background image

Seminarium „Kładki dla pieszych. Architektura, projektowanie, realizacja, badania” 

Wrocław, 29-30 listopada 2007 

 
 
 
 
 
 
 
 
Krzysztof ŻÓŁTOWSKI

1

 

 
 

PIESZY NA KŁADKACH. FORMY ODDZIAŁYWANIA 

 
 

1. Wstęp 

 

Wzrost zamożności rozwiniętych społeczeństw spowodował zwiększenie nakładów 

na budownictwo komunikacyjne. Autostrady, śródmiejskie drogi szybkiego ruchu i inne 
arterie komunikacyjne znacznie utrudniają komunikację pieszą. Jedynym bezpiecznym 
i efektywnym rozwiązaniem jest budowa przejść bezkolizyjnych. W ten sposób kładki stały 
się ważnym elementem systemów komunikacyjnych. Jednocześnie projektanci zauważyli, że 
te relatywnie małe obiekty inżynierskie mogą być wizytówką autora, znakiem szczególnym 
w otoczeniu i ciekawą formą architektoniczną. Powstała nowa kategoria obiektów 
mostowych budząca sporo emocji i wprowadzająca element współzawodnictwa między 
projektantami i inwestorami. Prototypowe rozwiązania konstrukcyjne i systemy strukturalne 
budzące powszechne zadziwienie to w skrócie recepta na sukces. Powstają, więc budowle 
wykonane niezgodnie z tradycjami budownictwa mostowego. [1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11]. 
W ślad za nimi podąża jak niegdyś postęp w dziedzinie analizy teoretycznej. Nowoczesne 
kładki dla pieszych ujawniły luki w wiedzy dotyczącej ich cech mechanicznych. 
Niedocenianie obciążeń dynamicznych głównie pochodzących od pieszych i działania wiatru 
spowodowało poważne utrudnienie w użytkowaniu niektórych obiektów mostowych [12,13]. 
Rozpoznanie obciążeń i ich interakcji dynamicznej z konstrukcją jest istotnym przyczynkiem 
do poprawnego przewidywania dynamicznego zachowania się konstrukcji i tym samym 
eliminowania niekorzystnych zjawisk na etapie projektowania. 

W referacie przedstawiono przegląd dokonań dotyczących rozpoznania form 

działania dynamicznego pieszych na kładki i wyniki badań własnych autora. 
 

2. Oddziaływanie pieszego na konstrukcję. Przegląd dokonań 

 

Kluczowym zagadnieniem w analizie dynamicznej konstrukcji jest zdefiniowanie 

obciążenia. W przypadku ludzi ma ono wybitnie dynamiczny charakter. Badaniem obciążeń 
i oddziaływań wywołanych przez człowieka zajmują się nauki medyczne a w szczególności 
ortopedia i biomechanika. W wyniku badań ludzi otrzymano model obciążenia, jakim 
oddziałuje człowiek na podłoże. Skorecki [14] w 1966 opublikował wyniki badań 
pionowego składnika nacisków, jakie wywołuje pieszy. Od tego czasu zaczęto konstruować 
platformy pomiarowe do badań obciążeń, jakie wywołuje człowiek w czasie ruchu. Główną 

                                                 

1

 dr inż., Wydział Inżynierii Lądowej i Środowiska Politechniki Gdańskiej 

background image

K. Żółtowski 

176 

przyczyną prowadzenia badań była progresja w sporcie. Badania przy użyciu platformy 
pomiarowej opisały dynamiczny przebieg obciążenia, jakie indukuje człowiek w ruchu. 
Najbardziej rozpowszechnione w środowisku biomechaników są „Platformy Kistlera”[15]. 
Umożliwiają one trójwymiarowy, dynamiczny pomiar oddziaływania człowieka na podłoże. 
W wyniku badań otrzymano całe spektrum obciążeń wywołanych w marszu po płaszczyźnie, 
w marszu po schodach, w biegu, w podskokach, w tańcu i wielu innych sytuacjach 
codziennych i ekstremalnych.  

Bezpośrednim skutkiem chodu jest oddziaływanie pieszego na podłoże. Badanie 

tego oddziaływania posłużyło konstruktorom do określenia modelu obciążenia konstrukcji 
przeznaczonych dla pieszych. Inne aspekty biomechaniczne chodu są w tym wypadku mniej 
istotne, a ich obserwacja służy tylko do lepszego poznania charakteru obciążeń 
przekazywanych przez człowieka na konstrukcję. 
 

 

 

Rys. 1. Oddziaływanie pieszego na podłoże wg [16] i zmienności położenia środka masy 

człowieka w czasie chodu wg [17] 

 

Chód człowieka to czynność cykliczna, w której każda z nóg wykonuje ruch. Cykl 

chodu jednej kończyny obejmuje fazę podporu i fazę wymachu. Faza podporu rozpoczyna 
się w momencie uzyskania nogą kontaktu z podłożem, a kończy w chwili utraty kontaktu. 
Wtedy rozpoczyna się faza wymachu. Faza podporu dzieli się na trzy części:  

podpór na pięcie 

 

 – ok. 20% fazy, 

podpór na całej stopie   

 – ok. 50% fazy, 

podpór na przedstopiu i palcach   – ok. 30% fazy. 

