background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Wykład 2 

 
2. Teoria preferencji konsumenta

1

 

 
2.1. Potrzeby a preferencje konsumenta jako podstawa wyborów rynkowych 

Praprzyczyn

ą

  działalno

ś

ci  gospodarczej  człowieka  jest  konieczno

ść

  zaspokajania  jego  potrzeb 

konsumpcyjnych.  Zatem  jednym  z  najistotniejszych  problemów  ekonomii  jest  problem  racjonalnego 

zachowania  si

ę

  konsumenta,  który  wydatkuje  swoje  dochody  na  zakup  towarów  słu

Ŝą

cych 

konsumpcji.  Za  racjonalne  uznaje  si

ę

  zachowanie,  polegaj

ą

ce  na  wyborze,  spo

ś

ród  wszystkich 

dost

ę

pnych  na  rynku  towarów,  takich  produktów  czy  usług,  które  s

ą

  u

Ŝ

yteczne,  czyli  maj

ą

  zdolno

ść

 

zaspokajania potrzeb ludzi. 

Rozwa

Ŝ

ania na temat zachowa

ń

 konsumenta przeprowadzane s

ą

 przy zało

Ŝ

eniach idealizacyjnych 

wła

ś

ciwych  dla  tak  zwanego  rynku  doskonałego.  Zatem  przyjmuje  si

ę

Ŝ

e  uczestnikami  rynku  jest 

wielu  sprzedawców  i  nabywców.  Sprzedawcy  s

ą

  jednocze

ś

nie  producentami  towarów,  które  oferuj

ą

 

na rynku, a nabywcy pełni

ą

 jednocze

ś

nie funkcj

ę

 konsumentów i kupuj

ą

 towary, aby zaspokoi

ć

 swoje 

potrzeby.  Dysponuj

ą

  oni  pełn

ą

  informacj

ą

  po  zerowym  koszcie,  co  jest  warunkiem  podejmowania 

przez  nich  optymalnych  decyzji  wyboru.  Uczestnicy  rynku  doskonałego  zachowuj

ą

  si

ę

  racjonalnie 

(model  homo  economicus), 

Ŝ

aden  z  nich  nie  ma  przewagi  nad  pozostałymi,  podejmuj

ą

  decyzje 

niezale

Ŝ

nie.  Na  rynku  doskonałym  nie  ma  barier  wej

ś

cia  i  wyj

ś

cia  (uczestnicy  s

ą

  mobilni).  Wa

Ŝ

n

ą

 

cech

ą

 tego rynku jest zało

Ŝ

enie o doskonałej podzielno

ś

ci towarów.  

Pojedynczy uczestnik rynku ze wzgl

ę

du na swoja mał

ą

 moc ekonomiczn

ą

, je

Ŝ

eli tylko dostosuje si

ę

 

do  warunków  rynku  (zaakceptuje  cen

ę

  równowagi),  mo

Ŝ

e  zrealizowa

ć

  swoje  zamiary  zakupu  lub 

sprzeda

Ŝ

y.  

Przyjmuje  si

ę

  równie

Ŝ

Ŝ

e  nabywca  d

ąŜ

y  do  maksymalizacji  stopnia  zaspokojenia  swoich  potrzeb 

i znajduje  si

ę

  w  sytuacji  niedosytu,  co  skutkuje  d

ąŜ

eniem  nabywcy  do  wyboru  i  konsumpcji mo

Ŝ

liwie 

du

Ŝ

ego koszyka towarów

2

 

2.2. Przestrze

ń

 towarów jako formalne przedstawienie poda

Ŝ

Zanim przejdziemy do wła

ś

ciwej tre

ś

ci wykładu wprowad

ź

my nast

ę

puj

ą

ce oznaczenia: 

X- zbiór wszystkich dost

ę

pnych na rynku koszyków towarów, 

R

n

+

-  nieujemny  orthant  n-wymiarowej  przestrzeni  wektorowej  R

n

,  tj.  zbiór  wszystkich  n-

wymiarowych 

wektorów 

nieujemnych 

współrz

ę

dnych 

rzeczywistych 

{

}

n

i

x

R

x

x

x

i

n

n

,...,

2

,

1

,

0

:

)

,...,

,

(

2

1

=

+

x

i

(i=1,2,…,n)  –  ilo

ść

  i-tego  towaru  mierzona  w  okre

ś

lonych  jednostkach  fizycznych  (np. 

w kilogramach, sztukach, litrach, metrach bie

Ŝą

cych itp.) .  

                                                 

1

  Wykład  opracowany  na  podstawie  E.  Panek:  Ekonomia  matematyczna,  Akademia  Ekonomiczna  w Poznaniu, 

Pozna

ń

 2000, rozdział 1 

2

 Proponujemy przypomnie

ć

 sobie teori

ę

 preferencji konsumenta, teori

ę

 rynku doskonałego, podstawowe poj

ę

cia 

dotycz

ą

ce  rynku  z  podr

ę

czników  z  zakresu  mikroekonomii  np.  B.  Klimczak,  Mikroekonomia,  Wydawnictwo 

Akademii  Ekonomicznej  im.  Oskara  Langego  we  Wrocławiu,  Wrocław  2001,  H.  R.  Varian,  Mikroekonomia, 
Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995  lub inne 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Zakładamy, 

Ŝ

e  w  danym  okresie  na  rynek  dostarczona  zostaje  sko

ń

czona  liczba  n  ró

Ŝ

nych 

asortymentów towarów. Wówczas wektor postaci: 

 

(

)

n

n

R

X

x

x

x

x

+

=

,...,

,

2

1

 

 
opisuje  uporz

ą

dkowany  zestaw  okre

ś

lonych  ilo

ś

ci  poszczególnych  towarów  wybranych  przez 

nabywc

ę

. Przestrze

ń

 towarów stanowi sformalizowany sposób przedstawienia poda

Ŝ

y towarów. 

 

Zbiór

n

R

X

*

,  czyli  zbiór  wszystkich  dost

ę

pnych  na  rynku  koszyków  towarów  z  norm

ą

 

i

i

x

x

max

=

  nazywamy 

przestrzeni

ą

  towarów

,  natomiast  jego  elementy,  czyli  wektory 

X

x

 

koszykami towarów w przestrzeni X

 

Nale

Ŝ

y  podkre

ś

li

ć

,  i

Ŝ

  przyj

ę

ta  definicja  normy,  w  odró

Ŝ

nieniu  od  powszechnie  stosowanej  normy 

euklidesowej  pozwala  unikn

ąć

  m.in.  popełnienia  takich  bł

ę

dów  jak  dodawanie  do  siebie  wielko

ś

ci 

o ró

Ŝ

nych mianach, co miałoby miejsce w przypadku, gdyby współrz

ę

dne wektora towarów wyra

Ŝ

one 

były w ró

Ŝ

nych jednostkach fizycznych. 

