plik

■

Podstawa prawna

wypaść z ubezpieczenia chorobowego

prenumerata

gazetaprawna.pl

UBEZPIECZENIA

i ŚWIADCZENIA

Zgodnie z art. 18 ust. 9 i 10 ustawy

systemowej składki społeczne należy

opłacić od podstawy wymiaru, którą

zmniejsza się proporcjonalnie do liczby

przepracowanych dni kalendarzowych.

Jeśli więc miesiąc liczy 30 dni, a choroba

trwała 15 dni, oblicza się je od połowy pod-

stawy wymiaru właściwej dla danej osoby

PRZYKŁAD

luty

składka zdrowotna jest pobierana w Polsce

Magdalena Januszewska
radca prawny

Osoby prowadzące pozarolniczą działal-

ność gospodarczą i z tego tytułu ubezpie-

czone społecznie oraz zdrowotnie nie mają

obowiązku opłacania składki chorobowej.

Ubezpieczenie to jest dla nich dobrowolne.

Jednak gdy z niego korzystają, to w razie nie-

domagań zdrowotnych mogą liczyć na zasi-

łek chorobowy.

Dobrowolność ma konsekwencje

Fakt, że ubezpieczenie to jest dobrowolne, ma

swoje konsekwencje. Przede wszystkim chodzi

o to, że osoba, która nie zapłaci składki cho-

robowej w terminie wypada z ubezpieczenia

chorobowego od kolejnego miesiąca. A w re-

zultacie nie może potem skorzystać np. z za-

siłku chorobowego.

Z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie

ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa sys-

temowa) wynika bowiem, że dobrowolne

ubezpieczenie chorobowe osób prowadzą-

cych pozarolniczą działalność gospodarczą

ustaje od pierwszego dnia miesiąca kalen-

darzowego, za który nie opłacono w terminie

składki na to ubezpieczenie. Ubezpieczenie

to wygasa więc nawet w sytuacji, gdy osoba

zobowiązana nie ponosi winy.

W pojęciu nieopłacenia w terminie składki

mieszczą się trzy sytuacje:

■

nieopłacenie w terminie składki w ogóle za

dany miesiąc,

■

opłacenie składki w niepełnej wysokości,

■

opłacenie składki z przekroczeniem ter-

minu.

Proporcjonalne zmniejszenie

Przedsiębiorca może więc wypaść z ubezpie-

czenia nawet nieświadomie, np. jeśli omył-

kowo ureguluje składkę w nieprawidłowej

wysokości. Może tak się stać wtedy, gdy zmia-

na wysokości odprowadzonej składki wyni-

ka z proporcjonalnego jej obniżenia, które

przysługuje, gdy przedsiębiorca przez część

miesiąca przebywa na zwolnieniu lekarskim.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy systemowej

nieopłacanie składek w okresie pobierania

zasiłku chorobowego nie powoduje przerwy

w ubezpieczeniach, której skutkiem byłoby

zerwanie ich ciągłości. Dana osoba nadal jest

ubezpieczona, z tym że okres pobierania zasił-

ku chorobowego to okres nieskładkowy.

Przywrócenie terminu

Jeśli przedsiębiorcy zdarzy się nie opłacić skład-

ki tak jak należy, to na jego wniosek w uzasad-

nionych przypadkach ZUS może wyrazić zgodę

na opłacenie składki na dobrowolne ubezpie-

czenie chorobowe po obowiązującym termi-

nie płatności. Zależy to więc od konkretnej

sytuacji i tego, jak oceni ją ZUS. Wówczas nie

dochodzi do zerwania ciągłości ubezpieczenia

chorobowego.

Liczy się zasiłek

W wyroku z 28 czerwca 2013 r., sygn. akt III AUa

1537/12, Sąd Apelacyjny w Łodzi uznał, że przed-

siębiorczyni dopłaciła składkę niezwłocznie,

jak tylko dowiedziała się o zakwestionowaniu

zwolnienia przez ZUS, a przed otrzymaniem

decyzji o odmowie prawa do zasiłku choro-

bowego nie mogła przypuszczać, że się on jej

należy. Nie było więc powodu, aby zapłaciła za

ten okres składkę na ubezpieczenie chorobowe.