background image

Pieszy na kładkach. Formy oddziaływania 

177 

Pozostała część cyklu to faza wymachu. Na rys. 1 przedstawiono wg [16] 

oddziaływanie na podłoże człowieka poruszającego się z prędkością 1,3 m/s. Jak widać na 
wykresach idący człowiek oddziałuje na podłoże we wszystkich kierunkach. Genezą 
obciążenia pionowego (Fz) jest poruszająca się w polu grawitacyjnym masa człowieka, a 
dokładniej przyspieszenia na kierunku pionowym, jakich doznaje człowiek w wyniku chodu. 
Obciążenia poziome (Fy) zgodne z kierunkiem chodu są oczywistym efektem poruszania się 
naprzód z cyklicznie zmienną prędkością. Obciążenie prostopadłe do kierunku ruchu (Fx) 
powstają w wyniku ruchu poprzecznego środka masy człowieka. Ruch ten wynika z cech 
anatomicznych. W [17] przedstawiono wyniki badań ruchu środka masy człowieka podczas 
chodu. Na rys. 1 przestawiono aproksymacje funkcją typu „sinus” otrzymanych wyników. 
Wyniki badań biomechaników pozwoliły na określenie obciążeń, jakie przekazuje człowiek 
na konstrukcję w trakcie ruchu.  
 

 

Rys. 2. Pionowa składowa oddziaływania człowieka na podłoże podczas ruchu wg [18].  

F – oddziaływanie, BW - ciężar pieszego 

background image

K. Żółtowski 

178 

Wheeler [18] podał klasyfikację obciążenia generowanego przez człowieka podczas 

ruchu. Uznał on, że jedynie pionowy składnik obciążenia może wywołać deformacje i 
drgania mostu i zdefiniował podstawowe charakterystyki pionowej składowej obciążenia, 
jakim pieszy oddziałuje na podłoże. Ponadto Wheeler zestawił zależność między prędkością 
marszu i biegu, częstością kroków i ich długością. Zdefiniował uproszczone obciążenie 
generowane przez pieszego (rys. 2) i podał procedurę analizowania konstrukcji dla pieszych. 
Za pomocą programu analizy struktur belkowych Wheeler wykonał symulacje przejścia 
ludzi po przęsłach uzyskując zgodność z doświadczeniem. 

Zagadnienie obciążenia kładek dla pieszych uporządkował i rozszerzył Bachmann 

[19,20,21]. Wprowadził on klasyfikację aktywności człowieka na pomostach (tab. 1). 
 

Tablica 1. Klasyfikacja aktywności ruchowej człowieka [21] 

RODZAJ 

AKTYWNOŚCI 

PEŁEN 

ZAKRES [HZ] 

WOLNO 

[HZ] 

ŚREDNIO 

[HZ] 

SZYBKO 

[HZ] 

Marsz 

1,4 – 2,4 

1,4 – 1,7 

1,7 – 2,2 

2,2 – 2,4 

Bieg 

1,9 – 3,3 

1,9 – 2,2 

2,2 – 2,7 

2,7 – 3,3 

Skoki 

1,3 – 3,4 

1,3 – 1,9 

1,9 – 3,0 

3,0 – 3,4 

 
 

 

Rys. 3. Funkcja obciążenia pionowego wg [21] 

background image

Pieszy na kładkach. Formy oddziaływania 

179 

Bachmann opisał obciążenie pionowe (1) jako złożenie funkcji trygonometrycznych 

określonych na podstawie trzech pierwszych składowych harmonicznych rozkładu 
rzeczywistego sygnału z pomiaru oddziaływań pieszego na szereg Fouriera (rys. 3) 
 

 
Bachmann określił  współczynniki A

(2)  dla częstości kroków f

h

 =2Hz: 

 

A1 = 0,4; A2 = 0,1; A3 = 0,1;  α

h

=2πf

h

 

   (2) 

 

Bachmann także opisał oddziaływanie poziome na pomost. Zgodnie z badaniami 

biomechaników oddziaływanie poziome w kierunku prostopadłym do kierunku marszu jest 
spowodowane ruchem poprzecznym środka masy człowieka (rys. 1). Badania na platformach 
Kistlera określiły charakterystykę tego obciążenia. Stwierdzono, że obciążenie to ma 
charakter cykliczny o częstości podstawowej wynoszącej połowę częstości kroków. 
Podstawowa częstość tego obciążenia zgodnie z tablicą 1 znajduje się w zakresie od 0,7 Hz 
do 1,7 Hz. Amplituda obciążenia poziomego generowanego przez pieszego zawiera się 
w przedziale od 15 N do 25 N. Dlatego obciążenie poziome poprzeczne nie jest praktycznie 
brane pod uwagę przy projektowaniu mostów. Płyta jezdni będąca poziomym dźwigarem 
powierzchniowym zazwyczaj stanowi wystarczające stężenie sprowadzające te siły na 
podpory. Niemniej jednak wpływ obciążeń poziomych uwidocznił się w dwóch ostatnio 
wybudowanych obiektach dla pieszych (Solferino - Paryż, Millenium Bridge – Londyn). 
Ponadto kładka nad Dunajcem w Sromowcach Niżnych była na etapie projektowania 
sprawdzana również w zakresie obciążeń poziomych.  

Ostatnio pojawiło się szereg nowych opracowań. Kerr i Bishop [22] przeprowadzili 

badania laboratoryjne dotyczące składowej pionowej obciążeń w zakresie częstości kroków 
od 1 Hz do 2,8 Hz. Badania prowadzili na płaskim pomoście i na schodach. Żółtowski 
[23,24,25,26] przedstawił swoje badania laboratoryjne i modele numeryczne dotyczące 
pionowej składowej obciążenia. W Polsce ukazało się wiele publikacji szeroko 
omawiających zagadnienia związane z kładkami dla pieszych. Można tu wyróżnić prace 
zbiorowe [27,28]. 