Okre

ś

laj

ą

c  norm

ę

  na  przestrzeni  towarów  w  taki  a  nie  inny  sposób,  skonstruowali

ś

my  miar

ę

 

zró

Ŝ

nicowania  dwóch  koszyków 

(

)

n

x

x

x

x

,...,

,

2

1

=

  i 

(

)

n

y

y

y

y

,...,

,

2

1

=

,  tj.  odległo

ść

  mi

ę

dzy  nimi. 

Co zapisujemy: 

 

(1)  

 

 

i

i

i

y

x

y

x

=

max

  

 

Poniewa

Ŝ

 norma okre

ś

lona wzorem (1) jest metryk

ą

, tj. spełnia nast

ę

puj

ą

ce warunki: 

1. 

X

y

x

,

   

0

y

x

 oraz 

y

x

y

x

=

=

0

 

2. 

X

y

x

,

 

x

y

y

x

=

 

3. 

X

y

x

,

 

y

z

z

x

y

x

+

to przestrze

ń

 towarów jest przestrzeni

ą

 metryczn

ą

. Ten fakt wykorzystamy przy definiowaniu wa

Ŝ

nych 

dla dalszych rozwa

Ŝ

a

ń

 poj

ęć

 

Przykład 2.1. 

Załó

Ŝ

my, 

Ŝ

e danego dnia na targu dost

ę

pne s

ą

 jedynie dwa rodzaje towarów, a mianowicie kurze 

jaja  i  jabłka,  oba  w  ograniczonych  ilo

ś

ciach,  odpowiednio  300  sztuk  i  120  kg.  Wówczas  przez 

przestrze

ń

 towarów dla rozwa

Ŝ

anego rynku rozumie

ć

 b

ę

dziemy zbiór: 

 

(

)

{

}

120

,

300

;

,

:

,

2

1

2

1

2

1

=

+

x

x

R

x

N

x

x

x

X

 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Geometrycznie jest to zbiór odcinków prostopadłych do osi O

1

x

, co przedstawiono na rysunku 2.1. 

 

Rys. 2.1. Przestrze

ń

 towarów dla rynku z przykładu 2.1. 

 

Przykład 2.2. (przypadek dyskretny) 

Załó

Ŝ

my, 

Ŝ

e danego dnia na rynku dost

ę

pne s

ą

 jedynie dwa rodzaje towarów, a mianowicie torebki 

damskie  oraz  portfele  m

ę

skie,  oba  w  ograniczonych  ilo

ś

ciach;  odpowiednio  6sztuk  i  3  sztuki. 

Wówczas przez przestrze

ń

 towarów dla rozwa

Ŝ

anego rynku rozumie

ć

 b

ę

dziemy zbiór: 

 

(

)

{

}

3

,

6

;

,

:

,

2

1

2

1

2

1

=

x

x

N

x

x

x

x

X

 

Geometrycznie jest to zbiór 18 punktów, co przedstawiono na rysunku 2.2. 

 

2

x

 

[kg] 

 

1

x

 

[sztuki] 

… 

 0 1 2 3 4 

120 

60 

299 300 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

 

Rys. 2.2. Przestrze

ń

 towarów dla rynku z przykładu 2.2. 

 

Zadanie 2.1.: 

Jak wygl

ą

da dwuwymiarowa przestrze

ń

 towarów X, je

Ŝ

eli na rynku dost

ę

pne jest 10 kg m

ą

ki oraz 

20 litrów soku pomara

ń

czowego? 

 

Rozwi

ą

zanie: 

Przy  zało

Ŝ

eniu  doskonałej  podzielno

ś

ci  towarów,  przestrze

ń

  towarów  dla  rozwa

Ŝ

anego  rynku  to 

zbiór postaci: 

 

(

)

{

}

20

,

10

:

,

2

1

2

2

1

=

+

x

x

R

x

x

X

 

Jego geometryczny obraz przedstawia rysunek 2.3. 

 

2

x

 

[sztuki] 

 

1

x

 

[sztuki] 

 

     0      1       2       3      4        5       6 

 

 
 
 

 
 

 
 

 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

 

Rys. 2.3. Przestrze

ń

 towarów z zadania 2.1. 

 

2.3.Relacje preferencji i ich wła

ś

ciwo

ś

ci 

Zachowaniem  konsumenta,  maj

ą

cego  do  dyspozycji  cał

ą

  przestrze

ń

  towarów  i  staj

ą

cego  przed 

wyborem  okre

ś

lonego  koszyka  towarów,  kieruj

ą

  pewne  okre

ś

lone  motywy.  Przede  wszystkim 

konsument wybiera koszyk towarów ze wzgl

ę

du na konieczno

ść

 zaspokojenia swoich potrzeb.  

Ze wzgl

ę

du na przyj

ę

te zało

Ŝ

enia o pełnej wiedzy konsumenta o rynku, mo

Ŝ

emy przyj

ąć

Ŝ

e zdaje 

on sobie spraw

ę

 ze swoich potrzeb, a tak

Ŝ

e wie jakie cechy, własno

ś

ci i wła

ś

ciwo

ś

ci maj

ą

 oferowane 

na rynku towary. W tej sytuacji konsument jest w stanie wyrazi

ć

 swoj

ą

 opini

ę

 o ka

Ŝ

dym potencjalnym 

koszyku towarów z punktu widzenia przydatno

ś

ci owego koszyka. 

Ka

Ŝ

dy konsument jest podmiotem, który ma swój system warto

ś

ci wynikaj

ą

cy z jego predyspozycji 

psychofizycznych. Na ukształtowanie tego systemu wpływaj

ą

 czynniki kulturowe, społeczne, moda itp. 

Konsument  zatem  postawiony  w  sytuacji  wyboru  okre

ś

lonego  zestawu  towarów  z  wielu  wariantów, 

jest  w  stanie  okre

ś

li

ć

,  który  wariant  uznaje  za  optymalny,  czy  uporz

ą

dkowa

ć

  zbiór  dost

ę

pnych 

koszyków  ze  wzgl

ę

du  na  ich  subiektywnie  ocenian

ą

  u

Ŝ

yteczno

ść

.  W  ekonomii  ocenianie  koszyków 

traktujemy  jako  egzemplifikacj

ę

  preferencji  konsumentów,  natomiast  relacj

ę

  porz

ą

dkuj

ą

c

ą

  koszyki 

nazywamy relacj

ą

 preferencji konsumenta. 

