek 

sterowanych  numerycznie.  Zdobycie  umiej

ę

tno

ś

ci  podstaw  programowania  obrabiarek 

(r

ę

cznego, warsztatowego oraz wspomaganego komputerem). 

Metody  dydaktyczne:  aktywny  udział  w  zaj

ę

ciach  laboratoryjnych,  opracowanie 

sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów na podstawie kartkówek i 
sprawozda

ń

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium. 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Podstawowe  poj

ę

cia.  Budowa  obrabiarek  CNC.  Rodzaje  układów  sterowania.  Podstawowe 

zasady  i  sposoby  programowania.  Toczenie.  Układy  odniesienia  (absolutny,  przyrostowy, 
biegunowy).  Punkt  zerowy.  Przemieszczenia  liniowe.  Interpolacja  kołowa.  Kompensacja 
promienia  narz

ę

dzia  i  zu

Ŝ

ycia  ostrza.  Toczenie  gwintu.  Podprogramy,  cykle,  powtórzenia. 

Frezowanie.  Układy  odniesienia  (absolutny,  przyrostowy,  biegunowy).  Punkt  zerowy. 
Przemieszczenia  liniowe.  Interpolacja  kołowa.  Kompensacja  promienia  narz

ę

dzia  i  zu

Ŝ

ycia 

ostrza.  Frezowanie  kieszeni  i  profilowe.  Podprogramy,  cykle,  powtórzenia.  Dobór  narz

ę

dzi, 

parametrów skrawania, kinematyka pracy narz

ę

dzi. 

Laboratoria 
Budowa  poszczególnych  zespołów  centrum  obróbczego  (frezarskiego  i  tokarskiego). 
Przemieszczenia  w  dwóch  osiach  (tokarka)  i  trzech  osiach  (frezarka).  Pozycjonowanie. 
Panel obsługowy. Wł

ą

czenie i wył

ą

czenie obrabiarki. Wybór programu. Symulacja programu. 

Wpisywanie  punktów  zerowych.  Zmiana  narz

ę

dzia  poprzez  MDI.  Obróbka  konturu  i 

zagł

ę

bienie  kołowe.  Prezentacja  przykładowych  programów.  Wykorzystanie  programów 

CAD/CAM w procesach obróbkowych. 

Literatura podstawowa  
[1]  Grzesik  W,  Niesłony  P.,  Bartoszuk  M.:  Programowanie  obrabiarek  NC/CNC.  WNT, 

Warszawa, 2006. 

[2]  Honczarenko J.: Obrabiarki sterowane Numerycznie. WNT, Warszawa, 2008. 
[3]  Przybylski  W.,  Deja  M.:  Komputerowo  wspomagane  wytwarzanie  maszyn.  WNT, 

Warszawa 2007. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca 

[1] Grzesik W.: Podstawy skrawania materiałów metalowych. WNT, Warszawa 1998. 
[2]  Jemielniak  K.:  Obróbka  skrawaniem.  Oficyna  wydawnicza  Politechniki  Warszawskiej, 

Warszawa, 1998 

[3]  Habrat W.: Obsługa i programowanie obrabiarek i robotów. KaBe, Krosno, 2007. 

background image

 

 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr hab. in

Ŝ

. Wojciech Z

ę

bala, prof. PK 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut Technologii Maszyn i Automatyzacji 

Produkcji (M-6) 

 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M423 - Współrz

ę

dno

ś

ciowe systemy pomiarowe 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I

 

stopie

ń

 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

W9 + L9 

 

Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty:  metrologia 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: prezentacja współrz

ę

dno

ś

ciowych systemów pomiarowych 

mobilnych i stacjonarnych, idei programowania  systemów techniki współrz

ę

dno

ś

ciowej i ich 

współpracy z CAD, pozyskanie umiej

ę

tno

ś

ci programowania pomiarów  

współrz

ę

dno

ś

ciowych i opracowania wyników pomiarów, 

Metody dydaktyczne: : wykłady z prezentacjami multimedialnymi, laboratoria aparaturowe 

