Psychoterapia z 

perspektywy 

neuronauki

Sandra Michalczuk 

Kosma Chałas 

Filip Matuszewski

Terapia ekspozycyjna

Nadrzędnym celem terapii ekspozycyjnej jest 
zmniejszenie ilości lęków związanych ze 
wspomnieniami zdarzenia traumatycznego. Zakłada 
się bowiem, że ludzie uczą się obawiać myśli, uczuć i 
sytuacji, które przypominają im o przeszłym 
traumatycznym zdarzeniu.

Na czym polega?

Głównym założeniem jest desensytyzacja przy 
użyciu różnych technik takich jak np. zatopienie 
(zanurzenie) 

Dodatkowo w trakcie terapii ekspozycyjnej pacjent 
może nauczyć się wykorzystywać odmienne metody 
relaksacji oraz ćwiczenia oddechowe. Metody te 
mogą być następnie wykorzystywane przez pacjenta 
w sytuacjach, w których doświadcza on przykrych 
wspomnień.

Terapia eskpozycyjna czerpie z neuronauki  
habituacje w systemie nerwowym.  
Polega ona na tym, że przy długotrwałej eskpozycji 
na bodzieć, układ nerwowy stopniowo przyzwyczaja 
się do bodźca, co prowadzi do coraz mniejszej 
reakcji (habituacja) co prowadzi do skrajnego jej 
wygaszenia (desensytyzacja).

W praktyce  metoda ta zazwyczaj działa,  
jednak nie zostało to potwierdzone żadnymi 
badaniami naukowymi. 

Kwestionariusz 

badawczy pomiaru 

poziomu PTSD

Przykładowe pytania kontrolne: 

- Miewam napady lęku uogólnionego. 

- Mam poczucie utraty kontroli nad swoim życiem. 

- Budzę się w nocy zlana potem. 

- Boje się przebywać w samotności. 

Osoby badane 

- W badaniu weźmie udział 50 par terapeuta klient, 
pracujących metodą terapii ekspozycyjnej. 

- Wszystkie pary będą się znajdowały na zbliżonym 
etapie zaawansowania terapii. 

- Osobami badanymi będą kobiety w wieku 18-50 lat. 

- Terapia będzie dotyczyła traumy powstałej w 
wyniku   wykorzystania seksualnego.

Procedura 

Badanie będzie się odbywało podczas pierwszej i 
ostatniej sesji terapeutycznej w gabinecie 
psychologa. Czas trwania jest nieograniczony. 
Pierwsze badanie odbędzie się przed pierwszym 
spotkaniem, zaś drugie po ostatniej sesji. 

Badany otrzyma kwestionariusz składający się z 40 
pytań kontrolnych. Odpowiedzi będzie udzielać na 4 
stopniowej skali, gdzie 1 oznacza “zdecydowanie 
zgadzam się” a 4 “zdecydowanie nie zgadzam się”. 
Kwestionariusz powinien być rozwiązany 
indywidualnie według podanej kolejności badań.

Zmienne 

- Poziom PTSD przed terapią: wynik kwestionariusza 

- Poziom PTSD po terapii: wynik kwestionariusza 

- Poprawa samopoczucia: różnica między stanem 
przed terapią a stanem po pełnych 30 spotkaniach z 
psychoterapeutą 

Spodziewane wyniki 

Po odbyciu pełnej terapii desensytyzującej 
składającej się z 30 spotkań, które odbywały się 
raz w tygodniu, nastąpiło zmniejszenie poziomu 
PTSD, co wpłynęło na znaczną poprawę jakości i 
komfortu życia pacjenta.

Bibliografia: 

- Craske, Kircanski, Zelikowsky, Mystkowski, 
Chowdhury, Baker, 2008) 

- Cozolino L.J "Neuronauka w psychoterapii” 

- Gerrig R.J, Zimbardo P.G "Psychologia i życie"

DZIĘKUJEMY ZA UWAGĘ!