Należy zwrócić uwagę na dwa podstawowe cele prawidłowego rozpoznania 

obciążeń na kładkach dla pieszych. Celem najważniejszym jest określenie bezpieczeństwa 
konstrukcji pod obciążeniem dynamicznym. Równie istotne jest także spełnienie kryteriów 
komfortu, które ma decydujące znaczenie dla pieszych użytkowników mostów. 
Kompendium wiedzy dotyczącej komfortu i własne propozycje dotyczące mostów 
opracował Flaga [29,30]. 
 

3. Pieszy na kładce. Obciążenia pionowe 

 

Poniżej przedstawiono teoretyczne funkcje obciążenia pionowego pochodzącego od 

pieszego, od człowieka celowo wzbudzającego przęsło i od grupy pieszych przechodzących 
po kładce lub wprowadzających pomost celowo w drgania pionowe. 
 

3.1. Pieszy jako obciążenie dynamiczne 

 

Przedstawiony powyżej model pionowego oddziaływania pieszego na pomost  (1) 

dotyczy częstości chodu wynoszącej 2 Hz. W pracy [24] przedstawiono rezultaty badań nad 

      (1) 

1

2

3

( )

[1

sin(

)

sin(2

/ 2)

sin(3

/ 2)].

h

h

h

h

F t

BW

A

t

A

t

A

t

α

α

π

α

π

=

+

+

+

+

+

background image

K. Żółtowski 

180 

uniwersalną formułą definiującą obciążenie pieszym. Badania prowadzono na bieżni typu 
fitnes wyposażonej w dynamiczny pomiar oddziaływania pieszego. Badania przeprowadzono 
na grupie studentów. Otrzymano w ten sposób sygnały oddziaływania na podłoże przy 
różnych częstościach kroków. Opracowując funkcję obciążenia przyjęto za poprzednikami 
formułę trygonometryczną. Nowym elementem jest określenie wartości współczynnika A w 
funkcji ciężaru pieszego i częstości kroków. Wartości współczynnika  A uzyskano dzięki 
przyrównaniu wartości skutecznych pomierzonych sygnałów i funkcji teoretycznych. W 
wyniku otrzymano nową funkcję obciążeń (3).  Funkcja ta została wszechstronnie 
przetestowana na modelach numerycznych. Porównywano efekty odpowiedzi modelowanej 
konstrukcji na obciążenie zdefiniowane wg 3 i otrzymane bezpośrednio z pomiarów 
pieszych. 
 

ω

ω

π

ω

π

h

h

h

h

F (t)=BW{1+A[sin( t)+0,25sin(2 t+ )+0,25sin(3 t+ )] }    (3) 

h

A 0,4 f

0,6 BW 0,84,

=

+

 

     gdzie: 

     BW –ciężar pieszego  [kN], 

f

h

h

/2π – częstość kroków [1/s]. 

 

Kluczowym dla bezpieczeństwa konstrukcji kładki jest efekt dostosowania się 

częstości kroków pieszego do częstości drgań pomostu. Powszechnie uważano,  że takie 
dostosowanie może prowadzić do rezonansu i w konsekwencji zagrożenia konstrukcji. 
Badania laboratoryjne opisane w pracach [23,24,25,26] przeprowadzone na drgającej bieżni 
typu fitnes (rys. 4) wyjaśniają istotę procesu dostosowania się pieszego do drgań przęsła. 
Wykazano,  że mechanizm dostosowania się idącego człowieka do drgającej konstrukcji 
polega na dopasowaniu częstości kroków do jej częstotliwości drgań i na dopasowaniu 
przesunięcia fazowego tak, aby przemieszczenia środka masy ciała pieszego były jak 
najmniejsze. Przesunięcie fazowe w tym wypadku wynosi π. Poruszanie się pieszego na 
drgającej kładce można porównać do jazdy narciarza po muldach. Narciarz dzięki pracy nóg 
utrzymuje swój środek masy możliwie nieruchomo (w osi pionowej) i dzięki temu nie 
oddziałuje dynamicznie na podłoże i tym samym nie obciąża dodatkowo nóg. 
Zsynchronizowany na kładce pieszy (rys.1) unosi swój środek masy, gdy pomost opada 
i odwrotnie  obniża go, gdy pomost unosi się. Badania laboratoryjne oraz symulacje 
numeryczne [26] wskazują,  że pieszy idący po drgającym przęśle nie jest w stanie 
wygenerować drgań o amplitudzie przekraczającej ~40 mm. Przy takich drganiach traci on 
praktycznie zdolność generowania obciążenia dynamicznego. Testy laboratoryjne wskazują 
również, że pieszy nie może zmienić fazy kroku z uwagi na duże trudności w poruszaniu się 
przy braku synchronizacji. Funkcja obciążenia uwzględniająca przemieszczenia pomostu 
i przesunięcie fazowe została zdefiniowana w [26] i przedstawiona poniżej dla modelu 
o jednym stopniu swobody (4).  
 

background image

Pieszy na kładkach. Formy oddziaływania 

181 

 

Rys. 4. Stanowisko badawcze – drgająca bieżnia 

 

 

+

+

+

+

=

''