Dodatkowo  zakładamy, 

Ŝ

e  konsument  jest  w  stanie  naby

ć

  ka

Ŝ

dy  koszyk  dóbr  lub  inaczej, 

Ŝ

e  na 

jego decyzj

ę

 nie maj

ą

 wpływu (nie ograniczaj

ą

 go) ani wielko

ść

 osi

ą

ganych przez niego dochodów ani 

ceny  dóbr, a  wybór konkretnego koszyka  zale

Ŝ

y  jedynie od jego gustów (indywidualnych preferencji, 

upodoba

ń

). 

 

2

x

 

[litry] 

 

1

x

 

    [kg] 

5                          10 

20 

10 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Dzi

ę

ki  przyj

ę

tym  zało

Ŝ

eniom  preferencje  konsumenta  mo

Ŝ

na  scharakteryzowa

ć

,  jak  ju

Ŝ

 

wspomniano, w sposób sformalizowany za pomoc

ą

 okre

ś

lonej w przestrzeni towarów X relacji słabej 

preferencji 

~

f

. Do opisania własno

ś

ci tej relacji zastosowano j

ę

zyk logiki matematycznej. 

Poniewa

Ŝ

  teoria  ekonomi  zakłada  doskonał

ą

  podzielno

ść

  towarów,  to  w  teorii  preferencji  zakłada 

si

ę

  o  relacji  słabej  preferencji 

~

f

Ŝ

e  jest  ci

ą

gła  oraz 

Ŝ

e  spełnia  dwa  nast

ę

puj

ą

ce  aksjomaty  zwane 

warunkami pełnego preporz

ą

dku: 

(I) 

z

x

z

y

y

x

X

y

x

~

~

~

,

f

f

f

,  

(II) 

x

y

y

x

X

y

x

~

~

,

f

f

 

Uwagi: 

1.  Zapis „

y

x

~

f

” oznacza „koszyk towarów x jest słabo preferowany nad koszyk towarów y” albo 

„koszyk x nie jest gorszy od koszyka towarów y”. 

2.  Aksjomat (I), zwany aksjomatem przechodnio

ś

ci (tranzytywno

ś

ci), wprowadza liniowy porz

ą

dek 

w  przestrzeni  towarów  X.  Innymi  słowy,  je

Ŝ

eli  koszyk  x  jest  słabo  preferowany  na  koszyk  y, 

a koszyk  y  jest  słabo  preferowany  nad  koszyk  z,  to  koszyk  x  jest  te

Ŝ

  słabo  preferowany  nad 

koszyk z. 

3.  Aksjomat (II), zwany aksjomatem zupełno

ś

ci, wyklucza istnienie sytuacji nieokre

ś

lonej, w której 

konsument nie potrafi okre

ś

li

ć

, który  z  dwóch koszyków x,  y

X jest jego  zdaniem nie  gorszy 

od  drugiego.  Nie  jest  to  jednak  sytuacja,  gdy  koszyki  s

ą

  dla  niego  indyferentne,  jednakowo 

dobre. 

4.  Z aksjomatu (II) wynika ponadto, 

Ŝ

e relacja słabej preferencji jest zwrotna, tj. 

( )

x

x

X

x

~

,

f

Oznacza to, 

Ŝ

e ka

Ŝ

dy koszyk jest co najmniej tak samo dobry jak on sam. 

 

Relacja  słabej  preferencji  „

~

f

”  jest  odpowiednikiem  słabej  nierówno

ś

ci  w  matematyce  „

”.  Jest 

ona zatem relacj

ą

 nieostr

ą

 i mo

Ŝ

na j

ą

 podzieli

ć

 na dwie silne relacje, a mianowicie relacj

ę

 indyferencji 

„~” oraz relacj

ę

 silnej preferencji „

f

”, których matematycznymi odpowiednikami s

ą

 relacja równo

ś

ci 

„=” i relacja ostrej nierówno

ś

ci „>”. 

 

Je

Ŝ

eli  równocze

ś

nie 

~

y

f

  oraz 

x

y

~

f

,  wówczas  koszyki  x,  y  nazywamy 

indyferentnymi.

 

Je

Ŝ

eli natomiast 

( )

x

y

y

x

~

~

f

f

¬

, wówczas o koszyku x mówimy, 

Ŝ

e jest on 

silnie preferowany

Je

Ŝ

eli  koszyki  s

ą

  indyferentne  oznacza  to, 

Ŝ

e  dla  konsumenta  s

ą

  one  tak  samo  dobre 

(nierozró

Ŝ

nialne),  tzn.  czerpałby  z  ich  posiadania  taka  sam

ą

  satysfakcj

ę

.  Relacj

ę

  indyferencji 

oznaczamy symbolem ~. 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Je

Ŝ

eli  natomiast  koszyk  x  jest  silnie  preferowany  nad  koszyk  y  to  rozumiemy  przez  to, 

Ŝ

e  dla 

konsumenta koszyk x jest lepszy od koszyka y. Relacj

ę

 silnej preferencji oznaczamy symbolem 

f

Bardzo  łatwo  mo

Ŝ

na  zauwa

Ŝ

y

ć

Ŝ

e  relacja  indyferencji  jest  relacj

ą

  równowa

Ŝ

no

ś

ci,  tj.  spełnia  trzy 

kolejne warunki: 

 

(I) 

(

)

x

x

X

x

~

 (warunek zwrotno

ś

ci), 

(II) 

(

) (

)

(

)

x

y

y

x

X

y

x

~

~

,

 (warunek symetryczno

ś

ci), 

(III) 

(

) (

)

(

) (

)

[

]

z

x

z

y

y

x

X

z

y

x

~

~

~

,

,

(warunek przechodnio

ś

ci). 

 
(Dowód  tego  faktu  pomijamy.  Dla  zainteresowanych  dowód  w  ksi

ąŜ

ce:  E.  Panek  „Ekonomia 

matematyczna”, APE, Pozna

ń

 2000, str. 27-28). 

 

Uwagi: 

Ekonomiczne  uzasadnienie  wszystkich  trzech  wy

Ŝ

ej  wymienionych  warunków  jest  intuicyjnie 

bardzo oczywiste.  