Była bowiem przeświadczona, że otrzyma zasi-

łek, tym bardziej że spełniła wszystkie wymogi

formalne do jego przyznania. Sąd potraktował

to jako uzasadniony przypadek usprawiedli-

wiający zapłacenie składki po terminie, a co

za tym idzie uznał, że dobrowolne ubezpie-

czenie nie ustało.

Jak uniknąć kłopotu

Jak zatem uniknąć sytuacji, w której dopiero

przed sądem udaje się dowieść swoich racji

i potwierdzić fakt podlegania ubezpieczeniu

chorobowemu? Wydaje się, że najbezpiecz-

niej jest płacić składki niejako na zapas, czyli

w pełnej wysokości. A dopiero po otrzymaniu

zasiłku chorobowego z ZUS skorygować de-

klarację za miesiąc, w którym przedsiębiorca

był na zwolnieniu, wpisując proporcjonalnie

obniżone składki. Jeśli bowiem orzeczona nie-

zdolność do pracy przypada na koniec mie-

siąca, to uwzględniając czas na doręczenie

zwolnienia i na wypłatę zasiłku przez ZUS,

minie już termin zapłaty składki, czyli 10. ko-

lejnego miesiąca. Gdy ZUS wypłaci zasiłek, to

nie będzie wątpliwości, że przysługuje pro-

porcjonalne obniżenie składek, i nie powsta-

nie sytuacja nieopłacenia składek w terminie.

Mimo, że z formalnego punktu widzenia nie

trzeba czekać aż do wypłaty zasiłku, to takie

rozwiązanie z pewnością ogranicza ryzyko

niezamierzonego wypadnięcia przez przed-

siębiorcę z ubezpieczenia chorobowego.

Podstawa prawna

Art. 14, 18 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubez-

pieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1442 z późn. zm.).

Składki zapłać na zapas

Jeśli ZUS zakwestionuje zwolnienie lekarskie, to przedsiębiorca może

w niezamierzony sposób

wypaść z ubezpieczenia chorobowego

prenumerata

Czwartek

13 lutego 2014 nr 30 (3671)

gazetaprawna.pl

WAŻNE

Zgodnie z art. 18 ust. 9 i 10 ustawy

systemowej składki społeczne należy

opłacić od podstawy wymiaru, którą

zmniejsza się proporcjonalnie do liczby

przepracowanych dni kalendarzowych.

Jeśli więc miesiąc liczy 30 dni, a choroba

trwała 15 dni, oblicza się je od połowy pod-

stawy wymiaru właściwej dla danej osoby

PRZYKŁAD

Odmowa

Pani Renata prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą dobrowolnie opłacała składki na
ubezpieczenie chorobowe. ZUS uznał, że podlegała ubezpieczeniu tylko do 30 września. Za paździer-
nik. zapłaciła bowiem składkę w zaniżonej wysokości. Wynikało to z tego, że od 18 października do 10
listopada przebywała na zwolnieniu lekarskim. Składkę za październik odprowadziła w terminie, ale
w niższej wysokości niż zwykle, bo obniżyła ją proporcjonalnie uwzględniając 14 dni choroby w tym
miesiącu. Wystąpiła też o wypłatę zasiłku chorobowego. ZUS odmówił zasiłku, a decyzja w tej sprawie
została doręczona w połowie grudnia. Gdy pani Renata się o tym dowiedziała, to zapłaciła brakującą
część składki za październik i jednocześnie wystąpiła o zgodę na taką zapłatę po terminie, ale ZUS jej
odmówił. Uznał też, że nie podlega ona ubezpieczeniu chorobowemu od 1 października.
Zwróćmy uwagę, że zgodnie z art. 18 ust. 10 ustawy systemowej osoba prowadząca pozarolniczą
działalność gospodarczą ma prawo dokonać proporcjonalnego zmniejszenia najniższej podstawy
wymiaru składek za okres niewykonywania działalności z powodu choroby, jeżeli spełnia z tego
tytułu warunki do przyznania zasiłku chorobowego. Pani Renata w chwili opłacania składki za
październik nie wiedziała, że ZUS odmówi jej zasiłku, gdy stało się to po terminie zapłacenia
październikowej składki przypadającym 10 listopada. Skoro pani Renata korzystała ze zwolnienia
lekarskiego, to miała prawo przypuszczać, że spełnia warunki do przyznania zasiłku chorobowego.
ZUS nie wyraził zgody na opłacenie składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe po terminie
dlatego, że zapłata składki nastąpiła ze znacznym opóźnieniem (w połowie grudnia).

