Wersja: 4
B.C.
Co wida
ć
na ekranie?
Najważniejsza część – obszar roboczy. To tu będą dokonywane najważniejsze działania.
Plik Excel1.xls: zawiera wypłaty dla pracowników. Co tu jest istotnego:
•
każdy „kawałek informacji” zapisywany jest w osobnej komórce, tak jak byłoby to robione
w tabeli rysowanej na kartce, komórka jest identyfikowana poprzez jej adres (jak w
szachach albo w grze w okręty);
•
w danej chwili jakaś komórka musi być aktywna – wyróżniona ramką i oznaczeniem w
górnej części ekranu, nad obszarem roboczym po lewej stronie,
•
jednocześnie w polu obok (wiersz edycji) pojawia się zawartość zaznaczonej komórki,
•
jak zaznaczać komórkę, poruszać się po arkuszu itd.:
•
klawisze kursorów (strzałki),
•
tab i shift tab,
•
normalnie, kursorem myszy, klikając na komórce,
•
ENTER – przejście do komórki niżej.
•
wejść do komórki B2 i wpisać tam swoje imię. Po skończeniu wpisywania: Enter.
•
jeśli teraz chcemy dopisać nazwisko:
•
zaznaczyć komórkę z imieniem,
•
dwa sposoby wprowadzania zmian: kliknąć w polu wyświetlającym zawartość komórki
lub wcisnąć klawisz F2 – powinien pokazać się migający pionowy kursor
wprowadzania tekstu,
•
wprowadzić nazwisko, zwrócić uwagę na to, że za długi tekst wchodzi na sąsiednią
komórkę,
•
zaznaczyć komórkę C2 i wprowadzić tam jakikolwiek tekst – widać, że poprzedni tekst
znika, chowa się po spód,
•
to żaden problem – wystarczy zwiększyć szerokość komórki (tak jak byłoby to zrobione
w Wordzie lub w ręcznie robionej tabeli) – najechać kursorem na linię między literami
B i C (granicę między nagłówkami kolumn) aż kursor zyska kształt linii ze strzałkami i
przeciągnąć granicę w prawo.
•
jeszcze tylko sposób automatyczny: zaznaczyć komórkę lub całą kolumnę (klik na
nagłówku) i Format / Kolumna / Autodopasowanie obszaru.
•
usuwanie zawartości komórek: zaznaczenie jej i klawisz DELETE.
Zanim zaczniemy obliczenia w tabeli, spróbujemy dodać do niej elementy.
Proszę spróbować dodać jeszcze jedną, 10-tą osobę oraz kolumnę Premia z wpisanymi
wartościami premii, jakie zostały wręczone danej osobie.
Utworzymy teraz następną kolumnę Razem, która będzie zawierać sumę Płacy i Premii.
Wpisać nagłówek Razem (w tym samym rzędzie co poprzednie nagłówki).
Obliczenia
W jaki sposób automatycznie obliczyć sumę płacy i premii?
W komórce G7, pod nagłówkiem Razem wpisać „= F7 + E7”
Co to znaczy:
•
znak „=” oznacza, że wpisywany jest nie tekst albo liczba, ale wzór,
•
ważniejsze są następne oznaczenia – „Dodaj to co jest w komórce f7 do tego co jest w
komórce e7”, to jest najważniejsza idea arkusza!
Oczywiście, w komórce wyświetla się wynik działania, a nie samo działanie. Jeśli chcemy
zobaczyć działanie, zaznaczamy komórkę i patrzymy na pasek na górze.
Czy można nie wpisywać ręcznie?
Wersja: 4
B.C.
Tak! Na razie usuńmy zawartość komórki ze wzorem: zaznaczyć ją i wcisnąć DELETE z
klawiatury. Cała zawartość znika.
Upewnić się, że jest zaznaczona właściwa komórka. Wpisać znak „=” i zamiast ręcznego
wpisywania: kliknąć na obszarze komórki E7 (otoczy się ruchomą przerywaną linią), wpisać
„+” i powtórzyć dla F7.