1.  W  odniesieniu  do  warunku  zwrotno

ś

ci,  wydaje  si

ę

  bezdyskusyjne, 

Ŝ

e  dla  normalnie 

rozumuj

ą

cego człowieka dwa identyczne koszyki s

ą

 tak samo satysfakcjonuj

ą

ce.  

2.  W przypadku warunku symetryczno

ś

ci stwierdzenie konsumenta, i

Ŝ

 koszyk x jest dla niego tak 

samo  dobry  jak koszyk  y  i  jednocze

ś

nie, 

Ŝ

e  koszyk  y  jest  jego  zdaniem  gorszy  lub  lepszy  od 

koszyka x, wydałoby si

ę

 nielogicznie, zaprzeczałby on bowiem sam sobie. 

3.  Przechodnio

ść

  relacji  indyferencji  oznacza, 

Ŝ

e  nienaturalne  wydaje  si

ę

  stwierdzenie 

konsumenta, i

Ŝ

 koszyki x i y, podobnie jak koszyki y i z s

ą

 dla niego parami nierozró

Ŝ

nialne, ale 

koszyk z uwa

Ŝ

ałby za gorszy od koszyka x. W praktyce oznaczałoby to, 

Ŝ

e koszyk z jest jego 

zdaniem równie

Ŝ

 gorszy od koszyka y, sk

ą

d otrzymaliby

ś

my sprzeczno

ść

Bazuj

ą

c  na  własno

ś

ciach  relacji  indyferencji  oraz  relacji  słabej  preferencji  mo

Ŝ

emy  przyst

ą

pi

ć

  do 

omówienia własno

ś

ci relacji silnej  preferencji, które prezentujemy w lemacie 2.1. 

 

Lemat 2.1. 

Relacja silnej preferencji ma nast

ę

puj

ą

ce własno

ś

ci: 

(I) 

(

)

x

x

X

x

X

x

f

¬∃

(II) 

x

y

y

x

X

y

x

~

,

f

f

(III) 

y

x

x

y

y

x

X

y

x

~

,

f

f

(IV) 

(

)

y

x

y

x

y

x

X

y

x

~

,

~

f

f

(V) 

(

)

z

x

z

y

y

x

X

z

y

x

f

f

f

~

,

,

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Uwagi: 

1.  Pierwsza  własno

ść

  oznacza, 

Ŝ

e  nie  istnieje  taki  koszyk  towarów,  który  byłby  zdaniem 

konsumenta lepszy od identycznego z nim koszyka. Własno

ść

 ta jest zaprzeczeniem warunku 

zwrotno

ś

ci relacji indyferencji. 

2.  Własno

ść

 druga prezentuje dwie wykluczaj

ą

ce si

ę

 sytuacje: albo konsument preferuje koszyk x 

nad  koszyk  y  albo  koszyk  y  jest  jego  zdaniem  nie  gorszy  od  koszyka  x. Własno

ść

  ta  opisuje 

wszystkie  mo

Ŝ

liwe  relacje  mi

ę

dzy  par

ą

  koszyków.  Z  własno

ś

ci  tej  mo

Ŝ

na  wyprowadzi

ć

 

własno

ść

 trzeci

ą

3.  Własno

ś

ci trzecia równie

Ŝ

 prezentuje wykluczaj

ą

ce si

ę

 relacje mi

ę

dzy par

ą

 koszyków towarów 

wyra

Ŝ

one przy u

Ŝ

yciu relacji silnej preferencji i indyferencji. 

4.  Czwarta własno

ść

, któr

ą

 czytamy: koszyk x jest nie gorszy od koszyka  y, wtedy i tylko wtedy, 

gdy  koszyk  x  jest  lepszy  od  koszyka  y  lub  koszyki  x  i  y  s

ą

  indyferentne.  Wskazuje  na  istot

ę

 

podziału relacji słabej preferencji na dwie wykluczaj

ą

ce si

ę

 ostre relacje. 

5.  Pi

ą

ta  własno

ść

  wskazuje, 

Ŝ

e  alternatywa  relacji  silnej  preferencji  i  relacji  słabej  preferencji 

koszyków  (niezale

Ŝ

nie  od  ich  kolejno

ś

ci)  jako  relacje  przechodnich,  daj

ą

  w  wyniku  relacj

ę

 

słabej preferencji. 

 

Przykład 2.3. 

Dana  jest  4-elemetowa  przestrze

ń

  towarów 

{

}

D

C

B

A

X

,

,

,

=

,  gdzie  A,  B,  C,  D  s

ą

  koszykami 

towarów.  Wiedz

ą

c, 

Ŝ

A

D

C

B

C

A

f

f

,

~

,

,  okre

ś

li

ć

  zale

Ŝ

no

ś

ci  pomi

ę

dzy  elementami

A

 

B

oraz 

C

D

.  

Poniewa

Ŝ

   

C

~

,  to  z  symetryczno

ś

ci  relacji  indyferencji  mamy: 

B

~

.    Wiemy  ponadto, 

Ŝ

C

f

. Skoro 

C

f

oraz 

B

~

 równocze

ś

nie, to 

B

f

.  Z kolei poniewa

Ŝ

 

A

f

 oraz 

C

f

to z przechodnio

ś

ci relacji preferencji otrzymujemy: 

C

f

 

2.4.Definicja pola preferencji 

Wychodz

ą

c  z  definicji  przestrzeni  towarów  oraz  relacji  słabej  preferencji,  mo

Ŝ

emy  przyst

ą

pi

ć

  do 

zdefiniowania pola preferencji konsumenta: 

Par

ę

 (X, 

~

f

), gdzie X jest przestrzeni

ą

 towarów (Ø

n

R

X

+

), a 

~

f

relacj

ą

 preferencji konsumenta 

w X, nazywamy 

polem preferencji konsumenta

Pole  preferencji  jest  formalnym  opisem  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  wyra

Ŝ

enia  przez  konsumenta  opinii 

o wszystkich  koszykach  towarów,  które  daj

ą

  si

ę

  wyodr

ę

bni

ć

  przy  danej  poda

Ŝ

y.  Obserwacje 

zachowa

ń

  konsumentów  pozwoliły  opisa

ć

  na  gruncie  teorii  ekonomii  tzw.  zjawisko  niedosytu,  które 

definiujemy nast

ę

puj

ą

co: 

 

Mówimy, 

Ŝ

e w polu preferencji 

)