Wchodzi w życie ustawa

z 13 grudnia 2013 r. o usta-

leniu i wypłacie emerytur,

do których prawo uległo

zawieszeniu w okresie od

1 października 2011 r. do

21 listopada 2012 r. Zo-

stała ona opublikowana

w Dzienniku Ustaw z 4 lutego 2014 r. pod

poz. nr 169.

Do 28 lutego każdego roku

płatnik składek zatrudnia-

jący emeryta lub rencistę

ma obowiązek poinfor-

mowania ZUS o wysoko-

ści przychodu uzyskanego

przez taką osobę w po-

przednim roku kalenda-

rzowym. Obowiązek powiadomienia ZUS

spoczywa także na osobie zainteresowanej.

Informację przekazuje się bez względu na

to, czy składka do ZUS była opłacana. Istotne

jest istnienie obowiązku ubezpieczeń spo-

łecznych lub zdrowotnego z wykonywanej

aktywności oraz data wypłacenia pracow-

nikowi pieniędzy, a nie okres, za który są

one należne.

Także do 28 lutego płatnicy

mają czas, aby przekazać

ubezpieczonym roczną

informację o składkach.

Musi ona zawierać dane,

jakie zostały za poszczegól-

ne osoby wykazane w skła-

danych za kolejne miesiące

do ZUS w dokumentach rozliczeniowych.

Informację trzeba przekazać wszystkim oso-

bom, w stosunku do których pełni się obo-

wiązki płatnika. Dotyczy więc to także sy-

tuacji, gdy za daną osobę płacona jest tylko

składka zdrowotna, oraz osób, które podlegają

ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym

z tytułu pobierania zasiłku macierzyńskiego

czy też przebywania na urlopie wychowaw-

czym. Dane trzeba przekazać w podziale na

poszczególne miesiące w formie pisemnej lub

za zgodą ubezpieczonego – elektronicznie.

Niektóre media informowały, że tech-

niczny problem z nową wersją Płatnika

uniemożliwia przygotowanie rocznej in-

formacji dla ubezpieczonych.

Okazuje się jednak, że po pierwsze problem

nie jest aż tak duży jak pisano, a po drugie

funkcja pozwalająca utworzyć taki raport

miała i tak znaleźć się w drugim etapie

wdrożenia programu Płatnik, a to jeszcze nie

nastąpiło. Ponadto należy pamiętać, że przy-

gotowanie rocznej informacji dla ubezpie-

czonych za pośrednictwem Płatnika nie jest

obowiązkowe. Pracodawcy mogą utworzyć

taki dokument tak jak robili to w poprzed-

nim roku, tj. samodzielnie albo za pomocą

programów komercyjnych. Dodatkowo, co

jest nowością taką informację mogą wyge-

nerować na profi lu założonym na Platformie

Usług Elektronicznych ZUS (PUE).

Nie ulega wątpliwości, że roczną infor-

mację najlepiej byłoby stworzyć w Płat-

niku, bo ma on być powiązany z danymi

zawartymi w miesięcznych raportach roz-

liczeniowych, które składamy do ZUS za

poszczególne osoby. Informacja wygene-

rowana w „Płatniku” będzie więc zawsze

z nimi zgodna, tym bardziej, że informacja

roczna ma odzwierciedlać dane zawarte

w raportach miesięcznych.

Informacja roczna wystawiana jest dla

zgłoszonego do ubezpieczeń. Jeżeli nowa

funkcjonalność w „Płatniku” zostanie uru-

chomiona do końca lutego, to z całą pew-

nością będzie ona ułatwieniem dla pra-

codawców. System będzie pobierał dane

z ZUS automatycznie.

