background image

WYŻSZA SZKOŁA BANKOWA W POZNANIU

WYDZIAŁ ZAMIEJSCOWY W CHORZOWIE

PRACA ZALICZENIOWA

  Charakterystyka i podział funduszy inwestycyjnych

 

    

Wioleta Śliwińska

Agnieszka Kudlik

Dawid Otręba

Marcin Otręba

Przemysław Majka

Chorzów 2011

1

background image

POJĘCIE FUNDUSZU INWESTYCYJNEGO

Osoba   prawna,   której   przedmiotem   działalności   jest   proponowanie   nabycia   jednostek 

uczestnictwa   i   lokowanie   zebranych   środków   pieniężnych   w  papiery  wartościowe,   instrumenty 

rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe. Fundusz może zostać utworzony wyłącznie za zgodą 

Komisji Papierów Wartościowych i Giełd.

Wpłacając środki do funduszu, nabywasz jego jednostki uczestnictwa i stajesz się jednym z wielu

jego uczestników.

PODZIAŁ FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH

Fundusze inwestycyjne można klasyfikować w oparciu o różnorodne kryteria. W praktyce

najczęściej stosuje się kryteria o charakterze prawnym i ekonomicznym.

1. Kryterium prawne

 

 

Źródłem tego kryterium jest ustawa z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych, 

która wyróżnia trzy podstawowe typy funduszy inwestycyjnych, scharakteryzowanych poniżej.

Fundusze inwestycyjne otwarte (FIO) - są zdecydowanie najbardziej popularnym typem 

funduszy   inwestycyjnych   w   Polsce.   Fundusze   otwarte   cechują   się   zmieniającą   się   liczbą 

uczestników i jednostek uczestnictwa. Mogą zbywać nieograniczoną liczbę jednostek uczestnictwa 

i są zobowiązane do ich odkupienia na każde żądanie uczestnika. Muszą zachowywać wysoką 

płynność   zgromadzonych   środków.   Jednostki   uczestnictwa   funduszu   są   wyceniane   codziennie 

(w dni robocze), ponieważ większość instrumentów finansowych wchodzących w skład portfela 

inwestycyjnego funduszu jest wyceniana codziennie (np. akcje, obligacje). Fundusze inwestycyjne 

otwarte prowadzą działalność zgodnie z prawem wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego 

inwestowania w papiery wartościowe, co pozwala im, zgodnie z zasadą paszportu europejskiego, 

na prowadzenie działalności także na terytorium innych państw Unii Europejskiej.

Specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte (SFIO)  – to szczególna forma funduszu 

otwartego. Statut funduszu specjalistycznego może ograniczyć krąg uczestników oraz wprowadzać 

dodatkowe   warunki,   w   jakich   uczestnik   może   żądać   odkupienia   jednostek   uczestnictwa, 

a w szczególności określać termin, w jakim odkupienie to może nastąpić. Spośród działających 

w Polsce  funduszy specjalistycznych  część  adresowana  jest  wyłącznie  do  osób  prawnych,  inne 

2

background image

natomiast  przeznaczone  są dla  uczestników  pracowniczych   programów emerytalnych  lub  osób, 

które deklarują długoterminowe oszczędzanie.

Fundusze   inwestycyjne   zamknięte   (FIZ)  –   charakteryzują   się   ograniczonym 

dostępem inwestorów (możliwość przystąpienia istnieje wyłącznie w okresie subskrypcji tytułów 

uczestnictwa lub poprzez nabycie certyfikatów w obrocie na rynku wtórnym) oraz ograniczoną 

możliwością „wyjścia”.

FIZ   emitują   certyfikaty   inwestycyjne   -   są   to   papiery   wartościowe,   których   liczba   – 

w odróżnieniu od liczby jednostek uczestnictwa funduszy otwartych - jest stała i może się zmieniać 

tylko w przypadku nowych emisji, bądź okresowego odkupu walorów od uczestników. Certyfikaty 

inwestycyjne  mogą  być  przedmiotem  obrotu  na rynku  regulowanym  np.  na Giełdzie  Papierów 

Wartościowych,   jak   też   mogą   być   przeznaczone   jedynie   dla   indywidualnych,   spełniających 

określone kryteria inwestorów.

Fundusze   zamknięte   mogą   dokonywać   lokat   w  mniej   płynne   aktywa   i   nie   muszą   utrzymywać 

płynnych   rezerw,   co   podnosi   potencjalną   efektywność   zarządzania   portfelem.   W   porównaniu 

z funduszami   otwartymi   katalog   lokat   funduszu   zamkniętego   jest   znacznie   rozszerzony,   gdyż 

oprócz   papierów   wartościowych   obejmuje   również   udziały   w   spółkach   z   ograniczoną 

odpowiedzialnością, waluty i transakcje terminowe, które mogą być zawierane nawet w celach 

spekulacyjnych.

