AKTY PRAWNE

Prawo energetyczne (wybór).

• Ustawa - Prawo energetyczne 

• (Dz. U. nr 54 poz. 348)

• z dnia 10 kwietnia 1997 r.

Ustawa określa zasady kształtowania polityki energetycznej państwa, zasady i warunki
zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii, w tym ciepła, oraz działalności przedsię-
biorstw energetycznych, a także określa organy właściwe w sprawach gospodarki pali-
wami i energią.

Celem ustawy jest tworzenie warunków do zrównoważonego rozwoju kraju, zapewnie-
nia bezpieczeństwa energetycznego, oszczędnego i racjonalnego użytkowania paliw i
energii, rozwoju konkurencji, przeciwdziałania negatywnym skutkom naturalnych mo-
nopoli, uwzględniania wymogów ochrony środowiska, zobowiązań wynikających z
umów międzynarodowych oraz ochrony interesów odbiorców i minimalizacji kosztów.

Art.3 Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) energia-energię przetworzoną w dowolnej postaci,

2) ciepło - energię cieplną w wodzie gorącej, parze lub w innych nośnikach,
3) paliwa - paliwa stałe, ciekłe i gazowe będące nośnikami energii chemicznej,
4) przesyłanie - transport paliw lub energii za pomocą sieci,
5) dystrybucja - rozdział i dostarczanie do odbiorców paliw lub energii za pomocą sieci,
6)  obrót  -  działalność  gospodarczą  polegającą  na  handlu  hurtowym  albo  detalicznym  pali

wami lub energią,

7) procesy energetyczne - techniczne procesy w zakresie wytwarzania, przetwarzania, prze

syłania, magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania paliw lub energii,

8)  zaopatrzenie  w  ciepło  -  procesy  energetyczne  związane  z  dostarczaniem  ciepła  do  od

biorców,

9) urządzenia - urządzenia techniczne stosowane w procesach energetycznych,
10) instalacje - urządzenia z układami połączeń między nimi,
11) sieci - instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania i dystrybu

cji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstw energetycznych,

12) przedsiębiorstwo energetyczne - podmiot gospodarczy prowadzący działalność

gospodarczą w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania oraz
dystrybucji paliw lub energii lub obrotu nimi,

13) odbiorca - każdego, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie

umowy z przedsiębiorstwem energetycznym,

14) gmina - gminy oraz związki i porozumienia komunalne w zakresie uregulowanym

ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz. U. z 1996 r. Nr 13, poz.
74, Nr 58, poz. 261, Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622 oraz z 1997 r. Nr 9, pozę, 43),

15) regulacja - stosowanie określonych ustawą środków prawnych, włącznie z

koncesjonowaniem, służących do zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego,
prawidłowej gospodarki paliwami i energią oraz ochrony interesów odbiorców,

16) bezpieczeństwo energetyczne - stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i

perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób
technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony
środowiska,

17)taryfa-zbiór cen i opłat oraz warunków ich stosowania
18) nielegalne pobieranie paliw lub energii - pobieranie paliw lub energii bez zawarcia

umowy z przedsiębiorstwem lub niezgodnie z umową,

19) ruch sieciowy - sterowanie pracą sieci,
20) niekonwencjonalne źródło energii - źródło, które nie wykorzystuje w procesie

przetwarzania spalania organicznych paliw kopalnych,

21) odnawialne źródło energii - źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania nie

zakumulowaną .energię słoneczną w rozmaitych postaciach, w szczególności energię
rzek, wiatru, biomasy, energię promieniowania słonecznego w bateriach słonecznych.

Dostarczanie paliw i energii

Dostarczanie  paliw  lub  energii  odbywa  się  na  podstawie
umowy.
Umowa,  o  której  mowa,  powinna  uwzględniać  zasady
określone w ustawie i w koncesjach oraz zawierać co naj-
mniej postanowienia dotyczące ilości, jakości, niezawodno-
ści i ciągłości  dostarczania  i  odbioru,  ceny,  sposobu  rozli-
czeń,  odpowiedzialności  stron  za  niedotrzymanie  warun-
ków  umowy,  okresu  jej  obowiązywania  i  warunków  roz-
wiązania.

Upoważnieni  przedstawiciele  przedsiębiorstw  energetycznych  zajmujących  się
przesyłaniem i dystrybucją paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła wy-
konują kontrole układów pomiarowych, dotrzymania zawartych umów i prawi-
dłowości rozliczeń.

Pracownikom przedsiębiorstw energetycznych po okazaniu legitymacji służbo-
wej  i  pisemnego  upoważnienia  wydanego  przez  przedsiębiorstwo  przysługuje
prawo:

1)

wstępu na teren nieruchomości lub do pomieszczeń, gdzie przeprowadzana

jest kontrola,
2)

przeprowadzania  w  ramach  kontroli  niezbędnych  przeglądów  urządzeń

będących własnością przedsiębiorstwa energetycznego, a także prac związanych
z ich eksploatacją lub naprawą oraz dokonywania badań i pomiarów.

Minister  Gospodarki  określi,  w  drodze  rozporządzenia,  szczegółowe  zasady
przeprowadzania kontroli oraz wzory protokołu kontroli i upoważnień do kon-
troli.

Naczelnym  organem  administracji  rządowej  właściwym  w  sprawach  polityki
energetycznej jest Minister Gospodarki.

Organ do spraw regulacji gospodarki paliwami i energią

1.Zadania z zakresu spraw regulacji gospodarki paliwami i energią reali-

zuje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zwany "Prezesem URE"

2 Prezes URE wykonuje zadania, o których mowa, przy pomocy Urzędu

Regulacji Energetyki, zwanego dalej "URE".

3.  Do  zakresu  kompetencji  i  obowiązków  Prezesa  URE  należy  między

innymi:

  udzielanie, odmowa udzielenia, zmiana i cofanie koncesji,
  zatwierdzanie  i  kontrolowanie  taryf  paliw  gazowych,  energii  elek-

trycznej i ciepła

 

uzgadnianie projektów planów zagospodarowania przestrzennego w
zakresie gospodarki energetycznej,

 

kontrolowanie  parametrów  jakościowych  dostaw  i  obsługi  odbior-
ców w zakresie obrotu paliwami gazowymi i energią elektryczną,

 

nakładanie kar pieniężnych na zasadach określonych w ustawie,

 

kontrola  kwalifikacji  osób,  zajmujących  się  eksploatacją  urządzeń
określonych w przepisach..

Osoby zajmujące się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji
określonych w przepisach, obowiązane są posiadać kwalifikacje
potwierdzone świadectwem wydanym przez komisje  kwalifika-
cyjne.

Zabrania  się  zatrudniania  przy  samodzielnej  eksploatacji  sieci
oraz  urządzeń  i  instalacji  określonych  w  przepisach,  osób  bez
kwalifikacji.

Załącznik do rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo-
łecznej z dnia 28.04.2003r. (poz. 828 Dz.U.nr 89)

RODZAJ URZĄDZEŃ. INSTALACJI I SIECI ENERGETYCZNYCH

PRZY KTÓRYCH EKSPLOATACJI WYMAGANE JEST

POSIADANIE KWALIFIKACJI

Urządzenia są podzielone na 
trzy grupy.

Grupa  1.  Urządzenia,  instalacje  i  sieci  energetyczne  wytwarzające,
przetwarzające, przesyłające i zużywające energię elektryczną.

Grupa  2.  Urządzenia  wytwarzające,  przetwarzające,  przesyłające  i  zuży-
wające ciepło oraz inne urządzenia energetyczne:
1) kotły  parowe  oraz  wodne  na  paliwa  stałe,  płynne  i  gazowe  o  mocy  od
50kW wzwyż wraz z urządzeniami pomocniczymi
2) sieci i instalacje cieplne wraz  z  urządzeniami  pomocniczymi  o  przesyle
ciepła powyżej 50kW,
3) turbiny parowe i wodne o  mocy od 50kW wzwyż wraz  z  urządzeniami
pomocniczymi
4) przemysłowe urządzenia odbiorcze pary i gorącej wody powyżej 50 kW,
5) urządzenia wentylacji,. klimatyzacji i chłodnicze o mocy ponad 50 kW,
6) pompy. ssawy. wentylatory i dmuchawy o mocy powyżej 50 kW
7) sprężarki i instalacje sprężonego powietrza o mocy powyżej 20 kW,
8) urządzenia  do  składowania.  magazynowania  i  rozładunku  paliw  o  po-
jemności ponad 100Mg,
9) piece przemysłowe o mocy ponad 50 kW,
10)  aparatura kontrolno-pomiarowa i urządzenia automatycznej regula-
cji do urządzeń i instalacji wymienionych w pkt 1-9.

Grupa 3. Urządzenia, instalacje i sieci gazowe wytwarzające,
przetwarzające,  przesyłające,  magazynujące  i  zużywające
paliwa gazowe.

Osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci,
w  celu  uzyskania  potwierdzenia  posiadanych  kwalifikacji,
powinny wykazać się wiedzą z zakresu:

1. na stanowiskach eksploatacji:

a)  zasad  budowy,  działania  oraz  warunków  technicznych  obsługi  urzą-
dzeń, instalacji i sieci,
b)  zasad  eksploatacji  oraz  instrukcji  eksploatacji  urządzeń,  instalacji  i
sieci,
c) zasad i warunków wykonywania prac kontrolno-pomiarowych i mon-
tażowych,
d) zasad i wymagań bezpieczeństwa pracy i ochrony przeciwpożarowej
oraz umiejętności udzielania pierwszej pomocy,
e) instrukcji postępowania w razie awarii, pożaru lub innego zagrożenia
bezpieczeństwa obsługi urządzeń lub zagrożenia życia, zdrowia i środo-
wiska;

2. na stanowiskach dozoru:

a) przepisów dotyczących przyłączania urządzeń i instalacji do sieci,
dostarczania paliw
i energii oraz prowadzenia ruchu i eksploatacji urządzeń, instalacji i
sieci,
b) przepisów i zasad postępowania przy programowaniu pracy urzą-
dzeń, instalacji i sieci,
z uwzględnieniem zasad racjonalnego użytkowania paliw i energii,
c) przepisów dotyczących eksploatacji, wymagań w zakresie prowa-
dzenia dokumentacji technicznej i eksploatacyjnej oraz stosowania
instrukcji eksploatacji urządzeń, instalacji
i sieci,
d) przepisów dotyczących budowy urządzeń, instalacji i sieci oraz
norm i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać te urzą-
dzenia, instalacje i sieci,
e) przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochro-
ny przeciwpożarowej,
z uwzględnieniem udzielania pierwszej pomocy oraz wymagań
ochrony środowiska,
f) zasad postępowania w razie awarii, pożaru lub innego zagrożenia
bezpieczeństwa ruchu urządzeń przyłączonych do sieci,
g) zasad dysponowania mocą urządzeń przyłączonych do sieci,
h) zasad i warunków wykonywania prac kontrolno-pomiarowych i
montażowych.

STOWARZYSZENIE INŻYNIERÓW I TECHNIKÓW MECHANIKÓW POLSKICH
OŚRODEK DOSKONALENIA KADR WE WROCŁAWIU
Ul. PIŁSUDSKIEGO 74, POK. 228, 50-020 WROCŁAW
Numer konta:
PKO BP S.A. III O/Centrum we Wrocławiu
82 1020 5242 0000 2702 0018 6825
Cena egzaminu: 93,60 za 1 wniosek

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI

z dnia 17 września 1999 r. (wybór)

w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urzą-

dzeniach i instalacjach energetycznych.