M.L.

wtorek

luty

piątek

luty

piątek

luty

Pracownik wysłany na Ukrainę nie pójdzie do lekarza

Piotr Popek
ekspert podatkowy w KPMG w Polsce

Przepisy umowy o zabezpieczeniu społecznym

zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Ukra-

iną obejmują wszystkich, którzy podlegają lub

podlegali ustawodawstwu jednej z umawiają-

cych się stron, tj. polskiemu lub ukraińskiemu.

Umowa ma więc zastosowanie również do oby-

wateli państw trzecich, którzy np. są zatrudnie-

ni w Polsce i mają zostać delegowani do pracy

na Ukrainie. Zgodnie z jej postanowieniami

osoba wysyłana czasowo z Polski przez swojego

polskiego pracodawcę podlega nadal ubezpie-

czeniom w państwie delegującym przez okres

do 24 miesięcy. Może on zostać przedłużony

o kolejne 12 miesięcy, o ile ukraińska instytucja

ubezpieczeniowa wyrazi na to zgodę.

Składki na obowiązkowe ubezpieczenia spo-

łeczne za pracownika będą w tym czasie nadal

odprowadzane w Polsce. Pobierana będzie także

składka na ubezpieczenie zdrowotne.

Problem polega na tym, że taki pracownik,

mimo iż opłaca z własnych środków składkę

na obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne, nie

ma prawa do korzystania z ukraińskiej służby

zdrowia. Świadczenia rzeczowe z tytułu ubez-

pieczenia zdrowotnego nie są bowiem objęte

zakresem przedmiotowym umowy.

Przepisy ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świad-

czeniach opieki zdrowotnej fi nansowanych ze

środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 164,

poz. 1027 z późn. zm., dalej: ustawa zdrowotna)

również nie są w tym zakresie pomocne. Pra-

cownicy delegowani z Polski w wielu przypad-

kach będą płacili podatek dochodowy od osób

fi zycznych (PIT) na Ukrainie. Przepisy ustawy

zdrowotnej co do zasady przewidują obniżenie

składki na ubezpieczenie zdrowotne do wyso-

kości zaliczki na PIT (teoretycznie może ona

być obniżona nawet do zera, jeżeli pracodawca

nie pobiera zaliczki na podatek). Możliwość za-

stosowania tej ulgi nie dotyczy jednak pracow-

ników, których wynagrodzenie jest zwolnione

z opodatkowania w Polsce na podstawie umów

o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jedynym rozwiązaniem powyższego proble-

mu jest wykupienie przez pracodawcę komer-

cyjnego ubezpieczenia zdrowotnego, które za-

bezpieczałoby pracownika przed ponoszeniem

ewentualnych kosztów leczenia za granicą.

Wartość takiego świadczenia będzie kreowała

dodatkowy przychód pracownika ze stosunku

pracy, a więc pracownik zapłaci od tego PIT

i ZUS.

Wyłączenie z zakresu przedmiotowego umo-

wy o zabezpieczeniu społecznym świadczeń

rzeczowych z tytułu ubezpieczenia zdrowotne-

go potencjalnie kreuje więc dodatkowe koszty

po stronie pracownika (konieczność odprowa-

dzania obowiązkowej składki na ubezpieczenie

zdrowotne oraz ponoszenie kosztów ewentual-

nej zaliczki na PIT i składek na ZUS od wartości

ubezpieczenia komercyjnego) oraz po stronie

pracodawcy, który fi nansuje koszt komercyj-

nego ubezpieczenia.

Delegowany nie skorzysta z darmowych świadczeń zdrowotnych w tym kraju, jeżeli nie zostanie wykupione

komercyjne ubezpieczenie. I to mimo że przez cały czas

składka zdrowotna jest pobierana w Polsce

Problem

z Płatnikiem

nie aż tak duży

Wygenerowano dnia 2015-02-20 dla loginu: johnprctorbob@gmail.com

1 / 4

rozliczenia

Dziennik Gazeta Prawna, 13 lutego 2014 nr 30 (3671)

gazetaprawna.pl

Jakie są problemy z uwzględnieniem premii rocznej

w podstawie wymiaru zasiłku

Aldona Salamon
specjalista prawa pracy
i ubezpieczeń społecznych, praktyk
z kilkunastoletnim doświadczeniem
w prowadzeniu szkoleń oraz w pracy
w dziale personalnym, autor publikacji
i artykułów prasowych

