Asysta grawitacyjna

Metoda zwiększenia 

(lub zmniejszenia) 

prędkości statku kosmicznego 

podczas przelotu obok planety

Asysta grawitacyjna

Metoda zwiększania prędkości pojazdu kosmicznego za pomocą pola 
grawitacyjnego planet (Księżyca, itp..) bez konieczności zużywania materiału 
pędnego. 

δ

– kąt o jaki będzie obrócony wektor prędkości satelity (180 - 2β)

β

– kąt asymptoty hiperbolicznej

planeta

Słońce

pojazd 

kosmiczny

asymptota 

przybycia

asymptota 

odejścia

Zasada działania

Zmiana prędkości statku 
w stosunku do planety

Zmiana prędkości statku w układzie 
absolutnym (odniesionym do Słońca) 

V

∞

a

– prędkość przylotu

V

∞

d

– prędkość odlotu

β

cos

2

∞

=

∆

V

V

wartość bezwzględna prędkości, względem ciała w pobliżu 
którego następuje przelot się nie zmienia, zmianie ulega 
prędkość względem Słońca

Asysta grawitacyjna

Asysta grawitacyjna

V

sa

– prędkość przylotu wzg. słońca

V

sd

– prędkość odlotu wzg. słońca

V

p/s 

– prędkość planety wzg. słońca

a

a

s

p

V

V

∞

=

Γ

α

sin

sin

/

a

α

φ

−

Γ

−

= 180

(

)

Γ

±

∆

−

∆

+

=

β

cos

2

2

2

V

V

V

V

V

sa

sa

sd

sd

s

p

sd

w

s

p

d

V

V

V

V

V

/

2

2

/

2

cos

∞

−

+

=

α

Wektory prędkości dla obu układów odniesienia

Zmiana prędkości statku 
w stosunku do planety

Zmiana prędkości statku w układzie 
absolutnym (odniesionym do Słońca)

Animacja – strona www ESA

http://www.esa.int/esaSC/SEMXLE0P4HD_index_0.html