'

''

''

b

b

b

b

b

h

y (t)  M

Cy (t) Ky (t) [y (t) h(t) ]M

0

     

''

( )

( )

h

h

h t M

F t

=

  

(4) 

+

+

+

=

''

'

b

b

b

b

h

y (t) M

Cy (t) Ky (t) L ( t ) 0,

 

 

 

  

gdzie:                     

=

+

''

h

h

b

h

L (t) F (t) y (t) M .    (5) 

Funkcja obciążenia zdefiniowana w (3) i zmodyfikowana wg (5) daje możliwość 
pełniejszego analizowania przęseł  kładek i przewidywania ekstremalnych amplitud 
przemieszczeń. Trudność w zastosowaniu nowej funkcji polega na jej nieliniowości. 
Wartości obciążeń zależą, bowiem od przemieszczeń przęsła. Należy, zatem zastosować 
procedurę numeryczną, w której siła zdefiniowana w (5) porusza się po modelu 
i w poszczególnych krokach czasowych modyfikuje swoją wartość o czynnik zależny od 
poruszającej się masy i przyspieszenia „przęsła pod nią”. Procedurę numeryczną typu „time 
step” uwzględniającą powyższe założenia wykonano w środowisku systemu MES SOFiSTiK 
i przetestowano na kilku kładkach [26,31,32]. 
 

3.2. Człowiek celowo wzbudzający przęsło 

 

Niewątpliwie spektakularnym działaniem pieszych na kładki jest próba celowego 

rozhuśtania konstrukcji. Przypuszczalnie nie ma na świecie takiej kładki dla pieszych, która 
będąc wyczuwalnie podatną nie została celowo rozbujana. Z obserwacji wynika, że działanie 
ludzi polegające na wprowadzeniu przęsła w drgania jest powszechne. Powodem takich 
zachowań może być ciekawość, zabawa lub fascynacja odkrytym zjawiskiem. 
Niebezpieczeństwo wynikające z takiego działania wynika z trzech przesłanek: 

− 

człowiek pragnący rozkołysać przęsło intuicyjnie i naturalnie wpasowuje się 
w podstawową postać i częstość drgań; 

− 

odczuwalne drgania przęsła są odbierane jako zachęta do dalszej zabawy; 

background image

K. Żółtowski 

182 

− 

źródłem drgań jest najczęściej grupa ludzi, która poprzez działanie zbiorowe 
ma obniżone poczucie zagrożenia. 

Nowoczesne, podatne konstrukcje kładek dla pieszych będą z pewnością poddane takiej 
próbie i choć obciążenie przez celowe cykliczne wymuszenie nie może być traktowane jako 
forma stanu użytkowania to sprawdzenie wytrzymałościowe dla takiej próby powinno być 
wykonane. Kluczowym elementem analizy dynamicznej w tym przypadku jest znajomość 
obciążenia. W pracy [26] opisano efekty badań nad obciążeniami celowymi. Badano 
podskoki i przysiady na drgającej platformie pomiarowej (rys.4). Podskoki okazały się mało 
efektywne na drgającym pomoście. Wynika to z braku możliwości synchronizacji częstości 
podskoków z częstotliwością drgań przęsła. Skuteczną metodą oddziaływania na przęsło są 
przysiady. Sprawca drgań może idealnie wpasować swoje działanie w częstotliwość drgań 
przęsła i doprowadzić tym samym do dużych przemieszczeń. Efekty działania tego typu są 
ograniczone kondycją sprawcy i własnościami tłumiącymi konstrukcji. Prace laboratoryjne 
pozwoliły sformułować uniwersalną funkcję (6) podobną do pomierzonych sygnałów. 
 

 

Rys.5. Obciążenie od jednego przysiadu. Pomiar ( z lewej) i funkcja teoretyczna wg (6) 

 

]

1

e

)

φ

t

ω

(cos(

A

[

BW

)

t

(

F

v

t

+

=

    

                   (6) 

 
Efektem badań laboratoryjnych było zdefiniowanie typowego obciążenia przysiadami. 
Przyrównując wartości skuteczne sygnałów pomierzonych i funkcji (6) i uśredniając wyniki 
otrzymano uniwersalną funkcję obciążenia przysiadami (7). 
 

(

)

=

π −

+

p

1

4 t

f

F( t ) 0,75 1,33 cos 4.8 t 0.25 e

1

   

∈ −

p

p

1

1

t

,

2 f

2 f

    

(

)

p

f

0;2.4 Hz

     (7) 

gdzie f

p

 to charakterystyczna częstość własna przęsła. 

 

3.3. Grupa pieszych na kładce 

 

Normy określają działanie ludzi jako równomiernie rozłożone statyczne obciążenie 

powierzchniowe o wartości 4 do 5 kN/m

2

. Takie obciążenie może wystąpić przy 

zagęszczeniu wynoszącym ok. 6 osób/m

2

. W tej sytuacji ruch praktycznie nie istnieje i efekty 

dynamiczne są bardzo małe. W czasie testów na Moście Milenijnym w Londynie 
zauważono, że płynny ruch ustawał przy gęstości pieszych powyżej 1,8 osób/m

