background image

Okresy rozwoju człowieka, 
uwarunkowania i cechy.
Czynniki genetyczne, paragenetyczne, 
środowiskowe                                            
wpływające na rozwój człowieka.

wpływające na rozwój człowieka.

1. okresy ontogenetycznego rozwoju
2. czynniki warunkuj

ą

ce rozwój

3. czynniki genetyczne warunkuj

ą

ce rozwój

4. czynniki paragenetyczne wpływaj

ą

ce na rozwój

5. uwarunkowania 

ś

rodowiskowe rozwoju człowieka

6. opieka przedkoncepcyjna 

(zapobieganie wadom cewy nerwowej)

background image

1. OKRESY ONTOGENEZY    

(ROZWOJU) CZŁOWIEKA



Nauka o rozwoju ontogenetycznym 
(osobniczym) i oddziaływaniach 

ś

rodowiska zewn

ę

trznego na rozwijaj

ą

cy 

si

ę

 organizm dziecka 

 AUKSOLOGIA

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

si

ę

 organizm dziecka 

 AUKSOLOGIA



I. Okres prenatalny                          

(wewn

ą

trzłonowy, 

ś

ródmaciczny) 



II. Okres postnatalny 

(pourodzeniowy, pozamaciczny) 

background image

I.

Okres prenatalny 
(wewnątrzłonowy, śródmaciczny)



trwa 38-42 tygodnie 

ż

ycia płodowego 

(

ś

redni czas trwania ci

ąż

y wynosi 280 dni)



2 fazy !!! :

1/ zarodkowa (do 8 t.

ż

.)

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

1/ zarodkowa (do 8 t.

ż

.)

2/ płodowa (9-40 t.

ż

.)



UWAGA! Współczesna embriologia                       
nie wyró

ż

nia fazy jaja płodowego, traktuj

ą

zapłodnion

ą

 komórk

ę

 jajow

ą

 jako zarodek !!!

background image

II. Okres postnatalny 

(pourodzeniowy, pozamaciczny)



Podokresy :



noworodkowy (pierwsze 28 d

ż

.),



niemowl

ę

cy (1 r

ż

.),



wczesnego dzieci

ń

stwa (poniemowl

ę

cy) (2-3 r

ż

.),



przedszkolny (4-6 r

ż

.),



szkolny (7-15 r

ż

):

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



szkolny (7-15 r

ż

):

- faza oboj

ę

tnopłciowa (7-9 r

ż

.) 

- dziewcz

ę

ta do 8 r

ż

.; chłopcy do 9 r

ż

.

- faza dojrzewania płciowego - pokwitania (od 8-9 r

ż

. do 15-17 r

ż

.)



młodzie

ń

czy (16 - 20 r

ż

.) 

- 16-18 lat (dziewcz

ę

ta) i 18-21 lat (chłopcy)



dojrzało

ś

ci (20/25 - 40/50 r

ż

.),



starzenia si

ę

 (od 40/50 r

ż

., indywidualnie ró

ż

nie).

background image

Etapy i okresy rozwoju 

wg N.Wolańskiego (2006)



I ETAP rozwoju 

ś

rodmacicznego                       

(metabolizm matki rzutuje na metabolizm dziecka)
UWAGA!!! – N.Wola

ń

ski wymienia tu nadal 3 fazy ! 



II ETAP postnatalnego rozwoju progresywnego 
(procesy anaboliczne przewa

ż

aj

ą

 nad katabolicznymi)

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



III ETAP równowagi (wzgl

ę

dna stabilizacja procesów 

anabolicznych i katabolicznych, tzw. pełnia 

ż

ycia)

– od 18/20-25 do 50-55 r

ż

.



IV ETAP starzenia si

ę

 i staro

ś

ci (procesy kataboliczne 

przewa

ż

aj

ą

 nad anabolicznymi) – ok. 50-60 r

ż

.i powy

ż

ej. 

background image



Procesy anaboliczne

 przyswajanie skł. po

ż

ywienia                

i ich przekształcanie na skł. chemiczne tkanek własnego 
ciała /białko/ lub odkładanie subs. zapasowych 
(tworzenie i 

 organów i tkanek)



Procesy kataboliczne

 zu

ż

ywanie skł. chemicznych 

własnego organizmu podczas procesów energetycznych 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

własnego organizmu podczas procesów energetycznych 
oraz intensywniejsze wydalanie produktów przemiany 
materii ani

ż

eli ich uzupełnianie przy normalnym 

ż

ywieniu                                                                     

(przeciwne do anabolizmu, zwi

ą

zane z rozkładem i 

zanikaniem)

background image

Fazy i okresy postnatalnego rozwoju 
progresywnego 

wg N.Wolańskiego (2006)



A. Faza bierno

ś

ci – od urodzenia do ok.5-7 m.