,

(

~

f

n

R

+

 obserwujemy 

zjawisko niedosytu

, je

Ŝ

eli 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

)

(

,

y

x

y

x

y

x

R

y

x

n

f

+

 

Konsument  znajduj

ą

cy  si

ę

  w  sytuacji  niedosytu  preferuje  zatem  koszyk  wi

ę

kszy,  tzn.  zawieraj

ą

cy 

wi

ę

ksze  ilo

ś

ci chocia

Ŝ

by jednego  z towarów.  Sytuacja niedosytu konsumenta była charakterystyczna 

dla  pocz

ą

tkowych  faz  rozwoju  kapitalizmu.  Wprowadzona  została  do  teorii  ekonomii  jako  jedna 

z podstawowych  cech  charakteryzuj

ą

cych  zachowania  konsumenta  na  rynku  doskonałym.  Nale

Ŝ

wspomnie

ć

Ŝ

e  współczesna  teoria  ekonomii  wprowadza  do  swoich  rozwa

Ŝ

a

ń

  analiz

ę

  sytuacji 

nasycenia  konsumenta  i  skutek  w  postaci  zmniejszenia  si

ę

  u

Ŝ

yteczno

ś

ci  koszyków  wi

ę

kszych  od 

koszyka  optymalnego,  który  maksymalizuje  u

Ŝ

yteczno

ść

  konsumenta  (porównaj  Hal  R.  Varian, 

„Mikroekonomia”, str. 60). 

Z  zało

Ŝ

eniem  niedosytu  nabywcy  zwi

ą

zane  jest 

ś

ci

ś

le  zało

Ŝ

enie  wypukło

ś

ci  pola  preferencji. 

Ograniczeniem dla tego zało

Ŝ

enia, które szczegółowo przedyskutowane b

ę

dzie przy okazji rozwa

Ŝ

a

ń

 

nad kategori

ą

 popytu, jest fakt, i

Ŝ

 konsument dysponuj

ą

cy okre

ś

lon

ą

 wielko

ś

ci

ą

 dochodu, przy danych 

cenach, nie mo

Ŝ

e sobie pozwoli

ć

 na zakup koszyka zawieraj

ą

cego wi

ę

ksz

ą

 ilo

ść

 dóbr. 

Zało

Ŝ

enie  wypukło

ś

ci  pola  preferencji  jest  warunkiem  istnienia  jednego  optymalnego  dla 

konsumenta koszyka towarów. Wypukło

ść

 pola preferencji zale

Ŝ

y od zachowa

ń

 nabywców. 

 

Mówimy, 

Ŝ

e  pole  preferencji  jest 

słabo  wypukłe

,  je

Ŝ

eli  koszyki  dóbr  s

ą

  słabo  rozró

Ŝ

nialne 

( )

y

x

~

f

.  

Natomiast  je

Ŝ

eli  mo

Ŝ

na  znale

źć

  tylko  jeden  preferowany  (optymalny)  koszyk  towarów,  to 

pole preferencji jest 

silnie wypukłe

Słaba  wypukło

ść

  pola  preferencji  oznacza, 

Ŝ

e  relacja  słabej  preferencji  jest  ci

ą

gła  i  istnieje 

preferowany 

koszyk 

towarów 

(mo

Ŝ

na 

wyodr

ę

bni

ć

 

preferowany 

zbiór 

koszyków 

towarów:

{

}

y

x

X

x

~

: f

). W  tym  momencie  nale

Ŝ

y  podkre

ś

li

ć

Ŝ

e  ci

ą

gło

ść

  relacji  słabej  preferencji 

jest kolejnym, obok warunków pełnego preporz

ą

dku, fundamentalnym zało

Ŝ

eniem teorii preferencji. 

Mówimy, 

Ŝ

relacja  słabej  preferencji 

~

f

  jest  ci

ą

gła

  w  przestrzeni  towarów  X,  je

Ŝ

eli  zbiór 

( )

{

}

X

y

x

y

x

y

x

G

=

,

;

:

,

f

n

R

G

2

+

 jest otwarty w przestrzeni metrycznej 

X

X

×

 z metryk

ą

 

(

) (

)

)

min

,

min

(

,

,

2

1

2

1

2

2

1

1

i

i

i

i

i

i

y

y

x

x

y

x

y

x

=

Z  powy

Ŝ

ej  definicji  wynika, 

Ŝ

e  je

Ŝ

eli  relacja  preferencji  jest  ci

ą

gła,  to  istnieje  takie 

ε

otoczenie 

punktu 

( )

X

X

y

x

×

,

 (gdzie x jest koszykiem silnie preferowanym nad y): 

 

(

)

(

)

{

}

ε

ε

<

×

=

)

,

(

'

,

'

:

'

,

'

)

,

(

y

x

y

x

X

X

y

x

y

x

U

 

 

Ŝ

e  dla  ka

Ŝ

dej  pary 

(

)

)

,

(

'

,

'

y

x

U

y

x

ε

tak

Ŝ

e  koszyk  x’  jest  silnie  preferowany  nad  koszyk  y’. 

Oznacza to tyle, 

Ŝ

e je

Ŝ

eli zdaniem konsumenta koszyk towarów x jest silnie preferowany nad koszyk 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

10 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

y,  to  równie

Ŝ

  koszyk  x’  (niewiele  ró

Ŝ

ni

ą

cy  si

ę

  od  koszyka  x)  jest  lepszy  od  koszyka  y’  (niewiele 

Ŝ

ni

ą

cy si

ę

 od koszyka y). 

 

Wniosek: 

Relacja słabej i silnej preferencji jest ci

ą

gła, je

Ŝ

eli  istnieje taki  zbiór, który  zawiera par

ę

 koszyków 

( )

y

x,

,  przy  czym  koszyk  x  jest  silnie  preferowany  nad  y  i  oba  nale

Ŝą

  do  n  nieujemnej  przestrzeni 

towarów X i zbiór ten jest otwarty.  