Premie za okresy roczne, do których pracow-

nik nie zachowuje prawa w okresie pobiera-

nia zasiłków, czyli takie, które są pomniej-

szane za okres ich pobierania, uwzględnia się

w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego

w wysokości stanowiącej 1/12 kwoty wypła-

conej za rok kalendarzowy poprzedzający

miesiąc, w którym powstała niezdolność

do pracy. Tak stanowi art. 42 ust 3 ustawy

o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia

społecznego w razie choroby i macierzyń-

stwa (dalej: ustawa zasiłkowa) w związku z jej

art. 41 ust 1.

Przy tym z art. 42 ust. 5 ustawy wynika, że

jeżeli premia roczna uwzględniana w pod-

stawie wymiaru zasiłku przysługuje, lecz nie

została wypłacona do czasu ostatecznego

sporządzenia listy wypłat zasiłków choro-

bowych, to do podstawy wymiaru zasiłku

przyjmuje się premię roczną w wysokości

wypłaconej za okres poprzedni, czyli za rok

wcześniejszy. Wypłata premii rocznej po

ustaleniu podstawy wymiaru zasiłku w ta-

kim przypadku nie powoduje ponownego

ustalenia tej podstawy.

Ponieważ w sytuacji opisanej w pytaniu po

przeanalizowaniu wyników sprzedaży jest

wiadome, że premia za 2013 r. nie przysłu-

guje, a tym samym nie będzie wypłacona, co

do zasady w podstawie wymiaru świadczenia

chorobowego nie można uwzględnić premii

za rok 2012, tj. za okres poprzedni. Jeżeli bo-

wiem premia nie przysługuje za okres, z któ-

rego uwzględnia się ją w podstawie wymia-

ru zasiłku, podstawę tę ustala się bez tego

składnika wynagrodzenia.

Powyższe oznacza, że ustalaną w 2014 r.

podstawę wymiaru zasiłku chorobowego i in-

nych świadczeń chorobowych dla pracowni-

ków działu sprzedaży pracodawca powinien

ustalać bez premii rocznej.

Inaczej sytuacja wygląda, gdy pracownik

stanie się niezdolny do pracy w 2014 r., a pra-

codawca nie będzie dla niego ustalał nowej

podstawy wymiaru zasiłku, ponieważ pomię-

dzy okresami pobierania świadczenia chorobo-

wego nie ma przerwy albo przerwa jest krótsza

niż 3 miesiące kalendarzowe. W takiej sytuacji

uwzględniona wcześniej w podstawie wymia-

ru zasiłku odpowiednia kwota premii rocznej

nadal powinna być uwzględniana w podstawie

wymiaru świadczenia chorobowego należ-

nego w 2014 r. Jako że w omawianej sytuacji

nie zaprzestano wypłacania premii rocznej

wskutek zmiany funkcjonujących w spółce

zasad premiowania, premia roczna w takim

przypadku nadal powinna być uwzględniana

w podstawie wymiaru. Nie można jej bowiem

traktować jako składnika, którego wypłaty za-

przestano, a co za tym idzie wyłączać z pod-

stawy. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt,

że premia roczna za rok 2013 nie przysługuje.

Jeżeli na podstawie przepisów płacowych

obowiązujących u pracodawcy zaprzestano by

wypłaty premii rocznej od określonej daty, to

podstawę wymiaru zasiłku przysługującego

za okres od tej daty należałoby ustalać z wy-

łączeniem składnika, którego wypłaty zaprze-

stano. Jeżeli jednak premia roczna zostałaby

włączona w całości albo w części do innego

składnika wynagrodzenia lub zamieniona

na inny składnik, zasada ta nie miałaby za-

stosowania. Podobnie sytuacja wyglądałaby

w odniesieniu do premii rocznej, jeżeli w myśl

umowy o pracę lub innego aktu nawiązujące-

go stosunek pracy przysługiwałaby ona tylko

do określonego terminu. W takim przypadku

premia ta byłaby uwzględniana przy ustala-

niu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego

tylko za okres przypadający do tego terminu

(art. 41 ust. 2 i 3 ustawy zasiłkowej).