Fundusz zamknięty może również w szerszym zakresie korzystać z kredytów i pożyczek 

bankowych. W przypadku funduszy zamkniętych wyceny certyfikatów

inwestycyjnych   dokonywane   są   rzadziej   niż   w   przypadku   funduszy   otwartych   –   co   tydzień, 

co miesiąc lub co kwartał, choć zdarzają się również fundusze wyceniane codziennie.

2. Kryterium ekonomiczne ( podział funduszy według prowadzonej polityki inwestycyjnej )

 

 

FUNDUSZE BEZPIECZNE

Fundusze   gotówkowe   oraz   rynku   pieniężnego  –   lokują   posiadane   środki 

w krótkoterminowe instrumenty dłużne: bony skarbowe i pieniężne, bankowe papiery wartościowe 

(certyfikaty depozytowe, bony oszczędnościowe, etc.), krótkoterminowe weksle komercyjne, lokaty 

bankowe oraz instrumenty o podobnym charakterze.

Fundusze   dłużne   (obligacji)  –   inwestują   zebrane   od   inwestorów   środki   pieniężne 

w średnio-   i długoterminowe   dłużne   papiery   wartościowe   –   przede   wszystkim   w   obligacje 

skarbowe, obligacje komunalne oraz obligacje przedsiębiorstw (papiery komercyjne).

3

background image

FUNDUSZE MIESZANE (HYBRYDOWE)

Fundusze   zrównoważone  –   inwestują   40-60   proc.   środków   w   papiery   własnościowe 

(akcje), a  pozostałą  część  portfela  w  papiery dłużne  (głównie  obligacje).  Ich potencjalny  zysk 

i ryzyko są tym większe, im większy udział w portfelu mają instrumenty ryzykowne.

Fundusze stabilnego wzrostu  – inwestują do 40 proc. aktywów w akcje i instrumenty 

o podobnym charakterze,  zaś pozostałą część  aktywów lokują  w papiery dłużne. Stopy zwrotu 

funduszy stabilnego wzrostu są zwykle niższe niż funduszy zrównoważonych, cechuje je jednak 

niższy poziom ryzyka utraty kapitału.

Fundusze   z   ochroną   kapitału  -   podstawową   zasadą   polityki   inwestycyjnej   jest 

tu zabezpieczenie przed spadkiem wartości jednostki uczestnictwa poniżej określonego poziomu 

poprzez   alokowanie   portfela   inwestycyjnego   w   udziałowe   papiery   wartościowe,   instrumenty 

pochodne oraz papiery wartościowe o stałym dochodzie (przy czym poziom zabezpieczenia może 

być   stały   lub   ulegać   zmianom,   zgodnie   z zasadami   określonymi   w   prospekcie   informacyjnym 

funduszu).

Fundusze aktywnej alokacji. W odróżnieniu od funduszy zrównoważonych i stabilnego 

wzrostu   udział   akcji   i   obligacji   w   funduszach   aktywnej   alokacji   nie   jest   określony   na   stałym 

poziomie, lecz może zmieniać się w szerokich przedziałach (od 0 do 100 proc.). Na potencjalne 

zyski   oraz   ryzyko   inwestycyjne   funduszy   aktywnej   alokacji   wpływ   ma   koniunktura   panująca 

na rynku giełdowym. Dobrze zarządzane fundusze mogą osiągać wyższe zyski niż zrównoważone 

w  przypadku  wzrostów na  giełdzie  i  notować  mniejsze  straty  niż  fundusze  stabilnego  wzrostu 

w przypadku dekoniunktury.

FUNDUSZE AGRESYWNE

Fundusze   akcji  -   inwestują   przede   wszystkim   w   akcje   oraz   inne   udziałowe   papiery 

wartościowe (prawa do akcji, kwity depozytowe), celem funduszy akcyjnych jest osiąganie jak 

najwyższego zysku przy jednoczesnym  stosunkowo wysokim poziomie  ryzyka inwestycyjnego. 

W okresach   korzystnej   koniunktury  na  rynku   akcji   fundusze   te   osiągają   bardzo   wysokie   stopy 

zwrotu, jednak podczas bessy ich jednostki uczestnictwa mogą znacznie obniżyć swoją wartość. 

Z uwagi na wysokie ryzyko utraty kapitału, zwłaszcza w krótkim okresie, inwestorom zaleca się jak 

4

background image

najdłuższy   horyzont   inwestycyjny   (nawet   kilkanaście   lub   kilkadziesiąt   lat).   Są   adresowane 

do inwestorów cechujących się wysoką skłonnością do ryzyka.

