KRAJOWA RADA SĄDOWNICTWA 

 

  Wprowadzona została do polskiego systemu konstytucyjnego w 1989 r. Krajowa Rada Sądownictwa to 

konstytucyjny organ państwa stojący na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Ma ona prawo 

występowania do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem w sprawie zgodności z Konstytucją aktów 

normatywnych dotyczących niezależności sądów i niezawisłości sędziów.  

 

Jej kompetencje:  

a) rozpatrywanie kandydatur na stanowiska sędziów SN, NSA, sądów powszechnych i sądów wojskowych oraz 

przedstawianie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosków o ich powołanie,  

b) rozpatrywanie i rozstrzyganie wniosków o przeniesienie sędziego na inne miejsce służbowe ze względu na 

powagę stanowiska sędziego,  

c) wyrażanie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska przez sędziego, który przekroczył 65 lat życia,  

d) wypowiadanie się w sprawie zasad etyki zawodowej sędziów. 

     

  Utrzymany został trójdzielny charakter składu Rady: administracyjno-samorządowo-polityczny. W skład 

Krajowej Rady Sądownictwa wchodzą  trzy grupy członków: osoby wchodzące w skład Rady z urzędu- Pierwszy 

Prezes S N, Minister Sprawiedliwości, Prezes NSA oraz osoba powołana przez Prezydenta; druga grupa-  

demokratycznie wybrana reprezentacja środowiska sędziowskiego;  trzecia grupa - mająca charakter polityczny - to 

czterej członkowie wybrani przez Sejm spośród posłów oraz dwóch członków wybranych przez Senat spośród 

senatorów. Przewodniczącego oraz dwóch wiceprzewodniczących Krajowa Rada Sądownictwa wybiera 

samodzielnie spośród swego grona. Kadencja KRS wynosi 4 lata. Rada obraduje na posiedzeniach, a jej uchwały 

zapadają bezwzględną większością głosów w głosowaniu jawnym. Obsługę Rady realizuje i finansuje Kancelaria 

Prezydenta.