Podstawa prawna

Art. 41 ust. 1, 2 i 3, art. 42 ust. 3 i 5, art. 43 ustawy

z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych

z ubezpieczenia społecznego w razie choroby

i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 159).

Problem

Zgodnie z przyjętym w spółce systemem premiowania pracownikom

działu sprzedaży przysługuje premia roczna uzależniona od wyników

sprzedaży. Jest ona pomniejszana za okresy absencji chorobowych w sposób

nieproporcjonalny. Zatem uwzględniamy ją w podstawie wymiaru zasiłku

w kwocie faktycznie wypłaconej bez uzupełniania. Wypłata wynagrodzenia

za dany miesiąc następuje ostatniego dnia tego miesiąca, z kolei premia

roczna za miniony rok co do zasady jest wypłacana w lutym następnego

roku. W styczniu 2014 r. dwaj pracownicy działu sprzedaży pan Piotr i pan

Adam stali się niezdolni do pracy wskutek choroby, nabywając prawo do

wynagrodzenia chorobowego za okres od 27 do 31 stycznia. Jednocześnie

w miesiącu tym, po dokonaniu analizy wyników sprzedaży za rok 2013,

okazało się, że z powodu niespełnienia kryteriów (niezrealizowania

zakładanego minimum planu sprzedaży) premia roczna za 2013 rok

pracownikom nie przysługuje. Taka sytuacja dotyczy prawie wszystkich

pracowników działu. Jeden z nich, pan Adam, był poprzednio niezdolny

do pracy z powodu choroby w październiku 2013 r. (przed przerwą trwającą

krócej niż trzy miesiące kalendarzowe). W jaki sposób należy dla tych

pracowników ustalić podstawę wymiaru świadczenia chorobowego należnego

za styczeń 2014 r.? Czy w tej podstawie trzeba uwzględnić premię roczną

za okres poprzedni, tj. za 2012 r.?

odPowiedź

PrZYKŁAd 1

Kiedy nie przysługuje

Odnosząc się do sytuacji opisanej w problemie, przyjmijmy założenie, że pan Piotr, dla którego
pracodawca ustala podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego należnego za okres
od 27 do 31 stycznia 2014 r., w uwzględnianym okresie 12 miesięcy poprzedzających powstanie
niezdolności do pracy otrzymał następujące wynagrodzenie:

miesiąc/rok

wynagrodzenie

zasadnicze

Premia roczna

Składki ZUS

13,71%

wynagrodzenie

pomniejszone

o składki ZUS

12/2013

3800,00

520,98

3279,02

11/2013

3800,00

520,98

3279,02

10/2013

3800,00

520,98

3279,02

09/2013

3800,00

520,98

3279,02

08/2013

3800,00

520,98

3279,02

07/2013

3800,00

520,98

3279,02

06/2013

3500,00

479,85

3020,15

05/2013

3500,00

479,85

3020,15

04/2013

3500,00

479,85

3020,15

03/2013

3500,00

479,85

3020,15

02/2013

3500,00

4800,00

1137,93

7162,07

01/2013

3500,00

479,85

3020,15

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie z uwzględnianego okresu wynosi 3149,59 zł [(3020,15 zł
x 6 m-cy = 18 120,90 zł) + (3279,02 zł x 6 m-cy = 19 674,12 zł) : 12] i kwota ta stanowi podstawę
wymiaru wynagrodzenia chorobowego. Do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia pracodawca
nie powinien doliczać 1/12 kwoty premii rocznej wypłaconej za okres poprzedni, czyli premii rocznej
wypłaconej w lutym 2013 r. za rok 2012. Ponieważ premia roczna za rok 2013 r., tj. za rok kalenda-
rzowy poprzedzający zachorowanie pracownika, nie przysługuje, podstawę wymiaru należy ustalić
bez tego składnika wynagrodzenia.