ZASIĘG GEOGRAFICZNY INWESTYCJI

Fundusze rynku krajowego -

Fundusze inwestycyjne o zasięgu krajowym dokonują 

lokat   w   papiery   wartościowe,   instrumenty   rynku   finansowego   oraz   inne   prawa   majątkowe 

na lokalnym rynku finansowym. W przypadku funduszy zarejestrowanych w Polsce są to fundusze, 

które inwestują w krajowe akcje, obligacje, papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa, 

etc.   Przyjmują   one   wpłaty  zazwyczaj   wyłącznie   w  złotych   (w   walucie   krajowej),   w   tej   samej 

walucie wyceniają tytuły uczestnictwa, w związku z czym uczestnicy tych funduszy nie są narażeni 

na ryzyko kursowe.

Fundusze inwestujące na rynkach zagranicznych- Są to podmioty, które dokonują lokat 

w aktywa finansowe i niefinansowe poza granicami macierzystego kraju.

Możemy tutaj wyróżnić:

-fundusze globalne

- fundusze międzynarodowe

Fundusze   globalne  -   inwestują   zarówno   na   rynku   lokalnym,   jak   i   na   rynkach 

zagranicznych   –   przykładem   tego   rodzaju   funduszy   w   Polsce   są   z   jednej   strony   podmioty 

inwestujące w akcje spółek tzw.  „nowej  Europy”,  czyli  państw które 1 maja 2004 r.  stały się 

członkami Unii Europejskiej, z drugiej zaś fundusze nieruchomości, które nabywają nieruchomości 

w Polsce oraz w innych krajach Europy Centralnej;

Fundusze międzynarodowe - dokonują lokat wyłącznie na rynkach zagranicznych. 

Wśród tych ostatnich można spotkać fundusze posiadające określoną specjalizację geograficzną 

oraz fundusze bez określonego zasięgu geograficznego.

GWARANCJA OCHRONY KAPITAŁU

Fundusze  bez gwarancji ochrony kapitału  - nie  oferują  inwestorom żadnej  gwarancji 

zwrotu określonej kwoty, ale w przypadku dobrej koniunktury na rynku kapitałowym zapewniają 

wyższy dochód, niż fundusze z ochroną kapitału.

Fundusze   z   ochroną   kapitału  adresowane   są   do   inwestorów   cechujących   się   wysoką 

awersją   do   ryzyka   (osób   bardzo   wrażliwych   na   wahania   wycen   tytułów   uczestnictwa   i   nie 

5

background image

akceptujących najmniejszych nawet strat), którzy nie chcą równocześnie rezygnować z możliwości, 

jakie udostępnia inwestorom współczesny rynek finansowy. 

Fundusze z ochroną kapitału możemy podzielić na:

- fundusze z pełną ochroną kapitału

- fundusze z częściową ochroną kapitału

Fundusze z pełną ochroną kapitału - zapewniają uczestnikowi wypłatę co najmniej takiej 

samej  kwoty,  jaką  ulokował on w momencie  rozpoczęcia inwestycji  (nie uwzględniając opłaty 

manipulacyjnej). Innymi słowy stopa zwrotu z tytułu uczestnictwa nie może być niższa niż zero 

procent.   Fundusz   taki   nie   naraża   uczestnika   na   nominalne   straty   (stopa   zwrotu   nie   może   być 

ujemna), choć realna wartość inwestycji na koniec okresu rozliczeniowego może być, z uwagi 

na inflację, niższa od wartości inwestycji na początku okresu.

Fundusze   z   częściową   ochroną   kapitału  -   zapewniają   ochronę   kapitału   w   okresie 

rozliczeniowym na poziomie niższym niż 100 procent (np. 90 procent - zobowiązują się do wypłaty 

co najmniej 90 procent zainwestowanych na początku tego okresu środków). Uczestnik takiego 

funduszu   musi   się   zatem   liczyć   z   pewną,   stosunkowo   niewielką   jednak   stratą.   Formuła 

ta w odróżnieniu   od   poprzedniej   umożliwia   jednak   wyższy   poziom   udziału   w   potencjalnych 

zyskach.

Fundusze inwestycyjne funkcjonują w naszym kraju już od kilkunastu lat. Przez ten czas 

powstało   wiele   towarzystw   funduszy  inwestycyjnych   oraz   rozszerzała   się  ich   oferta.  W  chwili 

obecnej na polskim rynku funkcjonują 22 towarzystwa, a liczba oferowanych przez nie funduszy 

inwestycyjnych   wynosi   około   150.   W   Polsce   około   3%   społeczeństwa   przeznacza   środki 

na fundusze inwestycyjne, a w związku ze świetnymi wynikami rośnie z dnia na dzień popularność 

funduszy oraz liczba inwestorów.

Dziękujemy za uwagę

1. Wioleta Śliwińska

2. Agnieszka Kudlik

3. Dawid Otręba

4. Marcin Otręba

5. Przemysław Majka

6