ż

(noworodek i wczesne niemowl

ę

ctwo)



B. Faza ekspansji :



Okres opanowywania własnego ciała i formowania si

ę

 

homeostazy 

ś

rodowiska wewn

ę

trznego                                       

– od 5-7 m.

ż

. do 2,5 – 3 lat 

ż

ycia 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

homeostazy 

ś

rodowiska wewn

ę

trznego                                       

– od 5-7 m.

ż

. do 2,5 – 3 lat 

ż

ycia 

(pó

ź

ne niemowl

ę

ctwo - wczesne dzieci

ń

stwo)

Dziecko jest zale

ż

ne od innych osób

Uwaga!
dziecko 3-letnie – to takie, które uko

ń

czyło 3 lata

trzeci rok 

ż

ycia dziecka – wiek pomi

ę

dzy uko

ń

czeniem                                       

2 lat a uko

ń

czeniem 3 lat

background image

Fazy i okresy postnatalnego rozwoju 
progresywnego (c.d.)



Okres rozwoju kontroli otoczenia – od 2,5-3 r.

ż

. do 6-7 r.

ż

. - okres 

dzieci

ń

stwa – dziecko jest nadal zale

ż

ne od osób starszych pod 

wzgl

ę

dem 

ż

ywienia i ochrony 

ż

ycia



Okres przedpokwitaniowy, wyciszenia procesów rozwojowych, 
umacniania autonomii organizmu – od 6-7 r.

ż

. do 10-12 r.

ż

. – okres 

młodociany / pó

ź

nego dzieci

ń

stwa

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

młodociany / pó

ź

nego dzieci

ń

stwa



Okres młodzie

ń

czy (adolescencji) – od 10-12 r.

ż

. do 18-20 r.

ż

.:



Podokres pokwitania – do osi

ą

gni

ę

cia dojrzało

ś

ci płciowej –

znaczne ró

ż

nice mi

ę

dzy płci

ą



Podokres dorastania, umacniania optymalnej niezale

ż

no

ś

ci 

osobniczej, przygotowania do zało

ż

enia rodziny (od osi

ą

gni

ę

cia 

dojrzało

ś

ci płciowej do zako

ń

czenia procesów rozrostu)

background image

Teorie rozwoju :



Rozwój psychospołeczny (wg Ericksona)



Rozwój psychoseksualny (wg Freuda)



Rozwój interpersonalny (wg Sulivana)



Rozwój poznawczy (wg Piageta)

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



Rozwój poznawczy (wg Piageta)



Rozwój moralny (wg Kohlberga)



Rozwój duchowy (wg Fowlera)

background image

2. CZYNNIKI WARUNKUJĄCE ROZWÓJ



Rozwój nie jest stanem, lecz procesem, obejmuj

ą

cym                          

u człowieka okres ok. 20 lat, czyli ¼ przeci

ę

tnej długo

ś

ci 

ż

ycia. 

Jest to proces wielowymiarowy, zintegrowany, uwarunkowany 
wieloczynnikowo.



Zmiany zachodz

ą

ce w rozwoju osobniczym mo

ż

na uj

ąć

                  

w kilku wymiarach (aspektach):



- fizycznym (cechy morfologiczne, budowa i wymiary ciała)

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



- fizycznym (cechy morfologiczne, budowa i wymiary ciała)



- ruchowym (funkcja, motoryka)



- psychicznym (kształtowanie cech osobowo

ś

ci)



- społecznym (funkcjonowanie w grupie, rodzinie, szkole).