W  naszych  rozwa

Ŝ

aniach  zakładamy, 

Ŝ

e  konsument  ma  nieograniczony  dost

ę

p  do  rynku  oraz 

posiada  o  nim  pełn

ą

  informacj

ę

,  a  jego  zachowanie  jest  racjonalne  (inaczej:  konsument  działa 

w warunkach  konkurencji  doskonałej).  Decyzje  konsumenta  działaj

ą

cego  w  warunkach  konkurencji 

doskonałej  zale

Ŝą

  jedynie  od  jego  własnych  odczu

ć

  oraz  jego  ograniczenia  bud

Ŝ

etowego.  Nale

Ŝ

podkre

ś

li

ć

Ŝ

e nie b

ę

dzie on podejmował wyborów koszyków w oparciu o cał

ą

 przestrze

ń

 towarów, ale 

ograniczy si

ę

 do takiego jej podzbioru, którego elementy b

ę

d

ą

 w kr

ę

gu jego zainteresowania tzn. b

ę

d

ą

 

zaspokaja

ć

 jego potrzeb, z uwzgl

ę

dnieniem jego gustów i wielko

ś

ci dochodów (np. konsumenta, który 

nie pali papierosów, nie b

ę

d

ą

 interesowały koszyki zawieraj

ą

ce papierosy). 

Zakładamy zatem, 

Ŝ

e konsument dokonuje wyboru koszyka towarów ograniczaj

ą

c si

ę

 do pewnego 

niepustego podzbioru 

X

M

, gdzie 

( )

~

, f

X

- pole preferencji oraz 

Ŝ

e potrafi wskaza

ć

 w podzbiorze 

M koszyki optymalne, zwane M-preferowanymi. 

 

Koszyk  towarów 

M

x

,  dla  którego  spełniony  jest  warunek: 

( )

y

x

M

y

~

f

  nazywamy 

koszykiem M-preferowanym 

i oznaczamy x=m.pref.M.  

 
Inaczej  mówimy  równie

Ŝ

Ŝ

e  koszyk  x  jest  optymalnym  koszykiem  w  zbiorze  M,  je

Ŝ

eli  jest  on  nie 

gorszy  od  ka

Ŝ

dego  innego  koszyka  z  tego  zbioru.  Naturalnie  w  zbiorze  M  mo

Ŝ

e  istnie

ć

  wi

ę

cej  ni

Ŝ

 

jeden  optymalnych  koszyków.  Załó

Ŝ

my  zatem, 

Ŝ

e  w  zbiorze  M  s

ą

  dwa  optymalne  koszyki 

M

x

x

2

1

,

.  Oznacza  to, 

Ŝ

)

(

;

~

1

x

x

M

x

f

  oraz 

)

(

;

~

2

x

x

M

x

f

.  Oba  warunki  implikuj

ą

Ŝ

)

(

2

~

1

x

f

  oraz 

)

(

1

~

2

x

f

,  czyli 

)

~

(

2

1

x

x

.  Zatem  wszystkie  optymalne  koszyki  w  zbiorze  M  s

ą

 

wzgl

ę

dem siebie indyferentne. Wnioskujemy st

ą

d, 

Ŝ

e o ile w zbiorze M istnieje tylko jeden optymalny 

koszyk  x,  to  jest  on  najlepszy  spo

ś

ród  wszystkich  koszyków  w  zbiorze  M,  co  zapisujemy: 

y

x

M

y

f

;

.  

Wychodz

ą

c  z  obserwacji  dotycz

ą

cych  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  zaspokojenia  potrzeb  nabywcy  przez  ró

Ŝ

ne 

koszyki towarów, a wi

ę

c z rozwa

Ŝ

anego w teorii ekonomii zjawiska substytucji wyprowadza si

ę

 poj

ę

cie 

obszaru oboj

ę

tno

ś

ci, a w przypadku dwuwymiarowym (

2

+

=

R

X

) krzywej oboj

ę

tno

ś

ci. 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

11 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Zbiór  wszystkich  koszyków  indyferentnych  z  koszykiem 

X

x

,  tj.  zbiór  postaci 

{

}

x

y

X

y

~

;

  nazywamy 

obszarem  oboj

ę

tno

ś

ci

  w  przestrzeni  towarów  i  oznaczamy 

symbolem  

x

K

.  

 

Analogicznie dla przypadku dwuwymiarowego: 

Zbiór  wszystkich  koszyków  towarów,  wobec  których  konsument  pozostaje  oboj

ę

tny 

w porównaniu z danym koszykiem nazywamy 

krzyw

ą

 oboj

ę

tno

ś

ci

Obszar oboj

ę

tno

ś

ci (krzywa oboj

ę

tno

ś

ci) jest graficznym opisem preferencji konsumenta. Przykład 

krzywej  oboj

ę

tno

ś

ci  dla  wybranych  dóbr  konsumpcyjnych  przedstawiono  na  rysunku  2.4.  Ilustruje  on 

zbiór  koszyków  indyferentnych  wzgl

ę

dem  wybranego  koszyka 

(

)

0

2

0

1

x

x

.  Zacieniowany  obszar 

prezentuje  z  kolei  zbiór  wszystkich  koszyków,  które  s

ą

  słabo  preferowane  wzgl

ę

dem  koszyka 

(

)

0

2

0

1

x

x

 

Rys. 2.4. Przykładowa krzywa preferencji. 

 

Przykład 2.5. 

Naszym zadaniem jest znalezienie optymalnego koszyka towarów w zbiorze:  

{

}

2

2

1

2

2

1

4

:

)

,

(

+

+

=

+

=

=

R

X

x

x

R

x

x

x

M

 

w przypadku, gdy relacja preferencji jest zdefiniowana nast

ę

puj

ą

co: 

2

1

2

1

~

y

y

x

x

y

x

+

=

+

 oraz 

2

1

2

1

y

y

x

x

y

x

+

>

+

f

 

2

x

 

 

1

x

 

0    

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

12 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Rozwa

Ŝ

my  dwa  koszyki 

)

,

(

2

1

2

1

=

y

  oraz 

)

1

,

1

(

=

z

,  dla  których  obszary  oboj

ę

tno

ś

ci  (krzywe 

oboj

ę

tno

ś

ci) maj

ą

 nast

ę

puj

ą

c

ą

 posta

ć

 

{

}

1

:

)

,

(

2

1

2

2

1

=

+

=

+

x

x

R

x

x

K

y

 oraz 

{

}

2

:

)

,

(

2

1

2

2

1

=

+

=

+

x

x

R

x

x

K

z

 

Ich przebieg ilustruje rysunek 2.5. 