PrZYKŁAd 2

Podstawa chorobowego

Odnosząc się do sytuacji drugiego z pracowników, o których mowa w problemie, przyjmijmy zało-
żenie, że pan Adam w okresie 12 miesięcy poprzedzających poprzednie zachorowanie, które miało
miejsce w październiku 2013 r., otrzymał następujące wynagrodzenie:

miesiąc/rok

wynagrodzenie

zasadnicze

Premia roczna

Składki ZUS

13,71%

wynagrodzenie

pomniejszone

o składki ZUS

09/2013

4800,00

658,08

4141,92

08/2013

4800,00

658,08

4141,92

07/2013

4800,00

658,08

4141,92

06/2013

4800,00

658,08

4141,92

05/2013

4800,00

658,08

4141,92

04/2013

4800,00

658,08

4141,92

03/2013

4800,00

658,08

4141,92

02/2013

4800,00

3860,00

1187,29

7472,71

01/2013

4800,00

658,08

4141,92

12/2012

4600,00

630,66

3969,34

11/2012

4600,00

630,66

3969,34

10/2012

4600,00

630,66

3969,34

Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego należnego panu Adamowi za styczeń br. stano-
wić będzie przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy poprzedzających
poprzednią niezdolność do pracy, tj. za okres od października 2012 r. do września 2013 r. Powyższe
wynika z art. 43 ustawy zasiłkowej, który stanowi, iż podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na
nowo, jeżeli pomiędzy okresami pobierania zasiłku, zarówno tego samego, jak i różnego rodzaju, nie
ma przerwy albo przerwa jest krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. Przeciętne miesięczne wynagro-
dzenie z uwzględnianego okresu wynosi 4098,78 zł [(3969,34 zł x 3 m-ce = 11 908,02 zł) + (4141,92 zł x
9 m-cy = 37 277,28 zł) : 12]. Do tak ustalonego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia pracodawca
powinien doliczyć 1/12 kwoty premii rocznej wypłaconej w lutym 2013 r. za rok 2012, tj. za rok kalenda-
rzowy poprzedzający miesiąc powstania niezdolności do pracy, jaka miała miejsce w październiku 2013
roku. Ponieważ premia roczna nie jest składnikiem, którego wypłaty zaprzestano, a pomiędzy okre-
sami niezdolności do pracy przerwa wynosi 2 miesiące (listopad, grudzień 2013 r.), podstawy wymiaru
zasiłku pracodawca nie powinien ustalać na nowo. W efekcie podstawa wymiaru świadczenia choro-
bowego należnego panu Adamowi za styczeń 2014 roku wyniesie 4.376,35 zł, co wynika z wyliczenia:

3860 zł – 13,71% = 3330,79 zł

1/12 z kwoty 3330,79 zł = 277,57 zł

4098,78 zł + 277,57 zł = 4376,35 zł.

Zestawienie najważniejszych zasad

opis sytuacji

Przerwa

w niezdolności

do pracy obejmuje

Sposób uwzględniania w podstawie

Premia roczna za miniony

rok nie przysługuje

(z powodu niespełnienia

kryteriów)

Co najmniej

3 miesiące

kalendarzowe

Podstawę wymiaru ustalamy

bez premii rocznej

Premia roczna za miniony

rok nie przysługuje

(z powodu niespełnienia

kryteriów)

Mniej niż

3 miesiące

kalendarzowe

Nie ustalamy na nowo podstawy wymiaru.

Jeżeli w ustalonej podstawie jest zawarta

premia roczna za rok poprzedni (przysługi-

wała), to nadal w podstawie uwzględniamy

premię roczną (za wcześniejszy okres)

Zaprzestano wypłacania

premii rocznej (nie została

włączona do innego skład-

nika wynagrodzenia ani

zamieniona na inny składnik)

Podstawę wymiaru zasiłku należnego za

okres, za który premia już nie przysługuje,

ustalamy z wyłączeniem premii rocznej

Premia roczna za miniony

rok przysługuje, ale nie

została wypłacona do czasu

ostatecznego sporządzenia

listy wypłat zasiłków

Co najmniej

3 miesiące

kalendarzowe

Ustalając podstawę wymiaru, uwzględnia-

my premię za rok poprzedni

Premia roczna za miniony

rok została wypłacona

zaliczkowo

Co najmniej

3 miesiące

kalendarzowe

Ustalając podstawę wymiaru, uwzględnia-

my premię roczną w kwocie wypłaconej

zaliczkowo, a po wypłaceniu pozostałej

części przeliczamy podstawę wymiaru

i wypłacamy wyrównanie