Ka

ż

da z w/w sfer rozwoju osobniczego kształtuje si

ę

 

indywidualnie ró

ż

nie! 

background image

Proces rozwoju

, jego złoŜoność,                                  

narzuca konieczność wyróŜnienia                                              
3 podstawowych jego składowych:



1/ wzrastania – zwi

ę

kszania wymiarów, masy ciała, 

liczby komórek



2/ ró

ż

nicowania – doskonalenia struktury – zmiana 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



2/ ró

ż

nicowania – doskonalenia struktury – zmiana 

struktur tkanek i narz

ą

dów oraz proporcji ciała



3/ dojrzewania – doskonalenia funkcjonalnego 
(kształtowanie si

ę

 specyficznych funkcji narz

ą

dów                  

i układów, integracja w jednolity, pełnosprawny 
organizm)

background image

Czynniki warunkujące (determinujące) przebieg                           
i zróŜnicowanie dynamiki rozwoju osobniczego :



2.1. czynniki endogenne                                    
(determinanty i stymulatory):



Genetyczne



Paragenetyczne i pozagenetyczne 



2.2. czynniki egzogenne

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



2.2. czynniki egzogenne
(modyfikatory biologiczne, kulturowe):



ż

ywienie, aktywno

ść

 ruchowa, warunki 

biogeograficzne, wpływy fizykochemiczne, 

ś

rodowisko bytowania, wykształcenie rodziców



tryb 

ż

ycia

background image

Czynniki endogenne : genetyczne



Czynniki genetyczne – tzw. genotyp osobniczy, na który 
składaj

ą

 si

ę

 garnitur chromosomów i umiejscowiony w nich 

zestaw genów przekazany przez rodziców. 



Cz.genetyczne decyduj

ą

 o pewnych niezmiennych 

wła

ś

ciwo

ś

ciach gatunku, jak równie

ż

 o pewnych jako

ś

ciowych 

cechach jednostki, okre

ś

laj

ą

c „w chwili zapłodnienia, z góry                         

i w zasadzie w sposób nieodwracalny, przebieg rozwoju” 
[Wola

ń

ski]. 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

[Wola

ń

ski]. 



Zespół determinantów przekazywanych przez rodziców, 
okre

ś

lony jest poj

ę

ciem genotypu. Wła

ś

ciwo

ś

ci poszczególnych 

genów, chromosomów oraz całego genotypu współdecyduj

ą

                              

o wszystkich strukturach i funkcjach organizmu, jego płci, 
szybko

ś

ci zmian i poziomie przemiany materii, wła

ś

ciwo

ś

ciach 

fizycznych i psychicznych. 



Wady w materiale genetycznym, powoduj

ą

 powstawanie 

anomalii budowy lub działania organizmu. 

background image

Wpływ czynników genetycznych:



w okresie zapłodnienia 

 proces determinacji płci 

sterowany genetycznie,



w okresie postnatalnym 

 dotycz

ą

 np. tempa                    

i rytmu wzrastania.



sposób reagowania organizmu na bod

ź

ce 

ś

rodowiskowe 

 np. u chłopców szybciej dojdzie   

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

ś

rodowiskowe 

 np. u chłopców szybciej dojdzie   

do zachwiania rozwoju np. na skutek niedo

ż

ywienia, 

ale szybciej wróc

ą

 do pierwotnego tempa rozwoju 

gdy niekorzystny czynnik zostanie wyeliminowany;  
u dziewcz

ą

zmiany rozwojowe zachodz

ą

 pod 

wpływem silniejszych bod

ź

ców i s

ą

 trwalsze.

background image

Czynniki endogenne: 
paragenetyczne i pozagenetyczne



Oprócz czynników genetycznych w okresie 
prenatalnym na płód oddziaływuj

ą

 tzw. czynniki 

paragenetyczne (stymulatory / regulatory) :



wła

ś

ciwo

ś

ci 

ś

ródmacicznego 

ś

rodowiska matki      

i jej metabolizmu – zaburzenia metabolizmu matki 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

i jej metabolizmu – zaburzenia metabolizmu matki 
wpływaj

ą

ce na rozwój płodu mog

ą

 by

ć

 

spowodowane m.in.: chorobami matki                               
(np. cukrzyca); niedoborami w 

ż

ywieniu; u

ż

ywaniem 

niektórych leków oraz 

ś

rodków uzale

ż

niaj

ą

cych; 

zaka

ż

eniami (np. ró

ż

yczka); warunkami 

ż

ycia; 

nadmiarem stresów, itp

background image



wiek rodziców, głównie matki 

 zarówno starsze 

matki (> 37 r.

ż

.) jak i b.młode (<18 r.

ż

.) cz

ęś

ciej               

nie zapewniaj

ą

 optymalnych warunków dla rozwoju 

płodu; u kobiet > 40 r.