Dziennik Ustaw Nr 80 - Poz. 912

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporządzenie określa wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy
pracowników zatrudnionych przy eksploatacji urządzeń i instalacji ener-
getycznych.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1)  urządzeniu  energetycznym  -  należy  przez  to  rozumieć  urządzenia
techniczne stosowane w procesach  wytwarzania, przetwarzania, przesy-
cania i dystrybucji, magazynowania oraz użytkowania paliw i energii,
2) instalacji energetycznej - należy przez to rozumieć urządzenia ener-
getyczne z układami połączeń między nimi,
3) sieci cieplnej - należy przez to rozumieć urządzenia i instalacje służą-
ce do przesycania i dystrybucji ciepła z układami połączeń między nimi,
4)  instalacji  gazowej  -  należy  przez  to  rozumieć  urządzenia  gazowe  z
układami połączeń między nimi, zasilane z sieci gazowej, znajdującej się
na terenie i w obiekcie odbiorcy,
5) pomieszczeniu lub terenie ruchu energetycznego - należy przez  to
rozumieć  odpowiednio  wydzielone  pomieszczenie  lub  teren  bądź  część
pomieszczenia lub terenu albo przestrzeni w budynkach lub poza budyn-
kami, w których zainstalowane są urządzenia energetyczne dostępne tyl-
ko dla upoważnionych osób,

6) miejscu pracy - należy przez to rozumieć odpowiednio przygotowane
stanowisko pracy lub określoną strefę pracy w zakresie niezbędnym dla
bezpiecznego wykonywania pracy przy urządzeniach i instalacjach ener-
getycznych,
7)  instrukcji  eksploatacji  -  należy  przez  to  rozumieć  zatwierdzoną
przez pracodawcę instrukcję określającą procedury i zasady wykonywa-
nia  czynności  niezbędnych  przy  eksploatacji  urządzeń  i  instalacji  ener-
getycznych, opracowaną na podstawie odrębnych przepisów oraz doku-
mentacji producenta,
8)  świadectwie  kwalifikacyjnym  -  należy  przez  to  rozumieć  świadec-
two stwierdzające spełnienie przez daną osobę odpowiednich wymagań
kwalifikacyjnych do wykonywania pracy na stanowisku dozoru lub eks-
ploatacji w ustalonym zakresie: obsługi, konserwacji, napraw, kontrolne-
pomiarowym,  montażu  dla  określonych  rodzajów  urządzeń  i  instalacji
energetycznych, uzyskane w trybie i na zasadach określonych w odręb-
nych przepisach,
9) pracownikach uprawnionych - należy przez to rozumieć pracowni-
ków posiadających sprawdzone i właściwe kwalifikacje w zakresie eks-
ploatacji  danego  rodzaju  urządzeń  i  instalacji  energetycznych,  potwier-
dzone świadectwem kwalifikacyjnym,
10) pracownikach upoważnionych - należy przez to rozumieć pracow-
ników,  którzy  w  ramach  swoich  obowiązków  służbowych  lub  na  pod-
stawie polecenia służbowego wykonują określone prace,
11)  zespole  pracowników  -  należy  przez  to  rozumieć  grupę  pracowni-
ków, w której skład wchodzą co najmniej dwie osoby wykonujące pracę,

12) zespole pracowników kwalifikowanych - należy przez to rozumieć
grupę  pracowników,  w  której  co  najmniej  połowa,  lecz  nie  mniej  niż
dwie osoby, posiada ważne świadectwa kwalifikacyjne,
13) urządzeniach i instalacjach energetycznych nieczynnych - należy
przez  to  rozumieć  urządzenia  i  instalacje  energetyczne,  do  których  za
pomocą  istniejących  łączników  i  armatury  nie  ma  możliwości  podania
czynników stwarzających zagrożenie,
14) urządzeniu powszechnego użytku - należy przez to rozumieć urzą-
dzenie energetyczne przeznaczone dla indywidualnych potrzeb ludności
lub używane w gospodarstwach domowych,
15)  poleceniodawcy  -  należy  przez  to  rozumieć  pracownika,  upoważ-
nionego pisemnie przez prowadzącego eksploatację urządzeń i instalacji
energetycznych do wydawania poleceń na wykonanie  pracy, posiadają-
cego ważne świadectwo kwalifikacyjne na stanowisku dozoru,
16)  koordynującym  -  należy  przez  to  rozumieć  wyznaczonego  przez
poleceniodawcę  pracownika  komórki  organizacyjnej  sprawującej  dozór
nad eksploatacją urządzeń i instalacji energetycznych, przy których bę-
dzie  wykonywana  praca,  posiadającego  ważne  świadectwo  kwalifika-
cyjne na stanowisku dozoru,
17)  dopuszczającym  -  należy  przez  to  rozumieć  wyznaczonego  przez
poleceniodawcę  pracownika  posiadającego  ważne  świadectwo  kwalifi-
kacyjne  na  stanowisku  eksploatacji  i  upoważnionego  pisemnie  przez
prowadzącego eksploatację urządzeń i instalacji energetycznych do wy-
konywania czynności łączeniowych  w celu przygotowania  miejsca pra-
cy,

18) nadzorującym - należy przez to rozumieć wyznaczonego przez  po-
leceniodawcę  pracownika  posiadającego  ważne  świadectwo  kwalifika-
cyjne  na  stanowisku  dozoru  lub  eksploatacji,  wykonującego  wyłącznie
czynności nadzoru,

19)  kierującym  zespołem  pracowników  -  należy  przez  to  rozumieć
wyznaczonego  przez  poleceniodawcę  pracownika  posiadającego  ważne
świadectwo  kwalifikacyjne  na  stanowisku  eksploatacji,  kierującego  ze-
społem pracowników,

20) kierowniku robót - należy przez to  rozumieć  wyznaczonego  przez
poleceniodawcę  pracownika  posiadającego  ważne  świadectwo  kwalifi-
kacyjne  na  stanowisku  dozoru,  do  koordynacji  prac,  gdy  w  jednym
obiekcie  energetycznym  jednocześnie  pracuje  więcej  niż  jeden  zespół
pracowników.

§ 3. Każde urządzenie i instalacja energetyczna przed dopuszczeniem do
eksploatacji powinny posiadać wymagany odrębnymi przepisami certy-
fikat na znak bezpieczeństwa, o ile taki obowiązek istnieje, albo posia-
dać deklarację zgodności z Polskimi Normami wprowadzonymi do obo-
wiązkowego  stosowania  oraz  wymaganiami  określonymi  odrębnymi
przepisami.

§  4.  Przepisów  rozporządzenia  nie  stosuje  się  do  prac  wykonywanych
przy:
1)  urządzeniach  i  instalacjach  energetycznych  użytkowanych  w  za-
kładach  produkcji,  przesycania  i  rozprowadzania  gazu  -  paliw  ga-
zowych  oraz  prowadzeniu  robót  budowlano-montażowych  sieci  ga-
zowych,
2)  urządzeniach  i  instalacjach  elektroenergetycznych  o  napięciu
bezpiecznym  określonych  w  przepisach  o  ochronie  przeciwporaże-
niowej oraz przy urządzeniach energetycznych powszechnego użyt-
ku.

§ 5. Przed przystąpieniem do robót ziemnych związanych  z  pracami
przy  urządzeniach  i  instalacjach  energetycznych,  na  terenie  przyszłych
robót, należy rozpoznać i oznaczyć uzbrojenie podziemne, a w szcze-
gólności sieci elektroenergetyczne, telekomunikacyjne, cieplne, gazowe,
wodne i inne.

§ 6. Obiekty z zainstalowanymi urządzeniami i instalacjami energetycz-
nymi oraz urządzenia i instalacje energetyczne powinny być oznakowa-
ne zgodnie z odrębnymi przepisami.

§ 7. 1.  Pomieszczenia lub teren  ruchu  energetycznego  powinny  być
dostępne tylko dla osób upoważnionych.
2. Urządzenia i instalacje energetyczne stwarzające zagrożenia dla zdro-
wia  i  życia  ludzkiego  należy  zabezpieczyć  przed  dostępem  osób  nie-
upoważnionych.

§ 8. 1. Urządzenia i instalacje energetyczne powinny być eksploatowane
tylko  przez  upoważnionych  pracowników  z  zachowaniem  postanowień
określonych w instrukcjach eksploatacji.
2.  Prace  rozruchowe,  próby  techniczne  urządzeń  instalacji  energetycz-
nych powinny być prowadzone zgodnie z wymaganiami Polskich Norm,
odrębnych  przepisów,  instrukcji  eksploatacji  oraz  uzgodnione  z  ich
użytkownikiem.

§ 9. 1. Miejsce pracy powinno być właściwie przygotowane, oznaczone i
zabezpieczone w  sposób  określony  w  ogólnych  przepisach  bezpieczeń-
stwa i higieny pracy.
2. W każdym miejscu pracy, w którym wykonuje pracę zespół pra-
cowników, powinien być wyznaczony kierujący tym zespołem.

§ 10. 1. Urządzenia, instalacje energetyczne lub ich części, przy któ-
rych  będą  prowadzone  prace  konserwacyjne,  remontowe  lub  mo-
dernizacyjne,  powinny  być  wyłączone  z  ruchu,  pozbawione  czynni-
ków stwarzających zagrożenia i skutecznie zabezpieczone przed ich
przypadkowym uruchomieniem oraz oznakowane.
2. Jeżeli ruch urządzeń znajdujących się w pobliżu miejsca wykonywa-
nia prac, o których mowa w ust. 1, lub w pobliżu miejsca instalowania
urządzeń i instalacji energetycznych zagraża bezpieczeństwu pracowni-
ków, to urządzenia te powinny być na czas wykonywania tych prac wy-
łączone z ruchu.
3. Wymagania, o których mowa w ust. 1, nie dotyczą prac, dla których
zastosowana technologia nie przewiduje wyłączeń urządzeń z ruchu.

§ 11. Zabronione jest:
11  eksploatowanie  urządzeń  i  instalacji  energetycznych  bez
przewidzianych  dla  tych  urządzeń  i  instalacji  środków
ochrony i zabezpieczeń,
2)  dokonywanie  zmian  środków  ochrony  i  zabezpieczeń
przez osoby nieupoważnione.

§ 12. 1. Prace wewnątrz urządzeń i instalacji energetycznych, a w szcze-
gólności  w  kotłach,  kanałach,  tunelach,  zbiornikach,  zasobnikach,  stu-
dzienkach, rurociągach, walczakach, komorach paleniskowych, powinny
być  wykonywane  zgodnie  z  wymaganiami  określonymi  w  ogólnych
przepisach bezpieczeństwa i higieny pracy.
2.  Przy  wykonywaniu  prac  spawalniczych  wewnątrz  urządzeń  i  in-
stalacji energetycznych butle spawalnicze nie mogą się znajdować w
ich wnętrzach.

§  13. 1.  Prace w kotłach oraz w komorach,  kanałach i rurociągach
sieci cieplnych nie powinny być wykonywane w temperaturze powy-
żej 40°C, z uwzględnieniem przepisu ust. 2.
2. Pracodawca, w przypadku usuwania awarii przy urządzeniach, o któ-
rych mowa w ust. 1, w temperaturze powyżej 40°C, jest obowiązany za-
pewnić pracownikom:
1) napoje chłodzące i środki obniżające temperaturę powietrza otaczają-
cego bezpośrednio pracownika,
2) środki ochrony indywidualnej,
3)  przerwy  w  pracy  i  miejsce  odpoczynku  na  zewnątrz  pomieszczenia,
ustalane indywidualnie w zależności od warunków i specyfiki pracy.

§ 14. 1. Prace w warunkach szczególnego za-
grożenia dla zdrowia i życia ludzkiego, okre-
ślone w ogólnych przepisach bezpieczeństwa i
higieny  pracy  jako  prace  szczególnie  niebez-
pieczne,  powinny  być  wykonywane  co  naj-
mniej przez dwie osoby.

§  15.  Do  prac  wykonywanych  przy  urządzeniach  i  instala-
cjach energetycznych w warunkach szczególnego zagrożenia
dla zdrowia i życia ludzkiego należy zaliczyć w szczególności
prace:

1)  wewnątrz komór paleniskowych kotłów, kanałów spalin, elektro-

filtrów, walczaków kotła, zasobników, kanałów i lejów zsypowych
oraz w zbiornikach paliw płynnych i gazowych,

2)  wewnątrz  zasobników  węgla,  pyłu  węglowego,  żużla  i  popiołu

oraz  innych  zbiorników  i  pomieszczeń,  w  których  mogą  znajdo-
wać  się  gazy  lub  ciecze  trujące,  żrące,  duszące,  palne  lub  wybu-
chowe,

3)  w obiegach przygotowywania pyłu węglowego, wewnątrz młynów

węglowych,  przy  wentylatorach  młynowych,  cyklonach  i  separa-
torach,

4)  wymagające odkrycia kadłubów turbin, wymontowania wirników

turbiny i generatora oraz naprawy i wyważania tych wirników,

5)  w obiegach wody elektrowni i elektrociepłowni wymagające wej-

ścia  do  kanałów,  rurociągów,  rur  ssawnych  i  zbiorników,  jak
również prace na ujęciach i zrzutach wody wykonywane z pomo-
stów, łodzi lub barek oraz prowadzone pod powierzchnią wody,

6) konserwacyjne i remontowe przy urządzeniach rozładowczych

paliw  płynnych  i  gazowych,  jak  rurociągi  spustowe  i  pompy
rozładowcze wraz z ich instalacjami,

7) w wykopach wykonywanych przy naprawach lub przeglądach

gazociągów lub innych urządzeń gazowniczych,

8)  przy  remontach  lub  wymianie  pomp  głębinowych,  zaworów,

rurociągach  i  zbiornikach  niebezpiecznych  środków  chemicz-
nych i ścieków poregeneracyjnych,

9)  wymagające  stosowania  chemicznych  środków  służących  do

czyszczenia kotłów, rurociągów, zbiorników ciśnieniowych, od-
wadniaczy, odolejaczy i zasobników ciśnieniowych,

10)  wewnątrz  zbiorników  i  pomieszczeń,  w  których  znajduje  się

lub  może  być  doprowadzone  sprężone  powietrze,  na  rurocią-
gach  sprężonego  powietrza  o  nadciśnieniu  roboczym  równym
lub większym od 50 kPa, wymagających demontażu elementów
sprężarki,

11)  na  rurociągach  wody,  pary  wodnej,  sprężonego  powietrza,

oleju, mazutu, instalacjach gaśniczych o nadciśnieniu roboczym
równym  lub  większym  od  50  kPa,  wymagających  demontażu
armatury  lub  odcinka  rurociągu  albo  naruszenia  podpór  i  za-
wiesi rurociągów.