Krzywe 

y

K

  oraz 

z

K

,  to  proste  równoległe  prezentuj

ą

ce  ró

Ŝ

ne  poziomy  u

Ŝ

yteczno

ś

ci,  przy  czym 

krzywa 

y

K

 przedstawia wszystkie koszyki, które zdaniem konsumenta s

ą

 tak samo dobre jak koszyk 

y,  natomiast  krzywa 

z

K

  przedstawia  wszystkie  koszyki  indyferentne  z  koszykiem  z.  Jednocze

ś

nie 

ka

Ŝ

dy  koszyk  nale

Ŝą

cy  do 

z

K

  jest  lepszy  od  ka

Ŝ

dego  koszyka  nale

Ŝą

cego  do 

y

K

,  co  wynika 

z zało

Ŝ

enia niedosytu konsumenta. 

 

Rys. 2.5. Obszary oboj

ę

tno

ś

ci wzgl

ę

dem koszyków y i z dla przykładu 2.5. 

Poniewa

Ŝ

  koszyki  towarów  s

ą

  tym  lepsze,  im  wy

Ŝ

ej  le

Ŝ

y  utworzony  wzgl

ę

dem  nich  obszar 

oboj

ę

tno

ś

ci,  zatem  optymalnym  koszykiem  towarów  w  zbiorze  M,  b

ę

dzie  ten  koszyk,  który  znajduje 

si

ę

 na najwy

Ŝ

ej poło

Ŝ

onej krzywej oboj

ę

tno

ś

ci i który nale

Ŝ

y do zbioru M. 

Przypomnijmy, 

Ŝ

e w naszym przykładzie zbiór M jest postaci: 

{

}

2

2

1

2

2

1

4

:

)

,

(

+

+

=

+

=

=

R

X

x

x

R

x

x

x

M

Na rysunku 2.6. przedstawiono zbiór M, obszary oboj

ę

tno

ś

ci oraz optymalne koszyki towarów.  

 

2

x

 

 

1

x

 

1       2  

0    

 
 
 
 

 

y

 

 
 y 

z

K

 

 

        z 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

13 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

W naszym przypadku zbiór optymalnych koszyków towarów ma nast

ę

puj

ą

c

ą

 posta

ć

 

{

}

2

2

1

2

2

1

.

4

:

)

,

(

+

+

=

=

+

=

=

R

X

x

x

R

x

x

x

K

optym

 

 

Przykładem  koszyka  optymalnego  s

ą

  zatem  koszyki:  (4,0),  (0,4)  oraz  ka

Ŝ

dy  koszyk  postaci: 

)

4

,

0

)(

1

(

)

0

,

4

(

α

α

+

,  gdzie 

]

1

;

0

[

α

.  Na  rysunku  zbiór  wszystkich  optymalnych  koszyków 

zaznaczono na niebiesko. 

 

Rys.2.6. Zbiór optymalnych koszyków w zbiorze M wzgl

ę

dem zadanej relacji preferencji. 

 

Przy okazji naszych rozwa

Ŝ

a

ń

 warto przypomnie

ć

 podstawowe własno

ś

ci powierzchni oboj

ę

tno

ś

ci 

(krzywych oboj

ę

tno

ś

ci): 

1.  Krzywe  oboj

ę

tno

ś

ci  s

ą

  wypukłe  wzgl

ę

dem  pocz

ą

tku  układu  współrz

ę

dnych,  co  wynika 

z przyj

ę

cia  sytuacji  niedosytu  konsumenta  (ka

Ŝ

dy  konsument  ceni  sobie  bardziej  koszyk 

wi

ę

kszy). 

2.  Krzywe  oboj

ę

tno

ś

ci  nie  przecinaj

ą

  si

ę

.  W  przypadku  przeci

ę

cia  si

ę

  krzywych,  które  zawieraj

ą

 

koszyki  ró

Ŝ

ni

ą

ce  si

ę

  u

Ŝ

yteczno

ś

ci

ą

,  koszyk  le

Ŝą

cy  na  przeci

ę

ciu  owych  krzywych 

prezentowałby dwa ró

Ŝ

ne poziomy u

Ŝ

yteczno

ś

ci, co jest nielogiczne. 

3.  Im  wy

Ŝ

ej  poło

Ŝ

ona  jest  krzywa  u

Ŝ

yteczno

ś

ci,  tym  wy

Ŝ

sz

ą

  u

Ŝ

yteczno

ść

  posiadaj

ą

  koszyki  na 

niej poło

Ŝ

one. 

Podsumowuj

ą

c,  je

Ŝ

eli  poruszamy  si

ę

  po  krzywej  oboj

ę

tno

ś

ci,  to  znajdujemy  si

ę

  w  zbiorze 

koszyków  indyferentnych,  maj

ą

cych t

ą

 sam

ą

 u

Ŝ

yteczno

ść

, natomiast przechodzenie  z jednej krzywej 

oboj

ę

tno

ś

ci na drug

ą

 oznacza zmian

ę

 u

Ŝ

yteczno

ś

ci koszyków. 

 

2

x

 

 

1

x

 

0            1               2              3                4 

 

 
 
 

 
 
 

 
 
 

 
 
 

y

 

 
  y 

z

K

 

 
  z 

.

optym

K

 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

14 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Bezpo

ś

rednio  z  własno

ś

ci  obszarów  oboj

ę

tno

ś

ci  oraz  sytuacji  niedosytu  wynika  monotoniczno

ść

 

relacji preferencji, co w rezultacie prowadzi do zało

Ŝ

enia wypukło

ś

ci relacji preferencji.  

 
Mówimy, 

Ŝ

e  relacja  preferencji  okre

ś

lona  na  wypukłej  przestrzeni  towarów  X  jest 

wypukła

je

Ŝ

eli  

 

y

y

x

y

x

X

y

x

~

~

)

1

(

,

]

1

;

0

[

f

f

α

α

α

+

 
Mówimy, 

Ŝ

e  relacja  preferencji  okre

ś

lona  na  wypukłej  przestrzeni  towarów  X  jest 

silnie

 

wypukła

, je

Ŝ

eli  

 

y

y

x

y

x

X

y

x

f

f

)

1

(

,

]

1

;

0

[

α

α

α

+

 
Aby  ustali

ć

  jednoznacznie  czy  dana  relacja  preferencji  jest  wypukła,  posłu

Ŝ

ymy  si

ę

  poni

Ŝ

szym 

twierdzeniem. 

 

Twierdzenie  2.1. 

Relacja  preferencji 

~

f

jest  wypukła  na  X  wtedy  i  tylko  wtedy,  gdy  dla 

ka

Ŝ

dego koszyka 

X

y

 zbiór 

{

}

y

x

X

x

y

F

~

:

)

(

f

=

 wszystkich koszyków nie gorszych od y 

jest wypukły.