ż

. zagro

ż

enie wyst

ą

pienia 

Zespołu Downa 

 20-krotnie



kolejno

ść

 ci

ąż

y oraz czas mi

ę

dzy ostatnim 

porodem a kolejn

ą

 ci

ążą

 – w org. matki zachodz

ą

 

zmiany, które mog

ą

 wpływa

ć

 na rozwój kolejnych 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

zmiany, które mog

ą

 wpływa

ć

 na rozwój kolejnych 

dzieci 



hormony

 wywieraj

ą

 wpływ na wiele funkcji 

ustroju: wzrastanie, ró

ż

nicowanie i dojrzewanie 

narz

ą

dów, procesy metaboliczne, odporno

ś

ciowe                 

i adaptacyjne

background image

Czynniki egzogenne :



1/ modyfikatory naturalne/biologiczne : klimat, zasoby 
wodno-mineralne, skład powietrza, fauna, flora, itp.



klimat 

 wpływa na wiele procesów fizjologicznych organizmu:



tempo rozwoju jest najszybsze w klimacie umiarkowanym (ok. 
180 C)



- silne nasłonecznienie 

 liczb

ę

 erytrocytów i st

ęż

enie wapnia,           

 st

ęż

enie glukozy we krwi; w klimacie gor

ą

cym zwolnieniu 

ulegaj

ą

 procesy metaboliczne i rozwojowe

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

ulegaj

ą

 procesy metaboliczne i rozwojowe



-

 temperatury powietrza powoduje 

 całkowitego białka                   

w ustroju, obj

ę

to

ś

ci krwi kr

ążą

cej i ci

ś

nienia rozkurczowego;                 

 aktywno

ść

 hormonalna przysadki, nadnerczy i tarczycy 



stan powietrza, wody, gleby – na terenach o du

ż

ym 

zanieczyszczeniu 

ś

rodowiska 

 ryzyko urodzenia dziecka z nisk

ą

 

urodzeniow

ą

 mas

ą

 ciała

background image

Czynniki egzogenne (c.d.) :



2/ modyfikatory kulturowe/społeczno-
ekonomiczne: 

ż

ywienie, aktywno

ść

 ruchowa, 

wykształcenie rodziców, 

ś

rodowisko bytowania, 

tradycje i zwyczaje 

ś

rodowiskowe 



ż

ywienie – negatywne uwarunkowania rozwoju                  

s

ą

 przede wszystkim wynikiem energetyczno-

białkowego niedo

ż

ywienia przewlekłego; niedobór 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

białkowego niedo

ż

ywienia przewlekłego; niedobór 

białka w okresie prenatalnym opó

ź

nia rozwój 

o

ś

rodkowego układu nerwowego (OUN),                           

a postnatalnie – układu kostno-mi

ęś

niowego                          

i dojrzewania płciowego; skutkiem niedo

ż

ywienia 

mo

ż

e by

ć

 

 masy mózgu i opó

ź

nienie procesu 

mielinizacji; wykazano, 

ż

e 4-miesi

ę

czne 

niedo

ż

ywienie w pierwszych dwóch trymestrach 

ci

ąż

y doprowadza do trwałego 

 ilorazu inteligencji

background image



Oddziaływanie zespołu czynników na 
przebieg rozwoju dziecka 
podsumowa

ć

 

mo

ż

na w 3 zasadniczych mechanizmach:



1/ determinacji (czynniki genetyczne) 



2/ stymulacji (hormony)

3/ modyfikacji (

ś

rodowisko).

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



3/ modyfikacji (

ś

rodowisko).

background image

Opieka przedkoncepcyjna 

Zapobieganie 

wadom cewy nerwowej

background image



Do wad cewy nerwowej zaliczane s

ą

 ró

ż

ne postacie 

kliniczne wad o

ś

rodkowego układu nerwowego 

(OUN), powstaj

ą

ce w pierwszych 4 tygodniach 

rozwoju zarodka, w wyniku zaburzenia procesu 
zamykania si

ę

 cewy nerwowej. 



Zaburzenie to w obr

ę

bie głowowego odcinka cewy 

jest przyczyn

ą

 bezmózgowia i przepuklin 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

jest przyczyn

ą

 bezmózgowia i przepuklin 

mózgowych.



Je

ś

li natomiast dotyczy dolnego odcinka cewy 

nerwowej, prowadzi do powstawania przepuklin 
rdzeniowych.