§  16.  1.  Narzędzia  pracy  i  sprzęt  ochronny  należy  przechowywać  w
miejscach wyznaczonych, w warunkach zapewniających utrzymanie ich
w  pełnej  sprawności.  Sposób  ewidencjonowania  i  kontroli  sprzętu
ochronnego ustala pracodawca.

2.  Narzędzia  pracy  i  sprzęt  ochronny  powinny  być  poddawane  okreso-
wym  próbom  w  zakresie  ustalonym  w  Polskich  Normach  lub  w  doku-
mentacji producenta.

3. Sprzęt ochronny, o którym mowa w ust. 1, powinien być oznakowany
w  sposób  trwały  przez  podanie  numeru  ewidencyjnego,  daty  następnej
próby okresowej oraz cechy przeznaczenia.

4. Zabronione jest używanie narzędzi i sprzętu, które nie są oznakowane.

5. Osoby dozoru powinny okresowo sprawdzać stan techniczny, sto-
sowanie,  przechowywanie  i  ewidencję  sprzętu  ochronnego  oraz
środków ochrony indywidualnej.

§ 17. 1. Stan techniczny narzędzi pracy i sprzętu ochronnego należy
sprawdzać bezpośrednio przed jego użyciem.

2. Narzędzia pracy i sprzęt ochronny, niesprawne lub które utraciły
ważność  próby  okresowej,  powinny  być  niezwłocznie  wycofane  z
użycia.

3. Zabrania się używania uszkodzonych lub niesprawnych narzędzi
pracy i sprzętu ochronnego.

§ 18. Pracodawca jest obowiązany zapoznać pracowników, zgodnie z
odrębnymi przepisami, z:

1) ryzykiem zawodowym i zagrożeniami dla zdrowia i życia pracow-

ników, które występują  na danym stanowisku  pracy, oraz  zasto-
sowanymi środkami likwidującymi lub ograniczającymi to ryzyko
i zagrożenia,

2)  szczegółowymi  instrukcjami  z  zakresu  bezpieczeństwa  i  higieny
pracy dotyczącymi wykonywanych przez nich prac.

Rozdział 2

Wykonywanie prac przy urządzeniach i instalacjach energetycznych

§  19.  1.  Zabronione  jest  wchodzenie  i  przechodzenie  przez  urządzenia
przeładunkowe,  a  zwłaszcza:  wywrotnice  wagonowe,  przenośniki  ta-
śmowe,  ładowarki,  w  czasie  ruchu  lub  chwilowego  postoju  tych  urzą-
dzeń.
2. Przepis ust. 1 nie stosuje się do stałych pomostów i innych wyznaczo-
nych przejść nad i pod urządzeniami przeładunkowymi.

§  20.  1.  Paliwa  ciekłe  i  gazowe  powinny  być  magazynowane  tylko  w
specjalnie  do  tego  celu  przystosowanych  i  oznakowanych  pomieszcze-
niach lub zbiornikach.
2. Pomieszczenia dystrybucyjne i kontrolno-pomiarowe bez stałej obsłu-
gi oraz komory podziemnych sieci paliw ciekłych i gazowych powinny
być dostępne tylko dla osób upoważnionych.

§  21.  W  pomieszczeniach  magazynowych  paliw  ciekłych  i  gazowych
powinna być  zainstalowana  skutecznie  działająca  wentylacja  i  przepro-
wadzana okresowa kontrola koncentracji par i gazów, zgodnie z odręb-
nymi przepisami oraz w sposób określony w instrukcji eksploatacji.

§ 22. 1. Prace wewnątrz zasobników węgla, młynów, wentylatorów,
separatorów, cyklonów oraz innych urządzeń do nawęglania powin-
ny być wykonywane po:
1) opróżnieniu ich z paliwa,
2) oczyszczeniu z pyłu węglowego i przewietrzeniu,
3) wyłączeniu z ruchu przenośników oraz innych urządzeń podających i
odbierających paliwo,
4) trwałym odcięciu od współpracujących urządzeń, z których mogłyby
przedostać się spaliny, gorące powietrze lub para wodna.

2. Wykonywanie prac wewnątrz zasobników węgla podczas pracy kotła
jest dozwolone po całkowitym i pewnym odcięciu dopływu węgla i jego
odpływu oraz po zastosowaniu środków zabezpieczających, określonych
w instrukcjach eksploatacji tych urządzeń.

3.  Prace  wewnątrz  zasobników  węgla,  na  których  zainstalowano  izoto-
powe  sygnalizatory  poziomu  paliwa,  powinny  być  wykonywane  po
uprzednim zabezpieczeniu przed promieniowaniem osób wykonujących
te prace.

§ 23. 1. W pomieszczeniach kotłowni powinna być zainstalowana sku-
tecznie działająca wentylacja nawiewno-wywiewna, zgodnie z wymaga-
niami określonymi w odrębnych przepisach.
2.  Zabronione  jest  instalowanie  urządzeń  mechanicznej  wentylacji
wywiewnej w kotłowniach o naturalnym ciągu spalin kotłowych.

§  24.  Przed  każdym  wejściem  do  komory  paleniskowej  kotła  lub
przestrzeni zamkniętych należy sprawdzić, czy stężenie par lub ga-
zów nie przekracza dopuszczalnych norm.

§ 25. 1. Urządzenia kruszące, młyny, przewody pyłowe i inne urządzenia
do nawęglania powinny być utrzymane w stanie technicznym nie powo-
dującym zapylenia pomieszczeń.
2. Urządzenia do mechanicznego transportu pyłu i zbiorniki pyłu powin-
ny  być  szczelne,  posiadać  wskaźnik  do  pomiaru  temperatury  i  klapy
eksplozyjne.
3. Szczelność i sprawność działania urządzeń, o których mowa w ust. 1 i
2, powinna być sprawdzana okresowo, zgodnie z instrukcją eksploatacji.

§ 26. 1. Stanowiska robocze pracowników obsługi urządzeń do nawęgla-
nia powinny być wyposażone w sprawne urządzenia łączności i sygnali-
zacji w zakresie ustalonym w instrukcji eksploatacji.
2.  Urządzenia  do  nawęglania  powinny  być  wyposażone  w  wyłączniki
awaryjne.

§ 27. 1. Klapy eksplozyjne w obiegach pyłowych z pośrednim podawa-
niem  pyłu  powinny  być  tak  rozmieszczone,  aby  wykluczyć  możliwość
spowodowania wypadku.
2. Jeżeli w wyniku wybuchu w obiegu pyłowym nastąpiło otwarcie klap
eksplozyjnych,  ponowne  uruchomienie  obiegu  pyłowego  młyna  może
nastąpić po całkowitej likwidacji przyczyn i skutków tego wybuchu.
3. Gazy spalinowe lub powietrze nośne wydalane  z obiegów pyłowych
młynów na zewnątrz powinny być oczyszczane z pyłów.
4.  Z  pomieszczeń,  w  których  znajdują  się  przewody  i  inne  elementy
obiegów pyłowych młynów, powinien być usuwany gromadzący się pył.

§ 28. 1. Prace wewnątrz kotłów, a w szczególności w komorach pale-
niskowych i ciągach konwekcyjnych, powinny być wykonywane po:
1)  wygaszeniu,  rozprężeniu,  wychłodzeniu,  przewietrzeniu  i  zasto-
sowaniu zabezpieczenia w miejscach połączenia kotła z instalacjami
lub urządzeniami, które mogą być źródłem zagrożenia dla pracow-
ników,
2) usunięciu nawisów żużla, cegieł wypadających ze ścian  i sklepie-
nia oraz popiołu z lejów, przewodów i zsypów.

2. Włazy do walczaka kotła mogą być otwarte dopiero po sprawdze-
niu, że w walczaku nie ma wody lub pary pod ciśnieniem.

3. Wejście do walczaka kotła może nastąpić po jego odłączeniu tech-
nologicznym, skutecznym przewietrzeniu oraz zabezpieczeniu przed
wystąpieniem  czynnika  stwarzającego  zagrożenia,  w  sposób  okre-
ślony w instrukcji eksploatacji.

§ 29. Zabronione jest wykonywanie prac wewnątrz kotłów na dwóch po-
ziomach równocześnie, przy usytuowaniu stanowisk pracy jednego nad
drugim bez wymaganego zabezpieczenia.

§ 30. 1. Pracownicy przed przystąpieniem do pracy przy usuwaniu żużla
i  popiołu  powinni  być  zabezpieczeni  przed  oparzeniem  i  szkodliwym
działaniem pyłów i gazów.
2. Żużel i popiół należy gasić w specjalnie do tego celu przeznaczonych
miejscach  lub  pomieszczeniach,  przy  użyciu  urządzeń  lub  instalacji
określonych w instrukcji eksploatacji.

§ 31. Otwieranie włazów i innych otworów komory żużlowej lub leja
żużlowego jest dozwolone tylko przez obsługę kotła w czasie ustabi-
lizowanej pracy kotła i przy podwyższonym podciśnieniu w komorze
paleniskowej.

§ 32. 1. Zasady składowania żużla i popiołu oraz eksploatacji urządzeń
na składowiskach powinny być określone w sposób szczegółowy w in-
strukcjach eksploatacji.
2. Składowisko żużla i popiołu należy zabezpieczyć przed wtórnym py-
leniem do otoczenia oraz oznaczyć odpowiednimi tablicami ostrzegaw-
czymi.
3.  Zabronione  jest  jednoczesne  wykonywanie  prac  wewnątrz  kotłów  i
lejów zsypowych żużla i popiołu bez wymaganego zabezpieczenia.

§ 33. Urządzenia i instalacje pracujące z czynnikiem o temperaturze
wyższej niż 60°C powinny być wyposażone w izolację termiczną tak
zaprojektowaną  i  utrzymaną,  aby  temperatura  zewnętrzna  na  jej
powierzchni w miejscach dostępnych nie przekraczała 60°C.
2. Włazy do komór podziemnych powinny być zakryte pokrywami. Po-
krywy włazowe do komór i kanałów po otwarciu powinny być wyposa-
żone w zabezpieczenie uniemożliwiające samoczynne lub przypadkowe
ich zamknięcie.

§ 34. Komory i kanały przechodnie podziemnych sieci cieplnych powin-
ny  być  wyposażone  w  niezbędną  ilość  włazów  odpowiednio  rozmiesz-
czonych i zaopatrzonych w sprawne pod względem technicznym drabiny
lub klamry.

§ 35. 1.  Komory naziemne, węzły cieplne,  przepompownie powinny
być zabezpieczone przed dostępem osób nieupoważnionych.

§ 36. Wejścia do komór, kanałów i węzłów, o których mowa w § 34 i
35, nie powinny być zastawione przedmiotami utrudniającymi swo-
bodny dostęp do nich lub ograniczającymi swobodę ruchów w tych
miejscach.

§ 37. 1. Prace remontowe przy sieciach cieplnych powinny być poprze-
dzone:
1) zapoznaniem pracowników z aktualną dokumentacją sieci,
2)  uzgodnieniami  z  właścicielem  lub  użytkownikiem  znajdujących
się w pobliżu prowadzonych prac remontowych elementów uzbroje-
nia technicznego terenu - w przypadku sieci podziemnych.