 

Je

Ŝ

eli  relacja  preferencji  jest  silnie  wypukła,  to  dla  ka

Ŝ

dej  pary  koszyków  x,  y  mamy  nast

ę

puj

ą

ce 

własno

ś

ci: 

 

Twierdzenie 2.2. 

Je

Ŝ

eli relacja preferencji jest silnie wypukła, to spełnione s

ą

 warunki: 

(I) 

[ ]

1

,

0

α

 

(

)

y

y

x

y

x

y

x

X

y

x

f

f

)

1

(

,

,

α

α

+

 

(II) 

)

1

;

0

(

α

(

)

y

y

x

y

x

y

x

X

y

x

f

)

1

(

,

~

,

α

α

+

 

(III) 

)

1

;

0

(

α

(

)

x

y

x

y

x

y

x

X

y

x

f

)

1

(

,

~

,

α

α

+

 

 

Uwagi: 

1.  Warunek pierwszy, oznacza, 

Ŝ

e je

Ŝ

eli koszyk towarów x jest silnie preferowany nad koszyk y, 

to  koszyk  z  b

ę

d

ą

cy  ich  kombinacj

ą

  liniow

ą

  postaci  z=

y

x

)

1

(

α

α

+

  (

])

1

;

0

[

(

α

,  czyli 

zawieraj

ą

cy  wi

ę

ksze  ilo

ś

ci  towarów  ni

Ŝ

  koszyk  y,  ale  mniejsze  ni

Ŝ

  koszyk  x  jest  silnie 

preferowany nad koszyk y. 

2.  Warunki  drugi  i  trzeci  oznaczaj

ą

Ŝ

e  koszyk  le

Ŝą

cy  na  odcinku  pomi

ę

dzy  indyferentnymi 

koszykami x i y, b

ę

dzie nale

Ŝ

ał do wy

Ŝ

ej poło

Ŝ

onej krzywej oboj

ę

tno

ś

ci ni

Ŝ

 krzywa oboj

ę

tno

ś

ci, 

na której poło

Ŝ

one s

ą

 koszyki x i y. 

background image

 
 

 

dr Agnieszka Bobrowska 

 

15 

Ekonomia matematyczna I 

 
  

Przykład 2.6. 

Dane  s

ą

  dwa  koszyki  towarów:  x=(5  bułek,  1  litr  mleka)  oraz  y=(3  bułki,  2  litry  mleka).  Zdaniem 

konsumenta  koszyk  x  jest  silnie  preferowany  nad  koszyk  y. W  przypadku  wypukłej  relacji  preferencji 

zachodzi m.in.: 

y

y

x

=

=

×

+

×

=

×

+

×

)

2

,

3

(

)

1

,

5

(

)

2

,

3

(

0

)

1

,

5

(

1

0

1

f

 

y

y

x

=

=

×

+

×

=

×

+

×

)

2

,

3

(

)

5

,

1

,

4

(

)

2

,

3

(

5

,

0

)

1

,

5

(

5

,

0

5

,

0

5

,

0

f

 

y

y

x

=

=

×

+

×

=

×

+

×

)

2

,

3

(

)

2

,

3

(

)

2

,

3

(

1

)

1

,

5

(

0

1

0

f

 

 

Podsumowanie: 

1.  Zało

Ŝ

enia  (aksjomaty)  stoj

ą

ce  u  podstaw  teorii  preferencji  oraz  sformułowane  w  niej 

twierdzenia,  pozwalaj

ą

  nam  na  sformułowanie  teorii  wyboru  konsumenta  w  kategoriach 

preferencji.  

2.  Zało

Ŝ

enia teorii preferencji s

ą

 fundamentalne i 

Ŝ

adnego z nich nie mo

Ŝ

na pomin

ąć

. Odrzucenie 

któregokolwiek z nich doprowadziłoby m.in. do sprzeczno

ś

ci z postulowanym w teorii ekonomii 

zało

Ŝ

eniem, 

Ŝ

e  konsumenci  post

ę

puj

ą

  racjonalnie  i  dokonuj

ą

  „najlepszych  wyborów”.  W  tym 

przypadku  odrzucenie  zało

Ŝ

enia  np.  o  przechodnio

ś

ci  relacji  preferencji,  oznaczałoby, 

Ŝ

istnieje  zbiór  koszyków,  w  obr

ę

bie  którego  nie  ma  najlepszego  wyboru.  Tak  jednak  nie  jest, 

poniewa

Ŝ

  zakładamy, 

Ŝ

e  konsument  zawsze  potrafi  wskaza

ć

  najlepszy  (jego  zdaniem)  lub 

przynajmniej nie gorszy od pozostałych koszyków przestrzeni X koszyk towarów. 

3.  Wyprowadzone  z  relacji  preferencji  obszary  oboj

ę

tno

ś

ci  stanowi

ą

  geometryczny  obraz 

mo

Ŝ

liwych wyborów konsumenta na rynku doskonałym.  

4.  Z  warunków  rynku  doskonałego  wynika  tak

Ŝ

e, 

Ŝ

e  konsument  ma  niesko

ń

czenie  wiele 

wariantów koszyków do wyboru i b

ę

dzie d

ąŜ

ył do wyboru jego zdaniem najlepszego koszyka. 

5.  Konsument  pojawia  si

ę

  na  rynku  w  celu  dokonania  wyboru  koszyka,  nie  rozwa

Ŝ

amy  zatem 

sytuacji, kiedy konsument nie jest zainteresowany udziałem w rynku. 

 

 

Pytania kontrolne: 

1.  Podaj aksjomaty pełnego preporz

ą

dku. 

2.  Co oznacza, 

Ŝ

e konsument znajduje si

ę

 w sytuacji niedosytu? 

3.  Z  jakich  zało

Ŝ

e

ń

  o  rynku  doskonałym  wyprowadzana  jest  wypukło

ść

  pola  preferencji  i  jego 

ci

ą

gło

ść

4.  Podaj przykłady dóbr doskonale podzielnych. 

5.  Czym ró

Ŝ

ni

ą

 si

ę

 relacje słabej i silnej preferencji? 

6.  Uzasadnij wyodr

ę

bnienie z przestrzeni towarów podzbioru M-preferowanych koszyków. 

7.  Dlaczego krzywe oboj

ę

tno

ś

ci nie mog

ą

 si

ę

 przecina

ć

? Zilustrowa

ć

 odpowied

ź

 przykładem.