Bezmózgowie jest wad

ą

 letaln

ą

 (

ś

mierteln

ą

,                  

nie daj

ą

c

ą

 dziecku szans na prze

ż

ycie). 

background image



Przepukliny mózgowe i rdzeniowe stanowi

ą

 

przyczyn

ę

 wczesnej umieralno

ś

ci dzieci. 

Przepukliny dzieli si

ę

 na otwarte (nie pokryte skór

ą

)    

i zamkni

ę

te (pokryte skór

ą

). 



Interwencja chirurgiczna w przypadkach „otwartych” 
przepuklin rdzeniowych sprawia, 

ż

e około 40% 

dzieci prze

ż

ywa ponad 7 lat, lecz tylko niewielki 

odsetek nie wykazuje zaburze

ń

 neurologicznych. 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

odsetek nie wykazuje zaburze

ń

 neurologicznych. 

Mimo udanej operacji, powikłaniami przepukliny 
cz

ę

sto s

ą

: pora

ż

enie oraz deformacja ko

ń

czyn 

górnych i dolnych, nietrzymanie moczu i kału                    
oraz upo

ś

ledzenie umysłowe. 



W

ś

ród dzieci urodzonych z przepuklin

ą

 zamkni

ę

t

ą

 

tylko 30% nieobarczonych jest zaburzeniami 
neurologicznymi.

background image



Kiedy i jak powstaj

ą

 wady cewy nerwowej?



Zapłodniona komórka jajowa dzieli si

ę

 b.intensywnie. Powstaj

ą

ce             

w ten sposób komórki potomne układaj

ą

 si

ę

 w 3 warstwy tworz

ą

owaln

ą

 tarcz

ę

 zarodkow

ą

. Z warstwy zewn

ę

trznej ektodermy rozwija 

si

ę

 układ nerwowy i skóra. W linii 

ś

rodkowej tarczy zarodkowej 

gromadz

ą

 si

ę

 komórki ektodermy tworz

ą

c zgubienie - płytk

ę

 

nerwow

ą

, która zagł

ę

biaj

ą

c si

ę

 podłu

ż

nie przekształca si

ę

                     

rynienk

ę

 nerwow

ą

. Brzegi rynienki schodz

ą

 si

ę

, zrastaj

ą

 wzdłu

ż

 

całej jej długo

ś

ci i tak powstaje cewa nerwowa, która zagł

ę

bia si

ę

  

w komórkach 

ś

rodkowej warstwy - mezodermy. 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

w komórkach 

ś

rodkowej warstwy - mezodermy. 

Ryc.1 Rozwój cewy cewy nerwowej, K.Strzy

ż

ewski, Wady cewy nerwowej: rozpoznawanie, nast

ę

pstwa i leczenie

background image



Wady cewy nerwowej powstaj

ą

 na tym 

etapie rozwoju układu nerwowego,                                
w pierwszym miesi

ą

cu ci

ąż

y !



Rynienka nerwowa na pewnym odcinku                    
nie zamyka si

ę

 w cew

ę

 nerwow

ą

. Tkanki 

nerwowe w tym miejscu nie przekształcaj

ą

 

si

ę

 w dojrzałe, w pełni sprawne struktury. 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

si

ę

 w dojrzałe, w pełni sprawne struktury. 



Tak powstaj

ą

 przepukliny oponowo -

rdzeniowe. Wadom tkanki nerwowej zawsze 
towarzysz

ą

 ubytki tkanek pokrywaj

ą

cych: 

rozszczepy kr

ę

gosłupa, brak pokrywaj

ą

cych 

rdze

ń

 kr

ę

gowy opony twardej, mi

ęś

ni i skóry.

background image



W populacji polskiej WCN wyst

ę

puj

ą

 ok. 2 na 1000 

urodze

ń

. Stwierdza si

ę

 je tak

ż

e w około 5% przypadków 

poronie

ń

 samoistnych. 