2. Prace remontowe przy rurociągach i węzłach cieplnych należy wyko-
nywać po:
1)  odłączeniu  odcinków  remontowanych  poprzez  zamknięcie  armatury
odcinającej; gdy  zachodzi  potrzeba,  zamknięcia  należy  dokonać  z  oby-
dwu stron oraz od strony odgałęzień,
2) założeniu odpowiedniej zaślepki lub wymontowaniu części rurociągu,
jeżeli niewystarczającym zabezpieczeniem jest zamknięcie armatury od-
cinającej z powodu jej nieszczelności,
3) zabezpieczeniu armatury odcinającej przed nieprzewidywalną zmianą
położenia,
4) wygrodzeniu i oznakowaniu miejsc niebezpiecznych,
5)  otwarciu  w  remontowanym  odcinku  armatury  spustowej,  odpowie-
trzającej i rozruchowej.

§ 38. 1. Jeśli wykonywanie prac  remontowych  wymaga  obecności  pra-
cowników  wewnątrz  urządzeń  i  instalacji  cieplnych,  a  w  szczególności
wewnątrz rurociągów, zbiorników, wymienników, zasobników, koniecz-
ne jest zabezpieczenie remontowanego odcinka rurociągu lub urządzenia
zaślepkami  dostosowanymi  do  ciśnienia  roboczego  występującego  w
czasie  pracy  sieci  lub  urządzeń,  lub  odcięcie  dopływu  czynnika  przez
dwa szczelne zawieradła z każdej strony, z której może zagrozić dopływ
tego czynnika.
2.  Zabezpieczeniem,  o  którym  mowa  w  ust.  1,  może  być  również  za-
mknięcie dwóch zawieradeł z możliwością rozprężenia czynnika pomię-
dzy nimi lub zdemontowanie części rurociągu.

§ 39. Wejście do komór  i  kanałów  sieci  cieplnych  powinno  być  po-
przedzone  kontrolą  stężenia  gazów  i  sprawdzeniem,  czy  wewnątrz
znajduje się odpowiednia ilość tlenu w powietrzu.

§  40.  Podczas  prac  w  komorach  sieci  cieplnych  co  najmniej  jedna
osoby  powinna  być  na  zewnątrz  komory  dla  zabezpieczenia  osób
pracujących wewnątrz.

§ 41. 1. Zabrania się w urządzeniach i instalacjach cieplnych:
1) sprawdzania obecności gazów za pomocą otwartego ognia,
2) wykonywania  prac  remontowych  i  konserwacyjnych  rurociągów  po-

legających  na  spawaniu,  rozkręcaniu  połączeń  kołnierzowych,  wy-
mianie armatury, jeżeli znajdują się one pod ciśnieniem czynnika lub
napełnione są gorącą wodą o temperaturze powyżej 50°C,

3) rozkręcania  złączy  na  rurociągach  znajdujących  się  pod  ciśnieniem

czynnika,

4) odkopywania lub odkrywania preizolowanych rurociągów sieci ciepl-

nych  będących  w stanie naprężeń  wewnętrznych  na odcinkach  dłuż-
szych niż dopuszczalne.

2.  Zakaz,  o  którym  mowa  w  ust.  1  pkt  2,  nie  dotyczy  dokręcenia  kom-
pensatorów  dławicowych  i  dławików  armatury,  gdy  jest  to  dozwolone
przez producenta urządzeń.

§  42.1.  Przed  przystąpieniem  do  prac  remontowych  przy  rurociągach  i
armaturze urządzeń hydrotechnicznych należy zamknąć dopływ czynni-
ka, rozprężyć i odwodnić te rurociągi.

2.  Wykonywanie  prac  w  odwodnionych  rurociągach,  sztolniach,  spira-
lach turbinowych z ciśnieniowym doprowadzeniem wody, wieżach wy-
równawczych i innych urządzeniach lub instalacjach hydrotechnicznych
jest  dozwolone  tylko  po  podwójnym  odcięciu  wody  górnej  za  pomocą
zamknięcia  ruchowo-awaryjnego  i  zamknięcia  remontowego  oraz  po
specjalnym  zabezpieczeniu  przed  przypadkowym  otwarciem  tych  za-
mknięć.

3. Gdy istniejące rozwiązanie konstrukcyjne uniemożliwia zastosowanie
podwójnego odcięcia wody, dopuszcza się wykonywanie prac, o których
mowa  w  ust.  2,  bez  takiego  odcięcia  pod  warunkiem  zachowania  spe-
cjalnych  środków  ostrożności  określonych  w  instrukcjach  eksploatacji
urządzeń lub instalacji hydrotechnicznych.

§  43.  Prace  w  odwodnionych  rurach  ssących  turbin  wodnych,  pompo-
turbinach  i  turbinach  wodnych  umieszczonych  w  komorach  otwartych
oraz  komorach  odwodnień  powinny  być  wykonywane  po  odcięciu  do-
pływu wody za pomocą zamknięć.

§  44.  Prace  podwodne  w  siłowniach  wodnych  i  budowlach  hydrotech-
nicznych, jak również wewnątrz sztolni, rurociągów doprowadzających i
odprowadzających, powinny być wykonywane zgodnie z wymaganiami
określonymi w odrębnych przepisach oraz przy wyłączonych i zabezpie-
czonych przed załączeniem turbinach, hydrozespołach i pompach.

§  45.  1.  Prace  przy  urządzeniach,  instalacjach  i  budowlach  hydrotech-
nicznych  z  użyciem  sprzętu  pływającego  powinny  być  wykonywane
przy  wyłączonych  i  zabezpieczonych  przed  załączeniem  turbinach,  hy-
drozespołach i pompach.
2. Osoby zatrudnione na sprzęcie pływającym należy wyposażyć w spe-
cjalistyczny sprzęt ratunkowy chroniący przed utonięciem.

§  46. 1. Wykonujący prace przy urządzeniach  i instalacjach  gazowych,
zainstalowanych w pomieszczeniach i strefach obiektów, są obowiązani
do przestrzegania wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stoso-
wania zabezpieczeń przewidzianych dla danego rodzaju gazu oraz urzą-
dzeń i instalacji gazowych.
2. Sposób eksploatacji urządzeń i instalacji gazowych, o których mowa
w ust. 1, określa instrukcja eksploatacji tych urządzeń i instalacji.
3.  Urządzenia  i  instalacje  gazowe  powinny  pod  względem  bezpieczeń-
stwa odpowiadać warunkom technicznym  określonym  w  Polskich  Nor-
mach oraz w odrębnych przepisach.

§ 47. 1. Podczas prac przy urządzeniach i instalacjach gazowych należy
przestrzegać  wymagań  dotyczących  ochrony  przed  pożarem  i  wybu-
chem.
2. W pomieszczeniach, w których znajdują się instalacje gazowe, powin-
na  być  zainstalowana  skutecznie  działająca  wentylacja  wywiewno-  na-
wiewna.
3.  W  pomieszczeniach  zamkniętych,  w  których  znajduje  się  instalacja
gazowa, należy kontrolować stężenie gazów, zgodnie z odrębnymi prze-
pisami.

§  48.  1.  Urządzenia  do  spalania  paliw  gazowych  powinny  zapewniać
samoczynne  odcięcie  gazu  w  przypadku  zgaśnięcia  płomienia  i  spadku
ciśnienia gazu.
2. Palnik gazowy powinien być wyposażony w urządzenie zabezpiecza-
jące przed cofnięciem się płomienia do instalacji lub oderwania się pło-
mienia.

§  49.  Przed  każdym  palnikiem  w  przewodzie  gazowym  powinno
znajdować  się  ręczne  urządzenie  odcinające  dopływ  gazu,  obsługi-
wane ręcznie lub działające samoczynnie, z  możliwością sterowania
ręcznego.

§  50.  Jeżeli  paleniska  gazowe  sterowane  są  ręcznie,  to  urządzenia
zamykające dopływ gazu znajdujące się przed paleniskiem lub gru-
pą palników powinny być tak usytuowane, aby pracownicy obsługu-
jący mieli możliwość obserwacji płomienia zapalającego i płomienia
głównego podczas wykonywania tych czynności.

§  51.  Do  przedmuchiwania  instalacji  gazowej  powinna  być  stosowana
para wodna lub gazy obojętne, nie tworzące mieszanek wybuchowych.

§ 52. Pracodawca użytkujący paliwa gazowe jest obowiązany:

1) zatrudniać odpowiednio przeszkolony personel służby eksploatacyjnej
i remontowej,

2) posiadać niezbędny sprzęt ratunkowy i ochronny wraz z instrukcją je-
go używania,

3) posiadać aparaturę kontrolno-pomiarową oraz urządzenia do sygnali-
zacji i wykrywania gazu.

Rozdział 3

Organizacja pracy przy urządzeniach i instalacjach energetycznych

§ 64. 1. Prace  na  czynnych  urządzeniach  i  instalacjach  energetycznych
mogą być wykonywane na polecenie pisemne, ustne lub bez polecenia.
2. Polecenia, o których mowa w ust. 1, wydaje poleceniodawca.
3.  Prace  w  warunkach  szczególnego  zagrożenia  dla  zdrowia  i  życia
ludzkiego  należy  wykonywać  na  podstawie  polecenia  pisemnego,
przy zastosowaniu odpowiednich środków zabezpieczających zdrowie  i
życie ludzkie.
4. Pracownicy nie będący pracownikami zakładu prowadzącego eksplo-
atację danego urządzenia i instalacji powinni wykonywać prace wyłącz-
nie  na  podstawie  polecenia  pisemnego,  z  wyjątkiem  prac,  dla  których
czynności związane z dopuszczeniem do pracy ustalono odrębnie na pi-
śmie.
5. Bez poleceń, o których  mowa  w  ust.  3,  dozwolone  jest  wykonywa-
nie:

1) czynności związanych z ratowaniem zdrowia i życia ludz-
kiego,
2) zabezpieczenia urządzeń i instalacji przed zniszczeniem,
3)  przez  uprawnione  i  upoważnione  osoby  prac  eksploata-
cyjnych określonych w instrukcjach.

§ 65. 1.  Wydawanie poleceń i dopuszczenie pracowników  do wyko-
nywania  pracy  należy  do  obowiązków  prowadzącego  eksploatację
urządzeń i instalacji energetycznych.

2.  W  okresie  wykonywania  prac  rozruchowych  obowiązki  określone  w
ust. 1 spoczywają na wykonawcy rozruchu lub przyszłym użytkowniku,
jeżeli została zawarta między nimi umowa na piśmie.

3. Na czas wykonywania prac remontowych lub modernizacyjnych przy
nieczynnych  urządzeniach  i  instalacjach  energetycznych  obowiązki
określone  w  ust.  1  mogą  być  przekazane  wykonawcy  tych  prac,  o  ile
obowiązki te określono w zawartej z nim umowie na piśmie.

§  66.  Prowadzący  eksploatację  urządzeń  i  instalacji
energetycznych  jest  obowiązany  prowadzić  wykazy
poleceniodawców,  określające  zakres  udzielonego  im
upoważnienia.

§  67. 

Polecenie  wykonania  pracy  powinno  w  szczególności

określać:

1) zakres, rodzaj, miejsce i termin,

2) środki i warunki do bezpiecznego wykonania pracy,

3) liczbę pracowników skierowanych do pracy,

4) pracowników odpowiedzialnych za organizację i wykonanie pra-
cy, pełniących funkcję:
a) koordynującego lub dopuszczającego, przez podanie stanowiska służ-
bowego lub imiennie,
b) kierownika robót, nadzorującego lub kierującego zespołem pracowni-
ków - imiennie,

5) planowane przerwy w czasie pracy.

§  72.  1.  W  przypadku  gdy  na  jednym  obiekcie  energetycznym
wykonuje prace jednocześnie więcej niż jeden zespół pracowni-
ków, należy wyznaczyć kierownika robót, jeżeli poleceniodawca
uzna to za konieczne.
2. Do obowiązków kierownika robót należy koordynowanie pra-
cy różnych zespołów pracowników, w celu wyeliminowania za-
grożeń wynikających z ich jednoczesnej pracy na jednym obiek-
cie.

§ 73. 1. Polecenie pisemne wykonania pracy powinno być wystawione:
1) kierującemu zespołem lub nadzorującemu i przekazane dopuszczają-
cemu,
2)  na  prace  wykonywane  przez  jeden  zespół  pracowników  w  jednym
miejscu pracy.

2. Dozwolone jest przekazywanie polecenia pisemnego środkami łączno-
ści.

3.  Dozwolone  jest  wystawienie  jednego  polecenia  pisemnego  na  takie
same prace wykonywane przez jeden zespół pracowników kolejno w in-
nych miejscach pracy, gdy zespół pracuje w tym samym czasie tylko w
jednym miejscu, a warunki bezpiecznego wykonania pracy są takie same
we wszystkich miejscach.