2

. Wartości 

zagęszczenia pieszych znane z inżynierii ruchu zostały sporządzone dla potrzeb 
projektowania przepustowości i na ogół dotyczą przepływów uśrednionych. W przypadku 
mostu ważny jest stan graniczny. Brak jednoznacznych wytycznych zależności między 
gęstością pieszych i oddziaływaniem dynamicznym stał się bodźcem do badań [26]. Uznając, 
że wartości oddziaływania jednego pieszego przy różnych częstościach kroków są znane 
postanowiono zbadać  gęstość pieszych przy różnych częstościach kroków. Zwrócono 

background image

Pieszy na kładkach. Formy oddziaływania 

183 

również uwagę na swobodę kroków w poszczególnych fazach testu. Badania 
przeprowadzono na sali gimnastycznej. Wyznaczono tor o szerokości 2,5 m i długości ok. 
28 m. W 2/3 długości toru wyznaczono odcinek pomiarowy o długości 5,0 m monitorowany 
przez 2 aparaty fotograficzne i kamerę wideo (rys. 6). W teście brała udział 31 osobowa 
grupa studentów studiów zaocznych Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu im Jędrzeja 
Śniadeckiego w Gdańsku. 18 kobiet i 13 mężczyzn w wieku ok. 30 lat (średnio) wykonało 
zestaw testów polegających na wielokrotnym przemarszu wyznaczonym korytarzem 
z zadaną częstością kroków.  
 

 

 

 

Rys. 6. Badanie gęstości idącego tłumu 

 
Gęstość pieszych w rozważanym zakresie częstości kroków, obliczono na podstawie 
fotografii i filmów wideo. Wyniki pomiarów pokazano na rys. 7 
 

 

Rys. 7. Wyniki pomiarów gęstości pieszych i krzywa trendu 

background image

K. Żółtowski 

184 

Oszacowanie gęstości pieszych na kładce jest tylko częścią problemu związanego 

z maszerującym tłumem. Problemem dużo trudniejszym jest ocena stopnia synchronizacji 
kroków w grupie pieszych. Można oczywiście badać grupę całkowicie zsynchronizowaną na 
kładce oceniając bezpieczeństwo konstrukcji, ale trudno ten przypadek odnosić do kryteriów 
komfortu, jakie powinny być spełnione przy przejściu przypadkowej grupy osób idących 
krokiem swobodnym. Matsumoto z zespołem [33] podał propozycję praktycznego ujęcia 
problemu. Określa on ilość zsynchronizowanych pieszych w grupie prostą formułą (8).  
 

gdzie N

c  

- określa liczbę osób na moście. 

 
W pracy [26] zamieszczono opis symulacji losowych potoku pieszych i badania ich stopnia 
synchronizacji. Badania te w pełni potwierdziły formułę podaną przez Matsumoto 
z zespołem. Jeżeli określimy  N

na podstawie wykresu (rys.7) przyjmując maksymalną 

możliwą dla danej częstotliwości przęsła gęstość pieszych, możemy zdefiniować zastępcze 
równomiernie rozłożone obciążenie dynamiczne (9) określone na podstawie równania (3) 
i (8). 
 

( )

( )

(

)

(

)

{

}

h

h

h

c

b

BW MA sin

t

0,25 sin 2 t

0,25 sin 3 t

N

L t

F

ω

ω

π

ω

π

+

+

+

+

+

=

      

    (9) 

gdzie F

b

- powierzchnia użytkowa pomostu 

 

Drugim, niezwykle ważnym grupowym obciążeniem na kładkach jest celowe 

wprowadzenie przęsła w drgania pionowe poprzez zsynchronizowane przysiady. W tym 
przypadku należy zwielokrotnić obciążenie zdefiniowane w (7). Problemem jest określenie 
wielkości grupy wywołującej drgania. Można przyjąć, że grupa liczy 30 osób. Odpowiada to 
przeciętnej klasie szkolnej w liceum. 
 

4. Badania zrealizowanych kładek pod działaniem pieszych 

 

W pracy [26] przedstawiono wyniki badań wybranych kładek dla pieszych 

i porównano je z wynikami symulacji numerycznych wykonanych w oparciu o obciążenia 
opisane powyżej. Należy zaznaczyć,  że istotnym czynnikiem warunkującym zgodność 
symulacji z doświadczeniem jest prawidłowy model numeryczny i poprawnie przyjęte 
tłumienie [34]. W referacie przywołano jeden przykład weryfikacji opisanych wcześniej 
teorii jest to 

Kładka nad rzeką Dunajec w Sromowcach Niżnych.

 

Kładka jest konstrukcją podwieszoną o strukturze mieszanej. Dźwigary główne 

wykonano z drewna klejonego, stężenia i konstrukcja pod pomost oraz pylon są stalowe. Dla 
podwieszenia przęsła głównego zastosowano stalowe liny zamknięte. Wanty od strony 
przyczółka wykonano jako pręty pełne. Całość posadowiono na przyczółkach żelbetowych. 
W procesie projektowania wykonano symulacje numeryczne pracy dynamicznej konstrukcji 
[31]. Określono amplitudy drgań pomostu i układu cięgnowego pod obciążeniem 
użytkowym. Numeryczną symulację pracy dynamicznej konstrukcji zweryfikowano podczas 
badań odbiorowych. Kładkę zaprojektował Zespół Badawczo - Projektowy Mosty Wrocław 
pod kierunkiem prof. Jana Biliszczuka.  
 