Zarówno dane epidemiologiczne, jak i badania rodzinne 
wykazuj

ą

ż

e WCN s

ą

 uwarunkowane genetycznie 

(dziedzicz

ą

 si

ę

 w wi

ę

kszo

ś

ci poligenowo, czyli 

wieloczynnikowo), a w procesie ich powstawania istotn

ą

 

rol

ę

 odgrywaj

ą

 czynniki 

ś

rodowiskowe. 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



Urodzenie si

ę

 dziecka z wad

ą

 jest jednoznaczne                                       

z rozpoznaniem rodziny zwi

ę

kszonego ryzyka 

genetycznego. Ryzyko wyst

ą

pienia wady u kolejnego 

dziecka wynosi około 4% i ro

ś

nie w miar

ę

 pojawiania si

ę

 

nowych przypadków wad u potomstwa (po urodzeniu 
dwojga dzieci z WCN ryzyko to przekracza 10%). 

background image



Ze wzgl

ę

du na wysok

ą

 letalno

ść

 WCN stanowi

ą

cych 

istotn

ą

 przyczyn

ę

 umieralno

ś

ci okołoporodowej i 

umieralno

ś

ci niemowl

ą

t oraz ze wzgl

ę

du na 

ograniczone efekty leczenia chirurgicznego spraw

ą

 

najistotniejsz

ą

 z medycznego punktu widzenia jest 

profilaktyka tych wad.

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



Do niedawna obejmowała ona profilaktyk

ę

 wtórn

ą

to znaczy diagnostyk

ę

 prenataln

ą

 WCN w rodzinach 

ryzyka (badania USG oraz ocena poziomu 
alfafetoproteiny w płynie owodniowym).                

background image

Kwas foliowy a wady cewy nerwowej



Do

ść

 dawno podejrzewano, 

ż

e jako

ść

 diety mo

ż

e odgrywa

ć

 istotn

ą

 

rol

ę

 w powstawaniu WCN. Od 1964 r. rol

ę

 t

ę

 przypisuje si

ę

 

niedoborowi witamin grupy B, a w szczególno

ś

ci kwasu foliowego. 



Szczególn

ą

 pozycje zajmuj

ą

 tutaj wieloo

ś

rodkowe badania 

sponsorowane przez British Medical Research Council, które 
wykazały, 

ż

e wysokie dawki kwasu foliowego (4,0 mg dziennie) 

spo

ż

ywane przez kobiety, które urodziły w przeszło

ś

ci dzieci 

dotkni

ę

te WCN obni

ż

aj

ą

 ryzyko urodzenia kolejnego dziecka z tak

ą

 

wad

ą

 o 70%. 



Inne badania, którymi obj

ę

to kobiety nie obci

ąż

one zwi

ę

kszonym 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010



Inne badania, którymi obj

ę

to kobiety nie obci

ąż

one zwi

ę

kszonym 

ryzykiem genetycznym (nie urodziły poprzednio dzieci dotkni

ę

tych 

WCN) wykazały, 

ż

e ni

ż

sze dawki (0,4 mg dziennie) podawane                        

w okresie przedkoncepcyjnym i pierwszych 12-stu tygodniach ci

ąż

y                            

w podobnym stopniu redukuj

ą

 wyst

ę

powanie WCN u ich potomstwa. 



Mechanizm ochronnego wpływu kwasu foliowego nie jest w pełni 
wyja

ś

niony. Dotychczasowe dowody wskazuj

ą

 na jego istotn

ą

 rol

ę

                

w metabolizmie DNA i RNA oraz w cyklu metabolicznym 
homocysteinowo-metioninowym (udział w tworzeniu kodu 
genetycznego dziecka).

background image

Stanowisko Zespołu Ekspertów w sprawie zapobiegania wadom 
wrodzonym cewy nerwowej u potomstwa poprzez stosowanie kwasu 
foliowego, Warszawa, dnia 27 lutego 1997r.



Kobiety w wieku rozrodczym poza diet

ą

 bogat

ą

 w kwas 

foliowy powinny pobiera

ć

 dziennie 0,4 mg kwasu 

foliowego ( 1 tabletk

ę

).



Kobiety planuj

ą

ce ci

ążę

 powinny pobiera

ć

 0,4 - 1,0 mg 

dziennie 4 tygodnie przed planowanym zapłodnieniem.



Kobietom ci

ęż

arnym zaleca si

ę

 przyjmowanie                          

0,4 mg - 1,0 mg kwasu foliowego dziennie do ko

ń

ca 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

0,4 mg - 1,0 mg kwasu foliowego dziennie do ko

ń

ca 

trzeciego miesi

ą

ca ci

ąż

y.



Kobietom z rodzin obci

ąż

onych wyst

ę

powaniem wad cewy 

nerwowej zaleca si

ę

 przyjmowanie 4,0 mg kwasu 

foliowego dziennie. 