4.  Miejsce  pracy  dla  prac  wykonywanych  w  budynkach  powinno  być
ograniczone  do  jednego  pomieszczenia  lub  strefy  wyznaczonej  w  pole-
ceniu. Poleceniodawca może dopuścić wykonywanie prac przez jednego
lub kilku pracowników zespołu w różnych pomieszczeniach, dokonując
odpowiedniego  zapisu  w  poleceniu.  Wykonujący  prace  w  różnych  po-
mieszczeniach powinni posiadać ważne świadectwo kwalifikacyjne.

§  74.  1.  Polecenie  wykonania  pracy  jest  ważne  na  czas  określony
przez poleceniodawcę.

2. W razie potrzeby poleceniodawca może w poleceniu dokonać zmia-
ny  uprzednio  podanych  terminów  wykonania  pracy  oraz  zmiany
liczby pracowników w składzie zespołu.

3.  W  poleceniu  pisemnym  wykonania  pracy  zmiany  terminów  i  liczby
pracowników,  o  których  mowa  w  ust.  2,  powinny  być  odnotowane  w
odpowiedniej rubryce.

§  75.  1.  Polecenia  wykonania  pracy  powinny  być  rejestrowane
przez  poleceniodawcę  w  rejestrze  poleceń,  przy  czym  w  przy-
padku  polecenia  ustnego  powinna  być  odnotowana  jego  treść.
Formę ewidencji poleceń ustala pracodawca.
2.  Polecenia  pisemne  wykonania  prac  należy  przechowywać
przez okres 30 dni od daty zakończenia pracy.

§  76.  Przygotowania  miejsca  pracy  i  dopuszczenia  do  pracy  dokonuje
osoba  pełniąca  funkcję  dopuszczającego. Przygotowanie  miejsca  pracy,
o którym mowa w § 69 ust. 2 pkt 1, polega na:
1) uzyskaniu zezwolenia na rozpoczęcie przygotowania miejsca pracy od
koordynującego, jeżeli został on wyznaczony,
2)  uzyskaniu  od  koordynującego  potwierdzenia  o  wykonaniu  niezbęd-
nych  przełączeń  oraz  zezwolenia  na  dokonanie  przełączeń  i  założenia
odpowiednich urządzeń zabezpieczających, przewidzianych do wykona-
nia przez dopuszczającego,
3)  wyłączeniu  urządzeń  z  ruchu  w  zakresie  określonym  w  poleceniu  i
uzgodnionym z koordynującym,
4)  zablokowaniu  napędów  łączników,  zaworów,  zasuw  w  sposób  unie-
możliwiający  przypadkowe  uruchomienie  wyłączonych  urządzeń  lub
doprowadzenie czynnika,
5) sprawdzeniu, czy  w  miejscu pracy w  wyłączonych  urządzeniach  zo-
stało usunięte zagrożenie-napięcie, ciśnienie, temperatura, woda, gaz,
6)  zastosowaniu  wymaganych  zabezpieczeń  na  wyłączonych  urządze-
niach - zaślepki, uziemienia,
7) założeniu ogrodzeń i osłon w miejscu pracy stosownie do występują-
cych potrzeb,
8)  oznaczeniu  miejsca  pracy  i  wywieszeniu  tablic  ostrzegawczych  -  w
tym  również  w  miejscach  zdalnego  sterowania  napędami  wyłączonych
urządzeń.

§ 77. Przy wykonywaniu czynności związanych z przygotowaniem miej-
sca pracy może brać udział, pod nadzorem dopuszczającego, członek ze-
społu,  który  będzie  wykonywał  pracę,  jeżeli  jest  pracownikiem  upraw-
nionym.

§ 78. 1. Rozpoczęcie pracy jest dozwolone po uprzednim przygotowaniu
miejsca pracy oraz dopuszczeniu do pracy, polegającym na:
1)  sprawdzeniu  przygotowania  miejsca  pracy  przez  dopuszczającego  i
kierującego zespołem pracowników lub nadzorującego,
2) wskazaniu zespołowi pracowników miejsca pracy,
3) pouczeniu zespołu pracowników o warunkach  pracy oraz  wskazaniu
zagrożeń występujących w sąsiedztwie miejsca pracy,
4) udowodnieniu, że w miejscu pracy zagrożenie nie występuje,
5) potwierdzeniu dopuszczenia do pracy podpisami w odpowiednich ru-
brykach dwóch egzemplarzy polecenia pisemnego lub w przypadku po-
lecenia ustnego - w dzienniku operacyjnym prowadzonym przez dopusz-
czającego.
2. Po dopuszczeniu do pracy oryginał polecenia pisemnego powinien być
przekazany  kierownikowi  robót  lub  kierującemu  zespołem  pracowni-
ków, lub nadzorującemu, a kopia polecenia powinna pozostać u dopusz-
czającego.

§ 79. Prace przy urządzeniach i instalacjach energetycznych mo-
gą  być  wykonywane  tylko  przy  zastosowaniu  sprawdzonych
metod i technologii. Dopuszcza się wykonywanie prac przy za-
stosowaniu nowych metod i technologii,  pod  warunkiem  wyko-
nywania  tych  prac  w  oparciu  o  opracowane  specjalnie  dla  nich
instrukcje.

§ 80. 1. Przy wykonywaniu prac na polecenie jest zabronio-
ne:
1) rozszerzanie pracy poza zakres i miejsce określone w polece-
niu,
2) dokonywanie zmian położenia napędów, aparatury i armatury
odcinającej,  użytej  do  przygotowania  miejsca  pracy,  usuwanie
ogrodzeń,  osłon,  barier,  zaślepek  i  tablic  ostrzegawczych  oraz
zdejmowanie  uziemiaczy,  jeżeli  ich  zdjęcie  nie  zostało  przewi-
dziane w poleceniu.

2. Jeżeli w czasie pracy warunki bezpiecznego jej wykonania nie
pozwalają  kierującemu  zespołem  pracowników  na  bezpośredni
udział  w  pracy  z  jednoczesnym  pełnieniem  funkcji  nadzoru  i
kontroli, nie powinien on bezpośrednio wykonywać tej pracy, a
wykonywać  tylko  czynności  nadzorowania  zespołu  pracowni-
ków.

§ 81. W razie konieczności opuszczenia miejsca pracy przez kie-
rującego zespołem pracowników lub nadzorującego, dalsze wy-
konywanie pracy powinno być  przerwane, zespół  pracowników
wyprowadzony  z  miejsca  pracy,  a  miejsce  pracy  odpowiednio
zabezpieczone przed dostępem osób postronnych.

§  82.  1.  Po  przerwaniu  pracy  wykonywanej  na  polecenie  jej
wznowienie może nastąpić po ponownym dopuszczeniu do pra-
cy. Nie wymaga się ponownego dopuszczenia do pracy po prze-
rwie,  jeżeli  w  czasie  trwania  przerwy  zespół  pracowników  nie
opuścił miejsca pracy lub miejsce pracy na czas opuszczenia go
przez  zespół  pracowników  zostało  zabezpieczone  przed  dostę-
pem osób postronnych.

2.  Kierujący  zespołem  pracowników  lub  nadzorujący,  przed
wznowieniem  pracy  po  przerwie  nie  wymagającej  ponownego
dopuszczenia,  jest  obowiązany  dokonać  dokładnego  sprawdze-
nia zabezpieczenia miejsca pracy.

3. Jeżeli podczas sprawdzania, o którym mowa w ust. 2, zostanie
stwierdzona zmiana tego zabezpieczenia, wznowienie pracy jest
niedozwolone.

4.  O  decyzji  wstrzymania  pracy  kierujący  zespołem  pracowni-
ków  lub  nadzorujący  powinien  niezwłocznie  powiadomić  do-
puszczającego  lub  koordynującego  oraz  odnotować  przerwę  w
poleceniu pisemnym wykonania pracy.

§  83.  1.  O  przerwie  w  pracy  wymagającej  ponownego  dopusz-
czenia do pracy przed jej wznowieniem kierujący zespołem pra-
cowników  lub  nadzorujący  obowiązany  jest  powiadomić  do-
puszczającego lub koordynującego, a w razie wykonywania pra-
cy na polecenie pisemne przekazać to polecenie dopuszczające-
mu lub koordynującemu po uprzednim podpisaniu.
2.  Jeżeli  w  czasie  trwania  przerwy  w  pracy  przewidywana  jest
likwidacja  miejsca  pracy,  kierujący  zespołem  pracowników
obowiązany jest przed jego opuszczeniem przez zespół pracow-
ników usunąć z niego materiały, narzędzia i sprzęt  oraz powia-
domić o tym dopuszczającego lub koordynującego.

§  84.  1.  Przy  wykonywaniu  pracy  przez  jeden  zespół  pra-
cowników  kolejno  w  kilku  miejscach  pracy  dopuszczenie  w
nowym  miejscu  pracy  może  nastąpić  po  zakończeniu  pracy
w poprzednim miejscu.
2. Samowolna zmiana miejsca pracy jest niedozwolona.

§  85.  1.  Zakończenie  pracy  na  polecenie  następuje,  jeżeli  cały
zakres prac przewidziany poleceniem został w pełni wykonany.
2. Po zakończeniu pracy:
1)  kierujący  zespołem  pracowników  lub  nadzorujący  jest  obo-
wiązany:
a) zapewnić usunięcie materiałów, narzędzi oraz sprzętu,
b) wyprowadzić zespół pracowników z miejsca pracy,
c)  powiadomić  dopuszczającego  lub  koordynującego  o  zakoń-
czeniu pracy,
2) dopuszczający do pracy jest obowiązany:
a) sprawdzić i potwierdzić zakończenie pracy,
b)  zlikwidować  miejsce  pracy  przez  usunięcie  technicznych
środków zabezpieczających użytych do jego przygotowania,
c) przygotować urządzenia do ruchu i powiadomić o tym koor-
dynującego.
3. W czynnościach związanych z likwidacją miejsca pracy mogą
brać udział, pod nadzorem dopuszczającego, kierujący zespołem
pracowników i członkowie tego zespołu.

§  86.  1.  Koordynujący  zezwala  na  uruchomienie  urządzenia
lub  instalacji  energetycznej,  przy  których  była  wykonywana
praca,  po  otrzymaniu  informacji  od  dopuszczającego  o  goto-
wości urządzenia do ruchu.
2.  Jeśli  praca  była  wykonywana  przez  kilka  zespołów  pra-
cowników,  decyzję  o  uruchomieniu  urządzenia  lub  instalacji
energetycznej  koordynujący  może  podjąć  po  otrzymaniu  in-
formacji, o której mowa w ust. 1, od wszystkich dopuszczają-
cych.

USTAWA z dnia 21 grudnia 2000 r.

o dozorze technicznym.

(Dz. U. Nr 122, poz. 1321)

Art.  1.  Ustawa  określa  zasady,  zakres  i  formy  wykonywania
dozoru  technicznego  oraz  jednostki  właściwe  do  jego
wykonywania.

Art.  2.  1.  Dozorem  technicznym  są  określone  ustawą  działania
zmierzające  do  zapewnienia  bezpiecznego  funkcjonowania
urządzeń 

technicznych.

2.  Dozór  techniczny  jest  wykonywany  przez  jednostki  dozoru
technicznego.
3.  Wykonywanie  dozoru  technicznego  przez  jednostki  dozoru
technicznego  nie  zwalnia  projektujących,  wytwarzających,
eksploatujących,  naprawiających  i  modernizujących  urządzenia
techniczne od odpowiedzialności za jakość i stan tych urządzeń,
mające wpływ na ich bezpieczną pracę, zgodnie z przepisami o
dozorze technicznym i przepisami szczególnymi.

Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1)  urządzeń  technicznych,  nad  którymi  są  prowadzone  prace
naukowo-badawcze,
2) górniczych szybowych urządzeń wyciągowych oraz urządzeń
technicznych 

w 

podziemnych 

wyrobiskach 

zakładów

górniczych.

Art. 4. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1)  urządzeniach  technicznych  -  należy  przez  to  rozumieć
urządzenia,  które  mogą  stwarzać  zagrożenie  dla  życia  lub
zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska wskutek:
a) rozprężenia cieczy lub gazów znajdujących się pod ciśnieniem

różnym od atmosferycznego,

b)  wyzwolenia  energii  potencjalnej  lub  kinetycznej  przy
przemieszczaniu  ludzi  lub  ładunków  w  ograniczonym  zasięgu,
c)  rozprzestrzeniania  się  materiałów  niebezpiecznych  podczas
ich magazynowania lub transportu,
2)  warunkach  technicznych  dozoru  technicznego  -  należy
przez  to  rozumieć  ustalone  przez  właściwych  ministrów  na
podstawie  ustawy  wymagania,  jakim  powinny  odpowiadać
urządzenia techniczne,
3) jednostkach dozoru technicznego - należy przez to rozumieć
Urząd  Dozoru  Technicznego  oraz  specjalistyczne  jednostki
dozoru technicznego,
4)  specjalistycznych  jednostkach  dozoru  technicznego  -
należy  przez  to  rozumieć  Transportowy  Dozór  Techniczny  i
Wojskowy Dozór Techniczny.

