background image

1

background image

Elektron na najniŜszej  orbicie w atomie wodoru posiada energię 

-13.6eV.

Kolejnym orbitom przypisane  są główne liczby  kwantowe n.

Orbitalna liczba kwantowa l opisuje kształt orbity.

Magnetyczna liczba kwantowa m opisuje orientację 

przestrzenną orbity.

Wewnętrzny moment pędu (ruch wirowy) elektronu opisuje 

liczba spinowa s.

Liczby l, m i s przyczyniają  się do rozszczepienia  poziomów 

energetycznych określonych przez główną liczbę kwantową 
(kaŜdemu zestawowi liczb n, l, m i s odpowiada inna energia)

2

background image

Wolfgang  Pauli  (1900-1958)
Nagroda Nobla z fizyki  1945 

Stan elektronu w atomie jest określony przez cztery 
liczby kwantowe: główną (n), orbitalną (l), 
magnetyczną (m) oraz spinową (s).

Zakaz Pauliego (zasada Pauliego): W atomie nie 

W atomie nie 

W atomie nie 

W atomie nie 

mogą istnieć dwa elektrony o identycznych 

mogą istnieć dwa elektrony o identycznych 

mogą istnieć dwa elektrony o identycznych 

mogą istnieć dwa elektrony o identycznych 
wszystkich liczbach kwantowych (tylko jeden 

wszystkich liczbach kwantowych (tylko jeden 

wszystkich liczbach kwantowych (tylko jeden 

wszystkich liczbach kwantowych (tylko jeden 
elektron moŜe przebywać w danym stanie 

elektron moŜe przebywać w danym stanie 

elektron moŜe przebywać w danym stanie 

elektron moŜe przebywać w danym stanie 
kwantowym)

kwantowym)

kwantowym)

kwantowym)

Ogólna postać zakazu Pauliego: Dwa fermiony (cząstki o spinie 

Dwa fermiony (cząstki o spinie 

Dwa fermiony (cząstki o spinie 

Dwa fermiony (cząstki o spinie 

połówkowym: 1/2,3/2, itd.) nie mogą przebywać w jednym stanie 

połówkowym: 1/2,3/2, itd.) nie mogą przebywać w jednym stanie 

połówkowym: 1/2,3/2, itd.) nie mogą przebywać w jednym stanie 

połówkowym: 1/2,3/2, itd.) nie mogą przebywać w jednym stanie 
kwantowym.

kwantowym.

kwantowym.

kwantowym.

3

background image

Po włoka

Po włoka

Po włoka

Po włoka

Po dpowłoka

Po dpowłoka

Po dpowłoka

Po dpowłoka

Ilo ść elektronów 

Ilo ść elektronów 

Ilo ść elektronów 

Ilo ść elektronów 

na wypełnionej 

na wypełnionej 

na wypełnionej 

na wypełnionej 

po dpowłoce

po dpowłoce

po dpowłoce

po dpowłoce

Ilo ść elektronów 

Ilo ść elektronów 

Ilo ść elektronów 

Ilo ść elektronów 

na wypełnionej 

na wypełnionej 

na wypełnionej 

na wypełnionej 

po włoce

po włoce

po włoce

po włoce

4

Elektrony wypełniają podpowłoki zaczynając  od tych o 
najniŜszej energii

background image

5

konfiguracja

konfiguracja

konfiguracja

konfiguracja e ne rgia jonizacji [eV]

e ne rgia jonizacji [eV]

e ne rgia jonizacji [eV]

e ne rgia jonizacji [eV]

konfiguracja

konfiguracja

konfiguracja

konfiguracja e ne rgia jonizacji [eV]

e ne rgia jonizacji [eV]

e ne rgia jonizacji [eV]

e ne rgia jonizacji [eV]

background image

6

background image

Fermiony

Fermiony

Fermiony

Fermiony – cząstki o spinie połówkowym. Przykłady fermionów: 
elektron, proton, neutron.  Podlegają zakazowi Pauliego (tylko 
jeden fermion na jednym poziomie energetycznym)

Bozony

Bozony

Bozony

Bozony – cząstki o spinie całkowitym. Przykłady bozonów: 
foton, mezon. Nie podlegają zakazowi Pauliego (wiele bozonów 
moŜe przebywać na tym samym poziomie energetycznym)

7

background image

8

Rozkład Fermiego Diraca 
określa prawdopodobieństwo

prawdopodobieństwo

prawdopodobieństwo

prawdopodobieństwo

obsadzenia pozimów 
energetycznych przez elektrony 
(fermiony).

E

f

– energia Fermiego

energia Fermiego

energia Fermiego

energia Fermiego: 

maksymalna energia elektronów 
w temperaturze 0K (zera 
bezwzględnego)





=

T

k

E

E

f

B

f

exp

background image

9

Fermiony

Bozony

Energia
Fermiego

background image

10

Promieniowanie charakterystyczne 

Promieniowanie charakterystyczne 

Promieniowanie charakterystyczne 

Promieniowanie charakterystyczne 
powstaje w wyniku wybicia elektronu z 
głębokich poziomów energetycznych, 
a następnie powrotu elektronu na 
poziom niŜszy.
Przejście L

K linia K

α

Przejście M

K linia K

β

Promieniowanie charakterystyczne X 

Promieniowanie charakterystyczne X 

Promieniowanie charakterystyczne X 

Promieniowanie charakterystyczne X 
(rentgenowskie) – promieniowanie 
elektromagnetyczne o długości fali 
10pm-10nm. Występuje w przypadku 
cięŜkich pierwiastków (np. Cu, Mo)

Widmo promieniowania molibdenu
K

α

, K

β

- promieniowanie charakterystyczne

background image

11

background image

Atom w stanie

wzbudzonym

Atom w stanie

wzbudzonym

Atom w stanie
podstawowym

Atom w stanie
podstawowym

12

Absorpcja fotonu

Absorpcja fotonu

Absorpcja fotonu

Absorpcja fotonu

Emisja spontaniczna

Emisja spontaniczna

Emisja spontaniczna

Emisja spontaniczna

background image

Atom w stanie

wzbudzonym

Atom w stanie
podstawowym

13

stan metastabilny

energia 
wyjściowa

energia 
wejściowa

Emisja wymuszona

Emisja wymuszona

Emisja wymuszona

Emisja wymuszona

Foton emitowany ma taką samą fazę 
jak foton padający – powstaje wiązaka 
światła spójnego

Inwersja obsadzeń 

Inwersja obsadzeń 

Inwersja obsadzeń 

Inwersja obsadzeń – więcej elektronów 
jest w stanie wzbudzonym niŜ w stanie 
podstawowym