=

c

M

N

       (8) 

background image

Pieszy na kładkach. Formy oddziaływania 

185 

 

Rys. 8. Widok ogólny kładki, charakterystyczny przekrój poprzeczny i schemat 

rozmieszczenia czujników pomiaru przyspieszeń (Ay,z) 

 

W sierpniu 2006 oddano kładkę do użytku i zaraz potem przeprowadzono pomiary 

jej cech dynamicznych. Badania wykonał zespół Katedry Mechaniki Budowli i Mostów 
Politechniki Gdańskiej wspólnie z Zakładem Mostów Politechniki Wrocławskiej. Na przęśle 
głównym umieszczono piezoelektryczne czujniki pomiarowe przyspieszeń na kierunku 
pionowym i poziomym prostopadłym do kładki. (AY i AZ schemat - rys. 8.). Dodatkowo 
przemieszczenia mierzono za pomocą urządzenia laserowego fińskiej firmy 
NOPTEL OY typ PSM200. 

Badania przeprowadzono wg schematu (tabela 2) opracowanego przez Biliszczuka 

z zespołem [35]. Na podstawie danych numerycznych, udostępnionych przez autorów 
projektu kładki, wykonano własny model mechaniczny mostu w środowisku systemu 
SOFiSTiK (rys. 9) i przeprowadzono symulacje wybranych testów. Model ten posłużył 
również do oceny cech dynamicznych kładki na etapie projektowania [31]. Badania kładki 
rozpoczęto od identyfikacji częstości własnych i współczynników tłumienia. Pierwsze dwie 
częstości pionowe wynosiły (rys.10) : 
 

f1 = 1,31 Hz, 
f2 = 2,25 Hz. 

Towarzysząca tym częstościom średnia liczba tłumienia wyniosła: 

ξ = 0,0069, (Λ = 0,0433)

 
 
 

background image

K. Żółtowski 

186 

Tablica 2. Program badań dynamicznych kładki w Sromowcach Niżnych 

Test 

Liczba 

pieszych 

Rodzaj testu 

Częstość  wymuszenia 

W-12 

12 

chód swobodny 

  

W-14 

14 

chód swobodny 

  

SW-12f1 

12 

chód synchroniczny 

taktowanie (1,313 Hz) 

R-12 

12 

bieg swobodny 

  

R-12 

12 

bieg swobodny 

  

RS-12 

12 

bieg synchroniczny 

taktowanie (2,250 Hz) 

SW-12f2 12 

chód synchroniczny,  

12 osób 

taktowanie (2,250 Hz) 

S-12 

12 

sprint, 12 osób 

  

S-12 

12 

sprint, 12 osób 

  

HC-12-f1 12 

półprzysiady 

synchroniczne 

taktowanie (1,313 Hz) 

HC-12-f2 12 

półprzysiady 

synchroniczne 

taktowanie (2,250 Hz) 

WSK-12-f1 

12 

pojedynczy podskok 

  

WH-12 12 

wychylenia boczne 

synchroniczne 

  

SW-3f2 3 

chód synchroniczny,  

3 osoby 

taktowanie (2,250 Hz) 

echo - 

przejście niekontrolowane  

osób 

  

 

 

Rys. 9. Model MES kładki w Sromowcach Niżnych w środowisku SOFiSTiK 

 

 

  

 

Rys. 10. Pierwsze dwie pionowe postacie własne drgań konstrukcji kładki 

background image

Pieszy na kładkach. Formy oddziaływania 

187 

W badaniach wzięli udział  mężczyźni w wieku średnim o przeciętnym ciężarze 

ciała wynoszącym  średnio 0,81 kN. Częstość kroków lub przysiadów była kontrolowana 
przez taktowanie akustyczne. Mierzono również prędkość poruszania się pieszych po kładce. 

Posługując się metodami opisanymi wcześniej wykonano symulacje numeryczne 

wybranych testów przeprowadzonych na obiekcie. W tabeli 8.5 przedstawiono zasadnicze 
wyniki w zestawieniu z rezultatami badań. Na wykresach poniżej przedstawiono przebiegi 
przyspieszeń. 
 

Tablica 3. Zestawienie wyników testów i symulacji numerycznych 

 

 

 

Pomierzona max. 

Obliczona max. 

Test 

Liczba 

pieszych 

Częstość 

Wymuszenia 

amplituda 

przyspieszeń 

amplituda 

przyspieszeń 

  

[Hz] [m/s

2

] [m/s

2

SW-12f1 12  1,313 

0,443 

SW-12f2 12  2,250 

1,880 

1,500 

SW-3f2 3  2,250 

1,612 

1,579 

HC-12f1 12  1,313 

3,550 

3,300 

HC-12f2 12  2,250 

3,890 

9,250 

 
 

  

 

Rys. 11. Wynik testu SW-3f2, przyspieszenie A

z

 w punkcie 2 (rys. 8).  

Z lewej pomiar, z prawej symulacja MES 

 
 

  

 

Rys. 12. Wynik testu HC-12f1, przyspieszenie A

z

 w punkcie 4 (rys. 8).  

Z lewej pomiar, z prawej symulacja MES 

 

background image

K. Żółtowski 

188 

Test SW-12f1

 pokazuje, że procedura numeryczna dobrze odwzorowuje rzeczywistość. 

Różnice w przebiegach obu testów wynikają z braku pełnej synchronizacji pieszych. 
Dodatkowo należy zaznaczyć, częstość kroków w teście (1,313 Hz) występuje na progu 
zastosowania funkcji obciążenia (3).  

Test SW-12f2

  również można podobnie skomentować jak test poprzedni.  