Art.  5.  1.  Dozorowi  technicznemu  podlegają  urządzenia
techniczne  w  toku  ich  projektowania,  wytwarzania,  w  tym
wytwarzania  materiałów  i  elementów,  naprawy  i  modernizacji,
obrotu oraz eksploatacji.

2.  Rada  Ministrów,  w  drodze  rozporządzenia,  określi  rodzaje
urządzeń  technicznych  podlegających  dozorowi  technicznemu.

3.  Rada  Ministrów  może,  w  drodze  rozporządzenia,  objąć
przepisami  ustawy  urządzenia  mogące  stwarzać  inne  niż
określone  w  art.  4  pkt  1  zagrożenia  dla  życia  lub  zdrowia
ludzkiego oraz mienia i środowiska.

Art.  6.  Urządzenia  techniczne  powinny  być  projektowane,
wytwarzane,  naprawiane,  modernizowane  oraz  eksploatowane
zgodnie  z  ich  przeznaczeniem,  w  sposób  zapewniający
bezpieczeństwo ich eksploatacji - zgodnie z przepisami ustawy i
przepisami odrębnymi.

Art.  9.  1.  Urządzenia  techniczne  oraz  materiały  i  elementy
stosowane do ich wytwarzania, naprawy lub modernizacji mogą
być  wytwarzane,  naprawiane  lub  modernizowane  przez
wytwarzającego,  naprawiającego  lub  modernizującego,  który
posiada uprawnienie, wydane w formie decyzji administracyjnej,
do ich wytwarzania,  naprawiania lub modernizacji, zwane  dalej
"uprawnieniem",  wydane  przez  organ  właściwej  jednostki
dozoru  technicznego,  chyba  że  przepisy  szczególne  stanowią
inaczej.

Art.  12.  Dozór  techniczny  nad  urządzeniami
technicznymi, (....), jest wykonywany w formie:

1) dozoru technicznego pełnego,

2) dozoru technicznego ograniczonego,

3) dozoru technicznego uproszczonego.

Art. 14. 1. Urządzenia techniczne objęte dozorem technicznym,
z  wyjątkiem  urządzeń,  o  których  mowa  w  art.  15  ust.  1,  mogą
być  eksploatowane  tylko  na  podstawie  decyzji  zezwalającej  na
ich  eksploatację,  wydanej  przez  organ  właściwej  jednostki
dozoru technicznego.
2.  Organ  właściwej  jednostki  dozoru  technicznego  przed
wydaniem  decyzji,  o  której  mowa  w  ust.  1,  przeprowadza
badania i wykonuje czynności sprawdzające, o których mowa w
art. 13 ust. 1, oraz:
1)  sprawdza 

kompletność  i  prawidłowość  przedłożonej

dokumentacji,

2)  dokonuje badania urządzenia poprzez sprawdzenie zgodności

wykonania  tego  urządzenia  z  dokumentacją  i  warunkami
technicznymi dozoru technicznego, a także stanu urządzenia,
jego wyposażenia i oznakowań,

3)  przeprowadza  próby  techniczne  przed  uruchomieniem

urządzenia oraz w warunkach pracy w zakresie ustalonym w
warunkach 

technicznych 

dozoru 

technicznego 

dla

poszczególnych rodzajów urządzeń,

4)  przeprowadza  badanie  specjalne  ustalone  w  dokumentacji

projektowej  urządzenia  lub,  w  technicznie  uzasadnionych
przypadkach,  na  żądanie  organu  właściwej  jednostki  dozoru
technicznego.

3.  W  technicznie  uzasadnionych  przypadkach  część  badań
urządzenia technicznego, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4, może
być przeprowadzona u wytwarzającego urządzenie. Wyniki tych
badań  oraz  stan  techniczny  urządzenia  określa  się  w  protokole
badania;  wyniki  te  mogą  być  uwzględniane  przy  badaniu
urządzenia u eksploatującego, poprzedzającym wydanie decyzji
zezwalającej na eksploatację urządzenia.
4.  Na  podstawie  pozytywnych  wyników  badań  i  wykonanych
czynności, o których mowa w ust. 2, organ właściwej jednostki
dozoru  technicznego  wydaje  decyzję  zezwalającą  na
eksploatację  urządzenia,  w  której  ustala  formę  dozoru
technicznego, jaką będzie objęte to urządzenie.

Art. 15. 1. Decyzji zezwalającej, o której mowa w art. 14 ust. 4,
nie  wydaje  się,  dla  urządzeń  objętych  dozorem  technicznym
uproszczonym lub oznaczonych przez wytwarzającego znakiem
dozoru technicznego.
2.  Przez  oznaczenie  znakiem,  o  którym  mowa  w  ust.  1,
wytwarzający  stwierdza,  że  urządzenie  techniczne  zostało
wyprodukowane w sposób zgodny z warunkami określonymi w
art. 9 ust. 4.
3.  Minister  właściwy  do  spraw  gospodarki  określi,  w  drodze
rozporządzenia, wzór znaku dozoru technicznego.

Art.  17.  1.  Dokonanie  naprawy  lub  modernizacji  urządzenia
technicznego,  z  wyjątkiem  naprawy  urządzeń,  o  których  mowa
w  art.  15  ust.  1,  wymaga  uprzedniego  uzgodnienia  z  organem
właściwej jednostki dozoru technicznego.
2.  Przepisy  art.  14  stosuje  się  odpowiednio  do  urządzenia
technicznego po jego naprawie lub modernizacji.

Art. 

18. 

1. 

W 

przypadku 

nieprzestrzegania 

przez

eksploatującego  przepisów  o  dozorze  technicznym  organ
właściwej  jednostki  dozoru  technicznego  wydaje  decyzję  o
wstrzymaniu eksploatacji urządzenia.
2.  Przepis  ust.  1  stosuje  się  odpowiednio  w  razie  stwierdzenia
zagrożenia  dla  życia  lub  zdrowia  ludzkiego  oraz  mienia  i
środowiska.
3.  Jeżeli  urządzenie  dopuszczone  do  obrotu  stwarza  zagrożenie
dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska, organ
właściwej  jednostki  dozoru  technicznego  wydaje  decyzję  o
wycofaniu  tego  urządzenia  z  obrotu  i  wstrzymaniu  jego
wytwarzania.
4.  Decyzję  o  wycofaniu  urządzenia  technicznego  z  obrotu  z
przyczyn określonych w ust. 3 organ właściwej jednostki dozoru
technicznego  podaje  do  publicznej  wiadomości  w  formie
komunikatu w środkach masowego przekazu.
5.  Ponowne  dopuszczenie  do  eksploatacji  i  obrotu  urządzeń,  o
których mowa w ust. 1 i 3, następuje na zasadach określonych w
art. 14 i art. 16.

Art.  19.  Eksploatujący  urządzenie  techniczne  jest
obowiązany niezwłocznie zawiadomić organ właściwej
jednostki 

dozoru 

technicznego 

o 

każdym

niebezpiecznym 

uszkodzeniu 

urządzenia 

lub

nieszczęśliwym 

wypadku 

związanym 

z 

jego

eksploatacją.

Art.  26.  Przedsiębiorca,  u  którego  są  wykonywane  czynności
dozoru  technicznego,  jest  obowiązany  zapewnić  warunki  do
sprawnego  ich  wykonania  oraz,  na  żądanie  inspektora,
przedstawić  dokumenty  i  udzielić  informacji  koniecznych  do
prawidłowego wykonania tych czynności.

Art.  27.  Inspektor  nie  podlega  przeszukaniu  przewidzianemu  w
wewnętrznych  regulaminach  przedsiębiorcy,  u  którego
wykonuje czynności dozoru technicznego.

Art. 28. Inspektor jest uprawniony do:
1) wstępu za okazaniem upoważnienia i legitymacji służbowej, o

których  mowa  w  art.  24  ust.  1,  bez  potrzeby  uzyskiwania
przepustki,  do  pomieszczeń  i  obiektów,  w  których  znajdują
się urządzenia techniczne,

2) swobodnego  poruszania  się  w  tych  pomieszczeniach  i

obiektach, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej,

3) dostępu do urządzeń technicznych,
4) żądania  od  przedsiębiorcy  udzielania  niezbędnych  informacji

i  przedstawienia  koniecznych  dokumentów  oraz  wyników
badań,

5) przeprowadzania  w  wyznaczonych  terminach  badań,  prób  i

pomiarów  oraz  innych  czynności  potrzebnych  do  ustalenia
stanu 

urządzenia  technicznego, 

prawidłowości 

jego

eksploatacji, 

naprawy 

lub 

modernizacji, 

a 

także

prawidłowości  wykonania  określonych  materiałów  i
elementów  stosowanych  do  wytwarzania,  naprawy  lub
modernizacji urządzenia technicznego,

6) wydawania zaleceń technicznych.

Art.  29.  Czynności  dozoru  technicznego  inspektorzy  wykonują
w  obecności  przedsiębiorcy  lub  osoby  upoważnionej  przez
przedsiębiorcę.

Art. 30. Inspektorzy są obowiązani do przestrzegania przepisów
w  zakresie  bezpieczeństwa  i  higieny  pracy  obowiązujących  u
przedsiębiorcy.

Art.  31.  Przedsiębiorca,  u  którego  są  wykonywane  czynności
dozoru  technicznego,  w  celu  sprawnego  ich  przeprowadzenia
jest  obowiązany  zapewnić  bezpieczne  warunki  pracy  przez
umożliwienie  inspektorowi  bezpiecznego  dostępu  do  badanego
urządzenia  technicznego,  w  szczególności  spowodowanie
wstrzymania,  w  bezpośrednim  otoczeniu  badanego  urządzenia,
prac  budowlanych,  montażowych,  remontowych  i  innych,
mogących zagrażać bezpieczeństwu inspektora.

Art.  32.  Inspektor  ma  prawo  odmówić  wykonania  czynności
dozoru  technicznego  w  przypadku  wystąpienia  niewłaściwych
warunków do ich przeprowadzenia, a w szczególności:
1)  niedostatecznego 

stanu 

przygotowania 

urządzenia

technicznego do badania,

2)  niewłaściwego  oświetlenia  lub  występowania  oparów

utrudniających widoczność,

3)  przekroczenia  dopuszczalnych  stężeń  i  natężeń  czynników

szkodliwych  dla  zdrowia  w  środowisku  pracy  lub
dopuszczalnej granicy niskich i wysokich temperatur.

Art. 33. 1. Inspektor sporządza protokół wykonania czynności
dozoru technicznego.
2. Odbiór protokołu potwierdza podpisem przedsiębiorca lub
osoba przez niego upoważniona. Jeden egzemplarz protokołu
inspektor pozostawia u przedsiębiorcy.
3. Przedsiębiorca przechowuje zbiór protokołów dotyczących
danego urządzenia technicznego, zwany "księgą rewizyjną
urządzenia".

Rozdział 3

Jednostki dozoru technicznego

UDT

TDT

WDT

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 16 lipca 2002 r.

w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających

dozorowi technicznemu.

