OSPA KOTÓW
Etiologia i Epidemiologia
Orthopoxvirus
rodzina:
Poxviridae
(DNA)
- Stabilne w środowisku, w suchym otoczeniu zachowują własności zakaźne kilka m-cy a nawet lat
- rezerwuar: nornice, myszy, susły, myszoskoczki
- u kotów zakażenia notowane sporadycznie, kilka tylko przypadków u psów
- najczęściej u polujących kotów wiejskich w okresie lata i jesieni
- transmisja z kota na kota bardzo rzadka
- większość zakażenie bezobjawowo lub łagodne objawy
- wytwarza hemaglutynicę
- chorobotwórczy dla ludzi
- do infekcji usposabiają: zakażenie wir. niedoboru immunologicznego kotów (FIV) i białaczki kotów
(FELV)
- tropizm do nabłonka skóry i błon śluzowych
Wrota:
-
drobne urazy skóry okolicy jamy ustnej lub opuszek kończyn
-
nie można wykluczyć jamy nosowej i jamy ustnej jako wrót infekcji
-
kontakt bezpośredni
subkliniczna infekcja
Patogeneza
- wirus atakuje skórę - ugryzienia i inne rany
- możliwe wniknięcie przez jamę nosową
- namnaża się w miejscu wniknięcia ---> pierwotne zmiany skórne ---> lokalne węzły chłonne --->
wiremia związana z leukocytami ---> wtórne zmiany skórne
- w czasie wiremii wirus można izolować z dróg oddechowych
Patogeneza:
wniknięcie wir.
replikacja
wykwit pierwotny
regionalne węzły chłonne
leukocyty
krew
(wiremia): gorączka
skóra, małżowiny nosowe, narz. limfatyczne
po 4
16 dniach od zakażenia –
wtórne zmiany na skórze (twarde guzki Ø 2-3 mm)
pęcherzyki (do 2 cm) z owrzodzeniem w środku
Objawy kliniczne
O.I. 5
7 dni
- rozległe zmiany skórne
- pojedyncze zmiany pierwotne: głowa, szyja, kończyny przednie
- wtórne zakażenia bakteryjne - zmiany różne: małe strupy, duże ropnie lub zapalenie tk. łącznej
- świąd
- u niektórych kotów tylko zmiany pierwotne
- ale u większości w ciągu 1 - 3 tyg. zmiany wtórne
-
zmiany pierwotne:
- małe, naskórkowe grudki o przypadkowym rozmieszczeniu,