Jak teraz uzyskać to samo w pozostałych wierszach?
Zamiast wpisywać to samo 9 razy, warto skopiować wzór. Jak to zrobić najłatwiej:
•
zaznaczyć komórkę ze wzorem (G7),
•
chwycić za krzyżyk i przeciągnąć,
•
poklikać w komórkach kolumny Razem, by zobaczyć jak został skopiowany wzór.
Wzory kopiowane są domyślnie według kolejnych wartości! Następujący przykład pokaże
jednak, że nie zawsze chcemy takiej domyślności od komputera.
Każdy z pracowników dostanie identyczny dodatek:
•
C19, „Dodatek”,
•
C20, 500
Przy okazji, widać, że tekst domyślnie wyrównywany jest do lewej, liczby do prawej.
Dodać kolumnę Z dodatkiem (uwaga – prawdopodobnie ten tekst jest za długi, ale my już
wiemy jak można zmieniać szerokość kolumny). Zsumujemy pozycję Razem z pozycją
Dodatek:
•
wpisać poniżej nagłówka (w komórce H7) wzór podobny do poprzedniego: „=G7+D19”,
•
spróbować skopiować do niższych,
•
Błąd! Zastanowić się dlaczego,
•
gdy już wiadomo – usunąć złe wzory,
Trzeba „usztywnić” wartość braną z komórki D19:
•
najechać na komórkę, w której jest wzór,
•
jeśli numer kolumny lub wiersza ma pozostać stały niezależnie od kopiowania wzoru,
należy przed jego oznaczeniem postawić znak dolara $,
•
tu: $ przed „19”,
•
przypomnienie dwóch możliwości edycji wzoru: albo F2, albo kliknąć w obszarze wiersza
edycji,
•
po wpisaniu nacisnąć ENTER,
•
skopiować wzór – teraz jest dobrze!
•
popróbować zmienić wysokość dodatku – widać, że wszystkie liczby uaktualniają się na
bieżąco.
Dygresja: plik w Excelu składa się z arkuszy, jak księga finansowa z poszczególnych stron.
Nazwy arkuszy można zmieniać – nazwijmy bieżący arkusz Wypłaty:
•
kliknąć prawym klawiszem na obszarze napisu Arkusz1 na dole okna,
•
wybrać opcję Zmień nazwę,
•
wpisać nową nazwę, ENTER po wpisaniu.
Formatowanie wygl
ą
du tabelki
Nasza docelowa tabela ma wyglądać tak jak ta z drugiego arkusza.
•
wycentrowanie nagłówków,
•
czcionka nagłówka: 11 pt,
•
wyszarzenie nagłówka,
•
tytuł tabeli: 11, bold,
•
otoczenie ramką,
•
rozciągnięcie ostatniej kolumny (jeśli to nie zostało zrobione wcześniej),
Wersja: 4
B.C.
•
grubsza linia naokoło,
•
format liczb: zaznaczyć, prawy klawisz, formatuj komórki, wybrać walutowe, ustalić
symbol na żaden (jeśli nie chcemy mieć zł po każdej liczbie), zostawić dwa miejsca
dziesiętne (nawet jeśli nie są używane w bieżącej tabeli),
•
dodatek na czerwono, obramować dwie komórki.
Prosty wykres
•
klawisz z wykresem,
•
kolumnowy,
•
zakładka serie, w której osobno damy dane (Dodaj), osobno nazwiska umieszczane na osi
X,
•
krok 3 – tytuły i opisy, wyrzucić legendę itd.,
•
wykres można przesuwać, zmieniać jego wielkość itd. – spróbować,
•
nie wszystkie nazwiska widać – ustawmy je pionowo:
•
dwuklik na oś kategorii, zakładka wyrównanie itd.
•
inne elementy wykresu: wyrzucić szare tło, poszerzyć słupki,
•
zobaczyć, że zmiana danych powoduje zmianę wysokości słupków.