(Dz. U. Nr 120, poz. 1021)

§  1.  Dozorowi  technicznemu  podlegają  następujące  rodzaje
urządzeń technicznych:

1)  urządzenia  ciśnieniowe,  w  których  znajdują  się  ciecze  lub  gazy  pod
ciśnieniem różnym od atmosferycznego:

a)  kotły  parowe  o  pojemności  większej  niż  2  dm

3

,  przeznaczone  do

wytwarzania pary z cieczy z użyciem ciepła uzyskiwanego z paliwa w

wyniku reakcji egzotermicznej lub z energii elektrycznej,

b) szybkowary ciśnieniowe,

c) kotły cieczowe o pojemności większej niż 2 dm

3

, przeznaczone do

podgrzewania cieczy bez zmiany jej stanu skupienia z użyciem ciepła

uzyskiwanego z paliwa w wyniku reakcji egzotermicznej lub z energii
elektrycznej, z wyjątkiem kotłów cieczowych w instalacjach systemu

otwartego,

d)  zbiorniki  stałe,  dla  których  iloczyn  nadciśnienia  i  pojemności  jest
większy  niż  50  barów  x  dm

3

,  a  nadciśnienie  jest  wyższe  niż  0,5  bara,

przeznaczone do magazynowania cieczy lub gazów albo prowadzenia w
nich procesów technologicznych, z wyjątkiem grzejników i nagrzewnic
powietrza,  zbiorników  w  instalacjach  ziębniczych  o  iloczynie
nadciśnienia  i  pojemności  nie  większym  niż  300  barów  x  dm

3

,

zbiorników w instalacjach chłodniczych z rur o średnicy nie większej niż
DN 25 z kolektorami i rozdzielaczami o pojemności każdego z nich nie
większej  niż  100  dm

3

  i  przekroju  nie  większym  niż  2  dm

2

  oraz

zbiorników stanowiących obudowy urządzeń elektrycznych, przewodów
energetycznych i telekomunikacyjnych,

e)  zbiorniki  przenośne  -  zmieniające  miejsce  między  napełnieniem  a
opróżnieniem  -  o  pojemności  większej  niż  0,35  dm

3

  i  nadciśnieniu

wyższym  niż  0,5  bara,  przeznaczone  do  magazynowania  lub
transportowania  cieczy  lub  gazów,  z  wyjątkiem  pojemników
aerozolowych  jednorazowego  użytku  i  pojemników  przeznaczonych
do transportu i dystrybucji napojów gazowanych, dla których iloczyn
nadciśnienia  i  pojemności  jest  nie  większy  niż  500  barów  x  dm

3

,  a

nadciśnienie jest nie wyższe niż 7 barów,

f)  zbiorniki  na  gaz  skroplony  lub  sprężony,  służące  do  zasilania
silników spalinowych w pojazdach,

g) zbiorniki, w tym cysterny, do przewozu materiałów niezaliczonych
jako  niebezpieczne,  które  są  pod  ciśnieniem  napełniane,  opróżniane
lub  przewożone,  dla  których  iloczyn  nadciśnienia  i  pojemności  jest
większy niż 50 barów x dm

3

, a nadciśnienie jest wyższe niż 0,5 bara,

h)  wytwornice  acetylenu,  stałe  i  przenośne,  przeznaczone  do
wytwarzania  acetylenu  w  wyniku  reakcji  chemicznej  między
węglikiem  wapnia  a  wodą  oraz  zasobniki  węglika  wapnia,  zbiorniki
acetylenu, przeznaczone do magazynowania, schładzania i osuszania, i
rurociągi  technologiczne  acetylenu  wraz  z  osprzętem,  przeznaczone
do transportu acetylenu w obrębie instalacji, niezależnie od średnicy

nominalnej DN,

i) rurociągi pary łączące kocioł z turbogeneratorem,

j)  rurociągi  przesyłowe  i  technologiczne,  w  części  stanowiącej
urządzenia  techniczne  w  rozumieniu  przepisów  o  dozorze
technicznym,  do  materiałów  niebezpiecznych  o  właściwościach
trujących, żrących i palnych pod nadciśnieniem wyższym niż 0,5 bara
i  średnicy  nominalnej  większej  niż  DN  25,  wyprodukowane  lub
przebudowywane  po  dniu  wejścia  w  życie  rozporządzenia,

przeznaczone do:

- 

gazów 

sprężonych, 

gazów 

skroplonych, 

gazów

rozpuszczonych  pod  nadciśnieniem,  par  oraz  tych  cieczy,  dla
których  nadciśnienie  pary  przy  najwyższej  dopuszczalnej
temperaturze jest wyższe niż 0,5 bara,

-  cieczy,  których  nadciśnienie  pary  przy  najwyższej
dopuszczalnej  temperaturze  jest  niższe  niż  0,5  bara  i  iloczyn
nadciśnienia  dopuszczalnego  cieczy  i  średnicy  nominalnej
rurociągu DN jest większy niż 2.000 barów,

2) zbiorniki bezciśnieniowe i zbiorniki o nadciśnieniu nie wyższym
niż  0,5  bara,  przeznaczone  do  magazynowania  materiałów
niebezpiecznych  o  właściwościach  trujących  lub  żrących  oraz  do
magazynowania  materiałów ciekłych  zapalnych, których  prężność
pary  w  temperaturze  50°C  nie  jest  większa  niż  3  bary,  a
temperatura  zapłonu  nie  jest  wyższa  niż  61°C,  z  wyjątkiem
zbiorników  w  instalacjach  zasilania  silników  spalinowych
pojazdów i zbiorników o pojemności nie większej niż 1.000 dm

3

,

3)  zbiorniki,  w  tym  cysterny,  do  przewozu  materiałów  niebezpiecznych,
dopuszczone na podstawie przepisów odrębnych, z wyłączeniem zbiorników
ładunkowych,  będących  integralną  częścią  konstrukcji  statku  żeglugi
śródlądowej i objętych nadzorem technicznym instytucji klasyfikacyjnej,

4) duże pojemniki do przewozu luzem materiałów niebezpiecznych (DPPL)
określone w przepisach odrębnych,

5) urządzenia do napełniania i opróżniania zbiorników transportowych,

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI,

PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ

z dnia 9 lipca 2003 r.

w sprawie warunków technicznych dozoru

technicznego w zakresie eksploatacji niektórych

urządzeń ciśnieniowych

(Dz. U. Nr 135, poz. 1269)

§ 1. Rozporządzenie określa warunki techniczne dozoru technicznego w
zakresie eksploatacji:

1) zbiorników stałych,

2) kotłów cieczowych,

3) kotłów parowych,

4) wytwornic acetylenu

- zwanych dalej "urządzeniami ciśnieniowymi".

§ 3. 1. Przed przystąpieniem do eksploatacji urządzenia ciśnieniowego eksploatujący pisemnie
zgłasza urządzenie do organu właściwej jednostki dozoru technicznego, w celu uzyskania decyzji
zezwalającej na jego eksploatację.

2. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, eksploatujący dołącza dwa egzemplarze dokumentacji
zawierającej w szczególności:

1) opis techniczny urządzenia ciśnieniowego;

2) dokumenty dostarczane przez wytwarzającego wraz z urządzeniem
ciśnieniowym, określone w przepisach dotyczących oznakowania CE albo w
specyfikacjach technicznych uzgodnionych z organem właściwej jednostki dozoru
technicznego, w zakresie istotnym dla oceny wyjściowego poziomu
bezpieczeństwa urządzenia i wykonania czynności, o których mowa w § 6;

3) rysunek urządzenia ciśnieniowego z podaniem nominalnej i minimalnej
grubości ścianek głównych elementów, w szczególności płaszcza i den, oraz
wykazem materiałów użytych do jego budowy;

4) o ile ma to zastosowanie:

a) schemat instalacji z zaznaczeniem lokalizacji urządzenia,
osprzętu zabezpieczającego, ciśnieniowego oraz źródeł
zasilania,

b) plan usytuowania urządzenia ciśnieniowego, z
uwzględnieniem rozmieszczenia sąsiednich urządzeń lub
budynków,

c) opis doboru osprzętu zabezpieczającego wraz z jego
dokumentacją, z uwzględnieniem źródeł zasilania;

5) instrukcję eksploatacji urządzenia ciśnieniowego, zwaną dalej "instrukcją
eksploatacji".

3. Przed uzyskaniem decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia ciśnieniowego można
przeprowadzić rozruch w pełni wyposażonego urządzenia w celu sprawdzenia działania i
regulacji osprzętu zabezpieczającego i ciśnieniowego.

§ 4. Opis techniczny, o którym mowa w § 3 ust. 2 pkt 1, powinien
zawierać co najmniej:

1) nazwę i adres eksploatującego;

2) dane techniczne, numer fabryczny, oznakowania i
lokalizację urządzenia ciśnieniowego;

3) określenie parametrów źródeł zasilania oraz, jeżeli ma to
zastosowanie, rodzaju paliwa i wydajności palników;

4) wykaz i sposób zabudowy osprzętu zabezpieczającego i
osprzętu ciśnieniowego;

5) informację o przeznaczeniu urządzenia ciśnieniowego
wraz z opisem jego pracy.

§ 5. 1. Instrukcja eksploatacji powinna zawierać co najmniej:

1) charakterystykę urządzenia ciśnieniowego;

2) opis czynności związanych z uruchomieniem, ruchem i
zatrzymaniem urządzenia ciśnieniowego, w tym z zatrzymaniem
awaryjnym tego urządzenia;

3) informacje o sposobie przygotowania urządzenia ciśnieniowego do
badań, w tym określenie miejsc i sposobu odcięcia od instalacji przed
wejściem do jego wnętrza, oraz wyszczególnienie sprzętu i środków
ochrony indywidualnej;

4) wymagania określone w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i
higieny pracy, ochrony przeciwwybuchowej, przeciwpożarowej oraz
ochrony środowiska;

5) wymagania dotyczące konserwacji i kontroli stanu urządzenia oraz
jego osprzętu, w szczególności sposób i częstotliwość kontroli
osprzętu zabezpieczającego i ciśnieniowego oraz zamknięć szybko
działających;

6) opis sposobu postępowania w przypadku wystąpienia uszkodzeń,
nieprawidłowości lub zakłóceń w pracy urządzenia ciśnieniowego;

7) opis sposobu i zakresu rejestracji parametrów eksploatacyjnych;

8) opis innych wymagań eksploatacyjnych określonych przez
eksploatującego urządzenie ciśnieniowe.

2. Instrukcję eksploatacji umieszcza się w pobliżu urządzenia ciśnieniowego, w
miejscu dostępnym dla obsługującego urządzenie.

3. W przypadku wprowadzenia zmian w wyposażeniu urządzenia ciśnieniowego
lub w instalacji, które mają wpływ na sposób eksploatacji urządzenia
ciśnieniowego, należy dokonać stosownych zmian w instrukcji eksploatacji.

4. W zależności od konstrukcji urządzenia ciśnieniowego i jego warunków
eksploatacji treść instrukcji eksploatacji może być ograniczona, za zgodą organu
właściwej jednostki dozoru technicznego, do niezbędnego minimum lub ujęta w
instrukcji eksploatacji agregatu, maszyny, zespołu urządzeń ciśnieniowych lub
instalacji technologicznej, w której jest zainstalowane urządzenie ciśnieniowe.

5. W przypadku wyposażenia urządzenia ciśnieniowego w osprzęt zabezpieczający
i ciśnieniowy, który powoduje wyłączenie urządzenia po wystąpieniu zakłóceń, bez
możliwości jego uszkodzenia, w instrukcji eksploatacji określa się warunki
użytkowania urządzenia ciśnieniowego bez stałej obecności osób je obsługujących
oraz czynności związane z jego obsługą, mające na celu przywrócenie normalnej
pracy urządzenia.

§ 6. Przed wydaniem decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia
ciśnieniowego, o której mowa w § 3 ust. 1, organ właściwej jednostki dozoru
technicznego wykonuje następujące czynności:

1) sprawdza kompletność i odpowiedniość dokumentacji, o której
mowa w § 3 ust. 2;

2) identyfikuje urządzenie, sprawdza jego stan i oznakowanie;

3) sprawdza zgodność wyposażenia z przedłożoną dokumentacją;

4) przeprowadza badania odbiorcze.

§ 7. 1. Badania odbiorcze, o których mowa w § 6 pkt 4, przeprowadza się, jeżeli
bezpieczeństwo eksploatacji urządzenia ciśnieniowego zależy od warunków jego
zainstalowania, w szczególności gdy urządzenie jest:

1) montowane w miejscu jego eksploatacji;

2) wyposażone w osprzęt zabezpieczający lub osprzęt ciśnieniowy w
miejscu jego eksploatacji.

2. Badania odbiorcze obejmują:

1) sprawdzenie, czy urządzenie ciśnieniowe jest zainstalowane
zgodnie z dokumentacją wymienioną w § 3 ust. 2;

2) sprawdzenie działania osprzętu zabezpieczającego i ciśnieniowego,
a w razie potrzeby dokonanie jego regulacji;

3) dodatkowe badania odbiorcze, zgodnie z wymaganiami
szczegółowymi, odpowiednio do rodzaju urządzenia ciśnieniowego.

3. Badania odbiorcze u eksploatującego nie są wymagane, jeżeli na urządzeniu
ciśnieniowym umieszczono oznakowanie CE.

§ 8. 1. Eksploatację urządzeń ciśnieniowych prowadzi się zgodnie z ich
przeznaczeniem, zasadami określonymi w rozporządzeniu oraz instrukcją
eksploatacji, stosując odpowiednie środki bezpieczeństwa.

2. Urządzenia ciśnieniowe mogą być eksploatowane tylko wtedy, gdy ich stan
techniczny nie budzi zastrzeżeń, osprzęt zabezpieczający i osprzęt ciśnieniowy są
sprawne oraz nie zostały wyłączone z działania.