Kobiety pobieraj

ą

ce leki p - padaczkowe otrzymuj

ą

                 

1,0 mg kwasu foliowego dziennie

background image

Ź

ródła folianów i kwasu foliowego 

 surowe i mro

ż

one 

ciemnozielone warzywa li

ś

ciaste, pełne ziarna zbó

ż

ro

ś

liny str

ą

czkowe oraz w

ą

troba

Produkty bardzo bogate              
w kwas foliowy (ponad             
0,1 mg w 100 produktu)

Bogate w kwas foliowy                              
(0,05 - 0,1 mg w 100 mg 
produktu)

O umiarkowanej zawartości kwasu 
foliowego (0,015- 0,05 mg 
w 100 mg produktu)

ś

wieże, surowe lub krótko 

gotowane (10-20 min.) 
warzywa:
- brukselka
- szparagi
- szpinak
- kapusta włoska

ś

wieże, surowe  lub krótko 

gotowane (10-20 min.) 
warzywa:
- brokuły
- kapusta
- zielona fasolka
- kalafior

- ziemniaki
- orzechy
- chleb
- ryż brązowy
- płatki owsiane
- otręby
- ser

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

- kapusta włoska
- gotowana fasola
oraz
- płatki śniadaniowe 

(wzbogacone kwasem 
foliowym)

- wątroba.

- kalafior
- zielony groszek
- kiełki fasoli
- gotowane ziarna soi
- sałata
- pasternak
oraz
- nerki
- drożdże

- ser
- jogurt
- mleko
- jaja
- łosoś
- wołowina

opracowano na podstawie: 
Z. J. Brzezi

ń

ski „Jak zapobiega

ć

 wrodzonym wadom cewy nerwowej?”, Warszawa 1999 r.

background image

Program Pierwotnej Profilaktyki                 
Wad Cewy Nerwowej   

(od 1997 roku !!!)



Kierownik Programu:                                                                             
Prof. dr hab.n. med. Zbigniew Brzezi

ń

ski 

Instytut Matki i Dziecka, Warszawa 



Cel 

upowszechnienie spo

ż

ycia kwasu foliowego w dawce             

0,4 mg przez wszystkie kobiety w wieku rozrodczym, które mog

ą

 

zaj

ść

 w ci

ążę

 w celu zapobie

ż

enia wyst

ą

pieniu wad cewy 

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

zaj

ść

 w ci

ążę

 w celu zapobie

ż

enia wyst

ą

pieniu wad cewy 

nerwowej u ich potomstwa. 



Zadania Programu 

popularyzacja w

ś

ród wszystkich grup 

społecze

ń

stwa wiedzy na temat kwasu foliowego oraz jego 

zwi

ą

zku z wadami cewy nerwowej u dzieci, zmiana postaw                      

i kształtowanie wła

ś

ciwych zachowa

ń

 dotycz

ą

cych kwasu 

foliowego.

background image

Publikacje wydane w ramach  
Programu Pierwotnej Profilaktyki Wad Cewy Nerwowej :

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010

background image

Literatura :



Balaskas J.: Naturalny przebieg ciąży od poczęcia do porodu, PZWL, 
Warszawa 2002



Brzeziński Z.J. (red.): Zapobieganie wrodzonym wadom cewy nerwowej, 
Instytut Matki                  i Dziecka, Warszawa 1998



Jaczewski A. (red.): Biologiczne i medyczne podstawy rozwoju i 
wychowania, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2005



Krawczyński M. : Propedeutyka pediatrii. PZWL, Warszawa 2002



Kubicka K., Kawalec W.: Pediatria, PZWL, Warszawa 2004



Malinowski A. : Auksologia. Uniwersytet Zielonogórski, Zielona Góra 
2004

2004



Radzikowski A., Banaszkiewicz A. (red.): Pediatria, Medipage, Warszawa 
2008



Schaffer H.R.: Psychologia dziecka, PWN, Warszawa 2005



Wolański N.(red.): Rozwój biologiczny człowieka, PWN, Warszawa 2006



Zawitkowski P.: Co nieco o rozwoju dziecka, Wyd. Zawitkowski i Sp., 
Warszawa 2007

M.Zagroba, Biomedyczne podstawy rozwoju 

i wychowania (1), AH Pułtusk, 2009-2010