Test SW-3f2

 wypadł najlepiej z testów symulujących przejście po kładce. Dużej zgodności 

rezultatów badań i symulacji można się doszukiwać w małej liczbie osób a za tem w dobrej 
synchronizacji kroków.  

Test HC12f1

 pokazał wysoką zgodność praktyki z symulacją numeryczną. Należy 

zaznaczyć,  że w zakresie dużych przemieszczeń  tłumienie nie jest liniowe. Porównując 
wykresy (rys 12) można zobaczyć różnice w prędkości zanikania drgań.  

Test HC12F2

  wskazuje, że przy tak dużej częstości drgań (2,25 Hz) piesi nie byli w stanie 

osiągnąć rezultatów wynikających z symulacji.  
 

5. Wnioski 

 

Rozwiązanie numeryczne zagadnień dynamicznych w technicznych problemach 

mostów jest obecnie standardową procedurą dostępną w wielu systemach analizy 
konstrukcji. W badaniach opisanych w referacie zastosowano system MES SOFiSTiK. 
Jednak kluczem do właściwej oceny zachowań dynamicznych konstrukcji jest znajomość 
obciążeń, własności materiałowych i warunków brzegowych. Istotna również jest interakcja 
obciążenia i odpowiedzi konstrukcji. Zjawisko to jest szczególnie ważne przy obciążeniu 
pieszymi i wiatrem. 

Przeprowadzone w pracy analizy i symulacje numeryczne konstrukcji wskazują, że 

innym, niezmiernie istotnym czynnikiem określającym cechy dynamiczne konstrukcji jest 
tłumienie. „Manipulacja” w niewielkim zakresie parametrem tłumienia zmienia w sposób 
istotny wyniki, dlatego sformułowanie uniwersalnej funkcji tłumienia jest obecnie 
wyzwaniem. 
 

Literatura 

 
[1]

 

BILISZCZUK J., BERGER K., MACHELSKI C., WEGRZYNIAK M., ONYSYK J., 
PRABUCKI P.: Examples of new built footbridges in Poland. Proceedings of the 
International Conference on the Design and Dynamic Behaviour of Footbridges ’02, 
Paris, France, 20–22 November 2002. 

[2]

 

BILISZCZUK J., BARCIK W., HAWRYSZKÓW P., TADLA J., STEMPIN P., 
MAURY A.: New Footbridges in Poland. Proceedings of the Second International 
Conference Footbridges ’05, Venezia, Italia, 6–8 December 2005. 

[3]

 

CORBAL J., MEIJIDE A. G.: ANTON A., Innovative Solutions for Footbridges, 
Proceedings of the Second International Footbridges ’05, Venezia, Italia, 6–8 
December 2005. 

[4]

 

SCHLAICH M.: Planning Conditions for Footbrodges. Proceedings of the 
International Conference on the Design and Dynamic Behavior of Footbridges ’02, 
Paris, France, 20–22 November 2002. 

[5]

 

EYRE J.: Aestetics of footbridge design. Proceedings of the International Conference 
on the Design and Dynamic Behaviour of Footbridges ’02, Paris, France, 20–22 
November 2002. 

[6]

 

FIRTH I.: New materials for modern footbridges. Proceedings of the International 
Conference on the Design and Dynamic Behavior of Footbridges ’02, Paris, France, 
20–22 November 2002. 

background image

Pieszy na kładkach. Formy oddziaływania 

189 

[7]

 

MASUBUCHI F., Iso M.: The progress of structural design of footbridges in Japan, 
in: Proceedings of the International Conference on the Design and Dynamic 
Behaviour of Footbridges ’02, Paris, France, 20–22 November 2002. 

[8]

 

MIMRAM M.: Towards reasoned, open-minded footbridge design. Proceedings of the 
International Conference on the Design and Dynamic Behavior of Footbridges ’02, 
Paris, France, 20–22 November 2002. 

[9]

 

STRASKY J.: New structural concepts for footbridges. Proceedings of the 
International Conference on the Design and Dynamic Behaviour of Footbridges ’02, 
Paris, France, 20–22 November 2002. 

[10]

 

TAKENOUCHI K., ITO M., Function and development of pedestrian bridges in 
Japan. Proceedings of the International Conference on the Design and Dynamic 
Behaviour of Footbridges ’02, Paris, France, 20–22 November 2002. 

[11]

 

WOODRUFF S., BILLINGTON D. P., Aesthetics and ethics in pedestrian bridge 
design. Proceedings of the Second International Footbridges ’05, Venezia, Italia, 6–8 
December 2005. 

[12]

 

DALLARD P., FITZPATRICK A. J., FLINT A., LE BOURVA S., LOW A., 
RIDSDILL-SMITH R. M., WILLFORD M.: The London, Millennium Footbridge. 
Structural Engineer 79 (22), 2001, s. 17–33. 

[13]

 

FLAGA A., BŁAZIK-BOROWA E., PODGÓRSKI J., Aerodynamika smukłych 
budowli i konstrukcji prętowo-cięgnowych. Wydawnictwo Politechniki Lubelskiej. 
Lublin 2004. 

[14]

 

SKORECKI J.: The design and construction of a new apparatus for measuring the 
vertical forces exerted in walking. A gait machine. J. Strain Analysis, No. 5, 1966. 

[15]

 

KISTLER INSTRUMENTE AG. CH-8408 Winterthur, Szwajcaria. 

[16]

 

SIMPSON K. J., JIANG P.: Foot landing position during gait influences ground 
reaction forces. Clinical Biomechanics, 14, 1999, s. 396

402. 