§ 9. 1. Otwarcie urządzenia ciśnieniowego może nastąpić dopiero po
zamknięciu dopływu płynów ze wszystkich źródeł zasilania i po
zrównaniu się ciśnienia wewnątrz urządzenia z ciśnieniem
atmosferycznym oraz schłodzeniu cieczy do temperatury niższej niż
temperatura wrzenia przy ciśnieniu atmosferycznym, przy czym
najwyższą temperaturę płynu, w której może nastąpić otwarcie
urządzenia, określa się w instrukcji eksploatacji.

2. Wejście do urządzeń ciśnieniowych, w których może nastąpić
przekroczenie dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych
dla zdrowia w środowisku pracy lub dopuszczalnej granicy niskich i
wysokich temperatur, jest dopuszczalne po dokonaniu neutralizacji,
przewietrzania i innych czynności gwarantujących bezpieczeństwo oraz
po wystawieniu pisemnej zgody przez eksploatującego.

§  10.  Zmiany  nastaw  osprzętu  zabezpieczającego  i  jego  połączeń  z
urządzeniem ciśnieniowym lub atmosferą można dokonać po uprzednim
wyrażeniu zgody na ich zmianę przez organ właściwej jednostki dozoru
technicznego.

§ 11. Uszkodzone lub zużyte elementy zamknięć i połączeń rozłącznych,
takie  jak:  śruby,  nakrętki,  uszczelki,  rygle,  klamry  oraz  kabłąki,
zastępuje  się  odpowiednimi  elementami,  zgodnie  z  dokumentacją
techniczną.

§ 12. 1. Eksploatujący urządzenie ciśnieniowe może dokonać wymiany:

1) manometrów i termometrów;

2) armatury zaporowej;

3) przyrządów cieczowskazowych;

4) zaworów redukcyjnych;

5) zaworów bezpieczeństwa;

6) urządzeń zasilających.

2. Nowo zainstalowane elementy, o których mowa w ust. 1, powinny być
tego  samego  typu,  o  takich  samych  parametrach,  charakterystyce  i
nastawach jak elementy wymieniane.

3. Nowo instalowane zawory bezpieczeństwa powinny posiadać protokół
nastawy  wystawiony  przez  organ  właściwej  jednostki  dozoru
technicznego  oraz  przed  zamontowaniem  powinno  być  sprawdzone  ich
funkcjonowanie.

4.  Wymiana  elementów,  o  których  mowa  w  ust.  1,  powinna  być
nadzorowana  przez  osoby  odpowiedzialne  za  nadzór  eksploatacyjny
urządzenia  ciśnieniowego  i  udokumentowana  w  księdze  rewizyjnej
urządzenia.

§  13.  1.  Eksploatujący  urządzenie  ciśnieniowe,  w  celu  zapewnienia
bezpiecznej  jego  eksploatacji,  powinien  zorganizować  własne  służby
eksploatacyjne lub powierzyć wykonywanie czynności eksploatacyjnych
odpowiednim  osobom  lub  instytucjom  oraz  właściwie  obsługiwać  i
konserwować urządzenia ciśnieniowe.

2. Urządzenie ciśnieniowe mogą obsługiwać osoby, które:

1)  posiadają  wymagane  kwalifikacje  dla  poszczególnych
stanowisk lub zawodów;

2) odbyły przeszkolenie w odpowiednim zakresie i wykazały
się  znajomością  instrukcji  eksploatacji,  praktycznymi
umiejętnościami  obsługi  urządzenia  ciśnieniowego  oraz
znajomością  przepisów  dotyczących  bezpieczeństwa  i
higieny pracy.

§  15.  1.  W  przypadku  niebezpiecznego  uszkodzenia  urządzenia
ciśnieniowego,  eksploatujący  niezwłocznie  je  zabezpiecza,  zgodnie  z
instrukcją  eksploatacji,  oraz  powiadamia  organ  właściwej  jednostki
dozoru technicznego.

2.  W  przypadku  uszkodzenia  urządzenia  ciśnieniowego,  które  może
spowodować zagrożenie dla życia  lub  zdrowia  ludzkiego  oraz  mienia  i
środowiska,  eksploatujący  niezwłocznie  podejmuje  odpowiednie
działania mające na celu wyeliminowanie zagrożenia.

§ 16. 1. Eksploatujący, w terminach określonych w załączniku do rozporządzenia,
przygotowuje  urządzenie  ciśnieniowe  do  badań  w  zakresie  niezbędnym  do  ich
przeprowadzenia,  w  sposób  zapewniający  bezpieczeństwo  osób  wykonujących
badania; eksploatujący zapewnia obsługę techniczną wykonywanych badań.

2. Podczas przygotowywania stanowiska pracy i urządzeń ciśnieniowych oraz ich
osprzętu  do  badań powinno  się  przestrzegać  zasad  dotyczących  bezpieczeństwa  i
higieny pracy oraz wymagań określonych w instrukcji eksploatacji.

Rozdział 2

Rodzaje, zakres i terminy badań technicznych

§ 17. 1. W toku eksploatacji urządzeń ciśnieniowych przeprowadzane są
badania techniczne:

1) okresowe - dla urządzeń ciśnieniowych objętych dozorem
pełnym,  w  terminach  określonych  dla  danego  rodzaju
urządzenia;

2)  doraźne  -  eksploatacyjne,  kontrolne,  powypadkowe  lub
poawaryjne  -  wykonywane  w  terminach  wynikających  z
bieżących potrzeb.

2.  Badania  okresowe  i  doraźne  urządzenia  ciśnieniowego  są
wykonywane jako:

1) rewizje wewnętrzne;

2) próby ciśnieniowe;

3) rewizje zewnętrzne.

§  23.  1.  Badania  doraźne  eksploatacyjne  są  wykonywane  na  wniosek
eksploatującego urządzenie ciśnieniowe, w szczególności w przypadku:

1)  zmiany  eksploatującego  lub  miejsca  zainstalowania  urządzenia
ciśnieniowego;

2) konieczności naprawy elementów urządzenia;

3)  wymiany  elementów  urządzenia,  z  wyłączeniem  elementów
określonych w § 12;

4) zmiany nastaw osprzętu zabezpieczającego;

5) zmiany charakterystyki lub rodzaju urządzeń zasilających;

6)  stwierdzenia  nieszczelności  lub  uszkodzeń  ścianek  urządzenia
ciśnieniowego;

7)  zmiany  dokonywanej  w  instalacji  współpracującej  z  urządzeniem
ciśnieniowym;

8) naprawy metodą chemicznego czyszczenia;

9) uzasadnionym stanem technicznym urządzenia ciśnieniowego.

2.  Zakres  badań  doraźnych  eksploatacyjnych  i  sposób  przygotowania  urządzenia
ciśnieniowego  do  tych  badań  ustala  organ  właściwej  jednostki  dozoru
technicznego, w zależności od okoliczności uzasadniających ich przeprowadzenie.

§ 24. Badania doraźne kontrolne przeprowadza organ właściwej jednostki dozoru
technicznego  w  ramach  nadzoru  nad  przestrzeganiem  przepisów  o  dozorze
technicznym.

§  25.  Badania  doraźne  poawaryjne  i  powypadkowe  przeprowadza  i  ustala  ich
zakres  organ  właściwej  jednostki  dozoru  technicznego  po  wystąpieniu
niebezpiecznego  uszkodzenia  urządzenia  ciśnieniowego  lub  nieszczęśliwego
wypadku  związanego  z  jego  eksploatacją,  w  celu  ustalenia  przyczyn  zdarzenia,
sformułowania  wniosków  dotyczących  działań  zapobiegawczych  oraz  ich
wdrożenia.

§ 26. 1. Formy dozoru technicznego i terminy badań technicznych urządzeń ciśnieniowych
określa załącznik do rozporządzenia; w załączniku tym określono dla urządzeń ciśnieniowych
objętych:

1) dozorem pełnym - maksymalne terminy badań okresowych;

2) dozorem ograniczonym - częstość badań doraźnych kontrolnych.

2. Częstość badań doraźnych kontrolnych określona w załączniku do rozporządzenia nie dotyczy
urządzeń ciśnieniowych, dla których określono formę dozoru ograniczonego i będących w
zakresie działania Wojskowego Dozoru Technicznego.

3. Dla urządzeń ciśnieniowych objętych dozorem uproszczonym w fazie ich eksploatacji nie
wykonuje się badań okresowych i doraźnych kontrolnych.

4. W przypadkach uzasadnionych stanem technicznym, mającym wpływ na bezpieczeństwo
urządzenia ciśnieniowego, terminy badań określone w załączniku do rozporządzenia mogą być
skrócone na podstawie decyzji organu właściwej jednostki dozoru technicznego.

5. Dla urządzeń ciśnieniowych, nie wymienionych w załączniku do rozporządzenia, organ
właściwej jednostki dozoru technicznego na podstawie odpowiednich norm lub innych
specyfikacji technicznych, lub gdy takich specyfikacji nie ma, na podstawie znajomości stanu
techniki, ustala:

1) parametry dopuszczalne;

2) ciśnienie próbne;

3) terminy badań technicznych;

4) konieczność prowadzenia książki ruchu.

§  27.  1.  Terminy  badań  okresowych  wyznacza  się  zgodnie  z  wymaganiami
określonymi  w  załączniku  do  rozporządzenia,  przy  czym  termin  pierwszego
badania okresowego ustala się odpowiednio od dnia wydania decyzji zezwalającej
na  eksploatację.  Dla  rewizji  wewnętrznej  i  próby  ciśnieniowej  terminy  wyznacza
się, podając miesiąc i rok, natomiast dla rewizji zewnętrznej podając rok.

2.  Za  zgodą  eksploatującego  termin  kolejnego  badania  okresowego  może  być
ustalony  od  dnia  wykonania  badania  doraźnego  eksploatacyjnego,  jeżeli  badanie
doraźne  eksploatacyjne  obejmowało  pełny  zakres  odpowiedniego  badania
okresowego.

3.  Na  uzasadniony  wniosek  eksploatującego  rewizja  wewnętrzna  i  próba
ciśnieniowa  mogą  być  przeprowadzone  wcześniej  do  sześciu  miesięcy  przed
wyznaczonym  terminem,  pod  warunkiem  że  termin  badania  zostanie  uzgodniony
przez  eksploatującego  z  organem  właściwej  jednostki  dozoru  technicznego  z
czternastodniowym wyprzedzeniem.

§  28.  1.  W  uzasadnionych  przypadkach,  na  wniosek  eksploatującego,  organ
właściwej  jednostki  dozoru  technicznego,  po  przeprowadzeniu  z  wynikiem
pozytywnym rewizji zewnętrznej  w  ramach  badania doraźnego  eksploatacyjnego,
może  odroczyć  termin  wykonania  okresowej  rewizji  wewnętrznej  lub  próby
ciśnieniowej  do  sześciu  miesięcy,  przy  czym  odroczenie  terminu  może  nastąpić
najwyżej  dwukrotnie,  tak  aby  łączny  czas  odroczenia  nie  przekroczył  dwunastu
miesięcy.

2. Dla zbiorników podziemnych organ właściwej jednostki dozoru technicznego, w
przypadku  wyposażenia  zbiorników  w  funkcjonującą  elektrochemiczną  ochronę
przed  korozją,  może  przesunąć  termin  wykonania  rewizji  wewnętrznej  albo
wyrazić zgodę na zastąpienie jej innymi badaniami, uwzględniając, że powinna ona
być wykonywana nie rzadziej niż co 10 lat.

FORMY DOZORU TECHNICZNEGO I TERMINY BADAŃ TECHNICZNYCH

Terminy badań

L
p.

Rodzaj urządzenia

Forma
dozoru

rewizja
zewnęt
rzna

rewizja
wewnętr
zna

próba
ciśnieni
owa

Ksią
żka
ruch
u

1 2

3

4

5

6

7

KOTŁY

Kotły parowe o PD > 0,5 bara, w których nośnikiem ciepła jest woda

1.

Kotły o wydajności ? 100 t/h
inne niż w lp. 2

pełny

1 rok

4 lata

8 lat

tak

2.

Kotły o wydajności ? 100 t/h
nowe lub zmodernizowane*)

pełny

1 rok

5 lat

10 lat

tak

3.

Kotły bezpaleniskowe
(odzysknicowe)

pełny

1 rok

4 lata

8 lat

 

4.

Kotły elektryczne o
pojemności V > 10 litrów

pełny

1 rok

4 lata

8 lat

 

5.

Kotły elektryczne o
pojemności V ? 10 litrów

uprosz
czony

-

-

-

 

6.

Kotły piekarskie

pełny

1 rok

-

-

 

7.

Ekspresy do kawy o
pojemności V > 10 litrów

pełny

2 lata

10 lat

-