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie obu form zaj

ęć

: laboratoria - zaliczenie 

teorii i praktyki pomiarów współrz

ę

dno

ś

ciowych na podstawie kartkówek, wykład: min 70% 

obecno

ś

ci lub zaliczenie testu 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Zasada  pomiarów  współrz

ę

dno

ś

ciowych.  Parametryzacja  podstawowych  geometrycznych 

elementów  kształtu.  Procedury  matematyczne  w  pomiarach  współrz

ę

dno

ś

ciowych.    Typy 

konstrukcji  WMP.  Systemy  mobilne  i  stacjonarne  metrologii  współrz

ę

dno

ś

ciowej.  Układy 

pomiaru przemieszcze

ń

  w maszynach  współrz

ę

dno

ś

ciowych. Głowice pomiarowe stykowe i 

bezstykowe. Procedury kalibracji głowic. Sposoby opisu dokładno

ś

ci WMP – poj

ę

cie bł

ę

du w 

przestrzeni. Metody oceny dokładno

ś

ci WMP zgodnie z wymaganiami norm serii PN EN ISO 

10360. Wzorce kontrolne do maszyn  współrz

ę

dno

ś

ciowych. Znaczenie  strategii pomiarowej 

w  kształtowaniu  dokładno

ś

ci  pomiarów.  Metody  fotogrametrii  statycznej  i  dynamicznej  w 

pomiarach przestrzennych. Skanery optyczne. Współpraca WMP –CAD. Pomiary obiektów o 
kształtach  skomplikowanych:  koła  z

ę

bate,  krzywki,  łopatki  turbin.  Miejsce  techniki  

współrz

ę

dno

ś

ciowej we współczesnych systemach wytwórczych. 

Laboratoria 
Pomiary na współrz

ę

dno

ś

ciowej maszynie pomiarowej, ramieniem pomiarowym, skanerem 

optycznym. Opracowanie wyników pomiarów współrz

ę

dno

ś

ciowych. Pomiary brył o 

kształtach nieregularnych skanerem optycznym. Ocena dokładno

ś

ci WMP zgodnie z norm

ą

 

ISO 10360. 

Literatura podstawowa:[ 
[1]  Jakubiec W., Malinowski J.: Metrologia wielko

ś

ci geometrycznych, WNT Warszawa 2007 

[2]  Ratajczyk E. : Współrz

ę

dno

ś

ciowa technika pomiarowa. Oficyna Wyd. PW, Wa-wa 2005. 

Literatura uzupełniaj

ą

ca: 

[1]  Humienny Z. Specyfikacje geometrii wyrobów (GPS): podr

ę

cznik europejski. 

Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2004. 

[2]  Ratajczyk E. ,Jakubiec W. : Współrz

ę

dno

ś

ciowa technika pomiarowa : problemy i 

zastosowania . Wydawnictwo AT-H, Bielsko-Biała : 2008 

[3]  Wydawnictwo Akademii Techniczno-Humanistycznej, Bielsko-Biała : 2010 

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Dr in

Ŝ

. Barbara Juras 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Laboratorium Metrologii Współrz

ę

dno

ś

ciowej  

(M-10) 

background image

 

 

 

WYDZIAŁ 

MECHANICZNY 

Kierunek studiów 

Mechanika i Budowa Maszyn 

Specjalno

ść

 

wszystkie specjalno

ś

ci 

Kod - nazwa 
przedmiotu 

M424 - Zastosowanie metod analizy termicznej w technice 

 

Rodzaj studiów 

Rok 

Sem. 

Forma zaj

ęć

 i liczba godzin 

Punkty 

ECTS 

Stacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W15 + L15 

Niestacjonarne – I stopie

ń

 

III 

W9 + L9 

 
Wymagania wst

ę

pne – zaliczone przedmioty: Podstawy nauki o materiałach, Materiały 

in

Ŝ

ynierskie 

Zało

Ŝ

enia i cele przedmiotu: zapoznanie z nowoczesnymi metodami analizy termicznej 

Metody dydaktyczne: aktywny udział w zaj

ę

ciach laboratoryjnych, opracowanie 

sprawozda

ń

 z 

ć

wicze

ń

 laboratoryjnych,  

Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: zaliczenie laboratoriów i kolokwium ko

ń

cowego 

Ocena ko

ń

cowa: ocena z laboratorium 

TRE

Ś

CI PROGRAMOWE 

Wykłady 
Znaczenie  metod  analizy  termicznej  w  technice.  Pomiary  zmian  wła

ś

ciwo

ś

ci  fizycznych 

badanej  substancji  lub  post

ę

pu  reakcji  chemicznych  podczas  kontrolowanego  ogrzewania. 