[17]

 

WHITTE M. W.: Three dimensional motion of the center of gravity of the body 
during walking. Human movement science, 16/1997. 

[18]

 

WELLER J.: Prediction and Control of Pedestrian – Induced Vibration in Footbridges, 
ASCE. Vol. 108, No. ST9, 09/1982. 

[19]

 

BACHMANN H., Schwingungsprobleme bei Fuβgängerbauwerken. Bauingenieur, 
63/1988. 

[20]

 

BACHMANN H.; Vibration Problems in Structures – Practical Guidelines. 
Birkhaüser Zurich.1994. 

[21]

 

BACHMANN H., “Lively” footbridges – a real challenge, Footbridge 2002, Design 
and dynamic behavior of footbridges, Paris, 20-22.11.2002. 

[22]

 

KERR S.C., BISHOP N.W.M.; Human induced loading on flexible staircases. 
Engineering Structures, Vol 23, 2001, s. 37-45. 

[23]

 

ŻÓŁTOWSKI K., Zjawisko interakcji idącego człowieka i drgającego podłoża 
konstrukcji inżynierskiej, Monografia, Projektowanie, budowa I estetyka kładek dla 
pieszych. Wydawnictwo Katerdy Budowy Mostów i Tuneli Politechniki Krakowskiej, 
Kraków 2003, s. 51-70. 

[24]

 

ŻÓŁTOWSKI K., Walking pedestrian on the foot bridge, Load function. IV 
Sympozjum Wpływy Środowiskowe na Budowle i Ludzi - obciążenia, oddziaływania, 
interakcje, dyskomfort. Susiec, 16-18 czerwca 2004. 

[25]

 

ŻÓŁTOWSKI K., Pedestrian Bridge, Load and Resnpnse, Proceedings of the Second 
International Conference Footbridges 2005, Venecja, Włochy, Grudzień 6-8, 2005 

[26]

 

ŻÓŁTOWSKI K., Pieszy na kładkach. Obciążenia i odpowiedź konstrukcji. 
Monografia. Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej. Gdańsk 2007. 

background image

K. Żółtowski 

190 

[27]

 

Monografia. Projektowanie, budowa i estetyka kłądek dla pieszych. Katedra Budowy 
Mostów i Tuneli Politechniki Krakowskiej. Edytorzy: Kazimierz Flaga i Wojciech 
Średniawa. Kraków 2003. 

[28]

 

BILISZCZUK J., BARCIK W., MACHELSKI CZ., ONYSYK J., SADOWSKI K., 
PUSTELNIK M.; Projektowanie stalowych kładek dla pieszych. Dolnośląskie 
Wydawnictwo Edukacyjne. Wrocław 2004. 

[29]

 

FLAGA A.: Problemy wpływu drgań na ludzi znajdujących się na mostach. Inżynieria 
i Budownictwo, Nr 3-4/2002. 

[30]

 

FLAGA A., PAŃTAK M.; Kryteria komfortu w projektowaniu kładek dla pieszych.  
Monografia. Projektowanie, budowa i estetyka kładek dla pieszych. Katedra Budowy 
Mostów i tuneli Politechniki Krakowskiej. Kraków 2003. 

[31]

 

BILISZCZUK J., HAWRYSZKÓW P., MAURY A., SUŁKOWSKI M.: Design of a 
cable-stayed footbridge with deck made of glued-laminated wood. Structural 
Engineering Conference. International Conference on Bridges, Dubrovnik, Croatia, 
21

24 May 2006. 

[32]

 

ARROYO J. C.: Repair Project of a Footbrodge Above the M-603 Road in 
Alcobendas (Madrit), Proceedings of the Second International Conference 
Footbridges ’05, Venezia, Italia, 6–8 December 2005. 

[33]

 

MATSUMOTO Y., NISHIOKA T., SHIOJIRI H., MATSUZAKI K.; Dynamic design 
of Footbridges. IABSE Proceedings P-17/78. 1978 

[34]

 

SALAMAK M.: Rola tłumienia w kładkach dla pieszych oraz metody jego 
identyfikacji. Projektowanie, budowa i estetyka kładek dla pieszych. (Red. K. Flaga, 
W.  Średniawa). Kraków: Politechnika Krakowska, Wydz. Inżynierii Lądowej, Kat. 
Budowy Mostów i Tuneli 2003. 

[35]

 

BILISZCZUK J., BARCIK W., HAWRYSZKÓW P., MACHELSKI CZ., TADLA J., 
Dynamic sensibility of cable stayed footbridges, Proceedings of the Second 
International Conference Footbridges 2005, Wenecja, Włochy, Grudzień 6-8, 2005. 

 
 

PEDESTRIAN ON FOOTBRIDGES – DYNANIC ACTION 

 

Summary 

 

The paper is a synthesis of the experimental and theoretical investigations on 

dynamics of pedestrian bridges. On the basis of the present state of knowledge the author 
presents his contribution to the development of pedestrian loads on the bridge. Based on the 
experiment the function for the human induced load was developed for walking people. The 
author proceeded with the analysis of the load caused by crouching and jumping. Finally, the 
load function simulating crouching was developed. New load functions were used in the 
analysis of the dynamic response of existing footbridges. Numeric simulations were 
compared with experimental tests on real structures. In the author’s opinion, presented 
procedures are forceful and useful for estimating dynamic behavior of a footbridge at the 
design stage.