Znajomo

ść

  temperatur  przemian  charakterystycznych  dla  danej  substancji.  Metody 

przebiegu procesów podczas ogrzewania ciała stałego: reakcji rozkładu, utleniania, redukcji 
oraz  topnienia,  krystalizacji  i  innych  przemian  fazowych.  Przyrz

ą

dy  do  pomiarów 

współczynnika  rozszerzalno

ś

ci  termicznej.  Termograwimetria:  pomiary  masy  próbki 

ogrzewanej  w  kontrolowanej  atmosferze,  wykresy  zale

Ŝ

no

ś

ci  masy  próbki  od  temperatury 

(sygnał  TG)  oraz  jej  pierwszej  pochodnej  (DTG).  Wykorzystywanie  termograwimetrii  do 
analizy  próbek  wykazuj

ą

cych  zmiany  masy  podczas  ogrzewania,  zachodz

ą

ce  podczas 

reakcji  chemicznej  (rozkładu,  utleniania  albo  redukcji)  czy  te

Ŝ

  przemiany  fizycznej 

(parowania,  sublimacji  lub  desorpcji).  Termograwimetria  w  badaniach  polimerów. 
Termogramy  procesów  rozkładu  i  utleniania  polimerów  do  ich  identyfikacji  i  okre

ś

lenie 

stabilno

ś

ci termicznej. Przyrz

ą

dy wykorzystywane do pomiarów termograwimetrii. Ró

Ŝ

nicowa 

analiza termiczna (DTA - differential thermal analysis). Ró

Ŝ

nicowa kalorymetria skaningowa 

(DSC 

differential 

scanning 

calorimetry). 

Chromatografia 

gazowa, 

cieczowa, 

cienkowarstwowa, fluidalna. Spektroskopia w podczerwieni. Spektrometria masowa. 
Laboratoria 
Wyznaczanie  współczynników  rozszerzalno

ś

ci  termicznej  materiałów  in

Ŝ

ynierskich. 

(dylatometer).  Wyznaczanie  temperatur  przemian  fazowych,  topnienia,  spiekania, 
rekrystalizacji  stali  specjalnych  (dylatometer).  Badania  procesów  utleniania  i  redukcji 
materiałów  proszkowych  (TG+DTA).  Wyznaczanie  temperatury  zeszklenia,  płyni

ę

cia 

lepko

ś

ciowego,  degradacji  termicznej  tworzyw  sztucznych  (DIL+TG+DTA+QMS).  Badania 

efektów  cieplnych  towarzysz

ą

cym  przy  nagrzewaniu  okre

ś

lonej  substancji  (DTA).  Analiza 

składu gazów powstałych w wyniku reakcji towarzysz

ą

cych ogrzewaniu badanych substancji 

(TG+DTA+QMS). 

Literatura podstawowa 
[1] Robert A.W. Johnstone, Malcolm E. Rose "Spektrometria mas" PWN 2001 Warszawa 
[2] Detrich Schultze "Termiczna analiza ró

Ŝ

nicowa" PWN 1974 Warszawa  

Literatura uzupełniaj

ą

ca  

[1] Zielenkiewicz W.: "Pomiary efektów cieplnych - metody i zastosowania" Centrum 

Upowszechniania Nauki PAN Warszawa 2000  

background image

 

 

[2] Trykiel Eugeniusz "Termodynamiczne Podstawy Materiałoznawstwa" Oficyna 

Wydawnicza Politechniki Warszawskiej 2005  

Osoba odpowiedzialna za przedmiot 

Prof. dr hab. in

Ŝ

. Jan Kazior 

Jednostka realizuj

ą

ca przedmiot 

Instytut In

Ŝ

ynierii Materiałowej (M-2)